SVJ op lange tenen getrapt door eerlijke uitspraken 'mediadeskundige' in staatsprogramma InfoAct

Journalistenvereniging en zusje Ramcharan hebben moeite met kritische houding ‘mediawerkers’

SVJ negeert recht op vrijheid van meningsuiting: kwalijk van een journalistenvereniging

02-02-2013   COLUMN  Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Ik ben deze dagen zowel de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ), haar voorzitter en oud-de Ware Tijd journalist Wilfred Leeuwin, en hun zuster in de strijd tegen criticasters van de journalistiek en tegen vermeende plagiaatcriminelen Nita Ramcharan, dankbaar voor hun aan de dag gelegde overspannen gedrag en reacties. Zij, en alleen zij, zijn degenen die de afgelopen dagen de Surinaamse journalistiek ernstig schaden met hun onvoorspelbare gedrag en vanuit frustratie voortkomende reacties.

SVJ kiest aanval en gaat voorbij aan hoor- en wederhoor

De irritatie en frustratie bij de SVJ lijkt plotseling uit alle poriën te komen. Het lijkt erop alsof de vereniging zich heeft voorgenomen om dit jaar eindelijk eens aan het werk te gaan voor de sector. Jammer en helaas wordt dàt echter op een totaal verkeerde, aanvallende, wijze aangepakt. Van enig volwassen overleg is geen sprake, neen, de SVJ kiest meteen – heel ondemocratisch en zonder hoor- en wederhoor toe te passen – de aanval, op een welhaast revolutionaire wijze (klinkt mij natuurlijk bekend in de oren, want ook ik ben ooit aangevallen geweest door de SVJ zonder dat met mij vantevoren was gesproken).

Geen laster, geen smaad en zeker geen intimidatie: Smeulders mag zeggen wat hij wil

Vandaag werd bekend, dat de journalistenvereniging van plan zou zijn om de staat Suriname internationaal aan te klagen, enkel en alleen om een paar onwelgevallige uitspraken van een zogenoemde mediadeskundige in een staatsprogramma. Die uitspraken waren geen laster en smaad  en zeker geen intimidatie en nog altijd bestaat er in Suriname ook zoiets als vrijheid van meningsuiting. Maar, kennelijk bestaat die vorm van vrijheid niet voor de SVJ en Starnieuws-eigenaar Nita Ramcharan, twee handen op één buik.

In het overheidsprogramma InfoAct, gepresenteerd door de altijd goed gebekte Clifton Limburg, was afgelopen week Jan Smeulders aanwezig die werd gepresenteerd als ‘mediadeskundige’.  Smeulders had de nodige kritiek op Surinaamse journalisten en media, die volgens hem onvoldoende nationalisme aan de dag zouden leggen. Niet een uitspraak waar ik me in kan vinden, maar hij mag het zeggen, toch?

Journalisten zouden er, aldus Smeulders, een gewoonte van gemaakt hebben steeds maar aanvallen te openen op de regering en president Desiré Bouterse. Dat mogen journalisten, maar ook dat mag hij zeggen in democratisch Suriname in een staatsprogramma, in een land waarin de nationale journalistenvereniging persvrijheid en vrijheid van meningsuiting zo belangrijk vindt, maar niet als het gaat om een staatsprogramma en om Jan Smeulders. 

Volgens sommigen zou InfoAct teveel paars gekleurd zijn. Niet  vreemd toch, gelet op het feit dat het een staatsprogramma is. De inhoud wordt door de staat aangestuurd, laat iedereen daar niet moeilijk over doen. Duidelijk en logisch, vanzelfsprekend. Dat geldt ook voor de radiozender SRS en een tvomroep als de STVS. Kijkers van InfoAct weten dat dondersgoed en wie problemen heeft met de inhoud kijkt toch niet, of is dat net iets te gemakkelijk? 
Natuurlijk, criticasters zouden kunnen tegenwerpen dat het programma betaald wordt door de burgerij en daaronder zijn niet alleen sympathisanten van de NDP. Dat is een punt. Maar, men zou de kritieken dan moeten richten op de regering of op de zenders/omroepen die InfoAct uitzenden. Alleen maar kritiek spuien via allerlei columns en fora op het internet zet geen zoden aan de dijk.

SVJ-voorzitter respecteert niet vrijheid van meningsuiting

‘Dit is een zwaarwichtige situatie. Als hij in het programma van het Kabinet van de President, journalisten op intimiderende toon aanvalt en beschuldigt, is het een slecht teken aan de wand.’ Dit was de overtrokken reactie van pitbull SVJ-voorzitter Wilfred Leeuwin in de Ware Tijd van zaterdag 2 februari 2013. 
Maar, feitelijk is het een slecht teken aan de wand, dat Leeuwin de vrijheid van meningsuiting niet respecteert en dat voor een voorzitter van een journalistenvereniging. Het geeft te denken. Vooral, nu Smeulders zich niet schuldig heeft gemaakt aan laster of smaad of intimidatie. Hij heeft niets meer en niets minder gedaan dan zijn mening en gevoelens geuit over de Surinaamse journalistiek, natuurlijk in een gekleurd programma en natuurlijk vanuit een bepaalde invalshoek. Logisch. Dat zouden meer mensen in de Surinaamse journalistieke kleine wereld eens moeten doen, eerlijk durven te spreken over hun eigen beroepsgroep, en goed in de spiegel kijken.

Het stak hem, Leeuwin, des te meer, daar Smeulders ‘de vrije teugels’ kreeg in een door de staat betaald televisieprogramma. Dat zou niet mogen, aldus de SVJ-voorzitter.

De enige die schade toebrengt aan journalistieke sector is SVJ

De journalistenvereniging kondigde aan via de Ware Tijd dat de staat mag rekenen op aanklachten bij onder meer de Associatie van Caribische Mediawerkers en bij Verslaggevers Zonder Grenzen. ‘Dit zal zeker een negatief effect hebben op de positie van Suriname op de wereldranglijst voor persvrijheid’, aldus Leeuwin. Kennelijk ziet de SVJ-voorzitter niet in, dat juist door zijn optreden de afgelopen dagen, met steun van zijn schaduw Ramcharan, schade wordt toegebracht aan de positie van Suriname op de wereldpersvrijheidlijst van de internationale organisatie Verslaggevers Zonder Grenzen.

Afgelopen week publiceerde de eigenaar van Starnieuws en werkgever van Leeuwin, Nita Ramcharan, al een gepeperde column op haar nieuwswebsite over het optreden van Smeulders in InfoAct en in het algemeen over de wijze waarop dat programma wordt samengesteld. Hierin stelde ze onder andere:

‘In één uitzending van Info Act is er zoveel onzin gestort over de hoofden van de samenleving, dat een ‘sibibusi’ nodig is om de ether schoon te vegen. De censor van de jaren tachtig mocht zich gisteren uitleven in het programma van het kabinet van de president. Jan Smeulders werd door perschef Cliffton Limburg opgevoerd als de mediadeskundige die eventjes een lezing hield over hoe journalisten zich dienen te gedragen in een democratische samenleving, anno 2013.

De blunder van vicepresident Robert Ameerali op de opening van de trainingsweek van de Surinaamse Vereniging van Journalisten werd aangedikt door Smeulders, die de mening deelde dat journalisten in dienst zijn van de regering. Zij moeten wat de regering te vertellen heeft, doorgeven aan de samenleving. Het enige verschil is dat de overheid niet komt kijken over de schouders van de journalist wat die schrijft. Daar weet Smeulders er alles van, want in de jaren tachtig bepaalde hij wat journalisten mochten opschrijven.(…)’

In de laatste alinea van de column (zie hieronder) toont Ramcharan de Surinaamse burger te onderschatten. Die burger laat zich geen 'meningen opdringen die niets te maken hebben met het regeringsbeleid'. Die burger laat zich geen zand in de ogen strooien en op het verkeerde spoor zetten door InfoAct. Ramcharan denkt dat de burger door een programma als InfoAct, waarvan iedereen wel weet dat het een gekleurd staatsprogramma is, zich laat beïnvloeden. Het zijn de opmerkingen van iemand die lijkt een persoonlijke aversie te hebben  tegen Limburg en InfoAct en dat op een duidelijke gefrustreerde wijze uit in haar column op haar eigen website, Starnieuws, het enige mediabedrijf dat de tekst heeft gepubliceerd. Het zijn de opmerkingen van iemand die de inhoud van haar eigen nieuwswebsite eens tegen het licht zou moeten houden en die artikelen alvorens te plaatsen eerst eindredactioneel zou moeten corrigeren.

'(...) Steeds weer worden controversiële personen in Info Act opgevoerd die zelfs tekeer gaan tegen coalitiepartners. Er wordt niet corrigerend opgetreden door president Desi Bouterse. Dit betekent dat de perschef groen licht heeft van het staatshoofd om onbeperkt mensen de ruimte te geven om het volk meningen op te dringen, die niets te maken hebben met het regeringsbeleid. Info Act is een programma dat het beleid van de regering dient uit te leggen aan het volk. De informatie hoort feitelijk te zijn. Het beleid dat de regering uitvoert, moet zakelijk worden belicht. Het programma, dat met geld van het volk wordt betaald, wordt misbruikt om mensen zand in de ogen te strooien en op een verkeerd spoor te zetten.(...)'

Vrijheid van meningsuiting is grondwettelijk recht voor iedereen

Ik kan en wil niet oordelen over wat Jan Smeulders zoal in de jaren tachtig zou hebben bepaald, maar wat Nita Ramcharan doet valt ook niet goed te praten. Net als Leeuwin lijkt zij ook finaal voorbij te gaan aan het democratisch recht van iedereen, en dus ook van Smeulders en dus ook van Limburg en dus ook van Infoact, op vrijheid van meningsuiting of je het nu eens of oneens bent met die uiting. 

Je hebt hetgeen iemand zegt of beweert, ook als je toevallig Nita Ramcharan of Wilfred Leeuwin heet, te respecteren. Bevalt hetgeen je hoort je niet, jammer. Maar, alles wat Smeulders en Limburg in InfoAct hebben gezegd valt nu eenmaal binnen het grondwettelijk recht van vrijheid van meningsuiting: er was geen sprake van laster, smaad of intimidatie. En zowel Nita als Wilfred weten dat het hier gaat om een staatszender en dat daardoor natuurlijk alles wat gezegd en gesproken wordt op een bepaalde manier is ingekleurd. Niets nieuws dus onder de zon. 
Gewoon accepteren en geen olifant van een mug maken, want juist door dat te doen breng zij, Ramcharan en Leeuwin, de eigen sector onnodig veel schade toe en nièt Smeulders, Limburg of InfoAct.

Noot:
Columnist Idris Naipal (VHP'er) blijkt het volledig eens te zijn met de opmerkingen van Ramcharan. Hij is Ramcharan gevolgd in haar column door in een eigen column Clifton Limburg onder vuur te nemen.
En, ook met Naipal - die een verwoed tegenstander van Bouterse en van alles wat paars kleurt is - ben ik het in essentie niet eens. Hetgeen Limburg doet in zijn presentatie van programma's als InfoAct wordt natuurlijk aangestuurd vanuit de regering en van de paarse NDP. Mag dat niet? Iedereen weet dat het staatsprogramma's zijn die Limburg presenteert. 
Natuurlijk komen de kritieken op Limburg en zijn programma's uit de hoek van politieke tegenstanders van de NDP, Bouterse en de regering. Natuurlijk, vanzelfsprekend. Maar, dergelijke kritieken zijn dan ook nauwelijks gestoeld op enige kennis van voorlichting, pr en journalistiek, maar komen vooral voort uit een diep zittende, welhaast emotioneel geladen, aversie tegen hun 'opponenten', waarin de werkelijkheid van vandaag de dag uit het oog wordt verloren. 'Discussies' en kritieken zijn helaas zeer (politiek) gekleurd en nauwelijks objectief en relativerend te noemen.
Wanneer mensen moeite hebben met de inhoud van programma's als InfoAct, dan moeten zij niet de presentator 'aanvallen', maar de staatszenders die het uitzenden en of de regering Bouterse-Ameerali en of de NDP. 
Overigens, niemand is verplicht om naar door Limburg gepresenteerde programma's op tv of radio te kijken of te luisteren...... Geen enkele Surinamer kijkt tv of luistert naar de radio met achter zich een zwaar gewapende CTU-rambo (Counter Terrorism Unit, geleid door Dino Bouterse) die de kijker dwingt om naar InfoAct te kijken of om naar de SRS te luisteren of om naar de STVS/SRS te kijken of Starnieuws te lezen.  Surinaamse burgers zijn niet dom en kunnen zelf wel bepalen of inschatten hoe zij de inhoud van welk programma waar dan ook, moeten beoordelen.

Het Kabinet van de President heeft maandag 4 februari 2013, in een verklaring, afstand genomen van uitspraken gedaan in het overheidsprogramma InfoAct en eieren voor zijn geld gekozen.Volgens het Kabinet zouden die uitspraken niet behoren tot het beleid van de regering ‘casu quo de president van de Republiek Suriname’. Het is opmerkelijk dat deze verklaring pas wordt uitgebracht na de nodige 'djugu djugu' in de media en niet meteen na de gewraakte uitzending.
Deze verklaring lijkt te nu te duiden op censuur op de inhoud van het eigen programma InfoAct, om kritikasters zoet te stemmen.
De regering Bouterse-Ameerali benadrukt in de verklaring het recht op vrije meningsuiting en de persvrijheid, zoals vastgelegd in artikel 19 van de Grondwet te allen tijde te respecteren. De verklaring is ondertekend door perschef Clifton Limburg.

En nu maar hopen, dat types als Nita Ramcharan, Wilfred Leeuwin (SVJ) en anderen die zich in negatieve zin kritisch hebben uitgelaten over de opmerkingen van Jan Smeulders, genoegen nemen met deze korte formele verklaring van het Kabinet van de President. Sommige van die criticasters zijn zo zuur, dat ze mogelijk ook wel weer op deze verklaring op- en aanmerkingen zullen hebben, vooral omdat deze is opgesteld door Limburg.

Surinaams medialandschap rijp voor revolutie

Journalistiek in Suriname toe aan opschoning

Tijd voor kwaliteit en niet voor zelfbeklag

01-02-2013  COLUMN  Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Het wordt tijd voor een revolutie in het Surinaamse medialandschap. Ik werk eraan.....op mijn eigenwijze manier. Als er één iets is in Suriname dat uitgebaggerd of opgeschoond moet worden, dan zijn het de meeste mediabedrijven en niet de Surinamerivier.

Deze gedachte wordt gevoed door diverse mediaberichten de afgelopen dagen naar aanleiding van de journalistieke naweeën van- en stuiptrekkende reacties op de toch wel mislukte Journalistenweek georganiseerd door de Surinaamse Vereniging van Journalisten, SVJ, waarin vooral gefulimeerd werd door voorzitter Wilfred Leeuwin over het vermeende zware vergrijp plagiaat. Het leek wel of mediawerkers en mediabedrijven door Leeuwin werden geportretteerd als zouden zij heuse criminelen, zware jongens, zijn. Het leek wel het aanzetten tot een klopjacht op al zijn eigen collega’s, want maakt iedereen in het Surinaamse journalistieke veld zich niet schuldig aan plagiaat?

Wat is er mis met het journalistieke niveau en met de journalist in Suriname? Alles! Sla iedere dag maar een willekeurige krant open of bezoek eens een willekeurige Surinaamse nieuwswebsite. De tranen springen je, in ieder geval bij mij, in de ogen bij het lezen van de over het algemeen ook nog eens korte artikelen......van het lachen welteverstaan, die tranen in de ogen, als een boer met kiespijn. Maar, het ontbeert de meeste journalisten aan enige zelfreflectie, zelfkritiek. Klagen, dat kunnen velen als de beste, ofwel ‘jammeren’.

De journalistiek lijkt hier beheerst te worden door een klein 'incrowd' groepje hautaine, egotrippende en publiciteitsgeile, welhaast elitaire, zichzelf journalist noemende sujets die zichzelf belangrijker vinden dan de inhoud van de door hun in elkaar gewrochten artikelen en die niet tegen kritiek kunnen op hun eigen werk.

Zolang hoofdredacteuren en uitgevers niet bereid zijn te investeren in journalistieke- en taalkundige kwaliteit, blijft het aanmodderen en komt die kwaliteit niet verder dan de inhoud van een gemiddelde schoolkrant of opstel van een leerling uit groep 5 of 6 van het basisonderwijs.

Een paar jaar geleden werd met veel bombarie Starnieuws geboren. Het kindje van vermeend media-icoon Nita Ramcharan zag het levenslicht op 3 februari 2010. De redactie publiceerde op 23 januari jongstleden nog een van enige zelfkritiek gespeend doordrenkt artikel over het ontstaan van de website en vooral over het aantal bezoekers ervan.

Maar, hoeveel bezoekers ‘je’ ook moge bezoeken en hoezeer ‘je’ er ook mee pocht - met dank aan een internetzoekmachine als ‘Google search’ - dat zegt niets over de inhoudelijke kwaliteit van de artikelen. (Artikelen onder andere geschreven door de redactieleden Wilfred Leeuwin (SVJ-voorzitter en oud-de Ware Tijd journalist) en Edward Troon, SVJ-vicevoorzitter.)

Daar valt nog veel te winnen voor eigenaar Ramcharan, die zich kennelijk blindstaart op dat aantal webbezoekers en haar ogen sluit voor de journalistiek inhoudelijke kwaliteit, misschien uit schaamte.

Zorg voor kwaliteit en de oh zo door menig journalist gewenste waardering voor het vak komt ook vanzelf!

Laat om te beginnen het handjevol deze dagen zeurende en tot de nek toe met zelfbeklag vol zittende journalisten en SVJ-bestuurders eerst eens een gedegen journalistieke opleiding gaan volgen en een cursusje Nederlands, alvorens issues aan te kaarten waar zij zelf nauwelijks kaas van hebben gegeten......

Starnieuws zou 'concurrent' van plagiaat beschuldigen

Klopjacht gezusters Starnieuws/SVJ op ‘plagiaatcriminelen’ neemt overspannen vormen aan 

Starnieuws/SVJ brengen journalistiek schade toe, niet plagiaat

01-02-2013   COLUMN  Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De sinds de onlangs gehouden Journalistenweek van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) gezamenlijk met Starnieuws opgezette 'possy' (klopjacht) op vermeende ‘plagiaatcriminelen’ begint overspannen en irritante vormen aan te nemen. Die klopjacht, en niet het opgejaagde slachtoffer plagiaat, is schadelijk voor de journalistieke sector in Suriname.

Volgens een bericht vandaag, vrijdag 1 februari 2013, in de Surinaamse avondkrant De West, zou Starnieuws de verse Surinaamse nieuwswebsite ‘Suriname Herald’ beschuldigd hebben van plagiaat. Het artikel vermeldt echter niet in welke vorm de nieuwe nieuwswebsite ‘plagiaat’ zou plegen.

 

De website is sinds 12 december 2012 operationeel en heeft als hoofdredacteur de, aldus de krant, ‘bekende’ mediawerkster en radiopresentatrice Joyce Abdoellakhan.

De website brengt, evenals de andere Surinaamse nieuwssites, diverse actuele nationale en internationale gebeurtenissen en de wijze waarop dat gebeurt is niet geheel in goede aarde gevallen bij de exponenten van één der concurrenten, namelijk ‘Starnieuws’, aldus De West.

Volgens Abdoellakhan zou dit medium ‘Suriname Herald’ van plagiaat hebben beticht, maar dit wordt categorisch door haar ontkend.

Voor alle helderheid, de hypocriete redactie van Starnieuws is echter zelf ook geen uitzondering als het gaat om het overnemen van berichten en foto’s zonder bronvermelding. Ook deze website, waar zowel de voorzitter als de vicevoorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten werkzaam zijn, maakt zich wel eens schuldig aan plagiaat.

Abdoellakhan, die al meer dan twintig jaar in het journalistieke vak zit, is van oordeel dat ‘Starnieuws’ geen alleenrecht heeft op het nieuws en de actualiteiten ook door haar medium voor het voetlicht mogen worden geplaatst. Natuurlijk, maar dan is het wel zo netjes om gewoon even de bron te vermelden. Niet iets dat heel moeilijk is lijkt mij.

Suriname Herald biedt niets nieuws

Het aantal Surinaamse nieuwsberichten op de website ‘Suriname Herald’ is echter bedroevend laag en de site biedt geen enkele toegevoegde nieuwswaarde in vergelijking met overige Surinaamse nieuwswebsites en met de webedities van dagbladen. De naam die aan de website is gegeven, klinkt interessanter dan de inhoud in werkelijkheid is. Ik begrijp dan ook niet waar ‘Starnieuws’ zich druk om zou maken.

In de rubriek ‘Gezondheid’ op de ‘Suriname Herald’-wesite dateert het meest actuele bericht van 24 december 2012 en is overgenomen netjes met bronvermelding van de NOS: ‘Cyste van 35 kilo verwijderd uit buik - In Nieuw-Zeeland is uit de buik van een vrouw een cyste van 35 kilo verwijderd. Sharon Watt was naar de dokter gegaan... (...)’

In de rubriek ‘Wetenschap’ dateert het voorlaatste artikel van 18 december 2012 en is, ook weer keurig met bronvermelding, overgenomen van het Nederlandse RTL Nieuws: ‘Gevoel in penis terug bij dwarslaesie - Mannen met een lage dwarslaesie kunnen dankzij een nieuwe operatie weer gevoel in hun penis krijgen. (...)’

De interessant klinkende rubriek ‘Dossiers’ is vandaag de dag nog steeds leeg.

De rubriek ‘Advertenties’ is  vandaag de dag ook nog steeds leeg.

De rubriek ‘Economie’ heeft zeer onregelmatig wat her en der van het net geplukt buitenlands nieuws.

De rubriek ‘Video & Audio’ toont een wirwar van YouTube video’s met nieuwsbeelden uit de wereld, niets uit Suriname.

Kortom, er lijkt geen enkele visie achter welke berichten wel en welke berichten niet door de webredactie geplaatst worden. Echt aandacht voor het Surinaamse nieuws is er niet.

Plagiaat tot zondebok Surinaamse journalistiek gemaakt

Het is mij nog steeds volstrekt onduidelijk wat Starnieuws en de SVJ beweegt om een halszaak te maken  van plagiaat, helemaal nu deze website ook zelf regelmaat in de fout gaat. Laat Starnieuws haar energie steken in het opkrikken van de inhoudelijke journalistieke kwaliteit van de op haar website geplaatste artikelen in plaats van zich te druk te maken om een paar door andere mediabedrijven zonder bronvermelding overgenomen artikeltjes. Ik heb deze vraag al eerder gesteld, wat is nu belangrijker voor je als mediabedrijf?: de inhoud van je artikelen of de naam van je bedrijf of webredacteur? Een beetje serieuze webredacteur zou de inhoud van zijn artikelen belangrijker moeten vinden dan zijn of haar eigen naam.

‘Suriname Herald’ is overigens onderdeel van ‘Time Media N.V.’, dat is opgericht op 19 januari jongstleden. Eén van de doelstellingen van ‘Time Media’ is het brengen van 24 uur per dag online nieuws via haar website. Daarnaast wordt de democratie hoog in de banier gehouden en staat men open voor eenieder, dus ook voor alle politieke stromingen.

Op de website valt op, zo vindt De West, dat er berichten zijn van enkele bekende journalisten zoals Wayne Telgt en dat er ook bijdragen zijn van de bekende columnisten Hardeo Ramadhin en Idris Naipal. Zo opvallend is dat niet, want de ingezonden stukken ofwel columns van deze heren duiken bijna overal op.

Aantal websitebezoekers zegt niets over inhoudelijke kwaliteit

Starnieuws en SVJ lijken op 'smeltende kazen'

Al heb je maandelijks een miljoen websitebezoekers, dat aantal zegt niets over de inhoudelijk journalistieke kwaliteit

23-01-2013  Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - 'Starnieuws prominent op expositie SVJ'. Natuurlijk, met twee Starnieuws-medewerkers in het bestuur van de Surinaamse Vereniging van Journalisten, SVJ (voorzitter Wilfred Leeuwin en ondervoorzitter Edward Troon).

In dit artikel klopt Starnieuws zich op de borst en gaat ze onder andere in op plagiaat. Het lijkt wel alsof dit artikel door Leeuwin zelf is geschreven, gelet op de aandacht voor plagiaat dat een speerpunt lijkt te zijn geworden voor Leeuwin en 'zijn' SVJ.

Maar, wat Starnieuws nu niet vermeldt in haar eigen artikel is, dat zij zelf ook plagiaat pleegt en de Wet Auteursrecht 1913 overtreedt door bijvoorbeeld foto's te publiceren, geplukt van het internet, en daarin een watermerk plaatst van Starnieuws-eigenaar Network Star Suriname (NSS), daarmee doen alsof die foto's eigendom zijn van het bedrijf of gemaakt zijn door een Starnieuws-fotograaf. Volksverlakkerij.

Bij vertalingen van artikelen uit buitenlandse media wordt met regelmaat niet de bron van het oorspronkelijke artikel vermeld.....

Oh en laten we het dan maar niet over de journalistieke kwaliteit hebben van de gepubliceerde artikelen...... ook al heb je dagelijks een miljoen bezoekers. 

Ik zou liever trots zijn op inhoudelijk journalistieke kwaliteit, dan op een hoog aantal bezoekers van de eigen website. Die aantallen zijn geen bevestiging van welke kwaliteit van de website dan ook. Zoek je naar Surinaams nieuws op het internet, dan duikt nu eenmaal helaas de naam Starnieuws snel op en zoeken mensen vaak niet verder dan hun neus lang is. 

Kortom, laat iedereen door Starnieuws heen prikken en zoeken, waar dan ook, naar inhoudelijk en journalistiek kwalitatief goede nieuwswebsites, zonder dagelijks veel taalfouten en dergelijke, die Surinaams brengen, in welke vorm dan ook.

Overigens verscheen vlak na bovenstaand artikel nog een artikel op Starnieuws over de expositie. Daaruit blijkt dat naast Starnieuws alleen de andere staatsmediabedrijven SRS en STVS aanwezig zijn (Starnieuws is meer en meer verworden tot een staatsmediabedrijf). Een bedroevend resultaat en dan vermeldt het Starnieuws-artikel nog dat iedereen die wil weten hoe de media werken en in elkaar zoeken de expositie moeten bezoeken...... 

Noot:

Journalistenweek met hobbels......

locatie gewijzigd, expositie aantal dagen verschoven en slechts drie dagen 'trainingen'.....wat een week. SVJ: 'Aanpassingen wegens budgettaire en organisatorische redenen’, zo is te lezen in De West van dinsdagavond 22 januari 2013.

Dus SVJ-bestuur, u heeft drie dagen de tijd om 'journalistiek' te definiëren..... terwijl u in juni 2011 wel wist wat journalistieke ethiek inhoudt.....hoe was dat mogelijk?? pffffff

SVJ-voorzittter Leeuwin in het dagelijks actualiteitenprogramma Magazine 4 van ABC televisie woensdagmiddag 23 januari: de drie trainingsdagen zijn zwaar en deelnemers ontvangen na afloop een certificaat..... Er doen slechts ongeveer 20 journalisten mee........en oh wat zullen die blij zijn met een nietszeggend certificaat voor hun cv.

De bijdragen vanuit de media aan de expositie, die drie dagen zou duren, is zo bedroevend (maar drie bedrijven nemen deel) dat de expositieduur is ingekort tot één dag. Later dit jaar volgen, aldus Leeuwin, nog wat bijeenkomsten van de SVJ over de 'indepths' en 'insides' van de journalistiek....jajaja.....hoe interessant kan gebakken lucht klinken.

Starnieuws krijgt woensdagavond 23 januari maar geen genoeg van Journalistenweek SVJ......dat heeft SVJ-voorzitter en Starnieuws-medewerker Wilfred Leeuwin toch maar even geregeld.....veel pr voor eigen SVJ en Journalistenweek waarvoor amper belangstelling is en doen alsof de week nu al geslaagd is, terwijl mediabedrijven nauwelijks medewerking verlenen...... 

Vanavond, 23 januari, al drie artikelen over de week op Starnieuws....en dit artikel eindigt met de woorden: ‘De journalistenweek vervolgt morgen met trainingen, die doorgaan tot zaterdag. SVJ-voorzitter Wilfred Leeuwin kijkt uit naar de trainingen.’ Starnieuws-'webredacteur' Leeuwin blijft optimistisch en dat siert de voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten.

Starnieuws besteedt ook op donderdag 24 januari weer aandacht aan de Journalistenweek. 

Tijd voor zelfreflectie voor egotrippende jammerende journalisten

Correspondent de Ware Tijd in Nederland neemt persbericht ministerie letterlijk over zonder bronvermelding

Plagiaat ook bij krant waar grootste journalistieke huilebalk werkt

30-01-2013   Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De door de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) afgelopen week gehouden finaal mislukte Journalistenweek blijft doorzoemen. Het gejammer van een handjvol klagende journalisten klinkt nog steeds door in diverse artikelen her en der. Gejammer over vermeend plagiaat. Gejammer over diefstal van artikelen, om deze tot vervelends toe gehoorde kwalificatie van SVJ-voorzitter Wilfred Leeuwin nog maar weer eens te herhalen.

Huilebalk Ivan Cairo

Eén van de grootste journalistieke huilebalken is de Ware Tijd-journalist Ivan Cairo. Hij schreef vandaag onder andere in zijn krant :

‘(...) Het is schering en inslag dat bepaalde radiostations, lokale en buitenlandse nieuwswebsites berichten van vooral dagbladen overnemen zonder daarbij de bron te vermelden en zelfs doen voorkomen alsof het eigen artikelen zijn. Het is meer regel dan uitzondering dat radiostations gewoon een krant pakken en daar het nieuws uit lezen zonder bronvermelding. Journalisten ergeren zich er ook aan dat websites als GFC Nieuws en Nospang.com delen van hun werk - met name exclusieve artikelen waar soms weken aan voorbereiding vooraf is gegaan - overnemen zonder de desbetreffende media de credits te geven. Nospang.com neemt elke dag gewoon complete nieuwsartikelen van de Surinaamse kranten en websites over volgens het 'copy-paste'-principe. Dat kwam ook naar voren tijdens de mediatraining. (...)’

Eerder had hij in een artikelen duidelijk laten blijken zich mateloos te ergeren aan plagiaat. Maar, Cairo – de journalist met het zwarte ooglapje – heeft nooit actie ondernomen tegen plagiaat, hij heeft zelfs nooit aangifte gedaan van plagiaat, maar wel jammeren op het moment, dat de SVJ een zogenaamde Journalistenweek houdt. Overigens vermeldt zijn eigen krant op de website dat het is toegestaan om artikelen over te nemen, mits dat geschiedt met bronvermelding.
Jammer dat toch een van de betere Surinaamse journalisten zich gedraagt als een klein vervelend kind dat zijn zin niet krijgt en roept om een pak rammel voor zijn buurjongetje dat hem pest......

Iwan Brave op z’n best: scherp en snedig

In zijn krant verscheen tot mijn aangename verrassing een ijzersterke column van Iwan Brave, tevens hoofdredacteur van het maandelijkse blad Parbode. Brave uit zich in zijn stuk zeer scherp en kritisch over zijn jammerende collega’s en dus ook over bijvoorbeeld zijn collega Ivan Cairo. Enkele delen uit zijn snedige column:

‘(...) En nodigt zij (Kraaijer: SVJ) ook nog korpschef Tjin Liep Shie uit om een lezing te houden over de strafbaarheid van plagiaat. Het moet niet gekker worden. (...)

Tjin Liep Shie had toch op zijn minst die journalisten een flinke veeg uit de pan moeten geven. Immers, zij zijn in vereniging met hun mediahuizen de meest notoire dieven van het intellectueel eigendom. Ook deze editie die u nu in handen heeft, bevat 'copy-paste'-werk. In alle dagbladen is de voor- en tegenspoed van celebrity's en wereldsterren, 'belangrijk nieuws' om vooral de lichtzinnige lezers te blijven trekken. Niet te vergeten al die muziek, films en series op radio en televisie.

Bovendien zou ik de journalisten die zich zo beklagen over plagiaat willen oproepen dan al hun illegale cd's en dvd's in de prullenbak te kieperen en vandaag nog te stoppen met deze flagrante vorm van heling. Nee, dat wolvengehuil met krokodillentranen op de journalistentraining was typisch een gevalletje van die splinter in de ander zijn ogen zien, maar niet die illegale houthandel in je eigen ogen.

"Indien plagiaat niet wordt afgestraft, dan dreigt dit zich tot een cultuur te ontwikkelen", oreerde onze korpschef. 'Dreigt'?! Plagiaat als onderdeel van wijdverbreide piraterij is in Suriname zelfs gecultiveerd en van vitaal belang. We zijn zeker het gekerm vergeten van radiostations en organisatoren, toen Sasur ineens opdook als in een gruwelscène van The Texas Chainsaw Massacre. Ik heb meestal een hoge politiepet op van Tjin Liep Shie, maar met zijn loze oratie over 'plagiaat' zakte wel een beetje mijn holster af.

(...)

De trainingsweek van de SVJ heeft vooral aangetoond dat ons journaille, net als grote delen van de samenleving, gebukt gaat onder een chronisch gebrek aan zelfreflectie. Wel klagen over plagiaat, onderbetaald worden en over 'weinig tools' krijgen. Maar hoe zit het met geëngageerd zijn? Zeker een goed schrijvende journalist heeft voldoende aan zijn oren, ogen en pen. Hoeveel onthullend nieuws lezen we nu van wat daadwerkelijk in de samenleving speelt? Surinaamse journalisten beschrijven vooral de symptomen vanachter hun bureau, maar de wijken induiken, ho maar.

Journalisten zouden zich vooral gepassioneerd moeten bekommeren om de vertrapte rechten van anderen. Hun enige eigen recht waarover ze moeten waken, is dat van vrije meningsuiting. Meer dan 'de tools' van de baas zal die aanpak zorgen voor doorbraak en 'waardering'. Daarover wil ik met alle plezier een bevlogen lezing verzorgen. Uiteraard mag je ook deze column verspreiden. Wel met bronvermelding, anders stuur ik TLS op je af.’

Chapeau voor Iwan Brave en door hem voel ik mij geen roepende meer in de Surinaamse mediawoestenij. Een mediawereld waarin egotripperij, arrogantie en hypocrisie hoogtij vieren, maar waar niet met enige zelfkritiek gesproken durft te worden over de erbarmelijk journalistieke kwaliteit. Over de oppervlakkige artikelen die weinig tot niets met journalistiek te maken hebben. Over de knullig overgenomen politieberichten, inclusief onvolledigheden en fouten. Over de dagelijkse ontelbare diarreestroom van taal- en andere fouten in artikelen.

Plagiaat, òòk bij de krant van Cairo

Even terug naar Ivan Cairo en zijn de Ware Tijd. Ook bij deze krant maakt men zich met regelmaat schuldig aan plagiaat, aan het niet vermelden van de bron van een artikel. Neem onderstaand artikel dat woensdagavond 30 januari 2013 verscheen op de Ware Tijd Online, geschreven door de Nederlandse correspondent van de krant:

 

Wat deze correspondent, Eric Mahabier, niet vermeldt en het daardoor willens en wetens doet lijken alsof zijn artikel werkelijk door hem is geschreven, is dat de tekst bijna geheel en letterlijk is – om maar weer in de bewoordingen van de Godfather van de SVJ te blijven – gestolen van het Nederlandse ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid:

 

Kortom, laten al die journalisten en SVJ-bestuursleden die met de mond overlopen van ergernissen en frustraties over plagiaat, omdat hun namen niet worden vermeld bij van hun ‘gestolen’ artikelen, waardoor hun ego’s zijn gekwetst, eerst eens goed in de spiegel kijken. Ze zullen wellicht een dief zien, maar in ieder geval iemand die deel uitmaakt van een criminele organisatie. Immers, in georganiseerd verband wordt bij en door hun werkgever een strafbaar feit gepleegd: plagiaat, het jatten van stukjes tekst zonder te vermelden welke zeer belangrijke en hautaine journalist het heeft geschreven. Jeetje, wat erg. Dit soort journalisten moet echt eens bij zichzelf te rade gaan.

Naam in neon

En de SVJ, dat overigens tijdens de Journalistenweek de nieuwswebsite Starnieuws gebruikte als haar eigen persbureau - niet vreemd, gelet op het feit dat zowel de SVJ-voorzitter (Leeuwin) als de vicevoorzitter, Edward Troon, werkzaam zijn voor Starnieuws (Network Star Suriname), dat zich ook regelmaat schuldig maakt aan diefstal, onder andere van foto’s en vertaalde buitenlandse artikelen -, zou er beter aan doen om zich te richten op de erbarmelijke kwaliteit van de journalistieke producten en niet op plagiaat, omdat een handjevol treurige journalisten dat graag hun naam in neon boven een artikel wil zien, dat oh zo erg vindt.