donderdag 10 april 2014

Een langdurige 'bruggensoap' en ruis van omkoping en smeergelden

De worsteling van de Surinaamse regering met Ballast Nedam

Wel contract, geen contract, wel contract...
Wel schadeclaim, geen schadeclaim...

10-04-2014 Door: © Paul Kraaijer


INLEIDING

Paramaribo, april 2014 - Ballast Nedam Engineering, onderdeel van het Nederlandse concern Ballast Nedam, speelt wereldwijd een prominente rol in de ontwikkeling en bouw van onder andere bruggen, ook in Suriname. Sinds de jaren ’90 van de vorige eeuw heeft het bedrijf in Suriname twee bruggen gebouwd en het gaat nog een brug bouwen, de Carolinabrug over de Surinamerivier. De naam Ballast Nedam is niet meer weg te denken uit Suriname als het gaat om bruggenbouw. De Nederlanders richtten voor de activiteiten op Surinaamse bodem Ballast Nedam Infra Suriname B.V. op. Maar, de relatie tussen het bedrijf en de Surinaamse overheid was en is geen gemakkelijke. Gesproken zou kunnen worden van een haat-liefde-verhouding.

Al in april 1998 beschuldigden oppositiepartijen in het Surinaamse parlement, De Nationale Assemblee, de bruggenbouwer ervan smeergelden te hebben betaald om opdrachten voor de bouw de van bruggen te krijgen. Recentelijk, februari 2014, kwam Ballast Nedam weer in opspraak, toen de Nederlandse krant NRC Handelsblad meldde van anonieme bronnen te hebben vernomen, dat het bedrijf 34 miljoen Nederlandse gulden (15,4 miljoen euro) in 1997 heeft betaald om de bruggen over de Suriname- en Coppenamerivier te mogen bouwen Toenmalig president Jules Wijdenbosch en adviseur van Staat, nu president, Desi Bouterse zouden vijftien miljoen euro hebben aangenomen (34 miljoen Nederlandse gulden). In Nederland loopt hierover een rechtszaak, maar Ballast Nedam stelt zich op het standpunt, dat ‘deze meer dan tien jaar oude zaak’ met een schikking eind 2012 al voor het bedrijf is gesloten. Die schikking met het Openbaar Ministerie werd getroffen voor het betalen van steekpenningen aan ‘buitenlandse agenten’ in Saoedi-Arabië, maar zou, naar nu blijkt, ook betrekking te hebben gehad op bouwprojecten in Suriname.

De ruis die er kennelijk al jarenlang hangt rond de Surinaamse bruggenbouwprojecten - de Jules Wijdenboschbrug over de Surinamerivier bij Paramaribo en de Coppenamebrug over de Coppenamerivier bij Boskamp in het district Saramacca (de brug verbindt de plaatsen Jenny in het district Coronie en Boskamp en werd in 1999 geopend, een jaar voor de opening van de Jules Wijdenboschbrug) - bleek in december 2013 voor de Surinaamse regering geen enkele belemmering te zijn om, na het nodige geharrewar rond de aanbesteding van een nieuw te bouwen Carolinabrug, wèèr in zee te gaan met het Nederlandse bedrijf en een contract af te sluiten voor een bedrag van 32 miljoen euro. Weer, omdat de regering in augustus 2011 een op 8 juli dat jaar afgesloten contract voor de bouw van dezelfde brug door Ballast-Nedam opzegde, omdat het bedrijf de opdracht in de wacht had gesleept terwijl er geen openbare besteding had plaatsgevonden, wat leidde tot een claim van het Nederlands bedrijf van 3.5 miljoen euro.

De handelwijze van de regering leidde tot verontwaardiging en ongeloof in het Surinaamse parlement en in de samenleving en nog steeds zingt het nieuwe contract met Ballast Nedam anno maart 2014 door in De Nationale Assemblee. Een parlementslid stelde de minister van Openbare Werken vragen over ‘vreemde betalingen’ aan Ballast Nedam. De minister antwoordde, dat alleen een bedrag van euro 446.000 aan zogenoemde ‘leegloopkosten’ is betaald voor het niet nakomen van een contract voor de bouw van de Carolinabrug...

Om een goed beeld te krijgen van de relatie tussen Suriname en Ballast Nedam en de werkzaamheden van het bedrijf is het goed om terug te gaan in de tijd. Hieronder volgt een chronologisch overzicht, op datum, van alle ontwikkelingen tussen beide ‘partijen’ tussen mei 1997 en heden. Voor dit overzicht is gebruik gemaakt van openbare documenten, artikelen in Surinaamse en Nederlandse media en van de Nederlandse internetsite van Ballast Nedam.

Mei 1997
Ballast Nedam bouwt bruggen in Suriname
Het Nederlandse persbureau ANP bericht 6 mei 1997 dat het Nederlandse bouwbedrijf Ballast Nedam International BV binnen 45 maanden twee bruggen gaat bouwen in Suriname.
Het gaat om een brug over de Surinamerivier bij Paramaribo (werd in mei 2000 geopend) en een brug over de Coppenamerivier (geopend in 2009), die plaatsen Jenny in het district Coronie en Boskamp in het district Saramacca met elkaar verbindt.



De Surinaamse regering wil niet zeggen hoeveel de bouw van de bruggen kost, maar beklemtoont dat de staat Suriname de financiële middelen garandeert. Een vertegenwoordiger van Ballast Nedam zegt echter, dat het gaat om een bedrag van ongeveer 138 miljoen gulden, dat Suriname binnen 4,5 jaar moet betalen.

April 1998
'Ballast Nedam kocht orders in Suriname'
Een jaar nadat bekend werd dat Ballast Nedam twee bruggen gaat bouwen in Suriname beschuldigen eind april 1998 oppositiepartijen in het Surinaamse parlement (De Nationale Assemblee) het Nederlandse bedrijf ervan smeergelden te hebben betaald om het contract voor de bouw van de bruggen in handen te krijgen.
Harry Kisoensing, leider van de Hervormde Progressieve Partij (HPP) en vice-voorzitter van het parlement, wil een onderzoek naar deze zaak. 'De zaak moet aandacht krijgen in het Nederlands recht en de Nederlandse politiek', aldus Kisoensing. Volgens zijn collega Jiwan Sital (politieke vleugel van de Federatie van Agrariërs en Landarbeiders - FAL), zou het gaan om een bedrag van 21 miljoen gulden, waarvan een deel al betaald zou zijn.
Ballast Nedam gaat de beschuldigingen onderzoeken. 'We hebben het gehoord, maar we weten van niets. Dit wordt onderzocht', aldus een woordvoerster van het bedrijf.
Door het betalen van smeergelden door Ballast Nedam is volgens Kisoensing een ander Nederlands bedrijf, dat voor een lager bedrag had ingeschreven, 'buiten de boot gevallen'. Dat bedrijf, Van Hattum en Blankevoort, zou voor bijna de helft minder hebben ingeschreven.

Het contract met Ballast Nedam, dat in mei 1997 werd getekend, ging eerst om een bedrag van 138 miljoen gulden. Daar kwam enkele maanden later 30 miljoen bij aan meerkosten voor civiel-technische werken.

Een deel van de Surinaamse oppositie bracht de zaak aan het rollen, omdat gezegd wordt dat Suriname de bouw van de bruggen wil overhevelen naar de pot van Nederlandse ontwikkelingshulpgelden. Eerder benadrukte de regering dat de bruggen uit eigen inkomsten zouden worden betaald.

Juli 2000
Ballast Nedam: geen problemen met betaling brug Suriname
Naar aanleiding van recente publicaties over de betaling van de door Ballast Nedam gebouwde bruggen in Suriname deelt de Raad van Bestuur op 24 juli 2000 in een persbericht het volgende mee:

1. De betalingen voor de bruggen worden stipt voldaan volgens het met de huidige regering overeengekomen tijdschema. 2. Dit schema is vastgelegd in een contract tussen de regering van Suriname, de concessiehouder voor de bauxietwinning Alcoa (Suralco) en Ballast Nedam. In dit contract is bepaald, dat Ballast Nedam als zekerheid voor haar ontvangsten, bij voorrang door Alcoa wordt betaald uit de royalties die dat bedrijf aan Suriname afdraagt.
3. In het betreffende contract is opgenomen dat het voor geen van de drie partijen opzegbaar of veranderbaar is. Van een eventuele discussie met de nieuwe regering van Suriname over wijziging van het contract kan dan ook geen sprake zijn.

Berichten dat Ballast Nedam de opdracht voor een brug in Guyana heeft aanvaard zijn onjuist. 

Oktober 2000
Ballast Nedam door minister Herfkens op vingers getikt
Herfkens doceert Ballast Nedam goed gedrag
Het dagblad Trouw bericht 17 oktober 2000 dat minister Herfkens van Ontwikkelingssamenwerking ruzie heeft met Ballast Nedam. Volgens de bewindsvrouw heeft het bedrijf zich schuldig gemaakt aan 'onbehoorlijk bestuur' toen het met de regering van Wijdenbosch een contract tekende voor de levering van twee vaste oeververbindingen voor de Suriname- en de Coppenamerivier.

Voor het bouwbedrijf zijn de woorden van Herfkens beschadigend, aldus Trouw, maar het bedrijf is zich van geen kwaad bewust. Er werd met een democratisch gekozen regering zaken gedaan, niet met een kolonelsregime, redeneert de bruggenbouwer. De aanbesteding geschiedde volgens de spelregels. Er waren vier gegadigden en Ballast Nedam kreeg de opdracht. Legaal, en niet met steekpenningen, zo laat woordvoerder W. Bolt weten. Toen geruchten over omkoping de ronde deden, besloot het bedrijf direct tot onderzoek. Dat leverde niets op. 'We hebben goed werk afgeleverd, de bruggen zijn hartstikke goed. Als het nu ging over de vraag of die bruggen half in elkaar zakken.'

Bij het concern heerst ongeloof. 'Er wordt een hele rare voorstelling van zaken gegeven. Die bruggen hebben echter een hele stevige impuls aan de economie van Suriname gegeven. En dat in een tijd dat niemand er enige economische activiteit ontplooide. In totaal zijn 1.200 mensen in Suriname erbij betrokken geweest. We hebben alles in het land zelf gekocht. We zijn echt niet met een schip vol mensen en materialen naar de overkant gegaan. En toen Suriname niet kon betalen, hadden we het recht om ze met twee half afgebouwde bruggen te laten zitten. Dat hebben we niet gedaan: We hebben zelf financiering gezocht.'

Die impact op de Surinaamse economie wordt in politiek Den Haag bestreden. Tien jaar geleden meldde Suriname zich ook al in Den Haag voor de twee bruggen. Toen echter concludeerde het Nederlands Economisch Instituut in Rotterdam, dat de bruggen uit economisch oogpunt niet verantwoord waren, zegt de woordvoerster van Herfkens. En dus ging er een negatief advies uit naar het departement in Den Haag: geen bemoeienis gewenst..
De regering Wijdenbosch zou regels en wetgeving hebben overtreden. Het project is nooit door het parlement goedgekeurd en daardoor ook nooit in de landsbegroting opgenomen. En dat is strijdig met de Surinaamse Grondwet, vindt Herfkens. Daarnaast is het project ook nooit aangemeld bij de Surinaamse Rekenkamer en ook dat is in strijd met de Surinaamse regelgeving. Herfkens vindt dat met die wetenschap Ballast Nedam geen zaken had mogen doen met de regering Wijdenbosch. 'Het ging om een zeer groot project in een totaal verarmd land', is de stelling van Herfkens. Dus is er volgens haar sprake van slecht bestuur van de vorige regering en dito onbehoorlijk bestuur van het bedrijf.

Het is overigens maar de vraag of er een juridische grond is waarop de overeenkomst kan worden ontbonden. Het zal moeilijk te bewijzen zijn dat Ballast Nedam van zaken had moeten afzien, omdat de andere contractpartij zich niet aan de regels hield.

Ruim 600 miljoen gulden aan verdragsgelden liggen er nog op Suriname te wachten. Geld dat nooit is uitbetaald omdat de relatie tussen Nederland en Suriname bekoelde. Die relatie lijkt na het recente bezoek van Herfkens aan Suriname aanzienlijk hartelijker en dus kan de geldkraan weer open. Ballast Nedam stelde voor om de resterende 50 miljoen gulden voor de bruggen af te trekken van het geld waar Suriname nog recht op heeft. Herfkens voelt daar niets voor, omdat ze dan onbehoorlijk bestuur van een onderneming dekt. Suriname en Ballast Nedam moeten dat zelf maar uitzoeken.

Mei 2002
Surinamer dreigt brug op te blazen
De ondervoorzitter van de Surinaamse Basispartij voor Vrijheid en Democratie (BVD), Shailendra Girjasing, heeft gedreigd de door Ballast Nedam gebouwde Jules Wijdenboschbrug over de Surinamerivier op te blazen. Hij is het niet eens met plannen van de regering Venetiaan om tol te gaan hebben. De uitspraak leidt tot grote consternatie. (anno april 2014 is Girjasing Assembleelid voor de Verenigde Hervormings Partij, VHP)

De BVD maakte in de periode 1996-2000 deel uit van de regering die door president Jules Wijdenbosch werd geleid. Mede door toedoen van deze partij sloot Wijdenbosch de omstreden overeenkomst met Ballast Nedam voor de bouw van twee bruggen. Omstreden, omdat het vrijwel failliete Suriname achteraf niet in staat bleek de bouwsom van een kleine 100 miljoen euro te voldoen en omdat bij de toekenning van de opdracht flink wat geld onder tafel is geschoven door Ballast Nedam. De toenmalige oppositie zei over bewijzen beschikken dat twaalf politici, onder wie enkele BVD'ers, miljoenen euro''s ontvangen zouden hebben. Maar de feiten zijn nimmer boven water gekomen.

Bij de verkiezingen van mei 2000 behaalde de BVD geen enkele zetel meer, terwijl Wijdenbosch naar de oppositiebanken werd verwezen. Kort voor de stembusgang opende hij nog wel met veel vlagvertoon de naar hem vernoemde brug. Een jaar eerder was de eerste brug over de Coppenamerivier geopend, een kleine 100 kilometer ten westen van de hoofdstad Paramaribo.

Girjasing bekritiseerde tijdens een partijbijeenkomst het plan van de huidige regering om tol te gaan heffen voor het verkeer over de Wijdenboschbrug. Daar zouden vooral de bewoners van het district Commewijne, die dankzij de brug een vaste oeververbinding met Paramaribo hebben, de dupe van worden. Girjasing hield zijn toehoorders voor dat de brug in dat geval maar opgeblazen moet worden.

Zijn uitspraken hebben felle reacties uitgelokt. Vooral binnen de regerende Vooruitstrevende Hervormings Partij (VHP) gaan stemmen op om Girjasing door Justitie te laten aanpakken. 'Hier is sprake van opruiing en dat is gevaarlijk. Kennelijk heeft de heer Girjasing de middelen om de brug op te blazen. We kunnen niet aanvaarden dat iemand een dergelijk monument zou willen vernielen', zegt VHP'er Harold Ramdhani. Girjasing vindt de reacties overdreven, 'ik heb in de figuurlijke zin gesproken'.

Maart 2010
Brug Uitkijk over zes maanden af
De brug te Uitkijk is over zes maanden af. Dit is overeengekomen met de aannemer Ballast Nedam en het ministerie van Planning en Ontwikkelingssamenwerking (PLOS), aldus wordt 24 maart 2010 bericht door de nieuwswebsite Starnieuws. De garantie op de brug, die een levensduur van een halve eeuw heeft, is vijf jaar.

Ballast Nedam is nu bezig met een grondonderzoek. Dat is nodig om een goed plan van aanpak te maken. Over twee maanden worden de werkzaamheden zichtbaar. Dan worden de pijlers geplaatst, die voor meer stevigheid en stabiliteit moeten zorgen. De nieuwe brug wordt daarnaast ook hoger en langer.
'Aan de zijde van Uitkijk gaat dan stagnatie optreden, omdat de weg verplaatst moet worden. Dat betekent dat de weg straks door percelen van mensen loopt', aldus minister Ricardo van Ravenswaay. Daar wordt een oplossing voor gezocht.

Naast het repareren en verlengen van de brug, worden ook remmingswerken aangebracht aan de pijlers, die de brug moeten beschermen tegen aanvaringen. Het herstellen en afbouwen van de brug kost 3.75 miljoen euro.

September 2010
Nieuwe bruggen bij Carolina en Uitkijk ‘niet uitgesloten’
Het is ‘niet uitgesloten’ dat de overheid twee nieuwe bruggen moet bouwen over de Surinamerivier bij Carolina en over de Saramaccarivier bij Uitkijk-Hamburg.
Dat zei minister Ramon Abrahams van Openbare Werken 14 september 2010 na afloop van de vergadering van de raad van ministers.

De brug die Uitkijk met Hamburg moet verbinden is sinds mei 2005 in aanbouw. Wegens verzakkingen zijn de werkzaamheden al geruime tijd geleden stil gelegd. 'Reparatie door Ballast Nedam zou duurder uitvallen dan de hele bouw van de brug', zegt Abrahams. 'Bovendien is de huidige ligging waarschijnlijk niet correct. Mogelijk bouwen we een nieuwe brug ernaast.'

De in aanbouw zijnde Carolinabrug werd in 2007 door een zandboot aangevaren. Sindsdien ligt de bouw stil en moeten de inwoners van Redi Doti en het gebied daaromheen met een pontje heen en weer, dat alleen overdag vaart. Abrahams heeft diverse experts geraadpleegd over de te nemen vervolgstappen. Abrahams: 'De ene deskundige zegt: afbreken. De andere zegt: doorbouwen, maar dan een lichtere constructie.'

December 2010
Ballast Nedam belast met brug Corantijn
Ballast Nedam is aangetrokken door Suriname om het voorwerk te doen over de bouw van de brug over de Corantijnrivier. Dit zei president Desi Bouterse vrijdagavond 17 december 2010 op een persconferentie op de Johan Adolf Pengelluchthaven. Hij reisde samen met de Guyanese president Bharat Jagdeo naar een MERCOSUR-vergadering in Brazilië.
Op de terugweg stapte Jagdeo uit het vliegtuig om een bespreking met de regering te voeren op de luchthaven. Naast de president en minister Winston Lackin van Buitenlandse Zaken, waren vicepresident Robert Ameerali en minister Ramon Abrahams van Openbare Werken ook aanwezig bij dit gesprek.
Abrahams presenteerde een studie die gemaakt is door Ballast Nedam.

Juni 2011
Saramacca opgelucht met ingebruikname brug na zes jaar
Na een fiasco en € 3.750.000 extra is de brug over de Saramaccarivier bij Uitkijk 25 juni 2011 officieel in gebruik genomen.
Bewoners, districtscommissaris Roline Samsoedien, minister Ramon Abrahams van Openbare Werken en vicepresident Robert Ameerali woonden de openingsfeestelijkheden bij. Samsoedien wees op het belang van de brug voor de omgeving. Het gaat om en belangrijke verbinding tussen Uitkijk en Hamburg. Mensen die aan de overkant van Uitkijk wonen, moesten via vijfde rijweg over de Saramaccabrug kilometers omrijden om thuis te komen. Of ze moesten in kleine bootjes en met het veer oversteken.

'Dit is het moment van de bekroning op het geduld en de offers die u heeft moeten opbrengen sedert het startsein voor de bouw werd gegeven, nu ongeveer zes jaar geleden', zei Abrahams.
Ameerali liet weten, dat twee regeringen Venetiaan en Bouterse-Ameerali gewerkt hebben aan de brug. Hij vroeg zich af of de vorige regering wel bruggen kon bouwen. 'Ons signatuur is dat wij doen. We deliver. Wij maken dingen af die wij beloven', aldus Ameerali die de vele misstanden rond de bouw van deze burg extra inpeperde, zo schrijft Starnieuws.

Abrahams gaf chronologisch het traject aan, dat is afgelegd om te komen tot de oplevering en officiële ingebruikname van deze brug. De bouw van de brug is een onderdeel van de uitvoering van het bruggenproject waarvoor op 8 december 2004 een aannemingsovereenkomst is getekend met het Bouwbedrijf van Kessel, het zogenaamd 30 tal bruggenproject, met een looptijd van drie jaren. De totale bouwsom van deze brug bedroeg ruim 5,6 miljoen Amerikaanse dollar, waarvan 4,37 miljoen gedeclareerd is door de aannemer. Ook de directie heeft gedeclareerd.
Op 12 mei 2005 is het startsein gegeven voor de bouw. Hierna zijn de bouwwerkzaamheden stopgezet, toen bleek dat geen rekening was gehouden met het treffen van alle voorzieningen om een goede brug op te leveren. Zo was in de voorbereidingsfase onvoldoende ondergrondonderzoek verricht waardoor de brugpijlers zijn gaan inzakken. Voorts was er geen rekening gehouden met de plaatsing van remmings- dan wel geleidingswerken.

Op 23 februari 2007 is officieel begonnen met de voortzetting van de bouwwerkzaamheden. Hierna zijn de bouwwerkzaamheden wederom stopgezet door de aannemer wegens de aanvaring van de toen ook in aanbouw zijnde Carolinabrug. Na overleg met het ministerie van Openbare Werken over de aanvullende voorzieningen zijn in mei 2008 de werkzaamheden voor de tweede maal opgestart.

Abrahams memoreerde, dat aangezien de aannemer daarna niet in staat bleek om de brug op te leveren, op 23 maart 2010 een overeenkomst werd getekend met Ballast Nedam Infra Suriname BV voor het herstellen en afbouwen van de brug. Deze werkzaamheden vingen aan op 1 april 2010 en zijn geraamd op € 3.750.000,-. De werkzaamheden hebben betrekking op: het verstevigen van de hoofdpijlers, het herstellen van de landhoofden, het verlengen van de brug met een sectie van 13 meter aan de Uitkijkzijde, het verstevigen van de aanvaarconstructie, het opvijzelen van het brugdek, stortwerk op pijler 5, het verharden van de aansluitende wegen en uiteindelijk het herstellen van het brugdek.

'Met de realisatie van deze vaste oeververbinding met een lengte van 187 meter en een breedte van 9,5 meter in de klasse 60, is er wederom sprake van een toegevoegde waarde aan de infrastructuur van ons land', sprak Abrahams.

Juli 2011
Ballast Nedam tekent contract voor Carolinabrug
Ballast Nedam heeft een overeenkomst getekend met het ministerie van Openbare Werken van Suriname voor het ontwerp en de bouw van de Carolinabrug over de Surinamerivier. Dat meldt het bedrijf 11 juli 2011 op haar website. De totale contractwaarde van het project bedraagt 32 miljoen euro.

Augustus 2011
Bouw bruggen stagneert door niet vrijmaken van financiën
De bouw van bruggen in Suriname stagneert, omdat financiële middelen niet vrijgemaakt worden. Starnieuws schrijft 4 augustus 2011 te hebben vernomen, dat aannemer Nameco al ruim acht maanden wacht op betaling. De schuld is opgelopen tot zo'n 6 miljoen Surinaamse dollar. Er is voorbereidend werk verricht voor de bouw van de brug over de Saramaccadoorsteek. De aannemer overweegt om de werkzaamheden stop te zetten.

De bouw van de nieuwe brug over de Surinamerivier bij Carolina kan pas beginnen, wanneer de financieringsovereenkomst is getekend met Ballast Nedam. In De Nationale Assemblee er kritiek geleverd op de 32 miljoen euro die hiervoor neergeteld zal worden. Volgens diverse Assembleeleden kunnen Surinamers de brug voor veel minder geld bouwen. Er is een intentieverklaring getekend tussen minister Ramon Abrahams van Openbare Werken en Ballast Nedam.

De stukken voor de financiering liggen bij het ministerie van Financiën, dat samen met de Centrale Bank van Suriname een besluit over de overeenkomst moet nemen. Pas als de middelen aanwezig zijn, kan de overeenkomst worden gesloten. Ballast Nedam had als deadline 1 augustus gesteld. Deze is niet gehaald.

Augustus 2011
Gajadien wil onderbouwing euro 32 miljoen voor Carolinabrug
Het Assembleelid Asiskumar Gajadien (Nieuw Front/VHP) vraagt aan president Desi Bouterse een gedetailleerde onderbouwing over de euro 32 miljoen voor de bouw van de brug over de Surinamerivier. Dat bericht de nieuwswebsite Starnieuws op 4 augustus 2011.

De regering heeft aangekondigd een nieuwe brug te zullen bouwen bij Carolina. Volgens een raming van Openbare Werken is hiermee euro 32 miljoen gemoeid. Er is een intentieverklaring getekend tussen minister Ramon Abrahams van Openbare Werken en Ballast Nedam. In een schrijven aan de president vraagt het Assembleelid geïnformeerd te willen worden over de beweegredenen voor de locatiekeuze van de nieuw te bouwen brug. Gajadien wil weten waarom toch gekozen wordt voor een optie die veel duurder zou kunnen uitvallen dan de burg te bouwen op de bestaande locatie. Hij wenst te weten wat voor inbreng de Surinaamse ondernemers, aannemers en leveranciers zullen hebben bij dit bouwproject.

Gajadien vraagt ook of de bestaande brug gesloopt en de delen hergebruikt zullen worden voor andere infrastructurele doeleinden. Hij wijst erop, dat het in deze toestand laten van de bestaande brug een belemmering en gevaar zal vormen voor de scheepvaart. Het Assembleelid verwijst naar de vragen die gesteld zijn tijdens de begrotingsbehandeling op 8 juli. Hij stelt, dat minister Abrahams oppervlakkig hierop is ingegaan. Volgens de VHP’er zijn er nog steeds grote vraagtekens over de hoogte van de aanneemsom. De nieuw te bouwen brug ligt ongeveer vijf kilometer verder dan de huidige locatie. Hierdoor zullen onnodig extra kosten gemaakt worden voor de aanleg van nieuwe toegangswegen, terwijl deze infrastructuur op de bestaande bruglocatie reeds aanwezig is.

Augustus 2011
Openbare internationale aanbesteding bouw Carolinabrug
Contract met Ballast Nedam wordt opgezegd...
President Desi Bouterse heeft besloten dat er een internationale openbare aanbesteding zal komen voor het ontwerp en constructie voor de bouw van de Carolinabrug over de Surinamerivier. Inschrijvers zullen ook gevraagd worden een succesvolle financiering te faciliteren.
Het ministerie van Openbare Werken (OW) zegt 11 augustus 2011 in een persbericht, dat de president afgezien heeft van de bij wet geboden mogelijkheid om bepaalde werken exclusief te gunnen aan aannemers. Het ‘design/construct-contract’ dat met Ballast Nedam was gesloten op 8 juli, zal worden beëindigd. Dit besluit is genomen ter verdere bevordering en stimulering van het transparante beleid dat de regering voorstaat, aldus het ministerie.

Er dreigde volgens OW onterecht een smet te ontstaan voor de betrokken partijen.
Benadrukt wordt, dat OW conform zijn taakstelling op professionele wijze gewerkt heeft aan de voorbereiding van de bouw van de nieuwe Carolinabrug. Er is in nauw overleg samengewerkt met consultants . 'Dit heeft geresulteerd in het sluiten van een voor Suriname gunstig design/construct tussen Ballast Nedam en de Surinaamse regering', schrijft OW.
Het ministerie stelt, dat over de bouw van deze nieuwe brug over de Surinamerivier verschillende discussies geruime tijd de media beheersen. De exclusieve positie van Ballast Nedam tijdens de voorbereidingen, is onder andere het onderwerp van deze discussie.

Ook in De Nationale Assemblee (DNA) zijn er tijdens de begrotingsbehandeling vragen gesteld over de kosten voor de bouw van deze brug. DNA-leden leverden vooral kritiek op de euro 32 miljoen die was afgesproken. Volgens parlementariërs kan de brug voor een veel lager bedrag gerealiseerd worden. Zij gaven ook aan dat er genoeg kennis en ervaring in eigen land is om de brug te bouwen.

De regering zal dit jaar nog de openbare internationale aanbesteding houden. OW zal namens de regering met bouwbedrijf Ballast Nedam overgaan tot een voor beide partijen correcte afwikkeling van de intentieverklaringen die afgesloten waren voor de Carolina- en Corantijnbrug.

Augustus 2011
Suriname wil contract Carolinabrug beëindigen
Het ministerie van Openbare Werken van Suriname heeft bericht het contract met Ballast Nedam voor het ontwerp en de bouw van de Carolinabrug over de Surinamerivier te willen beëindigen en over een correcte afwikkeling hiervan in overleg met Ballast Nedam te willen treden. Ballast Nedam heeft op 11 juli jl. de ondertekening van het contract bekend gemaakt. De regering verbrak echter in augustus 2011 een eerder contract voor de bouw van die brug door het Nederlandse bedrijf, zo bericht Ballast Nedam op 14 augustus 2011 op haar website.

Oktober 2011
Fase2 werkzaamheden NV havenbeheer opgeleverd
Naast het bouwen van bruggen in Suriname is Ballast Nedam ook betrokken bij rehabilitatiewerkzaamheden van een container opslagplaats en een vernieuwde kade in de haven van Paramaribo. Fase 2 van de rehabilitatie van de nieuwe haven is 26 september 2011 opgeleverd. De vernieuwde kade biedt accommodatie aan vier schepen.

Minister Falisie Pinas van het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT) is blij met de ontwikkelingen binnen de haven. Als gewezen president commissaris bij de NV Havenbeheer heeft minister Pinas vanaf het begin de gesprekken gevoerd voor rehabilitatie van de haven.
De werkzaamheden aan de pas opgeleverde kade en de containeropslagplaats zijn uitgevoerd door NV Ballast Nedam en ACE consultancy. Volgens Havenbeheer directeur, John Defares, is het opleveren van dit project een goed voorbeeld van goede samenwerking en werken volgens planning. Defares is trots dat het budget voor deze bouwwerkzaamheden niet is overschreden. Ballast Nedam is met het opleveren van dit project voorlopig klaar op de Nieuwe Haven met bouwwerkzaamheden, maar staat volgens de vertegenwoordiger altijd open om verdere werkzaamheden uit te voeren.

De voorbereidingen voor het rehabiliteren van de haven waren in 1995 al gestart, toen de algemeen directeur van NV Havenbeheer, John Defares, een project voorstel indiende bij de Europese Unie. In 2001 werden aanbestedingen gehouden voor een haalbaarheidsstudie. In maart 2003 was alles gereed voor de uitvoering, maar er kwamen obstakels die de uitvoering uitstelden tot 5 april 2007. Op deze datum werd officieel een aanvang gemaakt met een reeks aan rehabilitatie werkzaamheden

December 2011
Ballast Nedam moet euro 3.5 miljoen ontvangen als compensatie
Suriname moet Ballast Nedam euro 3.555.280 betalen voor kosten in verband met de opzegging van de aannemingsovereenkomst voor de bouw van een nieuwe brug over de Surinamerivier te Carolina. Het VHP-Assembleelid Asiskumar Gajadien bracht deze kwestie 9 december 2011 in De Nationale Assemblee ter sprake tijdens de behandeling van ingekomen stukken.

Gajadien stelde, dat de regering een verspillend beleid voert. 'Weer is er een bewijs geleverd, dat functionarissen onwaarheden verkondigen. De minister van Openbare Werken heeft gezegd, dat er geen contract is getekend met Ballast Nedam. En nu moet als compensatie bijna 3.6 miljoen euro worden betaald', zei de parlementariër. Hij zei verder, dat voor dit bedrag de brug gerepareerd had kunnen worden. Uit een ingekomen stuk blijkt, dat de regering besloten heeft af te wijken van het houden van een openbare aanbesteding om het Nederlandse bedrijf Ballast Nedam te kunnen betalen. Het parlementslid en oud-president Ronald Venetiaan (NPS) hoopt dat de uitbetaling nog niet heeft plaatsgevonden. Hij wil inzage in de contracten en de afspraken die gemaakt zijn tussen de regering en Ballast Nedam. Venetiaan vroeg of het ontslag van Ronald King als directeur van Openbare Werken ook hiermee te maken heeft. Hij wilde van de regering weten in hoeverre de bedragen realistisch zijn. 'Dit is een 'skriki tori', want het is een formidabel bedrag.' Er moest ook euro 17.000 in de richting van Openbare Werken, heeft Venetiaan vernomen. Hij vroeg of dit ook te maken heeft met het vertrek van de directeur van OW. Venetiaan hoopt dat er een speciale bespreking hierover komt. Assembleevoorzitter Jennifer Simons onderschreef dat het college uitgebreid informatie moet krijgen van de regering.

December 2011
Venetiaan vindt kosten Carolinabrug te hoog
Assembleelid Ronald Venetiaan (NPS) rekende in De Nationale Assemblee uit dat de kosten voor de brug over de Surinamerivier bij Carolina veel te hoog zijn. De 300 meter lange brug, zonder wegen en andere bijkomstigheden, kost euro 23.7 miljoen. Per vierkante meter komt dat neer op euro 79.000. Dit bedrag is 2.6 keer hoger dan de bruggen die de regering-Wijdenbosch gebouwd heeft over de Suriname- en Coppenamerivier, aldus Starnieuws op 11 december 2011.

De bruggen over de Suriname- en de Coppenamerivier kostten samen euro 73 miljoen. Met de inflatie erbij zouden deze bruggen nu euro 94 miljoen kosten. Dit komt neer op euro 30.000 per vierkante meter, met alles erop en eraan. Bij deze bruggen zijn de toegangswegen, rotonde, verlichting en alle andere bijkomstigheden bij berekend.

Venetiaan stelde tijdens de behandeling van de algemene politieke beschouwing vragen over het contract dat gesloten was met Ballast Nedam. Hij merkte op dat de posten voor directievoering en het percentage voor annulering veel te hoog zijn. Voor het opzeggen van het contract moet uit de staatskas euro 3.6 miljoen betaald worden aan Ballast Nedam.
'Het volk wordt vernacheld. Wij vragen de regering om uitleg', aldus Venetiaan.

Twee dagen later, 13 december 2011, wordt bekend dat president Desi Bouterse eerst juristen gaat raadplegen alvorens eventueel over te gaan tot betaling van ruim euro 3.5 miljoen aan Ballast Nedam. De Raad van Ministers heeft het voorstel tot betaling goedgekeurd, maar dat besluit is door Bouterse nog niet bekrachtigd.

Het ministerie van Openbare Werken had een contract getekend met Ballast Nedam voor de bouw van een nieuwe brug te Carolina. De vorige was geramd door een schuit van Rudisa N.V. Openbare Werken besloot een nieuwe brug te bouwen. Zonder een openbare aanbesteding werd het werk gegund aan Ballast Nedam. Dit zorgde voor enorme kritiek. De president besloot de zaak stop te zetten en een openbare inschrijving te houden. 'Juist vanwege de onduidelijkheden heb ik de uitvoering stopgezet', aldus Bouterse, waarop Ballast Nedam een claim van ruim euro 3.5 miljoen indiende.
Het VHP-Assembleelid Asiskumar Gajadien stelde in het parlement, dat de resolutie om Ballast Nedam uit te betalen is goedgekeurd door Bouterse.
Het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft de kwestie administratief afgewikkeld. Namens Binnenlandse Zaken werd de resolutie getekend door Gustaaf Samjadi, onderdirecteur van Binnenlandse Zaken.

December 2011
President tekent ‘zonder te weten’ uitbetaling claim op Carolinabrug
Op 14 december 2011 melden media dat president Bouterse op 29 november 'zonder het te weten' zijn handtekening zou hebben gezet onder een document waarin aan het ministerie van Openbare Werken (OW) opdracht wordt gegeven een schadeclaim uit te betalen van euro 3.555.280.
De claim was ingediend door Ballast Nedam, omdat het contract werd afgeblazen voor de bouw van een nieuwe brug te Carolina, over de Surinamerivier. Maar, plotseling kondigde de regering een internationale aanbesteding aan. Deze handeling van de Bouterse zorgde in De Nationale Assemblee voor consternatie. De oppositie (Nieuw Front) spreekt van een schok, een constitutionele blunder met ernstige gevolgen voor de natie en eist dat de president consequenties hieraan verbindt of maatregelen treft tegen mensen die hiervoor verantwoordelijk zijn.

De kwestie kwam aan het rollen, toen Bouterse op vragen van het parlement zei dat de Raad van Ministers de uitbetaling van de claim heeft goedgekeurd, maar dat hij als president geen toestemming heeft gegeven voor het uitvoeren van dat besluit. De letterlijke uitleg van de president luidde: 'De Raad van Ministers heeft naar aanleiding hiervan besloten honorering te geven aan de claim van euro 3,5 miljoen. Er kan echter pas tot betaling overgegaan worden indien genoemd besluit mijnerzijds bekrachtigd wordt. Ik kan u informeren mevrouw de voorzitter, dat ik vooralsnog niet tot bekrachtiging van bedoeld besluit zal overgaan. We zullen eerst juristen en ter zake deskundigen raadplegen om zodoende een goed beeld te krijgen van de ontstane situatie waarna bepaald zal worden hoe verder te handelen.'

Nadat hij dit had gezegd, toonde de oppositie een resolutie waarin de president wel degelijk de uitbetaling van de claim heeft getekend. Deze resolutie is door de regering (Binnenlandse Zaken) gestuurd naar het parlement. Het document stond op de lijst van ingekomen stukken. Na een schorsing zei Bouterse, dat er ergens fouten zijn gemaakt. Er is een omissie gepleegd, zei Bouterse die tijd vroeg om aan het eind van de tweede ronde te antwoorden.

Het NPS-parlementslid Ruth Wijdenbosch, die de motie van de oppositie verdedigde, zei dat met de verklaring van de president hij niet alleen Ballast Nedam voor de gek houdt, maar ook de Surinaamse gemeenschap. Haar collega Guno Castelen van de SPA gelooft wel, dat de president een eerlijk antwoord heeft gegeven, maar zegt dat er op dit niveau ernstige fouten zijn gemaakt en er dus consequenties aan verbonden moeten worden. Hij verweet de regeringscoalitie van labiliteit. Die zou ondanks het feit dat de president heeft toegegeven dat er fouten zijn gemaakt, geprobeerd hebben de zaak goed te praten in plaats van kritisch de regering te begeleiden.

André Misiekaba, NDP-Assembleelid zei na de bekentenis van Bouterse, dat de president het stuk wel bewust heeft getekend, maar er eerst niet bij stil zou hebben gestaan en zich daarna op het standpunt heeft gesteld dat de zaak moet worden aangehouden. Dit was acceptabel voor de coalitie. Aan het eind van de vergadering zei Bouterse echter, dat hij het stuk getekend heeft, maar daarna er inderdaad opdracht is gegeven de uitbetaling aan te houden. 'De zaak is waarschijnlijk geslipt, maar ik kan u de verzekering geven dat er niet is uitbetaald', zei Bouterse . Openbare Werken heeft de uitbetaling aangehouden. Er zal eerst een oordeel van juristen worden gevraagd.

Op de eerste dag van de begrotingsbehandeling, 20 december 2011, blijkt dat het contract dat het ministerie van Openbare Werken (OW) met Ballast Nedam sloot voor de bouw van de Carolinabrug nog steeds niet boven water is gekomen.
Het contract zou aan de orde komen tijdens de begrotingsbehandeling, maar is niet gestuurd naar de volksvertegenwoordiging. Aan het begin van de begrotingsbehandeling vroeg VHP'er Asiskumar Gajadien namens de Nieuw Front-fractie naar het contract. Assembleevoorzitter Jennifer Geerlings-Simons vroeg vicepresident Robert Ameerali om het contract naar het parlement te sturen.

De oppositie vermoedt dat er bij OW sprake is van financiële malversaties. Niet alleen de kwestie van de brug, maar ook andere uitgaven, aanschaf en verkoop van voertuigen en materieel werden in twijfel getrokken. Volgens het Nieuw Front zijn de wantoestanden op het ministerie zo erg, dat Abrahams daar consequenties aan moet verbinden.

Venetiaan zei dat niet moet worden toegestaan dat het volk een poot wordt uitgedraaid. Nu het contract in deze kwestie maar niet boven water komt, stelde Venetiaan diverse vragen aan de regering:

- Is het juist, dat in het betreffende contract inderdaad een clausule is opgenomen, welke de mogelijkheid opent voor een schadeclaim door Ballast Nedam ingeval de Surinaamse overheid het contract in kwestie zou opzeggen?
- Is het juist, dat het in het contract gaat om een bedrag van maximaal euro 600.000?
- Is het juist, dat dit bedrag reeds als ongerechtvaardigd hoog beschouwd moet worden?
- Kan de regering uitleggen hoe het komt, dat desondanks minister Abrahams, de Raad van Ministers, vicepresident Ameerali en president Bouterse, allen een bedrag van meer dan euro 3,5 miljoen, hebben kunnen goedkeuren? Dat is ongeveer zes maal het reeds veel te hoge maximum claimbedrag.

December 2011
Regering kon Suriname grote financiële schade besparen
Media berichten op 21 december 2011, dat de regering het contract dat Openbare Werken gesloten heeft met de Nederlandse bruggenbouwer Ballast Nedam overhandigd heeft aan De Nationale Assemblee. Er is een claim van ruim euro 3.5 miljoen. Het Nieuw Front stelt, dat 'indien de regering een paar dagen eerder haar beslissing om de overeenkomst op te zeggen, kenbaar gemaakt had aan Ballast Nedam, zij Suriname dan deze grote financiële schade had bespaard'.

De regering heeft twee overeenkomsten gesloten met Ballast Nedam. Een basisovereenkomst, gesloten op 8 juli 2011, waarin uitdrukkelijk is aangegeven de mogelijkheid van een claim van de zijde van Ballast Nedam van euro 592.780. Daarbij gold de uitdrukkelijke clausule, dat er daarbuiten door geen van de contractpartijen nog aanspraak gemaakt kon worden op wat dan ook, mits de overheid zich tijdig en correct ontdeed van de overeenkomst. Vervolgens werd een vaststellingsovereenkomst gesloten op 27 oktober 2011. In deze overeenkomst wordt de claim van Ballast Nedam door beide contractpartijen overeengekomen.

Het Nieuw Front zegt in een persbericht dat hierbij opvalt, dat de weg tot het leggen van de claim vrij kwam aan de hand van een opzegging van de ‘basisovereenkomst' zijdens de Staat Suriname, bij brief van 12 augustus 2011. 'Het is zeer opvallend dat deze laatste datum valt kort na het einde van de termijn waarbinnen onze overheid zonder de huidige, hoge claim, de ‘basisovereenkomst’ had mogen opzeggen', aldus het Nieuw Front. In de vaststellingsovereenkomst verbindt minister Ramon Abrahams van Openbare Werken Suriname aan de schadeclaim zijdens Ballast Nedam voor euro 3.555.280.

Januari 2012
Ballast Nedam krijgt contract fundering raffinaderij Staatsolie
Ondanks alle ruis rond contracten met en schadeclaim van Ballast Nedam, maakt het Nederlandse bedrijf op 18 januari 2012 via haar website bekend dat het een contract heeft gesloten met Staatsolie Maatschappij Suriname NV.
Ballast Nedam doet de funderingswerkzaamheden voor het Raffinaderij Expansie Project. Met dit project moet de verwerkingscapaciteit van de Tout Lui Faut raffinaderij tot 15.000 vaten per dag worden opgevoerd. Het contract heeft een waarde van ongeveer euro 25 miljoen. De werkzaamheden voor Ballast Nedam omvatten het leveren en installeren van 373 stalen palen, het verwerken van ongeveer 28.800 kubieke meter beton en het grondverzet voor de funderingen van de uitbreiding van de raffinaderij. De werkzaamheden ter plaatse beginnen in april 2012 en zullen in juni 2013 zijn afgerond.

Ballast Nedam bewerkstelligt een optimale coördinatie voor de opdrachtgever door integratie van de werkprocessen in de keten. Met haar eigen interne specialistische bedrijven biedt Ballast Nedam ketenintegratie voor dit industriebouw project. Ballast Nedam Engineering en Ballast Nedam Funderingstechniek zijn verantwoordelijk voor een aanzienlijk deel van de werkzaamheden.

'Dit project onderschrijft de strategie van Ballast Nedam om zich te richten op integrale projecten en de nichemarkten industriebouw, ziekenhuizen, offshore windmolens, secundaire grondstoffen en alternatieve brandstoffen', aldus Ballast Nedam.

Januari 2012
Nieuw Frontfractie stelt 19 vragen aan president Bouterse over Carolinabrug
De fractie van het Nieuw Frontfractie in De Nationale Assemblee stelt negentien vragen aan president Desi Bouterse over de schadeclaim die ingediend is door Ballast Nedam en andere zaken die aan het licht zijn gekomen.
Er is ook apart onderhandeld met Haukes NV voor aanleg van toegangswegen. Ook hiervoor is geen openbare aanbesteding geweest. Het Nieuw Front vindt dat de integriteit van minister Ramon Abrahams van Openbare Werken ernstig in twijfel moet worden getrokken:

Overwegingen
overwegende dat
- de regering c.q de minister van Openbare Werken op 8 juli 2011 een aannemingsovereenkomst heeft gesloten voor de bouw van een brug over de Surinamerivier nabij Carolina met de aannemer Ballast Nedam voor een bedrag van 32.035.873 euro’s; - de voorbereiding van deze overeenkomst onder verantwoordelijkheid van de ministers van Openbare Werken en van Financiën is gedaan; - deze met Ballast Nedam gesloten overeenkomst de goedkeuring heeft van de vicepresident en van de president van de republiek Suriname, hetgeen inhoudt dat zij akkoord zijn gegaan met de inhoud van deze overeenkomst en dat zij daarom de volledige verantwoordelijkheid voor deze overeenkomst dragen;
- ingevolge deze overeenkomst er een mogelijkheid voor de regering was voor beëindiging, in welk geval de aannemer geen andere claim zou hebben op de staat Suriname dan een bedrag van 592.780 euro’s;
- de regering c.q de minister van Openbare Werken, deze mogelijkheid onbenut heeft gelaten door de datum van 1 augustus 2011 voorbij te laten gaan, om 11 dagen daarna en wel op12 augustus 2011 deze overeenkomst op te zeggen, met als gevolg een schadeclaim van 3.555.280 euro’s te betalen aan Ballast Nedam;
- deze schadevergoedings eis van Ballast Nedam, door de regering c.q de minister van Openbare Werken zonder meer is geaccepteerd en wel zonder enig protest c.q. enige onderhandeling;
- het verder opvalt, dat het raadsvoorstel m.b.t. deze zwaarwichtige zaak met ernstige financiële gevolgen voor het land, van de minister van Openbare Werken gedateerd 17 oktober 2011, reeds de volgende dag en wel op 18 oktober 2011 is goedgekeurd door de totale Raad van Ministers;
- het algemeen bekend is dat ministers in dergelijke aangelegenheden de zaken eerst grondig bestuderen en afstemmen met hun deskundigen, alvorens mee te werken aan een goedkeurend besluit;
- uit de resolutie d.d. 29 november 2011 no. 4792 blijkt dat de regering c.q de minister van Openbare Werken geen enkele moeite heeft genomen om te onderhandelen met de aannemer ter verlaging van het opgeëiste schadebedrag, doch integendeel wordt gepleit in het voordeel van de aannemer door een snelle afwikkeling van de schade enkel en alleen omdat de aannemer zou aandringen op het betalen van de door hem opgeëiste schade;
- bij een goede onderhandeling Ballast-Nedam had kunnen afzien van deze hoge schade eis, daar Ballast-Nedam niet veel acties heeft ondernomen voor het project in die 11 dagen na 1 augustus;
- de vraag is of de aannemer in deze wel te goeder trouw handelt door gemelde schade op te eisen temeer er in strijd met de wet geen openbare aanbesteding is gehouden;
- uit de correspondentie blijkt voorts dat Ballast Nedam de vaststellings-overeenkomst voor de afwikkeling van de opgeëiste schade zelf heeft opgesteld, en niet de regering van de republiek Suriname c.q de minister van Openbare Werken;
- hoewel Suriname nog geen goedgekeurde nieuwe BW heeft, de minister van Openbare Werken het land wederom benadeelt door in de vaststellingsovereenkomst hiernaar te verwijzen;

Vragen
De briefschrijvers leggen de volgende vragen voor aan de president.
a. Kan de president zo nauwkeurig mogelijk aangeven hoe de technische voorbereiding van het onderhavige Carolinabrug project inclusief de prijsvorming daarvan en de onderhavige overeenkomst met Ballast Nedam tot stand is gebracht en alle terzake documenten ter beschikking te stellen van het parlement?
b. Kan de president aangeven waarom is afgeweken van de regel van openbare aanbesteding voor dit project?
c. Kan de president aangeven wat de redenen zijn voor de beëindiging van deze overeenkomst met Ballast Nedam?
d. Kan de president aangeven waarom geen gebruik is gemaakt van de mogelijkheid om deze overeenkomst uiterlijk 1 augustus 2011 te beëindigen, waardoor de schadeclaim beperkt zou zijn?
e. Kan de president aangeven wat er tussen 1 en 12 augustus 2011 is gebeurd hetgeen heeft geleid tot de opzegging van de overeenkomst op 12 augustus 2011?
f. Kan de president aangeven de redenen van de zeer spoedige acceptatie door de regering zonder onderhandelingen met Ballast Nedam over de ingediende schade claim?
g. Is de president het met ondergetekenden eens dat hier sprake is bewuste benadeling van het land en dat deze benadeling niet zonder gevolgen kan blijven?
h. Is de president het met de ondergetekenden eens dat ernstige twijfel bestaat met betrekking tot de integriteit van de minister van Openbare Werken en welke consequenties hieraan de president denkt te verbinden?
j. Kan de president aangeven waarom het raadsvoorstel m.b.t. de betaling van de schadeclaim van 3.555.280 euro’s aan Ballast Nedam met zeer veel spoed en wel binnen 24 uur na indiening door de minister van 0penbare Werken in de vergadering van de Raad van Ministers moest worden goedgekeurd?
k. Kan de president aangeven waarom in de vaststellingsovereenkomst de regering afstand doet van het recht om deze overeenkomst te wijzigen of te ontbinden?
l. Kan de president aangeven of het juist is dat de vaststellingovereenkomst waarin de minister van Openbare Werken de schade claim heeft geaccepteerd, opgesteld is door de aannemer?
m. Kan de president aangeven waarom de regering in de vaststellingsovereenkomst akkoord gaat met Ballast Nedam, om het MOU t.b.v. de Corantijnbrug, getekend op 17 december 2010, financieel af te willen rekenen, terwijl die voor-overeenkomst niets te maken heeft met de opgeëiste schade m.b.t. de Carolinabrug?
n. Kan de president aangeven dat voor de betaling van de schadeclaim aan Ballast Nedam conform zijn resolutie d.d. 29 november 2011, waarom het noodzakelijk was om af te wijken van de regel tot het houden van een openbare aanbesteding en waarom deze betaling een spoedeisend karakter had?
o. Kan de president aangeven waarom ondanks de acceptatie van de hoge schade vergoeding, bij Ballast Nedam wordt aangedrongen in te schrijven bij de komende internationale aanbesteding van het onderhavig project?
p. Kan de president aangeven waarom het ministerie van Openbare Werken apart onderhandeld heeft met de aannemer Haukes m.b.t. de aanleg van de toegangswegen en dit werk aan hem gegund, terwijl er nog andere lokale aannemers, die ook veel ervaring hebben m.b.t. wegenbouw?
q. Kan de president aangeven waarom voor de aanleg van deze wegen geen openbare aanbesteding is gehouden?
r. Zal door het onderbrengen van dit projectonderdeel in het contract van Ballast Nedam geen extra kosten met zich meebrengen, zijnde de aan Ballast Nedam te betalen provisie zonder dat Ballast Nedam enige risico draagt?
s. Zijn er nog meer schadeclaims te verwachten van de zijde van de onderaannemer Haukes en voor de directievoering?

De brief is ondertekend door de assembleeleden: R. Randjietsingh, R.R. Venetiaan, Ch. Santhoki, G. Castelen, A. Gajadien, R. Wijdenbosch, L. Soerdjan, G. Kandhai, A. Tjin-A-Tsoi, M. Rathipal, M. Jogi en P. Kensenhuis.

Februari 2012
Ballast Nedam mag Carolinabrug tóch bouwen
Ballast Nedam mag tóch de Carolinabrug over de Surinamerivier bouwen. Dit zal gebeuren onder toezicht van een consortium van lokale ingenieursbureaus, aldus wordt 17 februari 2012 bekendgemaakt. De aanvoerwegen en andere faciliteiten zullen niet door Ballast Nedam worden aangelegd. De contracten, claims, missive, resolutie en andere besluiten zijn teruggedraaid.

President Desi Bouterse zei in De Nationale Assemblee, dat de ruim euro 3.5 miljoen aan claim niet uitbetaald is. Een team van deskundigen heeft deze kwestie bestudeerd, waarna door Bouterse een gesprek is gevoerd met Ballast Nedam. Het bedrijf wil zaken blijven doen met Suriname en begrijpt dat de staat de claim niet kan betalen. De eerder door Bouterse aangekondigde internationale uitbesteding, gaat niet meer door.

Hoe meer mededelingen Bouterse deed, hoe bozer de Nieuw Frontfractie werd, die deze kwestie aan de kaak had gesteld. 'Ik ben echt teleurgesteld in het antwoord van de president. Er zijn grote fouten gemaakt en worden geen consequenties aan verbonden. Er is corruptie op corruptie. U had beloofd een kruistocht tegen corruptie te beginnen', sprak het VHP-parlementslid Asiskumar Gajadien. Hij en partijgenoot Mahinder Jogi wezen erop, dat elf dagen na het verstrijken van de datum het contract wordt opgezegd. Zij zijn ervan overtuigd, dat hier sprake is van opzet. Ronald Venetiaan, NPS, had het over een 'uitglijpartij' met handtekeningen en al.

Fractieleider Radjkoemar Randjietsingh (VHP zei, dat de Raad van Ministers een besluit heeft genomen en de handtekening van de president onder een resolutie prijkt, waarin wordt besloten dat de claim zal worden uitbetaald. Hij vroeg of deze zaken ingetrokken zijn. Bouterse begreep niet wat zo onduidelijk is, wanneer hij al gezegd heeft dat alles teruggedraaid is.
Jogi en Gajadien wezen erop dat het contract is getekend door minister Ramon Abrahams met Ballast Nedam voordat de Raad van Ministers besloten had om af te wijken van het houden van een openbare aanbesteding. Gajadien zei dat corruptie is aangetoond. Jogi eist de kop van Abrahams. Bouterse antwoordde met de opmerking, dat de helft van de VHP opgesloten moet worden voor alle jaren corruptie bij Openbare Werken. 'Die tijd komt nog', liet hij weten.

Er komt een nieuw contract met Ballast Nedam. Het consortium zal alle zaken goed natrekken die opgebracht worden in de offerte. Bouterse steldem dat de financiering van de brug ook geen aangelegenheid is van de bruggenbouwer. De risico's worden verminderd, waardoor een voordelig contract kan worden gesloten met een goede controle door het consortium. De president zei verder, dat geleerd is uit de fouten die gemaakt zijn. Daarom is besloten om een consortium van deskundigen te belasten met dit project. De rapportages zullen tijdig worden uitgevoerd en deze dienen nauwkeurig te zijn. Er zal zo snel mogelijk worden overgegaan tot de bouw van de brug.

November 2013
Betaling euro 5 miljoen Ballast Nedam niet op begroting
Een week voordat minister Adelien Wijnerman van Financiën met ontslag werd gestuurd door president Desi Bouterse, werd nog euro 5 miljoen opgenomen om Ballast Nedam te betalen. Assembleelid Asiskumar Gajadien (VHP) kaartte deze kwestie aan in het parlement, zo bericht 6 november 2013 Starnieuws. Het gaat om betaling voor de Carolinabrug.
Gajadien heeft een brief van Wijnerman gericht aan de directeur van de Centrale Bank van Suriname, Gilmore Hoefdraad, openbaar gemaakt. Het schrijven aan Hoefdraad om het geld te storten op de algemene rekening van Financiën dateert van 3 oktober. Eerder zei de vicevoorzitter van het parlement Ruth Wijdenbosch, als fractielid van het Nieuw Front/NPS, dat voor de voorbereiding van de Carolinabrug al Srd 27 miljoen is betaald aan Ballast Nedam. Zij wilde meer duidelijkheid over deze kwestie.

'En boven dit bedrag is euro 5 miljoen betaald aan het Nederlandse bedrijf, zonder dat de overeenkomst die de regering heeft gesloten over de bouw van de brug het parlement heeft bereikt', zegt Gajadien. Hij brengt in herinnering dat diverse malen in het parlement om transparantie is gevraagd, maar dat is nooit gekomen.

December 2013
Carolinabrug wordt over een jaar opgeleverd
De nieuwe Carolinabrug over de Surinamerivier zal over een jaar opgeleverd worden. Dit deelden minister Rabin Parmessar van Openbare Werken (OW) en Johan Verhagen van Ballast Nedam mee bij de ondertekening van het bouwcontract, aldus Starnieuws op 15 december 2013.
'Op 25 november 2014 willen we niet alleen de technische oplevering hebben, maar ook de officiële ingebruikname', sprak Parmessar. De ondertekening vond plaats in het inheemse dorp Redi Doti in Para en was ook het officiële starsein voor de bouw.

Het contract is gesloten tussen de overheid en Ballast Nedam. Met de directievoering is belast een consortium van ingenieurs- en bouwbedrijven: Prosur, Rustwijk en Rustwijk, Firm Engineering en Sunecon.
De bewoners zijn blij dat de vaste oeververbinding eindelijk gestalte krijgt. 'Het is niet te doen met die veerboot. De ruimte is beperkt en de boot vaart alleen overdag. Vooral bij spoedgevallen blijkt de noodzaak van een goede brugverbinding. We wachten al sinds 2005 op de brug', zeggen bewoners.

Al in 2005 werd begonnen met de bouw van de brug die in 2008 opgeleverd zou worden.
In 2007 is de brug geramd door een zandponton van Rudisa en is een deel ingestort. Omdat de brug nog niet was opgeleverd, was de aannemer, Bouwbedrijf Van Kessel NV verantwoordelijk voor herstellen van de schade. Die had ook het recht om de eigenaar van de ponton aansprakelijk te stellen. De aannemer heeft die verantwoordelijkheid niet aanvaard zei Parmessar. 'De overheid heeft de betalingen stopgezet en heeft juridische stappen ondernomen om de oplevering op te eisen. Toen een oplossing uitbleef, is een arbitragecommissie in het leven geroepen. Ook dat heeft niet mogen baten, omdat de commissie maar niet tot functioneren kwam en is een oplossing tot nog toe uitgebleven. Deze regering heeft besloten een nieuwe brug te bouwen.'

Lesley Artis, kapitein van Redi Doti en NDP-Assembleelid ervaart de ondertekening als bijzonder.
'In 1984 mocht ik als negenjarige de lintjes knippen bij de opening van de eerste brug. Dat was de eerste keer dat ik kennismaakte met Desi Bouterse. Nu ben ik Assembleelid en zal ik met hem nog een keer de officiële opening mogen verrichten volgend jaar.'

De nieuwe brug wordt vijf kilometer verder gebouwd dan de huidige locatie en zal meer dan 300 meter korter zijn. De brug wordt in staal opgetrokken en wordt 205 meter lang en 12 meter breed en zal slechts op een enkele pijler staan. De huidige steunt op twintig pijlers die bestand zijn tegen aanvaringen tot 600 metrieke ton. De pijler wordt extra verstevigd en zal bestand zijn tegen aanvaringen tot 4000 metrieke ton. De locatie waar de nieuwe brug komt, is nog bebost. In het contract is ook opgenomen dat er aan ruim tien km weg aan beide zijden wordt geconstrueerd.
Minister Rabin Parmesar van Openbare Werken, gaf in een korte uiteenzetting aan waarom de overheid gekozen heeft voor een nieuwe locatie:

'Vanwege de schade en de jarenlange verwaarlozing was de constructie van de originele brug zodanig aangetast, dat deze niet meer aan de veiligheidsnormen voldeed. Als gekozen was voor renovatie zou het alleen voor personenverkeer geschikt zijn wat niet rendabel is. Als we gekozen hadden voor een nieuwe brug op dezelfde locatie zou de oude eerst gesloopt en geborgen moeten worden wat ook enorme kosten met zich meebrengt. Hoe langer, hoe hoger de kosten, hoe korter hoe minder.'
De kosten worden gedekt door de Staat. Overeengekomen is dat er volgens het 'cost plus' principe gewerkt wordt: alle extra kosten die buiten het berekend budget gemaakt worden, zijn voor de overheid. De minister durfde echter niet voor de microfoon de prijs voor de nieuwe brug te melden, evenmin hoeveel er gereserveerd is. 'We hebben een flink bedrag gereserveerd.'

'Er was eens een droom over een brug. Die droom is een nachtmerrie geworden', zei Jerry Miranda, districtscommissaris van Para. 'De tijd van dromen is voorbij, er komt een brug waarover we wel kunnen rijden. Deze blijft nog staan om te tonen hoe het niet moet.' Ballast Nedam zorgt voor het ontwerp en de bouw van de nieuwe brug. De brug zal 25 november 2014 gereed zijn.

December 2013
Oprit Uitkijkbrug vertoont verzakkingen en scheuren
Op 18 december 2013 wordt bekend, dat de oprit van de Uitkijkbrug verzakkingen en scheuren vertoont, omdat rivierwater al het zand onder de oprit heeft weggespoeld, aldus bezorgde buurtbewoners van Uitkijk. 'Als er niets wordt gedaan, kunnen er straks geen auto's meer rijden over de brug. De brug zelf is prima, maar het voorstuk moet zo gauw als mogelijk worden aangepakt', zegt een van de buurtbewoners. Hij zegt verder, dat zij deze kwestie al onder de aandacht van Ballast Nedam hebben gebracht.
Op het ministerie van Openbare Werken wordt een beroep gedaan de scheuren en verzakkingen aan te pakken. Volgens de buurtbewoners zijn de mankementen drie maanden geleden ontdekt. Automobilisten moeten heel voorzichtig de brug oprijden. Bij het minste en geringste raken autobanden beschadigd. Minister Rabin Parmessar stelt, dat dit probleem de aandacht heeft van het ministerie. Er worden voorbereidingen getroffen om het euvel te verhelpen. Februari 2014 Nieuw Front hekelt smeergeld-affaire Ballast Nedam Begin februari 2014 komt Ballast Nedam in Nederland in opspraak door een artikel in het NRC Handelsblad waarin gemeld wordt, dat het bedrijf in 1997 34 miljoen Nederlandse guldens (15.4 miljoen euro) zou hebben betaald om de bruggen over de Suriname- en Coppenamerivier te mogen bouwen. Jules Wijdenbosch Het Nieuw Front stelt in een verklaring op 10 februair 2014 de berichten rond de smeergeldenaffaire rond Ballast Nedam op de voet te volgen. Jules Wijdenbosch was in 1997 president en de huidige president Desi Bouterse, was adviseur van de Staat. Zij zouden zichzelf bevoordeeld hebben en geld hebben gehad. In totaal zouden Bouterse en Wijdenbosch vijftien miljoen euro hebben aangenomen (34 miljoen Nederlandse gulden).Indien het aan de advocaat van Rob A., Gerard Spong ligt zullen, als er geen schikking kan worden getroffen met het Nederlandse Openbaar Ministerie, president Desi Bouterse en huidig staatsadviseur Jules Wijdenbosch naar Nederland moeten gaan om als getuigen te fungeren in de smeergeldenaffaire rond bouwbedrijf Ballast Nedam.Het Nieuw Front stelt het enorm gênant te vinden, dat Suriname binnen korte tijd al de zoveelste keer negatief wordt besproken in de internationale pers en hoopt op een gedegen onderzoek. De politieke combinatie vraagt tevens de gemeenschap om te allen tijde alert te blijven mede in het licht van de zovele corruptieschandalen die het land teisteren sinds het aantreden van de huidige NDP-regering. In 1999 protesteerden meer dan honderdduizend Surinamers in de hoofdstad Paramaribo en districten om onder andere, de corruptie en het politiek gekonkel in het land aan te klagen. Ze eisten het aftreden van de NDP-Wijdenbosch regering. Voor het parlement en de zetel van de regering riep het volk de hele tijd 'aftreden!'. Het protest tegen de regering, die ze corruptie en afhankelijkheid van rijke buitenlandse bedrijven verweten, blijkt nu in de rechtszaak tegen smeergelden van de bruggenbouwer in Suriname Ballast Nedam, bewaarheid te worden.De toenmalige Nieuw Front oppositie maakte in die periode al commotie in het parlement over deze affaire, maar vond geen gehoor bij de machthebbers en de toenmalige NDP-coalitie in het parlement. Wel werd een dag na de commotie in het parlement, in Amstelveen op het hoofdkantoor van Ballast Nedam een onderzoek gestart volgens de toenmalige woordvoerster van het bedrijf. 'We snappen het niet, maar we weten niet wat we nog kunnen tegenkomen, dus het onderzoek duurt nog wel even', zei de woordvoerdster van Ballast Nedam.Maar, het Nieuw Front wil weer onder de aandacht brengen dat de Commissie Inventarisatie Staatsschuld onder leiding van Rudi Roseval, het volgende heeft opgetekend in haar rapport van 2003: 'ln 1997 werd in opdracht van de toenmalige president drs. J.A. Wijdenbosch het project voor de bouw van de brug over de Coppename- en die over de Surinamerivier, zonder openbare aanbesteding, opgedragen aan het Nederlandse bedrijf Ballast Nedam lnternational, voor een bedrag van NLG 180,4 miljoen. Blijkens de 'payment schedule' van Ballast Nedam, gedateerd 29 december 1997, is het totaal bedrag van het uitgezette 'payment plan'' NLG 187.550.000,-. Voor het verschil van NLG 7 '132'000,- heeft de Commissie geen verklaring kunnen vinden. 0orspronkelijk waren de bruggen voor NLG 130 miljoen geoffreerd; welke oorzaken hebben geleid om de aannemingssom naderhand te brengen op NLG 180 miljoen, is niet achterhaald. Dit project ontbrak in zijn geheel in de begroting van 1997. Tot 1999 hebben de betalingen ter zake tot een bedrag van NLG 98,5 miljoen plaatsgevonden en ten laste gebracht van het daartoe gecreëerde zgn.'Bruggenfonds'. De resterende schuld bij Ballast Nedam Theta per 15 november 2000 is 23,8 miljoen NLG.' Februari 2014 Sardjoe lacht om Nederlandse beschuldiging over smeergelden Ondernemer Dilip Sardjoe laat 14 februari 2014 weten geen enkele boodschap te hebben aan beschuldigingen vanuit Nederland, dat hij ruim 34 miljoen Nederlandse gulden ofwel euro 16 miljoen aan smeergelden zou hebben ontvangen van bruggenbouwer Ballast Nedam. Dit geld zou via hem als tussenpersoon bestemd zijn geweest voor toenmalig adviseur van Staat Desi Bouterse en president Jules Wijdenbosch. Ballast Nedam zou door Wijdenbosch en Bouterse boven andere inschrijvers zijn uitgekozen om de bruggen over de Suriname- en de Coppenamerivier te bouwen, tegen betaling van dit bedrag als smeergeld. Intussen is er een bericht verschenen in de Nederlandse krant de Volkskrant waarin wordt gesteld, dat de Nederlandse Justitie geen enkel bewijs heeft gevonden dat dit geld naar Wijdenbosch en Bouterse zou zijn gegaan. Gesuggereerd wordt dat het geld dan bij Sardjoe moet zijn terechtgekomen:Het Openbaar Ministerie (OM) en de Fiscale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (FIOD) hebben geen hard bewijs dat het bedrag terecht is gekomen bij toenmalig president Jules Wijdenbosch en raadsadviseur Desi Bouterse, zoals eerder werd gesteld. De krant baseert zich op bronnen die het justitieel dossier hebben ingezien.‘Het vermoeden is gerezen dat het bedrag ten goede is gekomen aan Rudy Dilip Sardjoe’, concluderen de FIOD-onderzoekers in het tien ordners tellende onderzoeksdossier. In de administratie van Ballast Nedam zijn facturen en notities gevonden waaruit blijkt, dat geld is gestort op een rekening in Hongkong van het bedrijf Carven Limited. Uit niet ondertekende brieven van een hoge Ballast Nedam-medewerker aan de Nederlandse bank ABN Amro in Zwitserland blijkt, dat zeker dertien keer bedragen zijn overgemaakt naar Carven tussen 2001 en 2003. Ook is een factuur gevonden waaruit blijkt, dat in november 2003 een bedrag van 998.336 gulden is overgemaakt naar Rudisa NV. ‘Dilip belt volgende week op’, staat te lezen in een van de notities van Ballast Nedam, aldus de Nederlandse krant.‘Het laatste traject, hoe het geld van Hongkong naar Suriname is gegaan en in wiens zakken het écht is beland, ontbreekt in het onderzoek’, zegt een bron die het dossier goed kent. ‘Gesuggereerd wordt dat Sardjoe zijn rekening ter beschikking heeft gesteld aan Bouterse en Wijdenbosch. Maar een Surinaamse rechter zal ze op basis hiervan nooit vervolgen.’'Ik ben niet boos hierover, maar heb er geen enkele boodschap aan. Het enige dat ik constateer is dat jullie van de Surinaamse media, meteen beginnen te springen en te dansen op een bericht vanuit Nederland, dat nietszeggend is, geen bewijs heeft, maar alleen maar een gerucht en persoonlijke aanvallen over mijn zaken. Jullie worden er meteen hyper van en nemen dat klakkeloos over zonder zelf op onderzoek uit te gaan', aldus Sardjoe tegenover Starnieuws.Over de kwestie zelf zegt de ondernemer geen zinnig woord te kunnen zeggen en zeker niet, omdat er in de Nederlandse pers een bericht is verschenen. In het artikel in de Volkskrant wordt aangegeven dat Sardjoe zich van een videotheekhouder, in de jaren na de staatsgreep van 1980 heeft opgebouwd tot de rijkste man van Suriname en wordt hij betiteld als de Surinaamse Berlusconi. De ondernemer moet hierom lachen en zegt: 'Ik werk heel hard voor wat ik ben. Die berichtgeving is er alleen om mij te willen breken. Waarom schrijven ze niet dat hun meneer Heineken slechts een zakkendrager was, voordat hij zo rijk werd.'De kwestie over smeergelden rond de bouw van de twee bruggen kwam eerder in een andere Nederlandse krant, het NRC Handelsblad, toen er gewag van werd gemaakt dat de gelden naar Bouterse en Wijdenbosch zijn overgemaakt. Wijdenbosch heeft toen de aantijging ontkend. Nu heeft de Nederlandse rechter gesteld dat er geen bewijzen daarvoor zijn. Volgens de Volkskrant concluderen de onderzoekers nu dat er wel smeergelden zijn betaald, maar dan aan Sardjoe. Ballast Nedam kreeg in mei 1997 de bouw van de bruggen toegewezen.Maart 2014 Parmessar ontkent ‘vreemde’ betalingen aan Ballast Nedam Minister Rabin Parmessar van Openbare Werken zegt op 14 maart 2014 niet op de hoogte te zijn van vreemde missives. Hierin zou de raad van ministers goedkeuring hebben gegeven voor het betalen van ettelijke miljoenen euro's aan de Nederlandse bruggenbouwer Ballast Nedam.  Tijdens het beantwoorden van vragen in het parlement, zei Parmessar dat er wel zogenaamde leegloopkosten zijn betaald aan Ballast Nedam, maar dan voor een bedrag van euro 446.000. Dit geld, dat volgens de bewindsman hoger zou moeten liggen, maar uiteindelijk door de regering is afgedongen, is bestemd voor het niet nakomen van een contract voor de bouw van de Carolinabrug.Nieuw Front fractieleider Radjkoemar Randjietsingh, die in een hevige discussie verwikkeld raakte met de minister, zei missives in zijn bezit te hebben waar andere bedragen op staan dan Parmessar het college heeft voorgehouden. Randjietsingh voerde aan dat de beantwoording van Parmessar in strijd is met niet alleen de missives die hij in handen heeft, maar ook met de belofte van president Desi Bouterse, dat het contract met de bruggenbouwer toen zou worden stopgezet en er geen claim betaald zou worden. Randjietsingh beloofde voorzitter Jennifer Geerlings-Simons, zeker nog op deze kwestie te zullen terugkomen. Volgens hem zijn de missives in de maand januari goedgekeurd en getekend door de Raad van Ministers. Randjietsingh stelde verder, dat de voordracht om de betalingen aan Ballast Nedam te laten overmaken, niet door het ministerie van Openbare Werken zijn gedaan, maar door een persoon die hij niet bij naam noemde. Parmessar bleef ontkennen op de hoogte te zijn van de missives waarover de parlementariër sprak. Volgens hem valt er niets te verbergen in deze kwestie en staat hij open alle documentatie voor te leggen aan Randjietsingh als die hem een bezoek brengt op zijn kantoor. Randjietsingh, die zich ergerde aan de beantwoording van de minister, vond dat de DNA-voorzitter de regering meteen een verklaring moest laten afleggen over de extra missives. De discussie rond deze kwestie liep hoog op. Simons stuurde het op aan dat Parmessar zijn spreekbeurt beëindigde, waarna hij de vergaderzaal verliet. Randjietsingh vindt dat Parmessar niet op zijn kantoor, maar in het parlement openheid van zaken moet geven.April 2014 Vragen aan Ballast Nedam niet beantwoord Naar aanleiding van het vorengaande heb ik Ballast Nedam via email benaderd met onderstaande vragen: 1* hoe kijkt het bedrijf in algemene zin terug op de jarenlange activiteiten/werkzaamheden in Suriname en op de samenwerking met de Surinaamse overheid/regering? 2* media december 2010 werd hier, in Suriname, bericht dat Ballast-Nedam was aangetrokken om 'voorwerk te doen voor de bouw van de brug over de Corantijnrivier'.Is dat voorwerk daadwerkelijk verricht en in hoeverre wordt het bedrijf vandaag nog betrokken bij de plannen voor de bouw van een brug over die rivier? 3* hoe kijkt het bedrijf terug op de gang van zaken rond de bouw van een nieuwe Carolinabrug over de Surinamerivier bij Carolina? Ballast Nedam heeft zich niet geroepen gevoeld om te reageren en dus om de (slechts) drie vragen te beantwoorden.

woensdag 9 april 2014

Stank voor dank....

Profiteren van (...) en vervolgens het zwijgen ertoe doen

09-04-2014 COLUMN Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - Zo ben je lekker aan het werk voor een of ander klein Nederlands mediabureau dat wordt gerund door ene Harry Mulder, die nu en dan actief is in Suriname, je corrigeert artikelen voor het glossy driemaandelijks verschijnende gratis magazine Sabaku van de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij, SLM, je doet de eindredactie van een compleet nummer en je schrijft een aantal artikelen voor twee nummers. En zo word je overeengekomen vergoeding veel te laat uitbetaald, krijg je nog een email met drie onderwerpen voor nieuwe artikelen en vervolgens blijft het stil en hoor je niets meer uit het westen, van 'de Noordzee'. Stank voor dank? Gaat een opdrachtgever zo met een door hemzelf (!) aangetrokken freelance schrijver om?

Het is echter niet ongewoon in het vreemde wereldje van zogenoemde mediabureaus die als paddenstoelen uit de grond schieten en waarvan de eigenaren - vaak gesjeesde, mislukte, 'journalisten' - kennelijk belangrijker zijn dan de door hun aangetrokken freelancers. De eigenaar praat vlot, te, hyper zelfs, en onderhoudt het liefst contact via Skype. De man doet alsof hij altijd heel druk is. In emails is hij zeer kort van stof. 'Even op skype overleg', 'Kom je nog op Skype?'

Corrigeren, eindredactie en artikelen schrijven
Hij benadert je medio augustus 2013 zelf. Of je wat artikelen wilt corrigeren voor dat gevleugelde Surinaamse magazine? Natuurlijk! Graag, leuk. Een 'aardige' vergoeding wordt afgesproken en hup, aan de slag. Het ene na het andere artikel ter correctie stroomt de inbox van je emailaccount binnen. Artikelen voor het december 2013/januari-februari 2014-nummer.

Kennelijk tevreden over het correctiewerk en de snelheid waarmee is gewerkt, krijg je het verzoek om voor het eerstvolgende nummer van het magazine (februari-maart-april 2014) zes artikelen te schrijven voor een 'x' bedrag aan vergoeding per artikel en om de volledige eindredactie te doen. Prima. Graag, leuk. Je gaat akkoord (op basis van vertrouwen, een contract wordt immers niet opgesteld) en hup, aan de slag. Korte, niet meer dan anderhalf A4-tje, vlot lezende leuke verhaaltjes vervat in artikelen. De artikelen worden op tijd aangeleverd. Je houdt je immers keurig aan gestelde deadlines, wel zo netjes en zo hoort het ook. Je artikelen worden uiteindelijk als ze mooi zijn geplaatst in het magazine, ook nog eens goed ontvangen en de reacties zijn positief. Je opdrachtgever daarentegen gaat niet in op de inhoud van je artikelen. Complimentjes maken is hem vreemd. Nu is dat natuurlijk niet nodig, maar helemaal niets horen werkt niet echt motiverend voor een freelance schrijver die tijd, energie en plezier steekt in zijn artikelen.

Het uitbetalen van de toegezegde vergoeding per artikel blijft te lang uit. Slordig van de Nederlandse opdrachtgever die juist steeds bij hoog en bij laag heeft beweerd, dat hij erop toeziet dat keurig op tijd - binnen twee weken nadat het magazine verkrijgbaar is - wordt betaald.

Dan blijkt, dat je niet voor de artikelen rechtstreeks door 'Nederland' uitbetaald gaat krijgen, maar door zijn opdrachtgever in Suriname. Hij betaalt alleen je correctie- en eindredactiewerk. Dat was niet van tevoren door de opdrachtgever kenbaar gemaakt, dat je niet door hem zou worden betaald. Maar, je had toch afspraken met hem gemaakt en niet mijn zijn opdrachtgever? Uiteindelijk werd een paar weken te laat uitbetaald. Geen ramp, maar ware het niet beter geweest als je opdrachtgever niet bepaalde verwachtingen had gewekt, zoals met stelligheid zeggen, dat hij garant zou staan voor een op tijd uitbetaling?

Toezeggingen niet nakomen
Je Nederlandse opdrachtgever, die ook constant heeft beweerd dat bedrijven, instanties en dergelijke in Suriname erom bekend staan dat zij zelden op tijd uitbetalen en dat hijzelf altijd netjes op tijd betaalt, blijkt zelf slordig te zijn in het nakomen van gemaakte (betalings-)afspraken. Hij gaat pas over tot betaling, nadat je hem een aantal emails hebt verzonden met verzoeken daartoe. Het werkt irritant. De man is door de mand gevallen. Hij had zelfs toegezegd, dat in een bepaalde week vanuit Suriname uitbetaald zou worden. Maar, bij navraag bij de SLM bleek, dat niet die week betaald zou worden, omdat meneer Mulder nog 'documenten' moest verzenden.

Na uitbetaling in Suriname van de vergoeding voor de artikelen - hetgeen overigens netjes en correct geschiedde -, kwamen er nog drie artikelsuggesties via de email binnen uit de grote havenstad in het westen van Nederland voor het tweede dit jaar te verschijnen nummer van het magazine. Leuk, je kunt weer aan de slag. Je reageert netjes en draagt zelfs nog een leuk onderwerp aan. Zou het niet leuk zijn een stukje te schrijven over de Paramaribo Zoo en de nieuwe aanwinst, een laagland tapir?

Angstvallige stilte
Het blijft echter plotseling angstvallig stil. Je hoort niets meer uit de Nederlandse havenstad. Ondanks diverse verzonden emails aan hem met de vraag of je nog iets voor hem en het magazine kunt doen de komende tijd. Niets.
De man met de vlotte babbel blijkt plotseling de onbehoorlijke en onfatsoenlijke man te zijn. Een man die plotseling zwijgt. De vlotte babbel is verstomd. Een man die veel zegt en beweert, maar uiteindelijk zelf opereert geheel in tegenspraak met wat hij zegt en beweert. De man is flink door de mand gevallen.
Met zo'n man en zijn bureau zou je niet meer willen samenwerken. Het lijkt teveel op stank voor dank. Hij maakt mooie sier met een magazine - dat het zeker goed doet in het portfolio van de man - waarin door veelal anderen geschreven leuke artikelen zijn opgenomen tussen de vele advertenties, waardoor het blad, met een oplage van 20.000 exemplaren, zo populair is....

UPDATE 14 mei 2014: Drie artikelen, gepland voor het nummer februari-maart-april, zouden worden doorgeschoven naar het mei-juni-juli-nummer van het blad. Maar, ik kom 14 mei tot de ontdekking, dat de drie doorgeschoven artikelen niet zijn geplaatst in het mei-juni-juli-nummer, dat nu online is. Hierover ben ik niet uit Nederland geïnformeerd. Niets heb ik meer vernomen van het mediabureau. De SLM heb ik hierover ook benaderd. Die bedankte me in een email wel netjes voor mijn geleverde werk.
Zoals dit Nederlandse mediabureau omgaat met een freelancer, is niet correct en dan druk ik mij nog zacht en netjes uit.

Ook in het augustus-september-oktober-nummer van 2014 van Sabaku zijn weer de vermeende doorgeschoven artikelen van mij niet geplaatst, waaronder een over de flora en fauna van Suriname en een over mobiele telefonie en internet in Suriname. En ook deze keer heeft de heer Harry Mulder in Rotterdam niet het fatsoen gehad om mij hierover te informeren. Inmiddels heb ik een paar van mijn Sabaku-artikelen op dit blog geplaatst, ik heb ze immers niet voor de kat z'n viool geschreven...

zondag 6 april 2014

Jarenlange vernietiging Brownsberg Natuurpark oogluikend toegestaan door regering en natuurbeschermings- organisaties

Natuurgebied ten prooi aan illegale goudzoekers

Regering en natuurbeschermings- organisaties ontwikkelen geen beleid om natuurpark te beschermen

06-04-2014  Door: Paul Kraaijer (Obsession Magazine)


Paramaribo - Suriname wordt internationaal geroemd voor de wijze waarop zij haar tropisch regenwoud beschermd. Het is het groenste land ter wereld. Maar, er hangt een donkere wolk boven dat regenwoud. Al jarenlang worden grote gebieden in het Surinaamse achterland vernietigd door illegale goudwinning onder toeziend oog van de regering en natuurbeschermingsorgansaties. Het unieke Brownsberg Natuurpark, een van de belangrijkste toeristische trekpleisters, is zelfs deels veranderd in een maanlandschap met vele kraters. Het zwaar giftige kwik, dat door goudzoekers bij het goudwinningsproces wordt gebruikt, komt terecht in kreken en rivieren. Lokale gemeenschappen gebruiken het vervuilde kreek- en rivierwater om te baden, te wassen en om de vaat te doen. Maar, concrete acties vanuit de overheid en natuurbeschermingsorganisaties om het gebied te beschermen blijven uit.

In maart 2012 werd Suriname opgeschrikt door de publicatie van een fotoreportage, gemaakt door het Wereldnatuur Fonds Guianas (WWF Guianas), van illegale goudwinningsactiviteiten in het ruim 14.000 hectare grote Brownsberg Natuurpark. Het gebied heeft een bijzondere biodiversiteit. Zo vliegen er inmiddels 200 soorten dagvlinders rond en het aantal soorten aanwezige nachtvlinders zou schommelen tussen de 5.000 en 8.000, aldus maakte de Stichting Suriname Lepidoptera Instituut (SSLI), die al jaren onderzoek doet in het natuurpark naar de vlinderpopulatie, bekend in reactie op de fotoreportage. Daarnaast zijn er ook nog eens onder andere 350 soorten vogels, alle 8 apensoorten van het land en 40 soorten orchideeën te vinden.

Beheerder gedoogt goudzoekers
Politici en ook natuurorganisaties reageerden verbijsterd op het rapport. Maar, hoe oprecht was die verbijstering? Die politici en natuurorganisaties waren immers al jarenlang op de hoogte van de aanwezigheid van illegale goudzoekers, ook wel porknokkers genoemd, in het beschermde natuurgebied. Sinds de publicatie van dat rapport is er echter niets veranderd. Nog steeds zijn goudzoekers in het natuurpark actief. Het gebied is zo lek als een mandje. Zowel de regering als natuurbeschermingsorganisaties ondernemen nauwelijks actie om het gebied te beschermen. Men kijk naar en wacht op elkaar. De organisatie die feitelijk het gebied behoort te beschermen, de stichting Natuurbehoud Suriname (Stinasu), heeft zelfs de aanwezigheid van illegale goudzoekers gedoogd.

De afgelopen jaren zijn een aantal keren illegale goudzoekers uit het gebied verwijderd. De regering Venetiaan voerde in het gebied in september 2007 een zogenoemde 'Clean Sweep' operatie uit. Toenmalig verantwoordelijk minister Michael Jong Tjien Fa van het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer was al in juli 2007 over de misstanden in het natuurpark geïnformeerd. Volgens hem was de toestemming die aan inwoners van de gemeenschap Brownsweg was gegeven om op kleine schaal goud in het natuurreservaat te winnen, misbruikt voor meer grootschalige commerciële goudwinning. Boswachters en jachtopzieners hadden gerapporteerd dat met zwaar materiaal complete heuvels werden ‘weggespoten’. Sommige goudzoekers bleken zelfs met vuurwapens op zak rond te lopen en enkele zouden zelfs gewapende bewakers in dienst hebben. Toenmalig minister Chandrikapersad Santokhi van het ministerie van Justitie en Politie kondigde aan een onderzoek in het gebied te laten instellen door het Korps Politie Suriname en het Nationaal Leger. Dat onderzoek leidde tot de eerste Clean Sweep actie.

Gedurende drie dagen werd het gebied uitgekamd door militairen, politie, bosopzichters van ’s Lands Bosbeheer en medewerkers van Stinasu. De aanwezige illegale goudzoekers werden gesommeerd het natuurpark onmiddellijk te verlaten. Enkele kampen van de goudzoekers werden vernield en er werd beslag gelegd op hun bezittingen. De autoriteiten hoopten hiermee te voorkomen dat de goudzoekers hun activiteiten toch weer zouden voortzetten.

De acties van de regering Venetiaan om een einde te maken aan het mijnen van goud in het beschermde Brownsberg Natuurpark, bleken vruchteloos te zijn geweest. Eind 2010 bleken weer goudzoekers te mijnen in het gebied.

De directeur van de Nationale Zoölogische Collectie Suriname, bioloog Paul Ouboter, liet op 13 augustus 2011 via de krant De Ware Tijd weten, dat illegale goudzoekers actief waren aan de Witikreek in het natuurpark. Er bleek een illegale weg te zijn aangebracht die leidde naar de zijtak van de Witkreek, waar veel toeristen komen. Ouboter toonde zich verontrust over de ontwikkelingen in het natuurpark. ‘In de hoofdkreek van de Witikreek merkte ik de laatste tijd al op dat ze steeds verder trokken. Nu ook bij de zijtak goud wordt gewonnen, moet er aan de rem worden getrokken’, aldus Ouboter tegenover de krant. Stinasu was niet bereikbaar voor commentaar. Deze stichting zou haar natuurpark moeten beschermen, maar zij bleek zich meer en meer te richten op het organiseren van ecoreizen dan op natuurbescherming en was dus feitelijk een onderneming geworden.

De strijd tegen de goudzoekers in het Brownsberg Natuurpark ging in maart 2012 door. Toen werd duidelijk dat de illegale goudzoekers in het gebied nog steeds een grote bron voor zorg waren voor de directeur van Stinasu, Frans Kasantaroeno. Weer moesten porknokkers uit het natuurpark verwijderd worden. ‘Het is de zoveelste keer in de geschiedenis van Brownsberg, dat er illegale gouddelvers worden ontruimd’, aldus Kasantaroeno tegenover de krant Times of Suriname. Volgens de directeur van de organisatie die het park zou moeten beschermen, kwamen de goudzoekers na een ontruimingsactie door de in december 2010 ingestelde presidentiële Commissie Ordening Goudsector snel weer in het gebied opduiken. ‘Je haalt ze weg, maar na enkele maanden komen ze toch weer.' Kasantaroeno zag als mogelijke oplossing het aanbieden van alternatieve werklocaties voor de ontruimde porknokkers.

Maar, hij viel op 12 maart 2012 door de mand. Hij bleek illegale goudzoekersactiviteiten in het door zijn organisatie te beschermen natuurgebied, Brownsberg Natuurpark, toe te hebben gestaan in ruil voor goud. Die dag verwijderde de Commissie Ordening Goudsector illegale porknokkers uit het natuurgebied. Volgens de goudzoekers hadden zij echter een mondelinge afspraak met Stinasu om twee maanden goud te delven in het natuurgebied, in ruil voor een deel van de goudopbrengsten. Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Gousector, bevestigde de handelwijze van de Stinasu-directeur. Natuurlijk schoot Kasantaroeno in de verdediging en ontkende goud te hebben ontvangen in ruil voor het toestaan van goudwinning in het Brownsberg Natuurpark. Een parlementslid wist echter te vertellen, dat de porknokkers beschikten over kwitanties als bewijs voor betaling. Hij was in het bezit van enkele kwitanties, met daarop een stempel van Stinasu, met een waarde van ongeveer vijftig gram goud, wat neerkomt op een bedrag van ongeveer tienduizend Surinaamse dollars. Kasantaroeno werd op 17 april 2012 door de politie gearresteerd.

Ruim een maand na de arrestatie van Kasantaroeno bleek dat zich nog steeds illegale porknokkers in het ‘geruimde’ Brownsberg Natuurpark bevonden. In de week van 14 mei 2012 deed zich een schietincident voor tussen een onbekend aantal porknokkers in het natuurpark en drie politieagenten. De agenten waren ter plekke om de actuele situatie in het natuurgebied in ogenschouw te nemen. Ondanks alle gedane toezeggingen van onder andere de Commissie Ordening Goudsector konden zich nog steeds porknokkers in het natuurgebied bevinden. Ook was nog steeds niet bekend wie de door ruim tweeduizend goudzoekers aangerichte schade in het natuurpark zou herstellen. De toekomst van het unieke natuurgebied zag er half mei 2012 nog steeds zeer onzeker uit.

Dweilen met kraan open
Waar velen voor vreesden werd bewaarheid begin september 2012. De krant Times of Suriname berichtte op 7 september, dat in het Brownsberg Natuurpark weer illegale goudzoekers aan het werk waren. Weer zou op grote schaal vernietiging van het natuurgebied plaatsvinden. Op zeker vijfentwintig locaties in het gebied zouden illegalen bezig zijn geweest in het gebied. Er werd aan kaalkap gedaan en met zwaar materieel was men bezig de grond om te ploegen op zoek naar goud, aldus de krant. De Stichting Natuurbehoud Suriname was op de hoogte van de situatie, maar kwam niet in actie. Gerold Dompig bevestigde dat de goudzoekers weer actief waren in het gebied. Hij noemde deze situatie dweilen met een open kraan.

Een dag later al, zaterdag 8 september, kwam Dompig plotseling met een wit konijn uit zijn hoge hoed. Zijn commissie en de Geologische Mijnbouwkundige Dienst (GMD) bleken een plan te hebben bedacht om 12.000 hectare grond in de omgeving van het natuurgebied ter beschikking te stellen aan de illegale goudzoekers. De autoriteiten wilden dit gebied conform de wettelijke regelingen ter beschikking stellen van de dorpsgemeenschap in het gebied. ‘Maar daar zijn er natuurlijk voorwaarden aan verbonden’, zo liet Dompig via de media weten. De goudzoekers moeten zich organiseren en zich houden aan een aantal criteria voor de bescherming van de natuur. Maar, het plan van de commissie en de GMD leek eerder op het belonen van illegale porknokkers die een natuurpark hadden vernietigd, in plaats van dat die goudzoekers voor hun gedrag beboet of veroordeeld worden. Anno april 2014 wachten de goudzoekers nog steeds op een nieuw werkgebied.

In de laatste week van november 2012 werd het natuurgebied getroffen door een brand. Een gebied van minstens vijftien hectare in het natuurpark brandde af. Tijdens twee verschillende veldbezoeken van studenten van de Anton de Kom Universiteit en het Instituut Opleiding Leraren werden branden en smeulend hout opgemerkt. Vermoedelijk was de brand door illegale goudzoekers aangestoken. Het was de studenten opgevallen dat het bos grenzend aan de goudvelden in brand stond. De brand trof vooral het zogenaamde rotssavannebos. De brandweer en de Commissie Ordening Goudsector werden meteen van de brand in kennis gesteld, maar de brandweer was niet in staat om naar het natuurgebied te gaan om de brand en smeulende resten te blussen. Iedereen hoopte op zware regenval......

Op 5 december 2012 maakte het Dagblad Suriname bekend dat de op 17 april gearresteerde directeur van Stinasu, Kasantaroeno, niet zou worden gedagvaard. Op 18 mei 2012 had de rechter-commissaris het verzoek van de advocaat van de ex-directeur tot in vrijheidstelling van zijn cliënt gehonoreerd. Kasantaroeno werd bij zijn voorgeleiding voor bewaring bij de rechter-commissaris in vrijheid gesteld met als verklaring, dat er geen ernstige bezwaren waren gevonden om hem langer vast te houden.

Beleid ontwikkelen
Afgelopen week trok het WWF Guianas weer eens aan de bel door te waarschuwen voor de aanwezigheid van illegale goudzoekers in het natuurpark. Maar, met het aan de bel trekken alleen kan het gebied niet worden gered. Regering en natuurbeschermingsorganisaties zouden het initiatief moeten nemen om een gezamenlijk beleid te ontwikkelen. Een beleid dat tot doel heeft het beschermen van het Brownsberg Natuurpark tegen de vernietigende goudwinningsactiviteiten van goudzoekers uit gemeenschappen in de omgeving van het gebied.

Maar, ook in algemene zin, een beleid om natuurgebieden in het land te beschermen tegen menselijke activiteiten en om het gebruik van kwik uit te bannen. Want het tropisch regenwoud en de biodiversiteit worden op dit moment ook door goudzoekers vernietigd in het oosten van het land (het zogenoemde Meriangebied bij het Nassau Gebergte) en in het zuidoosten van het land, vooral in de omgeving van het goudzoekersdorp Benzdorp aan de Lawarivier.

donderdag 3 april 2014

Poll EduNet.sr: Brunswijk na Bouterse meest favoriete rechtstreeks gekozen presidentskandidaat 2015

Uitslag poll op website EduNet zegt meer over intelligentieniveau bezoekers website…

Uitkomst komt niet overeen met dagelijkse geluiden uit samenleving over presidentschap 

03-04-2014 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – Volgens een poll op de website EduNet, Education Network Suriname, waarin bezoekers tussen 6 maart en 1 april werd gevraagd te stemmen op hun meest favoriete presidentskandidaat in 2015 wanneer die rechtstreeks zou kunnen worden gekozen, zou Ronnie Brunswijk, leider van de politieke partij ABOP, na huidig president Desi Bouterse, de meest favoriete presidentskandidaat zijn. Maar, de uitkomsten van deze poll zeggen werkelijk niets. De poll heeft dan ook geen enkele waarde dan ‘leuk’ en onbetrouwbaar. Dagelijkse maatschappelijke en politieke geluiden uit de samenleving komen niet overeen met de uitkomsten van de poll. De online nieuws’krant’ Suriname Herald neemt de poll toch serieus em besteedde er zondag 23 maart 2014 aandacht aan, overigens als enig nieuwsmedium in het land. Maar ja, gelet op het dagelijkse aantal nieuwsberichten op deze website moge duidelijk zijn, dat de webredactie om ‘nieuws’ verlegen zat.

Uitslagen met grote vraagtekens
Volgens de einduitslag ’s avonds 31 maart van de poll zou president Desi Bouterse een tweede termijn gegund worden. Op hem heeft 35% van de deelnemers aan de poll gestemd en dat waren in totaal 54.962 stemmers. Brunswijk eindigde op plaats twee met 11.9% (18.726 stemmen) en DOE-voorzitter Carl Breeveld werd een goede derde met 18/505 stemmen ofwel 11.8%.

Volgens de poll zou VHP-voorzitter Chandrikapersad Santokhi met 8.7% (13.756 stemmen) op de zevende plaats zijn geeindigd. Opmerkelijk, omdat juist hij, na Bouterse, het meest wordt genoemd in het dagelijkse maatschappelijke verkeer als presidentskandidaat. Paul Somohardjo van de Pertjajah Luhur (PL) is als vijfde geeindigd met 10.8% (16.975) en zijn NPS-collega Gregory Rusland eindigde als zesde met 14.035 stemmen ofwel 8.9%.

Overigens vermeldt 'de directie van EduNet' op haar website, dat zij 'gemeend' heeft 'vanwege de maatschappelijke realiteit aandacht te besteden aan dit onderwerp'. Maar, die zogenoemde directie zou nu moeten erkennen dat de uitkomsten van de poll ver weg staan van die maatschappelijke realiteit....

Hieronder voor de volledigheid enkele tussenuitslagen.

President Bouterse kreeg volgens de uitslagen op 23 maart 29, 2% (19.167) van de stemmen. Tweede favoriet was Ronnie Brunswijk met 13,8% (9.055), iets meer dan Carl Breeveld die 13,8% (9.048) kreeg. Chandrikapersad Santokhi moest met een vierde plaats genoegen nemen met 13,5% (8.890) van de stemmen.
Het minst populair waren Paul Somohardjo met 7% (4.606), gevolgd door NPS-voorzitter Gregory Rusland met 6,7% (4.381).

Op 25 maart rond acht uur ’s avonds was de uitkomst iets gewijzigd::
Desi Bouterse 28.4% (28.107 stemmen), Ronnie Brunswijk 13.3% (13.164), Carl Breeveld op gelijke hoogte met Brunswijk met 13.3% (13.136). Chandrikapersad Santokhi had 25 maart 12.9% (12.719 stemmen), Gregory Rusland 8.3% (8.208) en Paul Somohardjo moest het doen met 8% ofwel 7.861 stemmen.
Een dag later was er weinig veranderd. ’s Avonds om kwart over acht zouden volgens EduNet in totaal sinds 6 maart 115.213 mensen hun ‘stem’ hebben uitgebracht. Bouterse ging 26 maart nog steeds aan de leiding met 29% (33.434 stemmen), gevolgd door Breeveld met 13% (15.011) en Brunswijk eveneens 13% maar iets minder stemmen, 14.942.
Een dag voor sluiting van de poll, zondag 30 maart om acht uur ’s avonds, bleek dat Bouterse nog steeds de lijst aanvoert met 32.9% ofwel 50.168 stemmen. Brunswijk had de tweede plaats weer veroverd met 12.3% (18.722) gevolgd door Carl Breeveld met 18.501 stemmers ofwel 12.1%. Somohardjo was de nummer vier met 11.1% (16.975), op plek vijf stond Gregory Rusland met 9.2% (14.027 stemmen) en Santokhi stond op plaats zes met 9% (13.746).

Bedenkelijk intelligentieniveau
Maar, deze poll en de uitkomsten kunnen dus absoluut niet serieus genomen worden. Immers, hoe is het mogelijk dat Brunswijk tijdens de gehele poll-periode op de 2e en 3e plek stond? Dat lijkt meer te zeggen over het bedenkelijke intelligentieniveau van de bezoekers van de website EduNet. Wie, in vredesnaam, bij zijn volle verstand, zou na vijf jaren Bouterse weer een veroordeelde drugshandelaar als president van het land willen? En laat ik het dan maar niet hebben over de volledig afwezige 'presidentiële' capaciteiten en uitstraling van concertorganisator ‘Bravo’ Brunswijk...... Kortom, een dergelijke poll op een onbeduidende website zou feitelijk helemaal geen media-aandacht moeten krijgen!
Dat de Suriname Herald dat wel heeft gedaan zegt veel over de journalistieke kwaliteiten en inzichten van de webredactieleden. Het is beschamend dat een zichzelf respecterende nieuwswebsite zich verlaagd, waarschijnlijk bij gebrek aan ander ‘nieuws’, om aandacht te besteden aan een poll op een onbeduidende website.

Rommelig ratjetoe
En voor wie EduNet onbekend is, deze website werd half januari van dit jaar gelanceerd door Sheila Mijnals, die kort daarvoor ontheven was als hoofd Voorlichting van het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling. ‘De website gaat zich onderscheiden door informatief en educatief te zijn’, zei Mijnals, die zichzelf directeur noemt van EduNet.
Wie nu een bezoekje brengt aan die website kan constateren dat die weinig informatief en educatief is en feitelijk bestaat uit een rommelig ratjetoe van allerlei informatie. De poll heeft in ieder geval, met dank aan de Suriname Herald, voor EduNet.sr voor wat extra publiciteit gezorgd.
Noot:
In de recente uitslag van de online poll op Edunet kwam de huidige president, Desi Bouterse, met 54.962 hits als grote overwinnaar. Enkele attente burgers brachten onder de aandacht van Dagblad Suriname dat bij deze online poll de mogelijkheid bestond om meerdere malen op een bepaalde kandidaat te stemmen. Een persoon gaf aan zelfs meer dan 50 keer voor kandidaat Desi Bouterse gestemd te hebben, waarbij hij ook nog op de andere kandidaten heeft kunnen stemmen. Bovendien konden buitenlanders ook een stem uitbrengen. Er was geen enkele beveiliging ingebouwd in deze poll, waardoor manipulatie mogelijk is.

Volgens de eigenares van Edunet, Sheila Mijnals, had zij vanaf het begin kenbaar gemaakt dat het niet om een wetenschappelijke poll ging. Het was volgens Edunet wel voor zowel Surinamers als buitenlanders mogelijk om meerdere malen op 1 kandidaat te stemmen, maar in tussenpozen van 2 tot 5 minuten. ‘De bedoeling was om een beeld te schetsen wie de favoriete kandidaten zullen zijn bij de komende verkiezingen’, benadrukte Mijnals. In totaal hebben 157.242 personen gestemd op de poll op Edunet. ‘Wilt u rechtstreekse presidentsverkiezingen in 2015 en wie is uw favoriete kandidaat?’ Daarvan is 89% voorstander van rechtstreekse presidentsverkiezingen.

Op de tweede plaats eindigde Ronnie Brunswijk met 18.726 hits (11.9%). Carl Breeveld van DOE eindigde op de derde plaats met 18.505 hits (11.8%). De poll begon op 6 maart 2013 en werd om 00.00 uur 31 maart beëindigd. Het aantal hits geeft aan dat de behoefte bestaat om reeds bij de eerstvolgende verkiezingen de president rechtstreeks te kiezen. Daarvoor is natuurlijk wijziging van onze Grondwet en de Kieswet nodig. Een vraagstuk dat menigeen onmaatschappelijk vindt, vooral omdat de verkiezingen al het komend jaar worden gehouden.

Deze online poll geeft dus geen enkele betrouwbaarheid omtrent de gevoelens van de burgers in Suriname. Als gekeken wordt naar het aantal hits, dan is dat meer dan de huishoudens die Suriname telt. Dit zou betekenen dat tenminste alle huishoudens hebben deelgenomen aan deze poll, hetgeen zeker niet op waarheid kan berusten. In ieder geval zou het raadzaam zijn geweest als de organistoren de toegang voor buitenlanders hadden afgesloten bij deze poll. Nu heeft een buitenlander en wel 50 keren zijn stem kunnen uitbrengen. Hoeveel anderen hebben dat ook gedaan? Dit geeft een totaal vertekend beeld van de Surinaamse werkelijkheid.

Het zal duidelijk zijn dat mijn mening over de poll met dit artikel wordt bevestigd.

maandag 31 maart 2014

EduNet.sr: ‘Wij weten niet met wie wij te doen hebben’

Redacties controleren ingezonden stukken niet

- Ingezonden stuk op EduNet zonder toestemming schrijver geplaatst; delen tekst uit groot artikel van schrijver gerukt en ondertekend met voornaam en beginletter achternaam schrijver

- Wie verschuilt zich achter paulkraai123@hotmail.com?

31-03-2014 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – De directie van de website EduNet.sr ofwel Sheila Mijnals, oud-voorlichtster van het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling (MinOV), plaatst ingezonden stukken zonder de afzender ervan, de inhoud en de herkomst ervan voor plaatsing goed tegen het licht te houden. Dat werd mij duidelijk toen ik op 25 maart ontdekte, dat iemand delen tekst uit een groot artikel van mij als ingezonden stuk had weten te plaatsen op deze website, ondertekend met ‘Paul K.’ Op mijn verzoek is het stuk door EduNet verwijderd. Maar, de directie weigert mij te informeren over wie het stuk heeft verzonden en welk emailadres daarvoor is gebruikt. De argumentatie van EduNet om dat te weigeren is echter op z’n zachtst gezegd zeer curieus en absoluut onbegrijpelijk.

Bij toeval ontdekte ik dat op EduNet onder ‘Ingezonden’ iemand delen tekst uit een artikel van mij, gepubliceerd op 10 juni 2013 op dit blog getiteld ‘Herdenking 25 jaar SLM-vliegramp in 2014 leidt nu al tot aangestuurd conflict’, als ingezonden stuk heeft geplaatst ondertekend met ‘Paul K.’…. Waarom heeft iemand besloten om in maart 2014 delen tekst uit een artikel van mij van juni 2013 te gebruiken als ingezonden stuk?
Heeft EduNet bij de ontvangst van het stuk ook niet even nagedacht over het waarom van het ingezonden stuk? Neen, want bij websites als EduNet wordt simpelweg niet nagedacht, worden de inhoud en afzender van een ingezonden stuk niet kritisch tegen het licht gehouden en plaatst men gewoon.

Hoe zorgvuldig en betrouwbaar zijn EduNet en Sheila Mijnals?
Ongelooflijk hoe mensen, en welk lef ze hebben, om ten eigen voordele misbruik te maken van artikelen van anderen door die deels (waardoor de tekst uit de context wordt gerukt: het ingezonden stuk richt zich slechts op een persoon waarover ik schrijf in het eigenlijke grote artikel en geen letter in het ingezonden stuk wordt besteed aan de herdenking van de SLM-ramp) of geheel als ingezonden stuk elders te plaatsen en dan te ondertekenen met de naam van de oorspronkelijke schrijver terwijl die schrijver daarvan niet in kennis is gesteld. Natuurlijk heb ik meteen EduNet benaderd en verzocht het ingezonden stuk per direct van de website te verwijderen.
Dit was 26 maart een eerste reactie van de ‘directie’ van EduNet, nadat ik de website via email had benaderd:

‘Beste,

Het stuk waar u naar verwijst, is inderdaad ontvangen van P. Kraaijer en al zodanig ook ondertekend door Paul K. Wij proberen het in ieder geval na te trekken door te e-mailen naar desbetreffende om hetgeen u nu aanhaalt op juistheid te verifieren.

Het verbaast ons ten zeerste dat bewust geprobeerd is de media om de tuin te leiden.

Wij stellen in elk geval een onderzoek in. Voor zover wij ons kunnen herinneren, is het stuk ook opgestuurd naar overige media.

Gr
Directie Edunet’

Tja, natrekken, verifiëren, onderzoeken….. Allemaal leuk en aardig, maar ik heb simpelweg niet dat ingezonden stuk aan die website of aan wie dan ook verzonden. Natuurlijk heb ik meteen gereageerd op de reactie van de directie van EduNet:

‘Beste,

Dank voor deze snelle reactie. Maar, ik kan u verzekeren dat ik het stuk op uw website niet heb verzonden, en niet aan wie dan ook. Overigens ook het oorspronkelijke, grote, artikel (dat dus dateert van juni 2013) waaruit delen van het ingezonden stuk zijn gekopieerd heb ik aan niemand verzonden.

Wanneer ik artikelen e.d. aan media hier en elders verstuur doe ik dat altijd via dit emailadres en met ondertekening.

Ik ben dan ook heel benieuwd wie u het stuk heeft verstuurd, met welk emailadres en wie dus kennelijk mijn oorspronkelijke artikel heeft misbruikt voor eigen doeleinden.

Maar, dat media bewust om de tuin worden geleid is overigens in Suriname niet ongewoon.....vooral als het gaat om ingezonden stukken en brieven en dergelijke.

Ik ga ervan uit dat het stuk van uw website wordt verwijderd.

Met vriendelijke groet,

Paul Kraaijer.’

’s Avonds 26 maart bleek het ingezonden stuk door EduNet te zijn verwijderd. Daarover heb ik verder geen bericht meer ontvangen van de ‘directie’ van deze website ofwel Sheila Mijnals.

Mijnals, na herhaald verzoek, weigert te antwoorden op mijn vragen wie mijn teksten als ingezonden stuk aan EduNet heeft gemaild en welk emailadres hiervoor is gebruikt…… Van EduNet ontving ik zondagavond 30 maart deze onbegrijpelijke reactie waarbij je je afvraagt of zij zelf wel begrijpt wat zij schrijft:

‘Beste,

Wij voelen ons niet verplicht dat te doen, te meer wij ook niet in het geval van u weten met wie wij te doen hebben.

U kunt proberen bij Suriname Herald of GFC Nieuws, daar het stuk ook daar was/staat opgenomen.

Mvgr’

Sheila Mijnals en emails….?? Onbetrouwbaar
Maar, hieruit blijkt, dat mevrouw Mijnals kennelijk met door haar ontvangen emails van personen die zij niet kent niets zou kunnen doen, want ook die emails zouden van iemand anders dan de zender afkomstig kunnen zijn……, maar toch heeft zij het ingezonden stuk wel geplaatst. Haar argument is extra vreemd, daar zij wel op mijn verzoek het ingezonden stuk van haar website heeft verwijderd. Dus, zij gaat er wel degelijk van uit dat ik werkelijk de schrijver van de tekst ben.
Het is, gelet op bovenstaande reactie van EduNet, onbegrijpelijk dat wel is overgegaan tot plaatsing van het door iemand aan EduNet verzonden ingezonden stuk met mijn teksten of kent mevrouw Mijnals wellicht de persoon die het stuk heeft gestuurd en dus willens en wetens misbruik heeft gemaakt van mijn artikel en naam??

Uit haar onbegrijpelijke reactie zou afgeleid kunnen worden, dat het een werkelijk stompzinnige uitleg is om de werkelijke reden om mij niet te informeren wie het stuk heeft verzonden met welk emailadres willens en wetens te verhullen.
Dat zou mij niet verbazen, immers ooit is een email met vragen over het project Naschoolse Opvang aan de afdeling Voorlichting van het MinOV van de redactie van het Nederlands/Surinaams Obsession Magazine als ingezonden stuk belandt op de website van GFC Nieuws… Nooit heeft mevrouw Mijnals in deze zaak enige plausibele opheldering hierover kunnen verschaffen aan de redactie van Obsession Magazine. 

Dat het ingezonden stuk, zoals EduNet mij mailt, kennelijk ook is geplaatst op de websites van Suriname Herald en GFC Nieuws is niet zo vreemd: dit zijn beide twijfelachtige nieuwswebsites die het niet zo nauw nemen met het plaatsen van ingezonden stukken en dergelijke en bij plaatsing niet nadenken over de betrouwbaarheid en herkomst ervan.

Suriname Herald heb ik 30 maart benaderd met het verzoek het ingezonden stuk, dat daar op 9 maart is geplaatst, te verwijderen en om mij te informeren over wie dat stuk aan de redactie heeft verzonden en welk emailadres daarvoor is gebruikt. De volgende dag had Suriname Herald het stuk 's avonds verwijderd.

Suriname Herald heeft mij keurig vandaag wel in kennis gesteld van 'de naam' van de persoon die het stuk heeft verzonden en het gebruikte emailadres:
From: paul kraainest <paulkraai123@hotmail.com>
Sent: Sunday, March 9, 2014 12:45 AM
To: Suriname Herald
Subject: artikel ter publicatie
Geachte heer, mevrouw,

Kunt u dit artikel ter publicatie in uw nieuwsblad plaatsen

met vriendelijke groet,
Paul Kraainest

Uit deze email blijkt dat het stuk niet is verzonden door 'P. Kraaijer' zoals de 'directie' van EduNet in haar email van 26 maart. En weer kan de vraag gesteld worden: hoe betrouwbaar zijn EduNet en Sheila Mijnals? Waarom heeft EduNet het ingezonden stuk van 'Paul Kraainest' geplaatst? Wist Mijnals met wie zij te doen had???? En wist zij dat niet met mijn emails aan EduNet, terwijl ik mijn emails altijd afsluit met mijn contactgegevens, iets dat 'Paul Kraainest' niet heeft gedaan....
Op GFC Nieuws heb ik het stuk overigens niet aangetroffen.

Redacties te onzorgvuldig bij plaatsing ingezonden stukken
Uit het vorengaande wordt maar weer eens duidelijk dat er nieuwswebsites zijn die op een gemakzuchtige wijze omgaan met binnenkomende ingezonden stukken, brieven en dergelijke. De herkomt, betrouwbaarheid en inhoud worden zelden goed tegen het licht gehouden. Veel ingezonden stukken worden valselijk ondertekend of alleen met initialen. Dat belemmert webredacties niet om dergelijke stukken domweg te plaatsen.
Niets wordt gecontroleerd.
Neen, dat is net iets teveel werk.
Wat hebben mensen te verbergen die ingezonden stukken naar media versturen niet ondertekend met hun echte naam?
Waarom zijn mensen zo onfatsoenlijk en zelfs zo onbeschoft om bestaande teksten van anderen te misbruiken voor ingezonden stukken en brieven voor hun eigen doeleinden? Het wordt tijd dat redacties van nieuwswebsites eens wat zorgvuldiger en serieuzer omgaan met ingezonden stukken, brieven en dergelijke.
Waarom plaatsen redacties ingezonden stukken, brieven en dergelijke terwijl ze kunnen aanvoelen dat die stukken valselijk zijn ondertekend en dan heb ik het nog niet eens over de inhoud van negen van de tien van dergelijke stukken tekst.......

vrijdag 21 maart 2014

Paramaribo heeft vanaf 6 april een basiliek

(Bron foto)
Suriname hoopt op komst paus Franciscus

Netter gekleed bidden in basiliek

21-03-2014 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo, 21-03-2014 – De unieke grote houten St. Petrus- en Pauluskathedraal in Paramaribo zal vanaf 6 april een basiliek zijn, de hoogste titel voor een rooms katholieke kerk. Suriname hoopt hiermee op de komst van paus Franciscus.

Bisschop Wilhelmus de Bekker en pater Esteban Kross maakten donderdag 20 maart tijdens een persconferentie bekend, dat het Vaticaan een een jaar geleden gedane aanvraag om de kathedraal de status van basiliek te verlenen heeft gehonoreerd. ‘Ik vermoed dat de paus nu wel wat extra moeite zal doen. Een paus doet namelijk altijd moeite de landen met een basiliek te bezoeken’, zei Kross.

‘Kerken die tot basiliek verheven worden zijn vaak bedevaartskerken, zoals de kerk van Lourdes die ook basiliek is. Vanwege het graf van de uit Tilburg afkomstige priester Petrus Donders is onze kathedraal ook een echte bedevaartskerk en nu dus basiliek.’

Volgens bisschop De Bekker duidt een titel van basiliek ‘op een extra waardigheid en het bijzondere sacrale karakter dat de kathedraal nu van paus Franciscus heeft meegekregen. Natuurlijk zullen er wat aanpassingen komen, zoals netter gekleed komen bidden, want nu heeft de kerk meer waardigheid gekregen.’

De houten kathedraal is uniek in zijn soort in de wereld en werd tussen 1883 en 1887 gebouwd. In de jaren 1977, 1978 en 1979 werd het gebouw gerenoveerd, maar na enkele jaren trad er toch weer verval op. De kathedraal werd in 1989 voor publiek gesloten. Termieten hadden de kathedraal aangetast. In 2002 werd begonnen met een uitgebreide restauratie, waarvoor onder andere ongeveer 2.8 miljoen euro beschikbaar kwam uit het Europees Ontwikkelingsfonds. Uiteindelijk kon de kathedraal op 13 en 14 november 2010 heropend en opnieuw ingezegend worden.

Noot:
Het artikel is op 22 maart 2014 geplaatst op het blog Monikkenwerk van de Provinciaal Zeeuwse Courant, PZC.

woensdag 19 maart 2014

Nederlands bedrijf zit al drie jaar in de maag met Surinaamse veerboot

Zal de 'Albina' ooit ergens in Suriname varen......?
Suriname ziet af van definitieve aankoop veerboot

Schiedams bedrijf financieel gedupeerd door handelwijze Surinaamse overheid

19-03-2014 Door: Paul Kraaijer (Obsession Magazine)


Paramaribo - Terwijl Frankrijk overleg voert met Suriname over de aanschaf van een vijf miljoen Euro kostende nieuwe grote veerboot voor de verbinding Albina-St. Laurent du Maroni (Frans-Guyana), ligt al drie jaar lang een veerboot, ‘Albina’, in de haven van Rotterdam, opgeknapt en wel, klaar voor vertrek naar Suriname. Een veerboot die deels is aanbetaald door Suriname en waarvan het eigenaar is. Toen de mogelijke aanstaande deal tussen Frankrijk en Suriname bekend werd, werden er dan ook enkele wenkbrauwen gefronst bij de directeur van het Schiedamse bedrijf Holland Energie Service B.V. , Jack Geense. Hij is officieel nog niet in kennis gesteld door de Surinaamse overheid over het afketsen van de aankoop van de Nederlandse veerboot.

‘Afgelopen 20 februari 2014 was het drie jaar geleden dat de veerboot klaar lag voor vertrek naar Suriname. Maar, na drie jaar vindt men de veerboot te oud en kan niet meer ingezet worden op het traject Albina–St. Laurent du Maroni. Suriname laat hier kansen op autonomie en economische vooruitgang liggen. Uit wat nu bekend is, zou Frankrijk voor de nieuwe veerboot bereid zijn vier miljoen euro te investeren en Suriname zou moeten inkomen met één miljoen euro. Maar, met onze veerboot, kosten driehonderdduizend euro, zou Suriname die kosten binnen zes maanden hebben terugverdiend.’ Woorden van Jack Geense die aan duidelijkheid niets te wensen overlaten.

Hij is teleurgesteld, maar ook hoopvol. ‘Wellicht is er een slimme zakenman die voor zichzelf de veerdienst operationeel kan maken en zijn eigen volk kan helpen. Je weet het nooit, maar de veerboot in Nederland is in topconditie met nieuwe motoren en een compleet nautisch pakket aan boord’, aldus Geense.

Maar, hoe zijn het Schiedamse bedrijf en Jack Geense betrokken geraakt bij een veerdienst tussen Suriname en Frans-Guyana?

'La Gabrielle' toe aan vervanging
Geense: ‘In de zomer van 2011 was ik in Suriname om zandwinning te organiseren uit het water bij Braamspunt voor woningbouw in Paramaribo. In een zeer aangenaam gesprek dat ik had met directeur Joyce Rozenhout van de Scheepvaart Maatschappij Suriname (SMS), gaf zij aan op zoek te zijn naar een veerboot ter vervanging van de huidige boot, de ‘La Gabrielle’. Ik kreeg het verzoek om uit te kijken naar een veerboot.’

Na verder overleg met Rozenhout, onder andere over welke afmeting de nieuwe veerboot moest hebben om die zo economisch mogelijk te gebruiken, viel de keuze op een in Duitsland varende veerboot die daar op de Rijn een veerdienst onderhield en een capaciteit heeft van ongeveer dertig auto’s, met twee motoren en twee aandrijvingen.

‘Eind december 2011 ben ik samen met mevrouw Rozenhout naar Duitsland gereden om de boot te bezichtigen en om proef te varen. Dit na alle tevredenheid van mevrouw Rozenhout en mijzelf. Alle benodigde certificaten zijn aanwezig en goedgekeurd. Door de scheepswerf werd een plaatdik rapport gemaakt en conform de richtlijnen van de Rijnvaart Commissie goed gekeurd. Er is een radar met bochtaanwijzer aan boord om in mist, zware regenval of ‘s nachts te kunnen varen, waardoor de boot dag en nacht inzetbaar is om passagiers veilig naar de overkant te brengen. Na een aanbetaling door Suriname werd de veerboot naar Nederland gevaren’, aldus Geense.

Met het voorschot, ofwel de aanbetaling, kon een nieuwe aggregaat in de ‘Albina’ worden gebouwd om vervolgens een dokbeurt te ondergaan (schoonspuiten, teren en schilderen). De veerboot verkeerde in een uitstekende staat, waardoor er geen reparaties uitgevoerd hoefden te worden.

Volgens de HES-directeur bestond 2012 uit Surinaamse beloften om het resterende bedrag over te maken, wat nodig was om dan de veerboot in te schepen en naar Suriname te transporteren. ‘Eind 2012 werd de uitgave opgenomen in de begroting van 2013 en in een ambtelijke zogenoemde ‘massive’ getekend door de Surinaamse vicepresident Robert Ameerali.’

‘Op 9 juli 2012 heeft Arnel Edenburg een bezoek gebracht aan Nederland om de veerboot te inspecteren en uit een gesprek met mij bleek, dat hij zeer tevreden was over de staat waarin het schip verkeerde en vond dat deze zo snel mogelijk naar Suriname verscheept diende te worden. Dit alles zijn loze beloften geweest, zo blijkt nu. Na drie jaar is er nog steeds niet afbetaald en ik moet opdraaien voor de kosten van havengeld en het in mijn bezit houden van een veerboot die is aanbetaald.’

De ‘Albina’ ligt nog steeds in de haven van Rotterdam, geserveerd voor de SMS die hem feitelijk heeft gekocht. Geense laat tot slot nog weten dat hij eventueel nog voor een andere veerboot kan zorgen, ‘maar alles heeft zijn prijs’.

Noot:
Het opmerkelijke in deze zaak is, dat kennelijk Suriname bereid is om een miljoen Euro te investeren in een nieuwe boot (waarin Frankrijk vier miljoen Euro steekt) waar zo'n 30 auto's op kunnen, terwijl in Nederland een kant en klare boot ligt, al drie jaren, die 300.000 Euro kost en waarop zo'n 25 auto's kunnen. Die boot kan volgende maand al ingezet worden, terwijl op de nieuwe Franse boot zeker twee jaren gewacht moet worden.........  Wie begrijpt dit nog?......

* De lokale Surinaamse zender ABC (Ampie's Broadcasting Corporation) heeft donderdag 20 maart aandacht besteedt aan de inhoud van het artikel. De omroep heeft directeur Geense geinterviewd en dat gesprek is via de link te beluisteren.

zondag 16 maart 2014

Nieuwe directeur Onderwijs focust zich op 'schaars geklede' vrouwelijke leerkracht

Peneux wil af van de ‘schaars geklede’ leerkracht – Maar, wat is ‘schaars gekleed’?

Zijn er geen belangrijkere onderwijszaken die aandacht behoeven?

- Het begin van oeverloze discussies over wat kan wel en wat kan niet, wat is acceptabel en wat is niet acceptabel?

16-03-2014 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – De per vrijdag 21 februari van dit jaar aangestelde nieuwe directeur Onderwijs binnen het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling (MinOV), Robert Peneux, maakte 9 maart bekend, dat hij af wil van ‘schaars geklede’ leerkrachten. Hij is van oordeel, dat leerkrachten in een uniform voor de klas moeten staan. Maar, zijn er geen belangrijkere issues in het onderwijsveld die dringend aandacht behoeven van het ministerie? En, wie bepaalt wat ‘schaars gekleed’ is? Enig beleid hieromtrent of welke richtlijnen dan ook ontbreken binnen het MinOV. Wil de nieuwe directeur zich laten gelden?

Volgens berichten zou er momenteel wel gewerkt worden aan ‘regelgeving’ met betrekking tot kledingvoorschriften voor leerkrachten, schoolhoofden en leerlingen. Er gaat volgens Peneux een zogenoemd ‘code of conductsysteem’ toegepast worden waarin alle voorschriften en regels binnen het onderwijs staan opgenomen, waaronder kledingvoorschriften. Er zou zelfs een speciale commissie zijn geïnstalleerd.

Er zijn regels
Peneux wil af van de ‘schaars geklede’ leerkracht, omdat die pedagogisch-dictatisch bezig is om kinderen op te voeden en daarbij past geen ‘schaars geklede’ onderwijzer(es). Natuurlijk laat hij ook meteen weten, dat er toch best wel veel leerkrachten zijn die weten hoe het hoort. ‘Er zijn regels waaraan men zich dient te houden. De bond is ook op de hoogte van de spelregels en daardoor kunnen we uiteindelijk maatregelen treffen, indien een betrokken leerkracht of schoolleider schaars gekleed loopt.’

‘De bond is op de hoogte van de spelregels’, aldus Peneux, maar Wilgo Valies, voorzitter van de Bond van Leraren (BvL), liet al op 11 maart via het Dagblad Suriname weten zich af te vragen of ‘schaars geklede’ leerkrachten’ nu een relevant onderwerp is voor het ministerie en ook zei hij nog nooit ‘schaars geklede’ leerkrachten te hebben gezien of er klachten over te hebben ontvangen. Neen, Valies stelt dat leerkrachten juist zeer conservatief zijn wat betreft hun kleding.

Hij vindt dat er relevantere zaken zijn die aandacht zouden moeten krijgen van de directeur Onderwijs, zoals het feit dat praktijkdocenten al vijf maanden hun toelage niet hebben ontvangen. Daarnaast is bekend, dat nog vele leerkrachten al maandenlang wachten op de uitbetaling van hun gewerkte uren in de naschoolse opvang en dat de financiële administratie nog steeds een chaos is.
‘Het lijkt wel op een persoonlijke aanval naar de leerkrachten toe’, aldus de bondsvoorzitter.

Ondeskundig en controversieel
Dezelfde bondsvoorzitter zei overigens in maart 2010 Peneux ‘ondeskundig’ en ‘controversieel’ te vinden, toen de man door toenmalig MinOV-minister Edwin Wolf werd aangesteld als interim manager van het Examenbureau. ‘Wij gaan niet toestaan dat een politiek vriendje van de minister op zo’n een cruciale post binnen het onderwijs wordt geaccommodeerd’, sprak Valies. Peneux werd al op 10 mei 2010 door Wolf uit zijn functie ontheven. De interim manager zou volgens de bewindsman nalatig zijn en zijn werk niet correct uitvoeren.

Toch circuleerde juist de naam van deze Peneux al in oktober 2011, toen hij beleidsadviseur binnen het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling en bestuurslid was van het Centrum voor Landbouwkundig Onderzoek in Suriname (CELOS), als nieuwe Onderwijs-directeur. Hij stond derde op een lijstje kandidaten van de politieke partij Pertjajah Luhur van Paul Somohardjo.

Inbraak zou scenario zijn
Een maand later, eind december, kwam Peneux in het nieuws vanwege een inbraak in zijn woning, waarbij hij door de inbreker werd gekneveld. De buit bestond uit een bedrag van achthonderd Surinaamse dollar en twee mobiele telefoon. Slachtoffer Peneux liet vervolgens via de lokale nieuwswebsite Starnieuws weten, ‘een scenario achter de inbraak’ te vermoeden. Waarom en wat voor soort scenario hij vermoedde is nooit bekend geworden. Wellicht zag hij toen ook al spoken.....

Wat is 'schaars gekleed'?
De meest cruciale vraag is, wat verstaat Peneux onder ‘schaars gekleed’? Immers, wat voor de ene persoon ‘schaars gekleed’ is, hoeft dat voor de ander niet te zijn. Natuurlijk moet een leerkracht netjes gekleed voor de klas staan en volgens mij is dat ook het geval. Op de social media website Facebook meldt iemand sommige leerkrachten gezien te hebben met ‘lage blouses’ waardoor een tatoeage op een borst zichtbaar is. ‘Het is zeker niet voorbeeldig’, aldus de ‘poster’ van het bericht. ‘Of een korte rok met een zichtbare tatoeage bij de kuiten.’ Heeft de persoon die het bericht heeft geplaatst nu moeite met de tatoeages, de lage blouses en korte rok of met allen? Iemand anders kan een ‘lage blouse’, waardoor een beetje borst te zien is, juist heel mooi, spannend en sexy vinden. Maar, is dat ‘schaars gekleed’ en zou dat tegenwoordig niet kunnen voor een klas scholieren die bijna allemaal een Blackberry hebben, kunnen pingen en toegang tot het internet hebben? Een vrouw en dus ook een leerkracht heeft het recht om zichzelf mooi, spannend of sexy te vinden, zonder zich daarvoor ‘schaars’ te hoeven kleden.

Een lage blouse of een korte rok heeft dan ook niets te maken met ‘schaars gekleed’ zijn. Laat Peneux eerst eens komen met een ministeriële omschrijving van wat wordt verstaan onder 'schaars gekleed'..... Je belandt absoluut in een oeverloze discussie.
Tatoeages, kunnen die dan wel of ook niet?
Piercings?
Een mannelijke leerkracht met een oorknopje?
Een vrouwelijke leerkracht in een mooie legging?
Een mannelijke leerkracht met een blouse, waarvan de bovenste twee knoopjes los zijn waardoor een beetje krullend borsthaar misschien zichtbaar wordt?
Een vrouwelijke leerkracht met een wellicht iets te modern kapsel?
Conservatieven zouden dit alles ordinair of zelfs vulgair kunnen vinden. Maar, het zijn ook conservatieven die er zo bij lopen in het dagelijks leven.
Kortom, laat Peneux eerst eens goed nadenken, alvorens met een soort verbod op 'schaars gekleed' gaan door leerkrachten te komen.

Meegaan met de tijd
Is het niet gewoon een kwestie van meegaan met de tijd, progressief, zolang het maar niet ordinair of vulgair wordt? Uniformen voor leerkrachten? Veel leerkrachten gaan al gekleed in een keurig ‘uniform’ naar school. Maar, kom op, uniformen voor leerkrachten anno 2014? Uniformpjes voor scholieren? Anno 2014...... Afschaffen, niet meer van deze tijd.

Een regering zou zich verre moeten houden van hoe een leerkracht zich zou behoren te kleden. Het onderwijsveld, leerkrachten en schoolhoofden, zijn zelf heel goed in staat om zelfregulerend op te treden en een leerkracht aan te spreken wanneer hij of zij ‘schaars gekleed’ op het werk verschijnt.

Is onderwijsveld zelf niet in staat regulerend op te treden en op te treden tegen schaars geklede collega's?

De persoon die op Facebook stelt dat door ‘schaars gekleed’ te gaan, wellicht tatoeages op het lichaam van de, vooral vrouwelijke, leerkracht zichtbaar worden, stelt verder dat leerkrachten medeopvoeders zijn. ‘Het is reeds voorgekomen dat een leerkracht een leerling stuurt naar de winkel om sigaretten te kopen en zo zijn er veel zaken die gecorrigeerd moeten worden. Eigenlijk zou men, net als bij de politie, een antecedentenonderzoek moeten instellen wie geschikt is om de leerkrachten onderwijs te volgen.’

Een antecedentenonderzoek zal echter echt niet voorkomen, dat een leerkracht mogelijk een keer in bijvoorbeeld een 'te luchtig' blousje voor de klas staat. Natuurlijk heeft een leerkracht (net als onder andere een politieagent) een voorbeeldfunctie, maar daar komt meer bij kijken dan de kleding die gedragen wordt. Voor de geüniformeerde scholieren zouden over het algemeen hun ouders degenen met die voorbeeldfunctie moeten zijn. Maar, zodra de scholieren thuis zijn trekken ze snel hun saaie uniformpjes uit en dragen ze weer alles wat los en vast zit.
Leerkrachten verplichten een uniform te gaan dragen gaat averechts werken en zeker niet het effect van de rol van een voorbeeldfunctie vervullen. Het is immers niet de kleding die een leerkracht tot voorbeeld maakt voor haar of zijn leerlingen. Het is het algemene gedrag van een leerkracht naar haar of zijn leerlingen toe die haar of hem tot voorbeeldfiguur maken. Haar of zijn wijze van praten, spreken, lesgeven en het door haar of hem corrigeren van leerlingen die zich niet correct gedragen.

Iedereen heeft mening over kleding en over wat 'schaars' gekleed is
We leven in 2014. Laat Peneux eens een wandelingetje maken door het centrum van Paramaribo. Laat hij eens goed om zich heen kijken en zien hoe mensen erbij lopen. Het is een bonte mengelmoes van burgers gekleed in kleurrijke, strakke, losbandige, saaie, vrolijke, sexy, conservatieve, mooie en lelijke, afzichtelijke kleding. En iedereen heeft er een mening of oordeel over. En nogmaals, wat voor de een ‘schaars gekleed’ is, is dat juist voor de ander totaal niet.

zondag 9 maart 2014

Reuzenmiereneter doodt man in Suriname - Directeur Paramaribo Zoo: 'De reuzenmiereneter is geen killer'

Vriendelijke tamanoea opgejaagd door slachtoffer

09-03-2014 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo, 9 maart 2014 - Een reuzenmiereneter heeft zaterdagmiddag 8 maart in Suriname een 43-jarige man aangevallen en gedood.

De man reed met drie collega’s met een auto over de Henry Fernandesweg aan de rand van hoofdstad Paramaribo (Kwatta) toen hij een reuzenmiereneter (Myrmecophaga tridactyla - Tamanoea) de weg zag oversteken. Hij stapte uit de auto met een kapmes om het dier te gaan doden. De miereneter verdween echter in een drassig gebied, achtervolgd door de man. Korte tijd later vonden zijn collega’s hem zwaar gewond. Hij had verwondingen aan de hals, armen en een schouder. Van de reuzenmiereneter, die grote klauwen heeft, was geen spoor te zien.

Uit politieonderzoek blijk dat het dier al enige tijd in het gebied werd gezien en mogelijk twee kalveren zou hebben gedood. Dat laatste lijkt onwaarschijnlijk, vooral omdat een reuzenmiereneter geen tanden heeft en dus nauwelijks in staat is om vlees te eten. Het is bekend, dat in het gebied rond Weg naar Zee de jaguar voorkomt en dit dier is in staat om kalveren te doden.

De reuzenmiereneter, die twee meter lang kan worden, is over het algemeen een vriendelijk dier en staat niet bekend om agressief gedrag. Het dier heeft al natuurlijke vijand in Suriname de jaguar. Dat een reuzenmiereneter een mens aanvalt, verwondt en doodt is een unieke uitzondering. Voor zover bekend en geregistreerd werd in april 2007 een dierenverzorger in de Florencio Varela dierentuin in het Argentijnse Buenos Aires door een reuzenmiereneter aangevallen en gedood. Dat was wereldnieuws.

Opmerkelijk is het, dat deze reuzenmiereneter zich bevindt bij bewoond gebied, te weten in de omgeving van Weg naar Zee te Kwatta aan de westzijde van hoofdstad Paramaribo. Deze dieren leven normaal gesproken vooral in savannegebied, maar ook in open grasland en dat is het geval in het gebied waar het dier nu kennelijk is. Overigens blijken reuzenmiereneters ook te zijn gezien in de omgeving van de Wayamboweg, eveneens te Kwatta. Dat de dieren vlakbij bewoond gebied opduiken is waarschijnlijk het gevolg van menselijke activiteiten, zoals woningbouwprojecten en houtkap, waardoor het leefgebied van de dieren kleiner wordt en zij gedwongen worden naar elders te vertrekken.

Onduidelijk is waarom het slachtoffer het dier wilde doden. De reuzenmiereneter staat in Suriname niet echt bekend als een dier waarop wordt gejaagd voor bijvoorbeeld hun vlees. Toch wordt er op het Zuid-Amerikaanse continent op het dier gejaagd voor de huid en het vlees.

De reuzenmiereneter heeft de status 'kwetsbaar' op de zogenoemde 'Rode Lijst' van de IUCN, de International Union for the Conservation of Nature en is een beschermde diersoort waar niet op gejaagd en dat niet gedood mag worden.

Klik hier voor een speciale website over alleen de reuzenmiereneter.

De directeur van de Paramaribo Zoo, John Altenberg, heeft op 10 maart aangegeven, dat het beeld dat men heeft van een reuzenmiereneter niet door berichtgevingen moet veranderen. De reuzenmiereneter is geen killer-dier, aldus Altenberg.

Hij bevestigt tevens dat het dier van nature vredelievend is. Hij behoort tot de tandeloze dieren en maakt gebruik van een lange kleverige tong. Wel is de reuzenmiereneter oersterk en kan het in het nauw behoorlijke verwondingen aanbrengen. Altenberg stelt verder dat mensen meer van dieren in Suriname moeten houden door ze te respecteren.

woensdag 26 februari 2014

De doodgereden guavedief die toch geen guavedief was…. Suriname rijp voor School voor Journalistiek

Man (36) vermoord in zijn woning blijkt bejaarde man (75)

Zorgvuldigheid ontbreekt bij Surinaams journaille

Anonieme bronnen, getuigen en ‘zo hebben wij vernomen’ basis onbetrouwbare berichtgeving

26-02-2014 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – Een aantal Surinaamse nieuwswebsites is te onzorgvuldig in de berichtgeving. Bijna dagelijks blijken redacteuren en ‘journalisten’ van een aantal nieuwswebsites en websites van dagbladen grove fouten in hun artikelen te vermelden. Veelal door eigen ‘journalistieke’ slordigheid en onzorgvuldigheid, door te veel te vertrouwen op informatie van zogenoemde (anonieme) bronnen en getuigen en ook door simpelweg fouten in persberichten van de afdeling Voorlichting van het Korps Politie Suriname die klakkeloos door media worden overgenomen en veelal letterlijk, inclusief de fouten. Surinaamse media, het is een waar dagelijks foutencircus dat afbreuk doet aan de betrouwbaarheid ervan.


Afgelopen week spanden de nieuwswebsite Starnieuws en de online-editie van de Ware Tijd de kroon. De hele week wist een mishandelde en vervolgens doodgereden vermeende guavedief de media te beroeren. Vervolgens was een vermoorde man volgens Starnieuws 36 jaar oud terwijl de Ware Tijd bericht over een bejaarde man...

Vermeende guavedief de dood in gejaagd
Het is de Ware Tijd die zondag 16 februari bericht over een gebeurtenis in Paramaribo waarbij twee mensen de dood vonden, een persoon zwaargewond en een persoon lichtgewond raakte. Volgens het bericht in de krant zetten ’s morgensvroeg, rond half zes, vader Gopal (66) en zijn twee zoons de achtervolging in op een ‘vruchtendief’. ‘Dat meldt de voorlichtingsdienst van politie’, aldus de krant.

De Ware Tijd: ‘Nadat Gopal de verdachte bij zijn woning aan de Sewbarath Misserstraat aantrof, zette hij samen met zijn twee zonen de achtervolging in. Op de kruising van de David Simonstraat en de Wilhelminastraat werden de vier mannen aangereden door een auto.’De 66-jarige Gopal overleed ter plekke. Zijn 23-jarige zoon en de verdachte werden zwaar gewond afgevoerd naar de Spoed Eisende Hulp van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo, maar, zo schrijft de krant, ‘de vruchtendief gaf onderweg de geest’ (in Surinaamse media wordt het overlijden van iemand veelal omschreven als ‘de geest geven’). De bestuurder van de auto werd aangehouden. Hij zou te hard hebben gereden en dronken zijn geweest.

De Ware Tijd heeft vernomen dat....
De Ware Tijd schrijft verder ‘vernomen’ te hebben, dat de verdachte in een boom bij de woning guaves aan het stelen was. ‘De vader en zijn twee zonen kregen de man te pakken en mishandelden hem ter hoogte van Soeng Ngie aan de Wilhelminastraat. Tijdens het pak slaag dat de drie familieleden uitdeelden, heeft het voertuig het viertal aangereden’, aldus de krant.

Maar, van wie heeft de redactie vernomen dat de verdachte guaves aan het stelen was? De krant gaat gewoon af op - waarschijnlijk – verklaringen van zogenoemde ‘omstanders’. Door dat te doen ga je als redactie de fout in, immers kennelijk vertrouw je teveel op dergelijke veelal onbetrouwbare verklaringen. Daarnaast wordt iemand neergezet als ‘verdachte’, terwijl de man wellicht met heel andere intenties op het perceel van de familie Gopal was dan ook maar om iets te stelen. Daarenboven bericht de politie in een eigen uitgebracht persbericht met geen woord over een ‘vruchtendief’ laat staan over iemand die guaves wilde stelen:

‘Een inbreker en drie achtervolgers zijn vanochtend door en auto aangereden op de kruising van de Wilhelminastraat en de David Simonsstraat. De inbreker werd achterna gezeten door een vader en twee zonen. Toen alle vier personen de genoemde kruising oprenden werden zij geschept door een auto. De vader is terplaatse overleden en de inbreker is op weg naar het ziekenhuis dood gegaan. Een van de zonen ligt in kritieke toestand in het ziekenhuis. De andere zoon heeft slechts schaaf wonden opgelopen. Nadere informatie omtrend (noot: politieberichten van het Korps Politie Suriname wemelen veelal van taal- en andere fouten) dit geval volgt.’

Op heterdaad en niet opletten?
De nieuwswebsite Starnieuws bericht zondag 16 februari ‘Alwin Gopal is vanmorgen bij het verkeersongeval nabij de kruising van de Wilhelminastraat en de David Simonsstraat overleden. De 66-jarige man is samen met zijn twee zonen en een dief aangereden door een 23-jarige bestuurder.’Volgens Starnieuws zouden de vader en zijn zoons ‘de dief op heterdaad’ hebben betrapt. Uit geen enkele officiële informatie blijkt echter dat de verdachte op heterdaad zou zijn betrapt. Verder vermeldt het artikel dat tijdens de achtervolging op de dief ‘geen van de vier mannen op het verkeer’ hebben gelet. Ook dit is een eigen verzinsel van de nieuwswebsite. Wie heeft immers verklaard dat de mannen niet op het verkeer zouden hebben gelet? Wil het simpele feit dat ze zijn aangereden door een auto – waarvan de bestuurder dronken was - zeggen, dat zij niet zouden hebben opgelet?

Een dag later, maandag 17 februari, uit een dochter van het gezin Gopal haar ongenoegen over de volgens haar onjuiste berichtgeving over de dood van haar vader in de Ware Tijd. Ze begrijpt niet waar het verhaal vandaan komt, dat iemand op heterdaad zou zijn betrapt tijdens het stelen van guaves. ‘Wij hebben niet eens vruchtenbomen op het erf’, zegt ze. Volgens haar gaat het om een man die met regelmaat koplampen van auto’s (door Surinamers ‘autolenzen’ genoemd) steelt in de buurt. Een week eerder zou een broertje van haar daar nog het slachtoffer van zijn geweest.
Dat broertje zag zondagochtend rond vier uur een man bij zijn auto staan, waarop hij besloot de man te pakken, daarbij geholpen door zijn vader en een broer. Volgens de dochter stonden de vier mannen, toen ze werden aangereden, ook niet op de weg, maar er naast.


Maar, kloppen de verklaringen van dochter Gopal wel? Gaat de Ware Tijd niet al te gemakkelijk in op haar verhaal, zonder dat kennelijk - dat blijkt althans niet uit het artikel – de informatie is geverifieerd? Feit is, dat de berichtgeving over het incident aan alle kanten rammelt.

Toch geen guavedief
Door alle commotie rond deze zaak besluit de afdeling Voorlichting van het Korps Politie Suriname om op dinsdag 18 februari een persbericht uit te brengen waarin het korps bevestigt dat de man die door vader en zoons Gopal werd achtervolgd, ‘geen vruchtendief’ was. ‘De familie Gopal heeft slechts een vermoeden dat de man eerder op hun erf is geweest om autolenzen te stelen.’

Dezelfde dag maakt de politie ook de identiteit van de vermeende dief bekend, de 39-jarige Glenn Inge. De Ware Tijd vermeldt Glenn I., gebruikelijk in media om van een verdachte niet de volledige achternaam te vermelden, terwijl Starnieuws wel de volledige naam publiceert. Verder laat politiewoordvoerder Humphrey Naarden nog weten, dat vast staat dat er geen ‘lenzen of vruchten’ op de vermeende dief zijn gevonden.
De politie meldt verder, dat het viertal tijdens de achtervolging op de rijbaan van de Wilhelminastraat terechtkwam. Dit in tegenstelling tot de bewering van de dochter, dat het viertal op het trottoir was aangereden.

Is een onschuldige de dood ingejaagd?
De kwestie ‘guavedief’ lijkt dinsdag 18 februari tot een einde te zijn gekomen. Maar, het Dagblad Suriname komt donderdag 20 februari met een kritisch artikel met als kop ‘Is de vermoedelijke ‘dief’ niet de dood ingejaagd?’ Terecht stelt de redactie vraagtekens bij de wijze waarop de vermeende dief de dood heeft gevonden. Was hij wel een dief? Is niet een volledig onschuldige, opgejaagd door drie mannen, om het leven gekomen? De krant vermeldt van politiewoordvoerster Drophatie Ramkhelawan te hebben vernomen, dat uit het voorlopig onderzoek ‘nog niet is komen vast te staan of het in deze gaat om dezelfde man, die de autolenzen had gestolen en ook is uit het onderzoek niet komen vast te staan dat hij een dief is’. Hij werd ook niet op heterdaad betrapt bij het stelen van koplampen van een auto op het terrein van het gezin Gopal.

Dagblad Suriname: ‘De handeling van wijlen de heer Gopal en zijn zonen, door de man achterna te gaan met een vuistvuurwapen, kan gezien worden als een vorm van eigen richting. Mensen mogen volgens het Wetboek van Strafrecht alleen overgaan tot aanhouding van een verdachte als die op heterdaad wordt betrapt. In dit geval is er ook geen sprake van handelen uit noodweer, aangezien er nog geen reden was tot verdediging. Heeft het strafbare feit zich een paar dagen terug voorgedaan en men ziet de vermoedelijke dader, dan dient de politie ingeschakeld te worden. Dan mag men niet zelf overgaan tot aanhouding dan wel achtervolgen of afranselen van de man. In dit geval kan het evengoed een onschuldige burger zijn geweest die door te snel en ondoordacht handelen de dood is ingejaagd.’

Het enige dat de vermeende dief kan worden aangerekend, is dat hij zich zonder toestemming bevond op het perceel van de familie Gopal...

Na 20 februari bleef het stil in de media rond de opgejaagde en doodgereden guavedief die een guavedief bleek te zijn.

Man (36) vermoord – Bejaarde man vermoord
Maar, zoals gezegd, welhaast dagelijks gaan redacteuren en journalisten bij Surinaamse media de mist in met hun berichtgeving. Dat was bijvoorbeeld ook het geval op 23 februari. Starnieuws bericht dat ‘een 36-jarige man te Welgedacht A aan de Anakokostraat dood in zijn woning is aangetroffen. Het ontzielde lichaam heeft een barstwond. De politie vermoedt dat er sprake is van roofmoord’. De politie laat de redactie weten dat er sprake is van een misdrijf.

De Ware Tijd bericht echter over een bejaarde man in een andere straat en beide media beweren contact te hebben gehad met de politievoorlichtster……. Om 11.45 uur had de afdeling Voorlichting van het Korps Politie Suriname nog geen eigen persbericht uitgebracht….. Oh, hoe onhandig.

‘Aan de Hooglandweg, op de hoek met Welgedacht A, in Wanica is zondagochtend een bejaarde man dood aangetroffen in zijn woning. De politie heeft sporen van misdrijf aangetroffen en is nu ter plaatse met het onderzoek bezig. Dit wordt bevestigd door inspecteur Drohpatie Ramkhelawan van de afdeling Voorlichting’, aldus bericht de krant.

Ook in dit geval maakt voor het artikel de redactie van de krant gebruik van verklaringen ‘van buren en ooggetuigen die in het huis zijn geweest’. Die beweren onder andere ‘dat het slachtoffer gekneveld is aan de voeten, handen en het hoofd’.

Rond een uur ’s middags pas brengt de politie een persbericht uit over de moord: ‘De politie kreeg vanmorgen vroeg een melding binnen dat een man om het leven is gebracht in zijn woning op de hoek van de Anakokostraat en de Welgedacht-A weg. De melder was een zoon van het slachtoffer. In het huis trof de politie het ontzielde lichaam aan van de 75-jarige Hiladhenpersad Baboelal. Hij was vast gebonden en gekneveld en zijn lichaam vertoonde sporen van stomp geweld. De heer baboelal woonde alleen. Hij verkocht landbouw producten op de markt samen met zijn zonen. (…)’

Hiermee bevestigt de politie dat het slachtoffer een bejaarde man is. Maar, hoe is het mogelijk dat Starnieuws in haar berichtgeving spreekt over een 36-jarige man? Waar komt die informatie vandaan?
Overigens, naar aanleiding van het politiebericht heeft Starnieuws om haar berichtgeving nog niet te hebben aangepast/gewijzigd.

Betrouwbaarheid media in geding
Uit beide voorbeelden blijkt weer, dat redacteuren/’journalisten’ in Suriname zeer onzorgvuldig tewerk gaan.
Te vaak gaan ze bij het schrijven van artikelen af op verklaringen en dergelijke van getuigen en (anonieme) bronnen en/of berichten ze informatie ‘vernomen’ te hebben, zonder aan te geven van wie of wat ze die informatie hebben verkregen.
Te vaak wil een redactie een primeur hebben en/of zogenoemd ‘breaking news’ en daarbij, vanwege de snelheid waarmee een redacteur of ‘journalist’ zijn of haar nieuws wil brengen, wordt zorgvuldigheid (het checken van verkregen informatie) en hoor en wederhoor uit het oog verloren, neen, bewust terzijde geschoven, om het nieuws maar zo snel als mogelijk op het internet te krijgen.

Dat is een zeer kwalijke gemakzuchtige werkwijze en heeft weinig te maken met serieuze journalistiek, immers, hoe betrouwbaar is de verkregen informatie van een getuige, een omstander of van een al dan niet anonieme bron?
Hoe betrouwbaar is het artikel?
Hoe betrouwbaar en objectief is de berichtgeving van een nieuwswebsite of (online-editie van een) krant?

Passief aanmodderen
Het blijft aanmodderen bij het Surinaamse journaille. Dagelijks wemelt het van de taal- en journalistieke fouten op nieuwswebsites en in kranten. Eindredacteuren blijken er niet of nauwelijks te zijn of ze zijn kwalitatief incapabel om die functie uit te kunnen oefenen. Veel ‘journalisten’ en redacteuren hebben het metier niet onder de knie, zijn veel te oppervlakkig in hun berichtgeving, zijn te passief om een kwestie uit te willen diepen, nemen te gemakkelijk voor waar aan wat ze aan informatie van (anonieme) bronnen ontvangen, et cetera, et cetera. Het is tijd voor een serieuze, volwassen en kwalitatief goede opleiding journalistiek in Suriname.

Gewoon je werk goed doen
De Surinaamse ‘journalist’ voelt zich ondergewaardeerd, althans dat is met regelmaat beweerd door de nauwelijks actieve Surinaamse Vereniging van Journalisten, een vereniging die net zo passief is als de eigen kleine achterban (waarvan de leiding overigens in handen is van voorzitter Starnieuws webredacteur Wilfred Leeuwin en ondervoorzitter Starnieuws webredacteur en fotograaf Edward Troon...). Maar, laat die ‘journalist’ eerst eens journalist worden en zijn werk naar behoren doen, pas dan kan eventueel gesproken worden over ‘waardering’. Overigens, waarom zou je als journalist gewaardeerd moeten worden? Je moet gewoon je werk goed doen, zoals ook de bakker dat doet en de vuilnisman, de bankmedewerker, de leerkracht, de medewerker in de Paramaribo Zoo, de wachter, de verpleegkundige……..