donderdag 19 februari 2015

Redacties van Surinaamse kranten zitten niet te wachten op kwaliteit.....


(Advertentie op website Dagblad Suriname, 17 februari 2015)
Tja, als je op deze wijze en met deze 'vereisten' redactie-collega's zoekt dan wordt het echt nooit wat met het lokaal journaille...... Op kwaliteit zit de journalistiek in Suriname niet te wachten...

woensdag 18 februari 2015

Den Blauwvinger: De onduidelijke status van elite-eenheid Faya Blo in Korps Politie Suriname

COLUMN: Weer in opspraak geraakte speciale politie-eenheid opgedoekt of niet.....

18-02-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Media hebben onlangs nogal wat verwarring gecreëerd over wat nu de feitelijke status van de elite politie-eenheid Faya Blo, bestaande uit agenten en militairen, is. Deze beruchte eenheid, vooral ingezet bij de aanhouding van voornamelijk vuurwapengevaarlijke criminelen, zou zijn opgeheven vanwege een recent schiet'incident', 16 januari, in de Ruthlaan te Uitvlugt in Paramaribo. Daar werd de slechts 16-jarige Dominio Hiwat door een militair van de eenheid doodgeschoten. De ongewapende jongen had kort ervoor met twee vrienden een busje gestolen bij de Hermitage Mall. De schietpartij zou de bekende druppel zijn geweest voor de korpschef van het Korps Politie Suriname, Humphrey Tjin Liep Shie om de eenheid op te heffen. Natuurlijk kan het stelen van alleen maar een busje door een knaap van 16 jaar, nooit voor de politie aanleiding zijn om de jongen dood te schieten. Deze jongen was zeker geen vuurwapengevaarlijke crimineel. Hij was gewoon een ongewapende jonge burger.

Dood 16-jarige Dominio de druppel na drama van 13 juni 2012
Druppel, immers, was het ook niet deze eenheid die in juni 2012 in opspraak kwam? Bij een optreden van Faya Blo op 13 juni 2012 kwamen vier ongewapende verdachten om het leven door kogels van deze speciale eenheid. Een auto werd doorzeefd, waarin vermoedelijk leden van een bende zaten die een juwelierszaak in de Maretraite Mall hadden beroofd. Een deel van de bende was al eerder op de avond opgepakt. Ter hoogte van de Tout Lui Fautkanaalweg werd de auto waarin de mannen zaten, doorzeefd door de politie. De onzinnige schietpartij leidde tot veel beroering in de samenleving. Ook werd er van alles en nog wat op, vooral, social media gesuggereerd over de schietpartij. Familieleden van de doodgeschoten ongewapende verdachten bleven naast hun emoties ook met vele, vele vragen achter.

Onduidelijkheid door mediaberichten
Maar, wat is vandaag de dag de status van die eenheid?
Media berichten verwarrend.
Journalisten zijn of verkeerd door de leiding van het Korps Politie Suriname geïnformeerd of het lokale journaille heeft niet goed geluisterd. Korpschef Humphrey Tjin Liep Shie is duidelijk geweest: de eenheid wordt geëvalueerd. Evaluatie betekent niet opheffing.


Het Dagblad Suriname meldde op 5 februari, dat de korpschef de eenheid heeft 'gemuteerd' naar de Observatie Unit van het arrestatieteam, het zogenoemde A-Team. Ook zou een 'evaluatieproces' zijn ingezet. De krant trok daaruit de conclusie, dat daardoor 'indirect' Faja Blo was 'opgedoekt, aangezien aangezien de militairen niet kunnen opereren zonder de politie'. De volgende dag berichtte Starnieuws, dat de structurele samenwerking met het Nationaal Leger waarbij onder meer de opvallende surveillance (in zwart-witte voertuigen) van de politie wordt versterkt, gewoon doorgaat en niet ter discussie staat. Het voortbestaan van Faya Blo hangt af van de meerwaarde die deze eenheid toevoegt en nieuwe procedures om ernstige incidenten te voorkomen, aldus de korpschef.

De Ware Tijd meldde vervolgens 7 februari, dat het incident in de Ruthlaan 'heeft geleid tot het definitieve einde van Faya Blo'. De actie van de politie met militairen vorige maand, waarbij Dominio Hiwat werd doodgeschoten, was mogelijk een gevolg van miscommunicatie, aldus de krant. De aanwezige politieagent en militairen zouden niet goed met elkaar hebben afgestemd toen zij optraden tegen drie jongens die een busje hadden gestolen bij de Hermitage Mall. De korpschef zei in de krant, dat de korpsleiding al halverwege het afgelopen jaar overwoog de gezamenlijke operatie, Faya Blo, te evalueren en tijdelijk stop te zetten. Hiervan werd afgezien om niet onnodig paniek te zaaien in de samenleving. Het incident aan de Ruthlaan heeft geleid tot het definitieve einde van Faya Blo. aldus de krant. Uit voorlopig onderzoek is gebleken, dat de betrokken militair de procedures om een dergelijk incident te voorkomen niet heeft gevolgd. Beide verdachten, die door kogels werden geraakt, zouden zich hebben verscholen onder het busje.

Duidelijke, ook voor het journaille, verklaring korpsleiding wenselijk
Kortom, uit alle verwarrende mediaberichten zou afgeleid kunnen worden, dat Faya Blo tijdelijk in de ijskast is gezet. Rijp voor een grondige evaluatie, waarna mogelijk een definitief besluit wordt genomen over de toekomst van de speciale eenheid van agenten en militairen. Dat zou de conclusie vandaag kunnen zijn. Maar, morgen zou er zo maar weer een ander artikel in media kunnen verschijnen over de status van Faya Blo. Het zou aan te bevelen zijn wanneer korpschef Humphrey Tjin Liep Shie met een duidelijke verklaring komt, die zelfs voor het lokale journaille te begrijpen en helder uit te leggen is.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
18 februari 2015
Amsterdam-Paramaribo

dinsdag 17 februari 2015

Hoogleraar bevestigt oppervlakkige wijze van berichtgeving in Suriname: incidenten-journalistiek

Journalisten kunnen of willen niet graven en kritische vragen stellen

Alleen Starnieuws (SVJ) besteedt uitgebreid aandacht aan bevindingen Jack Menke

17-02-2015 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – Hoogleraar Jack Menke heeft afgelopen week tijdens een masterclass 'Verkiezingen Suriname' op kritische wijze uitgehaald naar het lokale journaille aan de hand van het mede door hem geschreven onderzoeksrapport ‘Inhoudsanalyse verkiezingen van 2010 in Suriname: een kwantitatieve analyse van de berichtgeving over de politieke organisaties in vier dagbladen’.

Menke en zijn collega Rachida Norden hebben de berichtgeving in het Dagblad Suriname, de Ware Tijd, De West en de Times of Suriname (de vier kranten in Suriname) in de periode 1 april tot en met 25 mei 2010, geanalyseerd op de toon van de geschreven tekst. In totaal werden 1.445 berichten gepubliceerd in het kader van de mei-2010 verkiezingen.

'Niet in de diepte'
Menke is van oordeel, dat journalisten zich meer inhoudelijk moeten richten op de inhoud van programma's van politieke partijen die deelnemen aan de verkiezingen van 25 mei, dan berichten over populaire onderwerpen. Het lokaal journaille gaat volgens de hoogleraar niet inhoudelijk in op wat partijen zullen doen bij eventuele regeermacht. 'Het ontbreekt helemaal, men legt te weinig aandacht op issues en of gaat niet in de diepte. Het gros van de journalisten doet gewoon mee met het politieke spelletje en als samenleving komen wij niet verder.'
Het gevolg volgens Menke is, dat niet alleen DOE-parlementariër Carl Breedveld, maar ook gewone burgers zijn van die ‘vervuiling’ via mediaberichten. Hij vindt dat journalisten en zeker ook de eigenaar van een mediabedrijf en redacteur verder moeten kijken dan berichten over het populaire ding van elke dag. 'Dat mag, maar de man op straat praat al daarover.'

Volgens Menke heeft alles te maken met het beleid van een medium. 'Elke professionele groep moet voor zichzelf nagaan hoe zij kennis en informatie wil verspreiden om steeds een stapje hoger te komen.'

Incidenten-journalistiek
Menke slaat spijker op z'n kop. Maar, in algemene zin is in Suriname geen sprake van diepgravende journalistiek. Het hangt van oppervlakkigheid aan elkaar. Iemand wordt door een journalist geïnterviewd, de journalist laat de geïnterviewde maar praten en praten en stelt geen enkele kritische vraag. Suriname kent geen kwalitatief goede journalistiek en helemaal geen goede journalisten. Sommigen kunnen nauwelijks fatsoenlijk een volzin Nederlands schrijven. Een zogenoemde 'follow-up' van een artikel blijkt ook te moeilijk te zijn. Een 'follow-up'-artikel bestaat niet in de Surinaamse journalistiek. Het lokaal journaille beoefent incidenten-journalistiek en huppelt van het ene incident naar het andere.

Het DOE-parlementslid Carl Breeveld blijkt het ook volledig eens te zijn met de analyse van Jack Menke:



Kranten en dus ook journalisten zijn allemaal politiek gekleurd
Menke is ook tot de conclusie gekomen, dat iedere krant zijn eigen politieke kleur heeft. 'Bewust of onbewust, de redactie, het management en journalisten hebben hun eigen voorkeur en antipathieën voor politieke organisaties en politici.' Het is de hoogleraar opgevallen dat er kranten zijn die met hun toonzetting soms zo scherp en extreem zijn in artikelen, dat die het imago de kranten geen goed doen.

Wat dit jaar opvalt is, dat er bijvoorbeeld een krant is die bepaalde politici en ook oud-politici opmerkelijk veel ruimte biedt om te reageren op actuele issues of om zelf een issue aan te zwengelen. Zo weet het Dagblad Suriname bijvoorbeeld altijd het NDP-Assembleelid Rashied Doekhie en zijn VHP-collega Shailendre Girjasing voor smeuïge uitspraken te vinden. Kranten lijken de meest geschikte locatie te zijn geworden voor politici om met vuil te smijten in de richting van collega's, waarna die collega's weer van kranten de gelegenheid krijgen om met vuil terug te kunnen smijten. Platvloers, ranzig en het heeft niets met journalistiek te maken. Veelal gaat het niet eens om nieuws, maar gewoon om vuil smijten en redacties werken er graag aan mee.

Mahabier en Van Bommel en op doorreis zijnde Assembleeleden
En wat te denken van de correspondent in Nederland van de Ware Tijd, Eric Mahabier. Die lijkt goed bevriend te zijn met het Tweede Kamerlid Harry van Bommel van de Socialistische Partij. Die man heeft zich hoegenaamd opgeworpen als Suriname-deskundige. Mahabier weet Van Bommel altijd te bereiken om op een of ander Surinaams issue te reageren. Nimmer kan Mahabier erop betrapt worden, dat hij eens een ander Tweede Kamerlid met vragen benadert. Neen, het is altijd Harry, alsof er geen andere Kamerleden zijn met – echte – kennis van zaken over Suriname.

Daarnaast is Mahabier een vaste gast in de aankomst- en vertrekhal van luchthaven Schiphol om aankomende of vertrekkende of op doorreis zijnde Assembleeleden lastig te vallen met vragen. Zo waren de Assembleeleden Henk Ramnandanlal (PALU), Melvin Bouva (NDP) en Guno Castelen van de SPA afgelopen weekeinde via Schiphol (Ramnandanlal was een paar dagen voor zijn twee collega's al op Schiphol) op weg naar het Zwitserse Genève om een bijeenkomst van de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) bij te wonen. En ja hoor, Mahabier staat ze op te wachten op Schiphol. En ja hoor, de Ware Tijd publiceert drie verschillende artikelen van Mahabier. Hij bestookt de politici met vragen die ook in Suriname door een van zijn collega's gesteld hadden kunnen worden....

En alle artikelen zijn zo oppervlakkig en niet kritisch. De kritiek van hoogleraar Jack Menke op de oppervlakkige berichtgeving over politieke onderwerpen richting de verkiezingen op 25 mei kan feitelijk vertaald worden naar een algemene oppervlakkige berichtgeving door zichzelf journalisten noemende medewerkers van kranten- en nieuwswebsiteredacties.

SVJ lijkt Starnieuws te gebruiken
Het was overigens alleen Starnieuws dat in maar liefst vier artikelen uitgebreid inging op de analyses van Jack Menke.
Waarom Starnieuws lijkt voor de hand te liggen, immers daar zijn werkzaam de voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ), Wilfred Leeuwin, en de vicevoorzitter, Edward Troon.

Het heeft er dan ook alle schijn van, dat Starnieuws een soort, verhuld, verlengstuk is van het bestuur van de SVJ. Op die wijze kan Leeuwin dus feitelijk op persoonlijke titel indirect kritisch zijn op zijn eigen achterban, zoals hij onlangs ook deed in een ingezonden artikel, dat ook alleen werd gepubliceerd op Starnieuws en dat handelde over de vraag of een journalist politiek betrokken en/of actief zou mogen zijn.
 Kennelijk, durft de journalistenvereniging niet openlijk, formeel, haar achterban in het mediaveld te bekritiseren. Dat is ernstig en roept de vraag weer op wanneer Suriname een journalisten vakbond krijgt naast of in plaats van een journalistenvereniging die nauwelijks haar nek lijkt te durven uitsteken. Een journalistenvereniging die verzuimt om haar leden en niet-leden kritisch tegen het licht te houden en om te werken aan verbetering aan de inhoudelijke kwaliteiten van het journaille.

zaterdag 14 februari 2015

Den Blauwvinger: Een onhandig zwevend parlementslid tussen NPS en NDP

COLUMN: NPS'er Kensenhuis zet zich in voor Para en hoopt onhandig openlijk op steun NDP in Para

NPS-leden Para begrijpen het parlementaire werk niet

14-02-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Hij bedoelt het allemaal zo goed. Met hart en ziel zet hij zich als NPS-Assembleelid in voor het wel en wee van zijn district Para en haar bewoners. En, tja, dan laat je je gezicht dus ook graag op uitnodiging zien bij allerlei officiële gebeurtenissen zoals in oktober vorig jaar bij het uitreiken van grondpapieren in Bernharddorp door de minister van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer Steven Lelyveld of bij de eerstesteenlegging van een nieuwe school in het inheemse dorp Redi Dorp waar de kapitein ook NDP-Assembleelid is, Lesly Artist. En span je je op die manier in voor je district, dan zijn er altijd kwaadwillenden en onruststokers binnen je partij die je als NPS-Assembleelid - geheel ten onrechte - ervan verdenken te heulen met de vijand, de NDP. De verkiezingen zijn in aantocht....

Terughoudendheid....
Misschien had het NPS-Assembleelid Patrick Kensenhuis zich wat terughoudender moeten opstellen en er rekening mee moeten houden hoe kort-door-de-bocht en zwartgallig mensen kunnen denken en reageren. Maar, Patrick kiest daar niet voor, omdat hij nergens kwaad in ziet. Immers, hij neemt zijn werk als parlementslid serieus, laat zijn gezicht overal zien en onderhoudt goed contact met de inwoners van zijn district, van welke partij dan ook.

Explosief
Toch lijkt zijn optreden nu te leiden tot een explosieve situatie binnen zijn eigen partij-afdeling in Para. Vijf van de elf onderafdelingen van de NPS-afdeling Para hebben hem gevraagd om een eigen fractie te vormen in De Nationale Assemblee. Zij vinden dat het functioneren binnen NPS niet langer mogelijk is en hebben, zo werd gisteren bekend, het vertrouwen in het afdelings- en hoofdbestuur van de partij opgezegd. De voorzitters van die vijf afdelingen zijn van oordeel, dat op een niet correcte wijze wordt omgegaan met 'harde werkers' binnen de NPS.

Met deze actie wordt meteen duidelijk dat niet iedereen binnen de NPS in Para problemen heeft met Kensenhuis. Er zijn NPS'er in het district die zijn inzet als politicus wel waarderen en die geen spoken zien.

Een traditionele inheemse paars gekleurde schouderdoek
Maar, ook afgelopen week bleek weer dat het parlementslid er niet voor terugdeinst om zijn gezicht te laten zien bij een door de NDP-gevoede activiteit. Hij was woensdag 11 februari aanwezig in het inheemse dorp Redi Doti waar de eerste steen werd gelegd voor de bouw van een nieuwe school. Ook was er gezellig samenzijn thuis bij de kapitein van het dorp, Lesly Artist. En die Artist is ook NDP-Assembleelid.
Niets mis mee.
Natuurlijk kan Kensenhuis dit doen. Maar, of het werkelijk verstandig is van hem, terwijl hij ondertussen weet hoe hierop binnen zijn partij kan worden gereageerd, valt te betwijfelen. Daarenboven kreeg hij ook nog eens een paarse, de kleur van de NDP, traditionele inheemse schouderdoek om gehangen. Niet echt handig, maar ja, hij doet zijn werk als politicus voor zijn district Para met passie en dan kan het verstand wel eens wat naar achteren worden geschoven. 'Hij was in het hol van de NDP en daarom heeft hij een paarse schouderdoek gekregen. We hadden dat absoluut niet gepland', was de reactie van Artist, die ook nog zei dat het feit dat hij en Kensenhuis van twee verschillende partijen zijn geen belemmering is om samen op te trekken in het belang van Para.

Helemaal niet handig was het van Kensenhuis om vrijdag 13 februari via de Ware Tijd te laten weten te hopen op steun van NDP'ers op weg naar de verkiezingen van 25 mei en dat hij waarde hecht aan draagvlak onder alle bewoners van Para. Meteen er achteraan zei hij ook te hopen, dat zijn eigen partij, de groene NPS, dat inziet en hem op de kandidatenlijst voor De Nationale Assemblee plaatst. Overigens is er nog steeds geen duidelijkheid over die lijst en of Kensenhuis erop wordt geplaatst.

Al in 2012 werd gespeculeerd over paarse contacten van groene Assembleelid
De goede verstandhouding tussen NPS'er Kensenhuis en de politieke opponent NDP dateert niet van recente tijden. Al in september 2012 werd gespeculeerd over de politieke vrijages van Kensenhuis met zijn Assemblee-collega en districtsgenoot Ricardo Panka. ‘Kensenhuis en Panka kennen elkaar niet van vandaag. We kennen elkaar van heel lang. We hebben samen in de schoolbus gereden en hebben ook heel veel activiteiten samen gedaan. Dat hij nu in de coalitie zit en ik in de oppositie, wil niet zeggen dat onze vriendschap daarmee eindigt. We blijven goede vrienden. Ik heb geen politieke vrijage met Panka', zei Kensenhuis 17 september 2012 in de Ware Tijd. 'Onze vriendschap heeft niets met politiek te maken.'

Kensenhuis zei toen ook NPS’er te zijn, nooit te zullen overlopen naar een andere partij en zich samen met Panka in te zetten voor de verdere ontwikkeling van Para.

Kortom, Kensenhuis had van het verleden kunnen leren. Maar, hij bleef en blijft in alle onschuld en naïviteit aanschurken tegen de NDP. Gedwongen en niet aan te ontkomen als Assembleelid in het district Para. Hij is politicus, doet en neem zijn werk serieus, met volle inzet en met plezier. Dat is zijn werk.

NPS'ers ageren zonder valide argumenten
Helaas wordt Kensenhuis nog steeds geconfronteerd met partijleden in zijn district die willens en wetens onrust aan het stoken zijn en alles in het werk stellen om hun eigen Assembleelid uit de NPS te verwijderen, want dat is de achterliggende gedachte bij die leden. Leden die nauwelijks met goede, valide, argumenten ageren tegen Kensenhuis en werkelijk niets begrijpen van het dagelijkse werk van een goed functionerend Assembleelid.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
14 februari 2015
Amsterdam-Paramaribo

woensdag 11 februari 2015

Den Blauwvinger: Journalistieke ethiek zoek bij de Ware Tijd en Apintie TV

COLUMN: Beelden en foto afgehakte hand geen enkele toegevoegde nieuwswaarde

11-02-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Een foto van een met een houwer afgehakte hand maandag 9 februari 2015 in de webeditie van de Ware Tijd heeft tot nogal wat verontwaardiging geleid in de Surinaamse samenleving. De foto was de volgende dag zelfs onderwerp van politiek debat in De Nationale Assemblee, het Surinaamse parlement. Vooral het braafste jongetje in de politieke klas toonde zich hevig geschokt door de foto. Terecht. De Ware Tijd heeft met het plaatsen van die foto alle journalistieke ethische normen en waarden aan de laars gelapt. De krant lijkt de grens van het acceptabele te hebben overschreden.

De hand is onzichtbaar gemaakt door redactie De Surinaamse Krant.
De foto is gemaakt door 'rampen'-fotograaf van de krant, Anthony Janki. De man duikt altijd zeer snel op bij allerlei misdrijven, verkeersongelukken en branden, schiet zijn plaatjes en schrijft nu en dan een bijbehorend artikeltje, ook al is de informatie nog zo summier..., als de foto's maar geplaatst worden, hoe gruwelijk en afschrikwekkend ook. Janki plaatste de foto, met een link naar het artikel, ook op zijn Facebookpagina met daarbij de tekst 'Heel lastig'.....

Terug naar de vergaderzaal van de Assemblee. Het parlementslid Carl Breeveld (DOE, Democratie en Ontwikkeling in Eenheid) zei, dat zaken als afgehakte lichaamsdelen niet rauw in de publiciteit gebracht mogen worden, om te voorkomen dat burgers gevoelloos worden door dergelijke beelden. 'De samenleving wordt gehard door al deze ellendige dingen', aldus Breeveld. Hij was oprecht zicht- en hoorbaar boos, neen, kwaad, witheet.

Hij riep Assembleevoorzitter Jennifer Geerlings-Simons op contact op te nemen met de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ), media-eigenaren, kranten en nieuwsorganisaties en op hun een beroep te doen de nodige journalistieke ethiek in acht te nemen en zaken 'op de juiste wijze te publiceren en niet op deze barbaarse wijze'.

Volgens zijn collega Ruth Wijdenbosch van de Nationale Partij Suriname (NPS) wordt het 'steeds erger', ook op televisie. 'Alles wordt zo open en bloot gebracht en het brengt trauma's teweeg.'

Selectieve verontwaardiging.....
Deze keer selectieve verontwaardiging over een foto met een afgehakte linkerhand, liggend op de grond, bebloed. De krant heeft een fatsoensgrens overschreven. Maar, niet alleen de Ware Tijd lijkt zich op sensatie te richten, zonder de vraag te stellen of plaatsing van een dergelijke foto wel journalistiek verantwoord is.

'In de Branding' en haar dramatisch slotakkoord
Het Apintie televisieprogramma 'In de Branding' toonde in haar uitzending van dinsdagmiddag beelden van de afgehakte hand en van het slachtoffer. Presentatrice Gail Eijk waarschuwde kijkers vooraf politiek correct voor schokkende beelden. Van enige terughoudendheid bleek bij Apintie echter geen enkele sprake te zijn en ook werd op geen enkele wijze rekening gehouden met de privacy van het slachtoffer en met gevoelens bij zijn familieleden. Ongegeneerd werden zowel de hand als het slachtoffer in beeld gebracht. Maar, dat is Suriname gewend van Apintie's 'In de Branding'. Het tonen van afschuwelijke beelden van een brand, ongeluk of misdrijf, altijd als laatste item, met een vreselijk droevig achtergrondmuziekje om de dramatiek nog nadrukkelijker neer te zetten in een slotakkoordje. Een droevige en verwerpelijke wijze van nieuws presenteren.

Waarom Apintie beelden en de Ware Tijd een foto van de hand toonden is niet duidelijk. Je mag er vanuit gaan, dat iedereen zich een voorstelling kan maken van hoe een afgehakte hand eruit ziet en dat beelden en een foto geen enkele toegevoegde nieuwswaarde hebben..... Uit de beelden en foto werd ook nog eens duidelijk, dat de afgehakte hand was verplaatst, mogelijk voor dat ene 'mooie' beeld of plaatje. Als dat werkelijk zou zijn gebeurd, dan is dat stuitend.

Hoofdredactie moet van goede journalistieke huizen komen....
De hoofdredactie van de Ware Tijd had tot gisteravond nog niet gereageerd op de kritieken vanuit de politiek en uit de samenleving. Laat de hoofdredactie haar lezers en de gehele samenleving eens goed uitleggen, beargumenteren, wat de meer-nieuwswaarde was van het plaatsen van de foto van de afgehakte hand bij een artikeltje over een vechtpartij tussen twee mannen bij de kruising van de Livorno- en de Indira Gandhiweg te Latour, Paramaribo. De hoofdredactie moet van goede journalistieke huize komen om met een goede verklaring te komen. Nu zal dat, goede journalistieke huize, een utopie zijn.

Selectieve verontwaardiging vanwege de afgehakte hand. Breeveld, Wijdenbosch en andere geschokten gaan voorbij in algemene zin aan alle foto's van slachtoffers van misdrijven en verkeersongelukken die geplaatst worden in de krant. Slachtoffers die op foto's niet onherkenbaar worden gemaakt door de redactie. Kentekenplaten van bij ongelukken betrokken voertuigen worden ook niet onherkenbaar gemaakt. De redactie is gevoelloos, denkt niet na en schokt familieleden (en nabestaanden) van (overleden) slachtoffers van misdrijven en ongelukken. Het is een schandelijke wijze van journalistiek bedrijven. Breeveld, Wijdenbosch en anderen waren nooit te horen, maar een afgehakte linkerhand schijnt plotseling te hebben gewerkt als een rode lap voor een stier.

Laat de SVJ tot leven en in actie komen
Het wordt tijd dat de journalistiek in het land wordt 'geordend' en 'opgeschoond' en dat het passieve bestuur van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) haar achterban eens gaat onderwijzen in journalistieke normen en waarden, in ethiek, in fatsoensnormen, in journalistieke vaardigheden en in wat toelaatbaar is en wat niet.

Kennelijk geschrokken door de kritieken uit de samenleving blijkt de krant dinsdagavond laat de foto van de afgehakte hand in haar webeditie te hebben vervangen door deze foto van een houwer. Maar, een reactie van de hoofdredactie of welke reactie dan ook vanuit de krant, was dinsdagavond nog niet te zien op de Ware Tijd Online. Ook wat dat betreft, onfatsoen bij deze krant en haar leidinggevenden.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
11 februari 2015
Amsterdam-Paramaribo

zondag 8 februari 2015

Den Blauwvinger: Stem niet op welke kleur vlag dan ook

COLUMN: Denken partijen werkelijk verkiezingen te kunnen winnen door het uitdelen van partijvlaggen.... – Suriname en de vlaggenmanie

08-02-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Suriname is in de ban van de verkiezingen van 25 mei. Leden van politieke partijen weten niet hoe snel ze moeten overlopen naar een andere partij, al dan niet in scene gezet om een partij in de wielen te rijden. Politieke leiders smijten op podia ongegeneerd met vuil naar collega's. Maar, over de inhoud wordt nauwelijks gerept, laat staan dat politieke programma's, voor zover die er zijn, worden uitgelegd door partijvoorzitters en andere politieke kopstukken. Neen, diverse politieke partijen lijken zich vooral bezig te houden met Suriname te voorzien van een tapijt van vlaggen die overal aan worden vastgebonden. De kleur paars lijkt de basiskleur van dat tapijt te zijn met hier en daar een blokje oranje, een randje geel, een streepje rood en ergens in een hoekje een beetje groen.

Denken bepaalde politieke partijen, zoals de NDP, VHP, NPS, PL en ABOP, werkelijk de verkiezingen te kunnen winnen door maar met zoveel mogelijk tamtam partijvlaggen aan leden en vooral niet-leden uit te delen om op hun percelen te plaatsen? Alsof iemand bij het zien van welke kleur vlag dan ook, op die partij gaat stemmen.... Het is niets meer en niets minder dan een schijnvertoning om macht uit te stralen en alom vermeende aanwezigheid.

(Bron foto: Dagblad Suriname)
Paarse vlaggen worden zelfs vastgeknoopt aan verkeersborden, zo berichtte dinsdag 3 februari een van de kranten. De vlaggenmanie gaat zelfs zo ver, dat de korpschef van het Korps Politie Suriname zich al tijdens zijn nieuwjaarsreceptie op 6 januari genoodzaakt voelde erop te wijzen, dat hij het niet zal accepteren wanneer agenten gaan rondrijden met vlaggen van politieke partijen. 'Tegen deze ambtenaren zal zeker worden opgetreden', zo zei hij streng.

Diverse straten in buurten en districten kleuren paars, zelfs in buurten van Paramaribo en in districten die feitelijk bekend staan vanwege een totaal andere politieke kleur, rood of geel. Maar, wat is de betekenis van zo'n, ook nog eens, lelijke partij politieke vlag? Mensen, waarvan het merendeel niet eens lid zal zijn van welke partij dan ook, willen kennelijk hun omgeving tonen welke kleur zij aanhangen. Maar, niet uitgesloten kan worden dat veel mensen een centje of anderszins hebben ontvangen voor het plaatsen van vlag op hun percelen..... Er gaan geruchten, dat mensen Srd 75 zouden ontvangen in ruil voor het plaatsen van een stok met vlag op hun perceel. Natuurlijk wordt dat ontkend.

Veel mensen weten waarschijnlijk nauwelijks wat de door hun gekozen kleur op hun perceel na 25 mei zou kunnen beteken of juist niet voor hun eigen leven, hun levensonderhoud, hun welzijn en welvaart, hun portemonnee, voor de economie in het algemeen, voor de natuur en het milieu, voor de landbouw- en veeteelt, voor het onderwijs, voor de bauxiet- en goudsector, voor de haven in Paramaribo, voor de infrastructuur en voor (de bewoners van) het achterland.

Laten partijen in dorpen in districten en buurten van Paramaribo partijprogramma's uitdelen...... Dan bedrijf je als partij werkelijk politiek en betrek je de potentiële kiezer bij je partij. Een vlag is statisch, een vlag is gewoon een lap stof die in weer en wind kan wapperen en verkleuren.....een vlag is enkel een partijpolitiek gekleurd symbool dat staat voor (regeer)macht en niet voor partijpolitieke inhoud.

Het lijkt erop dat politieke partijen de hoeveelheid vlaggen in een buurt of straat belangrijker vinden dan de inhoud van hun partijprogramma's.

Stem op inhoud en niet op de kleur van een vlag, van een partij..... Stem indien mogelijk met verstand en niet met gevoel, emotie of vanwege slechts de kleur van een vlag of het vermeende charisma van een lijsttrekker..... voor wat het waard is.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
08 februari 2015
Amsterdam-Paramaribo 

Noot:
Lees ook dit artikel over de vele paarse vlaggen op de Surinamerivier en zelfs op het scheepswrak Goslar. 
 

vrijdag 6 februari 2015

Suggestieve berichtgeving de Ware Tijd over een (vermeend) geland vliegtuigje met cocaïne

Dit beeld had Ivan Cairo waarschijnlijk voor ogen. (Bron foto)
Wat weet de Ware Tijd wat wij niet weten....

'Journalist' Cairo lijkt eigen nieuws te creëren

06-02-2015 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – 'Cocaïnevliegtuig landt in Casawinica'. Zo luidde de kop gisteren boven een kort berichtje dat om 14.31 uur verscheen in de webeditie van de Ware Tijd. De lezer zou natuurlijk uit die kop kunnen afleiden, dat er daadwerkelijk een vliegtuigje was geland in het Casawinicagebied en dat aan boord cocaine zou zijn gevonden. Verder vermeldde 'journalist' Ivan Cairo dat eenheden van het Korps Politie Suriname en van de Amerikaanse drugsbestrijdingsdienst, DEA, al ter plekke waren en dat nadere berichtgeving zou volgen. Die nadere berichtgeving moet overigens nog steeds volgen..... Kennelijk is de heer Cairo niet bekend met het journalistieke fenomeen van een 'follow-up'.



Waarschijnlijk luisterde Ivan Cairo 's middags naar het SRS-programma Bakana Tori, gepresenteerd door Cliffton Limburg. 'Limbo' had voorzitter Carlo Grootfaam van de Stichting Sabcop (Sabenda en Copie, inheemse dorpen) te gast die de 'landing' wereldkundig maakte en meteen de hoop uitsprak dat kwaadwilligen niet president Desi Bouterse zouden gaan linken met deze 'kwestie'. Bouterse is afkomstig uit het gebied, waar het vliegtuigje zou zijn geland, en iedereen is bekend met het verleden van de huidige Surinaamse president.....Vele 'kromdenkers' zullen ongetwijfeld redeneren: een en een is twee......

De stelligheid waarmee Ivan Cairo schrijft, dat een cocaïnevliegtuig was geland in Casawinica is opmerkelijk en vanuit journalistiek oogpunt gezien onverantwoordelijk. Immers, waarom zou een geland vliegtuigje, als het al zou zijn geland (!), cocaïne aan boord moeten hebben? Hoe komt Cairo aan die 'wijsheid'? Uit de grote duim gezogen. Hij zal het volgende gedacht hebben: 'Oh, ik hoor dat er een vliegtuigje in het Casawinicagebied is geland. Dat riekt naar drugs, naar cocaïne.' Verder kwam hij niet met zijn denken. Overigens ontkende politiewoordvoerder Humphrey Naarden dat agenten van de DEA betrokken zijn geweest bij het onderzoek, zoals ook werd beweerd door Cairo in zijn kort berichtje.

Welke bedoeling zou de Ware Tijd met het summiere berichtje hebben gehad? Het is verkiezingstijd en ongetwijfeld zijn er mensen die alles willen aangrijpen om de voorzitter van de Nationale Democratische Partij (NDP) en president Desi Bouterse weer in een kwaad daglicht te stellen door hem op een fnuikende en geniepige wijze te linken aan een vermeend cocaïnevliegtuigje. Het wachten is op de eerste politiek gevoegde opmerkingen in die richting.

Dat alles neemt niet weg, dat Ivan Cairo eerst zich beter had moeten laten informeren alvorens onzin in de krant te plaatsen. Vooringenomen. Hij had gewoon even geduld moeten opbrengen, maar de opmerkingen van Grootfaam in Bakana Tori waren voor Cairo koren op zijn politieke molen. Neen, niet op zijn journalistieke molen, want van enige journalistiek is absoluut geen sprake. Het lijkt meer op stemmingmakerij en ongefundeerde berichtgeving.

Starnieuws berichtte om 15.37 uur , dat 'de speciale eenheden van de politie' niets hadden gevonden in het Jodensavannegebied. Volgens deze nieuwswebsite had de centrale meldkamer van het Korps Politie Suriname 's nachts een bericht ontvangen van de Luchtvaartdienst over een SOS-signaal dat was opgevangen en dat afkomstig zou zijn geweest van een vliegtuig. In het verleden zouden nu en dan drugsvliegtuigen in dat gebied zijn geland, aldus Starnieuws.

In media is overigens nauwelijks iets te vinden over drugsvliegtuigjes in Suriname. Slechts een paar artikelen duiken op het internet op. Zo meldde de Nederlandse krant Trouw op 8 november 1997 dat bij de grens met Brazilië het wrak was gevonden van een vliegtuigje dat op 3 augustus was neergestort. In het wrak werden de lichamen van de piloot en co-piloot gevonden. Het vliegtuigje zou op de terugweg zijn geweest naar Brazilië na ergens in Suriname drugs te hebben afgeleverd.

Het Nederlandse persbureau ANP berichtte op 26 mei 2005 dat in korte tijd twee drugsvliegtuigjes waren ontdekt. Op een illegale landingsbaan bij een modderbank aan de kust van het district Marowijne ontdekten leden van Surinaamse veiligheidsdiensten een eenmotorige, onklaar gemaakte, Cessna. Er werd geen drugs aangetroffen in het vliegtuig, maar de politie stelde er nagenoeg van overtuigd te zijn geweest dat cocaïne met het toestel werd vervoerd. Bijna op hetzelfde moment deden agenten in het district Saramacca onderzoek naar een soortgelijk vliegtuigje dat een noodlanding had gemaakt op een complex van Staatsolie. In dit vliegtuig werd 400 kilo cocaïne gevonden. Een Colombiaan kon worden gearresteerd. Van beide vliegtuigen was het land van herkomst onbekend.

Toenmalig minister van Justitie en Politie Chandrikapersad Santokhi (nu de belangrijkste politieke opponent van Bouterse richting de verkiezingen van 25 mei, als partijleider van de Verenigde Hervormingspartij, VHP), maakte op 12 april 2007 bekend, dat geld uit de openbare verkoop van zeven in beslag genomen en verbeurd verklaarde drugsvliegtuigjes zou worden besteed aan de oprichting van een criminaliteitsfonds. 'Als we alle zeven vliegtuigen verkopen, kunnen we zeker twee nieuwe vliegtuigen en/of een helikopter kopen om met name frequent het binnenland te kunnen verkennen op illegale drugstransporten', aldus Santokhi in de Ware Tijd.

Tot zover de resultaten van een snelle zoektocht op het wereldwijde net. Media berichten vandaag verder met geen woord over de vermeende landing van een cocaïnevliegtuigje gisteren in het Jodensavannegebied. Het lijkt - vooralsnog - een storm in een glas water te zijn geweest.

UPDATE: De Ware Tijd komt vrijdagavond, 6 februari, laat met eindelijk een follow-up, zonder daarin te vermelden dat de krant met haar eerdere artikel toch wel te snel was met de vaststelling dat een cocaïnevliegtuigje was geland:

woensdag 28 januari 2015

Opmerkelijk ingezonden stuk SVJ-voorzitter op persoonlijke titel

Leeuwin uit stevige kritiek op zijn achterban, de journalisten

Wanneer gaat SVJ kwaliteit journaille eens aanpakken in plaats van alleen maar er over te praten en te schrijven...

28-01-2015 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo- Onderstaand kritisch ingezonden stuk is vandaag, woensdag 28 januari 2015, geplaatst op de nieuwswebsite van Starnieuws. Auteur van het artikel is de voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) en webredacteur bij Starnieuws, Wilfred Leeuwin, die zijn stuk kennelijk op persoonlijke titel heeft geschreven. Leeuwin uit zich kritisch over zijn achterban, de journalisten.

Lezing van het ingezonden stuk en kijkend naar de ondertekening ervan, zou de vraag gerechtvaardigd kunnen zijn of de voorzitter van de SVJ zijn kritieken ook rechtstreeks aan de orde stelt onder zijn eigen leden of alleen op persoonlijke titel via dit ingezonden stuk:


Ik ga er vanuit dat Leeuwin dit soort heikele issues in het journalistieke veld niet in een vergadering of bijeenkomst met leden van zijn vereniging bespreekt. Immers, al jarenlang kan gesproken worden van een belabberde journalistiek in Suriname. Het lijkt er niet op dat de SVJ met enig beleid werkt aan verbetering van de kwaliteit van de eigen achterban. Journalisten, en ik schrijf het weer, zijn er niet, een enkele uitzondering daar gelaten. Suriname heeft vooral en met name opstelschrijvers die op redacties van kranten en vermeende nieuwswebsites werkzaam zijn.

Ook over de inhoud van het stuk van Leeuwin zijn opmerkingen te maken. Voor de zoveelste keer jammert hij dat journalisten in Suriname ondergewaardeerd worden. Het is een repeterende, standaard, opmerking van hem geworden. Deze keer verwoordt hij het als volgt: 'Journalisten in Suriname behoren volgens mij tot de categorie burgers die een bijzondere maar ondankbare en zeer ondergewaardeerde job verrichten.'
Ook nu stel ik weer, dat die waardering er gaat komen wanneer de inhoudelijke kwaliteit van artikelen van journalisten aanzienlijk gaat verbeteren. Met alleen maar jammeren zal er geen waardering komen, voor zover die er zou moeten zijn. Immers, wat zou een journalist anders maken dan bijvoorbeeld een vuilophaler, een agent of een caissière in een grote supermarkt?

Verder schrijft de SVJ-voorzitter: '(…) Daarvoor wil ik verwijzen naar de column van Nita Ramcharan (Partijpolitiek en Journalistiek gaan niet samen) van dinsdag 27 januari, waar ik mij volledig in kan terugvinden en het lezen ervan sterk aanbeveel. Ik wil slechts benadrukken dat paal en perk moet worden gesteld tegen dit soort gedragingen van journalisten en mediawerkers en het zelf typeren als een misdaad en schending van het recht op vrije ongekleurde, on- beïnvloede, informatie naar het publiek en het recht op vrije meningsuiting. (…)'


Twee opmerkingen:
Ten eerste, natuurlijk kan hij zich vinden in de column van Ramcharan. Zij is zijn baas: eigenaar van Network Star Suriname en dus ook van de nieuwswebsite Starnieuws waar Leeuwin als webredacteur werkzaam is.
Op de tweede plaats, Leeuwin stelt in ferme bewoordingen dat paal en perk moet worden gesteld tegen 'dit soort gedragingen' van journalisten en mediawerkers. Maar, wat doen hij en zijn Surinaamse Vereniging van Journalisten tegen 'dit soort gedragingen'?
Is het niet een van de taken van een journalistenvereniging om leden en niet-leden in het journalistieke veld (bij) te sturen, op te voeden, te beschermen en desnoods de les te lezen en in het uiterste geval een dissidente collega uit dat veld te verwijderen (iets dat een SVJ-voorzitter niet vreemd is.....)....

Laf
Neen, Leeuwin neemt het zekere voor het zekere en uit zijn kritische noten over de eigen achterban op persoonlijke titel. Maar, wanneer treedt hij eens op als SVJ-voorzitter? Als ik lid zou zijn van de SVJ dan zou dat niet meer voor lang zijn. Je wilt toch niet als lid door je voorzitter, op laffe persoonlijke titel, worden afgekraakt in een ingezonden stuk op een nieuwswebsite?

maandag 26 januari 2015

Oh jee, het worden drukke tijden voor het Surinaams journaille......- Wayne Telgt verruilt journalistiek voor politiek

Lindveld interviewt SVJ-voorzitter over politieke onafhankelijkheid journalist...
Lokaal journaille moet gewoon zijn werk doen of er nu verkiezingen zijn of niet

Bij staatszender werkzame Carlos Lindveld interviewt/verhoort SVJ-voorzitter over politieke onafhankelijkheid journalist....

26-01-2015 Column: Paul Kraaijer


Paramaribo – Dat je je als voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) laat interviewen door Carlos Lindveld van het STVS/SRS-ochtend(staats)programma Mmanten Taki over, dat het toch wel drukke tijden worden voor journalisten met het oog op de verkiezingen van 25 mei, zegt veel over het niveau van de journalistiek in algemene zin in het land. Op zijn zachtst gezegd is een dergelijk interview opmerkelijk te noemen.

Waarom nodig je als actualiteitenprogramma SVJ-voorzitter Wilfred Leeuwin uit om te praten over de komende verkiezingen en de (politieke) onafhankelijkheid van journalisten, terwijl jezelf als presentator bij een staatszender werkt? Journalisten moeten toch gewoon hun werk doen, of het nu het verslaan is van allerlei verkiezingen gerelateerde issues of van de verkiezingen zelf, niet zeuren, niet jammeren, niet de nadruk op de eigen beroepsgroep leggen, maar gewoon je werk doen. Gewoon verslag doen van gebeurtenissen. Niets bijzonders, maar kennelijk wel voor Lindveld.

Ook werd gesproken over de politieke onafhankelijkheid van lokale journalisten. Is het merendeel van het journaille wel politiek onafhankelijk? Als voorbeeld werd Wayne Telgt aangehaald (door Lindveld niet met naam genoemd, maar wel door Leeuwin), die afgelopen zaterdagavond een van de presentatoren op het podium was van de massameeting van de V7, samenwerkende partijen, in het VHP-partijcentrum 'de Olifant' in Paramaribo. De SVJ-voorzitter zei dat te betreuren.
Maar, kom op zeg, iedereen weet toch al dat Telgt gelieerd is aan de NPS? En als je weet wat zijn politieke kleur is, dan dien je ook op die wijze naar zijn journalistieke bijdragen te luisteren..... en dan is er toch niets mis wat Telgt doet en met welke politieke kleur? En toeval bestaat.....

Telgt verlaat journalistiek voor NPS
Later vandaag werd bekend, dat Telgt de journalistiek verlaat voor een politieke carrière als lid van de Nationale Partij Suriname (NPS). Hij zei volledig te begrijpen dat 'je onmogelijk een goede onafhankelijke journalist kunt zijn en tegelijkertijd op het podium staat van een politieke partij of partijcombinatie.' 'Ik heb door omstandigheden verzuimd op tijd bekend te maken dat ik de journalistiek vaarwel zeg. Het is een moeilijke beslissing geweest, maar ik heb geleidelijk aan toch een keus moeten maken', aldus Telgt die naar eigen zeggen al geruime tijd geen actieve journalistiek meer bedrijft. Vanuit de NPS zou behoorlijk aan hem zijn getroffen.

De keus van Telgt zou niets te maken met het omkopen van een journalist. 'Naast mijn eigen bedrijfje, had ik als journalist een vast inkomen. Het is voor mij een gewaagde en persoonlijke stap omdat dat inkomen wegvalt en ik geen enkel financiële afspraak heb met de politiek.'

Het is verstandig van Telgt om zijn vertrek naar de politiek publiek bekend te maken. Maar, hij had dat eerder moeten doen, gelet op de betrokkenheid bij de NPS die hij al lange had.

Lindveld haalde overigens vanochtend wel met naam en toenaam zijn collega Cliffton Limburg aan, presentator van het populaire programma 'Bakana Tori' bij de staatszender SRS en perschef van het Kabinet van de President, en vroeg zich af hoe onafhankelijk Limburg is. Kennelijk weet Lindveld niet precies wat een journalist is. Limburg is geen journalist. Limburg is presentator bij een staatszender en programmamaker van het staatsinformatieprogramma 'InfoAct'. Hij hoeft zich dan ook niet politiek onafhankelijk op te stellen. Net als het geval is bij Telgt, weet iedereen ook drommelsgoed in welk politiek spectrum Limburg geplaatst moet worden.

...maar daar gaat Lindveld wijselijk aan voorbij
In een actualiteitenprogramma praten over het werk van journalisten met het oog op de komende verkiezingen toont hoe onzeker en met weinig kennis van journalistieke zaken binnen het eigen mediaveld tegen elkaar, als collega's, wordt aangekeken, dat bleek uit de wijze van interviewen door Lindveld die 'Mmanten Taki lijkt te presenteren als een 'hoeder des vaderlands' en vaak persoonlijk bevriende gasten in de studio uitnodigt en op een on-professionele- en verre van journalistieke wijze het programma presenteert. Werk je bij een staatszender dan ben je in de basis al niet politiek onafhankelijk, maar daar gaat Lindveld wijselijk aan voorbij.

Journalistiek nieuws maakt plaats voor riooljournalistiek
Journalistiek in Suriname, voor zover dat er is, blijft aanmodderen op een niet-professionele, onvolwassen en beïnvloedbare wijze.... Het lokaal journaille werkt maar wat graag mee aan het vele vuil smijten door politici... Het lokaal journaille geeft polici tot welhaast in het oneindige de mogelijkheid om aan een stuk door op elkaar te (blijven) reageren. De lezers kunnen smullen, maar echt journalistiek nieuws maakt plaats voor riooljournalistiek.

UPDATE:
Je kon er op wachten, het vermeend media-icoon Nita Ramcharan, eigenaar van Starnieuws en Network Star Suriname, heeft dinsdag 27 januari 2015, een column geschreven op haar eigen nieuwswebsite over partijpolitiek en journalistiek. Net als ik, vindt ook zij dat Telgt eerder de journalistiek vaarwel had moeten zeggen. 

Ramcharan: 'Voorlichters, leden van politieke partijen en hun media-commissies die deel uitmaken van nieuwsredacties en presentatoren zijn van actualiteitenprogramma's, komen over het algemeen ongeloofwaardig over bij het publiek. Een journalist die spotjes van politieke partijen inspreekt of partijprogramma's presenteert, wordt niet meer serieus genomen door velen. Ook al is de journalist in staat een politicus voor wie werkzaamheden worden verricht, kritisch te interviewen, zal het publiek twijfelen aan de objectiviteit. Een voorlichter van een ministerie kan moeilijk zijn eigen minister of directeur aan de tand voelen. Journalisten die voor staatsmedia werken en het journalistieke vak correct willen uitoefenen, ervaren de beperkingen.

Oppositionele partijen die kritiek hebben op de regering die de overheidsmedia gebruikt voor propaganda en verslaggeving censureren op staatsmedia, moeten ook naar zichzelf kijken. Diverse politieke partijen hebben mediacommissies, waarin journalisten zitting hebben.'


Ze heeft absoluut gelijk, maar meteen dient gezegd te worden dat ze ook hypocriet, schijnheilig, is. Want, in hoeverre zijn zij en haar eigen bedrijf politiek onafhankelijk? Ik kan me herinneren dat haar bedrijf ooit een voorlichtingsfilmpje heeft gemaakt voor een politieke partij..... Daarnaast zouden diverse artikelen op de website van Starnieuws met een politieke kleur geschreven kunnen zijn, vooral de wijze waarop met enthousiasme door webredacteuren over politieke bijeenkomsten wordt bericht. Misschien denk ik te zwart-wit, maar feit is wel dat Starnieuws ook enige kleur kan worden toegeschreven. Maar, uiteraard daar rept Ramcharan met geen woord over.......

vrijdag 23 januari 2015

Den Blauwvinger: Op een moment kwam er zomaar een salvo uit het wapen van een militair....

COLUMN: Ongewapende knaap van 16 doodgeschoten en politie ontwijkt vragen over toedracht

23-01-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


'Het zijn kleine jongens die stoer wilden doen'. Zo reageerde maandag 19 januari familie van de op 16 januari in de wijk Uitvlugt te Paramaribo doodgeschoten 16-jarige jongen Dominio Hiwat via de Ware Tijd op de gebeurtenis. 'Hij was geen lieverdje, maar we begrijpen niet waarom hij moest worden doodgeschoten.'

Ik begrijp het eerlijk gezegd ook niet, vooral niet nu de verklaring en tekst en uitleg van het Korps Politie Suriname (KPS) rammelen en je als buitenstaander snel tot de conclusie zou kunnen komen, dat er weer eens gewoon te snel door 'de gewapende machten' is geschoten en deze keer op twee ongewapende jongens die niets meer en niets meer hadden gedaan dan het stelen van een busje bij de Hermitage Mall in Paramaribo. De jongens waren geen zware gangsters. Was het echt nodig om te vuren op jongens die alleen maar een busje hadden gestolen?

Een tweede jongen werd in het rechteronderbeen geraakt en een derde kon gewoon in de kraag worden gevat.

Per ongeluk geschoten?
Politiewoordvoerder Humphrey Naarden van het KPS verklaarde, dat er een tip was binnengekomen bij de politie dat een gestolen busje geparkeerd stond in de Ruthlaan. Hierop gingen agenten en militairen naar de genoemde locatie. 'Op gegeven moment is er een salvo uit het geweer van een militair gekomen', aldus Naarden, waardoor de 16-jarige jongen dodelijk werd geraakt. De politie en Militaire Politie zijn met het onderzoek bezig, aldus berichtten media 18 januari.

Maar, hoe kon er 'op een gegeven moment' 'een salvo uit het geweer van militair' komen? Dat gebeurt toch niet zomaar.... Heeft die militair per ongeluk zijn geweer laten afgaan?? Als dat het geval was, dan zou die man meteen ontslagen moeten worden. Maar, ook als hij bewust op de jongen heeft gericht en geschoten..., immers de 16-jarige jongen was niet gewapend.

Politiewoordvoerder negeert ware toedracht
Naarden gaat verder niet in op de toedracht van de eenzijdige schietpartij, maar leidt de aandacht daarvan af door te beweren dat omstanders ter plaatse agressief gedrag hadden vertoond. 'Mensen waren bijzonder emotioneel en hebben de agenten het werken behoorlijk moeilijk gemaakt. Anderen die niet eens familie of vrienden zijn, probeerden chaos te creëren', aldus de woordvoerder.
Hij ontwijkt simpelweg de toedracht, het hoe en waarom van het schieten op twee ongewapende jongens. Feitelijk een schandelijke reactie van deze woordvoerder, die duidelijk meer voor zijn personeel opkomt, dan voor nabestaanden van de ongewapende doodgeschoten tiener.

Volgens de familie van de doodgeschoten jongen zou hij zelfs met de handen in de lucht uit het busje zijn gestapt. 'Als je handen in de lucht zijn, wil dat toch zeggen dat je je volledig overgeeft?'

Later verklaarde Naarden, dat de drie jongens de bewuste vrijdag 's middags het busje hadden gestolen, het voertuig vervolgens hadden geparkeerd in de Ruthlaan en dat rond negen uur in de avond twee van de knapen terugkwamen om het busje te halen. De politie was op dat moment al aanwezig, omdat het busje beschikte over een gps-installatie en agenten daardoor de locatie van het voertuig eenvoudig konden traceren. Vervolgens ontstaat er mis en wordt niet uitgelegd waarom er moest worden geschoten op de twee jongens.

Uit alle voorhanden aanwezige informatie wordt duidelijk, dat politiewoordvoerder Naarden zich in bochten wringt om maar geen uitleg te hoeven geven over waarom kennelijk een militair het vuur opende op twee ongewapende jongens. Het is niet de eerste keer dat leden van zogenoemde gewapende machten op ongewapende verdachten vuren. Ook zijn in het verleden verdachten van achteren, in de rug, doodgeschoten. Voor zover bekend is nooit een agent hiervoor gestraft.

Geen onafhankelijk onderzoek
De dood van Dominio Hiwat zou aanleiding moeten zijn voor een grondig onafhankelijk onderzoek en niet een onderzoek, zoals aangekondigd door Naarden, door het KPS en de Militaire Politie. Hoe onafhankelijk kan een dergelijk onderzoek zijn? Daarenboven zou het aan te bevelen zijn, dat schietinstructies – voor zover die er zijn – opnieuw tegen het licht worden gehouden en dat agenten duidelijk gemaakt moet worden agenten te snel op vluchtende verdachten mogen vuren en nooit in de rug.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
23 januari 2015
Amsterdam-Paramaribo

dinsdag 20 januari 2015

Krant doet met suggestief artikel aan stemmingmakerij


Artikel over gronduitgifte aan echtgenote NDP-kopstuk niet onderbouwd 

Lijkt geschreven te zijn vanuit politieke aangestuurde motieven

20-01-2015 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - Het lijkt erop dat het Dagblad Suriname met onderstaand artikel van maandag 19 januari 2014 suggereert dat er corruptie in het spel zou zijn, enkel en alleen, omdat het de vrouw van een NDP-kopstuk is die grond aanvraagt. Maar, mag zij of kan zij dat niet doen? Mag of kan iemand die welke relatie dan ook heeft met een kopstuk binnen een regeringspartij grond aanvragen, zonder dat er meteen wordt geschreeuwd of gesuggereerd dat het om corruptie zou gaan? 



Het artikel in het Dagblad Suriname is, behalve dat de redactie stukken in het bezit zou hebben, totaal niet onderbouwd. De redactie gooit een ballonnetje in de lucht, volledig misplaatst. Als je als redactie denkt te kunnen scoren met een artikel over corruptie bij de uitgifte van een stuk grond, onderbouw dat artikel dan ook. Waar is bijvoorbeeld een reactie van de dame in kwestie en/of van haar echtgenoot? De aangehaalde citaten van haar echtgenote duiden ook niet op welke vorm van corruptie dan ook. Kortom, de krant doet slechts een trieste slag in de lucht en slaat waarschijnlijk flink mis.

Wat wil de redactie met een dergelijk suggestief artikel eigenlijk bereiken?

Hier lijkt duidelijk sprake van stemmingmakerij vanuit de journalistiek/ Politiek aangestuurd, dat ook nog. Het Dagblad Suriname bedrijft politiek op een bedenkelijk niveau. Deze vorm van journalistiek wordt ook wel riooljournalistiek genoemd....

maandag 19 januari 2015

Den Blauwvinger: Noodtoestand uitroepen, onmiddellijk aftreden: hoe deskundig zijn Surinaamse deskundigen?

COLUMN: * Staatsrechtsgeleerde adviseert Bouterse noodtoestand uit te roepen vanwege politieke lamlendigheid in Assemblee

* Oud-juridisch adviseur adviseert om onmiddellijk af te treden na uitspraak Hoge Raad

19-01-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Een staatsrechtgeleerde en een oud-juridisch adviseur van president Desi Bouterse hebben vorige week opmerkelijke uitspraken gedaan. Uitspraken waarbij je oprecht kunt gaan twijfelen aan de deskundigheid van beide heren. Immers, wie haalt het in zijn hoofd om Bouterse feitelijk te adviseren de noodtoestand uit te roepen en waarom had na een uitspraak van de Hoge Raad in Den Haag onmiddellijk moeten aftreden?

Ramon de Freitas, voormalig juridisch adviseur van de Surinaamse president, reageerde woensdag 14 januari op de uitspraak van de Hoge Raad een dag eerder in de zaak van het zoveelste door Bouterse ingediende herzieningsverzoek om een drugsveroordeling uit 2000 ongedaan te krijgen.

Dat verzoek werd door de Hoge Raad afgewezen. Bouterse zou destijds door het Hof op basis van een valse verklaring van een kroongetuige zijn veroordeeld tot 11 jaar cel voor betrokkenheid bij een transport van bijna 500 kilo cocaïne. Deze kroongetuige, de Belg Patrick van Loon, getuigde tegen Bouterse in ruil voor strafvermindering. Hij is inmiddels op zijn belastende verklaring teruggekomen. De cocaïne werd in 1997 ontdekt in een zeiljacht in Stellendam. De zaak-Stellendam werd pas later in een proces tegen Bouterse gevoegd. Het Openbaar Ministerie voorkwam zo een afgang, want Bouterse werd vrijgesproken van alle drugstransporten waarvan hij in eerste instantie werd verdacht.

Bij een aanvraag tot herziening moet duidelijk worden gemaakt waarom een getuige terugkomt op eerdere verklaringen, lichtte de Hoge Raad toe. 'Redenen voor het terugkomen op eerdere verklaringen worden in deze aanvraag niet gegeven. Daarom levert deze nieuwe verklaring geen grond op om aan te nemen dat de eerdere belastende verklaringen onjuist zijn.'

Bouterse zou consequenties moeten verbinden aan het debacle bij de Hoge Raad in Den Haag en onmiddellijk moeten aftreden. Dat stelt zijn zijn voormalig juridisch adviseur Ramon de Freitas.
De Freitas vindt dat Bouterse 'zijn eigen glazen heeft ingegooid door publiekelijk domme uitspraken te doen'. Volgens hem brengt deze uitspraak met zich mee dat Bouterse moet aftreden. 'Dit om te voorkomen dat in het parlement een motie tegen hem wordt ingediend om deze zaak.'

De redenering van deskundige De Freitas is onbegrijpelijk. Waarom zou Bouterse moeten aftreden nadat zijn zoveelste herzieningsverzoek van tafel is geveegd? Om te voorkomen dat een motie tegen hem wordt ingediend?
Bouterse heeft nog vijf maanden tot de verkiezingen te gaan. De Nationale Assemblee ligt al enkele maanden op zijn kont, omdat Assembleeleden, zowel van coalitie als oppositie, weigeren quorum te verlenen, waardoor openbare vergaderingen niet kunnen plaatsvinden. Toch heeft de oppositie in overweging een motie van wantrouwen in te dienen. Maar, dat zou dan een motie zijn uit principiële overwegingen, om een statement te maken, immers de coalitie weet donders goed dat een motie nu weinig zin heeft. Dat zou De Freitas ook moeten weten.

Sam Polanen, een staatsrechtgeleerde, beweerde een dag eerder, 13 januari, in de Ware Tijd dat in de huidige politieke situatie Bouterse zelfs de noodtoestand zou mogen afkondigen. Noodtoestand? Er is toch geen sprake van rellen, onrust, burgerlijke ongehoorzaamheid, er zijn toch geen maatschappij ontregelende stakingen, er is toch geen lijfelijk of gewapend verzet tegen het gevoerde politieke beleid? Polanen stelt dat het uitroepen van de noodtoestand een in de Grondwet aan de president toegekende bevoegdheid is.

GRONDWET Artikel 102
3. Ter handhaving van de uit- of inwendige veiligheid, in geval van oorlog of oorlogsgevaar of in geval van ernstige bedreiging of verstoring van de inwendige orde of rust, welke kan leiden tot wezenlijke aantasting van de belangen van de Staat, kan door de President, na voorafgaande toestemming van De Nationale Assemblée, in elk gedeelte van Suriname de noodtoestand worden uitgeroepen.

Volgens Polanen speelt de oppositie met haar houding door geen quorum te verlenen de president in de kaart. 'Het valt binnen zijn bevoegdheden om zonder een door De Nationale Assemblee goedgekeurde begroting geld vrij te maken om verkiezingen te houden', aldus de staatsrechtgeleerde. Hij beweert zelfs dat alle democratische maatregelen door de oppositie worden geboycot.

Bouterse kan zich volgens Polanen op verschillende gronden beroepen om de noodtoestand uit te roepen. Het handelen van de Assemblee is in strijd met de Grondwet en de president kan aangeven dat hij de constitutie in tact wil houden en de orde wil herstellen of dat hij de democratie van Suriname wil redden. Het staatshoofd kan zich beroepen op het feit, dat de verkiezing in gevaar komt en vervolgens zelf geld vrijmaken om verkiezingen te organiseren. Maar, de Assemblee moet het uitroepen van de noodtoestand wel goedkeuren.......

Laten beide vermeende deskundigen gewoon rustig wachten, zoals iedereen in het land doet. Over een paar maanden kan het volk afrekenen met de complete regering Bouterse-Ameerali.
Laat het volk kiezen en beslissen of Bouterse voor een tweede termijn kan opteren.
Laat de oppositie haar verstand gebruiken en afzien van een onzinnige en zinloze motie van wantrouwen enkel en alleen om een statement te maken.
En het uitroepen van de noodtoestand? Laat dan eerst het volk in verzet komen tegen een corruptieve regering, maar het volk is passief, kijkt lijdend toe, komt niet in beweging en lijkt alles wat de regering uitspookt achteloos te accepteren.

De uitspraak van de Hoge Raad van in het herzieningsverzoek van Desi Bouterse:


Hoogachtend,
Den Blauwvinger
19 januari 2015
Amsterdam-Paramaribo

donderdag 15 januari 2015

Charlie Hebdo, Je Suis Charlie







 






Den Blauwvinger: Politek overlopen of niet overlopen, wees duidelijk en eet niet van twee politieke walletjes

COLUMN: De ongeloofwaardigheid en onbetrouwbaarheid van overlopende NDP-politici

15-01-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Parlementsleden in Suriname lijken de politieke weg volledig kwijt te zijn. Coalitie- en oppositieleden gunnen elkaar al geruime tijd geen quorum meer, waardoor vergaderingen in De Nationale Assemblee niet meer mogelijk zijn, waarschijnlijk niet tot de verkiezingen op 25 mei dit jaar. Politici vertonen onvolwassen- en politiek-chantagegedrag. 'Ik wil wel quorum verlenen, maar dan moeten die en die conceptwetten wel op de agenda worden geplaatst.' Chantagepolitiek. Suriname ligt politiek op z'n gat. Een democratische schande en een schoffering van de kiezers, de burgers.

Dissidente NDP-parlementsleden
Daar bovenop wordt de coalitie ook nog eens geconfronteerd met twee dissidente Assembleeleden van de Nationaal Democratische Partij (NDP), Charles Pahlad en Noreen Cheung. Hun gedrag in de eerste week van januari 2015 maakt de politiek nog ongeloofwaardiger dan die al was. Pahlad en Cheung maken er echter een potje van. Het zijn geen echte overlopers, maar alles wijst erop dat zij dat wel degelijk zijn, zij het – nog – niet formeel. Of de bejaarde Pahlad eigenlijk zelf wel weet wat hij doet valt te betwijfelen. Hij lijkt van twee politieke walletjes te willen eten. Terecht heeft de fractie van de NDP vrijdag 9 januari dan ook besloten dat beide collega's niet meer welkom zijn in de fractie. Wat heb je immers aan 'zwevende' collega's in je fractie? Aan collega's die je publiekelijk afvallen en stellen zich niet meer thuis te voelen binnen de NDP....

Pahlad verwelkomd door Santokhi. (Bron foto: VHP)
Niet overlopen, maar steun verlenen
Pahlad maakt het wel erg bont. Hij verklaarde op 3 januari tijdens een VHP-bijeenkomst te Houttuin in Paramaribo de partij van voorzitter Chandrikapersad Santokhi te zullen steunen. Volgens Pahlad is de reden voor zijn steun aan de VHP de heersende corruptie en het uitblijven van enige actie daartegen en het niet willen behandelen van de anti-corruptiewet door de regering (lees: NDP) daartegen. Overigens heeft hij hijzelf als parlementslid en als persoon ook geen enkele actie tegen corruptie ondernomen.
Er is dus geen sprake van een concreet overlopen naar de VHP van Pahlad. Hij beweert lid te blijven van de NDP en mee te werken aan het verlenen van quorum in het parlement. Hoe naïef is Pahlad? Hij kon zelf voorspellen, dat de NDP dit niet zou gaan accepteren en hem terzijde zou gaan schuiven, vooral nu hij ook nog eens heeft verklaard dat NDP'ers door de leiding van de partij 'als toiletapier worden gebruikt'. De man maakt zich niet echt geliefd binnen 'paars'.

Pahlad schermt met corruptie, maar onderneemt zelf geen actie
Pahlad lijkt zijn verantwoordelijk als parlementslid uit de weg te gaan door niet zelf bij hem bekende corrupte zaken bij het Openbaar Ministerie te melden. Ook dat is een taak van een politicus, afgezien van het waarschijnlijke feit dat er vervolgens niets met de melding zou worden gedaan. Pahlad zou dan wel een statement hebben afgegeven en dat zou hem geloofwaardiger hebben gemaakt, dan zijn opmerkingen nu, na de vermeende overstap naar de VHP. Optreden tegen corruptie is beter dan erover lopen te schreeuwen en te beweren op de hoogte zijn van corruptiezaken en er vervolgens niets tegen te ondernemen.

Cheung flirt met andere partijen
Een paar dagen na het bekend worden van de stap naar de VHP van Pahlad, maakte zijn collega Noreen Cheung op 6 januari bekend, dat zij oriënterende gesprekken voert met verschillende politieke partijen. Waaronder met Ronnie Brunswijk, voorzitter van de ABOP, en met de voorzitter van de Pertjajah Luhur, Paul Somohardjo. Vooralsnog laat ze in het midden of ze werkelijk naar een andere partij gaat overstappen. 'Afhankelijk van de partij en mijn eigen achterban zal ik beslissen over mijn partijlidmaatschap.'
Het flirtende gedrag van Cheung lijkt op dat van Pahlad en ook zij creëert onduidelijkheid, omdat er vooralsnog geen sprake is van een formeel overlopen naar een andere partij. Wel met andere partijen in gesprek zijn en dan toch gewoon lid blijven van de NDP en quorum willen verlenen.

Opstappen en voorbereiden op verkiezingen
Beide NDP-Assembleeleden lijken zwaar te hechten aan de maandelijks te ontvangen vergoeding van het parlement voor hun werkzaamheden als Assembleelid en daarom vast te houden aan het lidmaatschap van de NDP om in het parlement te kunnen blijven. Het zou beide politici echter sieren als ze zouden opstappen en gewoon buiten de muren van het parlement aan de Surinamerivier wachten op de komende verkiezingen in mei en ondertussen op een moment een weloverwogen beslissing nemen en overlopen naar een nadere politieke partij, in het geval van Charles Pahlad naar de VHP en in het geval van Noreen Cheung is dat nog een klein vraagteken.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
15 oktober 2015
Amsterdam-Paramaribo