'Senior journalisten' bevestigen falen lokale Surinaamse journalistiek

Journalisten zijn passief en aantal staat op betaalrol politieke partijen of politici – 'Journalistiek heeft eigen Surinaamse versie gekregen'

Surinaamse Vereniging van Journalisten weigert pro-actieve houding aan te nemen

08-05-2015 Door: Paul Kraaijer

Met toch wel nu en dan gekromde tenen en soms schaterlachend heb ik de afgelopen jaren (en nog steeds) de erbarmelijke kwaliteit van het Surinaamse journaille tegen het licht gehouden. Nu en dan specifiek benoemd aan de hand van een van de vele, dagelijkse (!), voorbeelden. Erbarmelijke inhoudelijke journalistieke- en taalkwaliteit, waaruit klip en klaar blijkt, dat het merendeel van de artikelen in kranten en op nieuwswebsites niet door echte journalisten is geschreven, maar door een uniek soort species, een laag niveau opstelschrijvers. Het is niet anders. Het is triest en er is geen enkele verbetering waar te nemen. Er wordt maar wat aangemodderd door vermeend journalisten en webredacteuren.

Eindelijk een paar kritische geluiden uit spelonken Surinaamse journaille
Maar, eindelijk! Tot mijn toch wel aangename verrassing klonken zondag 3 mei plotseling enkele kritische geluiden over de lokale journalistiek en wis en waarachtig uit de eigen sector. De nieuwswebsite Starnieuws, nu zelf ook niet bepaald een schoolvoorbeeld van hoe journalistiek beoefend zou moeten worden gelet op de a-journalistieke dagelijkse stukjes proza op de website en de vele journalistieke- en taalfouten, liet enkele zogenoemde 'senior journalisten' aan het woord , geïnterviewd door webredacteur Wilfred Leeuwin, in het kader van de VN Wereld Persvrijheidsdag. Hun reacties waren voor mij een verademing. Heerlijk om te lezen. Eindelijk wat kritische zelfreflectie uit het lokale journalistieke veld en een bevestiging van mijn visie op het lokaal journaille. Triest, dat wel, dat zogenoemde senior journalisten kennelijk zich realiseren, zich ervan bewust zijn, dat het slecht is gesteld met de algehele journalistieke kwaliteiten, maar dat kennelijk niets en niemand er ook maar iets aan doet, ter verbetering.

'Waar gaan we naartoe met dit beroep?'
'Ik ben als senior journalist wel erg teleurgesteld geraakt in het journalistieke beroep en wat van de persvrijheid is geworden', zegt Arney Belfor, hoofd van de nieuwsredactie bij Radio 10 en al zo'n 25 jaar journalist. 'Als ik zie wat we met z’n allen produceren, wat we zeggen, hoe we ons gedragen als journalisten, dan vraag ik me af waar we naar toe gaan met dit beroep en welke maatschappelijke waarde we nog hebben.'
Volgens hem heeft de journalistiek een eigen Surinaamse versie gekregen. 'Buiten Suriname kom je er nergens mee, want hoe goed of slecht het in andere landen ook gaat, er is een zekere mate van beroepsethiek. Hier wil elke journalist een eigen invulling geven aan het beroep. Onze journalisten hebben naar mijn gevoel weinig of geen passie voor het beroep, erger nog ze willen het beroep uitoefenen zonder bestaande standaarden en normen', zegt Belfor.

Passie ontbreekt
Natuurlijk sta ik volledig achter de opmerkingen van Belfor. Met name dat lokale zichzelf journalist noemende figuren weinig of geen passie voor het beroep hebben. Was die passie immers aanwezig, dan waren artikelen uitgebreider, diepgaander en ben je dag en nacht journalist en niet alleen tijdens kantooruren van zeven uur 's morgens tot drie uur 's middags.

Leeuwin laat in het artikel op Starnieuws ook het hoofd van de nieuwsredactie van de Surinaamse Televisie Stichting, STVS, Roy Jong A Fat aan het woord, een staatszender. Hij stelt onder andere:

'Het is juist die relatie met de overheid, die maakt dat bij ons journalisten bij voorbaat zelfcensuur plegen, omdat ze er al rekening mee houden dat de leiding, de regering of regeringsgezinde personen een bericht niet leuk gaan vinden.'
Natuurlijk Jong A Fat, maar ik neem toch aan dat iedere redacteur weet dat hij in dienst is van een staatszender en dat dat zijn consequenties kan hebben. Een serieus redacteur en journalist gaan nimmer werken voor een staatszender waarin ze beperkt worden in de uitoefening van hun vak. Overigens is hijzelf eindredacteur van het dagelijkse ochtend actualiteitenprogramma 'Mmanten Taki'.....een programma dat verre van serieuze journalistiek genoemd kan worden en het niveau van een nieuwsprogramma van een Nederlandse lokale omroep nog niet weet te halen.

Angsthazerij belemmert gedegen journalistiek
Zowel Jong A Fat en Belfor zijn van oordeel, dat de passiviteit van journalisten veel te maken heeft met de hun betrokkenheid bij politieke partijen. Beide eindredacteuren stellen met zekerheid dat behoorlijk veel journalisten op de betaalrol staan van politieke partijen, zo niet politici. 'Als we daar tegen niet vechten zal er nog lang geen sprake zijn van persvrijheid en zullen we maar oppervlakkig nieuws brengen uit seminars en persconferenties. Ik zou wel graag zien, dat ook bij de STVS in een live programma we de president confronteren met de vraag hoe hij omgaat met het 8 decemberstrafproces en als hij niet de persoon is die met het ultieme antwoord, dus de waarheid, op de proppen zou moeten komen. Als journalist zou dat moeten kunnen zonder dat ik bang zou zijn dat het gevolgen voor mij zou kunnen hebben', aldus Jong A Fat. Maar, dat doet hij dus niet, dat durft hij niet. Zou hij dat werkelijk willen dan zou hij van omroep moeten veranderen, dat doet hij niet. Angsthazerij.

De enige journalist die werkzaam is bij een krant die kennelijk voor zijn artikel door Leeuwin is benaderd is Alirio Polsbroek, hoofdredacteur van de ranzige Times of Suriname.

'Mij bekruipt het gevoel en eigenlijk de zekerheid dat er vooral in deze politieke periode naar verkiezingen toe behoorlijk wat zelfcensuur wordt toegepast, maar het valt mij ook op dat behoorlijk veel journalisten verbonden zijn aan politieke organisaties en daardoor geen diepgang in hun artikelen of berichten weten te brengen. Iedereen weet dat de eigenaar van deze krant (de bekende zakenman Dilip Sardjoe) een loyalist is van de regering, maar als hoofdredacteur zal ik er alles aan proberen te doen dat de man zijn politieke kleur geen invloed heeft op de redactie.'

Als bij mediabedrijven bekend is dat er onder het personeel journalisten of redacteuren zijn die betrokken zijn bij een politieke partij, dan zouden zij ontslagen moeten worden. Hun onafhankelijkheid is absoluut in het geding. Maar, ook dat gebeurt niet. Het heerst in de hele sector, het passiviteitsvirus. Er wordt gewoon voort gemodderd en geklungeld.

Overigens ontbreekt in het artikel een formele reactie van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) waarvan Wilfred Leeuwin de voorzitter is.... Ook daar heb ik vaak over geschreven, de passieve houding van de SVJ die niet als vereniging een stelling of standpunt lijkt in te durven nemen. Het is telkenmale haar voorzitter, Starnieuws-webredacteur Leeuwin, die op persoonlijke titel ingezonden stukken en dergelijke plaatst en dan ook nog eens alleen op de website van zijn werkgever.

Op dezelfde dag plaatst Starnieuws een door Leeuwin op persoonlijke titel ingezonden stuk waarin hij in algemene bewoordingen ingaat op de internationale Dag van de Persvrijheid, zonder welke kritische noot dan ook in de richting van het lokale journaille.

Zelfs SVJ-voorzitter eindelijk scherp en kritisch, maar op persoonlijke titel....
Als klap op de vuurpijl volgt ook nog eens een ingezonden stuk ondertekend door 'Wilfred Leeuwin, journalist' met als veelzeggende kop 'Mediabedrijven en journalisten ondermijnen persvrijheid'.  Een kritisch stuk en een stuk waarin ik mij volledig kan vinden. Maar, toch weer de vraag, waarom Leeuwin dergelijke stukken niet ondertekent als voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten.... Angsthazerij?

Leeuwin schrijft het onder andere 'triest' te vinden, 'dat voor zeker negentig procent van wat rondloopt als journalist of een bedrijf heeft waar journalistiek ‘bedreven’ wordt niet eens weet wat het woord betekent, vanwaar het komt, waarom het bestaat en waarom het journalistieke beroep wordt, kan en moet worden uitgeoefend.'

'Veel mediabedrijven hebben wel de beschikking over een nieuwsredactie, hebben ‘journalisten’ in dienst, maar ontberen de redacties en de journalisten de fundamentele kennis over wat zij eigenlijk aan het doen zijn. Dit heeft geresulteerd in het ontstaan van een een eigen subcultuur binnen de media en de journalistiek, die niets te maken heeft met het oorspronkelijke beroep. Wat we kennen is een zelfgemaakte Surinaams model, zonder toegevoegde waarden, standaarden en ethische codes. Ik geloof niet in een Surinaams model van het beroep waar vrijwel alle basisvoorwaarden en -standaarden waaraan het moet voldoen ontbreken.'

'Het is een keiharde realiteit dat wanneer onze mediabedrijven en journalisten zonder, om even te zwijgen over ontwikkelingsjournalistiek, zelf de basisbeginselen van het vak ontberen de eerste verantwoordelijken zijn die het beroep ondermijnen. Was het maar dat het resultaat slechts voor eigen rekening was. Helaas wordt niet alleen schade toegebracht aan het beroep, maar wordt onrecht aangedaan aan zij (het publiek) die recht heeft op een juiste en kwalitatieve belevenis van het recht op vrije meningsuiting.

Wat doen Leeuwin en SVJ aan verbeteren kwaliteit journalistiek?

Ik ben mij ervan bewust dat deze kritiek hard is, maar zeker niet ongegrond. Het zou onfair zijn, wanneer ik als criticus en zeker als voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten, niet aan de andere kant van deze spiegel zou gaan staan, goed er in te kijken en vooral geen excuses te vinden op de vraag: Maar wat doen jij en de vereniging er zelf aan, dan je eigen beroepsgenoten op de korrel te nemen? Het zou me hier te ver voeren om daarover uit te wijden. Ik wil volstaan met te zeggen dat elke beroepsuitoefening in de eerste plaats een individuele verantwoordelijkheid is. Een collectieve verantwoordelijkheid wordt het wanneer, gedreven door passie beroepsgenoten, zonder emotionele trammelant bereid zijn zich in te zetten voor een kwalitatieve ontwikkeling van hun beroep.'

Scherpe teksten van Leeuwin. Prima. Eindelijk. Maar, hij legt een zwakte aan de dag. Hij weigert te reageren op de terechte vraag wat hij en de SVJ doen om het journalistieke metier in Suriname naar grotere hoogten te brengen. Dat is zwak. Hij en de SVJ kunnen wel degelijk iets doen aan de kwaliteit en de ethiek van en in het metier. Maar, hij en de SVJ doen niets. Leeuwin perst alleen nu en dan wat ingezonden stukjes geschreven en ondertekend op persoonlijke titel uit zijn computer en de SVJ kijkt vanachter een ander scherm toe, passief, net zo passief als het merendeel van de journalisten in het veld.

SVJ, pak eindelijk eens die handschoen op: wordt pro-actief en blijf niet passief aan zijlijn
Het wordt tijd dat de SVJ de handschoen oppakt en in actie komt om de kwaliteit en de ethiek binnen de journalistiek in Suriname te verbeteren. Beleg eens een voor iedereen, dus ook voor niet-leden, toegankelijke bijeenkomst om in algemene termen over die kwaliteit en ethiek te spreken. Inventariseer.
Gooi de knuppel in het hoenderhok van passiviteit.
Noteer wat er in het veld leeft en wat er aan mankeert.
Verander jezelf van een slapende aan de zijlijn knikkebollende journalistenvereniging, in een pro-actieve vereniging die zich gesteund weet in een nog te ontwikkelen streven om de kwaliteit en ethiek in de sector drastisch te verbeteren.
Begin aan de basis: wie, wat, wanneer, waarom, waarom en een lesje Nederlandse taal. Maak het veld duidelijk dat wanneer iemand zo graag journalist wil zijn, hij of zij dat zeven dagen in de week vierentwintig uur per dag is.
Wil hij of zij dat niet: daar is het gat van de deur. Geen fluwelen handschoentjes, maar stevige werkhandschoenen, die heeft de SVJ nodig om nog iets van de journalistiek te kunnen maken.

STVS en WK Voetbal gaan (nog) niet samen

Amateurisme op en top bij staatszender doet WK en gehele bevolking geen recht

Met gekromde tenen en irritaties naar wedstrijden en 'beschouwingen' kijken

Voor-, tussen- en nabeschouwingen van 'analisten' kunnen volledig genegeerd worden

13-06-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Met veel poeha, arrogantie, zicht- en hoorbare trots en het nodige gepoch maakte de Surinaamse staatszender STVS (Surinaamse Televisie Stichting) op 7 mei bekend alle televisierechten voor het FIFA-Wereldkampioenschap Voetbal (WK) in Brazilië opgekocht te hebben. De zender liet op venijnige toon meteen weten, dat het uitzenden van wedstrijden door andere zenders leidt tot 'onrechtmatig handelen' en dat zij genoodzaakt zou zijn in zo'n geval een Kort Geding aan te spannen tegen haar collega-omroep. De toon was gezet door een omroep die zelf nota bene het amateurisme nog niet is ontgroeid.

STVS investeert niet in professionalisme

In aanloop naar het WK werd Suriname doodgegooid door de STVS met allerlei commerciële activiteiten om kijkers te lokken. De uitzendingen van de wedstrijden en de beschouwingen worden doorspekt van vele reclames van sponsoren van STVS. Die sponsoren zijn met hun logo's zichtbaar achter de de presentatoren en analisten en natuurlijk ook in beeld tijdens de wedstrijden. Natuurlijk ontbreken ook diverse loterijen niet rond het WK en de STVS.

Allemaal leuk en aardig, maar de staatszender heeft nauwelijks tot niet geïnvesteerd in apparatuur en zendmasten die het mogelijk moeten maken om kwalitatief goede beelden te verzorgen en om de zender in het hele land te kunnen ontvangen. De STVS is zelfs nauwelijks te ontvangen in bijvoorbeeld het district Coronie. Het is districtscommissaris Aroenkoemar Ramdhani die ervoor heeft gezorgd dat een handjevol Coronianen het WK Voetbal toch goed kunnen zien. Hij heeft namelijk bij het Cultureel Centrum Coronie in Totness een schotelantenne laten plaatsen waardoor beeldontvangst mogelijk is. Daarnaast was het nota bene een politieke partij die tientallen dorpen in het achterland heeft voorzien van schotelantennes en breedbeeldtelevisies. Dat alles vooral en met name voor de kennelijk oh zo belangrijke wereldkampioenschappen voetbal. Vele marrons en inheemsen kunnen deze dagen genieten van de vele voetbalwedstrijden met dank aan particulier initiatief en niet aan de STVS of de landelijke overheid, een overheid die al vele maanden liep te schreeuwen dat ook de gemeenschappen in het binnenland het WK Voetbal zouden kunnen gaan zien.

Maar, hier heeft de STVS een belangrijke steek laten vallen. Al jaren is immers bekend dat deze dagen het WK Voetbal plaatsvindt in Brazilië. Ook de staatszender wist dit. Maar, de STVS heeft verzuimd om hierop vroegtijdig in te spelen, om te investeren, om rekening te houden met de bevolking. Niet alleen zijn de diverse eigen programma's van de zender amateuristisch, dat kan ook gezegd worden van de directie en andere verantwoordelijken binnen die omroep.

Dat het slecht gesteld is met de apparatuur bij de omroep bleek dinsdag 22 april van dit jaar toen er brand uitbrak in de zekeringskast van de zendmast. De brand kon ontstaan, doordat de apparatuur is verouderd en er steeds meer apparaten zijn bijgevoegd. Dat zorgde voor overbelasting van het systeem. Het bedrijf is doorspekt van amateurisme. Door de brand was de STVS een paar uren uit de lucht.

Soms zeggen foto's genoeg, zoals deze foto's van de zekeringskast en een schotel bij de STVS (Foto's: Stefan Tull/de Ware Tijd).

Een dag later liet waarnemend-directeur Cliffton Limburg van de zender weten door gebrek aan geld de technische gebreken aan de STVS-apparatuur niet in een keer te kunnen aanpakken. Maar, op de begroting voor dit jaar heeft het ministerie van Binnenlandse Zaken twee miljoen Surinaamse dollar uitgetrokken voor de STVS en haar collega SRS, Stichting Radio Omroep Suriname. Uitbreidings- en vervangingsinvesteringen moeten van het ministerie worden besteed aan moderne apparatuur, moderne technologieën, infrastructuur (masten et cetera) alsook aan opleiding en training van het personeel. ‘Deze branche wordt gekenmerkt door snelle technologische veranderingen zoals digitale televisie, satelliet tv, et cetera.’, aldus het ministerie. Vraag is wat bijvoorbeeld de STVS met al dat overheidsgeld doet of heeft gedaan? Is het alleen besteed aan personeelskosten? Eind 2012 kreeg het personeel nog een 13 procent salarisverhoging.....

De redactiekantoren blijken ook niet echt waterdicht te zijn. Zo stond de redactie van het STVS-Journaal Tweede Kerstdag onder water door overvloedige regenval.

Een dag voor de start van het kampioenschap werd bij de STVS nog gesleuteld aan apparatuur.Om stroomuitval te voorkomen, werd de NV Energie Bedrijven Suriname ingeschakeld om extra voorzieningen te treffen in geval van calamiteiten. Er werden kabels aangelegd voor extra energietoevoer en ook werden twee aggregaten geplaatst, om ervoor te zorgen dat bij stroomuitval het feest in het heuse WK-dorp in het kantoor van de Surinaamse Voetbalbond, SVB, gewoon kan doorgaan. Van hieruit gaat de STVS voor-, tussentijdse en nabeschouwingen uitzenden van de wedstrijden.

Openingsceremonie, voorbeschouwing en Coca Cola 
Met veel spanning in de stoel, klaar om naar de openingsceremonie bij de STVS te kijken. Maar, de ceremonie was nauwelijks begonnen of het werd pardoes, zonder vooraankondiging, onderbroken door een 'presentator' van de STVS in dat zogenoemde WK-dorp in het kantoor van de SVB. Een 'presentator' die zijn uiterste best deed om maar vooral zo lollig mogelijk over te komen. Maar, iedereen wilde toch de openingsceremonie zien? Na een paar minuten werd er weer naar een buitenlandse zender geschakeld om de uitzending van de openingsceremonie te vervolgen, met nu en dan een stilstaand beeld. Heel irritant. Maar, als deze knulligheid ten top de voorbode is voor de komende weken.....wat een stompzinnige presentatie en dan die vele sponsoren/adverteerders die natuurlijk ook in beeld moeten worden gebracht, inclusief de pontificaal in beeld gebrachte flesjes en half gevulde glazen Coca Cola, omdat dat gewoon moet van die sponsor.
Kortom, het wordt alleen kijken naar de wedstrijden. De voor-, tussen- en nabeschouwingen kunnen volledig worden genegeerd, vooral om veel irritatie en ergernis te voorkomen.

'Analisten Henk en Henna'

De openingswedstrijd tussen Brazilië en Kroatië gisteravond werd gelukkig zonder problemen uitgezonden, met Engelstalig commentaar. Helaas bleken de twee onbekende analisten, ene Henk en ene Henna (verzuimd werd de namen nu en dan even in beeld te brengen), in het WK-dorp niet echt voetbaldeskundig. Na afloop van de wedstrijd kon iedereen die keek getuige zijn van hun ondeskundige analyse en commentaar. Een ieder had een dergelijke analyse kunnen geven. Waarom koos de STVS niet voor echte voetbaldeskundigen, voor echte analisten, desnoods uit Nederland gehaald? Sponsoren, waaronder de Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (SLM), genoeg, toch? Daarenboven, zoals gebruikelijk is bij live uitzendingen van de staatszender, viel het geluid nu en dan uit en werden tijdens de analyses ook nog eens de verkeerde wedstrijdfragmenten getoond, waar de analisten niet om hadden gevraagd.

NOS wordt gemist.....

Nederland – Spanje staat vanmiddag op het programma..... Kijken maar weer, met gekromde tenen en de volumeknop van de tv tijdens de voor-, tussen- en nabeschouwing op nul, om aan de bloeddruk te denken. (15.20 uur: De voorbeschouwing begint in ieder geval met een presentator zonder geluid.......Toen er weer geluid was: 'Vandaag Nederland tegen Frankrijk', aldus de presentator. Wat een begin, ongelooflijk en laat ik het dan maar niet hebben over de twee zogenoemde analisten die de STVS voor vandaag ergens vandaan heeft getrokken.)

Een omroep als het Nederlandse NOS wordt hier node gemist.....

Noot:
Woensdag 18 juni 2014. Nederland tegen Australië.  Laat de STVS per direct alle voetbalanalisten het zogenoemde WK Dorp uitbannen..... Wat een waardeloze commentaren/analyses, nauwelijks kennis en verstand van internationale teams en spelers en zooooo negatief over het Nederlandse elftal.....maar, dat zit kennelijk in de genen van de analisten. Dit zijn analisten die misschien verstand hebben van een bal, die is rond, dat valt nog te bevatten, punt, maar een wedstrijd of een team analyseren......pfffffff.....verschrikkelijk....gewoon maar even de volumeknop op nul zetten en gaan genieten van de wedstrijd.
Vandaag zo'n negatieve analist, Winston Babel, met een sacherijnig hoofd die werkelijk onzin verkondigt, geen enkele zin goed uitspreekt en zichtbaar met tegenzin achter zijn 'desk' en flesje Coca Cola staat. 'Nederland gaat constant breien aan de aanval', aldus die analist in een zogenoemde voorbeschouwing. Hoe verzint hij het..... Nederland wint met 3-2.....

'Nederland heeft geen niveau'...... dat is de 'analyse' in de nabeschouwing van de wedstrijd Nederland-Australië op de STVS van die Babel..... Wat heeft die man tegen Nederland of heeft hij naar een andere wedstrijd gekeken? Laat de STVS hem in ieder geval niet meer als analist uitnodigen. Die man heeft totaal geen 'analyse-verstand'..... Daarenboven is hij een ongelooflijk stuk sacherijn die heel ongeïnteresseerd, depressief en sloom oogt..... Weg ermee!!!

UPDATE, 24 juni: Ondanks het dreigen met gerechtelijke stappen, zijn er toch de nodige bedrijven in Paramaribo die ook WK-wedstrijden in gezellige sferen voor het publiek uitzenden. Dat bericht de Ware Tijd dinsdag 24 juni. Een van die bedrijven is TBL-cinemas.
'Directeur Erwin Emanuels van TBL-Cinemas stelt in de krant dat daar geen geld vor owordt gevraagd en dat er dus geen vuiltje aan de lucht is. ‘Wij hebben met de STVS gesproken en die heeft ons erop gewezen dat er geen geld gevraagd mag worden.’ Lackin kon desgevraagd niet duidelijk maken of de locaties de wedstrijden niet tegen betaling mogen uitzenden of sowieso niet mogen uitzenden.', aldus de krant.
Uit het laatste moge duidelijk zijn, dat die dame Lackin werkelijk niet weet wat ze doet of gedaan heeft. Ze is directeur van de STVS en geeft dan een dergelijke reactie. Welke deskundigheid heeft zij in huis???

Een dag later, woensdag 25 juni, laat Chas Warning, consultant van de staatszender, in de Ware Tijd weten dat WK-wedstrijden niet tegen betaling mogen worden uitgezonden.

Open deur conclusie afstudeerproject: 'STVS Journaal is te statisch'

'Vertel het nieuws met beelden'

Conclusie afstudeerproject AHKCO-student en militair niet verrassend: iedereen kan, zonder daarvoor af te studeren, tot die conclusie komen

STVS Journaal is simpelweg nog te amateuristisch door uitblijven forse investeringen

27-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Half mei studeerde de officier in het Surinaamse Nationaal Leger Werner Kioe A Sen (1977) af aan de Academie voor Hoger Kunst en Cultuur Onderwijs, AHKCO, in Paramaribo met als afstudeeronderwerp 'Een evaluatieonderzoek naar gebruik van internationale televisiestandaarden bij binnenlandse nieuwsberichten'. De militair doet sinds 1997 aan videografie, eerst met simpele videoreportages en sinds 2006 samen met Kevin Danoe videoclips. Sinds 2007 was hij student Journalistiek aan de AHKCO en sinds datzelfde jaar is hij directeur van het mede door hem opgezette videoproduktiebedrijf Alpha Pictures aan de Drambrandersgracht in Paramaribo.

Hij koos de staatsomroep STVS (Surinaamse Televisie Stichting) en het STVS Journaal als studieobjecten. Zijn eindconclusie was niet verrassend en feitelijk een open deur die iedereen had kunnen intrappen: het STVS Journaal is te statisch en zou meer gebruik moeten maken van beeldmateriaal.

Leuk decor is ook statisch en brengt geen verbetering in kwaliteit journaal

Dat je dan ook hiervoor moet afstuderen om tot een dergelijke conclusie te komen is onbegrijpelijk, te simpel voor woorden en wellicht typerend voor Suriname.... Iedereen weet en kan toch dagelijks met eigen ogen zien en horen, dat het STVS Journaal een amateuristische uitstraling heeft. Een iets leuker decor plaatsen, zoals enige tijd geleden is gedaan, brengt daar echt geen verandering in hoor. Ook dat decor is statisch.

Presentatrice Anne-Marie Sanches in oude decor Journaal.

De omroep heeft overigens op haar website de volgende zogenoemde 'Mission statement' gepubliceerd:

'De STVS, de nationale zender en autoriteit in objectieve nieuwsvoorziening, die middels de inzet van een professionele organisatie , staat voor kwalitatief hoogwaardige programma’s met een informatief-, educatief- en amusementskarakter met een, zoveel als mogelijk, bereik in het hele land.'

'Autoriteit in objectieve nieuwsvoorziening'?? Een staatszender die het nieuws objectief brengt?

'Kwalitatief hoogwaardige programma's'?? Waarschijnlijk gestoeld op Surinaamse maatstaven.

Het STVS Journaal van 26 mei 2014:

Volgens het onderzoek van Kioe A Sen maakt de nationale zender, zoals andere televisiestations wel doen, geen gebruik van beeldmateriaal in haar journaal. Uit het onderzoek blijkt, dat maar liefst zeventig procent van het nieuws niet geïllustreerd is.

Ook hier geldt weer de vraag, moest hiervoor nu onderzoek worden gedaan om tot een dergelijke conclusie te komen? Kun je in Suriname hierop werkelijk cum laude afstuderen en een niets zeggende, leuk, sjiek klinkende, 'bachelor' halen? Iedereen kan dagelijks zien hoe het journaal is samengesteld en vooral hoe het wordt gepresenteerd. Statisch is nog te mooi omschreven. Het is eerder amateuristisch, stijfjes, zoals in de jaren '50 en '60 van de vorige eeuw bijvoorbeeld in Nederland het journaal werd gepresenteerd. Het lijkt of de STVS in de tijd is stil blijven staan. Zwart-wit heeft alleen plaatsgemaakt voor kleur, dat is het verschil.

Presentator Edmund Blufpland in oude decor journaal.

STVS bij lange na niet in staat leidinggevend te zijn in Surinaamse televisiewereld

Een trainingsplan televisie maken voor de korte termijn, hechtere samenwerking met buitenlandse redacties en AHKCO zijn enkele adviezen van Kioe A Sen aan de STVS. Als oudste station ziet hij de STVS de leiding nemen op het gebied van televisie.
Een vreemde opmerking van de afgestudeerde militair. Er zijn immers een paar omroepen die absoluut betere nieuwsprogramma's maken en uitzenden dan de STVS. De staatszender mag dan misschien de oudste omroep zijn in Suriname, maar dat wil zeker niet zeggen dat die omroep ook daardoor kwalitatief inhoudelijk, ook wat nieuws betreft, de beste is, integendeel. Ook het feit dat je als zender een staatszender bent garandeert absoluut geen kwaliteit, op welk gebied dan ook.
Dat Kioe A Sen de STVS als leidend ziet is ook weer niet zo opmerkelijk. Immers, Werner Kioe A Sen is de zoon van gepensioneerde cameraman van de STVS), Henk Kioe A Sen. Hij heeft dus tot zekere hoogte een band met de zender.

Nieuwe STVS-directeur met verstand van nieuws en beeld en durft te investeren is gewenst

Laat directeur Shirley Lackin (inderdaad familie van, zus van, de minister van Buitenlandse Zaken Winston Lackin) van de STVS, die ook hoofdredacteur van het STVS Journaal is, de zender snel verlaten en plaats maken voor iemand met verstand van nieuws en hoe dat boeiend - in beeld – gebracht kan worden.... Een directeur die ook durft te investeren in nieuwe, moderne en geavanceerde apparatuur en in goed en professioneel, opgeleid, personeel.

Investeer in fulltime presentatoren/presentatrices

Het STVS Journaal van 25 mei 2014 (gepresenteerd door Edmund Blufpand, in het dagelijks leven woordvoerder van de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij, SWM):

Geen presentatoren en presentatrices meer die overdag bijvoorbeeld werkzaam zijn als woordvoerder van een waterleidingmaatschappij of van een ziekenfonds en in het journaal de teksten op een saaie toon oplepelen en veelal buitenlandse namen van personen, steden, organisaties, enzovoorts niet eens op de juiste wijze kunnen uitspreken. Het komt over, alsof de redactie 'maar wat doet' en dat de presentatoren en presentatrices, alvorens de uitzending begint, de door hen voor te lezen teksten niet even hebben doorgenomen of een testuitzending hebben gedaan.

Neem fulltime medewerk(st)ers in dienst die overdag gewoon op de nieuwsredactie kunnen zijn om betrokken te zijn bij de keuze van de nieuwsonderwerpen 's avonds in het journaal en zelf bij te dragen aan de uit te spreken teksten.

Het STVS Journaal van 12 april 2014 (gepresenteerd door Anne-Marie Sanches, overdag voorlichtster bij het Staatsziekenfonds Suriname):

Presentatie en inhoud 'Mmanten Taki' amateuristisch tranendal

De 'three Stooges' van Mmanten Taki: Echteld, Groenewoud en Lindveld

Te persoonlijk getinte presentatie doet afbreuk aan objectiviteit

Nauwelijks actueel hard nieuws in programma

12-04-2014 COLUMN Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - 'Mmanten taki', het live ochtend 'actualiteiten'-programma van de Surinaamse staatszender STVS (Surinaamse Televisie Stichting) dat tussen acht uur en ongeveer kwart voor negen vijf ochtenden in de week wordt uitgezonden en gelijktijdig te beluisteren is op collega staatszender SRS (Stichting Radio omroep Suriname), is qua presentatie en inhoud een waar amateuristisch tranendal. Het goed bedoelde programma komt journalistiek en technisch maar niet van de grond, ondanks een evaluatieperiode van zes maanden van medio 2012 tot begin 3 april 2013 met een herstart en drie presentatoren en een nieuw niet aantrekkelijk decor. Het blijft aanmodderen en volhouden.

Alles kan in Mmantan Taki, maar geen kwalitatief journalistiek verzorgde nieuwsitems

Het is anno april 2014 nog steeds niet ongewoon dat tijdens de live uitzending plotseling een medewerk(st)er in beeld verschijnt om een glaasje water voor een gast te brengen of dat een microfoon plotseling niet blijkt te werken.

Laten we het dan maar niet hebben over de vele persoonlijk getinte opmerkingen van de presentatoren ver een gast of een muziekclip en over het in een uitzending uitgebreid feliciteren van een jarige visagiste die dan ook nog eens zichtbaar tegen haar zin voor de camera wordt gesleept om een treurig 'Happy Birthday To You' aan te moeten horen 'gezongen' door presentator Lloyd Groenewoud.
Alles kan in Mmanten Taki, maar kwalitatief journalistiek goed verzorgde nieuwsitems uitzenden, dan kan en lukt kennelijk maar niet. Belangrijker is het om te slijmen en om duidelijk te tonen dat je als presentator in dienst bent van een staatszender. 'Ik hoop dat u vandaag weer uw bijdrage levert aan de opbouw van ons switi Sranen' of woorden van gelijke strekking in de richting van de kijkers en luisteraars rollen bij iedere presentatie uit de mond van Groenewoud. Die overigens ook niet spreekt over 'president Bouterse' of 'president Desi Bouterse', maar over 'de president van de republiek Suriname Desiré Delano Bouterse'.

Nauwelijks hard actueel nieuws
De actualiteit wordt vaak uit het oog verloren. Tijdens inleidende woorden van de presentator, waarbij het woordje 'dus' welhaast op irritante wijze in iedere zin te horen is, wordt nu en dan een actualiteit aangestipt, niets meer en niets minder dan dat. De redactie lijkt meer waarde te hechten aan het uitnodigen van Jan en Alleman die maar wat graag een activiteit of een stichting of vereniging wil promoten. Enkele personen lijken zelfs vaste gasten van het programma te zijn geworden. Tot vervelends toe duiken dezelfde hoofden op voor de camera. Diverse gasten keren keer op keer terug onder verschillende petten. Is Suriname echt zo klein? Enkele genodigden blijken zelfs goede bekenden van een presentator te zijn en dat wordt ook nog eens niet onder stoelen of banken gestoken. Namen hoeven niet vermeld te worden, iedereen kent ze.
Het maken van slijmerige complimenten door een presentator in de richting van een gast gebeurt ongegeneerd. Tijdens een interview van een gast constant als presentator klanken als 'hmmm', 'ohhhh', 'mmmm', 'mooi' of 'ok' te uiten, terwijl de gast zijn of haar verhaal doet of antwoord geeft op een vraag, is op z'n zachtst gezegd onbehoorlijk te noemen. Amateurisme van de redactie op en top.

Gevijnsde vriendelijkheid en geen 'eerste nieuws' van de dag
Even werd Suriname blij gemaakt toen op 22 september 2012 een bericht verscheen dat Mmanten Taki naar alle waarschijnlijk niet meer zou verschijnen. Na een korte onderbreking vanwege de Olympische Spelen liet de regisseur van het programma, Borger Breeveld, weten zich af te vragen of er nog wel animo zou zijn bij de programmamakers om Mmanten Taki weer te hervatten. De man was kritisch over het programma en stelde dat voor een dergelijke live uitgezonden programma volop inzet en faciliteiten nodig zijn. 'Als ambtenaar kun je niet aan zo'n programma werken. Je moet de juiste mensen hebben, de logistiek moet er zijn en ook instelling', zei hij. Breeveld had overigens geen hoorbare kritiek op de toenmalige presentatoren Lloyd Groenewoud en Carlos Lindveld.

Uiteindelijk verdween het programma werkelijk een paar maanden letterlijk en figuurlijk uit beeld om op 3 april 2013 weer in beeld te komen. Aan het presentatieteam bleek zanger/componist Winston Echteld te zijn toegevoegd, die adieu had gezegd tegen Apintie TV en Radio. Die man moet gewoon blijven zingen en teksten voor liedjes blijven schrijven. Als presentator totaal niet geschikt. De gevijnsde vriendelijkheid straalt van hem af en interview technieken heeft hij niet onder de knie. Het decor was vernieuwd en 'weerspiegelt het ochtendgloren voor een frisse stat van de dag', schreef een webredacteur van Starnieuws die kennelijk weinig kenns van zaken heeft als het gaat om decors en actualiteitenprogramma's. Eindredacter Roy Young a Fat verklaarde dat Mmanten Taki 'de gemeenschap met het eerste nieuws moet confronteren'. Mmanten Taki in de oude vorm was een 'experiment', waarmee hij kennelijk de kritieken erop wilde wegwuiven...... In de praktijk van vandaag de dag blijkt echter dat Young a Fat zijn woorden niet is nagekomen. Zelden wordt de gemeenschap 's morgens om acht uur met het eerste nieuws geconfronteerd.

Nieuw in het programma was in eerste instantie het tot treurens toe uitzenden van filmpjes van diverse ministeries en van het Kabinet van de President. Voorlichtingsfilmpjes. Iedereen met een dosis gezond verstand kon meteen aanvoelen, dat het uitzenden van dergelijke filmpjes kijkers kon gaan kosten. Borger Breeveld was een van die mensen met een dosis gezond verstand. Hij vond het uitzenden van die filmpjes tussen twee interviews met gasten geen goed idee. 'Muziekclips zorgden voor rust en ook om de Surinaamse muziek te stimuleren.'

Maar, ook clips werken niet motiverend om te blijven kijken. Vooral niet de muziekclips die worden uitgezonden..... Heeft de (eind-)redactie ooit soortgelijke buitenlandse actualiteitenprogramma's bekeken? Waarschijnlijk niet, want dan zou Young a Fat gezien hebben, dat daarin alleen aandacht is voor de actualiteit. In zo'n programma is dan ook geen plaats voor muziekvideo's en andere filmpjes tussen de actualiteiten.

De echte actualiteit lijkt veelal te worden gemeden
En er zijn in Suriname iedere dag genoeg actualiteiten die in een programma als Mmantan Taki aandacht zouden verdienen, maar dat niet krijgen. Nu worden in iedere uitzending hooguit drie gasten geinterviewd, waarvan hooguit een direct te maken heeft met een actualiteit. Veel interessante politieke actualiteiten lijken bewust te worden vermeden door de redactie.....het programma wordt immers uitgezonden door twee staatszenders. Een actualiteit over de eigen werkgever wordt ook gemeden. Afgelopen week werd bekend dat er onvrede heert onder STVS-personeel. Gedemotiveerd. Binnen een dag leek de kou echter weer uit de lucht....

Neen, de redactie vindt het zoveelste seminar of de zoveelse workshop van een of andere onbeduidende organisatie, persoon of stichting nog steeds belangrijker dan een echte journalistieke nieuwsactualiteit waar het merendeel van de kijkers en luisteraars toch op zit te wachten.

Laten we hopen dat Mmanten Taki binnenkort weer een half jaar van de beeldbuis en radio verdwijnt en dat in de periode onder andere echte professionals worden aangetrokken om dagelijks inhoud en vorm te geven aan het programma.

* In 2009 trainde RNTC (een trainingsinstituut van de Wereldomroep in Nederland) 20 medewerkers van STVS. Door de veranderde technologie zijn er nieuwe mogelijkheden om de kwaliteit van programma's te verhogen. Door die goed te benutten wil STVS de kwaliteit van televisie in Suriname verbeteren. We zijn vijf jaar verder en de kwaliteit is nog steeds niet om over naar huis te schrijven:

(Bron foto top: Actualiteiten STVS/Facebook)

Noot:
Het is woensdag 16 april, de dag na de persconferentie van president Desi Bouterse naar aanleiding van het uit de coalitie zetten een dag eerder door de voorzitter van het coalitieberaad, Bouterse, van de Pertjajah Luhur van Paul Somohardjo. Dit is/was de afgelopen twee dagen het nieuws van de dag. Uit alle hoeken werd gereageerd, zowel vanuit oppositiepartijen als uit de hoek van politiek-watchers als bestuurskundige August Boldewijn. Maar, waar begint Mmantan Taki vanochtend uitgebreid mee: de Dag van de Stem, met stompzinnig commentaar van Winston Echteld en filmpjes uit onder andere Afrika, zonder ondertiteling voor de kijkers en luisteraars die het Engels niet machtig zijn. Geen woord over het harde actuele nieuws........ Mmanten Taki en Young A Fat zijn door de mand gevallen. Het is absoluut geen actualiteitenprogramma dat als eerste het nieuws wil brengen....