De geschiedenis van de kleinschalige goudwinning in Suriname - De moeizame en lange weg van chaos naar ordening

Vuil smijten hoort gewoon bij Surinaamse politieke cultuur

Politieke achterdocht, achterklap, corruptie, hoogmoed, arrogantie en beschuldigende tori's bepalen vooral politiek en beleid 

31-05-2015 Door: Paul Kraaijer

Vuil smijten voor, tijdens en na de verkiezingen.... Het gaat gewoon door.... De politiek en het beleid zijn ervan doordrenkt en nu heerst er vooral bij de grootste kemphanen en rivalen voor, tijdens en na de verkiezingen van maandag 25 mei 2015 (NDP en VHP/V7) achterdocht en wantrouwen en gaan beschuldigingen over malversaties, omkoping en fraude en over en weer. Persconferenties worden in aller ijl belegd, persberichten verschijnen in de e-mail in-box, breaking news en zelfs het ABC- actualiteitenprogramma op televisie 'Magazine 4' breekt zaterdagavond 30 mei in met een extra uitzending. Ongehoord, terwijl er nog steeds sinds 23 mei een helikopter van het bedrijf Hi-Jet met twee inzittenden wordt vermist in het binnenland. Het toestel, met aan boord alleen de piloot Donovan van Embricqs en een technicus, was op weg vanuit het district Sipaliwini naar Paramaribo en kwam, met een andere helikopter van hetzelfde bedrijf, in slecht weer terecht. De piloot van de andere helikopter besloot een tussenlanding te maken bij het inheemse dorp Pusugrunu, maar de tweede heli vloog door maar bereikte nooit Paramaribo..... Nog steeds wordt naar de heli en de inzittenden intensief gezocht, zowel vanuit de lucht als op de grond door militairen.

Malversaties en omkoping.....

De Nationale Democratische Partij (NDP) vermoedt malversaties rond de stembusgang in met name het kiesdistrict Paramaribo. De partij belegde hiertoe zelfs zaterdag 30 mei een speciale spoedconferentie. Er zou onder andere een groot verschil zijn tussen geturfde stemlijsten en de uiteindelijk door een stembureau vastgesteld processen-verbaal. Hierdoor zou de partij mogelijk een zetel in het parlement mislopen.

Kort na de persconferentie bracht de VHP (Verenigde Hervormings Partij) een persbericht uit waarin de NDP en de ABOP worden beschuldigd van omkoping. De partijen zouden stemmen hebben gekocht. Volgens de VHP heeft tijdens een bijeenkomst kort na het behalen van vijf zetels in het parlement (De Nationale Assemblee), partijvoorzitter Ronnie Brunswijk iedereen bedankt die een bijdrage geleverd heeft voor het binnen halen van de vijf zetels voor de partij. Natuurlijk, aldus de VHP, bedankte Brunswijk de kiezers op zijn wel bekende manier, door geld te verdelen c.q. te strooien. Alle aanwezigen kregen, zo schrijft de Mediacommissie van de VHP, een biljet van 50 Surinaamse dollar (Srd). De VHP beweert dat Brunswijk meer dan Srd 100.000 heeft verdeeld onder de kiezers.

In het inheemse dorp Kwamalasamutu, in het zuidwesten van het land, zou, aldus de VHP, ook NDP-voorzitter Desi Bouterse 'flink gestrooid' hebben met geld om in de gunst te komen van de kiezers. Er zijn bedragen genoemd van Srd 350 tot 500. Al eerder had de VHP ook al laten weten de gang van zaken rond de stembusgang in het Paramaribo te wantrouwen.

Dat de VHP, als verliezer, met allerlei insinuerende en beschuldigende uitspraken komt ligt voor de hand. Excuses worden gezocht voor de verloren verkiezingsstrijd. Maar, dat ook de NDP twijfelt over een correcte gang van zaken rond de verkiezingen is opmerkelijk. Kort na de verkiezingen lieten de waarnemingsmissies van de UNASUR (Unión de Naciones Suramericanas) en OAS (Organisatie van Amerikaanse Staten) juist weten tevreden te zijn over het verloop van de verkiezingen.

Nu komt er plotseling, zoveel dagen na de verkiezingen, allemaal bagger boven water drijven en blijken er her en der fouten, al dan niet bewust, al dan niet met opzet, te zijn gemaakt door diverse stembureaus. De UNASUR en OAS kunnen hun verklaringen feitelijk gaan bijstellen....

Te lange werkdag stembusbureaupersoneel

Een en ander, alle verdachtmakingen en beschuldigingen, zorgt er ongetwijfeld voor, dat de officiële uitslag van de 25 mei gehouden 'algemene, vrije en geheime' verkiezingen nog enige tijd op zich zal laten wachten.

(Bron foto: verkiezingen.sr)

Dat zaken niet goed zijn gegaan bij diverse stembureaus is eigenlijk niet opmerkelijk. Het waren verkiezingen in een land dat doorspekt is van fraude en corruptie. Dus, waarom ook niet tijdens de verkiezingen?

Daarenboven werden stembureaus bemand door slechts tien personen, van alle leeftijden en opleidingsniveaus, dus ook ouderen, dus ook mensen die niet eens wisten wat turven is. Voor diverse medewerker(st)ers van stembureaus begon de 25e mei al heel vroeg: half vijf aanwezig zijn 's morgens was heel gewoon. Kiesgerechtigden konden hun stem uitbrengen tussen zeven uur 's ochtends en zeven uur 's avonds. Het personeel van een stembureau kreeg overdag een uur de gelegenheid om zelf ook te gaan stemmen - waardoor er niet van een pauze kon worden gesproken - en tussen zeven en acht uur in de avond werd gepauzeerd, maar in de praktijk bleek dat in deze pauze ook werd doorgewerkt. Tot diep in de nacht, de volgende ochtend, 26 mei, werd gewerkt. Sommige medewerk(st)ers konden pas om half drie in de ochtend of nog later naar huis gaan, doodvermoeid. Enkele oudere medewerk(st)ers vertoonden in de loop van de dag tekenen van vermoeidheid. Hier en daar vielen de ogen dicht. Het personeel in de stembureaus moest veelal op een onverantwoordelijke wijze het werk verrichten, tegen een vergoeding van een paar honderd Surinaamse dollar.

Strengere selectie stembusbureaupersoneel bij volgende verkiezingen

Het zou aan te bevelen zijn dat bij volgende verkiezingen de selectie van stembusbureaupersoneel strenger is: een maximum leeftijd is aan te raden als ook een minimaal opleidingsniveau.

Weer vijf jaren corruptie in vooruitzicht....

Men (lees: de politici) krijgt geen genoeg van vuilsmijterij.... en dat gaat de Surinaamse bevolking, die er kennelijk zelf voor gekozen heeft, dus vijf jaren lang weer over zich heen krijgen in dat switi Sranan, aan de opbouw waarvan iedereen zogenaamd oh zo graag wil bijdragen, maar dan wel in het voordeel van de eigen portemonnee.

Het land van politieke achterdocht, achterklap, corruptie, hoogmoed, arrogantie en beschuldigende tori's..... Maar, het land is zooooo mooi en heeft zoveel potentieel en dat wordt door de heren en dames politici en zogenoemde beleidsmakers wel eens vergeten.

Den Blauwvinger: Regering Suriname, neem verantwoordelijk en verbiedt Gramoxone

COLUMN: Jonge meisjes uit Frans-Guyana kopen dodelijk gif in Suriname om uit het leven te stappen

Suriname lijkt door laks beleid medeschuldig aan zelfmoord Franse jonge meisjes

14-05-2015  Door: Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Gebleken is, dat wanhopige jonge meisjes uit buurland Frans-Guyana de grensrivier met Suriname oversteken om daar het dodelijke onkruidbestrijdingsmiddel Gramoxone te kopen. Ze kopen het echter niet om het onkruid op het perceel van hun ouders te doden, maar om zichzelf te doden. In Suriname kan dat: gramoxone is her en der verkrijgbaar, niet verboden, door een lakse overheid, een lakse regering. Een regering die de dodelijke werking van Gramoxone kent, een regering die nu indirect meewerkt aan zelfmoorden van tienermeisjes in Frans-Guyana.

De Ware Tijd bericht woensdag 13 mei, dat er in het grensgebied rond Maripasoula aan de Marowijnerivier bezorgdheid is ontstaan over een reeks zelfmoordgevallen in dat grensdorp. Sinds begin dit jaar hebben vijf tienermeisjes Gramoxone ingenomen, na het gif in Suriname te hebben gekocht. Drie van de meisjes zijn niet meer in leven.

De districtscommissaris van Sipaliwini, Yvonne Malonti, weet alleen te reageren met een opmerking, dat het motief van die meisjes te maken heeft met 'liefde'. Volgens haar zou het om meisjes gaan van wie de ouders 'een uitverkoren liefde' hebben afgewezen. Maar, had zij niet anders moeten reageren? Had zij niet een strenge vingerwijzing moeten doen naar haar werkgever, de Surinaamse regering? Of zou zij niet bekend zijn met Gramaxone? Want daar moet zij over praten, niet over de achtergronden van de zelfmoorden en pogingen daartoe van die Franse meisjes, maar over het feit, dat dat dodelijke onkruidbestrijdingsmiddel voor die meisjes eenvoudig te koop bleek te zijn in haar district.

Malonti had er meteen bij 'Paramaribo' op moeten aandringen, dat nu eens eindelijk werk wordt gemaakt van een permanent verbod op Gramoxone. Immers, verboden in Frans-Guyana, nadat de Europese Unie het product per juli 2007 verbood, hebben jonge meisjes de weg naar Suriname makkelijk gevonden om Gramoxone daar ergens in een goudzoekersdorpje te kunnen kopen. Mogelijk verkrijgbaar bij elke 'Snesi' aan de Surinaamse zijde van de Marowijne(grens)rivier.

Op 1 mei berichtte De Surinaamse Krant nog, met kennelijk een vooruitziende blik, over het nog steeds in Suriname overal verkrijgbare zeer giftige Gramoxone. Terwijl op het Latijns-Amerikaanse continent de strijd, ook door nationale overheden, wordt opgevoerd tegen dergelijke dodelijke stoffen, toont de Surinaamse overheid een passieve houding als het gaat om het verbieden van dergelijke onkruidbestrijders en andere gifsoorten die in de landbouwsector worden gebruikt.

Het is nu echter echt tijd voor actie, tijd voor handelen door de Surinaamse regering. Het kan toch niet zo zijn, dat door een terughoudend en laks overheidsbeleid jonge meisjes uit het oostelijk buurland de weg weten te vinden, net over de grensrivier op Surinaams grondgebied, naar het uiterst dodelijke gramoxone?
Feitelijk maakt dat de Surinaamse overheid medeschuldig aan het overlijden door zelfmoord na inname van Gramoxone van jonge kinderen.
Iets om over na te denken voor de Surinaamse verantwoordelijken...

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

14 mei 2015

Amsterdam-Paramaribo

Ter info: 
Persbericht Gerecht van Eerste Aanleg van de Europese Gemeenschappen van 11 juli 2007, verbod op paraquat (Gramoxone) in EU:

Het volledig vonnis:

Den Blauwvinger: Het is toch niet altijd zo vader zo zoon....?

COLUMN: Walter, zoon van Dino, gekozen als VN MDG-ambassadeur voor Suriname

Beoordeel jonge Walter op zijn daden en niet op die van zijn pa

22-04-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Walter Bouterse... Natuurlijk, er gaat meteen een belletje rinkelen. Bouterse? Zal wel familie zijn van.... en dat is ook zo. Een van de twee nieuwe jeugdambassadeurs voor de VN 'Millennium Development Goals' (MDG), gekozen op zaterdag 11 april door het Nationaal Jeugdparlement. De jonge Bouterse telg zal de zogenoemde millennium ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties moeten gaan promoten en realiseren met strategische programma's en activiteiten.

In 2000 hebben regeringsleiders van 189 landen afgesproken om vóór 2015 de belangrijkste wereldproblemen aan te pakken. Er zijn acht concrete doelstellingen vastgelegd: de millenniumdoelen.

Dit zijn ze in het kort:

1. De armoede halveren en minder mensen met honger

2. Elk kind naar school

3. Mannen en vrouwen gelijkwaardig

4. Minder kindersterfte

5. Verbetering van de gezondheid van moeders

6. Bestrijding van hiv/aids, malaria en andere dodelijke ziektes

7. Bescherming van het milieu, iedereen schoon drinkwater en minder mensen in sloppenwijken

8. Toegang tot betaalbare medicijnen, een eerlijk handelssysteem, minder schulden voor ontwikkelingslanden

Walter na zijn benoeming (Bron foto: Monalisa GM Liguorie/NJP)

Het belletje rinkelt. Walter is de zoon van Dino, die op dit moment in een gevangeniscel in New York (VS), een straf uitzit van 16 jaar en 3 maanden voor wapen- en drugshandel en voor vermeende contacten met de Libanese terreurorganisatie Hezbollah. Het was te verwachten, dat anti-NDP'ers en anti-Bouterse-adepten meteen zouden reageren op de benoeming van Walter als VN MDG-ambassadeur. 'Walter zal wel net zo slecht zijn als zijn pa.' 'Zo vader zo zoon, toch?' Want daar is men goed in in Suriname, snel oordelen, zonder enige kennis van zaken, bevoorordeeld en slechts kunnen denken in twee kampen: je bent voor of je bent tegen iemand, een partij of iets.

De lokale bekende bestuurskundige August Boldewijn liet heel nuchter weten, dat de veroordeling van pa Bouterse in de VS geen invloed mag hebben op de benoeming van zoon Walter: 'Je mag de levenswijze van de ene man niet gebruiken als criterium voor de levenswijze van de ander.' Bouterse jr. zei, terecht, dat hij en zijn vader 'twee verschillende personen zijn'. 'Ik geef het negatieve altijd een plaats en zal datgene doen waarvoor ik ben gekozen.' 'Mijn werk voor de gemeenschap plaats ik boven mijn politieke kleur. Ik sta open voor eenieder. Ik had op het MULO zelfs als beste maatje de kleinzoon van oud-president Venetiaan. Wij jongeren moeten dat verschil gaan uitmaken en dat oude politiek denken achterwege laten.'

Boldewijn stelde verder, dat karakter en vaardigheden bepalend moeten zijn om iemand een bepaalde functie toe te wijzen. In dit geval zouden volgens hem de voorwaarden waaraan een gegadigde voor de MDG-ambassadeursfunctie moet voldoen medebepalend moeten zijn.

Boldewijn heeft absoluut gelijk. Het behoeft toch geen betoog, dat het niet altijd 'zo vader zo zoon' hoeft te zijn.

Walter en zijn opa Desi

De jonge Walter komt gedreven en serieus over en weet zich goed te verwoorden. Je ziet geen crimineel, maar een enthousiaste knaap die qua uiterlijk wel veel lijkt op zijn vader en opa. Maar, daar houdt waarschijnlijk welke vergelijking dan ook mee op. Walter is brandschoon. Natuurlijk, mensen in het anti-Bouterse en anti-NDP kamp zullen hier ongetwijfeld anders over denken en redeneren dat wat niet is nog komen kan. Die opponenten redeneren en denken te bekrompen en te bevooroordeeld, verblind door abjecte aversie, en niet in staat om objectief te oordelen.

Uit allerlei internationale wetenschappelijke onderzoeken zou wel blijken, dat kinderen van criminele vaders meer kans hebben zelf ook het verkeerde pad op te gaan. Toch komt het grootste deel van de kinderen van criminelen níet in aanraking met Justitie en politie, aldus de wetenschappers. En bij de grootste deel kan ongetwijfeld ook Walter worden gerekend, toch?

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

22 april 2015

Amsterdam-Paramaribo

Voor geïnteresseerden:

* Lees ook dit artikel: Misdaad van vader op zoon? 21 augustus 2013 Crimelink.nl

* 'Zo vader, zo zoon? De intergenerationele overdracht van crimineel gedrag'

Rakt, M. V. D., Nieuwbeerta, P. & Graaf, N. D. D. 2006 In : Tijdschrift voor Criminologie. 48, 4, p. 345 1 p.:

Diverse organisaties en Kabinet van de President werken in 'The Mercury Free Partnership' aan einde kwikgebruik

Minamata Conventie nog niet door Suriname getekend

Kwikgebruik in goudvelden al vele jaren gedoogd door overheid

26-03-2015 Door: Paul Kraaijer (De Surinaamse Krant)


Al ruim een jaar geleden blijken de Commissie Ordening Goudsector en Conservation International Suriname te zijn gestart met 'The Mercury Free Partnership' met als doel gefaseerd kwik uit het milieu te halen. In dit partnerschap is ook het Kabinet van de President vertegenwoordigd. Overige leden zijn het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG), het NIMOS (Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname), het WWF-Guianas en de Anton de Kom Universiteit van Suriname.

Na de oprichtingsvoorbereidingen en formalisering heeft het partnerschap zich woensdag 18 maart geïntroduceerd bij enkele ministers en hun vertegenwoordigers, welke ministeries uit hoofde van de taakstelling met kwik te maken hebben, zo laat het secretariaat van het partnerschap deze week in een persbericht weten.

Inhaalslag
Het begint erop te lijken dat Suriname sinds enige tijd wordt onderworpen aan een inhaalslag als het gaat om het stimuleren van een bewustwordingsproces in de samenleving inzake het gebruik van kwik en de daaraan verbonden risico's voor het milieu en de volksgezondheid. Naast 'The Mercury Free Partnership' is ook al enkele maanden de online-campagne NoKwik actief. Achter deze bewustwordingscampagne schuilt The Back Lot, vooral bekend door haar bioscoop in Paramaribo en de productie van het 10 Minuten Jeugdjournaal. NoKwik streeft naar zo veel mogelijk 'supporters' voor haar 'movement', zo is op haar website te lezen.

Anoniem

Het partnerschap lijkt het afgelopen jaar een anoniem bestaan te hebben geleid. Volgens Eunike Misiekaba, Technisch Coördinator, Conservation International Suriname, namens het partnerschap, gaat het om een 'commitment van de diverse partners om een georganiseerde en integrale aanpak te verwezenlijken om de noodzakelijke sociale verandering te bewerkstelligen voor het uitfaseren van kwikgebruik in Suriname', met andere woorden gestreefd wordt naar het geleidelijk verbannen van kwik uit Suriname, vooral en met name in de kleinschalige goudwinningssector.

Op de vraag wat het partnerschap sinds haar start zoal heeft gedaan, zegt Misiekaba: 'Sinds haar oprichting is hard gewerkt aan vooral het formuleren van een gemeenschappelijke strategie en werkwijze. Het MFP kiest voor de collectieve effectenaanpak (collective impact approach), hetgeen een lange termijn inzet is door een groep van belangrijke actoren en belanghebbenden uit verschillende sectoren om een specifiek maatschappelijk probleem op te lossen door middel van een gemeenschappelijke agenda. De MFP is de mogelijkheid om efficiënter en effectiever sociale verandering te mobiliseren, in samenwerking met een breder scala aan belanghebbenden. Deze aanpak vereist een systematische aanpak van ontwikkelingsvraagstukken die zich richt op de relaties tussen organisaties en de vooruitgang in de richting van gemeenschappelijke doelstellingen. Dit kost best wel meer tijd, omdat het om grote samenwerkingen gaat, maar heeft een duurzamer karakter.'

Wat het partnerschap concreet heeft gedaan en in de nabije toekomst gaat doen blijft vooralsnog onduidelijk.

Het gebruik van kwik is in Suriname overigens 'helaas' niet bij wet verboden, zegt Misiekaba. Voor gebruik en import ervan is een vergunning nodig. Maar, iedereen weet dat op de goudvelden kwik te vinden is, dat veelal het land wordt binnengesmokkeld uit buurlanden als Guyana. Nu en dan wordt bij toeval, tijdens reguliere verkeerscontroles onder andere bij Burnside in het district Coronie, een hoeveelheid kwik in voertuigen aangetroffen dat vervolgens in beslag wordt genomen. Ook op vluchten naar bestemmingen in het binnenland vanaf het vliegveld Zorg en Hoop in Paramaribo wordt wel eens wat kwik aangetroffen.

Misiekaba: 'In Suriname en in de wereld is kwik niet meer weg te denken als middel van bestaan. Behalve in de ambachtelijke goudwinning, komt kwik in heel veel andere producten en sectoren voor, zoals cosmetica, elektronische apparatuur, in de gezondheidszorg, chemicaliën, bouwproducten, andere mijnbouwproductie industrieën, et cetera. Weliswaar zorgt de ambachtelijke goudwinning voor een significante uitstoot, maar realiteit is dat met dit middel bijna 40.000 mensen in het binnenland voor een inkomen zorgen voor hun huishouden. De overheid, en met name de Commissie Ordening Goudsector, is enkele jaren bezig geweest om die sector te ordenen en te formaliseren, hetgeen uiteindelijk moet leiden tot een efficiëntere werkwijze van deze groep. Daarbij stimuleert zij ook kwikvrije methoden van goudwinning. Maar, op zichzelf is de commissie niet in staat om deze sector en vooral dit probleem op te lossen. Want, de realiteit wijst ook uit, dat waar reinforcement komt, ook de zwarte markt toeneemt en inefficiëntie vergroot wordt. De hulp van andere sectoren is van eminent belang.'

Het lijken allemaal goede intenties van het partnerschap, maar erg veel is tot heden nog niet bereikt. Immers, nog steeds gebruiken de meeste goudzoekers kwik en geen milieuvriendelijke winningsmethoden en lijken zij ook niet werkelijk gestimuleerd en gemotiveerd te worden om over te stappen van kwik op milieuvriendelijke goudwinningsmethoden. Er wordt ook niet door instanties opgetreden op de goudvelden tegen het gebruik van kwik. Kwik wordt niet in beslag genomen en gebruikers ervan worden niet beboet. Het gebruik van kwik in het binnenland wordt al jaar en dag gedoogd.

Minamata Conventie van de VN

Daarenboven heeft Suriname als enige land op het continent de zogenoemde Minamata Conventie (een internationaal verdrag ter bescherming van de volksgezondheid en het milieu tegen kwik) nog niet getekend. Alleen Guyana en Uruguay hebben het nu geratificeerd. In totaal hebben 128 landen getekend en 10 landen geratificeerd. Volgens Misiekaba wil Suriname, alvorens tot ondertekening over te gaan, eerst goed in kaart brengen wat de ratificatie van zo'n document bekent voor de huidige Surinaamse huishoudens. 'Met het ondertekenen van de conventie spreekt een staat de intentie uit om te voldoen aan de conventie. In dit specifiek geval geeft een staat ook aan om binnen een bepaalde periode (hoogstwaarschijnlijk 3 jaar) de conventie van kracht te maken in hun politieke huishouden. Het verdrag is dan nog niet officieel bindend voor de staat. Bij ratificatie wordt de conventie wel bindend verklaard.'

'Er is door het NIMOS een adviesdocument uitgebracht die de status beschrijft waarin Suriname zich bevindt met betrekking tot datgene wat deze Conventie verwacht van landen die geratificeerd hebben. Een analyse laat zien, dat Suriname reeds delen van deze Conventie uitvoert, ondanks het feit dat er nog niet geratificeerd is, maar dat andere zaken geordend, ingericht of versterkt dienen te worden.' 

Fonds

En paar jaar geleden, november 2011, had de Commissie Ordening Goudsector nog een plan voor het in het leven roepen van een speciaal fonds waar kleinschalige goudzoekers terecht zouden kunnen voor de financiering van de aankoop van milieuvriendelijke goudwinningsapparatur. Dat fonds lijkt nog steeds niet van de grond te zijn gekomen, terwijl destijds werd gesteld dat in 2012 goudzoekers kwikvrije miningsprocessen zouden kunnen toepassen. Bekend is dat er goudzoekers zijn die graag zouden willen overstappen op milieuvriendelijke goudwinning, maar niet de financiële middelen daarvoor hebben. Een dergelijk fonds zou een goede stimulans zijn om toe te werken naar een kwikvrije goudwinning in het land. Inmiddels is het eind maart 2015 (!) en van een fonds lijkt nog geen sprake.

Op de vraag waarom dit fonds er (nog) niet is, blijft Misiekaba het antwoord vooralsnog schuldig.

Er is nog een lange weg te gaan alvorens geen kwik meer wordt gebruikt door de kleinschalige goudzoeker ofwel porknokker ofwel Braziliaanse garimpeiro in het Surinaamse achterland, vooral zolang zij niet (financieel) gestimuleerd of gemotiveerd worden om over te stoppen op milieuvriendelijke winningsmethoden van goud.

Lees ook deze artikelen ter informatie:

Sinds 2006 steekt kwikproblematiek steeds de kop op, 8 februari 2013

Paul Ouboter: 'Duurzame goudwining mogelijk', 8 augustus 2013

De West probeert interessant te zijn....met 'de hand weten te leggen op'

De krant legt hand op iets dat dagen eerder al op De Surinaamse Krant werd gepubliceerd

Bronvermelding chiquer dan 'hand weten te leggen op'...

15-03-2015 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De Surinaamse avondkrant De West, die niet vies is om de waarheid wat geweld aan te doen en ieder geval nu en dan pretendeert een of andere primeur te hebben, doet in haar editie van zaterdag 14 maart 2015 weer eens gemaakt en misplaatst interessant.

'Charme offensief advocaten Dino Bouterse' dat is de kop boven een artikel dat begint met deze alinea:

'Het advocatenteam, dat presidentszoon Dino Bouterse heeft bijgestaan in de rechtszaak die het Amerikaans Openbaar Ministerie in New York tegen hem had aangespannen, heeft door middel van een charme offensief getracht een lagere straf te bewerkstelligen voor hun cliënt. Dit blijkt uit hun 31 pagina’s tellend pleidooi ‘Sentencing memorandum for defendant Dino Bouterse’, waar de redactie van De West de hand op heeft weten te leggen. (…)'

Let wel: '(...) waar de redactie van De West de hand op heeft weten te leggen. (…)'

De hand op heeft weten te leggen? Dat klinkt interessant, dat klinkt spannend en dat klinkt alsof er grondige journalistiek is bedreven. Maar, grondige journalistiek in Suriname bestaat. Dus, bij het lezen van een dergelijke zin moet bij lezers al een alarmbelletje gaan rinkelen.

Dus, ere wie ere toekomt, De Surinaamse Krant publiceerde de tekst van dat pleidooi al op 10 maart als een zogenoemde Scribd-document (zie onderaan).

Het is natuurlijk niet uitgesloten dat De West via die weg de hand heeft weten te leggen op het Amerikaanse document. Immers, waarom kan De West niet gewoon vermelden hoe zij aan het document is gekomen?

Het is niets meer en niets minder dan 'interessant doenerij' van de Surinaamse avondkrant. Dat document is, behalve dat het al op 10 maart op de website De Surinaamse Krant verscheen, gewoon vrij beschikbaar op het internet.... Je hoeft er dus geen hand op weten te leggen, je kunt gewoon de bron vermelden. Maar, een bron vermelden gaat De West niet gemakkelijk af, daar zijn legio voorbeelden van.

Het document zoals op 10 maart gepubliceerd op de nieuwswebsite De Surinaamse Krant:

Den Blauwvinger: Onschuldige ocelot in woonwijk Paramaribo door agent uit manjaboom geschoten en vervolgens geëxecuteerd

COLUMN:  Leeuwen in aantocht, maar geen verdovingsgeweer in Paramaribo Zoo

Bedreigde en beschermde diersoorten zijn in Suriname vogelvrij

25-02-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Een agent van het Korps Politie Suriname heeft maandag 23 februari 2015 bij een woning aan de Marthastraat in de wijk Uitvlugt van Paramaribo een onschuldige, ongewapende, ocelot (Leopardus pardalis) uit een manjaboom (mangoboom) geschoten, waarin het dier al enige tijd heerlijk van een zonnetje zat te genieten, geen vlieg, laat staan een mens, kwaad doende. Medewerkers van de Paramaribo Zoo, een persoon die beschikte over een verdovingsgeweer, kinderen en andere geïnteresseerden keken machteloos en verontwaardigd toe.  

De kleine katachtige viel met een klap op moeder aarde, waarna de agent het dier van dichtbij nog twee kogels in zijn kop schoot, aldus een getuige voor de camera en microfoon van het televisieprogramma 'In de Branding' van Apintie TV. Het was een standrechtelijke executie van een onschuldig levend wezen. Agenten van het Korps Politie Suriname lieten zich weer eens van hun beste kant zien: schietgrage cowboys.

De moord op de onschuldige ocelot, waarop in Suriname niet mag worden gejaagd, laat staan dat het mag worden afgeknald, roept de nodige vragen op.

Waarom lukte het de persoon met een verdovingsgeweer kennelijk niet om het dier met een verdovingspijl te raken, terwijl een agent met een pistool de ocelot zonder pardon wel uit de boom wist te schieten?

Maar, was het echt nodig om de ocelot uit de boom te schieten?

Waarom moest de Mobiele Eenheid in kogelvrije vesten ten tonele verschijnen?

Hadden we in die mooie manjaboom te maken met een verre afstammeling van King Kong?

Waren de agenten bang, dat de ocelot ook gewapend was en zou gaan terugvuren?

Vragen, vragen en nog eens vragen.Velen uitten gisteravond hun woede en ongeloof over het doodschieten van de ocelot op de Facebookpagina van de Paramaribo Zo.

Volgens de politie zou het vrij rondlopen van de kleine katachtige gevaar opleveren voor het leven van burgers en de openbare orde zou verstoord kunnen worden. Tja...... Je krijgt de indruk, dat agenten zich gewoon geen raad wisten met het dier en er op een snelle manier van af wilden. Een omstander had zelfs aangeboden het dier te benaderen via een dak van een andere woning waardoor hij op nog geen drie meter afstand van de ocelot had kunnen komen en het dier met een verdovingspijl had kunnen raken. Een agent had daar echter geen oren naar en schoot de ocelot pardoes met zijn pistool uit de boom. Een verbouwereerde burger achterlatend.

Een van de aanwezigen maandag was de beheerder van de dierentuin van Paramaribo, Rakesh Debisarun. Met gekromde tenen zal hij het drama dat zich voor zijn ogen afspeelde moeten hebben aanschouwd. Jaren geleden had de dierentuin al een vergunning voor het houden van een verdovingsgeweer aangevraagd, maar dat verzoek zou ongemotiveerd zijn afgewezen.

Hoe is het mogelijk dat een dierentuin niet de beschikking heeft over een of meerdere verdovingsgeweren?

Wat doet het zoo-personeel als de staartloze jaguar weet te ontsnappen of de ocelot of de wilde kat?

Worden uit hun verblijf ontsnapte dieren doodgeschoten, zonder pardon, simpelweg omdat er geen verdovingsgeweer en bijbehorende 'munitie 'aanwezig is? 

Let wel, de dierentuin is in afwachting van drie heuse leeuwen, een mannetje en twee vrouwtjes, via Diergaarde Blijdorp in Rotterdam. Geen verdovingsgeweer?

Hopelijk is de moord op de 'manja-ocelot' voor de directeur van de Paramaribo Zoo voldoende aanleiding zich in te gaan spannen om een vergunning te verkrijgen voor het houden van verdovingsgeweren en bijbehorende 'munitie'.

Debisarun liet verder weten ervan overtuigd te zijn, dat de ocelot in de manjaboom in gevangenschap is opgegroeid en mogelijk is geboren. Het dier was dan ook duidelijk gewend aan menselijke aanwezigheid. De beheerder van de dierentuin kon wel eens gelijk hebben, immers, hoe is het anders mogelijk dat een ocelot terecht komt in een woonwijk van Paramaribo, ver van de vrije natuur, ver van zijn natuurlijke habitat....:

De ocelot heeft internationaal geen bedreigde status. Het dier komt behalve in Suriname, ook voor in Argentinië, Belize, Bolivia, Brazilië, Colombia, Costa Rica, Ecuador, El Salvador, Frans Guyana, Guatemala, Guyana, Honduras, Mexico, Nicaragua, Panama, Paraguay, Peru, Trinidad & Tobago, de VS en Venezuela.

Lees ook dit artikel over een jonge Surinaamse jager die zonder enige reden een ocelot doodschoot en sprak over een 'tigri', een jaguar, en dit artikel over een Surinaamse jager die foto's van een door hem doodgeschoten beschermde en bedreigde jaguar, gevild en klaar voor menselijke consumptie, op zijn Facebookpagina plaatste.

Let wel: nog nooit is iemand in Suriname die een ocelot of jaguar doodschoot strafrechtelijk vervolgd. Neen, in Suriname kan iedereen ongemoeid en ongestraft beschermde en bedreigde diersoorten afknallen: politie en Justitie treden niet op, ondanks dat alle persoonsgegevens van de daders voorhanden zijn......

Bedreigde en beschermde diersoorten zijn vogelvrij in Suriname.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

25-02-2015

Amsterdam-Paramaribo

Mogelijk in maart vonnis in zaak SASur tegen de staatszender SRS

'SRS zal alles in het werk stellen om openbare verkoop te voorkomen'

SASur ziet een nieuwe auteursrechtenorganisatie niet snel van de grond komen: 'Zonder het repertoire kunnen ze niets'

21-02-2015  Door: Paul Kraaijer/De Surinaamse Krant

De Stichting Auteursrechten Suriname (SASur) en staatszender SRS (Stichting Radio-omroep Suriname) hebben afgelopen woensdag van de rechter de ruimte gekregen bepaalde bewijsstukken en conclusies te verzamelen en die te overleggen. De SRS zou, aldus de auteursrechtenorganisatie, miljoenen aan belastingschulden hebben en in afwachting zijn van documenten hieromtrent, om die te kunnen overleggen aan de rechter. 'Natuurlijk ook nog veel meer verhaal om de openbare verkoop te stuiten', aldus SASur vanavond, vrijdag 20 februari 2014, tegenover de redactie van De Surinaamse Krant.

Volgens de auteursrechtenorganisatie denkt de rechter in maart vonnis te kunnen wijzen. 'Intussen staat het de SRS vrij om betalingsafspraken met SASur te maken om de eventuele verkoop te stuiten.'

Overigens zijn al geruime tijd geluiden uit de hoek van de opponenten van SASur te horen, dat gewerkt zou worden aan een geheel nieuwe auteursrechtenorganisatie. Maar, het is volstrekt onduidelijk hoe het met die eventuele plannen is gesteld en of daar werkelijk sprake van is.

SASur: 'We hebben ook veel gehoord over een eventuele nieuwe organisatie, maar zonder het repertoire kunnen ze niets. Namen die we via de media hebben gehoord, Henry Ceder (voorzitter van de Surinaamse Artiesten Vereniging) en Kenny B, hebben we zelf benaderd om ze te begeleiden en waarna een eventuele samenwerking met hun organisaties zou kunnen worden aangegaan, maar echt goede response hebben we nog niet van ze gekregen. Kennelijk, omdat ze nog niets formeel hebben gedaan.'  

Het is voor de auteursrechtenorganisatie onduidelijk of er anderen achter de schermen bezig zijn. 'SASur probeert wel iedereen en alles te benaderen om zelf een samenwerking met ze te zoeken, maar snel blijkt, dat ze alleen oppervlakkig praten en niet tot de kern van de job willen of kunnen komen.'
Ter info:

Hoogleraar bevestigt oppervlakkige wijze van berichtgeving in Suriname: incidenten-journalistiek

Journalisten kunnen of willen niet graven en kritische vragen stellen

Alleen Starnieuws (SVJ) besteedt uitgebreid aandacht aan bevindingen Jack Menke

17-02-2015 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Hoogleraar Jack Menke heeft afgelopen week tijdens een masterclass 'Verkiezingen Suriname' op kritische wijze uitgehaald naar het lokale journaille aan de hand van het mede door hem geschreven onderzoeksrapport ‘Inhoudsanalyse verkiezingen van 2010 in Suriname: een kwantitatieve analyse van de berichtgeving over de politieke organisaties in vier dagbladen’.

Menke en zijn collega Rachida Norden hebben de berichtgeving in het Dagblad Suriname, de Ware Tijd, De West en de Times of Suriname (de vier kranten in Suriname) in de periode 1 april tot en met 25 mei 2010, geanalyseerd op de toon van de geschreven tekst. In totaal werden 1.445 berichten gepubliceerd in het kader van de mei-2010 verkiezingen.

'Niet in de diepte'

Menke is van oordeel, dat journalisten zich meer inhoudelijk moeten richten op de inhoud van programma's van politieke partijen die deelnemen aan de verkiezingen van 25 mei, dan berichten over populaire onderwerpen. Het lokaal journaille gaat volgens de hoogleraar niet inhoudelijk in op wat partijen zullen doen bij eventuele regeermacht. 'Het ontbreekt helemaal, men legt te weinig aandacht op issues en of gaat niet in de diepte. Het gros van de journalisten doet gewoon mee met het politieke spelletje en als samenleving komen wij niet verder.'

Het gevolg volgens Menke is, dat niet alleen DOE-parlementariër Carl Breedveld, maar ook gewone burgers zijn van die ‘vervuiling’ via mediaberichten. Hij vindt dat journalisten en zeker ook de eigenaar van een mediabedrijf en redacteur verder moeten kijken dan berichten over het populaire ding van elke dag. 'Dat mag, maar de man op straat praat al daarover.'

Volgens Menke heeft alles te maken met het beleid van een medium. 'Elke professionele groep moet voor zichzelf nagaan hoe zij kennis en informatie wil verspreiden om steeds een stapje hoger te komen.'

Incidenten-journalistiek

Menke slaat spijker op z'n kop. Maar, in algemene zin is in Suriname geen sprake van diepgravende journalistiek. Het hangt van oppervlakkigheid aan elkaar. Iemand wordt door een journalist geïnterviewd, de journalist laat de geïnterviewde maar praten en praten en stelt geen enkele kritische vraag. Suriname kent geen kwalitatief goede journalistiek en helemaal geen goede journalisten. Sommigen kunnen nauwelijks fatsoenlijk een volzin Nederlands schrijven. Een zogenoemde 'follow-up' van een artikel blijkt ook te moeilijk te zijn. Een 'follow-up'-artikel bestaat niet in de Surinaamse journalistiek. Het lokaal journaille beoefent incidenten-journalistiek en huppelt van het ene incident naar het andere.

Het DOE-parlementslid Carl Breeveld blijkt het ook volledig eens te zijn met de analyse van Jack Menke:

Meer issue gericht media beleid, is ook waar DOE voor staat. Correcte analyse van prof. dr. Jack Menke! http://t.co/bxUZS1JqFm
— Carl Breeveld (@carlbreeveld) February 16, 2015

Kranten en dus ook journalisten zijn allemaal politiek gekleurd

Menke is ook tot de conclusie gekomen, dat iedere krant zijn eigen politieke kleur heeft. 'Bewust of onbewust, de redactie, het management en journalisten hebben hun eigen voorkeur en antipathieën voor politieke organisaties en politici.' Het is de hoogleraar opgevallen dat er kranten zijn die met hun toonzetting soms zo scherp en extreem zijn in artikelen, dat die het imago de kranten geen goed doen.

Wat dit jaar opvalt is, dat er bijvoorbeeld een krant is die bepaalde politici en ook oud-politici opmerkelijk veel ruimte biedt om te reageren op actuele issues of om zelf een issue aan te zwengelen. Zo weet het Dagblad Suriname bijvoorbeeld altijd het NDP-Assembleelid Rashied Doekhie en zijn VHP-collega Shailendre Girjasing voor smeuïge uitspraken te vinden. Kranten lijken de meest geschikte locatie te zijn geworden voor politici om met vuil te smijten in de richting van collega's, waarna die collega's weer van kranten de gelegenheid krijgen om met vuil terug te kunnen smijten. Platvloers, ranzig en het heeft niets met journalistiek te maken. Veelal gaat het niet eens om nieuws, maar gewoon om vuil smijten en redacties werken er graag aan mee.

Mahabier en Van Bommel en op doorreis zijnde Assembleeleden

En wat te denken van de correspondent in Nederland van de Ware Tijd, Eric Mahabier. Die lijkt goed bevriend te zijn met het Tweede Kamerlid Harry van Bommel van de Socialistische Partij. Die man heeft zich hoegenaamd opgeworpen als Suriname-deskundige. Mahabier weet Van Bommel altijd te bereiken om op een of ander Surinaams issue te reageren. Nimmer kan Mahabier erop betrapt worden, dat hij eens een ander Tweede Kamerlid met vragen benadert. Neen, het is altijd Harry, alsof er geen andere Kamerleden zijn met – echte – kennis van zaken over Suriname.

Daarnaast is Mahabier een vaste gast in de aankomst- en vertrekhal van luchthaven Schiphol om aankomende of vertrekkende of op doorreis zijnde Assembleeleden lastig te vallen met vragen. Zo waren de Assembleeleden Henk Ramnandanlal (PALU), Melvin Bouva (NDP) en Guno Castelen van de SPA afgelopen weekeinde via Schiphol (Ramnandanlal was een paar dagen voor zijn twee collega's al op Schiphol) op weg naar het Zwitserse Genève om een bijeenkomst van de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) bij te wonen. En ja hoor, Mahabier staat ze op te wachten op Schiphol. En ja hoor, de Ware Tijd publiceert drie verschillende artikelen van Mahabier. Hij bestookt de politici met vragen die ook in Suriname door een van zijn collega's gesteld hadden kunnen worden....

En alle artikelen zijn zo oppervlakkig en niet kritisch. De kritiek van hoogleraar Jack Menke op de oppervlakkige berichtgeving over politieke onderwerpen richting de verkiezingen op 25 mei kan feitelijk vertaald worden naar een algemene oppervlakkige berichtgeving door zichzelf journalisten noemende medewerkers van kranten- en nieuwswebsiteredacties.

SVJ lijkt Starnieuws te gebruiken

Het was overigens alleen Starnieuws dat in maar liefst vier artikelen uitgebreid inging op de analyses van Jack Menke.
Waarom Starnieuws lijkt voor de hand te liggen, immers daar zijn werkzaam de voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ), Wilfred Leeuwin, en de vicevoorzitter, Edward Troon.

Het heeft er dan ook alle schijn van, dat Starnieuws een soort, verhuld, verlengstuk is van het bestuur van de SVJ. Op die wijze kan Leeuwin dus feitelijk op persoonlijke titel indirect kritisch zijn op zijn eigen achterban, zoals hij onlangs ook deed in een ingezonden artikel, dat ook alleen werd gepubliceerd op Starnieuws en dat handelde over de vraag of een journalist politiek betrokken en/of actief zou mogen zijn.
 Kennelijk, durft de journalistenvereniging niet openlijk, formeel, haar achterban in het mediaveld te bekritiseren. Dat is ernstig en roept de vraag weer op wanneer Suriname een journalisten vakbond krijgt naast of in plaats van een journalistenvereniging die nauwelijks haar nek lijkt te durven uitsteken. Een journalistenvereniging die verzuimt om haar leden en niet-leden kritisch tegen het licht te houden en om te werken aan verbetering aan de inhoudelijke kwaliteiten van het journaille.

Surinaamse politiek in 2014 nagenoeg lam gelegd door 'quorumprobleem': quorum als politiek wapen - een terugblik

Oppositie en coalitie misbruiken quorum als 'politiek wapen' om elkaar te dwarsbomen

Kinderlijk gedrag politici leidt tot politiek vacuüm in parlement en schofferen kiezer

Kiezer zal op 25 mei 2015 mogelijk quorumgedrag afstraffen

21-12-2014  Door: Paul Kraaijer/De Surinaamse Krant


De politieke arena van Suriname, het parlement (De Nationale Assemblee, DNA), was in 2014 vooral het toneel van een spook, het quorumspook, en niet van volwassen debat. Nadat de voorzitter van het coalitieberaad, NDP-voorzitter en president Desi Bouterse, op 14 april de fractie van de Pertjajah Luhur uit de coalitie had gezet omdat die onbetrouwbaar zou zijn, ontstond er een penibele situatie voor de coalitie. Immers, met 26 parlementsleden had de coalitie nog slechts een nipte meerderheid, waardoor er wel quorum was en een openbare vergadering van het parlement doorgang kon vinden, maar kon zich feitelijk niet veroorloven om met minder dan die 26 de openbare vergaderingen bij te wonen.

Na die 14e april leek de politieke arena te zijn verworden tot een politiek toneel met vooral veel drama, kinderlijk gedrag van parlementsleden en een over en weer van elkaar beschuldigen van het willens en wetens geen quorum willen verlenen om de ander te dwarsbomen. Het quorum was een politiek wapen geworden en de politici zorgden voor beschamende vertoningen in de Assemblee.

Het quorumspook werd een doorn in het oog van Jennifer Geerlings-Simons (NDP), voorzitter van De Nationale Assemblee, en van de paar parlementsleden die hun werk wel serieus namen en van de Surinaamse samenleving. Assembleeleden zijn volksvertegenwoordigers en zijn door hun kiezers gekozen om hen te vertegenwoordigen in het parlement en daar ontvangen ze maandelijks een riante vergoeding voor van rond de 15.000 Surinaamse dollar netto. Door weg te blijven, door openbare vergaderingen en dergelijke in het parlement niet bij te wonen, geven Assembleeleden er blijk van hun kiezers en de ontwikkeling van Suriname niet serieus te nemen.

Het aantal van 26 parlementsleden in de coalitie, inclusief de parlementsvoorzitter, werd sinds 14 april gevormd door 17 politici van de NDP, 3 van de partij van Ronnie Brunswijk de ABOP (Algemene Bevrijdings- en Ontwikkelingspartij), 2 van Nieuw Suriname, 2 van de PALU (Progressieve Arbeiders en Landbouwers Unie) en 2 van de KTPI (Kerukunan Tulodo Prenatan Inggil, hetgeen in het Engels betekent: Party for National Unity and Solidarity of the Highest Order). De Assemblee telt 51 leden....

Het politieke jaar 2014, door misbruik quorum, heeft democratie beschaamd

Een overzicht

30 januari en 4 februari: coalitie zorgt niet voor quorum

In de laatste week van januari, donderdag 30, en op dinsdag 4 februari, zag parlementsvoorzitter Jennifer Simons zich genoodzaakt een huishoudelijke vergadering af te gelasten vanwege ondervertegenwoordiging van de coalitie. De oppositiebankjes daarentegen waren volledig bezet. Het VHP-Assembleelid Shailendra Girjasing reageerde met de opmerking, dat leden van de coalitie al op campagne waren en het werk in De Nationale Assemblee kennelijk niet belangrijk genoeg vonden. ‘Het niet verlenen van quorum is een instrument om je misnoegen te uiten over zaken die niet goed gaan’, zei Girjasing.

‘Waarom moeten wij quorum verlenen als wij niet eens bestaan voor de coalitie? Dat merk je ook allemaal bij de verdeling wanneer er buitenlandse reizen worden gemaakt, maar ook bij de spreektijden, waar de oppositie minder spreektijd krijgt, terwijl er behoefte is aan meer.’

Reacties van NPS'ers Ruth Wijdenbosch en Ivan Fernald

Een paar dagen later, 9 februari, liet de waarnemend-voorzitter van het parlement, Ruth Wijdenbosch (NPS), weten nog nooit meegemaakt te hebben, dat zoveel vergaderingen achter elkaar niet waren doorgaan, alleen maar, omdat er geen quorum was. Volgens haar waren er politici in de coalitie die opzettelijk niet kwamen.

Er heerste over en weer tussen coalitie en oppositie argwaan en wantrouwen, soms zelf bij het paranoïde af en de ruimte tussen beide posities in het parlement lag bezaaid met ongefundeerde beschuldigingen.

Ivan Fernald, coördinator van het wetenschappelijk Bureau van de NPS (Japin) en oud-minister van Defensie zei 16 februari naar aanleiding van het quorumprobleem, dat er 'in principe' rekening moest worden gehouden met 'een parlementaire boycot'. 'Dit is een ernstige zaak met vergaande politieke, juridisch-staatsrechtelijke en psychologische gevolgen. De Nationale Assemblee etaleert een innerlijk onvermogen.’ Volgens hem was De Nationale Assemblee vleugellam geraakt en kon 'de hoogste grondwettelijke plicht' niet vervullen. ‘Wij leven in een parlementaire democratie en het is onaanvaardbaar dat de wetgevende macht door partijpolitieke strubbelingen niet kan functioneren. Dit hoogste college van Staat is geruime tijd niet bij machte om de soevereine wil van het volk tot uitdrukking te brengen zoals het zo duidelijk omschreven is in de Grondwet. In principe vindt er ernstige stagnatie plaats van het parlementaire werk en geeft DNA in feite zichzelf een brevet van ongeschiktheid’, aldus Fernald. ‘Drie opeenvolgende huishoudelijke vergaderingen zijn afgeblazen door gebrek aan quorum. De voorzitter van DNA is moedeloos geworden, getuige het feit dat zij tot nader order geen vergaderingen zal uitschrijven. Kennelijk mikt zij op politiek overleg en verplichting van coalitieleden waarna mogelijk het politiek klimaat dusdanig zal veranderen, dat er een goede kans bestaat op daadwerkelijke voortgang van het parlementair werk.’

Die voorspelling van Fernand is echter niet bewaarheid geworden, integendeel. Het werd erger en beschamender.

Vrijdag 11 april 2014: geen huishoudelijke- en openbare vergadering vergadering door gebrek aan quorum

De openbare vergadering over de wijziging van de wet op ‘nationaliteit en ingezetenschap’ zou om half een 's middags beginnen. Het VHP-Assembleelid Radjkoemar Randjietsingh beweerde, dat er ‘Wij hebben allemaal onze afspraken. De voorzitter houdt totaal geen rekening met wat er is afgesproken en schrijft gewoon een vergadering uit.’ Er waren duidelijke afspraken gemaakt: er zou alleen op de dinsdag en donderdag worden vergaderd, behalve als het om de begrotingsbehandeling zou gaan of andere belangrijke zaken.

Maandag 14 april: geen openbare vergadering – coalitie zorgt niet voor quorum door afwezigheid zeven parlementsleden, waaronder voltallige fractie Pertjajah Luhur

De voorzitter van De Nationale Assemblee blies de openbare vergadering van maandag 14 april 2014, die rond half elf 's morgens zou beginnen, af. Op de agenda stond de start van de begrotingsbehandeling. Van de coalitie hadden 19 personen de presentielijst getekend, maar er zijn 26 leden nodig om een vergadering te beginnen, aldus meldde Starnieuws. Maar, volgens de Ware Tijd Online hadden 21 Assembleeleden de presentielijst getekend, waaronder 2 van de oppositie.

Paul Somohardjo, voorzitter van de Pertjajah Luhur (PL), was verrast door het afblazen van de vergadering. Hij beweerde, dat hij zich samen met zijn fractie op de eerste verdieping bevond, waar ze hadden vergaderd. Afgesproken was om quorum te verlenen voor de vergadering. ‘Maar, omdat we wisten dat Ronnie Brunswijk er nog niet was, zijn we niet naar beneden gegaan’, stelde Somohardjo. ‘En zonder enige afstemming, heeft de parlementsvoorzitter de vergadering afgeblazen. Er is niemand naar boven gestuurd om ons te roepen, we zijn verrast.'

Met de 6 leden van de PL-fractie zou het aantal coalitieleden uitgekomen zijn op 25, dus was de aanwezigheid van Brunswijk cruciaal. De Ware Tijd Online schreef, dat Ronnie Brunswijk tegen elf uur binnen kwam wandelen: ‘Ik geef toe dat ik laat ben.’

Desi Bouterse, voorzitter van het coalitieberaad, deelde na het afblazen van de openbare vergadering Somohardjo mee, dat hij de samenwerking met en vertrouwen in zijn partij beëindigde. De NDP en de ABOP zetten de coalitie voort. Bouterse zei tegen Somohardjo, dat samenwerken te maken heeft met vertrouwen en dat dit al maanden zoek was tussen partijen. Bouterse sprak van chantagepolitiek door de PL. Directe aanleiding was de afwezigheid 's morgens 14 april van de PL-Assembleeleden bij de openbare vergadering van het parlement, waar begonnen zou worden met de behandeling van de begroting 2014. Het was voor de president de bekende druppel die de emmer deed overlopen.

In reactie op het quorum-gedoe en het de 14e april uit de coalitie verwijderen van de Pertjajah Luhur, omdat de partij niet had meegewerkt aan het verlenen van quorum, zei DOE-fractieleider Carl Breeveld er geen moment over te peinzen om het wapen van quorum in te zetten bij zijn deelname aan vergaderingen in De Nationale Assemblee. ‘Wij zullen altijd quorum verlenen, omdat we daarvoor gekozen zijn. We zullen er zijn om te vergaderen, tenzij dat ons onmogelijk wordt gemaakt.'

Het niet verlenen van quorum door de Pertjajah Luhur-fractie op 14 april voor aanvang van de begrotingsbehandelingen, was volgens het NDP-parlementslid Rachied Doekhie de reden dat de PL uit de Megacombinatie was gezet. ‘Wanneer je daar zit en we hebben niets aan je, we kunnen je niet gebruiken, kan je toch beter uit de combinatie stappen?’ Hij zei zich niet in te kunnen denken, dat de fractie van de PL wel in het gebouw van De Nationale Assemblee aanwezig was, maar het vertikte om de presentielijst te tekenen. ‘Dan desavoueer je de eigen ministers toch ook? Je werkt je eigen ministers ook tegen door geen quorum te verlenen', aldus Doekhie.

Bestuurskundige August Boldewijn zei 17 april in de Ware Tijd: ‘Politiek voeren met een smalle basis van 26 zetels is een risico. Als er een of twee leden wegblijven vanwege ziekte of naar het buitenland moeten, heb je een probleem.’ Boldewijn vond dat de ontstane situatie in het parlement het gevolg was van ‘het onverantwoordelijk gedrag’ van parlementariërs, verwijzend naar het sporadisch verlenen van quorum.

Dinsdag 29 april 2014: quorumprobleem en irritatie centraal tijdens huishoudelijke vergadering parlement

Het NDP-Assembleelid Lesley Artist kreeg dinsdagochtend 29 april 2014 een fikse tik op de vingers van de Assembleevoorzitter. Ondanks de krappe meerderheid van 26 zetels die de coalitie had, kwam Artist pas om elf uur de vergaderzaal van De Nationale Assemblee binnen wandelen. De huishoudelijke vergadering die om negen uur zou beginnen, was al verdaagd nadat er eindelijk quorum was.

‘Meneer Artist goede dag, u bent rijkelijk laat, u bent vaak laat en komt vaker niet’, sprak Simons in de richting van haar partijgenoot. Het lid tekende de presentielijst en liep snel naar zijn stoel.

Fractievoorzitter Randjietsingh (VHP) van de Nieuw Front oppositie stelde in een punt van orde, dat eigenlijk de vergadering verdaagd had moeten worden, omdat er geen quorum was. ‘We hebben de afspraak en we hebben vanmorgen al een uur gewacht op quorum om de huishoudelijke vergadering te beginnen.’ Hij wilde zijn punt maken en aangeven dat de coalitie verantwoordelijk is voor het verlenen van quorum.

Simons: ‘Wanneer ik wacht om de vergadering te beginnen dan is dat in landsbelang. Ik ga niet wachten op personen die in het gebouw aanwezig zijn en wachten tot anderen hebben getekend. U hebt dan geen recht van praten over quorum, omdat u wel aanwezig bent, maar de presentielijst niet tekent. De oppositie heeft er al geruime tijd werk van gemaakt, pas de presentielijst te tekenen wanneer de coalitie het vereiste aantal van 26 stemmen heeft gehaald om een vergadering te beginnen. U hebt geen recht van praten, omdat u niet op andere wacht maar op uzelf.’

Dinsdag 22 juli 2014: openbare vergadering afgeblazen – 22 politici tekenden presentielijst

De openbare vergadering van dinsdag 22 juli 2014 werd afgeblazen, vanwege weer eens een gebrek aan quorum. Tweeëntwintig leden hadden de presentielijst getekend. De leden Ronnie Brunswijk (ABOP), Anton Paal (PALU) en Frits Moesafirhoesein (NDP) waren afwezig. Ook Harish Monorath en Premdew Lachman van Nieuw Suriname waren er niet.

Vicepresident Robert Ameerali en de ministers van Binnenlandse Zaken, Volksgezondheid en Ruimtelijke ordening, Grond en Bosbeheer waren voor niets naar De Nationale Assemblee gekomen. De regering zou het parlement in eerste ronde antwoorden op de vragen die waren gesteld in het kader van de behandeling van de Algemeen Pensioenwet, de wet Minimum Uurloon en de Wet Nationale Basiszorgverzekering.

Assembleevoorzitter Simons zei dat in de laatste week van juli 2014 constant overleg zou zijn geweest binnen de coalitie over het quorumprobleem. ‘Eigenlijk doen we dat altijd al, het is niet iets van nu.’

Het niet verlenen van quorum is volgens Simons een politiek instrument dat overal ter wereld wordt gebruikt. ‘Alleen moet wel een juiste belangenafweging worden gemaakt. Je kunt niet bepalen wat op de agenda komt, maar je kunt wel een politiek belang hebben in wat wel of niet door het parlement wordt behandeld en welke wetten die belangrijk zijn voor het volk, worden aangenomen. Daar kan je als parlementariër en als fractie wel mee scoren. De manier waarop quorum nu wordt gebruikt is politiek niet de beste, maar dat is mijn persoonlijke mening.’

Hoewel Simons van mening is, dat het verlenen van quorum een verantwoordelijkheid is van alle 51 leden, zei zij dat de coalitie de druk op zich heeft om te zorgen dat er quorum is, als zij wil regeren. Het ging immers om de behandeling van drie nieuwe sociale wetten, belangrijke wetten voor de regering, met de verkiezingen over enkele maanden in het vooruitzicht.

‘Het volk moet en mag zich nu uitspreken over het parlement, vooral over de leden die zij hebben gekozen om in het parlement hun belangen te dienen. Zolang de samenleving dit gedrag accepteert zal dit blijven doorgaan’, stelde Simons.

Maandag 11 augustus 2014: geen quorum voor huishoudelijke vergadering en openbare vergadering parlement

De oppositie komt pas naar vergadering als coalitie aanwezig is met al haar 26 leden...

Slechts 25 van de 51 Assembleeleden waren maandag 11 augustus 2014 in de vergaderzaal aanwezig en dat was voor de voorzitter reden de vergadering niet door te laten gaan. Onder andere het NDP-Assembleelid Frits Moesafirhoessein was, wegens ziekte, afwezig en zijn partijgenoot Rashied Doekhie was om onduidelijke redenen niet op komen dagen.

De oppositie stelde zich op het standpunt, dat pas nadat de coalitie in staat zou zijn met minstens 26 leden de presentielijst te tekenen, zij naar de vergaderingen zou komen.

Het NDP-Assembleelid Melvin Bouva, coalitie, reageerde teleurgesteld te zijn in de oppositie. Volgens hem had de oppositie quorum moeten verlenen om te kunnen vergaderen.

‘Gezien het karakter van de vergadering, verwachtte ik wel dat de oppositie haar verantwoordelijkheid zou nemen’, zei Bouva. De openbare vergadering had op de agenda staan de invoering van een algemene pensioenregeling, de ontwerpwet Minimum Uurloon en Basiszorgverzekering.

Donderdag 28 augustus 2014: onderhuidse spanningen binnen oppositie

Oppositie niet aanwezig bij definitieve behandeling en goedkeuring drie sociale wetten

De strategie om de openbare vergadering van het parlement te torpederen mislukte donderdag 28 augustus 2013, nadat een fractielid, NPS'er Patrick Kensenhuis, tegen de gemaakte afspraken in toch de presentielijst ondertekende. Hierdoor was er quorum en kon de vergadering beginnen. Hij beweerde niet op de hoogte te zijn geweest van enige afspraak. Bepaalde oppositieleden uitten later openlijk hun argwaan tegenover de NPS’er door hem voor de voeten te werpen dat hij door coalitiepartijen zou zijn omgekocht. Op de agenda stonden wederom de drie sociale wetten.

Boos vanwege de gang van zaken bleven de overige fractieleden van Nieuw Front, BEP en Pertjajah Luhur weg. Het NDP-Assembleelid Frits Moesafierhoesein was weer wegens ziekte afwezig en zijn fractiegenoot Charles Pahlad was om onduidelijke redenen niet in het parlement aanwezig. Assembleevoorzitter Jennifer Simons verbleef al enkele dagen wegens dringende persoonlijke redenen in Nederland. Met moeite waren 26 leden aanwezig, een nipte meerderheid, in de vergaderzaal, waardoor een marathonvergadering kon worden gehouden.

Door het ontbreken van quorum was de huishoudelijke vergadering die vooraf zou gaan aan de openbare sessie al afgeblazen.

Brunswijk laat Assembleelid met politie-escorte vanuit Nickerie naar Assemblee vervoeren

Een dag later zei het Assembleelid Harish Monorath van Nieuw Suriname, de drie sociale wetten te belangrijk te hebben gevonden voor het land om geen quorum te verlenen om te kunnen stemmen bij de behandeling ervan in De Nationale Assemblee. Hij zei Ronnie Brunswijk, die de vergadering 28 augustus leidde, de erkentelijkheid, de ‘grani’, te geven, dat onder zijn hamer drie belangrijke wetten konden worden goedgekeurd.

Fractiegenoot Premdew Lachman kwam nog in de late avond vanuit Nickerie, opdat de vergadering doorgang kon vinden. Brunswijk liet Lachman met politie escorte van Nickerie naar Paramaribo komen. Lachman vertrok om zes uur ‘s avonds.

'Niet collegiaal en barbaars’, zo omscheef het ABOP-Assembleelid Marinus Bee het optreden van de oppositie 28 augustus in De Nationale Assemblee. ‘Dit is niet in het belang van het land en zeer betreurenswaardig’, luidde de reactie van de NDP’ers Melvin Bouva en Rashied Doekhie. De oppositie heeft getoond niet in het belang van het volk te handelen, aldus beide parlementsleden.

Randjietsingh (VHP) vond echter, dat de oppositie niet de behandeling van de belangrijke wetten heeft geboycot, maar dat er teveel onduidelijkheden in de wetsteksten waren. De gedachtegang was volgens de parlementariër wel goed, maar het leek erop of de coalitie en de regering deze wetten zo snel mogelijk wilden laten goedkeuren om zo goed te scoren bij de komende verkiezingen van 2015. Volgens de fractieleider van het Nieuw Front gaven de wetsteksten het Nieuw Front aanleiding om enkele opmerkingen te maken en vragen te stellen. Deze vragen werden dan in de eerste ronde gesteld, waarna het de bedoeling was dat de regering deze vragen in de tweede ronde zou behandelen. Maar, de antwoorden in de tweede ronde bleven uit. De oppositie besloot vervolgens weer om enkele brandende vragen te stellen zonder resultaat. Uiteindelijk werd de maat voor de oppositie vol en werd besloten om niet meer in de vergaderzaal te blijven.

Dinsdag 2 september 2014: Oppositie boycot uitleg president over energiecrisis in Assemblee

De oppositie toonde dinsdag 2 september 2014 weer beschamend gedrag in het parlement door weg te blijven van de uitleg die president Desi Bouterse gaf over de energiecrisis. Slechts zeventien Assembleeleden bleken de presentielijst getekend te hebben voor de openbare vergadering.

Waarnemend parlementsvoorzitter Ruth Wijdenbosch was genoodzaakt de bijeenkomst te sluiten, omdat er geen quorum was. Leden van het Nieuw Front, de BEP en de Pertjajah Luhur hadden de presentielijst niet getekend.

ABOP-voorzitter Ronnie Brunswijk zei dat hij het gedrag van de oppositie ‘benedenmaats vindt en ronduit kinderachtig’. Hij zei ook, dat het juist de oppositie was die had aangedrongen op de komst van de president in het parlement. Volgens Ruth Wijdenbosch (NPS) waren er echter ook heel wat coalitieleden niet aanwezig. Volgens haar kon de schuld dan ook niet alleen in de schoenen van de oppositie worden geschoven. De oppositieleden waren in het Assembleegebouw, maar besloten de vergadering te boycotten.

NDP'er Ricardo Panka, fractieleider van de Mega Combinatie, was boos over het niet doorgaan van de openbare vergadering van De Nationale Assemblee dinsdag 2 september 2014. Hij probeerde nog overeenstemming te bereiken met de fractieleider van het Nieuw Front, Radjkoemar Randjietsingh (VHP), maar zonder resultaat. Panka nam het ook zijn eigen coalitieleden kwalijk die zonder grondige reden verstek lieten gaan. Hij zei, dat de vergadering waarin belangrijke mededelingen gedaan zouden worden aan het volk, door de oppositie werd geboycot. Hij zei ook het een dieptepunt te vinden, dat zaken zo gelopen waren. Nieuw Front-fractieleider Randjietsingh stelde echter, dat de afwezigheid van een deel van de coalitie zou aangeven, dat president Bouterse geen draagvlak meer heeft en er goed aan zou doen om op te stappen. De VHP'er stelde ook dat het Nieuw Front wel mee vergaderd zou hebben als de coalitie zelf voor quorum had gezorgd. Nu dat niet zo was, hadden ze bewust niet getekend.

DOE-parlementariër Carl Breeveld was geïrriteerd over de gang van zaken. ‘Dit is geld, energie en ik weet niet wat nog meer, vergooien. Dit is niet goed, dit is niet mooi. Ik neem het alle parlementariërs die hier hadden moeten zijn kwalijk dat dit gebeurd is.’

Woensdag 1 oktober 2014: Oppositie verlaat vergaderzaal bij Jaarrede president

De samenwerkende partijen in de oppositie hebben op het moment dat president Desi Bouterse woensdagochtend 1 oktober 2014 zijn Jaarrede begon massaal de vergaderzaal van het parlement verlaten. Het DOE-Assembleelid Carl Breeveld bleef wel in de zaal. Om de vergadering te laten beginnen hadden de leden van Nieuw Front, BEP en Pertjajah Luhur de presentielijst wel getekend.

‘We hebben wel quorum verleend, maar hebben ons in onze fractiekamer teruggetrokken om van daaruit de vergadering te volgen. Wij doen vanuit onze fractiekamer ons werk en vertegenwoordigen dat grote deel van het volk dat door de president en zijn regering worden genegeerd’, zei het VHP-Assembleelid Chandrikapersad Santokhi.

Het NDP-parlementslid Amzad Abdoel begreep niet helemaal waarover de samenwerkende oppositiepartijen het hadden. ‘Hoe hebben ze quorum verleend? Assembleeleden van de coalitie waren ruim op tijd aanwezig op de vergadering. Wij waren verzekerd ervan dat de president zijn jaarrede kon houden.' Frits Moesafierhoesein (NDP) was weer wegens ziekte afwezig. De Assembleeleden Harish Monorath en Premdew Lachmon (Nieuw Suriname), die tot de coalitie behoren, verleenden ook quorum door hun aanwezigheid, evenals Carl Breeveld van de DOE, die altijd de presentielijst tekent. Er waren 28 Assembleeleden aanwezig. Abdoel stelde dan ook, dat de coalitie niet afhankelijk was van de aanwezigheid van Nieuw Front, Pertjajah Luhur en BEP.

Donderdag 6 november 2014: geen quorum voor huishoudelijke vergadering

De huishoudelijke vergadering van De Nationale Assemblee ging donderdag 6 november 2014 niet door, omdat er niet genoeg leden aanwezig waren, ofwel er was weer eens geen quorum, om te kunnen vergaderen. Slechts 25 parlementsleden hadden de presentielijst getekend. Van de coalitieleden waren niet aanwezig de NDP'ers Rashied Doekhie en Frits Moesafirhoessein wegens ziekte. Ook de Nieuw Suriname-Assembleeleden Harish Monorath en Premdew Lachman lieten verstek gaan.

Oppositieleden, die wel in het parlementsgebouw aanwezig waren, tekenden de presentielijst niet. De voorzitter van de Pertjajah Luhur, Paul Somohardjo, reageerde met de mededeling, dat de regering geen parlementair draagvlak heeft.

Donderdag 13 november 2014: geen quorum voor openbare vergadering en geen behandeling ontwerpwet Constitutioneel Hof

De ontwerpwet 'Constitutioneel Hof' kon donderdag 13 november 2014 niet worden behandeld, omdat slechts 24 leden de presentielijst hadden getekend. Hierdoor kon de vergadering geen voortgang vinden. De oppositie werkte niet mee aan de vergadering wegens principiële bezwaren tegen het ontwerp. Kennelijk hadden de leden van de oppositie ook geen trek om hun bezwaren te delen met hun collega's en bovenal met hun kiezers en kozen de meest makkelijk weg door gewoon maar weer eens weg te blijven....

Ook Harish Monorath (Nieuw Suriname) tekende de presentielijst niet. Waldi Adjaiso van de A-Combinatie (BEP) en Rashied Doekhie van de Mega Combinatie (NDP) bleven zonder bericht van verhindering weg. Binnen de ABOP tekende Walter Bonjaski om onduidelijke redenen de presentielijst niet, Diana Pokie was afwezig vanwege ziekte evenals Soetimin Marsidih van de Pertjajah Luhur.

Chantagepolitiek door Nieuw Suriname?

De volgende dag liet fractieleider Monorath van Nieuw Suriname weten: 'Wij zijn in een positie gedrukt om dit pressiemiddel van geen quorum te verlenen toe te passen, omdat de voorzitter van het parlement zich niet heeft gehouden aan met ons gemaakte afspraken.' Dat voortaan zou worden afgezien om de coalitie te voorzien van een meerderheid, had alles te maken met de afspraken tussen Nieuw Suriname en Assembleevoorzitter Jennifer Geerlings-Simons om tenminste drie conceptwetten op de agenda te plaatsen voor behandeling. Volgens Monorath werd die afspraak niet nagekomen. 'We hebben duidelijk afgesproken, dat voor het einde van deze regeerperiode, de Klimaatwet, de Investeringswet, de Wet Dierenbescherming, de Toerismewet en de Wet op de Advocatuur worden behandeld. Zolang deze wetten niet worden behandeld zal Nieuw Suriname geen quorum verlenen', aldus Monorath. Dit leek heel sterk op een vorm van chantagepolitiek van de zijde van Nieuw Suriname.

Bonjaski (ABOP): NDP'ers schuldigen aan quorumprobleem

Volgens het ABOP-Assembleelid Walter Bonjaski, op 17 november 2014, in het Dagblad Suriname, waren zijn collega's van de NDP, waaronder Doekhie, de schuldigen aan het quorumprobleem. Bonjaski zei onder andere, dat coalitiegenoot Doekhie steeds wegblijft zonder bericht. ‘Hij heeft er een gewoonte van gemaakt’, zei de parlementariër.

Doekhie reageerde overigens 14 december 2014 op de kritieken op zijn afwezigheid. Via Starnieuws liet hij weten dat hem door vier behandelende artsen zou zijn afgeraden zich teveel te vermoeien. 'Ik moet vijf dagen per week voor behandeling in het ziekenhuis zijn. Daarnaast heb ik het heel druk met politieke activiteiten in Nickerie. Wij zijn dichtbij de verkiezingen en mijn prioriteit is zoveel mogelijk zetels te behalen in Nickerie. Ik ga echt geen 250 kilometer afleggen om te horen dat er geen quorum is. Als er belangrijke wetten worden behandeld, dan ben ik daar. Dat heb ik bewezen toen de sociale wetten werden behandeld en de begroting. Tot diep in de nacht, ondanks mijn gezondheid, was ik er. Als de begroting van Binnenlandse Zaken op de agenda staat of de treinverbinding, zal ik er zeker zijn. Als je niet zeker weet dat je quorum hebt, moet de vergadering niet worden uitgeschreven, want het kost het land Srd 75.000 per dag. Ik ga echt niet naar een huishoudelijke vergadering om mee te beslissen wie naar Marokko gaat of een ander land. Voor mij is het veldwerk belangrijk. In Nickerie hebben we scholen gebouwd, een ziekenhuis, een apotheek, we hebben Kinderdag gevierd, volgende week is er een pop Jawa, we hebben wijkvergaderingen. Ik ga mijn tijd niet verspillen in de Assemblee als er geen belangrijke wetten worden behandeld die hard nodig zijn voor het volk', aldus Doekhie die dus kennelijk eigen belangen belangrijker vindt dan het landsbelang.

Dinsdag 18 november 2014: geen quorum voor openbare vergadering parlement

Assembleevoorzitter Simons moest voor de zoveelste keer een openbare vergadering cancelen vanwege een tekort aan quorum. Voor de tweede keer kon daardoor de behandeling van de ontwerpwet Constitutioneel Hof niet doorgaan. Drie leden van de Mega Combinatie waren afwezig. Het ging natuurlijk weer om Rashied Doekhie, die vaak zonder afmelding afwezig is, en Amzad Abdoel, beide van de NDP, en Rifano Wongsoredjo van de KTPI. Ook waren weer niet aanwezig de twee Assembleeleden van Nieuw Suriname (NS).

Presentielijst openbare vergadering 18 november:

In een reactie op het weer niet kunnen vergaderen vanwege quorum, zei parlementsvoorzitter Simons, dat ingrijpen van NDP-voorzitter Bouterse broodnodig was om het parlement in vergadering bijeen te kunnen krijgen, hij zou volgens Simons de laatste strohalm zijn. Het parlement kon dus ook niet bijeenkomen voor het behandelen van wetsvoorstellen en ook de begrotingsbehandeling liep gevaar. Het waren vooral NDP-Assembleeleden die het lieten afweten. Door het verschuiven va de zes parlementariërs van de Pertjajah Luhur naar de oppositie is het sinds medio april 2014 lastig gebleken om quorum te halen.

Shailendra Girjasing (VHP) zei op 4 december 2014 in het Dagblad Suriname: ‘Men is niet in staat om quorum op te brengen, omdat men binnen de coalitie ontevreden is.' Volgens Girjasing werden op deze manier signalen uitgestuurd om aan te geven dat men niet wil vergaderen. Een heel machtig wapen zei hij de quorumsanctie van zijn Nieuw Suriname-collega Harish Monorath te vinden. Op die manier kan de minderheid de meerderheid dwingen in een bepaalde richting. Het uiteindelijk resultaat is dat de Dierenwelzijnswet toch op de agenda is geplaatst. ‘En men moet niet komen kletsen met het Constitutioneel Hof en zaken die op dit moment niet van belang zijn.'

Donderdag 11 december 2014: geen quorum voorkomt openbare vergadering Assemblee

Politici gebruiken drogredenen om te bepalen welke ontwerp behandeld moet worden  
De coalitie en de oppositie beschuldigden elkaar drogredenen te gebruiken over welke ontwerpwet wel of niet eerst behandeld moest worden. De oppositie, die het document van de Surinaamse Voetbalbond (SVB) over dubbele nationaliteit ingediend had als een initiatiefvoorstel, vond deze conceptwet belangrijker dan de ontwerpwet Constitutioneel Hof. 'Er is geen consensus over de inhoud en de behandeling van de conceptwet Constitutioneel Hof', zei Nieuw Front-fractievoorzitter Randjietsingh (VHP).

'Door eerst de ontwerpwet Constitutioneel Hof op de agenda te plaatsen, wil de voorzitter ons gebruiken om quorum te hebben. Wij hebben steeds gezegd, dat wij geen quorum verlenen voor de behandeling van de conceptwet Constitutioneel Hof. Voor die wet zal de coalitie zelf voor quorum moeten zorgen, omdat zij alleen er baat bij heeft', aldus Randjietsingh.

Fractieleider Ricardo Panka van de Megacombinatie (NDP) verweet de oppositie niet eens aanwezig te willen zijn bij de behandeling van een conceptwet die ze als voorstel heeft ingediend. 'Hieruit blijkt duidelijk de drogredenen van de oppositie. Ze wil haar eigen initiatiefvoorstel niet behandelen, maar wil steeds ruzie maken en geen quorum verlenen. De oppositieleden menen het niet met het volk. De voorzitter heeft duidelijk gezegd dat zij een commissie wil benoemen voor de nationaliteitswet, maar zij hebben geen vertrouwen in wat de voorzitter zegt.'

Van de coalitie waren de leden Noreen Cheung, Rashied Doekhie en Jenny Warso, allen van de NDP, afwezig. Warso was ziek, Cheung bevond zich in het buitenland en Doekhie stuurde weer geen bericht van verhindering.

Natuurlijk kon, naar aanleiding van de uitlatingen van Panka, een reactie vanuit de oppositie niet uitblijven. En het was het VHP-parlementslid Mahinder Jogi die zijn NDP-collega in het Dagblad Suriname van dinsdag 16 december aanviel. 'Gedurende tien jaren zat Panka samen met zijn oppositie onder de amandelboom. Wij hebben nog nooit onder de boom gezeten. Panka moet blij zijn dat we bereid zijn om quorum te verlenen. Hij moet ons geen verwijten komen maken. Hij moet als fractievoorzitter de hand in eigen boezem steken en zijn eigen mensen discipline bijbrengen. Het blijkt nu weer eens dat hij geen gezag heeft om zijn eigen mensen in het gareel te houden. Panka doet alsof wij het niet verlenen van quorum hebben uitgevonden. Terwijl vanaf 1948 en ervoor het hebben van quorum steeds een aangelegenheid is geweest van de regeringsfractie. Kan Panka niet zien, dat de coalitie uit elkaar is gevallen, het enige wat hen rest is hun biezen pakken en naar huis gaan.’

Dinsdag 16 december 2014: geen quorum voor huishoudelijke- en openbare vergadering parlement

Weer kon niet vergaderd worden in De Nationale Assemblee, omdat er onvoldoende parlementsleden aanwezig waren. Weer kon de ontwerpwet Constitutioneel Hof niet worden behandeld. Zoals te verwachten was het NDP-Assembleelid Rashied Doekhie weer niet aanwezig.

Ronnie Brunswijk, Assembleelid en voorzitter van de ABOP, was in het binnenland, maar had aangekondigd met een helikopter naar de stad te komen als er 25 leden aanwezig zouden zijn. Dit was echter niet het geval.

Donderdag 18 december 2014: voor vijfde achtereenvolgende keer geen quorum

Voor de vijfde keer schreef Assembleevoorzitter Jennifer Geerlings-Simons een openbare vergadering van het parlement uitgeschreven met dezelfde agendapunten. Om half elf 's morgens stond een huishoudelijke vergadering gepland en om een uur 's middags een openbare vergadering met de ontwerpwet Constitutioneel Hof bovenaan de agenda.

Assembleevoorzitter Simons had deze dag ook een fractieleidersoverleg om te bespreken hoe oppositie en coalitie minimale afspraken zouden kunnen maken, om het parlementaire werk voort te kunnen zetten. De oppositionele partijen willen wel meewerken om de begroting en diverse wetten, zoals de Advocatenwet, de Dierenwelzijnswet, de Anti-Corruptiewet en de wet dubbele nationaliteit, te behandelen in De Nationale Assemblee, maar niet meewerken aan de behandeling van de ontwerpwet Constitutioneel Hof.

Zoals te verwachten was, gingen ook 18 december de vergaderingen niet door. Slechts 25 parlementsleden, waaronder van de oppositie het DOE-parlementslid Carl Breeveld, hadden de presentielijst voor de huishoudelijke vergadering getekend en 17 voor de openbare vergadering.
Weer was Rashied Doekhie niet aanwezig, vanwege afspraken die hij had in het streekziekenhuis te Nieuw Nickerie. 'Ik ben gebeld door onder andere voorzitter Ronnie Brunswijk van de ABOP en vicepresident Robert Ameerali. Ik heb ze gezegd, dat ik net klaar ben in het ziekenhuis in Nickerie. Als jullie willen wachten, ben ik ongeveer half zes vanuit Nickerie in Paramaribo', zo liet hij weten..... Ook Noreen Cheung (NDP) was afwezig wegens verblijf in het buitenland.

Ergernis bij Assembleevoorzitter

De Assembleevoorzitter begon zich meer en meer te ergeren aan het door Assembleeleden zelf bewust gecreëerde quorumprobleem. 'De oppositie verleent nooit quorum, wil niet vergaderen, maar wil wel bepalen hoe de agenda van de vergadering en uit moet zien en wanneer er vergaderd moet worden. Als ik dat toesta breng ik mezelf als voorzitter, alle toekomstige voorzitters het parlement en de democratie in gevaar', aldus Simons.

De Assembleevoorzitter stelde, dat de oppositie haar politiek wapen niet als norm moet gebruiken voor het parlement. 'Dit parlement heeft tot nu toe kunnen vergaderen, omdat de coalitie en de heer Breeveld altijd quorum verlenen. Ik kan nu niet alleen luisteren en doen wat de oppositie vraagt. Er zijn meerdere fracties. De oppositie kan ook niet alleen voor quorum zorgen', zei Simons.

Volgens Randjietsingh (VHP) probeerde de oppositie juist een impasse van niet vergaderen te doorbreken. 'Wij zijn bereid quorum te verlenen wanneer we overeenstemming bereiken over een aantal wetten waarvoor er voldoende draagvlak is in de samenleving. De wet Constitutioneel Hof moet eerst door deskundigen worden bekeken en een advies worden gegeven aan het parlement. Wij begrijpen de haast hierachter. Het heeft alles te maken met de Amnestiewet die ook al in strijd is met de Grondwet.'

NDP-Assembleelid Theo Vishnudatt laat gisteren, zaterdag 20 december, via Starnieuws weten geen goed woord over te hebben voor de quorumacties van de oppositie. Volgens hem is de oppositie naïef als ze denkt dat regeringsleider Desi Bouterse er niet bij stil heeft gestaan, dat er een quorumprobleem zou kunnen ontstaan door op 14 april van dit jaar de Pertjajah Luhur de laan uit te sturen. De NDP'er vindt de boycothouding van de oppositie een ernstig plichtsverzuim naar haar kiezers toe en het vertrouwen van deze kiezers in het individuele oppositielid is door deze opstelling zeer ernstig geschaad.

'De lijn doortrekkend moeten leden die vergaderingen boycotten afzien van hun maandelijkse schadeloosstelling van zo'n Srd 15.000. Om geloofwaardig over te komen moeten ze die moed wel kunnen opbrengen. De behandeling van de begrotingen 2015 van de diverse ministeries verkeert door deze ondoordachte obstructiepolitiek van de oppositie in de gevarenzone.'

Quorumspook zal tijdens laatste maanden regering Bouterse boven Assemblee blijven hangen

Het quorumspook zal het functioneren tot het einde van de huidige regeerperiode blijven achtervolgen. Assembleeleden uit zowel oppositie als coalitie zullen met vuil blijven smijten naar elkaar en elkaar verwijten blijven maken over het al dan niet rechtmatig gebruikmaken van dat spook. Het is verworden tot een welles-nietes-spel.
Ondertussen ligt de politiek feitelijk stil.
Politici gooien eigenhandig zand in de motor van het parlement.
Kinderachtig gedrag leidt tot het schofferen van de kiezer en de democratie.
Het merendeel van de parlementsleden was in 2014 debet aan een beschamende politiek-bestuurlijke vertoning in de vergaderzaal van De Nationale Assemblee, waarbij landsbelang ondergeschikt werd gemaakt aan het eigen persoonlijke en politieke belang.

Gaat kiezer partijen en politici in mei 2015 afrekenen vanwege hun quorumgedrag?

Uit het voren gaande overzicht moge duidelijk zijn, dat naarmate 2014 vorderde parlementsleden steeds vaker quorum zijn gaan misbruiken als een politiek wapen om opponenten in de wielen te rijden. Maar, door bewust afwezig te blijven in de Assemblee en niet te willen debatteren over diverse ontwerpen en ontwerpwetten te willen behandelen, hebben de heren en dames parlementsleden hun kiezers en dus ook de democratie niet serieus genomen.
Integendeel, de kiezers en de democratie zijn in 2014 door vele Assembleeleden door hun kinderachtige quorumgedrag aan de kant geschoven.
Van enige politiekvoering was geen sprake meer. Coalitie- en oppositieleden bleven weg, terwijl sommigen wel de presentielijst hadden getekend, als het hun uit kwam.

Eigen politiek belang bij vele politici prevaleerde boven landsbelang in 2014 en het quorumspook werd zichtbaar als politiek wapen. Op 25 mei 2015 zal duidelijk worden in hoeverre het gedrag van Assembleeleden in 2014 van invloed zal zijn om het stemgedrag van de kiezers en of politieke partijen en politici voor hun gedragingen worden afgestraft.