dinsdag 30 juni 2015

Den Blauwvinger: De te lange zoektocht naar Donavan en Ryatno

COLUMN: Al vijf weken ondraaglijke onzekerheid

Suriname moet meer praktische buitenlandse steun betrekken bij zoektocht

30-06-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Paramaribo – Vijf weken al. Vijf weken ondraaglijke onzekerheid. Het was een gewone vlucht, die 23e mei. 'Even' wat materialen voor de verkiezingen van 25 mei naar het diepe binnenland vliegen. Maar, het werd een vlucht met een nog steeds onbekende eindbestemming, gedwongen uitgeweken vanwege het slechte weer. De Hi-Jet-helikopter en de Nederlandse piloot Donavan van Embriqs en zijn Surinaamse technicus Ryatno Kertodikromo lijken van de aardbodem te zijn verdwenen. Het lukt de Surinaamse autoriteiten maar niet om de heli te vinden tot welhaast wanhoop bij de familie, bekenden en vrienden van Donavan en Ryatno. 


Acties in Nederland vragen aandacht voor Donavan en Ryatno
Waarom? Waarom moet het zo lang duren voor ze zijn gevonden? Inmiddels is een paar acties opgestart om aandacht te vragen voor de vermiste mannen en de heli, om steun te krijgen en om geld in te zamelen en om via een petitie president Desi Bouterse te vragen alles in het werk te stellen om beide vermiste mannen en de helikopter te vinden. En vanavond staat de bekende Club Panama in Amsterdam in het teken van een benefietconcert voor Donavan en Ryatno. Die avond heeft inmiddels ruime media-aandacht gekregen, in onder andere het Parool, op de lokale Amsterdamse zender AT5 en op de radiozender FunX en de Amsterdamse zender Radio Tamara.

De zoektocht wordt geleid door het Nationaal Coördinatiecentrum voor Rampenbeheersing (NCCR), dat wordt geleid door de militair Jerry Slijngard. De afgelopen weken is duidelijk geworden, dat het nogal schort aan communicatie vanuit dat centrum met media en familieleden van Donavan en Ryatno. Het eerste summiere bericht over de vermiste helikopter verscheen zondagmiddag 24 mei op de nieuwswebsite Starnieuws. Gemeld werd onder andere dat twee toestellen van Hi-Jet in zwaar weer waren terechtgekomen in het district Sipaliwini, op weg naar de thuisbasis in Paramaribo. De collega van Donavan besloot voor de zekerheid te landen bij het inheemse dorp Pusugrunu, terwijl Donavan zou hebben besloten om door te vliegen.

Zoeken naar de vermiste Hi-Jet-heli (Bron foto: LPM Nieuws)
Sijngard liet woensdag 27 mei via het Dagblad Suriname weten, dat er 'vooralsnog geen vermeldenswaardige bevindingen zijn'. Door aanwijzingen en mogelijke scenario’s was wel een zoekgebied geïdentificeerd en dat was het gebied tussen de dorpen Pusugrunu en Nieuw Jacobkondre in het district Sipaliwini. Een paar helikopters zouden in de lucht zijn en het leger met troepen op de grond. Slijngard wist 27 mei nog niet te zeggen of de vermiste heli was uitgerust met een zogenoemde black box.

Deskundigen uit 'bevriende landen'
Pas op 1 juni werd bekend, dat bij de zoektocht ook de hulp was ingeroepen van deskundigen uit 'bevriende landen'. 'Wij hebben informatie verstrekt aan deskundigen uit diverse landen over onze strategieën. Zij zullen op hun beurt ons adviseren over welke stappen er verder ondernomen kunnen worden. Daarnaast hebben wij gevraagd als zij toepasselijke technologie beschikbaar kunnen stellen', zei Jerry Slijngard in de Ware Tijd, maar wat voor deskundigen dit zijn en uit welke landen werd niet vermeld. Op een moment was er sprake van Venezolaanse deskundigen. Maar, wie dat waren werd weer niet bekendgemaakt. Verder zei hij, dat vijf helikopters en een vliegtuig naar de Hi-Jet-helikopter zochten en op de grond militairen, boswachters, goudzoekers en woudlopers....
'Wij hebben een immens gebied afgebakend gebied tussen Pusugrunu in het zuidoosten en Nieuw Jakobkondre in het zuidwesten, en de Goliathberg in het zuiden tot aan Witagron richting het noorden. Dit gebied is geselecteerd op basis van informatie van ooggetuigen en de laatste technologische signalen die van de kist zijn ontvangen', aldus Slijngard op 1 juni.

Verder liet hij weten, dat diverse omstandigheden de zoektocht bemoeilijken: 'De omvang en onherbergzaamheid van ons oerwoud, de vele bergen en diepe dalen in het gebied dat wordt doorzocht, het gebrek aan radiocontact met de slachtoffers en het slechte weer bemoeilijken allemaal de zoektocht.'

Het NCCR hoopt, dat Braziliaanse militaire technologie kan bijdragen aan de zoektocht. Dat berichtte de Braziliaans/Surinaamse nieuwswebsite LPM Nieuws woensdag 3 juni. De zoekinspanningen waren gericht op het Witagrongebied, dat volgens het NCCR het meest waarschijnlijke gebied is waar de verdwenen heli zou kunnen worden gevonden. Slijngard zei, dat die week contact zou worden gezocht met de Braziliaanse militaire attaché in Paramaribo voor steun bij de zoektocht naar de helikopter. Het hulpverzoek aan de Braziliaanse regering was gericht op begeleiding en samenwerking op het gebruik van geavanceerde luchttechnologie die Brazilië heeft op civiele- en militaire terrein. De Braziliaanse militaire attaché, Luiz Carlos Soares, bevestigde, dat een verzoek van het NCCR was binnengekomen en dat hij dat had doorgestuurd naar de Braziliaanse regering. De vertegenwoordiger van de Braziliaanse strijdkrachten in Suriname zei ook, dat het wachten was op een reactie van het Braziliaanse leger om met Suriname samen te werken bij het zoeken naar de vermiste helikopter en de twee inzittenden. Of er ooit concreet hulp uit Brazilië is gekomen en in welke vorm is tot vandaag niet duidelijk.

De vermiste helikopter van Hi-Jet (Bron foto: Van Embriqs/Facebook)
Vergeten?
Na 3 juni bleef het enige tijd angstig stil. Suriname en de media hadden meer aandacht voor de nasleep van de verkiezingen van 25 mei. Het was een pijnlijke stilte, omdat het leek of Suriname Donavan en Ryatno was vergeten. Het was stuitend. Journalisten hadden ook geen oog en oor meer voor de zoektocht en het lot van de twee vermiste mannen.
Pas op 19 juni waren het de Nederlandse omroep NOS en haar correspondent in Suriname Harmen Boerboom die Donavan en Ryatno weer duidelijk op de kaart zette.

Wel of geen steun uit Nederland?
Volgens de NOS zou Den Haag geen materieel en manschappen naar Suriname sturen om te helpen bij de zoektocht. Volgens een woordvoerder van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken zou daar door de autoriteiten in Paramaribo niet om zijn gevraagd. Het was een klap in het gezicht voor de familieleden van Donavan en Ryatno. Het NCCR ofwel Suriname had wel verzocht om hulp van sporenspecialisten van het ministerie van Defensie om beelden en vluchtgegevens te analyseren.  
'Maar, wat moeten ze met analyses? Welke beelden? Er moet gezócht worden. Suriname heeft daarvoor de juiste spullen niet en Nederland wel. Vraag dáár dan gewoon om', zei vader Winston van Embricqs in een reactie. 

Er klonk afkeuring en zeker teleurstelling in de woorden. Natuurlijk. Den Haag zou al op 27 mei hulp hebben aangeboden, maar die werd door Paramaribo geweigerd. Pas drie weken daarna kwam het NCCR bij de Nederlandse ambassade in Paramaribo met een hulpverzoek, aldus de NOS 19 juni.
Slijngard zei in het Dagblad Suriname, dat er met Nederland niet was gesproken over materieel voor de zoektocht en dat daar ook niet over zou worden gesproken.
In diezelfde krant liet hij ook weten, dat het voor het eerst is dat een helikopter is verdwenen en na zo'n lange periode nog niet is gevonden. 'Maar, je hebt wel mensen gehad die verdwaald zijn en nooit terug zijn gevonden. In Guyana bijvoorbeeld is een vliegtuig zes maanden geleden gecrasht en nog steeds niet gevonden', aldus Slijngard die met dergelijke opmerkingen totaal voorbij ging aan de emoties en angsten bij de familieleden van Donavan en Ryatno.
Ook ging hij voorbij aan enkele zaken van vermiste helikopters elders op het Latijns-Amerikaanse continent die wel snel konden worden gevonden, zoals onder andere:

** op maandag 15 november 2010. Toen werd een sinds 13 november vermiste heli gevonden in Colombia. Het toestel, dat onderweg was van Panama naar Peru, verdween 20 mijl ten westen van de stad Tulua en werd gevonden in bergachtig gebied met regenwoud in het Trujilo-gebied in het zuiden van Colombia. Drie Mexicaanse passagiers en de Colombiaanse piloot vonden de dood.

** op donderdag 2 april 2015 werd een sinds 31 maart vermiste heli gevonden in het noorden van Chili. De piloot was een familielid van de Chileense president Michelle Bachelet. Het toestel was onderweg van Copiapo naar het Diego de Almagro-gebied met drinkwater voor de bewoners van een woestijngebied getroffen door overstromingen.

Vervolgens liet Slijngard op zaterdag 20 juni, via de Ware Tijd, weten dat het 'pertinent onwaar' was, dat Suriname geweigerd had gebruik te maken van door Nederland aangeboden hulp.
'In tegendeel, de twee landen hebben in goed overleg informatie uitgewisseld over welke stappen er verder kunnen worden ondernomen', beweerde hij, terwijl hij overigens niet inhoudelijk had willen reageren op vragen van NOS-correspondent Harmen Boerboom:

'Jerry Slijnard van de NCCR wil niet inhoudelijk reageren, maar bevestigt dat het gebruikelijk is dat zoekacties eerst door het land zelf worden uitgevoerd.'

Hij reageerde op het artikel van Boerboom op 19 juni op de website van de NOS, waarin de indruk werd gewekt dat Suriname geaarzeld had om in te gaan op de aangeboden hulp van Nederland.

'Wij hebben zelf anderhalve week terug het verzoek om hulp aan Nederland gericht. Ik ben in goed contact geweest met het hoofd van Internationale Betrekking van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken, die pas donderdag groen licht van zijn meerderen kreeg om assistentie aan Suriname te verstrekken. Het gaat om bruikbaar advies van een multidisciplinair team van deskundigen in Nederland.'

De Ware Tijd maakt mensen blij met een dode mus.....
En toen kwam de Ware Tijd met een, vermeende, blijde tijding op maandag 22 juni:

'De helikopter is door inheemsen van Sipaliwini gevonden nabij de grens tussen Suriname en Brazilië.'  

De rotor zou kapot zijn, maar voor de rest schijnt het toestel intact te zijn, zo schreef de Ware Tijd te hebben vernomen. 'Van de bemanning ontbreekt naar verluidt echter elk spoor. Het vermoeden is, dat piloot Donavan van Embricqs en technicus Ryadno Kertodikromo de savanne zijn ingetrokken.'
Een bericht, van de hand van zogenoemd 'sterverslaggever' Ivan Cairo, dat aan alle kanten rammelde, ongefundeerd, zonder enig bewijsmateriaal, zoals een foto. Riooljournalistiek van de bovenste plank. Een stevige reactie van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) zou op zijn plaatst zijn geweest in de richting van de Ware Tijd, waar zorgvuldige, betrouwbare, journalistiek ver te zoeken is.

Slijngard reageerde dinsdag 23 juni 2014 op Starnieuws, dat er geen enkele bevestiging was, dat de vermiste helikopter van Hi-Jet was gelokaliseerd door inheemsen van Sipaliwini, nabij de grens met Brazilië. NCCR has alle bronnen nagetrokken, maar niemand kon enige duidelijkheid geven hierover. Het ging om niet geverifieerde berichten, aldus Slijngard.

Dat maakte de berichtgeving door de Ware Tijd op z'n zachtst gezegd dubieus. De redactie had natuurlijk, indien het verhaal op waarheid berustte, moeten beschikken over de naam van een inheemse in Sipaliwini die kennelijk op een of andere manier de krant zou hebben benaderd. Overigens beschikt tegenwoordig welhaast iedereen over een mobiele telefoon met camera, maar kennelijk niet die inheemse. Er was immers geen foto van de vermiste helikopter, als bewijs van de vermeende vondst. Gelet op de duur van de zoektocht naar het vermiste toestel en de twee inzittenden en de daarmee gepaard gaande onzekerheid en emoties onder familieleden en vrienden en bekenden van de inzittenden, zou enige terughoudendheid en niet in de laatste plaats zorgvuldigheid in de berichtgeving in de Ware Tijd gepast zijn geweest. Valse hoop werd gegeven. Emotieloos werd bericht. De Ware Tijd had overigens voor plaatsing van het inmiddels gewraakte artikel zelfs niet het fatsoen gehad om contact op te nemen met familie van de twee inzittenden van de helikopter.

De West berichtte in haar editie van 22 juni, uit luchtvaartkringen te hebben vernomen, dat gezien de benzinevoorraad, de vliegrichting en de actieradius van de heli, het onmogelijk was dat het toestel nabij de grens kon zijn aangetroffen. Ook Slijngard zei het vreemd te vinden, dat een heli die vanuit Tafelberg richting Paramaribo vloog helemaal zou zijn afgedwaald nabij de Braziliaans-Surinaamse grens, veel zuidelijker dus en dat is op zijn zachtst gezegd vreemd. Maar, niet vreemd genoeg voor de Ware Tijd.

De verzonnen 'conflicterende berichten'
Die krant, de Ware Tijd, maakte het nog bonter door 23 juni te berichten dat er 'conflicterende berichten over gevonden heli' waren. 'De krant had gezien de autoriteit van de bron geen reden tot twijfel dat er mogelijk sprake van een doorbraak in de zoektocht was. Het blijkt na lang vorsen dat er verschillende berichten zijn over de vermeende vondst van de vermiste helikopter van Hi-Jet nabij de Braziliaanse grens.' Woorden in de Ware Tijd Online. Er was echter totaal geen sprake van conflicterende berichten. Het was immers alleen de Ware Tijd dat had bericht, dat de heli was gevonden en vervolgens had Slijngard via media gereageerd.

De Ware Tijd was de krant die met stelligheid eerder berichtte, dat de heli gevonden was, maar dat elk spoor van de inzittenden ontbrak. Het toestel zou intact zijn, op een kapotte rotor na, zo schreef de krant. Slijngard deed, terecht, een beroep op de media in dit soort gevallen, voor publicatie, altijd contact op te nemen met het NCCR. 'Omdat dit voorkomt dat bij de familie nodeloos emoties loskomen.' Een pijnlijkheid die door de Ware Tijd wordt onderschreven, schreef de krant, zonder ook maar met een woord bekend te maken wie haar bron is geweest en of de krant contact had gemaakt met familieleden van de twee inzittenden van de vermiste helikopter en excuses had aangeboden voor de waarschijnlijk voorbarige en niet met bewijzen te staven berichtgeving over de vondst van de vermiste helikopter in het grensgebied met Brazilië.
Daarenboven kunnen vraagtekens geplaatst worden bij de handelwijze van de redactie van de Ware Tijd, door het gewraakte te artikel te publiceren zonder te beschikken over concreet bewijsmateriaal, zoals foto's, dat de helikopter van Hi-Jet werkelijk door inheemsen in Sipaliwini is gevonden. Vraagtekens ook bij het niet met naam en toenaam vermelden van de bron. Immers, waarom zou je als bron met dergelijke belangrijke informatie, zo die juist zou zijn, niet met naam vermeld willen worden?


★VIDEOBOODSCHAP FAMILIE DON★★ RED DON & NOY ★ ★★BENEFIET AVOND IN AMSTERDAM▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬▬♛ Dinsdag 30 juni 2015♛ www.facebook.com/DonEnNoy♛ Club Panama, Amsterdam♛ Oostelijke Handelskade 4, 1019BM♛ Tijd: 19:00hrs – 00:00hrs♛ Vvk €10 - Deur €15♛ Tickets: http://eventix.nl/event/11293♛ Benefietdonnoy@gmail.com♛ Event info http://on.fb.me/1CsoNOe♛ Line up:★ REPLAY ★ JORGEN RAYMANN★ ARNHEMSGEWIJS ★ KAYENTE & SERRY★ GIO ★ D-RASHID ★ JOGGO ★ IRMÃOZ★ IVANILDO KEMBEL ★ YMP ★ SHOCKMAN★ CARLOS BARBOSA ★ JAY DA SILVA★ CLEYTON BARROS ★ ASHA S ★ P MOODY★ KAASCOUSE ★ JAY FONSECA ★ DJ KID★ VELORISA YORKS ★ DJ FRANCK★ DJ ORLANDORED Donavan van Embricqs en Ryatno Kertodikromo★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ UW STEUN IS HARD NODIGDonaties kunnen overgemaakt worden op rekening NL24 ABNA 0455 2780 67 t.n.v. de stichting SIMPAR te Landsmeer.Namens beide families bij voorbaat dank voor uw bijdrage!★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★ ★#REDDONENNOY
Posted by Hulp voor Don en Ryatno in Suriname on zaterdag 27 juni 2015

Regering: stel alles in het werk om Donavan en Ryatno te vinden
Inmiddels is het dinsdag 30 juni. Vijf onzekere zeer lange weken liggen achter ons en hoeveel gaan er nog volgen?
Wanneer besluit de Surinaamse regering eens om echt alles op alles te zetten en alle deskundigheid in de wereld te benaderen om in te schakelen bij de zoektocht? Van het NCCR krijgt waarschijnlijk niemand de indruk dat die alles in het werk stelt.
Slijngard zou meer moeten en kunnen doen, ook wat betreft de communicatie.
Hoelang moeten heli's nog boven het ondoordringbare regenwoud blijven vliegen met inzittenden die het groen met slechts hun ogen afspeuren om een glimp van de Hi-Jet-heli op te kunnen vangen?
De nieuwe en herkozen parlementsleden worden vandaag in De Nationale Assemblee beëdigd. Laat ze meteen aan het werk gaan en druk gaan uitoefenen op Bouterse om alles op alles te zetten om Donavan, die zelf veel reddingsvluchten heeft moeten uitvoeren, en Ryatno te vinden.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
30 juni 2015
Amsterdam-Paramaribo 


maandag 29 juni 2015

Den Blauwvinger: Waarom moeilijk doen, als het makkelijk kan?...

COLUMN: Bejaarde Somohardjo jaagt deskundigen tegen zich in het harnas

Fungerend voorzitter parlement lijkt kop in het zand te steken


Het nieuwe parlement (De Nationale Assemblee, DNA) is nog niet geactiveerd of er is al het nodige gedoe en juridisch gesteggel rond de eerste openbare vergadering van dinsdag 30 juni 2015 waar de nieuw gekozen en herkozen Assembleeleden moeten worden beëdigd. En al dat gedoe en gesteggel wordt veroorzaakt door de afgelopen vrijdag door president Desi Bouterse beëdigde zogenoemd 'fungerend voorzitter' van het parlement, de bejaarde Paul Somohardjo, voorzitter van de Pertjajah Luhur.

Somo vrijdag 26 juni beëdigd als fungerend voorzitter parlement
Somohardjo begon vrijwel meteen na zijn beëdiging te klagen en te jammeren. Zo zijn de nieuwe en herkozen Assembleeleden al voor de vergadering van dinsdag 30 juni uitgenodigd buiten zijn medeweten om. Daarnaast lijdt hij ook nog eens onder het besluit van zijn twee partijleden Raymond Sapoen en Diepakkoemar Chitan, die onlangs te kennen hebben gegeven met een eigen fractie zitting te gaan nemen in de Assemblee. Somohardjo tracht beide heren via het middel 'terugroepen' tot de orde te roepen. Maar, ook die actie van de Pertjajah Luhur-leider leidt waarschijnlijk volgens deskundigen schipbreuk. Immers, hoe kun je nog niet gekozen Assembleeleden terugroepen?

Onder de deskundigen die, terecht, over Somohardjo heen zijn gevallen zijn onder andere de juristen Hugo Essed en Jennifer van Dijk-Silos. Over en weer wordt gegoocheld met wetsartikelen uit onder andere de Grondwet om het gelijk te krijgen. Sapoen en Chitan hebben via hun advocaat Irwin Kanhai al laten weten een Kort Geding tegen hun politieke leider aan te zullen spannen, voor het geval hij mocht besluiten de gekozen parlementsleden niet te beëdigen.

De nog steeds in dienst zijnde voorzitter van het parlement, Jennifer Geerlings-Simons, is met betrekking tot het wel of niet doorgaan van de vergadering 30 juni de enige die duidelijk is. Zij is nog steeds formeel voorzitter en onder haar leiding kunnen dan ook de gekozen en herkozen Assembleeleden gewoon worden uitgenodigd voor die vergadering. Natuurlijk, ze heeft gelijk.

Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?
Maar, rest de vraag: waarom was het nodig om een zogenoemd fungerend voorzitter te beëdigen tijdens een korte formele plechtigheid? En dat moet dan ook nog eens het oudst zittende Assembleelid zijn, in dit geval dus de 72-jarige Somohardjo. Waarom kan de vergadering dinsdag niet gewoon worden geopend door Geerlings-Simons, waarna zij de nieuwe parlementsleden kan beëdigen en vervolgens de fakkel kan overdragen aan Somohardjo als tijdelijk voorzitter tot een nieuwe voorzitter en vicevoorzitter zijn gekozen? Hij zou dan alleen nog Jennifer-Simons moeten beëdigen als Assembleelid. Maar, wellicht staat 'makkelijk' 'moeilijk' juridisch in de weg. Wellicht zou een ander over vijf jaar anders kunnen, na een eventuele wetswijziging.....

De gewone burger begrijpt er inmiddels niets meer van.
Eerst veel gedoe rond Sapoen en Chitan en vervolgens veel gedoe rond het wel of niet doorgaan van de vergadering van morgen.
Een slechte start van een nog te installeren nieuw parlement.
En de oude Somo heeft waarschijnlijk alle besef van de dagelijkse realiteit uit het oog verloren of hij is bewust bezig met het traineren van het hele democratisch proces rond het installeren van nieuwe Assemblee. Had Sapoen niet gezegd, dat Somohardjo bezig is met paniekvoetbal als het gaat om zijn poging hem en Chitan terug te roepen? Dat paniekvoetbal lijkt te worden voortgezet in de richting van de vergadering van het parlement tijdens welke de gekozen en herkozen leden moeten worden beëdigd.
Somohardjo, de man die altijd beweert alles volgens de wet te doen en volledig achter de rechtsstaat te staan, lijkt nu 180 graden te zijn gedraaid en wetgeving naast zich neer te leggen en zijn kop in het zand te steken.

 In de loop van gisteravond 28 juni is bekend geworden, dat president Bouterse Somohardjo heeft ontslagen als fungerend voorzitter, omdat die de vergadering van morgen, 28 juni, wilde verschuiven naar 15 juli en dat zou betekenen dat er een politiek vacuüm zou zijn van 30 juni tot 15 juli. 

Bouterse beëdigt vakbondsman en kersvers politicus Ronald Hooghart als opvolger van Somohardjo. 
Vreemd, omdat Hooghart geen zittend parlementslid is en dus ook niet kan worden aangemerkt als oudst zittend Assembleelid, want dat moet een fungerend voorzitter van De Nationale Assemblee volgens de spelregels zijn. 

Het wachten is op reacties van de deskundigen......

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
29 juni 2015
Amsterdam-Paramaribo

vrijdag 12 juni 2015

Den Blauwvinger: Jammerende vakbondsman komt met slechts 414 stemmen op pluche parlement

COLUMN: Tijd voor Ronald Hooghart om zich als politicus te gaan bewijzen

Grote, schreeuwerige mond loopt altijd over van kolonialisme en kapitalisme

12-06-2015  De Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Vakbondsman en aanstormend lid van het Surinaams parlement (De Nationale Assemblee, DNA) Ronald Hooghart liep gisteren leeg in een interview met de webredactie van de nieuwswebsite Starnieuws. De man met de grote, schreeuwerige mond blijkt behalve een schreeuwer ook een trieste jammerkont, een slechte 'verliezer' en natrapper te zijn.

Hooghart is teleurgesteld. Teleurgesteld in de leden van zijn vakbond, de Centrale van Landsdienaren Organisaties (CLO). Teleurgesteld, omdat de leden toch niet massaal bij de onlangs gehouden verkiezingen van 25 mei hun stem hebben uitgebracht op hem terwijl zij dat, volgens Hooghart, hadden beloofd. 'Het gaat er niet om dat ik teleurgesteld ben, maar wel dat ik mij decennialang heb ingezet voor de ambtenaren', aldus de aankomend politicus. Maar, het gaat er dus wel om, dat hij teleurgesteld is, hij jammert, jammert en jammert.

Natuurlijk is het niet zo vreemd, dat kennelijk veel CLO-leden niet op hun vakbondsleider hebben gestemd. Immers, ze kennen hem, ze kennen de schreeuwer Hooghart. En schreeuwen als vakbondsman is wel iets anders dan optreden als politicus. Dat verschil hebben de leden heel goed ingezien en ingeschat. Hooghart is een schreeuwer, maar zou hij een goed politicus kunnen zijn?

Hij stond op plaats tien gekandideerd op de lijst van de Nationale Democratische Partij, NDP, terwijl hij oprichter en voorzitter is van de Partij Belangenbehartiging en Ontwikkeling (PBO). Hooghart besloot echter om tactische redenen om onder de vleugels van de NDP de verkiezingen in te gaan. Hij aasde simpelweg op een mooie zetel in het parlement en begon vervolgens lovend over de regering Bouterse-Ameerali te spreken. Het heeft echter hem slechts 414 stemmen opgeleverd, maar ondanks dat bedroevend lage aantal belandt de geluksvogel binnenkort toch op het pluche van De Nationale Assemblee, enkel en alleen door 'opschuiving': NDP-voorzitter Desi Bouterse zal weer president worden van Suriname en Hooghart zal zijn vrijgekomen parlementszetel gaan bezetten. Hooghart , die beweert dat hij duizenden stemmen had verwacht, heeft dus gewoon mazzel en toch is hij via Starnieuws gaan jammeren en natrappen tegen zijn vakbondsleden, die wel hun gezond verstand hebben gebruikt en hun stem niet aan hem hebben gegeven.

En Hooghart jammert door. Hij beweert ook wekelijks tientallen mensen te ontvangen die hun problemen aan hem voorleggen. 'Ik heb zoveel mensen geholpen, maar ze hebben mij niet ondersteund', aldus huilebalk Hooghart.

Laat hij zich nu maar eens gaan bewijzen in het parlement en tonen wat hij werkelijk 'waard' is voor zijn 'arbeidersklasse'. De man die zijn - grote schreeuwerige - mond altijd vol heeft van kolonialisme en kapitalisme moet eindelijk eens met zijn voeten en grote mond in deze tijd gaan staan en leven.... En vooral heel blij zijn, dat hij door een onhandig kiesstelsel toch met slechts 414 op hem uitgebrachte stemmen in het parlement terechtkomt.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
12 juni 2015
Amsterdam-Paramaribo

zaterdag 6 juni 2015

Onrust bij de Ware Tijd: krant verschijnt paar dagen niet in mei vanwege staking personeel

(Bron foto: de Ware Tijd/Facebook)
Journalisten, administratief- en technisch personeel lid van zelfde vakbond

Journaille klaagt vooral over voedingstoelage..... – Arbeidsonrust kop ingedrukt door Bemiddelingsraad

06-06-2015 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – In de laatste week van mei is de Surinaamse krant de Ware Tijd twee dagen niet verschenen door een staking van het bij de de dWT Werknemersbond (dWTWB) aangesloten personeel. Uniek in de geschiedenis van de krant, maar de staking hing feitelijk al de hele maand, zo niet enkele jaren, in de lucht. Na twee dagen staking slaagde de leiding van de krant erin om vrijdag 29 mei met een soort noodeditie te komen op tabloidformaat en gedrukt bij de drukker van het Dagblad Suriname. Hiermee doorbrak de directie, ofwel Ben Halfhide (jurist) de staking, tot woede van de bond. De interneteditie werd zaterdagavond 30 mei pas weer een beetje leven ingeblazen met een paar eerste berichten.

De arbeidsonrust lijkt mede door bemoeienis van de 'Bemiddelingsraad voor geheel Suriname' de kop te zijn ingedrukt. De krant verschijnt weer gewoon, de website wordt weer dagelijks beetje bij beetje geactualiseerd en het ziet er nu naar uit, dat de leiding van de krant vooralsnog aan het langste eind heeft getrokken. Het is al enige dagen stil aan het front van de Ware Tijd. De krant verschijnt nog steeds en de website wordt mondjesmaat voorzien van actueel nieuws.

Journalisten ontberen een eigen deskundige vakbond
De eerste stakingsdag was 26 mei (op 22 mei had het personeel 's morgens al een twee uur durende prikactie gehouden). Medewerk(st)ers verzamelden zich met bondsvoorzitter Robby Naarendorp voor het gebouw van de krant. Personeel is ontevreden over aanpassingen die opgenomen zijn in de CAO. Het zou gaan om loonaanpassingen, voedingstoelagen en de implementatie van een functieanalyse waarvoor jaren geleden al een overeenkomst blijkt te zijn getekend. De directie van de Ware Tijd, zelf nauwelijks in bezit van enige journalistieke achtergrond, weigert het personeel echter tegemoet te komen.
Opmerkelijk is het, dat naast het administratief en technisch personeel ook journalisten het werk neerlegden. Zij blijken sinds de bond is aangesloten bij de vakcentrale C-47 ook lid van de bond te zijn. Een vreemde constructie. Journalisten zouden feitelijk een eigen CAO moeten hebben en een eigenvakbond.

Een toelage voor voeding...
De directie bood een verhoging van slechts 1 Surinaamse dollar (Srd) aan voor voeding en Srd 60 voor de loongroep onder de Srd 3.000. Voor degenen die meer dan Srd 3.000 verdienen bood de directie een verhoging van Srd 90 aan. Het personeel wenste echter 'een sociaal rechtvaardig deel van de inkomsten over 2014'.

Een toelage voor voeding? Onbegrijpelijk. Kunnen journalisten als ze voor een artikel op pad zijn niet zelf voor wat eten zorgen? Gewoon even wat eten thuis klaarmaken en meenemen, zoals zo vele andere arbeiders in allerlei sectoren in het land doen. Straks gaat het journaille nog een schoeiselvergoeding vragen, omdat ze zoveel paar schoenen verslijten tijdens de uitoefening van hun werk.....
Ze zouden eerder een aanvaardbare loonsverhoging moeten eisen, waardoor ze ook in staat gesteld kunnen worden om eindelijk eens wat meer aandacht aan hun artikelen te besteden en om aan onderzoeks- en kritische journalistiek te gaan doen, iets wat in Suriname nog altijd onbekend terreinen is. Maar, zolang ze niet zijn aangesloten bij een echte journalistenvakbond zal er nimmer goed voor hun rechten kunnen worden opgekomen. Rommelig, dat is het.


Amateuristische protestbordjes
De tweede dag van de staking van het personeel van de krant, woensdag 27 mei, en de tweede dag dat de krant niet verscheen, moest kennelijk iedereen in het centrum van Paramaribo weten, dat zij in actie was. Met amateuristische protestbordjes – gewoon delen van kartonnen dozen en daarop teksten slordig gekalkt – en leuzen scanderend liepen ze door de stad. Triest en meelijwekkend om te zien. De 'bakra's' (Nederlanders) werkzaam op de redactie waren overigens in geen velden of wegen te bekennen.
Die dag kwamen de eerste geruchten, dat de directie achter de schermen zou werken aan het breken van de staking, door freelancers van buiten aan te trekken. Ook zou elders een drukker worden benaderd. Je vraagt je wel in alle gemoed af waar die freelancers gevonden moesten worden en wat hun journalistieke kwaliteiten zouden zijn...

De bond zat ondertussen niet stil en was aan tafel gaan zitten met Iwan Brave, lid van de Raad van Commissarissen binnen het bedrijf en journalist/columnist bij de krant (de inhoudelijk kwalitatief beste journalist/columnist overigens in het land). Hij liet de bond weten, dat hij de argumenten van de vakvereniging zou doorgeven aan uitgever Steve Jong Tjien Fa die in Canada woont. Ook niet echt handig natuurlijk. Alhoewel, met de hedendaagse communicatiemiddelen (internet, Skype en dergelijke) moet een goed overleg met hem mogelijk zijn. Overigens een man die al jarenlang zijn stempel drukt op de krant en diverse interne conflicten en strubbelingen heeft meegemaakt, zoals in maart 2002

De directie en hoofdredactie brachten donderdag 28 mei een verklaring uit waarin zij beweerden zich bewust te zijn van de maatschappelijke functie van de krant. Tijd noch moeite is gespaard om samen met diverse afdelingen het dagblad weer te doen uitkomen, aldus luidde de verklaring. De leiding van de krant brak hiermee de staking van het personeel. Een doodzonde in de vakbond- en stakingswereld. 'U heeft, na een fantastische verkiezingskrant op dinsdag, waarvoor het gehele de Ware Tijd-team zich heeft ingezet, op woensdag en donderdag de krant moeten missen door een staking van het personeel. Onze welgemeende verontschuldigingen daarvoor. Ondertussen wordt gestaag gewerkt naar normalisatie van de situatie', stelden de directie en de hoofdredactie in hun uitgebrachte verklaring.

'Dolksteek in de rug'
'Gepakt, bedrogen, misleid. Dit is een dolksteek in de rug. Het vertrouwen is diep geschonden', sprak Robby Naarendorp. De directie was volgens hem achter zijn rug om bezig geweest om te proberen de krant op de een of andere manier toch uit te brengen. De noodeditie op tabloidformaat van 29 mei bleek te zijn gedrukt bij Fafam Publishing, waar ook het Dagblad Suriname wordt gedrukt.

Zaterdag 30 mei werd besloten de staking op te schorten. De vakbond en de directie van de krant waren vrijdagavond bij de 'Bemiddelingsraad voor geheel Suriname' geweest. Voorwaarde om de bemiddeling voort te zetten was, dat de bond haar actie zou opschorten.

Al langere tijd financiële problemen zorgen voor ongezond werkklimaat
Wat er uiteindelijk uit de bus gaat rollen is nog niet duidelijk. De krant verkeert in financiële problemen, dat werd al duidelijk in februari van dit jaar. De directie, hoofdredacteur en uitgever publiceerden de 9e februari een verklaring in de krant over een aantal bezuinigingsmaatregelen. Besloten was om te gaan snoeien in columns, blogs en servicerubrieken. Volgens de opstellers van de verklaring ontkomt de krant niet aan internationale economische uitdagingen die lokaal merkbaar zijn.

'Dat betekent dat ook wij de tering naar de nering moeten zetten, willen we gezond blijven voor de langere toekomst. Daarom zullen we meer efficiëntie en rendement uit onszelf moeten halen met een smaller budget.' 

Enkele columns (vooral die van de Nederlandse columnisten, zoals Henk Hendriks en ene Alan Tijseling) – er waren er ook veel te veel – en rubrieken waren al stopgezet, het Engelstalige nieuws was niet meer in de krant terug te vinden, maar een zogenoemde pfd-versie kan via e-mail worden aangevraagd.

Snoeien in de redactie en gaan voor minder met meer kwaliteit...
Misschien zouden de directie, hoofdredactie en uitgever ook eens moeten gaan snoeien in het redactiebestand. Beter een handjevol kwalitatief goede journalisten dan een overschot aan redactieleden die zich niet eens journalist zouden mogen noemen. En die willen in het kader van de actuele CAO-onderhandelingen met de leiding van de krant onder andere een verhoging afdwingen van de vergoeding voor voeding, dus voor een kopje koffie, een flesje Fernandes soft, een portie moksi meti , een broodje kerrie-ei, of een roti met ei en kip en kouseband en aardappel....

Laten zij, het journaille bij de krant, eens gaan strijden voor een beter salaris, een eigen vakbond, een professionele opleiding journalistiek op HBO-niveau en een kwalitatief goede en bereikbare (dus met een eigen website) journalistenvereniging in plaats van voor een vergoeding voor een natje en een droogje...., dat komt ook nog eens wat decadent over.

zondag 31 mei 2015

Het continue foutencircus van de Ware Tijd en Starnieuws

Kanttekeningen plaatsen op en de protest......

31-05-2015 Door: Paul Kraaijer


Het foutencircus van de Surinaamse krant de Ware Tijd en van de nieuwswebsite Starnieuws gaat dagelijks onverminderd voort. Er gaat werkelijk geen foutloze dag voorbij bij het lokaal journaille. Van een eindredacteur heeft waarschijnlijk niemand ooit gehoord. Immers, hoe anders is de hoeveelheid taal- en andere fouten dagelijks in de Ware Tijd (en in haar wededitie) en op Starnieuws te verklaren? Zit iedereen op de redacties te slapen? Interesseert het het journaille niet? Willen zij geen, inhoudelijke, kwaliteit leveren? Het is een blijft een journalistieke blamage, dat dagelijkse foutencircus.

Laten we het vandaag maar houden bij twee artikelen.

Vandaag, zondag 31 mei 2015, in de Ware Tijd Online, in een artikel over leiderschap onder druk van enkele V7-partijen, is dit te lezen:

'(...) De bevindingen van hun achterband zullen doorslaggevend zijn bij het nemen van een besluit. Maar sowies, zegt Breeveld, zullen consequenties verbonden worden aan de verkiezingsuitslag.(..)'
en
'(...) Breeveld zegt verder, dat hij het niet eens is met de stelling, dat de NDP de enige partij is in de geschiedenis van Suriname die in zijn eentje regeermacht heeft weten te bemachten.'

Achterband?
Sowies?
Bemachten?

Achterband was binnen korte tijd gelukkig gewijzigd in achterban, maar de twee andere fouten zijn onopgemerkt gebleven of het zijn in de ogen van de redactie geen fouten.....
Eindredacteur?

Dit is de eerste regel van een artikel dat zaterdagavond 30 mei op Starnieuws verscheen:

'De politieke combinatie V7 heeft vandaag een brief gestuurd naar de voorzitter van het hoofdstembureau Paramaribo, districtscommissaris Jerry Miranda. Hierin worden kanttekeningen geplaatst op de protest van de Nationale Democratische Partij (NDP) (…)'

U leest het goed: 'Hierin worden kanttekeningen geplaatst op de protest (...)'
Kanttekeningen plaatsen op?
De protest?!

De webredactie van Starnieuws heeft later alleen 'de protest' keurig veranderd in 'het protest', maar kanttekeningen plaatsen op is kanttekeningen plaatsen op gebleven. Prima, maar fouten kunnen simpelweg voorkomen worden wanneer voor plaatsing een artikel goed wordt gelezen door een kwalitatief goede eindredacteur, en die zijn er, ook in Suriname.

Let wel, dit is te lezen op de oh zo gewaardeerde nieuwswebsite Starnieuws........ Onbegrijpelijk dat men in Suriname zo weg loopt met deze nieuwswebsite, waar van enige kwalitatief inhoudelijke journalistiek nauwelijks sprake is. Starnieuws teert gewoon op het feit, dat zij eigenlijk de eerste echte nieuwswebsite in Suriname was, waar gepretendeerd wordt 24 uur per dag en 7 dagen in de week nieuws te brengen. Maar, berichten die zogenaamd 's nachts op de site verschijnen kunnen natuurlijk qua tijd overdag al worden geprogrammeerd, zodat die berichten op vooraf vastgestelde tijden 's nachts op de website verschijnen. Door de opgebouwde naamsbekendheid en de naam van de eigenaresse, het vermeend media-icoon Nita Ramcharan (Network Star Suriname), weten organisaties, politieke partijen, politici, bedrijven, enzovoorts Starnieuws snel te vinden. Iedereen gaat uit van een kwalitatief goede nieuwswebsite, maar, helaas, dat is zij verre van dat. Dagelijks zijn vele taal-, journalistieke- en andere fouten op Starnieuws te vinden. Het lijkt wel of iedereen hiervoor de ogen sluit. Is iedereen een koe van zondag, zoals hier wordt gezegd. Wat is in vredesnaam het niveau van de webredacteuren bij Starnieuws? En waar is ook hier de eindredacteur?

Met regelmaat heb ik geschreven over de inhoudelijke kwaliteit van Starnieuws. Die nieuwswebsite geeft daartoe dan ook genoeg aanleiding.

Het wordt hoog tijd dat Suriname door Starnieuws heen weet te prikken en gaat inzien dat er geen sprake is van een journalistiek inhoudelijk kwalitatief goede nieuwsvoorziening. Starnieuws heeft enkel en alleen bestaansrecht vanwege haar naam. Niets meer en niets minder.

Bedrijven en dergelijke die op zo'n nieuwswebsite adverteren zouden ook eens achter hun oren moeten krabbelen, wakker worden. Bedrijven en dergelijke die zelf kwaliteit leveren zouden niet op een kwalitatief slechte nieuwswebsite moeten willen adverteren – ondanks de waarschijnlijk dagelijks grote hoeveelheid bezoekers -, maar op zoek gaan naar een acceptabel alternatief en dat alternatief is er.

Vuil smijten hoort gewoon bij Surinaamse politieke cultuur

Politieke achterdocht, achterklap, corruptie, hoogmoed, arrogantie en beschuldigende tori's bepalen vooral politiek en beleid 


31-05-2015 Door: Paul Kraaijer


Vuil smijten voor, tijdens en na de verkiezingen.... Het gaat gewoon door.... De politiek en het beleid zijn ervan doordrenkt en nu heerst er vooral bij de grootste kemphanen en rivalen voor, tijdens en na de verkiezingen van maandag 25 mei 2015 (NDP en VHP/V7) achterdocht en wantrouwen en gaan beschuldigingen over malversaties, omkoping en fraude en over en weer. Persconferenties worden in aller ijl belegd, persberichten verschijnen in de e-mail in-box, breaking news en zelfs het ABC- actualiteitenprogramma op televisie 'Magazine 4' breekt zaterdagavond 30 mei in met een extra uitzending. Ongehoord, terwijl er nog steeds sinds 23 mei een helikopter van het bedrijf Hi-Jet met twee inzittenden wordt vermist in het binnenland. Het toestel, met aan boord alleen de piloot Donovan van Embricqs en een technicus, was op weg vanuit het district Sipaliwini naar Paramaribo en kwam, met een andere helikopter van hetzelfde bedrijf, in slecht weer terecht. De piloot van de andere helikopter besloot een tussenlanding te maken bij het inheemse dorp Pusugrunu, maar de tweede heli vloog door maar bereikte nooit Paramaribo..... Nog steeds wordt naar de heli en de inzittenden intensief gezocht, zowel vanuit de lucht als op de grond door militairen.

Malversaties en omkoping.....
De Nationale Democratische Partij (NDP) vermoedt malversaties rond de stembusgang in met name het kiesdistrict Paramaribo. De partij belegde hiertoe zelfs zaterdag 30 mei een speciale spoedconferentie. Er zou onder andere een groot verschil zijn tussen geturfde stemlijsten en de uiteindelijk door een stembureau vastgesteld processen-verbaal. Hierdoor zou de partij mogelijk een zetel in het parlement mislopen.


Kort na de persconferentie bracht de VHP (Verenigde Hervormings Partij) een persbericht uit waarin de NDP en de ABOP worden beschuldigd van omkoping. De partijen zouden stemmen hebben gekocht. Volgens de VHP heeft tijdens een bijeenkomst kort na het behalen van vijf zetels in het parlement (De Nationale Assemblee), partijvoorzitter Ronnie Brunswijk iedereen bedankt die een bijdrage geleverd heeft voor het binnen halen van de vijf zetels voor de partij. Natuurlijk, aldus de VHP, bedankte Brunswijk de kiezers op zijn wel bekende manier, door geld te verdelen c.q. te strooien. Alle aanwezigen kregen, zo schrijft de Mediacommissie van de VHP, een biljet van 50 Surinaamse dollar (Srd). De VHP beweert dat Brunswijk meer dan Srd 100.000 heeft verdeeld onder de kiezers.


In het inheemse dorp Kwamalasamutu, in het zuidwesten van het land, zou, aldus de VHP, ook NDP-voorzitter Desi Bouterse 'flink gestrooid' hebben met geld om in de gunst te komen van de kiezers. Er zijn bedragen genoemd van Srd 350 tot 500. Al eerder had de VHP ook al laten weten de gang van zaken rond de stembusgang in het Paramaribo te wantrouwen.

Dat de VHP, als verliezer, met allerlei insinuerende en beschuldigende uitspraken komt ligt voor de hand. Excuses worden gezocht voor de verloren verkiezingsstrijd. Maar, dat ook de NDP twijfelt over een correcte gang van zaken rond de verkiezingen is opmerkelijk. Kort na de verkiezingen lieten de waarnemingsmissies van de UNASUR (Unión de Naciones Suramericanas) en OAS (Organisatie van Amerikaanse Staten) juist weten tevreden te zijn over het verloop van de verkiezingen.






Nu komt er plotseling, zoveel dagen na de verkiezingen, allemaal bagger boven water drijven en blijken er her en der fouten, al dan niet bewust, al dan niet met opzet, te zijn gemaakt door diverse stembureaus. De UNASUR en OAS kunnen hun verklaringen feitelijk gaan bijstellen....

Te lange werkdag stembusbureaupersoneel
Een en ander, alle verdachtmakingen en beschuldigingen, zorgt er ongetwijfeld voor, dat de officiële uitslag van de 25 mei gehouden 'algemene, vrije en geheime' verkiezingen nog enige tijd op zich zal laten wachten.

(Bron foto: verkiezingen.sr)
Dat zaken niet goed zijn gegaan bij diverse stembureaus is eigenlijk niet opmerkelijk. Het waren verkiezingen in een land dat doorspekt is van fraude en corruptie. Dus, waarom ook niet tijdens de verkiezingen?
Daarenboven werden stembureaus bemand door slechts tien personen, van alle leeftijden en opleidingsniveaus, dus ook ouderen, dus ook mensen die niet eens wisten wat turven is. Voor diverse medewerker(st)ers van stembureaus begon de 25e mei al heel vroeg: half vijf aanwezig zijn 's morgens was heel gewoon. Kiesgerechtigden konden hun stem uitbrengen tussen zeven uur 's ochtends en zeven uur 's avonds. Het personeel van een stembureau kreeg overdag een uur de gelegenheid om zelf ook te gaan stemmen - waardoor er niet van een pauze kon worden gesproken - en tussen zeven en acht uur in de avond werd gepauzeerd, maar in de praktijk bleek dat in deze pauze ook werd doorgewerkt. Tot diep in de nacht, de volgende ochtend, 26 mei, werd gewerkt. Sommige medewerk(st)ers konden pas om half drie in de ochtend of nog later naar huis gaan, doodvermoeid. Enkele oudere medewerk(st)ers vertoonden in de loop van de dag tekenen van vermoeidheid. Hier en daar vielen de ogen dicht. Het personeel in de stembureaus moest veelal op een onverantwoordelijke wijze het werk verrichten, tegen een vergoeding van een paar honderd Surinaamse dollar.

Strengere selectie stembusbureaupersoneel bij volgende verkiezingen
Het zou aan te bevelen zijn dat bij volgende verkiezingen de selectie van stembusbureaupersoneel strenger is: een maximum leeftijd is aan te raden als ook een minimaal opleidingsniveau.

Weer vijf jaren corruptie in vooruitzicht....
Men (lees: de politici) krijgt geen genoeg van vuilsmijterij.... en dat gaat de Surinaamse bevolking, die er kennelijk zelf voor gekozen heeft, dus vijf jaren lang weer over zich heen krijgen in dat switi Sranan, aan de opbouw waarvan iedereen zogenaamd oh zo graag wil bijdragen, maar dan wel in het voordeel van de eigen portemonnee.

Het land van politieke achterdocht, achterklap, corruptie, hoogmoed, arrogantie en beschuldigende tori's..... Maar, het land is zooooo mooi en heeft zoveel potentieel en dat wordt door de heren en dames politici en zogenoemde beleidsmakers wel eens vergeten.

vrijdag 29 mei 2015

Den Blauwvinger: Het volk kiest blind voor charisma, demagogie en populisme en laat duister verleden voor wat het is

COLUMN: Wachten op eerste motie van wantrouwen nieuwe oppositie in Assemblee...

29-05-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


De verkiezingen zijn achter de rug. Grote winnaars zijn de Nationale Democratische Partij (NDP) en haar voorzitter en president Desi Bouterse. Het volk heeft gekozen, het volk heeft beslist. Uit de uitslag van de verkiezingen zou geconcludeerd kunnen worden, dat de NDP (met 26 tot 27 zetels) alleen kan gaan regeren. Het is nu nog onduidelijk of de NDP dat werkelijk gaat doen. De kans is reëler, dat de partij een paar coalitiegenootjes gaat zoeken om verzekerd te zijn van een aanzienlijke meerderheid in De Nationale Assemblee, het parlement.

Blindstaren op regeermacht en aanzien
Tijdens de verkiezingscampagne hebben politici en kandidaten elkaar voor rotte vis uitgemaakt, op de politieke podia werd ongegeneerd met vuil gesmeten, propagandamaterialen (billboards, vlaggen) werden al dan niet door politieke opponenten of gewoon door baldadige figuren vernield, de ethische gedragscode, waar zo mee werd gezwaaid, bleek van tafel te zijn geveegd. Bij het formeren van de regering zullen politici zich waarschijnlijk blindstaren op slechts regeermacht en aanzien en wordt vermeende vijandschap even in een kast gezet. Dat is politiek, een onbetrouwbaar spel met vooral macht en aanzien als inzet en nauwelijks oog voor de dagelijkse problemen van vele burgers.

Jongeren negeren duister verleden Bouterse en NDP
Niemand, nationaal en internationaal, lijkt verrast te zijn door de uitslag. De winst zou vooral het gevolg zijn van het stemgedrag van jongeren. Jongeren voor wie een duister Surinaams verleden in dit tijdsgewricht totaal oninteressant is. Zij leven nu en in het onderwijs wordt nauwelijks aandacht besteed aan het militaire verleden van Bouterse, laat staan aan zijn drugsveroordeling in 1991 van elf jaar gevangenisstraf in Nederland en zijn directe betrokkenheid bij de ernstige mishandeling van- en moord op vijftien onschuldige vermeende opponenten op 8 december 1982. Het was bij de verkiezingen geen issue. Niemand lijkt er wakker van te liggen dat het land de komende jaren weer geregeerd gaat worden door Bouterse, die vooral door buitenlandse media en niet door de lokale pers constant herinnerd wordt aan zijn 'criminele' verleden.

Nabestaanden van de vijftien 8 decemberslachtoffers zullen hier compleet anders over denken. Zij blijven volharden in een correcte afwikkeling van het strafproces. Zij leven dagelijks met een trauma en met verdachten en daders die nog steeds in vrijheid mogen leven. De jeugd staat daar niet bij stil. De jeugd denkt niet na, maar staart zich vooral blind op Iphone, Damaru, Facebook en Bryan B. De jeugd, voor wie De Nationale Assemblee, onbekend terrein is, leeft in een bekrompen koker.

De verfoeide issues.....
Volgens Bouterse had zijn grootste concurrentie tijdens de verkiezingscampagne, het politieke samenwerkingsverband V7 (VHP, NPS, SPA, DA91, PL en BEP), geen issues. Het enige waar de oppositie tijdens de verkiezingscampagne toe in staat bleek te zijn, was het ophemelen van de regering Venetiaan-Sardjoe. Zo zouden diverse projecten waar de regering Bouterse-Ameerali mooie sier mee heeft lopen maken, feitelijk uit de koker zijn gekomen van de vorige regering. Het was een zwakke verkiezingscampagne, ondanks de vele door de VHP gedomineerde V7-verkiezingsspotjes op televisie, en dat gold zeker voor partijen als de NPS, DA91 en de SPA. De Surinaamse Partij van de Arbeid en het Democratisch Alternatief '91 keren zelfs niet terug in het parlement en de NPS heeft een zetel verloren. Dramatisch en grotendeels te wijten aan hun wijze van campagnevoeren.

Regering van ad-hoc beleid en van projecten achterstevoren uitvoeren
Maar, ook de NDP had een inhoudelijk zwakke campagne. De partij leek het vooral te moeten hebben van vlaggen, vlaggetjes, petjes, T-shirts, auto's, motoren en scooters in paarse kleuren gespoten en voorzien van afbeeldingen van Bouterse en van het eenzijdige staatsvoorlichtingsprogramma InfoAct met gelikte filmpjes om het gevoerde beleid van de regering Bouterse-Ameerali maar zo zonnig mogelijk in de huiskamers te brengen.
Tijdens de diverse zogenoemde massameetings van de NDP kon Bouterse niets meer doen, dan alleen maar tot vervelends toe opsommen wat zijn regering de afgelopen vijf jaren zou hebben bereikt. Natuurlijk, de gebruikelijke verkiezingsretoriek, vooral maar constant blijven hameren op de drie tot stand gekomen sociale weten (met nog vele niet uitgewerkte en opgeloste haken en ogen), op de overeenkomsten met de Canadese goudmijnmultinational IAmGold en het Amerikaanse Newmont (die veel milieuschade veroorzaken en afhankelijk zijn van de prijs van goud op een onzekere wereldmarkt), de Chinese prefabwoningbouwfabriek te Smalkalden aan de Surinamerivier in het district Para, de nieuwe Staatsolie raffinaderij, op de verhoging van de Kinderbijslag en de Algemene Oudedagsvoorziening, op de bouw van een dijkje hier en een dijkje daar en de asfaltering en rehabilitatie van een wegje hier en een wegje daar. Van enig gestructureerd beleid op lange termijn is nauwelijks sprake geweest de afgelopen vijf jaren.

De regering Bouterse-Ameerali was een ad hoc-regering, waarin eerst plannen werden ontwikkeld en met veel tamtam werden aangekondigd waarna vervolgens bleek, dat er allerlei problemen rond bijvoorbeeld grondrechten waren. De regering werkte van achteren naar voren. De regering plande eerste en dacht vervolgens pas na over de haalbaarheid en realiteitszin van haar plannen. De spoorlijn bestaat nog slechts op papier en de Surinamerivier bij Paramaribo moet nog steeds worden uitgebaggerd en een groots ontwateringsplan voor de stad moet ook nog steeds op de rails worden gezet.
Natuurlijk er zijn issues bereikt, maar niet vergeten mag worden, dat ook diverse projecten nog niet zijn afgerond en zelfs, vanwege financiële redenen, zijn uitgesteld, zoals het beruchte spoorlijnproject (de aanleg van een spoorlijn van Paramaribo naar het dorp Onverwacht in het district Para, een paar kilometer voor de nationale luchthaven Johan Adolf Pengel). Gezwegen werd, uiteraard, over het wegsturen en reshuffelen van diverse ministers, ook eigen ministers, over de aanzienlijke schulden van de regering, over de geringe inhoud van de staatskas, over het niet uitbetalen van bedrijven, aannemers en burgers die diensten voor de overheid hebben geleverd, over het disfunctioneren van de presidentiële Commissie Ordening Goudsector, over de steeds aanwezige goudpontons op het stuwmeer die vernietigend zijn voor de biodiversiteit en de gezondheid van lokale bewoners, de inheemsen en marrons, over de wanprestaties van de NV Elektriciteitsbedrijven Suriname (EBS), over de problemen in de rijstsector in het district Nickerie, enzovoorts, enzovoorts.

Kiezer ziet slechts charisma Bouterse en hoort slechts het geschreeuw van Misiekaba
Dit interesseert de doorsnee kiezer echter niet. Die ziet alleen het charisma van Bouterse, die hoort het hysterisch geschreeuw van het Assembleelid en pastor en volksmenner/demagoog André Misiekaba (amusant om te zien en te horen, maar weinig inhoudelijk), die ziet een paar geasfalteerde wegen, die ziet dat er iets wordt gedaan aan dijkenbouw her en der, die ziet een paar sociale wetten aangenomen worden in parlement, die ziet her en der wat nieuwe woningen verrijzen, die ziet dat het project Naschoolse Opvang functioneert, die ziet dat Bouterse, met zijn diverse bezoeken aan dorpjes in het binnenland, het binnenland niet vergeet, en ziet niet dat het nog steeds schort aan de uitbetaling van leerkrachten, die ziet dat her en der wat kanalen en trenzen worden opgeschoond, dat her en der wat extra schooltjes en klaslokalen zijn gebouwd, maar het merendeel van de binnenlandbewoners zit nog steeds grote delen van de dag zonder elektriciteit en zonder schoon drinkwater en bij zware regenval stromen overal nog steeds percelen onder water.

Het wachten is op de eerste oppositionele motie van wantrouwen
Bouterse wordt nu de mogelijkheid geboden om de komende vijf jaren onder andere zijn projecten af te ronden, de staatskas aan te zuiveren, de schuldenlast te verlagen, belangrijke wetten aangenomen te krijgen in het parlement, schulden aan bedrijven, burgers en aannemers te voldoen, de goudsector in het binnenland eindelijk eens goed te ordenen en om het 8 decemberstrafproces niet langer te traineren. De vraag is of de aanstaande oppositie hem de gelegenheid gaat geven om zijn plannen te realiseren. Het wachten is op de eerste motie van wantrouwen vanuit de oppositie tegen de regering.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
29 mei 2015
Amsterdam-Paramaribo

zondag 24 mei 2015

Den Blauwvinger: 'Heh, pres, Desi, kan ik wat goudpontonnetjes van het stuwmeer verdrijven?'

COLUMN: Commissie Ordening Goudsector verschuilt zich passief achter ministerie

Commissie neemt niet zelf initiatief om over te gaan tot verwijderen skalians, maar wacht op instructie

24-05-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


In Suriname is afgelopen middernacht een officieel einde gekomen aan de verkiezingscampagnes van de politieke partijen en politieke samenwerkingsverbanden. De kiezers gaan morgen, maandag 25 mei, naar de stembus. Het is de drukte rond deze verkiezingen waarom er niet wordt opgetreden tegen de voor het milieu en de volksgezondheid van inheemsen en marrons in het binnenland schadelijke drijvende goudwinningsbedrijven ofwel goudpontons ofwel skalians, waarop ook kwik wordt gebruikt. Dat beweerde althans afgelopen donderdag Gerold Dompig, voorzitter van het managementteam in de presidentiële Commissie Ordening Goudsector, in een van de lokale kranten.

Hij reageerde hiermee op een alarmkreet van de bekende botanicus en eigenaar van het toeristische Tonka eiland in het stuwmeer, Frits van Troon. Die zei 19 mei in diezelfde krant, dat op dit moment dertien goudpontons op het meer werkzaam zijn, terwijl dat verboden is (de wet verbiedt het mijnen in open wateren) en dat geen enkele autoriteit ingrijpt. 'Dit is echt een ontwikkeling die begonnen is tijdens de huidige regering in 2011', aldus Van Troon. Nu is het Van Troon die aan de bel trekt, maar het parlementslid Ronny Asabina van de BEP (partij van Broederschap en Eenheid in de Politiek) heeft vaak in De Nationale Assemblee aan diezelfde bel getrokken. Maar, niemand binnen de overheid lijkt die bel te willen horen. Asabina was de afgelopen vijf jaren een roepende in de politieke en bestuurlijke woestijn.

Goudponton inkomstenbron voor overheid. (Bron foto: Ronny Asabina)
De overheid zwijgt, de overheid is passief, de overheid gedoogd, immers die heeft juist baat bij de aanwezigheid van de goudpontons op het stuwmeer en rivieren. De Belastingdienst heeft aanzienlijke bedragen kunnen innen bij eigenaren van goudpontons. De skalians worden dus gedoogd, ondanks het feit dat ze een vernietigende werking hebben op het milieu, om de staatskas aan te kunnen vullen.

Dat wordt nota bene erkend door Dompig. 'We hebben eerder opgetreden op de Marowijnerivier. Eigenaren van skalians hebben ieder zes miljoen Surinaamse dollar aan belastingaanslagen gehad. We hebben sommigen aan de ketting gelegd en sommigen weggesleept.' Maar, dat was natuurlijk geen actie om het milieu te beschermen en om de wet na te leven, dit was een actie om de staatskas te spekken.


En afgelopen week durfde Dompig de schuld van een toename van de illegale goudpontons op het stuwmeer te geven aan het uitblijven van instructies van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen (NH).

'Er was geen duidelijke instructie vanuit NH. Ik, als technocraat, moet afgaan op instructie van een politiek verantwoordelijke', beweerde Dompig, die werkzaam is voor een presidentiële commissie en dus feitelijk zou moeten afgaan op instructie van president Desi Bouterse. Ook zei hij, dat door het gebrek aan wetgeving er volgens hem geen basis is om de illegale pontons uit het meer te ontruimen. Wat een onzin.
Kennelijk is Dompig zelf niet op de hoogte van wetgeving, immers het mijnen in open wateren is bij wet verboden en dus strafbaar. Het mag niet en dat zou Dompig behoren te weten. Er is dan ook een wettelijke basis om op te treden tegen de goudpontons en hun eigenaren.
'We staan te trappelen om direct na deze drukke periode in te grijpen als we de instructie krijgen. We zijn slechts een werkarm', aldus Dompig.

Dompig wacht, wacht, wacht en wacht op instructie. Hij maakt deel uit van een presidentiële commissie. Dus wat let hem om zelf eens in actie te komen, de telefoon te pakken en te zeggen:

'Heh pres, Desi, fawaka? Ik moet uit media vernemen, dat er kennelijk zo'n dertien stuks van die drijvende goudfabriekjes op het stuwmeer ronddobberen. De oude plantenkenner Van Troon, Frits toch, ja, die van Tonka, wil eigenlijk wel eens van die dingen af. Ze schijnen schade toe te brengen aan het meer en ook aan de gezondheid van mensen. Natuurlijk blijven ook nog eens bezoekers weg van zijn eilandje. Dus, wordt het niet eens tijd om ze te verwijderen? Het mag toch ook niet, goud zoeken ii watra? Mi wakti al maanden om in actie te komen, heb er zin in, maar krijg maar geen instructie. No kan toch? En tja, ik ga natuurlijk niets iets uit mezelf ondernemen, toch, pres?'

'Gerold, mi begrijp yu volledig. Je bent toch een volwassen vent brada!? Waarom wakti? Treedt op, doe iets, verwijder die dingen van dat meer. Nog voor de verkiezingen hoor!' Kan ik een zoveelste wit voetje halen bij mijn burgers in dit mooie land.'

'Maar, what about al die belastingcentjes dan?'

'Oh ja, tsjoerie. Pfffff..... Gerold, gooi ze toch maar van het meer af. Doe maar. Binnen no time zijn ze weer terug, toch, net als al die porknokkers die je her en der hebt verwijderd, iedereen keert weer terug, en dan kunnen we centjes blijven innen bij de eigenaren van die pontons, we kennen ze toch, hier in de stad, en hebben wij, switi Sranan dus, laten zien dat wij het menen met ons milieu en de gezondheid van de binnenlandbewoners. Daar zitten toch ook onze kiezers?'

'Ah bun. Is goed brada, pres. Ik zal zien wanneer we met de sterk arm van onze gewapende machten het meer op kunnen. Hopelijk lukt dat nog voor de verkiezingen, want na de verkiezingen kan de wereld er heel anders uit zien, ook voor mij en de commissie.'

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
24 mei 2015
Amsterdam-Paramaribo

Slotmassameetings politieke partijen dag voor verkiezingen Suriname brengen niets nieuws onder de zon

Laatste bijeenkomsten V7, ABOP en NDP aaneenschakeling van verkiezingsretoriek en natrappen

24-05-2015 Door: Paul Kraaijer


Geen enkele politieke partij of -samenwerkingsverband had gisteravond tijdens de laatste zogenoemde 'massameetings' voor de verkiezingen van morgen, 25 mei, iets nieuws te melden. Het was overal (NDP, V7, ABOP) dezelfde zich al wekenlang tot vervelends toe repeterende verkiezingsretoriek. Een saaie monoloog, beetje drama en vooral veel lol, plezier, vlaggen en vlaggetjes en petjes en shirtjes in de kleuren van een partij. 

Het oogde allemaal de afgelopen weken wat onvolwassen. Politieke inhoud was ver te zoeken. Waarschijnlijk hebben negen van de tien stemmers nog nooit een politiek partijprogramma gezien, laat staan gelezen, laat staan begrepen.

Algemene termen vlogen gisteravond weer over de podia in Paramaribo en een podium in Moengo in het district Marowijne. Concrete beleidsplannen kwamen nauwelijks aan bod.

Kandidaten deden hun best zich te profileren in uitersten, van keurig rustig taalgebruik tot luidruchtig geschreeuw van een kandidaat bij wie het zweet als een waterval in het Brownsberg Natuurpark over het kale hoofd naar beneden stroomde.
Een enkele kandidaat dacht in een blijspel op het podium van een theater te staan en te acteren en vond zichzelf kennelijk ook nog eens belangrijker dan welke politieke inhoud dan ook.
Een huidig parlementslid en kandidaat van een partij nam plotseling een collega van een andere partij onder vuur. Ongegeneerd en ongepast. Een trap na van een politicus en arts die bij hoog en bij laag de afgelopen periode heeft beweerd, dat hij en zijn partij geen gedrags- ofwel ethische code nodig hebben en zich netjes en correct gedragen. Daar was op de valreep niets van te merken. Hij viel door de mand.

Retoriek, retoriek. Amusant en rechtstreeks uitgezonden op televisie.

Het enige nieuwtje onder de zon was de bekendmaking, tot ieders verrassing, van NDP-voorman en president Desi Bouterse, dat hij de huidig minister van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur Ashwin Adhin graag na de verkiezingen bij eventuele verkiezingswinst als zijn vicepresident. Ahdin was zichtbaar zelf het meest verrast. Wie niet, maar laten we eerlijk zijn, niets mis toch met die jonge intelligente en sympathieke Adhin....

Nog een aantal uren en dan worden de partijen en kandidaten afgerekend in de vele stemhokjes. De uitkomst kon nog wel eens verrassend zijn..... toch?

vrijdag 22 mei 2015

Den Blauwvinger: Het regent in april en mei plotseling officiële openingen en ingebruiknames

COLUMN: Zelfs paars feestje bij 'technische oplevering' vishal Centrale Markt.....

Regering (lees: NDP) heeft 'charme-offensief' nodig met oog op verkiezingen

22-05-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Suriname is gespannen. Suriname is woelig. Suriname kijkt uit naar de verkiezingen van maandag 25 mei. Politieke partijen en politieke samenwerkingsverbanden zijn in het veld. Ze houden zogenoemde massameetings en gewone bijeenkomstjes in buurten en wijken in Paramaribo. Een enkele partij heeft de mogelijkheid om inheemse- en marrondorpen in het binnenland te bezoeken om stemmen te werven. Langs wegen zijn hier en daar politieke billboards te zien, al dan niet beklad of vernield, door baldadige figuren of door politieke opponenten. Politieke partijen en politieke samenwerkingsverbanden zijn op tv in verkiezingsspotjes te zien en ze worden door kandidaten vertegenwoordigd in allerlei politieke debatten waarin op geen enkele wijze sprake is van vuur, van strijd en van echte keiharde tegenstellingen.

Het einde van de regering Bouterse-Ameerali komt in zicht. Maar, het lijkt of de regering een eigen soort verkiezingscampagne houdt. Het lijkt of de grootste regeringspartij, de Nationale Democratische Partij (NDP) onder leiding van Desi Bouterse, een soort charme-offensief voert sinds april. Immers vanaf die maand blijkt. dat er opvallend veel officiële aangelegenheden zijn waarbij de NDP duidelijk zichtbaar aanwezig is, in de vorm van haar ministers en vlagvertoon.

Gebouwen en panden worden geopend of technisch opgeleverd, startseinen worden gegeven voor asfalteringswerkzaamheden van wegen, vele, zeer vele grondpapieren worden plotseling in sneltreinvaart door het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer op feestelijke wijze uitgereikt aan dolblije burgers, commissies worden door de regering in het leven geroepen vlak voor het einde van de regeertermijn, het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling wordt op de valreep het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur, de officiële start van de aanleg van een dijk bij de Waterkant van Domburg wordt gevierd en een heus legermuseum wordt geopend. Het zijn allemaal feestjes, NDP-feestjes. Het zijn allemaal verkapte stemmenwervingsactiviteiten.

Natuurlijk, vooral als je die stemmenwervingsactiviteiten in april en mei afzet tegen de maanden januari, februari en maart in welke maanden slechts een op een hand te tellen officiële openingen en ingebruiknames plaatsvond. In maart gebeurde zelfs helemaal niets.

Twee officiële festiviteiten in januari:
15 januari: Het Lachmipersad Mungra Streekziekenhuis Nickerie (LMSZN) nam 15 januari 2015 een nieuw kantoorgebouw in gebruik. President Desi Bouterse en de ministers Michel Blokland van Volksgezondheid, Rabindre Parmessar van Openbare Werken en Stevan Relyveld van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheeer woonden de activiteiten bij.

30 januari: De Task Force Sportaccommodaties van het ministerie van Sport- en Jeugdzaken startte met de rehabilitatie van de sporthal te Tammenga. Bij het startsein van de renovatiewerkzaamheden waren onder andere van de partij Assembleevoorzitter Jennifer Geerlings-Simons, minister Ismanto Adna van Sport- en Jeugdzaken, minister Ashwin Adhin van Onderwijs en Volksontwikkeling, het NDP-Assembleelid Melvin Bouva en ook districtscommissaris van Paramaribo Zuidwest Mike Nerkust.

Slechts een officiële activiteit in februari:
20 februari: Suriname Kaloti Mint House (SKMH) te Zanderij, in het district Para, werd officieel geopend. De regering werd vertegenwoordigd door vicepresident Robert Ameerali. President Bouterse was verhinderd wegens andere verplichtingen.

Gelet op het aantal officiële handelingen door de regering (lees: de NDP) in april en mei kan niet anders geconcludeerd worden dan dat de regering (lees: de NDP) daarmee willens en wetens heeft willen inspelen op de gemoedstoestand van de kiezers, de burgers. De regering (lees: de NDP) heeft om twee minuten voor twaalf nog getracht een wit voetje te halen bij potentiële kiezers met diverse positieve gebeurtenissen, ook om daarmee de geur van corruptie en andere negatieve issues weg te blazen. Een andere verklaring voor de grote hoeveelheid officiële regeringshandelingen in de maanden april en mei kan niet worden gegeven en toeval bestaat niet.......



Hoogachtend,
Den Blauwvinger
22 mei 2015
Amsterdam-Paramaribo

donderdag 14 mei 2015

Den Blauwvinger: Regering Suriname, neem verantwoordelijk en verbiedt Gramoxone

COLUMN: Jonge meisjes uit Frans-Guyana kopen dodelijk gif in Suriname om uit het leven te stappen

Suriname lijkt door laks beleid medeschuldig aan zelfmoord Franse jonge meisjes

14-05-2015  Door: Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Gebleken is, dat wanhopige jonge meisjes uit buurland Frans-Guyana de grensrivier met Suriname oversteken om daar het dodelijke onkruidbestrijdingsmiddel Gramoxone te kopen. Ze kopen het echter niet om het onkruid op het perceel van hun ouders te doden, maar om zichzelf te doden. In Suriname kan dat: gramoxone is her en der verkrijgbaar, niet verboden, door een lakse overheid, een lakse regering. Een regering die de dodelijke werking van Gramoxone kent, een regering die nu indirect meewerkt aan zelfmoorden van tienermeisjes in Frans-Guyana.

De Ware Tijd bericht woensdag 13 mei, dat er in het grensgebied rond Maripasoula aan de Marowijnerivier bezorgdheid is ontstaan over een reeks zelfmoordgevallen in dat grensdorp. Sinds begin dit jaar hebben vijf tienermeisjes Gramoxone ingenomen, na het gif in Suriname te hebben gekocht. Drie van de meisjes zijn niet meer in leven.

De districtscommissaris van Sipaliwini, Yvonne Malonti, weet alleen te reageren met een opmerking, dat het motief van die meisjes te maken heeft met 'liefde'. Volgens haar zou het om meisjes gaan van wie de ouders 'een uitverkoren liefde' hebben afgewezen. Maar, had zij niet anders moeten reageren? Had zij niet een strenge vingerwijzing moeten doen naar haar werkgever, de Surinaamse regering? Of zou zij niet bekend zijn met Gramaxone? Want daar moet zij over praten, niet over de achtergronden van de zelfmoorden en pogingen daartoe van die Franse meisjes, maar over het feit, dat dat dodelijke onkruidbestrijdingsmiddel voor die meisjes eenvoudig te koop bleek te zijn in haar district.

Malonti had er meteen bij 'Paramaribo' op moeten aandringen, dat nu eens eindelijk werk wordt gemaakt van een permanent verbod op Gramoxone. Immers, verboden in Frans-Guyana, nadat de Europese Unie het product per juli 2007 verbood, hebben jonge meisjes de weg naar Suriname makkelijk gevonden om Gramoxone daar ergens in een goudzoekersdorpje te kunnen kopen. Mogelijk verkrijgbaar bij elke 'Snesi' aan de Surinaamse zijde van de Marowijne(grens)rivier.

Op 1 mei berichtte De Surinaamse Krant nog, met kennelijk een vooruitziende blik, over het nog steeds in Suriname overal verkrijgbare zeer giftige Gramoxone. Terwijl op het Latijns-Amerikaanse continent de strijd, ook door nationale overheden, wordt opgevoerd tegen dergelijke dodelijke stoffen, toont de Surinaamse overheid een passieve houding als het gaat om het verbieden van dergelijke onkruidbestrijders en andere gifsoorten die in de landbouwsector worden gebruikt.

Het is nu echter echt tijd voor actie, tijd voor handelen door de Surinaamse regering. Het kan toch niet zo zijn, dat door een terughoudend en laks overheidsbeleid jonge meisjes uit het oostelijk buurland de weg weten te vinden, net over de grensrivier op Surinaams grondgebied, naar het uiterst dodelijke gramoxone?
Feitelijk maakt dat de Surinaamse overheid medeschuldig aan het overlijden door zelfmoord na inname van Gramoxone van jonge kinderen.
Iets om over na te denken voor de Surinaamse verantwoordelijken...

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
14 mei 2015
Amsterdam-Paramaribo

Ter info: 
Persbericht Gerecht van Eerste Aanleg van de Europese Gemeenschappen van 11 juli 2007, verbod op paraquat (Gramoxone) in EU:



Het volledig vonnis: