Het continue foutencircus van de Ware Tijd en Starnieuws

Kanttekeningen plaatsen op en de protest......

31-05-2015 Door: Paul Kraaijer

Het foutencircus van de Surinaamse krant de Ware Tijd en van de nieuwswebsite Starnieuws gaat dagelijks onverminderd voort. Er gaat werkelijk geen foutloze dag voorbij bij het lokaal journaille. Van een eindredacteur heeft waarschijnlijk niemand ooit gehoord. Immers, hoe anders is de hoeveelheid taal- en andere fouten dagelijks in de Ware Tijd (en in haar wededitie) en op Starnieuws te verklaren? Zit iedereen op de redacties te slapen? Interesseert het het journaille niet? Willen zij geen, inhoudelijke, kwaliteit leveren? Het is een blijft een journalistieke blamage, dat dagelijkse foutencircus.

Laten we het vandaag maar houden bij twee artikelen.

Vandaag, zondag 31 mei 2015, in de Ware Tijd Online, in een artikel over leiderschap onder druk van enkele V7-partijen, is dit te lezen:

'(...) De bevindingen van hun achterband zullen doorslaggevend zijn bij het nemen van een besluit. Maar sowies, zegt Breeveld, zullen consequenties verbonden worden aan de verkiezingsuitslag.(..)'

en

'(...) Breeveld zegt verder, dat hij het niet eens is met de stelling, dat de NDP de enige partij is in de geschiedenis van Suriname die in zijn eentje regeermacht heeft weten te bemachten.'

Achterband?

Sowies?

Bemachten?

Achterband was binnen korte tijd gelukkig gewijzigd in achterban, maar de twee andere fouten zijn onopgemerkt gebleven of het zijn in de ogen van de redactie geen fouten.....

Eindredacteur?

Dit is de eerste regel van een artikel dat zaterdagavond 30 mei op Starnieuws verscheen:

'De politieke combinatie V7 heeft vandaag een brief gestuurd naar de voorzitter van het hoofdstembureau Paramaribo, districtscommissaris Jerry Miranda. Hierin worden kanttekeningen geplaatst op de protest van de Nationale Democratische Partij (NDP) (…)'

U leest het goed: 'Hierin worden kanttekeningen geplaatst op de protest (...)'

Kanttekeningen plaatsen op?

De protest?!

De webredactie van Starnieuws heeft later alleen 'de protest' keurig veranderd in 'het protest', maar kanttekeningen plaatsen op is kanttekeningen plaatsen op gebleven. Prima, maar fouten kunnen simpelweg voorkomen worden wanneer voor plaatsing een artikel goed wordt gelezen door een kwalitatief goede eindredacteur, en die zijn er, ook in Suriname.

Let wel, dit is te lezen op de oh zo gewaardeerde nieuwswebsite Starnieuws........ Onbegrijpelijk dat men in Suriname zo weg loopt met deze nieuwswebsite, waar van enige kwalitatief inhoudelijke journalistiek nauwelijks sprake is. Starnieuws teert gewoon op het feit, dat zij eigenlijk de eerste echte nieuwswebsite in Suriname was, waar gepretendeerd wordt 24 uur per dag en 7 dagen in de week nieuws te brengen. Maar, berichten die zogenaamd 's nachts op de site verschijnen kunnen natuurlijk qua tijd overdag al worden geprogrammeerd, zodat die berichten op vooraf vastgestelde tijden 's nachts op de website verschijnen. Door de opgebouwde naamsbekendheid en de naam van de eigenaresse, het vermeend media-icoon Nita Ramcharan (Network Star Suriname), weten organisaties, politieke partijen, politici, bedrijven, enzovoorts Starnieuws snel te vinden. Iedereen gaat uit van een kwalitatief goede nieuwswebsite, maar, helaas, dat is zij verre van dat. Dagelijks zijn vele taal-, journalistieke- en andere fouten op Starnieuws te vinden. Het lijkt wel of iedereen hiervoor de ogen sluit. Is iedereen een koe van zondag, zoals hier wordt gezegd. Wat is in vredesnaam het niveau van de webredacteuren bij Starnieuws? En waar is ook hier de eindredacteur?

Met regelmaat heb ik geschreven over de inhoudelijke kwaliteit van Starnieuws. Die nieuwswebsite geeft daartoe dan ook genoeg aanleiding.

Het wordt hoog tijd dat Suriname door Starnieuws heen weet te prikken en gaat inzien dat er geen sprake is van een journalistiek inhoudelijk kwalitatief goede nieuwsvoorziening. Starnieuws heeft enkel en alleen bestaansrecht vanwege haar naam. Niets meer en niets minder.

Bedrijven en dergelijke die op zo'n nieuwswebsite adverteren zouden ook eens achter hun oren moeten krabbelen, wakker worden. Bedrijven en dergelijke die zelf kwaliteit leveren zouden niet op een kwalitatief slechte nieuwswebsite moeten willen adverteren – ondanks de waarschijnlijk dagelijks grote hoeveelheid bezoekers -, maar op zoek gaan naar een acceptabel alternatief en dat alternatief is er.

'Senior journalisten' bevestigen falen lokale Surinaamse journalistiek

Journalisten zijn passief en aantal staat op betaalrol politieke partijen of politici – 'Journalistiek heeft eigen Surinaamse versie gekregen'

Surinaamse Vereniging van Journalisten weigert pro-actieve houding aan te nemen

08-05-2015 Door: Paul Kraaijer

Met toch wel nu en dan gekromde tenen en soms schaterlachend heb ik de afgelopen jaren (en nog steeds) de erbarmelijke kwaliteit van het Surinaamse journaille tegen het licht gehouden. Nu en dan specifiek benoemd aan de hand van een van de vele, dagelijkse (!), voorbeelden. Erbarmelijke inhoudelijke journalistieke- en taalkwaliteit, waaruit klip en klaar blijkt, dat het merendeel van de artikelen in kranten en op nieuwswebsites niet door echte journalisten is geschreven, maar door een uniek soort species, een laag niveau opstelschrijvers. Het is niet anders. Het is triest en er is geen enkele verbetering waar te nemen. Er wordt maar wat aangemodderd door vermeend journalisten en webredacteuren.

Eindelijk een paar kritische geluiden uit spelonken Surinaamse journaille
Maar, eindelijk! Tot mijn toch wel aangename verrassing klonken zondag 3 mei plotseling enkele kritische geluiden over de lokale journalistiek en wis en waarachtig uit de eigen sector. De nieuwswebsite Starnieuws, nu zelf ook niet bepaald een schoolvoorbeeld van hoe journalistiek beoefend zou moeten worden gelet op de a-journalistieke dagelijkse stukjes proza op de website en de vele journalistieke- en taalfouten, liet enkele zogenoemde 'senior journalisten' aan het woord , geïnterviewd door webredacteur Wilfred Leeuwin, in het kader van de VN Wereld Persvrijheidsdag. Hun reacties waren voor mij een verademing. Heerlijk om te lezen. Eindelijk wat kritische zelfreflectie uit het lokale journalistieke veld en een bevestiging van mijn visie op het lokaal journaille. Triest, dat wel, dat zogenoemde senior journalisten kennelijk zich realiseren, zich ervan bewust zijn, dat het slecht is gesteld met de algehele journalistieke kwaliteiten, maar dat kennelijk niets en niemand er ook maar iets aan doet, ter verbetering.

'Waar gaan we naartoe met dit beroep?'
'Ik ben als senior journalist wel erg teleurgesteld geraakt in het journalistieke beroep en wat van de persvrijheid is geworden', zegt Arney Belfor, hoofd van de nieuwsredactie bij Radio 10 en al zo'n 25 jaar journalist. 'Als ik zie wat we met z’n allen produceren, wat we zeggen, hoe we ons gedragen als journalisten, dan vraag ik me af waar we naar toe gaan met dit beroep en welke maatschappelijke waarde we nog hebben.'
Volgens hem heeft de journalistiek een eigen Surinaamse versie gekregen. 'Buiten Suriname kom je er nergens mee, want hoe goed of slecht het in andere landen ook gaat, er is een zekere mate van beroepsethiek. Hier wil elke journalist een eigen invulling geven aan het beroep. Onze journalisten hebben naar mijn gevoel weinig of geen passie voor het beroep, erger nog ze willen het beroep uitoefenen zonder bestaande standaarden en normen', zegt Belfor.

Passie ontbreekt
Natuurlijk sta ik volledig achter de opmerkingen van Belfor. Met name dat lokale zichzelf journalist noemende figuren weinig of geen passie voor het beroep hebben. Was die passie immers aanwezig, dan waren artikelen uitgebreider, diepgaander en ben je dag en nacht journalist en niet alleen tijdens kantooruren van zeven uur 's morgens tot drie uur 's middags.

Leeuwin laat in het artikel op Starnieuws ook het hoofd van de nieuwsredactie van de Surinaamse Televisie Stichting, STVS, Roy Jong A Fat aan het woord, een staatszender. Hij stelt onder andere:

'Het is juist die relatie met de overheid, die maakt dat bij ons journalisten bij voorbaat zelfcensuur plegen, omdat ze er al rekening mee houden dat de leiding, de regering of regeringsgezinde personen een bericht niet leuk gaan vinden.'
Natuurlijk Jong A Fat, maar ik neem toch aan dat iedere redacteur weet dat hij in dienst is van een staatszender en dat dat zijn consequenties kan hebben. Een serieus redacteur en journalist gaan nimmer werken voor een staatszender waarin ze beperkt worden in de uitoefening van hun vak. Overigens is hijzelf eindredacteur van het dagelijkse ochtend actualiteitenprogramma 'Mmanten Taki'.....een programma dat verre van serieuze journalistiek genoemd kan worden en het niveau van een nieuwsprogramma van een Nederlandse lokale omroep nog niet weet te halen.

Angsthazerij belemmert gedegen journalistiek
Zowel Jong A Fat en Belfor zijn van oordeel, dat de passiviteit van journalisten veel te maken heeft met de hun betrokkenheid bij politieke partijen. Beide eindredacteuren stellen met zekerheid dat behoorlijk veel journalisten op de betaalrol staan van politieke partijen, zo niet politici. 'Als we daar tegen niet vechten zal er nog lang geen sprake zijn van persvrijheid en zullen we maar oppervlakkig nieuws brengen uit seminars en persconferenties. Ik zou wel graag zien, dat ook bij de STVS in een live programma we de president confronteren met de vraag hoe hij omgaat met het 8 decemberstrafproces en als hij niet de persoon is die met het ultieme antwoord, dus de waarheid, op de proppen zou moeten komen. Als journalist zou dat moeten kunnen zonder dat ik bang zou zijn dat het gevolgen voor mij zou kunnen hebben', aldus Jong A Fat. Maar, dat doet hij dus niet, dat durft hij niet. Zou hij dat werkelijk willen dan zou hij van omroep moeten veranderen, dat doet hij niet. Angsthazerij.

De enige journalist die werkzaam is bij een krant die kennelijk voor zijn artikel door Leeuwin is benaderd is Alirio Polsbroek, hoofdredacteur van de ranzige Times of Suriname.

'Mij bekruipt het gevoel en eigenlijk de zekerheid dat er vooral in deze politieke periode naar verkiezingen toe behoorlijk wat zelfcensuur wordt toegepast, maar het valt mij ook op dat behoorlijk veel journalisten verbonden zijn aan politieke organisaties en daardoor geen diepgang in hun artikelen of berichten weten te brengen. Iedereen weet dat de eigenaar van deze krant (de bekende zakenman Dilip Sardjoe) een loyalist is van de regering, maar als hoofdredacteur zal ik er alles aan proberen te doen dat de man zijn politieke kleur geen invloed heeft op de redactie.'

Als bij mediabedrijven bekend is dat er onder het personeel journalisten of redacteuren zijn die betrokken zijn bij een politieke partij, dan zouden zij ontslagen moeten worden. Hun onafhankelijkheid is absoluut in het geding. Maar, ook dat gebeurt niet. Het heerst in de hele sector, het passiviteitsvirus. Er wordt gewoon voort gemodderd en geklungeld.

Overigens ontbreekt in het artikel een formele reactie van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) waarvan Wilfred Leeuwin de voorzitter is.... Ook daar heb ik vaak over geschreven, de passieve houding van de SVJ die niet als vereniging een stelling of standpunt lijkt in te durven nemen. Het is telkenmale haar voorzitter, Starnieuws-webredacteur Leeuwin, die op persoonlijke titel ingezonden stukken en dergelijke plaatst en dan ook nog eens alleen op de website van zijn werkgever.

Op dezelfde dag plaatst Starnieuws een door Leeuwin op persoonlijke titel ingezonden stuk waarin hij in algemene bewoordingen ingaat op de internationale Dag van de Persvrijheid, zonder welke kritische noot dan ook in de richting van het lokale journaille.

Zelfs SVJ-voorzitter eindelijk scherp en kritisch, maar op persoonlijke titel....
Als klap op de vuurpijl volgt ook nog eens een ingezonden stuk ondertekend door 'Wilfred Leeuwin, journalist' met als veelzeggende kop 'Mediabedrijven en journalisten ondermijnen persvrijheid'.  Een kritisch stuk en een stuk waarin ik mij volledig kan vinden. Maar, toch weer de vraag, waarom Leeuwin dergelijke stukken niet ondertekent als voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten.... Angsthazerij?

Leeuwin schrijft het onder andere 'triest' te vinden, 'dat voor zeker negentig procent van wat rondloopt als journalist of een bedrijf heeft waar journalistiek ‘bedreven’ wordt niet eens weet wat het woord betekent, vanwaar het komt, waarom het bestaat en waarom het journalistieke beroep wordt, kan en moet worden uitgeoefend.'

'Veel mediabedrijven hebben wel de beschikking over een nieuwsredactie, hebben ‘journalisten’ in dienst, maar ontberen de redacties en de journalisten de fundamentele kennis over wat zij eigenlijk aan het doen zijn. Dit heeft geresulteerd in het ontstaan van een een eigen subcultuur binnen de media en de journalistiek, die niets te maken heeft met het oorspronkelijke beroep. Wat we kennen is een zelfgemaakte Surinaams model, zonder toegevoegde waarden, standaarden en ethische codes. Ik geloof niet in een Surinaams model van het beroep waar vrijwel alle basisvoorwaarden en -standaarden waaraan het moet voldoen ontbreken.'

'Het is een keiharde realiteit dat wanneer onze mediabedrijven en journalisten zonder, om even te zwijgen over ontwikkelingsjournalistiek, zelf de basisbeginselen van het vak ontberen de eerste verantwoordelijken zijn die het beroep ondermijnen. Was het maar dat het resultaat slechts voor eigen rekening was. Helaas wordt niet alleen schade toegebracht aan het beroep, maar wordt onrecht aangedaan aan zij (het publiek) die recht heeft op een juiste en kwalitatieve belevenis van het recht op vrije meningsuiting.

Wat doen Leeuwin en SVJ aan verbeteren kwaliteit journalistiek?

Ik ben mij ervan bewust dat deze kritiek hard is, maar zeker niet ongegrond. Het zou onfair zijn, wanneer ik als criticus en zeker als voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten, niet aan de andere kant van deze spiegel zou gaan staan, goed er in te kijken en vooral geen excuses te vinden op de vraag: Maar wat doen jij en de vereniging er zelf aan, dan je eigen beroepsgenoten op de korrel te nemen? Het zou me hier te ver voeren om daarover uit te wijden. Ik wil volstaan met te zeggen dat elke beroepsuitoefening in de eerste plaats een individuele verantwoordelijkheid is. Een collectieve verantwoordelijkheid wordt het wanneer, gedreven door passie beroepsgenoten, zonder emotionele trammelant bereid zijn zich in te zetten voor een kwalitatieve ontwikkeling van hun beroep.'

Scherpe teksten van Leeuwin. Prima. Eindelijk. Maar, hij legt een zwakte aan de dag. Hij weigert te reageren op de terechte vraag wat hij en de SVJ doen om het journalistieke metier in Suriname naar grotere hoogten te brengen. Dat is zwak. Hij en de SVJ kunnen wel degelijk iets doen aan de kwaliteit en de ethiek van en in het metier. Maar, hij en de SVJ doen niets. Leeuwin perst alleen nu en dan wat ingezonden stukjes geschreven en ondertekend op persoonlijke titel uit zijn computer en de SVJ kijkt vanachter een ander scherm toe, passief, net zo passief als het merendeel van de journalisten in het veld.

SVJ, pak eindelijk eens die handschoen op: wordt pro-actief en blijf niet passief aan zijlijn
Het wordt tijd dat de SVJ de handschoen oppakt en in actie komt om de kwaliteit en de ethiek binnen de journalistiek in Suriname te verbeteren. Beleg eens een voor iedereen, dus ook voor niet-leden, toegankelijke bijeenkomst om in algemene termen over die kwaliteit en ethiek te spreken. Inventariseer.
Gooi de knuppel in het hoenderhok van passiviteit.
Noteer wat er in het veld leeft en wat er aan mankeert.
Verander jezelf van een slapende aan de zijlijn knikkebollende journalistenvereniging, in een pro-actieve vereniging die zich gesteund weet in een nog te ontwikkelen streven om de kwaliteit en ethiek in de sector drastisch te verbeteren.
Begin aan de basis: wie, wat, wanneer, waarom, waarom en een lesje Nederlandse taal. Maak het veld duidelijk dat wanneer iemand zo graag journalist wil zijn, hij of zij dat zeven dagen in de week vierentwintig uur per dag is.
Wil hij of zij dat niet: daar is het gat van de deur. Geen fluwelen handschoentjes, maar stevige werkhandschoenen, die heeft de SVJ nodig om nog iets van de journalistiek te kunnen maken.

Rechtbankverslaggeving vak apart, maar niet in Suriname

Kwaliteit artikelen over rechtszaken beneden peil

Kranten, papieren en online, moeten gaan investeren in kwaliteit en niet in 'kleutergekrabbel'


16-04-2015 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Rechtbankverslaggeving is een vak apart. Het is niet voor niets dat in, bijvoorbeeld, Nederland media werken met speciale rechtbankverslaggevers. Maar, niet in Suriname. In Suriname zijn over het algemeen artikelen over rechtszaken (strafzaken) abominabel geschreven.

Bar en boos en duidelijk geschreven door zogenoemde journalisten of webredacteuren die geen flauw idee hebben hoe ze een rechtszaak goed moeten verslaan, laat staan dat ze een dagvaarding goed kunnen lezen en begrijpen, en dus de vele justitiële termen. Dat blijkt ook uit het feit dat in artikelen vaak justitieel vakjargon wordt vermeld, dat het merendeel van de lezers niet zal begrijpen en ook de schrijvers zelf niet en dat is kwalijk.

Onderstaand een voorbeeld van een inhoudelijk zeer slecht artikel over een strafzaak, van vandaag, en dat op de oh zo opgehemelde nieuwswebsite Starnieuws. Om te janken, zooooo slecht, bagger. Het gaat te ver om alle fouten en dergelijke in dit artikel hier te bespreken. De goede lezer weet ze allemaal uit het artikel te pikken.

Daarnaast worden ook met regelmaat gewoon in artikelen de volledige namen vermeld van verdachten/veroordeelden, zoals gisteren in dit artikel in de Ware Tijd:

Ook hier zullen we het maar niet over de inhoud (en kop!) hebben....

Laat media in Suriname eens gaan investeren in kwaliteit, ook en vooral in de (eind-)redacties. Laat 'journalisten' en webredacteuren scholen in rechtbankverslaggeving en sta eindelijk als hoofdredacteur of directeur eens garant voor inhoudelijk kwalitatief goede journalistiek en niet voor amateuristich 'kleutergekrabbel'.....

Surinaamse Vereniging van Journalisten kan eigenlijk worden opgedoekt: voorzitter pleit op persoonlijke titel voor Wet Openbaarheid van Bestuur

Papieren tijger laat haar geluid vooral horen via voorzitter Leeuwin op persoonlijke titel....

SVJ lijkt nauwelijks tot geen aandacht te hebben voor slechte kwaliteit 'journalist'

23-02-2015 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Wanneer durft Wilfred Leeuwin eens een door hem ingezonden stuk, dat wordt gepubliceerd enkel en alleen op de website van zijn werkgever Starnieuws ofwel Network Star Suriname, over een journalistiek gerelateerd issue te ondertekenen in zijn hoedanigheid als voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ)?

Wat is het nut van deze vereniging, als haar voorzitter kennelijk alleen op persoonlijke titel wil of durft te reageren op journalistieke issues, zoals vandaag op Starnieuws?

 De SVJ is een papieren tijger die het zelden tot nooit formeel opneemt voor haar achterban. Neen, via haar voorzitter, op persoonlijke titel, wordt die achterban zelfs afgekraakt.

Nu heeft zijn artikel, voor zover het dat überhaupt heeft, geen enkele inhoudelijke waarde voor wie of wat dan ook.... Hij pleit in dit meest recente epistel voor een Wet Openbaarheid van Bestuur. Laat hij daar als SVJ-voorzitter werk van maken, in plaats van er ergens tussen de regels door in een ingezonden stuk voor te pleiten. Nu is het gewoon een stuk van een burger. Het wordt gelezen, niets meer en minder dan dat....

Laat de SVJ zich eens gaan richten op de erbarmelijke inhoudelijke kwaliteiten van haar achterban, het journaille, en haar energie steken in het toewerken naar verbetering van de journalistieke inhoud van artikelen. Laat de SVJ journalisten en redacteuren op het matje roepen die de journalistieke normen en waarden en ethiek aan de laars lappen, dagelijks. Hoe serieus neemt de SVJ het journalistieke veld? Aan een voorzitter die vooral jammert, en dan over de eigen journalisten, heeft haar handjevol leden niets.....

De afgelopen maanden is een aantal issues de revue gepasseerd waarin journalisten en redacties de fout in zijn gegaan. De SVJ zweeg en zwijgt....

Hoogleraar bevestigt oppervlakkige wijze van berichtgeving in Suriname: incidenten-journalistiek

Journalisten kunnen of willen niet graven en kritische vragen stellen

Alleen Starnieuws (SVJ) besteedt uitgebreid aandacht aan bevindingen Jack Menke

17-02-2015 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Hoogleraar Jack Menke heeft afgelopen week tijdens een masterclass 'Verkiezingen Suriname' op kritische wijze uitgehaald naar het lokale journaille aan de hand van het mede door hem geschreven onderzoeksrapport ‘Inhoudsanalyse verkiezingen van 2010 in Suriname: een kwantitatieve analyse van de berichtgeving over de politieke organisaties in vier dagbladen’.

Menke en zijn collega Rachida Norden hebben de berichtgeving in het Dagblad Suriname, de Ware Tijd, De West en de Times of Suriname (de vier kranten in Suriname) in de periode 1 april tot en met 25 mei 2010, geanalyseerd op de toon van de geschreven tekst. In totaal werden 1.445 berichten gepubliceerd in het kader van de mei-2010 verkiezingen.

'Niet in de diepte'

Menke is van oordeel, dat journalisten zich meer inhoudelijk moeten richten op de inhoud van programma's van politieke partijen die deelnemen aan de verkiezingen van 25 mei, dan berichten over populaire onderwerpen. Het lokaal journaille gaat volgens de hoogleraar niet inhoudelijk in op wat partijen zullen doen bij eventuele regeermacht. 'Het ontbreekt helemaal, men legt te weinig aandacht op issues en of gaat niet in de diepte. Het gros van de journalisten doet gewoon mee met het politieke spelletje en als samenleving komen wij niet verder.'

Het gevolg volgens Menke is, dat niet alleen DOE-parlementariër Carl Breedveld, maar ook gewone burgers zijn van die ‘vervuiling’ via mediaberichten. Hij vindt dat journalisten en zeker ook de eigenaar van een mediabedrijf en redacteur verder moeten kijken dan berichten over het populaire ding van elke dag. 'Dat mag, maar de man op straat praat al daarover.'

Volgens Menke heeft alles te maken met het beleid van een medium. 'Elke professionele groep moet voor zichzelf nagaan hoe zij kennis en informatie wil verspreiden om steeds een stapje hoger te komen.'

Incidenten-journalistiek

Menke slaat spijker op z'n kop. Maar, in algemene zin is in Suriname geen sprake van diepgravende journalistiek. Het hangt van oppervlakkigheid aan elkaar. Iemand wordt door een journalist geïnterviewd, de journalist laat de geïnterviewde maar praten en praten en stelt geen enkele kritische vraag. Suriname kent geen kwalitatief goede journalistiek en helemaal geen goede journalisten. Sommigen kunnen nauwelijks fatsoenlijk een volzin Nederlands schrijven. Een zogenoemde 'follow-up' van een artikel blijkt ook te moeilijk te zijn. Een 'follow-up'-artikel bestaat niet in de Surinaamse journalistiek. Het lokaal journaille beoefent incidenten-journalistiek en huppelt van het ene incident naar het andere.

Het DOE-parlementslid Carl Breeveld blijkt het ook volledig eens te zijn met de analyse van Jack Menke:

Meer issue gericht media beleid, is ook waar DOE voor staat. Correcte analyse van prof. dr. Jack Menke! http://t.co/bxUZS1JqFm
— Carl Breeveld (@carlbreeveld) February 16, 2015

Kranten en dus ook journalisten zijn allemaal politiek gekleurd

Menke is ook tot de conclusie gekomen, dat iedere krant zijn eigen politieke kleur heeft. 'Bewust of onbewust, de redactie, het management en journalisten hebben hun eigen voorkeur en antipathieën voor politieke organisaties en politici.' Het is de hoogleraar opgevallen dat er kranten zijn die met hun toonzetting soms zo scherp en extreem zijn in artikelen, dat die het imago de kranten geen goed doen.

Wat dit jaar opvalt is, dat er bijvoorbeeld een krant is die bepaalde politici en ook oud-politici opmerkelijk veel ruimte biedt om te reageren op actuele issues of om zelf een issue aan te zwengelen. Zo weet het Dagblad Suriname bijvoorbeeld altijd het NDP-Assembleelid Rashied Doekhie en zijn VHP-collega Shailendre Girjasing voor smeuïge uitspraken te vinden. Kranten lijken de meest geschikte locatie te zijn geworden voor politici om met vuil te smijten in de richting van collega's, waarna die collega's weer van kranten de gelegenheid krijgen om met vuil terug te kunnen smijten. Platvloers, ranzig en het heeft niets met journalistiek te maken. Veelal gaat het niet eens om nieuws, maar gewoon om vuil smijten en redacties werken er graag aan mee.

Mahabier en Van Bommel en op doorreis zijnde Assembleeleden

En wat te denken van de correspondent in Nederland van de Ware Tijd, Eric Mahabier. Die lijkt goed bevriend te zijn met het Tweede Kamerlid Harry van Bommel van de Socialistische Partij. Die man heeft zich hoegenaamd opgeworpen als Suriname-deskundige. Mahabier weet Van Bommel altijd te bereiken om op een of ander Surinaams issue te reageren. Nimmer kan Mahabier erop betrapt worden, dat hij eens een ander Tweede Kamerlid met vragen benadert. Neen, het is altijd Harry, alsof er geen andere Kamerleden zijn met – echte – kennis van zaken over Suriname.

Daarnaast is Mahabier een vaste gast in de aankomst- en vertrekhal van luchthaven Schiphol om aankomende of vertrekkende of op doorreis zijnde Assembleeleden lastig te vallen met vragen. Zo waren de Assembleeleden Henk Ramnandanlal (PALU), Melvin Bouva (NDP) en Guno Castelen van de SPA afgelopen weekeinde via Schiphol (Ramnandanlal was een paar dagen voor zijn twee collega's al op Schiphol) op weg naar het Zwitserse Genève om een bijeenkomst van de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) bij te wonen. En ja hoor, Mahabier staat ze op te wachten op Schiphol. En ja hoor, de Ware Tijd publiceert drie verschillende artikelen van Mahabier. Hij bestookt de politici met vragen die ook in Suriname door een van zijn collega's gesteld hadden kunnen worden....

En alle artikelen zijn zo oppervlakkig en niet kritisch. De kritiek van hoogleraar Jack Menke op de oppervlakkige berichtgeving over politieke onderwerpen richting de verkiezingen op 25 mei kan feitelijk vertaald worden naar een algemene oppervlakkige berichtgeving door zichzelf journalisten noemende medewerkers van kranten- en nieuwswebsiteredacties.

SVJ lijkt Starnieuws te gebruiken

Het was overigens alleen Starnieuws dat in maar liefst vier artikelen uitgebreid inging op de analyses van Jack Menke.
Waarom Starnieuws lijkt voor de hand te liggen, immers daar zijn werkzaam de voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ), Wilfred Leeuwin, en de vicevoorzitter, Edward Troon.

Het heeft er dan ook alle schijn van, dat Starnieuws een soort, verhuld, verlengstuk is van het bestuur van de SVJ. Op die wijze kan Leeuwin dus feitelijk op persoonlijke titel indirect kritisch zijn op zijn eigen achterban, zoals hij onlangs ook deed in een ingezonden artikel, dat ook alleen werd gepubliceerd op Starnieuws en dat handelde over de vraag of een journalist politiek betrokken en/of actief zou mogen zijn.
 Kennelijk, durft de journalistenvereniging niet openlijk, formeel, haar achterban in het mediaveld te bekritiseren. Dat is ernstig en roept de vraag weer op wanneer Suriname een journalisten vakbond krijgt naast of in plaats van een journalistenvereniging die nauwelijks haar nek lijkt te durven uitsteken. Een journalistenvereniging die verzuimt om haar leden en niet-leden kritisch tegen het licht te houden en om te werken aan verbetering aan de inhoudelijke kwaliteiten van het journaille.

Media berichten verschillend over verdrinkingsdood twee broertjes in Surinamerivier te Baling Soela, Brokopondo

Zoek de verschillen in journalistiek erbarmelijk slechte artikeltjes......

Hoe betrouwbaar is het Surinaams journaille?

De vallende ster van 'Starnieuws'

Hoogste tijd voor presidentiële Commissie Ordening Journaille Sector

17-11-2014  Door: Paul Kraaijer


Wanneer neemt Starnieuws een goede eindredacteur in dienst? Vanaf tien uur vanochtend, maandag 17 november 2014, staat dit artikel op de nieuwswebsite, vol taal- en journalistieke fouten. Starnieuws? Star? 

Wanneer komt er een presidentiële commissie Ordening Journaille Sector? Wanneer komt de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) in actie?

Starnieuws mag dan wel een bepaalde naam hebben opgebouwd, vooral vanwege te weinig echte concurrentie op het internet, maar inhoudelijk heeft ook deze nieuwswebsite weinig tot zelfs niets met kwalitatief goede journalistiek te maken. Het wordt tijd dat de bezoekers van die website dat gaan inzien en zich niet blind staren op slechts de naam of op de 'reputatie' in het kleine Surinaamse journalistieke wereldje van de eigenaresse van de website, Nita Ramcharan (Network Star Suriname). Immers, 'reputatie' is absoluut geen garantie voor kwaliteit.

Overigens, de voorzitter (Wilfred Leeuwin) en vicevoorzitter (Edward Troon) van de SVJ zijn beiden werkzaam als webredacteur en fotograaf bij Starnieuws..... Tja..... het journaille in Suriname is een soort familiair-ons-kent-ons-opstelschrijvers-clubje.

Geloof niet alles wat Surinaamse nieuwswebsites berichten

Zorgvuldigheid Surinaamse media ver te zoeken

Lezers kunnen helaas niet vertrouwen op correctheid en betrouwbaarheid van artikelen van het doorsnee Surinaamse journaille

11-10-2014 COLUMN Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Dat de inhoudelijke kwaliteit van Surinaamse kranten en hun vermeende evenbeelden op het internet niet om over naar huis te schrijven is, is algemeen bekend. Taal- en andere fouten en journalistieke missers zijn aan het orde van de dag. Politieberichten van het Korps Politie Suriname letterlijk overnemen – inclusief alle fouten en onjuistheden – daar draait het doorsnee journaille de hand niet voor om. Artikelen uit buitenlandse media overnemen door die te vertalen blijkt net iets te moeilijk voor datzelfde doorsnee journaille. Het verslaan van een rechtszaak blijkt ook veelal te moeilijk voor dat doorsnee journaille. Het is een groot tranendal, een groot bad vol treurnis, de Surinaamse media.

Maar, hoe betrouwbaar en geloofwaardig zijn al die artikelen in de lokale media? Als lezer moet je er toch blindelings vanuit kunnen gaan, dat hetgeen je leest in een papieren krant, op de website van een krant of op een zogenoemde nieuwswebsite juist is, klopt, correct is. Neen. De slordigheid en ongeïnteresseerdheid van het doorsnee lokale Surinaams journaille zijn tussen de regels door in artikelen te lezen.

Het lijkt er veelal op, dat het het doorsnee journaille geen moer uitmaakt dat de inhoud van een artikel niet juist is.

Het lijkt er veelal op, dat het doorsnee journaille artikelen afraffelt, zonder na te denken, zonder informatie te verifiëren en dubbel te verifiëren.

Het lijkt er veelal op, dat het doorsnee journaille niet met plezier werkt.

Het lijkt er veelal op, dat het doorsnee journaille in slaap is gesust.

Het lijkt er veelal op, dat het doorsnee journaille terecht is gekomen in het verkeerde beroep en dat beroep niet doorgrondt, niet kent, niet begrijpt, niet snapt.

En dat doorsnee journaille wil beter gewaardeerd en gerespecteerd worden......

Zelfs het oh zo gerenommeerde Starnieuws – onbegrijpelijk waarom overigens, gelet op de bagger die dagelijks op deze vermeende nieuwswebsite verschijnt – gaat met regelmaat de mist in en staat vol allerlei soorten fouten. En ook deze nieuwswebsite, van het mislukt vermeend media-icoon Nita Ramcharan, neemt het niet zo nauw met de juistheid van de inhoud van artikelen. Maar ja, wat zou het haar en haar webredactie ook schelen: immers, de lezer leest, de lezer absorbeert en de lezer gaar ervan uit dat hetgeen hij of zij leest – vooral op het oh zo gerenommeerde Starnieuws – qua inhoud van juist is.

Niets is echter minder waar. Neem nu vandaag en het artikel 'Vermoedelijke Ebola-patiënt Brazilië negatief getest'. Daarin is onder andere dit te lezen: 'De man in Brazilië van wie werd vermoed dat hij was besmet met het Ebola-virus is negatief getest op de ziekte. De man uit Guinea kwam donderdag het land binnen en werd in quarantaine geplaatst. (…)'

Maar, die man was 19 september (!) al in Brazilië gearriveerd vanuit Guinee en niet donderdag 9 oktober en ook niet uit Guinea.
Het Nederlandse Obsession Magazine had gisteren, vrijdag 10 oktober, bericht, op gezag van onder andere de BBC Brazilië en de Braziliaanse nieuwswebsite O'Globo, dat het Braziliaanse ministerie van Volksgezondheid in een verklaring had laten weten, dat de patiënt op 19 september uit Guinee was gearriveerd. 

'De man vertoonde 20 dagen na aankomst symptomen die lijken op ebola, zoals hoge koorts. Hij werd meteen in isolatie genomen en behandeld volgens internationale protocollen van de Wereld Gezondheidsorganisatie (World Health Organization, WHO), aldus het ministerie van Volksgezondheid van Paraná. Zijn gezondheidstoestand is stabiel. De minister herhaalde dat er geen bevestiging is, dat de man is besmet met ebola.', aldus Obsession Magazine, die de eerste nieuwswebsite was die hierover gisteren berichtte.

'Hij meldde zich gisteren (red. donderdag 9 oktober) met koorts bij de spoedeisende hulp in de staat Paraná. ‘s Avonds vertoonde de man een beetje verhoging, maar er was geen sprake van ‘bloedingen, braken of andere symptomen’, aldus het ministerie van Volksgezondheid in een verklaring. ‘Hij is in goede vorm en ligt totaal geïsoleerd. De patiënt is inmiddels al langer dan de maximale incubatietijd van 21 dagen in Brazilië.’

'De man is vanochtend (red. vrijdag 10 oktober) met een speciaal vliegtuig van de luchtmacht overgevlogen naar het Nationaal Instituut voor Besmettelijke Ziekten Evandro Chagas in Rio de Janeiro', zo is te lezen op Obsession Magazine.

Natuurlijk, waarom zou je je druk maken om zo'n leugentje in een artikel op Starnieuws? Natuurlijk, maak je je daar druk om. Je gaat er toch vanuit, dat een zogenoemde nieuwswebsite als Starnieuws correct bericht en een artikel in een buitenlandse krant of op een buitenlandse nieuwswebsite goed weet te vertalen. Nee dus.

Het gaat om de essentie van goede journalistiek: het op een correcte en betrouwbare wijze berichten over een gebeurtenis. Lezers gaan er dan ook vanuit, dat wat zij voor hun ogen krijgen correct en betrouwbaar is. Maar, lezers kunnen helaas niet vertrouwen op de correctheid en betrouwbaarheid van artikelen van het doorsnee Surinaamse journaille en van de doorsnee Surinaamse kranten en nieuwswebsites.

Suriname weer niet aanwezig bij vergadering Internationale Walviscommissie

Contributie nog steeds niet voldaan: stemrecht al sinds juli 2012 opgeschort

Starnieuws suggereert met artikel dat Suriname wel aanwezig was en stem uitbracht

22-09-2014 Door: Paul Kraaijer/Obsession Magazine

Paramaribo – De vierdaagse 65e bijeenkomst van lidlanden van de Internationale Walviscommissie (IWC, the International Whaling Commission) in Portoroz, Slovenië, werd op 18 september afgesloten. Maar, net als tijdens de 64e bijeenkomst in juli 2012 in Panama Stad, was ook deze keer Suriname niet vertegenwoordigd.

Dat laat het secretariaat van de IWC vandaag, maandag 22 september 2014, bij monde van Kate Wilson in een reactie weten. Ook blijkt Suriname nog steeds een betalingsachterstand van de contributie te hebben, waardoor het land geen stemrecht heeft (zie document IWC onderaan dit artikel). Volgens Kate Wilson heeft Suriname in vier jaar tijd een achterstand opgebouwd van 20.000 Britse pond ofwel rond de Srd 108.000. (vandaag: Srd 107.888,33)

Volgens de IWC-website wordt Suriname nog steeds vertegenwoordigd door mr. Muriel Wirjodirjo, werkzaam bij de afdeling Visserij van het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij.

Suriname heeft al sinds 29 mei 2011 binnen de IWC geen stemrecht meer, omdat dat voor onbepaalde tijd is opgeschort vanwege de achterstand in contributiebetaling.

Sinds zijn toetreding tot de IWC in 2004 heeft Suriname steeds voor de walvisjacht gestemd, omdat volgens Suriname de walvis ‘een bron van eiwit is die aangewend moet worden in een wereld op zoek naar voedsel voor een groeiende bevolking’. Japan beweert echter al jaren, dat zij op walvissen jaagt voor wetenschappelijke doeleinden. Maar, het is wereldwijd bekend, dat de dieren voor hun vlees worden gevangen dat gretig aftrek vindt in de consumptiemarkt. Jaarlijks worden Japanse walvisjagers in een kat-en-muisspel op de voet gevolgd door schepen van de organisatie Sea Shepherd die letterlijk met hun schepen tussen de walvisjagers en de walvissen vaart om de vangst te verhinderen.

Maar, altijd hing rond het Surinaamse stemgedrag – en dat van andere kleine landen – in de IWC (International Whaling Commission) het gerucht van omkoping. Immers, de grootste walvisjager in de wereld, Japan, zou stemmen kopen binnen de commissie, vooral van kleine landen die geen enkele connectie met de walvis hebben. Er zouden zelfs kleine landen speciaal hiervoor lid van de IWC zijn geworden. Maar, in alle redelijkheid kun men zich afvragen wat de toegevoegde waarde is van het lidmaatschap van landen als Marokko, San Marino, Mongolië, Benin, Luxemburg, Oman en Suriname? Japan was de financier van een paar visserijcentra in Suriname.

De constante afwezigheid van Suriname in de IWC en het maar niet voldoen van de contributie lijkt duidelijk te maken, dat ‘de walvis’ voor Suriname niet interessant genoeg is. Suriname heeft eigenlijk bar weinig tot niets te zoeken binnen de IWC. Het land zou er beter aan doen te participeren met een groep Zuid-Amerikaanse landen die zich hard maken voor een beschermd gebied voor de walvis en voor het zogenoemde 'whale watching'.

Overigens lijkt het artikel ‘Suriname neemt ander standpunt walvisjacht in' van 19 september op Starnieuws, te suggereren, dat Suriname bij de IWC tegen de commerciële walvisjacht heeft gestemd. Dat is dus absoluut niet het geval, simpelweg omdat Suriname niet aanwezig was bij de laatste twee IWC-vergaderingen en al zou de vertegenwoordiger van Suriname wel aanwezig zijn geweest, het stemrecht is opgeschort vanwege de achterstand in contributiebetaling……

Suriname stond overigens binnen de IWC alleen als Latijns Amerikaans land met haar constante steun aan Japan in de IWC. De lidstaten Brazilië, Chili, Argentinië, Nicaragua, Panama en Belize zijn tegenstanders van de jacht op walvissen.

In december 2006 kwamen zelfs de IWC-landen Argentinië, Brazilië, Mexico, Peru, Chili en Panama bijeen in Buenos Aires, de zogenoemde 'Grupo Buenos Aires' om onder andere te praten over ‘whale watching’.

Bij deze bijeenkomst waren ook regeringsvertegenwoordigers aanwezig van Ecuador, Guatemala en de Dominicaanse Republiek en diplomaten van de ambassades van Colombia, Uruguay en Venezuela. ‘Whale watching’ toerisme is een belangrijke bron van inkomsten geworden. Deze vorm van toerisme moet volgens de ‘Buenos Aires Groep’ worden gestimuleerd. Verder blijven zij fel gekant tegen de hervatting van commerciële walvisvangst en pleiten zij voor beschermde gebieden voor walvissen in de zuidelijke Atlantische Oceaan en het zuidelijke deel van de Stille/Grote Oceaan. Chili was de gastheer voor de 60e jaarlijkse vergadering van de IWC in 2008.

Suriname is geen lid van de Buenos Aires Groep en als land gelegen aan de oceaan is dat opmerkelijk te noemen. Immers, ook voor de Surinaamse kust duiken walvissoorten op en wie weet is ook in Suriname 'whale watching' mogelijk.....

Jammerkonten Starnieuws en de Ware Tijd

Media niet uitgenodigd voor VHP-partijraad en -congres

De Ware Tijd en Starnieuws hebben echter lak aan uitnodigingen

Maar, een politieke partij mag toch uitnodigen wie zij wil?

31-08-2014 COLUMN Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Starnieuws en de Ware Tijd waren vandaag, zondag 31 augustus 2014, aan het jammeren. Jammeren, als kleine kids die hun zin niet kregen, omdat ze niet aanwezig mochten zijn bij het partijcongres en de partijraadsvergadering van de VHP (Verenigde Hervormings Partij) in het partijcentrum 'de Olifant' in Paramaribo. Journalisten van genoemde media waren in de zaal, maar moesten die verlaten.

De VHP had de pers niet uitgenodigd, omdat de bijeenkomsten besloten waren. Dat kan en mag een partij beslissen en daar heeft een journalist zich gewoon bij neer te leggen, ook al ben je Rene Gompers en werk je voor een nieuwswebsite als Starnieuws en ook al ben je Ivan Cairo en werk je voor een krant als de Ware Tijd. Dan zoek je maar andere kanalen en wegen om achter informatie uit de bijeenkomsten te komen.

Overigens waren het alleen deze media die aanwezig waren. Hoe opmerkelijk. Maar, Starnieuws en de Ware Tijd zijn net als de andere lokale media, gewone media, niet meer bijzonder dan de andere media en ze verdienen dan ook zeker geen voorkeursbehandeling.

En dan gaan ze ook nog eens als kleine kinderen in hun eigen berichtgeving melden, dat ze door de VHP zijn geweerd. Starnieuws vond het feit dat zij en de Ware Tijd niet aanwezig mochten zijn al nieuwswaardig genoeg voor een artikel op de website met als kop 'VHP wil geen journalisten op partijraadsvergadering'.

Starnieuws:

'Tot nu toe waren de partijraadsvergaderingen van de VHP, net als het congres van de NPS en andere partijen, altijd toegankelijk voor journalisten. De 'oranje partij' deelt mee dat een eigen persbericht naar de media zal worden gestuurd. Na de vergadering kan er pas informatie worden verstrekt. Starnieuws had het publiek op basis van eigen waarneming verslag willen doen.'

Dan komt de nieuwswebsite een aantal uren later ook nog eens met een artikel waarin ze een kritisch VHP Adviesraadslid aan het woord laten, die overweegt de partij voor de rechter te slepen vanwege volgens hem enkele incorrecte procedurele zaken tijdens de partijraadsvergadering en het partijcongres. Het lijkt erop alsof Starnieuws met het artikel de VHP een soort schop na wil geven, omdat ze niet bij de bijeenkomsten aanwezig mocht zijn.

Ook de Ware Tijd vindt het een artikel waard ('Geen pers bij VHP-meeting') en ook Ivan Cairo verwijst naar een congres van een andere partij waar de pers wel welkom was:

'Waar precies een week geleden de NPS in aanwezigheid van de nationale pers een partijcongres hield om de voorgenomen samenwerking met NF-partijen, BEP, Pertjajah Luhur en KTPI te behandelen en uiteindelijk goed te keuren, koos de VHP zondag voor een gesloten bijeenkomst. Er waren geen uitnodigingen naar de media gestuurd.' (…) 'Soortgelijke vergaderingen van de VHP waren eerder wel toegankelijk voor de pers.' 

De besloten bijeenkomst van de VHP vandaag in 'de Olifant'. (Bron foto: VHP)

Neen, ze werden niet geweerd, ze hadden er gewoon niet mogen zijn. Ze hadden geen uitnodiging. Punt uit, ook al ben je Starnieuws en de Ware Tijd. Wat andere partijen doen is natuurlijk hun zaak. De Ware Tijd en Starnieuws hebben absoluut geen bevoorrechte positie en het is goed dat de VHP ze de deur heeft gewezen. Een goede les. Genoemde media zijn eindelijk eens op hun nummer gezet.

Overigens liet de VHP 's avonds in een persbericht over de bijeenkomsten van vandaag onder andere dit weten:

'De VHP vestigt er de aandacht op dat zowel de raadsvergadering als de congresbijeenkomst besloten vergaderingen zijn, dus niet openbaar. Dit schijnt sommige verslaggevers te zijn ontgaan, aangezien zij desondanks toch naar de Olifant waren getogen en bijgevolg beleefd gevraagd werd om zich terug te trekken. De indruk moet niet worden gewekt alsof de pers niet welkom was bij de VHP-partijraad en congresvergadering. De VHP is een uitermate open en democratische partij.'

Foutencircus in de Ware Tijd Online en op Starnieuws

Een willekeurige bloemlezing uit periode 2 – 8 mei 2014

Kwaliteit webredacties erbarmelijk

09-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Met regelmaat heb ik bericht over de slechte inhoudelijke kwaliteit, zowel wat betreft taal- als journalistieke fouten, van vooral de zo geroemde nieuwswebsite Starnieuws en de interneteditie van de Ware Tijd. Het is ongelooflijk dat beide media het weten te presteren om werkelijk dagelijks in hun artikelen de taalfout in te gaan. Je gaat je afvragen in hoeverre de redacties van beide media hun werk serieus nemen en of het niet eens tijd wordt dat zij overgaan tot het in dienst nemen van een of twee kwalitatief goede eindredacteuren. Het niveau van de webredacteuren (en 'journalisten') is bedroevend laag en een schande voor het nationale journalistieke veld. Wordt het niet eens tijd dat de in slaap gesuste Surinaamse Vereniging van Journalisten bijvoorbeeld voor haar leden een cursusje Nederlandse taal en of journalistieke vaardigheden gaat opzetten?

Om een beeld te krijgen van het dagelijkse foutencircus op Starnieuws en in de webeditie van de Ware Tijd, volgt hieronder een aardige bloemlezing. Het is niets meer en niets minder dan een willekeurige (!) selectie (!) verzameld in een week tijd. Hoe klein en onbeduidend sommige fouten wellicht ook zijn, het zijn fouten en taal- en journalistieke fouten behoren taboe te zijn in kranten en op nieuwswebsites.

Een willekeurige foutenselectie:

In de Ware Tijd van vrijdag 2 mei 2014 in een artikel met als kop 'Indiase ondernemers op ‘aftasten’ in Suriname':

'(...) Zo zijn er bezoeken gebracht aan verschillende landbouw producenten en zijn ontmoetingen geweest met het ministerie van Landbouw Veeteelt en Visserij en de vicepresident, verteld (= vertelt) ambassadeur Aashna Kanhai. (...)'

'(...) Vrijdag is ook een memory (= memorandum) of understanding getekend met de Surinaamse Voetbal Bond. (...)'

Journaliste Naomi Hoever schrijft in dezelfde krant op 2 mei in een artikel met de kop Abrahams 'Geen regering mogelijk zonder NDP': 
 '(...) Abrhams (= Abrahams) verwijst naar 2010 waar (= toen/in welk jaar) de NDP in combinatieverband heeft deelgenomen aan de verkiezingen en met 23 zetels uit de bus kwam. (...)'

Op Starnieuws vrijdag 2 mei 2014 in een artikel met als kop 'Bouterse: Waterprobleem Commewijne wordt opgelost':

'(...) Het water wordt opgezogen, heel goed gezuiverd, en je kunt hem (= het) gebruiken voor alles. Het is een systeem dat in België wordt gebruikt en het werkt goed. Dit is de meest voor de hand liggende oplossing voor Commewijne.'

Eveneens op Starnieuws, 2 mei, in het artikel 'BEP constateert grote wanverhouding beleid en resultaat'  in de eerste zin:

'De politieke organisatie Broederschap in Eenheid in Politiek (BEP) constateert grote wanverhoudingen tussen de gestelde megadoelen van de regering ten opzichte van (= en) het bereikte resultaat. (...)'

Een dag later gaat het standaard foutencircus gewoon door. Dit is zaterdag 3 mei te lezen in de Ware Tijd Online onder de kop 'Rechterlijke macht blijft samenleving frustreren':

'(...) Hij plaatst ook vraagtekens op (= bij) de aangehouden benoeming van een aantal reeds klaargestoomde griffiers, onder meer (= waaronder), de rechterhand van rechters. (...)'

'(...) Hij vraagt zich verder af als (= of: een veelvoorkomende fout in artikelen, gebruik van het woord 'als' in plaats van 'of') het oponthoud niet in de politieke of etnische sfeer ligt. (...)'

Starnieuws laat een webredacteur zaterdag 3 mei onder andere het volgende schrijven in het artikel 'Suriname riskeert op zwarte lijst te komen van CFATF':

'(...) Na de aanschrijving van de CFATF, heeft zij meteen de regering gevraagd dat die (= om) haar huiswerk in orde maakt (= in orde te maken). (...)'

De Ware Tijd Online plaatste zondag 4 mei een artikeltje met als kop 'Politieauto betrokken bij aanrijding'. Daarin is onder andere het volgende te lezen:

'Een politievoertuig was zondagochtend betrokken bij een aanrijding aan (= op) de Kwattaweg. (...)' '(...) Het vermoeden bestaat dat de eerste auto rechtsaf wilde afslaan terwijl de politiewagen probeerde in te halen met de botsing als gevolgd (= gevolg).'

'Twee slachtoffers, onderwie (= onder wie) een politieagent, werden per ontboden (= met - 'ontboden' is een overbodig en formalistisch woord, dat helaas veel door webredacteuren en 'journalisten' wordt gebruikt) ambulance voor medische hulp afgevoerd naar de spoedeisende hulp. (...)' (van welk ziekenhuis? Er zijn twee ziekenhuizen in Paramaribo met een afdeling spoedeisende hulp. Lezers willen graag weten naar welk ziekenhuis een slachtoffer is vervoerd.)

De volgende dag gaat het foutencircus gewoon weer verder. In een artikel in de Ware Tijd Online over Assembleeleden, die beweren verrast te zijn door de gewijzigde houding van de voorzitter van de Pertjajah Luhur Paul Somohardjo, die nu plotseling - nu hij een paar weken geleden uit de coalitie werd gezet - zich tegen het regeringsbeleid keert, beleid dat hij sinds 2010 heeft gesteund, met als kop 'Collega's geschokt door ommezwaai Somohardjo' is onder andere dit te lezen:

'(...) Een beleid die (= dat) hij mede heeft helpen bepalen en uitvoeren met ministers uit zijn partij. (…)'

Starnieuws brengt dinsdag 6 mei een artikel met de kop 'Adhin wil grote inhaalslag in structuur onderwijs binnenland'. In dit artikel is onder andere deze zin opgenomen:

'(…) In de begroting die nu in behandeling is, zijn volgens hem veel meer middelen vrijgemaakt voor (= om) iets te kunnen doen aan de structuur van het onderwijs in het binnenland. (…)'

Natuurlijk is de Ware Tijd Online dinsdag 6 mei ook niet zonder fouten. Je raakt eraan gewend, aan de fouten. In het artikel 'Abdoelgafoer wast handen in onschuld' is onder andere dit te lezen:

'(…) Dat klopt volgens hem geenszins en roept de mensen die het tegen (= op) hem hebben gemund op "om te bewijzen welk bedrijf van hem is”. (…)

Starnieuws plaatst woensdag 7 mei een artikel getiteld 'Restauranthouders negeren afspraken vuilophaal'.  Daarin is onder andere het volgende te lezen:

'(…) 'Vanuit de afdeling doen wij hard ons best om de verschillende buurten schoon te houden, maar zonder hulp van de burgerij en in dit geval de winkeliers en restauranthouders gaat het ons niet lukken', zegt een geïrriteerde Claudia Maatsen. Zij is waarnemend hooft (= hoofd: Natuurlijk kan er wel eens sprake zijn van een typefout, maar alvorens een artikel te publiceren zou het nog gelezen moeten worden door een eindredacteur. Je vraagt je af of Starnieuws en de Ware Tijd een eindredacteur in dienst hebben.) van de afdeling VOV.'

Natuurlijk ook weer diverse taal- en andere fouten woensdag 7 mei op de website van de Ware Tijd. Zoals in het artikel 'Eerste steenlegging voor sportcentrum Ramgoelam':

'(…) Hij juicht de komst van de sporthal toe, maar denkt zelf dat die te klein zal zijn om alle personen te accomoderen. (= accommoderen) (…)'

'(…) Daarnaast beweegt tachtig procent van de samenleving niet. Ook hebben personen in Ramgoelam soms weinig financiën om de toegang tot bepaalde sportaccomodaties (= sportaccommodaties) te betalen. (…)'

Starnieuws heeft donderdag 8 mei een artikel geplaatst met de kop 'Adna moet opheldering geven over financiële misstanden'. In dat artikel is onder het volgende te lezen:

'(…) Parlementariër Melvin Bouva (Mega Combinatie/NDP) staat er op dat in deze kwestie snel duidelijkheid komt om de volgens hem valse beschuldigingen op (= aan het adres van) jongeren verbonden aan het ministerie, ongedaan te maken. (…)' 

Beneden alle journalistiek peil amateuristisch lagere school niveau
Vorengaande is dus slechts een selectie. Iedere week kan een dergelijke selectie van taal- en andere (journalistieke) fouten in de Ware Tijd Online en op Starnieuws worden vastgelegd.
Het aantal fouten op andere nieuwswebsites (kranten) is beduidend lager.
Duidelijk moge zijn dat het erbarmelijk is gesteld met de kennis onder webredacteuren en 'journalisten' bij genoemde media van de Nederlandse taal. Maar, ook duidelijk moge zijn, dat kennelijk Starnieuws en de webredactie van de Ware Tijd Online niet beschikken over een kwalitatief goede eindredacteur of wellicht helemaal niet beschikken over een eindredacteur. Wil je als mediabedrijf je lezers en kijkers serieus nemen, dan zal er toch echt eens geïnvesteerd moeten gaan worden in kwaliteit. Zoals nu journalistiek in Suriname wordt bedreven is beneden journalistiek peil en zelfs te omschrijven als amateuristisch, lagere school, niveau.

Herzieningsverzoek Bouterse van 1999-drugsvonnis geen nieuws voor Starnieuws

Veel Nederlandse media berichten over verzoek aan Hoge Raad

07-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Terwijl veel Nederlandse media vandaag, woensdag 7 mei 2014, berichten over een door de Surinaamse president Desi Bouterse in te dienen herzieningsverzoek bij de Hoge Raad van het vonnis uit 1999, waarin hij in hoger beroep (na door de rechtbank tot 16 jaar te zijn veroordeeld) tot elf jaar cel werd veroordeeld voor drugssmokkel, doet de bekende Surinaamse nieuwswebsite Starnieuws er het zwijgen toe. Onbegrijpelijk, maar waarom?

De NOS, het NRC, de Volkskrant, Elsevier, RTL Nieuws, Nu.nl, de Telegraaf, RTV Rijnmond en diverse regionale kranten. Een paar voorbeelden van media in Nederland die uitgebreid vandaag aandacht besteden aan het verzoek van Bouterse.

Het nieuws gebracht in Nederland

Volgens de Nederlandse advocate Inez Weski van Bouterse blijkt op basis van nieuw en aanvullend bewijs, dat Bouterse in 1999 onterecht is veroordeeld voor zijn betrokkenheid bij de smokkel van 474 kilo cocaïne van Suriname naar Stellendam in 1997.

De veroordeling van het gerechtshof in Den Haag was toen voornamelijk gebaseerd op verklaringen van de Belgische kroongetuige Patrick van Loon, die getuigde tegen Bouterse in ruil voor strafvermindering. Hij is inmiddels, in het bijzijn van een notaris, op zijn belastende verklaring teruggekomen.

Het Hof sprak Bouterse destijds vrij van betrokkenheid bij vijf andere drugstransporten. Ook vonden de rechters dat niet was bewezen dat de huidige president van Suriname leiding gaf aan het zogenoemde Suri-kartel. Dat was in de ogen van politie en Justitie de misdaadorganisatie die verantwoordelijk was voor de cocaïnesmokkel van Suriname naar Nederland.

Volgens Weski blijkt kroongetuige Van Loon al jaren te hebben geprobeerd terug te komen op zijn voor Bouterse belastende getuigenis. Hij heeft uiteindelijk de advocaat benaderd en in een notariële verklaring laten optekenen dat hij Bouterse onterecht heeft aangewezen als betrokkene van de cocaïnesmokkel naar Stellendam. Van Loon beschuldigde Bouterse onder druk en op initiatief van het Openbaar Ministerie, stelt Weski. 'Daarbij blijken er hem meer gunsten geboden te zijn dan aan de rechter werden gemeld.'

'We hebben na jarenlang onderzoek niet alleen die valsheden, maar inmiddels ook andere ernstige en zorgwekkende dwalingen in deze rechtsgang aan het licht gebracht', verklaart Weski tegenover de media. 'Zoals over gebruikte opsporingsmethoden, de integriteit van het onderzoek en de misleiding van de rechter. De waarheidsvinding leek geen prioriteit meer.' De advocate wil nog niet inhoudelijk prijsgeven wat ze precies heeft ontdekt.

Weski heeft vanwege haar bevindingen de Hoge Raad ook gevraagd om een diepgaand onderzoek naar 'de geconstateerde schendingen van de waarheidsvinding en rechtsgang'. Dit om herhaling in de toekomst te voorkomen.

Weski zei ook, dat Desi Bouterse verwacht dat de Hoge Raad de 'moed en wil heeft zijn oordeel slechts met de wet en het recht als leidraad in volledige onafhankelijkheid te vormen'. 

De Hoge Raad gaat beslissen over herzieningsverzoek.

Toenmalig advocaat in de zaak, Bram Moszkowicz, vroeg in 2002 al om herziening. Volgens hem was de verklaring van kroongetuige Van Loon onbetrouwbaar. Een andere Belgische man, Marcel G., die ook bij het drugstransport betrokken zou zijn, meldde dat Van Loon zijn verhaal verzonnen had, in ruil voor strafvermindering. De Hoge Raad heropende de zaak toen niet.

Tegen Bouterse loopt op verzoek van Nederland een internationaal opsporings- en aanhoudingsbevel. Nu Bouterse president is kan hij wegens immuniteit niet worden aangehouden. Voordien liep hij wel het risico in het buitenland te worden opgepakt.

Graag naar Nederland
Bouterse heeft inmiddels via het persbureau ANP laten weten graag weer eens naar Nederland te komen, maar als de betrekkingen tussen Suriname en Nederland weer normaal zijn.

Hij wist naar eigen zeggen dat deze wending in zijn zaak vroeg of laat zou komen: 'Gods molen draait langzaam, maar zeker.' En als de Nederlandse rechter Bouterse vrijspreekt, zal hij ook weer naar Nederland kunnen reizen. Of hij dat doet, laat hij onder meer 'afhangen van de relatie tussen Nederland en Suriname. Als de zaken tussen Suriname en Nederland weer genormaliseerd zijn, zou het kunnen dat ik ga. Ik vind wel dat de Surinamers in Nederland daar recht op hebben.' Bouterse reageerde overigens op een gedane vandaag uitspraak van zijn Surinaamse advocaat Irwin Kanhai dat hij nog dit jaar een ‘massameeting in Nederland’ zal houden als hij wordt vrijgesproken. Hij zegt dat die uitspraak was bedoeld als een ‘grapje’.

dWT en ANP

In Suriname is het de Ware Tijd die vandaag aandacht besteedt aan het herzieningsverzoek van Bouterse. Maar, de krant beperkt zich tot een stukje, dat is afgeleid van een ANP-artikel van vandaag en dat werd ook nog eens pas rond half drie vanmiddag geplaatst. Niet zo vreemd dat de krant gebruikmaakt van een ANP-bericht, immers de ANP-correspondente in Suriname is de Nederlandse Annelies Brinkman die ook journaliste is in dienst van de Ware Tijd. Kennelijk vond zij het belangrijker om haar bericht eerst in Nederland geplaatst te krijgen alvorens lokale, Surinaamse, media er lucht van zouden krijgen.

Dat Starnieuws, een nieuwswebsite die in Suriname om onbegrijpelijke redenen op handen lijkt te worden gedragen terwijl de journalistiek inhoudelijke kwaliteit van een bedenkelijk laag niveau is, vandaag geen aandacht besteedt aan 'de Bouterse herzienings-zaak' is vreemd. Wel besteedt de webredactie onder andere aandacht aan gedumpt vuil door restauranthouders en winkeliers in Paramaribo, aan de regering van Ecuador die een petitie voor een referendum over de vraag of het Yasuni National Park in de Amazone moet worden opengesteld voor olie-exploratie heeft afgewezen en aan een man die aan zijn benen en armen is gekapt in de buurt Flora te Paramaribo.

Journalistieke blunder

Het geen aandacht schenken aan het herzieningsverzoek van Bouterse is een heuse journalistieke blunder. Inmiddels is het half zes 's middags....... Starnieuws slaapt of heeft specifieke redenen om geen aandacht te besteden aan het herzieningsverzoek van de Surinaamse president.

De doodgereden guavedief die toch geen guavedief was…. Suriname rijp voor School voor Journalistiek

Man (36) vermoord in zijn woning blijkt bejaarde man (75)

Zorgvuldigheid ontbreekt bij Surinaams journaille

Anonieme bronnen, getuigen en ‘zo hebben wij vernomen’ basis onbetrouwbare berichtgeving

26-02-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Een aantal Surinaamse nieuwswebsites is te onzorgvuldig in de berichtgeving. Bijna dagelijks blijken redacteuren en ‘journalisten’ van een aantal nieuwswebsites en websites van dagbladen grove fouten in hun artikelen te vermelden. Veelal door eigen ‘journalistieke’ slordigheid en onzorgvuldigheid, door te veel te vertrouwen op informatie van zogenoemde (anonieme) bronnen en getuigen en ook door simpelweg fouten in persberichten van de afdeling Voorlichting van het Korps Politie Suriname die klakkeloos door media worden overgenomen en veelal letterlijk, inclusief de fouten. Surinaamse media, het is een waar dagelijks foutencircus dat afbreuk doet aan de betrouwbaarheid ervan.

Afgelopen week spanden de nieuwswebsite Starnieuws en de online-editie van de Ware Tijd de kroon. De hele week wist een mishandelde en vervolgens doodgereden vermeende guavedief de media te beroeren. Vervolgens was een vermoorde man volgens Starnieuws 36 jaar oud terwijl de Ware Tijd bericht over een bejaarde man...

Vermeende guavedief de dood in gejaagd

Het is de Ware Tijd die zondag 16 februari bericht over een gebeurtenis in Paramaribo waarbij twee mensen de dood vonden, een persoon zwaargewond en een persoon lichtgewond raakte. Volgens het bericht in de krant zetten ’s morgensvroeg, rond half zes, vader Gopal (66) en zijn twee zoons de achtervolging in op een ‘vruchtendief’. ‘Dat meldt de voorlichtingsdienst van politie’, aldus de krant.

De Ware Tijd: ‘Nadat Gopal de verdachte bij zijn woning aan de Sewbarath Misserstraat aantrof, zette hij samen met zijn twee zonen de achtervolging in. Op de kruising van de David Simonstraat en de Wilhelminastraat werden de vier mannen aangereden door een auto.’De 66-jarige Gopal overleed ter plekke. Zijn 23-jarige zoon en de verdachte werden zwaar gewond afgevoerd naar de Spoed Eisende Hulp van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo, maar, zo schrijft de krant, ‘de vruchtendief gaf onderweg de geest’ (in Surinaamse media wordt het overlijden van iemand veelal omschreven als ‘de geest geven’). De bestuurder van de auto werd aangehouden. Hij zou te hard hebben gereden en dronken zijn geweest.

De Ware Tijd heeft vernomen dat....

De Ware Tijd schrijft verder ‘vernomen’ te hebben, dat de verdachte in een boom bij de woning guaves aan het stelen was. ‘De vader en zijn twee zonen kregen de man te pakken en mishandelden hem ter hoogte van Soeng Ngie aan de Wilhelminastraat. Tijdens het pak slaag dat de drie familieleden uitdeelden, heeft het voertuig het viertal aangereden’, aldus de krant.

Maar, van wie heeft de redactie vernomen dat de verdachte guaves aan het stelen was? De krant gaat gewoon af op - waarschijnlijk – verklaringen van zogenoemde ‘omstanders’. Door dat te doen ga je als redactie de fout in, immers kennelijk vertrouw je teveel op dergelijke veelal onbetrouwbare verklaringen. Daarnaast wordt iemand neergezet als ‘verdachte’, terwijl de man wellicht met heel andere intenties op het perceel van de familie Gopal was dan ook maar om iets te stelen. Daarenboven bericht de politie in een eigen uitgebracht persbericht met geen woord over een ‘vruchtendief’ laat staan over iemand die guaves wilde stelen:

‘Een inbreker en drie achtervolgers zijn vanochtend door en auto aangereden op de kruising van de Wilhelminastraat en de David Simonsstraat. De inbreker werd achterna gezeten door een vader en twee zonen. Toen alle vier personen de genoemde kruising oprenden werden zij geschept door een auto. De vader is terplaatse overleden en de inbreker is op weg naar het ziekenhuis dood gegaan. Een van de zonen ligt in kritieke toestand in het ziekenhuis. De andere zoon heeft slechts schaaf wonden opgelopen. Nadere informatie omtrend (noot: politieberichten van het Korps Politie Suriname wemelen veelal van taal- en andere fouten) dit geval volgt.’

Op heterdaad en niet opletten?

De nieuwswebsite Starnieuws bericht zondag 16 februari ‘Alwin Gopal is vanmorgen bij het verkeersongeval nabij de kruising van de Wilhelminastraat en de David Simonsstraat overleden. De 66-jarige man is samen met zijn twee zonen en een dief aangereden door een 23-jarige bestuurder.’Volgens Starnieuws zouden de vader en zijn zoons ‘de dief op heterdaad’ hebben betrapt. Uit geen enkele officiële informatie blijkt echter dat de verdachte op heterdaad zou zijn betrapt. Verder vermeldt het artikel dat tijdens de achtervolging op de dief ‘geen van de vier mannen op het verkeer’ hebben gelet. Ook dit is een eigen verzinsel van de nieuwswebsite. Wie heeft immers verklaard dat de mannen niet op het verkeer zouden hebben gelet? Wil het simpele feit dat ze zijn aangereden door een auto – waarvan de bestuurder dronken was - zeggen, dat zij niet zouden hebben opgelet?

Een dag later, maandag 17 februari, uit een dochter van het gezin Gopal haar ongenoegen over de volgens haar onjuiste berichtgeving over de dood van haar vader in de Ware Tijd. Ze begrijpt niet waar het verhaal vandaan komt, dat iemand op heterdaad zou zijn betrapt tijdens het stelen van guaves. ‘Wij hebben niet eens vruchtenbomen op het erf’, zegt ze. Volgens haar gaat het om een man die met regelmaat koplampen van auto’s (door Surinamers ‘autolenzen’ genoemd) steelt in de buurt. Een week eerder zou een broertje van haar daar nog het slachtoffer van zijn geweest.

Dat broertje zag zondagochtend rond vier uur een man bij zijn auto staan, waarop hij besloot de man te pakken, daarbij geholpen door zijn vader en een broer. Volgens de dochter stonden de vier mannen, toen ze werden aangereden, ook niet op de weg, maar er naast.

Maar, kloppen de verklaringen van dochter Gopal wel? Gaat de Ware Tijd niet al te gemakkelijk in op haar verhaal, zonder dat kennelijk - dat blijkt althans niet uit het artikel – de informatie is geverifieerd? Feit is, dat de berichtgeving over het incident aan alle kanten rammelt.

Toch geen guavedief

Door alle commotie rond deze zaak besluit de afdeling Voorlichting van het Korps Politie Suriname om op dinsdag 18 februari een persbericht uit te brengen waarin het korps bevestigt dat de man die door vader en zoons Gopal werd achtervolgd, ‘geen vruchtendief’ was. ‘De familie Gopal heeft slechts een vermoeden dat de man eerder op hun erf is geweest om autolenzen te stelen.’

Dezelfde dag maakt de politie ook de identiteit van de vermeende dief bekend, de 39-jarige Glenn Inge. De Ware Tijd vermeldt Glenn I., gebruikelijk in media om van een verdachte niet de volledige achternaam te vermelden, terwijl Starnieuws wel de volledige naam publiceert. Verder laat politiewoordvoerder Humphrey Naarden nog weten, dat vast staat dat er geen ‘lenzen of vruchten’ op de vermeende dief zijn gevonden.

De politie meldt verder, dat het viertal tijdens de achtervolging op de rijbaan van de Wilhelminastraat terechtkwam. Dit in tegenstelling tot de bewering van de dochter, dat het viertal op het trottoir was aangereden.

Is een onschuldige de dood ingejaagd?

De kwestie ‘guavedief’ lijkt dinsdag 18 februari tot een einde te zijn gekomen. Maar, het Dagblad Suriname komt donderdag 20 februari met een kritisch artikel met als kop ‘Is de vermoedelijke ‘dief’ niet de dood ingejaagd?’ Terecht stelt de redactie vraagtekens bij de wijze waarop de vermeende dief de dood heeft gevonden. Was hij wel een dief? Is niet een volledig onschuldige, opgejaagd door drie mannen, om het leven gekomen? De krant vermeldt van politiewoordvoerster Drophatie Ramkhelawan te hebben vernomen, dat uit het voorlopig onderzoek ‘nog niet is komen vast te staan of het in deze gaat om dezelfde man, die de autolenzen had gestolen en ook is uit het onderzoek niet komen vast te staan dat hij een dief is’. Hij werd ook niet op heterdaad betrapt bij het stelen van koplampen van een auto op het terrein van het gezin Gopal.

Dagblad Suriname: ‘De handeling van wijlen de heer Gopal en zijn zonen, door de man achterna te gaan met een vuistvuurwapen, kan gezien worden als een vorm van eigen richting. Mensen mogen volgens het Wetboek van Strafrecht alleen overgaan tot aanhouding van een verdachte als die op heterdaad wordt betrapt. In dit geval is er ook geen sprake van handelen uit noodweer, aangezien er nog geen reden was tot verdediging. Heeft het strafbare feit zich een paar dagen terug voorgedaan en men ziet de vermoedelijke dader, dan dient de politie ingeschakeld te worden. Dan mag men niet zelf overgaan tot aanhouding dan wel achtervolgen of afranselen van de man. In dit geval kan het evengoed een onschuldige burger zijn geweest die door te snel en ondoordacht handelen de dood is ingejaagd.’

Het enige dat de vermeende dief kan worden aangerekend, is dat hij zich zonder toestemming bevond op het perceel van de familie Gopal...

Na 20 februari bleef het stil in de media rond de opgejaagde en doodgereden guavedief die een guavedief bleek te zijn.

Man (36) vermoord – Bejaarde man vermoord

Maar, zoals gezegd, welhaast dagelijks gaan redacteuren en journalisten bij Surinaamse media de mist in met hun berichtgeving. Dat was bijvoorbeeld ook het geval op 23 februari. Starnieuws bericht dat ‘een 36-jarige man te Welgedacht A aan de Anakokostraat dood in zijn woning is aangetroffen. Het ontzielde lichaam heeft een barstwond. De politie vermoedt dat er sprake is van roofmoord’. De politie laat de redactie weten dat er sprake is van een misdrijf.

De Ware Tijd bericht echter over een bejaarde man in een andere straat en beide media beweren contact te hebben gehad met de politievoorlichtster……. Om 11.45 uur had de afdeling Voorlichting van het Korps Politie Suriname nog geen eigen persbericht uitgebracht….. Oh, hoe onhandig.

‘Aan de Hooglandweg, op de hoek met Welgedacht A, in Wanica is zondagochtend een bejaarde man dood aangetroffen in zijn woning. De politie heeft sporen van misdrijf aangetroffen en is nu ter plaatse met het onderzoek bezig. Dit wordt bevestigd door inspecteur Drohpatie Ramkhelawan van de afdeling Voorlichting’, aldus bericht de krant.

Ook in dit geval maakt voor het artikel de redactie van de krant gebruik van verklaringen ‘van buren en ooggetuigen die in het huis zijn geweest’. Die beweren onder andere ‘dat het slachtoffer gekneveld is aan de voeten, handen en het hoofd’.

Rond een uur ’s middags pas brengt de politie een persbericht uit over de moord: ‘De politie kreeg vanmorgen vroeg een melding binnen dat een man om het leven is gebracht in zijn woning op de hoek van de Anakokostraat en de Welgedacht-A weg. De melder was een zoon van het slachtoffer. In het huis trof de politie het ontzielde lichaam aan van de 75-jarige Hiladhenpersad Baboelal. Hij was vast gebonden en gekneveld en zijn lichaam vertoonde sporen van stomp geweld. De heer baboelal woonde alleen. Hij verkocht landbouw producten op de markt samen met zijn zonen. (…)’

Hiermee bevestigt de politie dat het slachtoffer een bejaarde man is. Maar, hoe is het mogelijk dat Starnieuws in haar berichtgeving spreekt over een 36-jarige man? Waar komt die informatie vandaan?

Overigens, naar aanleiding van het politiebericht heeft Starnieuws om haar berichtgeving nog niet te hebben aangepast/gewijzigd.

Betrouwbaarheid media in geding

Uit beide voorbeelden blijkt weer, dat redacteuren/’journalisten’ in Suriname zeer onzorgvuldig tewerk gaan.

Te vaak gaan ze bij het schrijven van artikelen af op verklaringen en dergelijke van getuigen en (anonieme) bronnen en/of berichten ze informatie ‘vernomen’ te hebben, zonder aan te geven van wie of wat ze die informatie hebben verkregen.

Te vaak wil een redactie een primeur hebben en/of zogenoemd ‘breaking news’ en daarbij, vanwege de snelheid waarmee een redacteur of ‘journalist’ zijn of haar nieuws wil brengen, wordt zorgvuldigheid (het checken van verkregen informatie) en hoor en wederhoor uit het oog verloren, neen, bewust terzijde geschoven, om het nieuws maar zo snel als mogelijk op het internet te krijgen.

Dat is een zeer kwalijke gemakzuchtige werkwijze en heeft weinig te maken met serieuze journalistiek, immers, hoe betrouwbaar is de verkregen informatie van een getuige, een omstander of van een al dan niet anonieme bron?

Hoe betrouwbaar is het artikel?

Hoe betrouwbaar en objectief is de berichtgeving van een nieuwswebsite of (online-editie van een) krant?

Passief aanmodderen

Het blijft aanmodderen bij het Surinaamse journaille. Dagelijks wemelt het van de taal- en journalistieke fouten op nieuwswebsites en in kranten. Eindredacteuren blijken er niet of nauwelijks te zijn of ze zijn kwalitatief incapabel om die functie uit te kunnen oefenen. Veel ‘journalisten’ en redacteuren hebben het metier niet onder de knie, zijn veel te oppervlakkig in hun berichtgeving, zijn te passief om een kwestie uit te willen diepen, nemen te gemakkelijk voor waar aan wat ze aan informatie van (anonieme) bronnen ontvangen, et cetera, et cetera. Het is tijd voor een serieuze, volwassen en kwalitatief goede opleiding journalistiek in Suriname.

Gewoon je werk goed doen

De Surinaamse ‘journalist’ voelt zich ondergewaardeerd, althans dat is met regelmaat beweerd door de nauwelijks actieve Surinaamse Vereniging van Journalisten, een vereniging die net zo passief is als de eigen kleine achterban (waarvan de leiding overigens in handen is van voorzitter Starnieuws webredacteur Wilfred Leeuwin en ondervoorzitter Starnieuws webredacteur en fotograaf Edward Troon...). Maar, laat die ‘journalist’ eerst eens journalist worden en zijn werk naar behoren doen, pas dan kan eventueel gesproken worden over ‘waardering’. Overigens, waarom zou je als journalist gewaardeerd moeten worden? Je moet gewoon je werk goed doen, zoals ook de bakker dat doet en de vuilnisman, de bankmedewerker, de leerkracht, de medewerker in de Paramaribo Zoo, de wachter, de verpleegkundige……..