- Minister Jerry Miranda: 'Voor mij is de zaak afgedaan'
- Jogi (VHP): 'Ik kan niets anders dan concluderen, dat men op slinkse manier wat geld wil verdienen over de rug van de samenleving'
Vanwege de enorme kritiek tijdens de begrotingsbehandeling van 2017 werd door interventie van president Desi Bouterse de aanschaf van de asfaltplant ter waarde van Euro 2.750.000 aangehouden. Wat echter opvalt is, dat de aankoop van een asfaltplant is opgebracht in de goedgekeurde begroting van 2018 van het ministerie van Openbare Werken, Transport & Communicatie. Dat bericht het Dagblad Suriname zondag 25 maart 2018.
Nu is aangegeven, dat de asfaltplant met bijbehorend materieel wordt aangekocht voor Srd 10 miljoen. Dat is ongeveer 40% minder dan het bedrag dat voor een soortgelijke plant in 2017 zou worden betaald. Wat verder opvalt, is dat de aankoop nu zal geschieden door een nog op te richten naamloze vennootschap (nv), waarbij de Staat 50% aandeelhouder is en de overige 50% wordt deelgenomen door 2 staatsbedrijven en andere stakeholders. Hierdoor komt de staat voor slechts Srd 5 miljoen in op de aanschafkosten.
Voor het jaar 2018 is een bedrag van Srd 482.200.000 opgenomen voor de aanleg en verbetering van wegen.
Het feit dat de plant na zoveel commotie enkele maanden later met een andere constructie op de begroting is geplaatst, roept echter vraagtekens op. Vooral het feit dat de deelnemende staatsbedrijven van de nv zelf ook leverancier van grondstoffen zijn van de in Suriname gevestigde asfalteringsbedrijven.
Als rechtvaardiging voor de aanschaf wordt in de begroting 2018 aangehaald, dat het structureel voorkomt dat bepaalde asfaltwegen in een slechte staat verkeren. Vandaar dat het directoraat Civieltechnische Werken voornemens is de asfaltplant met bijbehorende machines aan te schaffen om de rehabilitatie van slechte wegen voortaan in eigen beheer uit te voeren.
Jogi vindt dat deze conclusie te laat wordt getrokken, omdat ondertussen miljoenen Amerikaanse dollars zijn uitgegeven aan projecten die door gevestigde asfalteringsbedrijven worden uitgevoerd, terwijl een heleboel van deze bedrijven ook nog wachten op uitbetaling. Ook de zogenaamde onderhandse gunningen en vriendjespolitiek zorgen volgens hem ervoor dat de kosten onnodig worden opgejaagd.
Tijdens de behandeling van het Dalian IV-project ter waarde van 235 miljoen Amerikaanse dollar is volgens de parlementariër ook op geen enkele wijze gewag gemaakt dat er een asfaltplant zou worden gekocht en dat minder kilometers hierdoor door Dalian geasfalteerd zullen worden. 'Wij hoeven ook niet ontevreden te zijn over de kwaliteit van het werk dat geleverd wordt door bedrijven als Caremco, Baitali NV, Tjongalanga en anderen. Er zijn bedrijven die al tientallen jaren ervaring hebben met de asfaltering van Surinaamse wegen', aldus de politicus.
Volgens hem moet rekening worden gehouden dat proefprojecten van de overheid vaak ook mislukken, waardoor meer geld wordt verspild.
Jogi betoogt, dat de aanschaf van de asfaltplant in 2017 ongeveer voor 900.000 euro door de regering zou worden gedaan. Hetzelfde bedrijf bood de VHP een offerte aan van 575.000 euro voor precies dezelfde plant. Vijf jaar was de asfaltplant hier. Deze is invoerrechtenvrij binnengebracht, maar op het bedrag werd nog 180.000 euro bijgedaan. Daarnaast werd nog een winst van 170.000 euro op het bedrag gezet. De onthulling werd toen gedaan door zijn collega Asiskumar Gajadien. Gajadien zei toen, dat de fabrikant kosteloos cursussen verzorgt over hoe om te gaan met de plant, terwijl hiervoor ook nog eens 55.000 euro was opgebracht. Volgens Jogi is dit een kwestie waar de Anti-Corruptiewet zijn kracht zou moeten tonen.
'Met de brede kant van zijn mond had Miranda toen gezegd, dat hij de leverancier naar hier zou laten komen. Wij hebben tot nu toe geen enkele leverancier gezien. Het is een zuiver voorbeeld van hoe de coalitie haar politieke blindheid toont', aldus de politicus.
