'Saramacca Nieuws' op Facebook heeft niets met journalistiek te maken

Beheerder Surinaamse 'nieuws' Facebookpagina plaatst zelf(s) foto’s van jonge meisjes

Redacteur ontkent dat zijn pagina ‘pornografisch’ is

17-02-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Maanden geleden schreef ik al eens een kritisch artikel over een Facebookpagina waarop nieuws uit een Surinaams district wordt geplaatst: Coronie Nieuws. Bijna alle districten hebben inmiddels een dergelijke ‘nieuws’-pagina. Achter die pagina’s schuilt het bedrijf ‘Fany’s Diensten’. Maar, de pagina’s hebben werkelijk niets te maken met journalistiek. Het zijn vulgaire en welhaast pornografische pagina’s. Nieuws dat gebracht wordt, gebeurt zonder enige bronvermelding en wordt ook nog eens simpelweg gekopieerd en ‘geplakt’.

Redacteur Saramacca nieuws laf

Tot mijn stomme verbazing heeft vandaag ene Radjoe Pritipalsingh, die volgens de nieuwswebsite GFC Nieuws, ‘redacteur is van Saramacca Nieuws’, het lef om te beweren ‘dat enkele figuren misbruik’ maken van de Facebookpagina en ‘vulgaire geschriften hebben gezet op de Facebookpagina’. GFC Nieuws schrijft verder, dat de Facebookpagina van Saramacca Nieuws geen pornopagina is. ‘De pagina staat open voor iedereen die nieuws te vertellen heeft.’

Beheerders Fany’s nieuwspagina’s zijn geile grappenmakers, geen serieuze nieuwsredacteuren

Fany’s Nieuwsdienst – hoe verzinnen ze het - benadrukt vandaag bij monde van directeur/eigenaar Mones Nazarali tegenover GFC Nieuws, dat het de bedoeling is om het gehele land te voorzien van nieuws uit de districten. ‘Daarom hebben wij voor elke district een nieuwspagina geopend op Facebook. Niet voor grappenmakerij.’ Hij betreurt hetgeen gebeurd is, zo meldt GFC Nieuws.

Hypocriet

Hoe hypcoriet kun je zijn? In de eerste plaats moet de beheerder van de Facebookpagina erop toezien dat er geen pornografisch getinte foto’s en of seksistische van jonge meisjes en vrouwen geplaatst worden. Daarenboven, en dat is erger, heeft de beheerder zelf ook dergelijke foto’s geplaatst. Het zijn dus niet, zoals de zogenoemde redacteur van de 'Saramacca Nieuws' Facebookpagina beweert, 'enkele figuren' die 'misbruik maken' van de pagina, maar hij plaatst zelf dit soort foto's op een pagina waarop je interessant nieuws uit het district verwacht::

 

Onder diverse van dergelijke foto’s hebben bezoekers zeer negatieve reacties geplaatst. Maar, kennelijk heeft de beheerder – die zichzelf redacteur durft te noemen – geen oog voor de inhoud van de reacties.

Ook op de Facebookpagina 'Marowijne Nieuws' zijn dergelijke foto’s te vinden. Zoals deze, die ook door de eigen beheerder is geplaatst, op 29 september 2012:

Met als bijschrift: 'Parking lot phat ass'. Nieuws? Journalistiek?

En ook de beheerder van de Facebookpagina 'Nickerie Nieuws' schuwt er niet voor om dit soort foto’s zelf te plaatsen. Ze worden dus niet door derden geplaatst, maar door de beheerder van deze Facebookpagina zelf. Deze foto's zijn op 3 februari geplaatst en het zijn slechts twee voorbeelden (!):

 

Op de Facebookpagina 'Nickerie Nieuws' verscheen ook op 1 februari van dit jaar deze foto met als bijschrift van de beheerder van de pagina: 'kan gebeuren....vergeten kleren te dragen'.
Nieuws? Journalistiek?

Kortom, laten mensen achter Fany’s Diensten en de beheerders van deze Facebookpagina’s niet zo hypocriet reageren: hun pagina’s hebben op geen enkele wijze ook maar welke journalistieke benadering, de mensen er achter zijn niets meer en niets minder geile sensatiezoekers die waarschijnlijk niets beters te doen hebben en zich voor hun computerscherm vooral zitten op te geilen bij het zien van de zoveelste foto van een vooral jong‘model’.... Nieuws?

Waar is de SVJ?

Deze pagina’s hebben in geen enkel opzicht ook maar iets met journalistiek te maken. Alle journalistieke normen en waarden en ethiek worden geschonden. Het zou goed zijn als de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) eens aandacht gaat besteden aan deze vorm van ‘journalistiek’ en plagiaat. De SVJ stelt immers altijd ethiek en normen en waarden binnen de beroepssector hoog in het vaandel te hebben. En plagiaat blijkt sinds de eind januari 2013 gehouden Journalistenweek van de vereniging een speerpunt te zijn geworden voor de voorzitter. ‘Saramacca Nieuws’ en soortgelijke Facebookpagina’s van Fany’s Diensten schaden die journalistieke sector. In mijn in september vorig jaar op dit blog geplaatste artikel over de Facebookpagina ‘Coronie Nieuws’ schreef ik onder andere het volgende over het niet optreden van de SVJ:

‘(...) Maar, het lijkt wel of voorzitter èn webredacteur van de bekende Surinaamse nieuwswebsite Starnieuws, Wilfred Leeuwin, zit te slapen. Nooit lees je dat de SVJ een Surinaamse ‘journalist’ op het matje heeft geroepen vanwege het schenden van de journalistieke ethiek en normen en waarden, terwijl dat aan de orde van de dag is. Het Surinaamse journaille lijkt op deze wijze op een anarchistische losbandige bende die doet wat zij wil en lak heeft aan ethiek, normen en waarden. (...)’

En dan te bedenken dat deze vermeende ‘nieuws’ Facebookpagina’s gebracht worden als ‘nieuwspagina’s’ en daarmee wordt enige journalistieke betrokkenheid gesuggereerd. Die betrokkenheid is echter niet aanwezig en dus worden door de beheerders van deze pagina’s de journalistieke normen, waarden en ethiek geschonden.

Niet langer meer ‘vind ik leuk’.....

Het zou overigens goed zijn wanneer iedereen die deze pagina’s heeft ‘aangevinkt’ als ‘vind ik leuk’,die actie ongedaan maakt en daardoor niet meewerkt aan dit soort vulgaire niet-journalistieke Facebookpagina’s die gewoon een speeltje zijn van een zich vervelende ondernemer zoals Fany’s Diensten.
<

Starnieuws heeft ‘de harde informatie’....

Surinaamse media kloppen zich te vaak op de borst en doen te ‘interessant’

Journalisten trappen te makkelijk in de val van de anonieme bron en de emotionele getuige

17-02-2013 Column Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Surinaamse journalisten die voor een krant of nieuwswebsite werken, hebben een totaal andere wijze van journalistiek bedrijven dan hun collega’s in Nederland. Je kunt je de vraag stellen of er in Suriname wel sprake is van serieuze en kwalitatief inhoudelijk goede journalistiek.

Irritante misplaatste ‘exclusiviteit’

Wat vooral opvalt in artikelen in Surinaamse kranten en op nieuwswebsites is de toch wel irritante wijze waarop wordt benadrukt dat een geïnterviewde iets verklaart tegenover een krant of de redactie van een nieuwswebsite. ‘Dit zegt (...) aan Starnieuws’ of ‘Dat bevestigt (...) aan dWT Online’. Gewoon twee kleine voorbeelden.
Waarom zo de nadruk erop leggen dat iemand iets juist tegenover jouw krant of nieuwswebsite heeft verklaard? Dat zou toch al moeten blijken uit de inhoud van het artikel. Maar, kennelijk willen kranten en nieuwswebsites een soort van overbodige misplaatste exclusiviteit aan een eigen artikel verbinden. Scoringsdrift is de Surinaamse journalistiek eigen. Het is echter irritant en on-journalistiek.

Klaagt, jammert, mismoedig

Ook de ontelbare keren, dat je in artikelen de woorden ‘merkt (...) op’, ‘meent (...)’ of ‘(...) geeft aan’ tegenkomt om een quote van iemand weer te geven en om waarschijnlijk het woordje ‘aldus (...)’ te vermijden. Daarnaast houden journalisten er ook van, om met woorden de ‘gemoedstoestand’ van een geïnterviewde te omschrijven. Hoe vaak lees je niet ‘klaagt (...)’, ‘jammert (...)’, ‘zegt (...) mismoedig’. Dit soort informatie is echter totaal niet relevant voor de feitelijke inhoud van een artikel. Natuurlijk, het ‘bekt’ lekker en maakt van een journalistiek artikel een gewoon stukje vermeend leuk, gevoelig ‘proza’.

Vernomen, verneemt en de al dan niet betrouwbare anonieme bron......

Maar, wat volgens mij kwalijker is, is de hoeveelheid aan ‘vernomen’ en ‘verneemt’ en ‘(betrouwbare) bron’ dat in artikelen in kranten en op websites opduikt. Journalisten hier laten zich snel verleiden tot het citeren van zogenoemde bronnen, al dan niet ‘betrouwbaar’. Natuurlijk, ook dat klinkt interessant. Namen worden niet vermeld. Maar, het gebeurt te veel. Wellicht zegt het veel over 'de Surinaamse cultuur': wel veel durven zeggen of beweren en een grote mond hebben en 'tori' kletsen, maar dan wel graag anoniem.

Afgelopen week spande Starnieuws de kroon, door in een artikel te vermelden dat zij ‘de harde informatie' zou hebben in een actueel issue, maar niet werd bericht om welk soort informatie het ging. Waarom deze 'interessant-doenerij-achtige' geheimzinnigheid? Als media moet je toch de gemeenschap open, eerlijk ofwel transparant informeren en geen informatie achter houden.....

 

Lees hier het volledige artikel.

Op-en-top klikmaatschappij met dank aan vele media

Suriname lijkt op een op-en-top klikmaatschappij en veel media werken hieraan maar wat graag mee, om maar te kunnen scoren: of de inhoud van een artikel nu wel of niet betrouwbaar is, door informatie te gebruiken en te citeren van een anonieme bron. Dat is iets te gemakkelijk.

De onbetrouwbare getuigenverklaring

Overigens, journalisten zijn ook verzot op het citeren van getuigen van bijvoorbeeld ongelukken of misdrijven en het liefst direct na een (dodelijk) ongeluk of misdrijf. Hierbij vallen de journalisten echter in een grote val. Vaak blijken dergelijke verklaringen totaal niet betrouwbaar te zijn en vooral ingegeven door de emotie van het moment. De Surinaamse journalist lijkt dat niet in te zien, niet te willen begrijpen. Neen, de Surinaamse journalist wil scoren en het liefst zo snel mogelijk.....hoe onbetrouwbaar getuigenverklaringen ook zijn.

Wil de journalistiek zich in Suriname professionaliseren en kwalitatief verbeteren dan moet er nog heel wat gebeuren. In ieder geval zou een echte HBO-opleiding journalistiek op zijn plaats zijn in een land waar de journalistiek druipt van amateurisme op LBO-niveau...

SRS best beluisterde online radiozender onder 34.500 zenders wereldwijd?

De Ware Tijd trapt in val van lixty.net

Hoe naief is aan plagiaatfobie lijdende journalist Ivan Cairo?

16-02-2013 COLUMN Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De Surinaamse krant de Ware Tijd heeft deze week fors ingeboet aan betrouwbaarheid van het gebrachte nieuws. Zonder ook maar enig zelfonderzoek gedaan te hebben, is journalist Ivan Cairo - die onlangs nog zo tekeer ging tegen plagiaat door collega’s en zich groen en geel ergert aan het feit dat in het Surinaamse mediaveld zo makkelijk artikelen zonder bronvermelding worden overgenomen van andere media en dan ook nog zijn naam niet eens vermelden – in de val van de onbekende website lixty.net getrapt. Met open ogen en zonder enig journalistiek zelfreinigend en onderzoekend vermogen.

‘SRS nummer 1 op internationale radiosite’ was de kop donderdag boven een door Cairo geschreven artikel in zijn de Ware Tijd:

De Ware Tijd is de enige krant die hierover heeft bericht. Ivan Cairo, die ook nog eens de waakhond in de Surinaamse journalistiek is voor de internationale organisatie Verslaggevers zonder Grenzen, is mogelijk bij toeval op de in Duitsland gevestigde website gestuit, die haar meeste bezoekers blijkt te hebben in Rusland en Turkije...maar dat terzijde. Deze dubieuze website onder de naam Trixty heeft op haar site geen enkel contactadres vermeld staan. Waarschijnlijk raakte Cairo in extase bij het zien van de SRS-notering in de ‘Top 100’-lijst en vergat verder voor het gemak even als objectief, relativerend en wakker journalist te denken. Want, dat is hij toch, een journalist?

Op het internet zijn verder geen enkele nieuwsberichten of andere artikelen over lixty.net te vinden...... Dat geeft voldoende reden om aan te nemen dat deze onbekende website nu niet echt een bepaalde naam heeft opgebouwd.

Dubieuze Surinaamse noteringen

Onder het kopje ‘Top 100’ is een lijst te zien van logo’s en namen van radiozenders in de wereld en op nummer 1 staat vandaag, hoe is het mogelijk, de Surinaamse staatszender SRS. Het gaat om ruim 34.500 radiozenders wereldwijd.... Nog ongeloofwaardiger is het dat Radio Boskopu in die lijst op nummer 6 staat, Sky Radio op nummer 17 (gisteren nog 18) en Radio Apintie op de 19e plek.

 

Maar, voor Ivan Cairo zijn deze opmerkelijke en zeer dubieuze noteringen geen reden om eens wat onderzoek te doen naar die ranglijst. Hoe is deze tot stand gekomen? Gaat het om een gemiddelde luisterdichtheid van een zender op het internet? Wordt dat aantal afgezet tegen het aantal inwoners van een land? De website lixty.net zelf geeft hierover geen enkel uitsluitsel en op vragen hierover wordt, uiteraard, niet gereageerd door de webbeheerder.

Wat is lixty.net

Volgens de website digsitevalue.net bestaat lixty.net vandaag slechts een jaar en ruim elf maanden en heeft als ranking plaats 650.428 op het internet als het gaat om ‘populariteit’. De website krijgt dagelijks slechts rond de 440 unieke bezoekers die 484 keer een webpagina bezoeken. Van die bezoekers is 67.7% afkomstig uit Rusland (niet vreemd, want bij opening van de homepage word je geconfronteerd met allemaal Russisch....) en 20.3% uit Turkije.....

Het zogenoemde IP-adres (Internet Protocol) van de website staat geregistreerd op naam van Hetzner Online AG in het Duitse Gunzenhausen. Dit adres is eigendom van een zogenoemde ‘High Risk Hosting Provider’. Al met al niet echt informatie die garant staat voor een betrouwbare website. Maar, Ivan Cairo, is kennelijk liever lui dan moe, heeft zelf willen scoren bij staatszender SRS en of heeft willen scoren met zijn nieuws dat de SRS de best beluisterde online radiozender onder ruim 45.500 zenders wereldwijd zou zijn. Ik denk dat deze nijvere journalist ook gelooft, dat de aarde plat is, dat een roti gewoon een Hollandse pannenkoek is en dat in de goudvelden geen goud wordt gewonnen, maar diamant.

Scoringsdrift leidt tot onbetrouwbare artikelen

Ongecontroleerde scoringsdrift van een journalist leidt tot onbetrouwbare artikelen en dus ook tot een krant waarvan de inhoud niet meteen als ‘een waarheid als een koe’ kan worden aangemerkt, integendeel.

Surinaamse journalist die het beste bericht over een zelfmoord krijgt prijs

Welke journalist wil nu iets aan een zelfmoord verdienen.....

14-02-2012 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo -Mediaberichten over zelfmoorden dienen verantwoord geschreven te worden. Details over hoe de daad is geschied moeten zoveel mogelijk weggelaten worden, anders kan dit een aanstekelijk effect teweegbrengen bij anderen die ook met suïcidegedachten rondlopen. De journalist met de beste berichtgeving over suïcide maakt kans op een onderscheiding. Dit bericht De West in haar editie van dinsdagavond 12 februari 2013.

Ik wist niet wat ik las. Zelfmoord kan in Suriname dus leiden tot een prijs voor een journalist die hierover naar de wens van een paar organisaties buiten het mediaveld bericht. De commissie die moet gaan bepalen welke journalist het gaat aandurven om een dergelijke prijs in ontvangst gaat nemen heeft niet eens een vertegenwoordiger van de media in haar midden.

‘Dit initiatief vloeit voort uit een samenwerking van de suïcide preventie stichting Swarnapath, het ministerie van Volksgezondheid en de Pan American Health Organization (PAHO). Richtlijnen voor een ‘minder aanstekelijke’ verslaggeving over zelfmoordgevallen maken deel uit van enkele andere door de World Health Organization (WHO) opgestelde richtlijnen.’, aldus is te lezen in De West.

(Bron: mediawise.org.uk)

‘Enkele maanden geleden hield Swarnapath samen met het ministerie van Volksgezondheid en de PAHO een workshop voor de media, waarbij onder andere de WHO-richtlijnen met betrekking tot de berichtgeving over suïcide zijn besproken. Die richtlijnen werden echter niet warm onthaald door de aanwezige pers, omdat die van mening was dat de journalist beperkt wordt in zij of haar berichtgeving. Er werd met name vooral gewezen op de vijf w’s en de h (wie,wat,waar,wanneer, waarom en hoe), volgens welke de journalist te werk gaat bij de berichtgeving.

Desi Truideman, die zitting heeft in de commissie voor de selectie van mediawerkers, kan zich wel verplaatsen in de kritiek, maar plaatst de kanttekening dat de richtlijnen slechts als advies dienen. ‘Je bent altijd vrij als journalist om te bepalen hoe je jouw bericht samenstelt. De richtlijnen zijn niet expliciet, maar adviezen op basis van onderzoek’, aldus Truideman.

Het resultaat van dit onderzoek, gedaan door psychiaters, wees uit dat de wijze van verslaggeving in de media kan bijdragen aan het bevorderen van suïcide of pogingen daartoe. Hiernaast beveelt de WHO verantwoorde verslaggeving aan. ‘In het kader van preventie is het goed de richtlijnen op te volgen, want daar gaat het om. Ook in de journalistieke leerboeken wordt aangeraden om terughoudendheid te betrachten ten aanzien van details’, tracht Truideman de juistheid van deze benaderingswijze aan te tonen.

Intussen heeft de PAHO een dossier van in 2012 gepubliceerde berichten over suïcide. Marthelise Eersel, directeur van het ministerie van Volksgezondheid, merkte op dat de media zich in de afgelopen periode wel degelijk hebben gehouden aan de richtlijnen.

‘De media hebben de toonzetting rondom berichten van suïcidegevallen aanmerkelijk verbeterd’, klonk een tevreden Eersel maandag 11 februari bij het driejarig bestaan van het Mind Console Centre, uitvoerend orgaan van stichting Swarnapath. De stichting maakte de namen bekend van de personen die zitting hebben in de commissie, die de journalisten zal selecteren. Naast Truideman hebben verder zitting Sabitrie Gangapersad, Nancy Bandhoe (secretaris van Swarnapath), Pearl Playfair (namens het ministerie van Volksgezondheid) en een vertegenwoordiger van de PAHO, die nog aangewezen moet worden.

Nadat de commissie bij elkaar is geweest voor de beoordeling van de geselecteerde berichten, zal bekend worden welke journalist de prijs in ontvangst kan gaan nemen.’

Welke journalist wil nu, wat dan ook, verdienen aan een zelfmoord? Waar is de SVJ?

De SVJ, Surinaamse Vereniging van Journalisten, zou zich tegen het uitreiken van een dergelijke prijs moeten verzetten en in ieder geval er afstand van nemen. Een journalist moet zijn werk gewoon goed doen en niet beloond worden met een prijs vanuit het maatschappelijk veld, omdat hij toevallig een artikeltje over een zelfmoord goed heeft geschreven, volgens een paar zogenoemde 'deskundigen'.....
Maar nee, de SVJ is in nevelen gehuld en zwijgt. Ethiek in de journalistiek is voor de SVJ slechts een incidenteel en bevooroordeeld issue zonder feitelijk te weten wat journalistieke ethiek precies is en vooral wanneer een niet-Surinaamse journalist die ethiek zou hebben geschonden. De SVJ heeft tot vandaag de dag nooit een Surinaamse journalist aangesproken op het schenden van de vakethiek en normen en waarden, terwijl die dagelijks wordt geschonden.

Gaat nu iedere journalist eerst uren lang brainstormen over hoe hij een actueel zelfmoordgevalletje moet gaan verwerken tot een lekker lezend artikeltje, alleen maar om een prijs aan zijn of haar cv toe te kunnen voegen? Ik vrees van wel. In Suriname zijn immers velen verzot op een zo lang mogelijke cv, ook al is die vooral gebakken lucht.

Welke prijzen volgen.....
Gaan we nu ook een prijs krijgen voor de journalist die het beste bericht over: een ernstig, dodelijk, verkeersongeluk een moord een stevig debat in de Nationale Assemblee met het nodige gescheld over en weer een rechtszaak ontwikkelingen rond de gouddeals etc., etc.

Noot:
Lees ook dit artikel.

‘s Werelds grootste bibliotheek van dieren- en vogelgeluiden online

933 ‘Surinaamse’ geluiden onder 150.000 audio-opnamen online

14-02-2013  Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - De Cornell Universiteit in het Amerikaanse Ithaca, New York, heeft onlangs ’s werelds grootste digitale collectie dieren- en vogelgeluiden op audio en video online gezet.

De online Macaulay Bibliotheek van het Cornell Laboratorium van Ornithologie bevat zo’n 150.000 digitale audio-opnamen van ongeveer 9.000 diersoorten. Van die opnamen zijn er 933 gemaakt van geluiden van dieren en vogels in Suriname.

Sommige opnamen dateren van 1929. De online bibliotheek is voor iedereen toegankelijk en eenvoudig om in te zoeken naar een specifiek geluid.

Archivarissen zijn 12 jaren aan het werk geweest om de audio-opnamen te digitaliseren, waaronder geluiden van walrussen, walvissen, vogels, primaten, kikkers, die in het wild zijn opgenomen.

De universiteit roept iedereen op om bijdragen te leveren aan de bibliotheek en om te letten op het geluid van zeldzame diersoorten. Het archief kan voor wetenschappers het beginpunt zijn voor meer studie in het veld. Maar, de geluiden kunnen ook gebruikt worden door leraren, onderzoekers, filmmakers en natuurbeschermers.

In de bibliotheek zijn ook opnamen te vinden van geluiden van dieren en vogels die in Suriname op audio zijn vastgelegd. Zo zijn er audio’s te vinden van het geluid van doodskopaapjes, rode brulapen en de oranje rotshaan. Van de bekende vogel grietjebie zijn in totaal 110 audio-opnamen gedocumenteerd, waaronder slechts één is opgenomen in Suriname.

Maar, ook het geluid van een jaguaris te vinden, zij het opgenomen in buurland Guyana, en van een reuzenmiereneter in Peru, capibara’s in onder andere Venezuela en Brazilië en van de ocelot in Belize.

De oudste audio-opname gemaakt in Suriname dateert van 18 december 1970 (Myiarchus ferox; kortkuiftiran) en de meest recente van 1 maart 2006 (Lurocalis semitorquatus; kortstaartnachtzwaluw).

SVJ op lange tenen getrapt door eerlijke uitspraken 'mediadeskundige' in staatsprogramma InfoAct

Journalistenvereniging en zusje Ramcharan hebben moeite met kritische houding ‘mediawerkers’

SVJ negeert recht op vrijheid van meningsuiting: kwalijk van een journalistenvereniging

02-02-2013   COLUMN  Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Ik ben deze dagen zowel de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ), haar voorzitter en oud-de Ware Tijd journalist Wilfred Leeuwin, en hun zuster in de strijd tegen criticasters van de journalistiek en tegen vermeende plagiaatcriminelen Nita Ramcharan, dankbaar voor hun aan de dag gelegde overspannen gedrag en reacties. Zij, en alleen zij, zijn degenen die de afgelopen dagen de Surinaamse journalistiek ernstig schaden met hun onvoorspelbare gedrag en vanuit frustratie voortkomende reacties.

SVJ kiest aanval en gaat voorbij aan hoor- en wederhoor

De irritatie en frustratie bij de SVJ lijkt plotseling uit alle poriën te komen. Het lijkt erop alsof de vereniging zich heeft voorgenomen om dit jaar eindelijk eens aan het werk te gaan voor de sector. Jammer en helaas wordt dàt echter op een totaal verkeerde, aanvallende, wijze aangepakt. Van enig volwassen overleg is geen sprake, neen, de SVJ kiest meteen – heel ondemocratisch en zonder hoor- en wederhoor toe te passen – de aanval, op een welhaast revolutionaire wijze (klinkt mij natuurlijk bekend in de oren, want ook ik ben ooit aangevallen geweest door de SVJ zonder dat met mij vantevoren was gesproken).

Geen laster, geen smaad en zeker geen intimidatie: Smeulders mag zeggen wat hij wil

Vandaag werd bekend, dat de journalistenvereniging van plan zou zijn om de staat Suriname internationaal aan te klagen, enkel en alleen om een paar onwelgevallige uitspraken van een zogenoemde mediadeskundige in een staatsprogramma. Die uitspraken waren geen laster en smaad  en zeker geen intimidatie en nog altijd bestaat er in Suriname ook zoiets als vrijheid van meningsuiting. Maar, kennelijk bestaat die vorm van vrijheid niet voor de SVJ en Starnieuws-eigenaar Nita Ramcharan, twee handen op één buik.

In het overheidsprogramma InfoAct, gepresenteerd door de altijd goed gebekte Clifton Limburg, was afgelopen week Jan Smeulders aanwezig die werd gepresenteerd als ‘mediadeskundige’.  Smeulders had de nodige kritiek op Surinaamse journalisten en media, die volgens hem onvoldoende nationalisme aan de dag zouden leggen. Niet een uitspraak waar ik me in kan vinden, maar hij mag het zeggen, toch?

Journalisten zouden er, aldus Smeulders, een gewoonte van gemaakt hebben steeds maar aanvallen te openen op de regering en president Desiré Bouterse. Dat mogen journalisten, maar ook dat mag hij zeggen in democratisch Suriname in een staatsprogramma, in een land waarin de nationale journalistenvereniging persvrijheid en vrijheid van meningsuiting zo belangrijk vindt, maar niet als het gaat om een staatsprogramma en om Jan Smeulders. 

Volgens sommigen zou InfoAct teveel paars gekleurd zijn. Niet  vreemd toch, gelet op het feit dat het een staatsprogramma is. De inhoud wordt door de staat aangestuurd, laat iedereen daar niet moeilijk over doen. Duidelijk en logisch, vanzelfsprekend. Dat geldt ook voor de radiozender SRS en een tvomroep als de STVS. Kijkers van InfoAct weten dat dondersgoed en wie problemen heeft met de inhoud kijkt toch niet, of is dat net iets te gemakkelijk? 
Natuurlijk, criticasters zouden kunnen tegenwerpen dat het programma betaald wordt door de burgerij en daaronder zijn niet alleen sympathisanten van de NDP. Dat is een punt. Maar, men zou de kritieken dan moeten richten op de regering of op de zenders/omroepen die InfoAct uitzenden. Alleen maar kritiek spuien via allerlei columns en fora op het internet zet geen zoden aan de dijk.

SVJ-voorzitter respecteert niet vrijheid van meningsuiting

‘Dit is een zwaarwichtige situatie. Als hij in het programma van het Kabinet van de President, journalisten op intimiderende toon aanvalt en beschuldigt, is het een slecht teken aan de wand.’ Dit was de overtrokken reactie van pitbull SVJ-voorzitter Wilfred Leeuwin in de Ware Tijd van zaterdag 2 februari 2013. 
Maar, feitelijk is het een slecht teken aan de wand, dat Leeuwin de vrijheid van meningsuiting niet respecteert en dat voor een voorzitter van een journalistenvereniging. Het geeft te denken. Vooral, nu Smeulders zich niet schuldig heeft gemaakt aan laster of smaad of intimidatie. Hij heeft niets meer en niets minder gedaan dan zijn mening en gevoelens geuit over de Surinaamse journalistiek, natuurlijk in een gekleurd programma en natuurlijk vanuit een bepaalde invalshoek. Logisch. Dat zouden meer mensen in de Surinaamse journalistieke kleine wereld eens moeten doen, eerlijk durven te spreken over hun eigen beroepsgroep, en goed in de spiegel kijken.

Het stak hem, Leeuwin, des te meer, daar Smeulders ‘de vrije teugels’ kreeg in een door de staat betaald televisieprogramma. Dat zou niet mogen, aldus de SVJ-voorzitter.

De enige die schade toebrengt aan journalistieke sector is SVJ

De journalistenvereniging kondigde aan via de Ware Tijd dat de staat mag rekenen op aanklachten bij onder meer de Associatie van Caribische Mediawerkers en bij Verslaggevers Zonder Grenzen. ‘Dit zal zeker een negatief effect hebben op de positie van Suriname op de wereldranglijst voor persvrijheid’, aldus Leeuwin. Kennelijk ziet de SVJ-voorzitter niet in, dat juist door zijn optreden de afgelopen dagen, met steun van zijn schaduw Ramcharan, schade wordt toegebracht aan de positie van Suriname op de wereldpersvrijheidlijst van de internationale organisatie Verslaggevers Zonder Grenzen.

Afgelopen week publiceerde de eigenaar van Starnieuws en werkgever van Leeuwin, Nita Ramcharan, al een gepeperde column op haar nieuwswebsite over het optreden van Smeulders in InfoAct en in het algemeen over de wijze waarop dat programma wordt samengesteld. Hierin stelde ze onder andere:

‘In één uitzending van Info Act is er zoveel onzin gestort over de hoofden van de samenleving, dat een ‘sibibusi’ nodig is om de ether schoon te vegen. De censor van de jaren tachtig mocht zich gisteren uitleven in het programma van het kabinet van de president. Jan Smeulders werd door perschef Cliffton Limburg opgevoerd als de mediadeskundige die eventjes een lezing hield over hoe journalisten zich dienen te gedragen in een democratische samenleving, anno 2013.

De blunder van vicepresident Robert Ameerali op de opening van de trainingsweek van de Surinaamse Vereniging van Journalisten werd aangedikt door Smeulders, die de mening deelde dat journalisten in dienst zijn van de regering. Zij moeten wat de regering te vertellen heeft, doorgeven aan de samenleving. Het enige verschil is dat de overheid niet komt kijken over de schouders van de journalist wat die schrijft. Daar weet Smeulders er alles van, want in de jaren tachtig bepaalde hij wat journalisten mochten opschrijven.(…)’

In de laatste alinea van de column (zie hieronder) toont Ramcharan de Surinaamse burger te onderschatten. Die burger laat zich geen 'meningen opdringen die niets te maken hebben met het regeringsbeleid'. Die burger laat zich geen zand in de ogen strooien en op het verkeerde spoor zetten door InfoAct. Ramcharan denkt dat de burger door een programma als InfoAct, waarvan iedereen wel weet dat het een gekleurd staatsprogramma is, zich laat beïnvloeden. Het zijn de opmerkingen van iemand die lijkt een persoonlijke aversie te hebben  tegen Limburg en InfoAct en dat op een duidelijke gefrustreerde wijze uit in haar column op haar eigen website, Starnieuws, het enige mediabedrijf dat de tekst heeft gepubliceerd. Het zijn de opmerkingen van iemand die de inhoud van haar eigen nieuwswebsite eens tegen het licht zou moeten houden en die artikelen alvorens te plaatsen eerst eindredactioneel zou moeten corrigeren.

'(...) Steeds weer worden controversiële personen in Info Act opgevoerd die zelfs tekeer gaan tegen coalitiepartners. Er wordt niet corrigerend opgetreden door president Desi Bouterse. Dit betekent dat de perschef groen licht heeft van het staatshoofd om onbeperkt mensen de ruimte te geven om het volk meningen op te dringen, die niets te maken hebben met het regeringsbeleid. Info Act is een programma dat het beleid van de regering dient uit te leggen aan het volk. De informatie hoort feitelijk te zijn. Het beleid dat de regering uitvoert, moet zakelijk worden belicht. Het programma, dat met geld van het volk wordt betaald, wordt misbruikt om mensen zand in de ogen te strooien en op een verkeerd spoor te zetten.(...)'

Vrijheid van meningsuiting is grondwettelijk recht voor iedereen

Ik kan en wil niet oordelen over wat Jan Smeulders zoal in de jaren tachtig zou hebben bepaald, maar wat Nita Ramcharan doet valt ook niet goed te praten. Net als Leeuwin lijkt zij ook finaal voorbij te gaan aan het democratisch recht van iedereen, en dus ook van Smeulders en dus ook van Limburg en dus ook van Infoact, op vrijheid van meningsuiting of je het nu eens of oneens bent met die uiting. 

Je hebt hetgeen iemand zegt of beweert, ook als je toevallig Nita Ramcharan of Wilfred Leeuwin heet, te respecteren. Bevalt hetgeen je hoort je niet, jammer. Maar, alles wat Smeulders en Limburg in InfoAct hebben gezegd valt nu eenmaal binnen het grondwettelijk recht van vrijheid van meningsuiting: er was geen sprake van laster, smaad of intimidatie. En zowel Nita als Wilfred weten dat het hier gaat om een staatszender en dat daardoor natuurlijk alles wat gezegd en gesproken wordt op een bepaalde manier is ingekleurd. Niets nieuws dus onder de zon. 
Gewoon accepteren en geen olifant van een mug maken, want juist door dat te doen breng zij, Ramcharan en Leeuwin, de eigen sector onnodig veel schade toe en nièt Smeulders, Limburg of InfoAct.

Noot:
Columnist Idris Naipal (VHP'er) blijkt het volledig eens te zijn met de opmerkingen van Ramcharan. Hij is Ramcharan gevolgd in haar column door in een eigen column Clifton Limburg onder vuur te nemen.
En, ook met Naipal - die een verwoed tegenstander van Bouterse en van alles wat paars kleurt is - ben ik het in essentie niet eens. Hetgeen Limburg doet in zijn presentatie van programma's als InfoAct wordt natuurlijk aangestuurd vanuit de regering en van de paarse NDP. Mag dat niet? Iedereen weet dat het staatsprogramma's zijn die Limburg presenteert. 
Natuurlijk komen de kritieken op Limburg en zijn programma's uit de hoek van politieke tegenstanders van de NDP, Bouterse en de regering. Natuurlijk, vanzelfsprekend. Maar, dergelijke kritieken zijn dan ook nauwelijks gestoeld op enige kennis van voorlichting, pr en journalistiek, maar komen vooral voort uit een diep zittende, welhaast emotioneel geladen, aversie tegen hun 'opponenten', waarin de werkelijkheid van vandaag de dag uit het oog wordt verloren. 'Discussies' en kritieken zijn helaas zeer (politiek) gekleurd en nauwelijks objectief en relativerend te noemen.
Wanneer mensen moeite hebben met de inhoud van programma's als InfoAct, dan moeten zij niet de presentator 'aanvallen', maar de staatszenders die het uitzenden en of de regering Bouterse-Ameerali en of de NDP. 
Overigens, niemand is verplicht om naar door Limburg gepresenteerde programma's op tv of radio te kijken of te luisteren...... Geen enkele Surinamer kijkt tv of luistert naar de radio met achter zich een zwaar gewapende CTU-rambo (Counter Terrorism Unit, geleid door Dino Bouterse) die de kijker dwingt om naar InfoAct te kijken of om naar de SRS te luisteren of om naar de STVS/SRS te kijken of Starnieuws te lezen.  Surinaamse burgers zijn niet dom en kunnen zelf wel bepalen of inschatten hoe zij de inhoud van welk programma waar dan ook, moeten beoordelen.

Het Kabinet van de President heeft maandag 4 februari 2013, in een verklaring, afstand genomen van uitspraken gedaan in het overheidsprogramma InfoAct en eieren voor zijn geld gekozen.Volgens het Kabinet zouden die uitspraken niet behoren tot het beleid van de regering ‘casu quo de president van de Republiek Suriname’. Het is opmerkelijk dat deze verklaring pas wordt uitgebracht na de nodige 'djugu djugu' in de media en niet meteen na de gewraakte uitzending.
Deze verklaring lijkt te nu te duiden op censuur op de inhoud van het eigen programma InfoAct, om kritikasters zoet te stemmen.
De regering Bouterse-Ameerali benadrukt in de verklaring het recht op vrije meningsuiting en de persvrijheid, zoals vastgelegd in artikel 19 van de Grondwet te allen tijde te respecteren. De verklaring is ondertekend door perschef Clifton Limburg.

En nu maar hopen, dat types als Nita Ramcharan, Wilfred Leeuwin (SVJ) en anderen die zich in negatieve zin kritisch hebben uitgelaten over de opmerkingen van Jan Smeulders, genoegen nemen met deze korte formele verklaring van het Kabinet van de President. Sommige van die criticasters zijn zo zuur, dat ze mogelijk ook wel weer op deze verklaring op- en aanmerkingen zullen hebben, vooral omdat deze is opgesteld door Limburg.

Surinaams medialandschap rijp voor revolutie

Journalistiek in Suriname toe aan opschoning

Tijd voor kwaliteit en niet voor zelfbeklag

01-02-2013  COLUMN  Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Het wordt tijd voor een revolutie in het Surinaamse medialandschap. Ik werk eraan.....op mijn eigenwijze manier. Als er één iets is in Suriname dat uitgebaggerd of opgeschoond moet worden, dan zijn het de meeste mediabedrijven en niet de Surinamerivier.

Deze gedachte wordt gevoed door diverse mediaberichten de afgelopen dagen naar aanleiding van de journalistieke naweeën van- en stuiptrekkende reacties op de toch wel mislukte Journalistenweek georganiseerd door de Surinaamse Vereniging van Journalisten, SVJ, waarin vooral gefulimeerd werd door voorzitter Wilfred Leeuwin over het vermeende zware vergrijp plagiaat. Het leek wel of mediawerkers en mediabedrijven door Leeuwin werden geportretteerd als zouden zij heuse criminelen, zware jongens, zijn. Het leek wel het aanzetten tot een klopjacht op al zijn eigen collega’s, want maakt iedereen in het Surinaamse journalistieke veld zich niet schuldig aan plagiaat?

Wat is er mis met het journalistieke niveau en met de journalist in Suriname? Alles! Sla iedere dag maar een willekeurige krant open of bezoek eens een willekeurige Surinaamse nieuwswebsite. De tranen springen je, in ieder geval bij mij, in de ogen bij het lezen van de over het algemeen ook nog eens korte artikelen......van het lachen welteverstaan, die tranen in de ogen, als een boer met kiespijn. Maar, het ontbeert de meeste journalisten aan enige zelfreflectie, zelfkritiek. Klagen, dat kunnen velen als de beste, ofwel ‘jammeren’.

De journalistiek lijkt hier beheerst te worden door een klein 'incrowd' groepje hautaine, egotrippende en publiciteitsgeile, welhaast elitaire, zichzelf journalist noemende sujets die zichzelf belangrijker vinden dan de inhoud van de door hun in elkaar gewrochten artikelen en die niet tegen kritiek kunnen op hun eigen werk.

Zolang hoofdredacteuren en uitgevers niet bereid zijn te investeren in journalistieke- en taalkundige kwaliteit, blijft het aanmodderen en komt die kwaliteit niet verder dan de inhoud van een gemiddelde schoolkrant of opstel van een leerling uit groep 5 of 6 van het basisonderwijs.

Een paar jaar geleden werd met veel bombarie Starnieuws geboren. Het kindje van vermeend media-icoon Nita Ramcharan zag het levenslicht op 3 februari 2010. De redactie publiceerde op 23 januari jongstleden nog een van enige zelfkritiek gespeend doordrenkt artikel over het ontstaan van de website en vooral over het aantal bezoekers ervan.

Maar, hoeveel bezoekers ‘je’ ook moge bezoeken en hoezeer ‘je’ er ook mee pocht - met dank aan een internetzoekmachine als ‘Google search’ - dat zegt niets over de inhoudelijke kwaliteit van de artikelen. (Artikelen onder andere geschreven door de redactieleden Wilfred Leeuwin (SVJ-voorzitter en oud-de Ware Tijd journalist) en Edward Troon, SVJ-vicevoorzitter.)

Daar valt nog veel te winnen voor eigenaar Ramcharan, die zich kennelijk blindstaart op dat aantal webbezoekers en haar ogen sluit voor de journalistiek inhoudelijke kwaliteit, misschien uit schaamte.

Zorg voor kwaliteit en de oh zo door menig journalist gewenste waardering voor het vak komt ook vanzelf!

Laat om te beginnen het handjevol deze dagen zeurende en tot de nek toe met zelfbeklag vol zittende journalisten en SVJ-bestuurders eerst eens een gedegen journalistieke opleiding gaan volgen en een cursusje Nederlands, alvorens issues aan te kaarten waar zij zelf nauwelijks kaas van hebben gegeten......

Starnieuws zou 'concurrent' van plagiaat beschuldigen

Klopjacht gezusters Starnieuws/SVJ op ‘plagiaatcriminelen’ neemt overspannen vormen aan 

Starnieuws/SVJ brengen journalistiek schade toe, niet plagiaat

01-02-2013   COLUMN  Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De sinds de onlangs gehouden Journalistenweek van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) gezamenlijk met Starnieuws opgezette 'possy' (klopjacht) op vermeende ‘plagiaatcriminelen’ begint overspannen en irritante vormen aan te nemen. Die klopjacht, en niet het opgejaagde slachtoffer plagiaat, is schadelijk voor de journalistieke sector in Suriname.

Volgens een bericht vandaag, vrijdag 1 februari 2013, in de Surinaamse avondkrant De West, zou Starnieuws de verse Surinaamse nieuwswebsite ‘Suriname Herald’ beschuldigd hebben van plagiaat. Het artikel vermeldt echter niet in welke vorm de nieuwe nieuwswebsite ‘plagiaat’ zou plegen.

 

De website is sinds 12 december 2012 operationeel en heeft als hoofdredacteur de, aldus de krant, ‘bekende’ mediawerkster en radiopresentatrice Joyce Abdoellakhan.

De website brengt, evenals de andere Surinaamse nieuwssites, diverse actuele nationale en internationale gebeurtenissen en de wijze waarop dat gebeurt is niet geheel in goede aarde gevallen bij de exponenten van één der concurrenten, namelijk ‘Starnieuws’, aldus De West.

Volgens Abdoellakhan zou dit medium ‘Suriname Herald’ van plagiaat hebben beticht, maar dit wordt categorisch door haar ontkend.

Voor alle helderheid, de hypocriete redactie van Starnieuws is echter zelf ook geen uitzondering als het gaat om het overnemen van berichten en foto’s zonder bronvermelding. Ook deze website, waar zowel de voorzitter als de vicevoorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten werkzaam zijn, maakt zich wel eens schuldig aan plagiaat.

Abdoellakhan, die al meer dan twintig jaar in het journalistieke vak zit, is van oordeel dat ‘Starnieuws’ geen alleenrecht heeft op het nieuws en de actualiteiten ook door haar medium voor het voetlicht mogen worden geplaatst. Natuurlijk, maar dan is het wel zo netjes om gewoon even de bron te vermelden. Niet iets dat heel moeilijk is lijkt mij.

Suriname Herald biedt niets nieuws

Het aantal Surinaamse nieuwsberichten op de website ‘Suriname Herald’ is echter bedroevend laag en de site biedt geen enkele toegevoegde nieuwswaarde in vergelijking met overige Surinaamse nieuwswebsites en met de webedities van dagbladen. De naam die aan de website is gegeven, klinkt interessanter dan de inhoud in werkelijkheid is. Ik begrijp dan ook niet waar ‘Starnieuws’ zich druk om zou maken.

In de rubriek ‘Gezondheid’ op de ‘Suriname Herald’-wesite dateert het meest actuele bericht van 24 december 2012 en is overgenomen netjes met bronvermelding van de NOS: ‘Cyste van 35 kilo verwijderd uit buik - In Nieuw-Zeeland is uit de buik van een vrouw een cyste van 35 kilo verwijderd. Sharon Watt was naar de dokter gegaan... (...)’

In de rubriek ‘Wetenschap’ dateert het voorlaatste artikel van 18 december 2012 en is, ook weer keurig met bronvermelding, overgenomen van het Nederlandse RTL Nieuws: ‘Gevoel in penis terug bij dwarslaesie - Mannen met een lage dwarslaesie kunnen dankzij een nieuwe operatie weer gevoel in hun penis krijgen. (...)’

De interessant klinkende rubriek ‘Dossiers’ is vandaag de dag nog steeds leeg.

De rubriek ‘Advertenties’ is  vandaag de dag ook nog steeds leeg.

De rubriek ‘Economie’ heeft zeer onregelmatig wat her en der van het net geplukt buitenlands nieuws.

De rubriek ‘Video & Audio’ toont een wirwar van YouTube video’s met nieuwsbeelden uit de wereld, niets uit Suriname.

Kortom, er lijkt geen enkele visie achter welke berichten wel en welke berichten niet door de webredactie geplaatst worden. Echt aandacht voor het Surinaamse nieuws is er niet.

Plagiaat tot zondebok Surinaamse journalistiek gemaakt

Het is mij nog steeds volstrekt onduidelijk wat Starnieuws en de SVJ beweegt om een halszaak te maken  van plagiaat, helemaal nu deze website ook zelf regelmaat in de fout gaat. Laat Starnieuws haar energie steken in het opkrikken van de inhoudelijke journalistieke kwaliteit van de op haar website geplaatste artikelen in plaats van zich te druk te maken om een paar door andere mediabedrijven zonder bronvermelding overgenomen artikeltjes. Ik heb deze vraag al eerder gesteld, wat is nu belangrijker voor je als mediabedrijf?: de inhoud van je artikelen of de naam van je bedrijf of webredacteur? Een beetje serieuze webredacteur zou de inhoud van zijn artikelen belangrijker moeten vinden dan zijn of haar eigen naam.

‘Suriname Herald’ is overigens onderdeel van ‘Time Media N.V.’, dat is opgericht op 19 januari jongstleden. Eén van de doelstellingen van ‘Time Media’ is het brengen van 24 uur per dag online nieuws via haar website. Daarnaast wordt de democratie hoog in de banier gehouden en staat men open voor eenieder, dus ook voor alle politieke stromingen.

Op de website valt op, zo vindt De West, dat er berichten zijn van enkele bekende journalisten zoals Wayne Telgt en dat er ook bijdragen zijn van de bekende columnisten Hardeo Ramadhin en Idris Naipal. Zo opvallend is dat niet, want de ingezonden stukken ofwel columns van deze heren duiken bijna overal op.

Aantal websitebezoekers zegt niets over inhoudelijke kwaliteit

Starnieuws en SVJ lijken op 'smeltende kazen'

Al heb je maandelijks een miljoen websitebezoekers, dat aantal zegt niets over de inhoudelijk journalistieke kwaliteit

23-01-2013  Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - 'Starnieuws prominent op expositie SVJ'. Natuurlijk, met twee Starnieuws-medewerkers in het bestuur van de Surinaamse Vereniging van Journalisten, SVJ (voorzitter Wilfred Leeuwin en ondervoorzitter Edward Troon).

In dit artikel klopt Starnieuws zich op de borst en gaat ze onder andere in op plagiaat. Het lijkt wel alsof dit artikel door Leeuwin zelf is geschreven, gelet op de aandacht voor plagiaat dat een speerpunt lijkt te zijn geworden voor Leeuwin en 'zijn' SVJ.

Maar, wat Starnieuws nu niet vermeldt in haar eigen artikel is, dat zij zelf ook plagiaat pleegt en de Wet Auteursrecht 1913 overtreedt door bijvoorbeeld foto's te publiceren, geplukt van het internet, en daarin een watermerk plaatst van Starnieuws-eigenaar Network Star Suriname (NSS), daarmee doen alsof die foto's eigendom zijn van het bedrijf of gemaakt zijn door een Starnieuws-fotograaf. Volksverlakkerij.

Bij vertalingen van artikelen uit buitenlandse media wordt met regelmaat niet de bron van het oorspronkelijke artikel vermeld.....

Oh en laten we het dan maar niet over de journalistieke kwaliteit hebben van de gepubliceerde artikelen...... ook al heb je dagelijks een miljoen bezoekers. 

Ik zou liever trots zijn op inhoudelijk journalistieke kwaliteit, dan op een hoog aantal bezoekers van de eigen website. Die aantallen zijn geen bevestiging van welke kwaliteit van de website dan ook. Zoek je naar Surinaams nieuws op het internet, dan duikt nu eenmaal helaas de naam Starnieuws snel op en zoeken mensen vaak niet verder dan hun neus lang is. 

Kortom, laat iedereen door Starnieuws heen prikken en zoeken, waar dan ook, naar inhoudelijk en journalistiek kwalitatief goede nieuwswebsites, zonder dagelijks veel taalfouten en dergelijke, die Surinaams brengen, in welke vorm dan ook.

Overigens verscheen vlak na bovenstaand artikel nog een artikel op Starnieuws over de expositie. Daaruit blijkt dat naast Starnieuws alleen de andere staatsmediabedrijven SRS en STVS aanwezig zijn (Starnieuws is meer en meer verworden tot een staatsmediabedrijf). Een bedroevend resultaat en dan vermeldt het Starnieuws-artikel nog dat iedereen die wil weten hoe de media werken en in elkaar zoeken de expositie moeten bezoeken...... 

Noot:

Journalistenweek met hobbels......

locatie gewijzigd, expositie aantal dagen verschoven en slechts drie dagen 'trainingen'.....wat een week. SVJ: 'Aanpassingen wegens budgettaire en organisatorische redenen’, zo is te lezen in De West van dinsdagavond 22 januari 2013.

Dus SVJ-bestuur, u heeft drie dagen de tijd om 'journalistiek' te definiëren..... terwijl u in juni 2011 wel wist wat journalistieke ethiek inhoudt.....hoe was dat mogelijk?? pffffff

SVJ-voorzittter Leeuwin in het dagelijks actualiteitenprogramma Magazine 4 van ABC televisie woensdagmiddag 23 januari: de drie trainingsdagen zijn zwaar en deelnemers ontvangen na afloop een certificaat..... Er doen slechts ongeveer 20 journalisten mee........en oh wat zullen die blij zijn met een nietszeggend certificaat voor hun cv.

De bijdragen vanuit de media aan de expositie, die drie dagen zou duren, is zo bedroevend (maar drie bedrijven nemen deel) dat de expositieduur is ingekort tot één dag. Later dit jaar volgen, aldus Leeuwin, nog wat bijeenkomsten van de SVJ over de 'indepths' en 'insides' van de journalistiek....jajaja.....hoe interessant kan gebakken lucht klinken.

Starnieuws krijgt woensdagavond 23 januari maar geen genoeg van Journalistenweek SVJ......dat heeft SVJ-voorzitter en Starnieuws-medewerker Wilfred Leeuwin toch maar even geregeld.....veel pr voor eigen SVJ en Journalistenweek waarvoor amper belangstelling is en doen alsof de week nu al geslaagd is, terwijl mediabedrijven nauwelijks medewerking verlenen...... 

Vanavond, 23 januari, al drie artikelen over de week op Starnieuws....en dit artikel eindigt met de woorden: ‘De journalistenweek vervolgt morgen met trainingen, die doorgaan tot zaterdag. SVJ-voorzitter Wilfred Leeuwin kijkt uit naar de trainingen.’ Starnieuws-'webredacteur' Leeuwin blijft optimistisch en dat siert de voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten.

Starnieuws besteedt ook op donderdag 24 januari weer aandacht aan de Journalistenweek.