Regering kent geen doortastend zonne-energiebeleid

(Bron foto: Guguplex Suriname)

Incidenteel ontvangen enkele dorpen achterland paar zonnepaneeltjes

Geen enkel groot project komt van de grond, ondanks internationale interesse

04-05-2014  Door: Paul Kraaijer/Obsession Magazine


Paramaribo - Al gedurende vele jaren duiken verhalen op over grootse zonne-energieprojecten voor het Surinaamse achterland. Maar, dat zijn het, verhalen. Tot de dag van vandaag is er geen enkel groots zonnepanelenproject van de grond gekomen, terwijl er toch om de zoveel tijd berichten in de media verschijnen over, vermeende, internationale belangstelling voor dergelijke projecten. Nu en dan wordt hier en daar in een marron- of inheems dorp een paneeltje ergens geplaatst. Op een huis of op een school. Leerlingen blij dat er eindelijk licht is en dat er een mogelijkheid is gekomen om te kunnen internetten, maar dan moeten er wel computers en verbinding zijn. Van enig gestructureerd overheidsbeleid om het achterland te voorzien van zonne-energie is nog steeds geen sprake.

Eind april berichtte de Ware Tijd dat bedrijven uit China, Korea, de VS, Israël en Frans-Guyana staan te popelen om dorpen in het achterland van zonne-energie te voorzien. Die bedrijven zouden presentaties gehouden hebben voor onder meer de Investment and Development Corporation Suriname NV (IDCS). IDCS is belast met de voorbereiding van het zonne-energie project, dat uitgevoerd moet worden in het gehele binnenland. Directeur Winston Caldeira wees erop dat er verschillende opties zijn voor de installatie van zonnepanelen. ‘Die panelen kunnen op een centrale plek gezet worden of elk paneel kan geplaatst worden op een individueel dak’, aldus Caldeira die blijk geeft nauwelijks kaas te hebben gegeten van zonne-energie.

Soeratmin Moestadja, IDCS-chief investment officer voor mijnbouw, energie en constructie, stelde dat de IDCS veertien dorpen heeft voorgesteld die prioriteit genieten. Het gaat om dorpen in het Boven-Surinamegebied en inheemse dorpen die verspreid liggen in het land. Er is tien maanden voor uitgetrokken en Moestadja zei te hopen, dat nog in 2013 gestart kon worden met het project. Tot zover de berichtgeving in de Ware Tijd eind april.

Al begin 2013 internationale zonne-energie interesse

Maar, is dit nieuws anno april 2014? Neen. Immers, lees wat dezelfde krant op 21 februari 2013 berichtte in een artikel met als kop 'Regering zoekt buitenlands geld voor ontwikkeling zonne-energie in alle dorpen binnenland dit jaar'. 'Bewoners van het binnenland krijgen dit jaar stap voor stap de beschikking over elektriciteit. De regering zou hiervoor hulp krijgen van onder andere Frankrijk, India en China en instellingen als de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank (IDB) en de Wereldbank.' Kortom, ruim een jaar geleden waren er al grootse plannen en die plannen zijn vandaag de dag dus nog steeds niet om onduidelijke redenen van de grond gekomen.

De voorzitter van de 'investeringsarm' van president Bouterse, de IDCS, Winston Caldeira, zei in februari 2013: 'Dit jaar moet een keer vierentwintig uur stroom worden gerealiseerd in de dorpen. Nu wordt er gebruik gemaakt van aggregaten. Nu zal het duurzaam en milieuvriendelijk zijn.' De man beweerde verder, dat er aanbiedingen waren uit India, Frankrijk en China. De krant berichtte verder dat de IDCS met het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen bezig was financiële en technische ondersteuning in het buitenland 'te mobiliseren'. Een van de betrokken lokale ondernemingen zou de NV Energiebedrijven Suriname (EBS) zijn. Volgens de technisch directeur van dit bedrijf, Marcel Eyndhoven, zouden er twee mogelijkheden zijn: het opzetten van zonne-energie centrales per dorp of het installeren van kleine installaties per huishouden.

Het ontbreekt aan doortastend groene stroom beleid – Marrons en inheemsen krijgen jarenlang sprookjes te horen vanuit Paramaribo

De regering worstelt met het ontwikkelen van serieus en gestructureerd beleid met betrekking tot het opzetten van grote zonne-energieprojecten. Feiten laten zien, dat er de afgelopen jaren diverse grote (internationale) en minder grote initiatieven en plannen zijn bedacht. Van alle die plannen is slechts een handjevol in het achterland gerealiseerd en dan vooral en met name door particuliere initiatieven en door inspanningen van een lokale onderneming in Paramaribo.

De grote plannen zijn plannen gebleven, veroorzaakt vooral door laks regerings- en doortastend beleid. Dat is teleurstellend voor de vele marrons en inheemsen die wonen in het achterland. Hen wordt en is constant voorgehouden door 'Paramaribo', dat het achterland ontsloten wordt en dat dorpen gaan beschikken over permanent elektriciteit en stromend water. Niets is minder waar. Hier en daar doemt een zonnepaneeltje op en dan vooral op gebouwtjes van bijvoorbeeld de Medische Zending. Het aantal gemeenschappen dat nog van stroom en stromend drinkwater moet worden voorzien, is bij lange na niet op een hand te tellen. 'Paramaribo' zegt, beweert en belooft veel en de binnenlandbewoners wachten, wachten en wachten, al vele jaren op een beetje licht, 'verlichting' en schoon drinkwater.

Een overzicht

November 2012: Zonne-energie voor school te Semoisie en Alalapadu, Sipaliwini

Directeur Orlando Olmberg van Guguplex Technologies Suriname in Paramaribo, maakte op woensdag 14 november 2012 bekend, dat leerlingen in het Saramaccaanse dorp Semoisie, aan de Boven-Surinamerivier, en de Trio-gemeenschap Alalapadu in het diepe zuidwesten van Suriname begin 2013 zullen beschikken over 24 uur per dag stroom op school dankzij zonne-energie. Op de school in Semoisie zal internet geïnstalleerd worden. Door het ontbreken van een telefoonverbinding te Alalapadu kan daar nog geen internetverbinding tot stand worden gebracht.

Het zonnepaneelproject van Guguplex viel in 2012 in de prijzen bij een energiecontest van de Inter-Amerikaanse Ontwikkelingsbank (IDB). Guguplex zou binnen twee jaar 166.000 Amerikaanse dollar ontvangen om zonne-energieprojecten uit te voeren. Daarvan is 100.000 bestemd om leningen te verstrekken aan binnenlandbewoners. Een school te Stoelmanseiland werd in oktober 2012 al voorzien van stroom.

Het zijn nog steeds, helaas, druppels op een gloeiende plaat. Guguplex spant zich wel in om iets te doen aan de behoefte onder binnenlandbewoners aan 24 uur per dag elektriciteit. Bij de regering blijft het vooralsnog bij plannen en bij wazige vermeende internationale belangstelling voor zonne-energieprojecten in onder andere het achterland.

Mei 2013: Zonne-energie in Gunsi

Het Kabinet van de President kondigde op 13 mei 2013 aan dat het dorp Gunsi een zonne-energie pilot project krijgt. Dat project zou worden uitgevoerd door het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen, het ministerie van Regionale Ontwikkeling en de coördinator Milieu van het Kabinet van de President, John Goedschalk (die inmiddels directeur is van natuurbeschermingsorganisatie Conservation International Suriname). Daarbij zou ondersteuning gegeven gaan worden door onder andere de Anton de Kom Universiteit en de NV Energiebedrijven Suriname.

Welke keuze uiteindelijk gemaakt moet worden, is niet zonder meer vooraf te zeggen, aldus het Kabinet van de President. Uitgebreid veldonderzoek door experts zal moeten uitwijzen welke mix van energievoorzieningen voor Suriname per gebied het meest ideaal zal zijn, aldus een bericht op de website van het Kabinet van de President.

De regering stelde bereid te zijn te investeren in onderzoek naar de meest effectieve mix voor Suriname zodat ontwikkeling gestimuleerd kan worden, ook in de meest verafgelegen gebieden. In dit kader vindt dit pilot project zonne-energie plaats op Gunsi.

Het persbericht van het Kabinet van de President vermeldde verder onder andere:

'WTEC (Wind Turbine Energy Company) is het nummer 1 bedrijf in Noord Amerika op het gebied van innovatieve energie oplossingen. Dit bedrijf zal een 15 Kilowatt installatie aan Suriname doneren ter waarde van ongeveer 75000 USD. Directeur van WTEC, Bryan Singh, was met een topdelegatie van het bedrijf vertegenwoordigd op de persconferentie en legde uit dat Suriname genoeg zonlicht heeft om in energie te voorzien. De directeur noemde veel grotere projecten in New Jersey die succesvol opereren onder vergelijkbare omstandigheden als in Suriname. Vooral omdat de prijzen voor zonnepanelen wereldwijd dalen, is de toepassing van deze manier van energievoorziening op dit moment kosteneffectief voor Suriname, aldus de heer Singh. Verder heeft de heer Singh intern aangegeven blijvend betrokken te willen blijven bij het project zodat ze kunnen monitoren hoe het systeem gebruikt en onderhouden wordt, zodat de effectiviteit optimaal gegarandeerd wordt.

Momenteel worden de zonnepanelen voor dit specifieke pilot project al geproduceerd door WTEC. Er zal een nieuw concept 'plant in a box' worden toegepast waarbij de hele installatie, al gedeeltelijk gemonteerd, per container naar Suriname gebracht zal worden. In overleg met de lokale bevolking van Gunzi is bepaald waar de plant in het dorp opgebouwd zal worden. Een gebied van 30 bij 30 meter zal vrijgemaakt worden met hulp van de lokale bevolking. Ook zal er met lokaal hardhout een constructie gebouwd worden voor de zonnepanelen. De planning is dat de constructie in juni zal plaatsvinden en in het derde kwartaal van 2013 operationeel zal zijn.

De installatie zal alle 50 gezinnen van Gunzi voorzien van wat binnen het project 'basisstroom' genoemd wordt. Dit is stroom die 24 uur per dag zorgt voor: stroom voor een koelkast om voeding goed te houden, stroom voor het kunnen opladen van een mobiele telefoon, stroom voor licht om in de avond te kunnen lezen en studeren en stroom voor het kunnen aansluiten van een radio. t.b.v. informatie verkrijgen. Kortom, de basisvoorzieningen die in de hedendaagse tijd gelden, zullen voortaan gevoed kunnen worden. Berekend is dat voor basisvoorzieningen ongeveer 300 Watt per huishouden nodig is. De totale installatie zal dus 50 huishoudens maal 300 watt is 15 Kilowatt aan vermogen leveren.'

Een zonnepaneel arriveert eind 2013 in Gunsi. (Bron foto)

Maar, er waren in januari 2014 nog steeds geen zonnepanelen geïnstalleerd voor de bewoners van Gunsi. Niet alle onderdelen van het elektriciteitssysteem bleken naar Suriname te zijn zijn verscheept. 'We wachten nog op twee containers en één van deze moet eind januari in het land zijn', verklaarde projectcoördinator Theresa Castillion-Elder op 7 januari tegenover de Ware Tijd. De andere laadbak zou volgens haar niet lang daarna arriveren. Let wel, het Kabinet van de President liet in mei 2013 weten, dat het project in het derde kwartaal van 2013 operationeel zou zijn. Maar, weer bleek, dat Suriname hinder ondervindt van een traag uitvoeringsbeleid. (Lees hier meer informatie over het project in Gunsi.) Hoe het nu is gesteld met het project in Gunsi is niet bekend: mevrouw Castillion-Elder was niet bereikbaar voor commentaar.

Juli 2013: Minister Jim Hok en Kwamalasamutu

Ondanks grootse zonne-energieplannen voor het binnenland en internationale belangstelling daarvoor, maakte minister Jim Hok van Natuurlijke Hulpbronnen in juli 2013 bekend, dat de inheemse Trio-gemeenschap Kwamalasamutu in het uiterste zuidwesten van Suriname voorzien gaat worden van zonne-energie. Volgens de bewindsman had het zonnepanelenbedrijf Guguplex te Paramaribo gedurende zes maanden onderzoek gedaan naar de status van een oud zonnepanelenproject in dit inheemse dorp.

‘De bedoeling is om te leren uit fouten die in het verleden zijn gemaakt en om overlappingen te voorkomen’, sprak Hok. Op basis van de resultaten zal het departement het dorp duurzame energie bieden.

Hetzelfde concept, een combinatie van dieselmotoren en zonne-energie, zal ook worden toegepast in andere dorpen in het achterland. Volgens Guguplex Suriname directeur Orlando Olmberg was het gebrekkige onderhoud, het grootste probleem bij het vorige project uit de negentiger jaren.

Olmberg stelde, dat geen enkel compleet systeem uit 1994 nog in gebruik is. ‘De mensen hebben wel gebruik gemaakt van de oude nog bruikbare panelen. Enkele bewoners hebben zelf geïnvesteerd in nieuwe panelen. In heel Kwamalasamutu hebben we 48 systemen op basis van zonne-energie kunnen waarnemen.’

De wens van de dorpelingen is om vierentwintig uur per dag en zeven dagen in de week te kunnen beschikken over energie. Zonne-energie zou daar een oplossing in kunnen bieden. Het project wordt gefinancierd uit de eigen begroting van NH en met donaties.

Dat er totaal geen beleid is bleek een maand later, in augustus 2013. Toen maakten de Anton de Kom Universiteit van Suriname (AdeKUS) en Guguplex bekend, dat zij gaan onderzoeken hoe zonne-energie het best toegepast kan worden in het binnenland....terwijl de IDCS eerder dat jaar had laten weten te zullen gaan zorgen voor zonne-energie in dorpen in het achterland. Duidelijk moge zijn, dat het binnen de IDCS volledig ontbreekt aan terzake deskundigheid. Van enig grondig onderzoek binnen de IDCS lijkt hier geen sprake te zijn. Daarenboven maakte minister Hok een paar weken eerder met stelligheid bekend, dat er zonne-energie gaat komen te Kwamalasamutu, terwijl een onderzoek, naar de haalbaarheid, dus nog uitgevoerd moest worden. Het lijkt de omgekeerde wereld: je gaat toch eerst onderzoek uitvoeren en vervolgens pas komen met eventueel concrete zonne-energie plannen?

Een belangrijk doel van de samenwerking tussen de universiteit en het zonnepanelenbedrijf was te voorkomen dat zonne-energieinstallaties in de dorpen mislukken, zoals in de Trio-gemeenschap Kwamalasamutu, in het uiterste zuidwesten van Suriname, is gebeurd. De installatie daar werd niet onderhouden en functioneert daardoor niet meer. ‘Ook moeten we weten welke types batterijen geschikt zijn voor onze klimaatomstandigheden en wat het werkelijke stroomgebruik is van mensen in het binnenland’, zei Orlando Olmberg, directeur van Guguplex, woensdag 21 augustus 2013, in de Ware Tijd.

November 2013: Canadese goudmijnmultinational stort zich op zonne-energie

De Canadese goudmijnmultinational IAmGold, eigenaar van de Rosebel goudmijn in het district Brokopondo, kwam in november 2013 plotseling op de proppen met plannen voor de financiering van een groots zonne-energieproject, vooral bedoeld om energie op te wekken voor de goudmijn. In een op 27 november uitgebracht persbericht van het bedrijf werd onder andere vermeld, dat de totale projectkosten rond de 14 miljoen Amerikaanse dollar zouden komen te liggen en dat het project naar verwachting operationaal zou kunnen zijn aan het begin van het derde kwartaal van 2014. Het plan is de opgewekte energie te gaan gebruiken op de bedrijfslocatie van Rosebel in Brokopondo, waarbij het systeem zal worden gekoppeld aan het elektriciteitsnetwerk van Suriname, aldus liet IAmGold weten. Hoe het anno mei 2014 met dit plan is gesteld is niet bekend.

November 2013: Turkse interesse

Overigens lieten een paar weken eerder, 7 november, een paar Turkse ondernemers op bezoek in Suriname, weten te willen investeren in onder andere zonne-energie. Onder de Turkse delegatie was zelfs een specialist op het terrein van zonne-energie, professor Muhammed Eltez. In totaal zou het om een investering gaan van enkele miljoenen Amerikaanse dollars, aldus Eltez. Onderdeel van het project zou zijn de bouw van 2.500 sociale woningen die voorzien moeten gaan worden van stroom verkregen door zonne-energie. De Turkse professor zei te verwachten in januari 2014 met de bouw te kunnen starten en dat de huizen binnen een jaar afgebouwd konden zijn. Overigens liet de man ook nog weten, dat met een zonne-energiecomplex het energieprobleem in het binnenland opgelost kan worden. Volgens lokale Surinaamse media was Eltez in gesprek met de NV Energiebedrijven Suriname en hoopte hij groen licht te krijgen voor het project. Maar, net als met andere plannen, bleef het ook dit geval verder stil.....

Lange adem

Grote zonne-energieprojecten zijn de afgelopen jaren niet van de grond gekomen, ondanks vermeende internationale belangstelling uit diverse landen. Bewoners van de vele dorpen in het binnenland moeten vrezen, dat zij nog lange tijd verstoken zullen blijven van zonne-energie en dus van ontwikkeling. Hier en daar is een zonnepaneeltje te ontwaren, maar dat is vooral geplaatst dankzij particulier initiatief. Vooralsnog hoeft van 'Paramaribo' niet veel verwacht te worden. Daar blijft het binnenland, het achterland, kennelijk.....

(Red. Obsession Magazine)

Surinaamse producenten gebotteld water zwijgzaam over herkomst water

Waar komt het 'bron- en natuurlijk mineraalwater' in flesjes vandaan?

Kraanwater niet slechter dan gebotteld water

Waterexportplannen president Bouterse komen niet van de grond

30-04-2014  Door: Paul Kraaijer/Obsession Magazine


Paramaribo - Waar komt het Surinaamse 'bron- en natuurlijk mineraalwater' in flesjes vandaan? Alleen de producenten kennen het antwoord. Suriname is rijk aan, zoet, drinkwater. Dusdanig rijk, dat president Bouterse tijdens zijn nieuwjaasrrede in januari 2012 zei, dat het land grote kansen ziet voor de export van drinkwater. De regering zou daar zelfs prioriteit aan geven in haar beleid.

'(...) Water is een kostbaar bezit van ons land en komt overvloedig voor. In de wereld bestaat echter een groot tekort aan schoon drinkwater. Wij zullen daarom de export hiervan als een van onze prioriteiten beschouwen, en in dit jaar van verhoogde aktie met voortvarende zorg de voorbereidingen tot export hiervan ter hand nemen. (...)'

Inmiddels is het april 2014 en de waterexportplannen van Bouterse zijn nog steeds plannen. Nog geen druppel drinkwater heeft Suriname, in het kader van een gestructureerd exportplan, verlaten. Het water verdwijnt nu nog slechts in flessen en flesjes zogenoemd bronwater.

Zwijgzame producenten

Maar, waar halen de lokale Surinaamse producten hun bron- en mineraalwater vandaan, is het werkelijk allemaal bronwater of gewoon goed gefilterd grondwater, wie zijn die producten en welke merken lokaal bronwater zijn er op de markt verkrijgbaar? Antwoord krijgen van de diverse producenten op de vraag waar het water in hun flessen en flesjes vandaan komt blijkt een lastige klus. Op een na, reageert niemand. Pas op 21 mei reageert een tweede bedrijf. Waarom niet? Hebben zij iets te verbergen? Durven zij niet bekend te maken waar hun zogenoemde bron- en mineraalwater vandaan komt? Komt dat water wellicht niet uit een bron?

De voorzitter van de Consumentenbond Suriname, Rudy Balker, laat in een reactie weten, dat de bond zelf een onderzoek gaat starten naar 'de echtheid van in Suriname gebotteld water'.

'Diamond Blue': water uit het Amazone-bekken?

De enige producent die meteen reageert is het bedrijf Rudisa Beverages & Juices NV aan de Martin Luther Kingweg in Paramaribo. Hier wordt sinds mei 2007 'Diamond Blue' geproduceerd, 'Purified water - Non carbonated - Out of the Amazon'. Maar, komt het water van 'Diamond Blue' werkelijk uit het Amazonegebied. Volgens Warsha S. Torilal-Sardjoe, 'vice-president' van het bedrijf, wel: 'Er staat op de label, uit de Amazone, en zoals u zelf weet, word dit deel van de wereld “het Amazone gebied” genoemd. Wij vermelden niet dat het water uit een bron midden in het Amazone regenwoud vandaan komt. De bronnen zijn daadwerkelijk met het Amazone-bekken verbonden. Onze wells zijn diep genoeg zodat het daad werkelijk bron water genoemd mag worden.'

Maar, kennelijk weet de 'vice-president' niet, dat 'dit deel van de wereld' echt niet het 'Amazone-gebied' wordt genoemd. Natuurlijk zal ongetwijfeld in het doorsnee taalgebruik snel gezegd worden, dat het Surinaamse regenwoud Amazone regenwoud is, terwijl dat feitelijk niet het geval is.

Het Amazoneregenwoud beslaat een oppervlakte van 7 miljoen km² en is verspreid over negen landen: Brazilië (60%), Peru (13%), Colombia (9%), Venezuela (5%), Bolivia (5%), Guyana (3%), Suriname (2%), Ecuador (1,5%) en Frans-Guyana (1,5%). Het Amazoneregenwoud bevindt zich in Suriname alleen in het uiterste diepe zuiden van het land, in het grensgebied. Het Amazone-bekken is gesitueerd in een bekken dat grotendeels door de rivier de Amazone en zijn 1.100 zijrivieren wordt doorstroomd. Ook wat dit betreft lijkt Suriname iets te ver uit de buurt te liggen om maar enigszins verbonden te kunnen zijn met dat bekken. Er kunnen dan ook vraagtekens geplaatst worden bij de herkomst van het water in de 'Diamond Blue' flessen en flesjes. De vermelding van het woord 'Amazone' op 'Diamond Blue' klinkt aantrekkelijk uit marketing overwegingen, maar of het letterlijk en figuurlijk de lading dekt?

De bekende Surinaamse hydroloog Sieuwnath Naipal, verbonden aan de Anton de Kom Universiteit van Suriname, bevestigt in een reactie, dat het water van 'Diamond Blue' niet afkomstig kan zijn uit het Amazone-bekken, laat staan uit het Amazonegebied. 'Onze diepgrondwaterbronnen gaan niet ver. Sommigen zijn afgesloten en is dus niet verbonden met openwater. Weer anderen hebben wel verbinding met het openwater en zijn dus niet afgesloten. De niet afgesloten waterdragende lagen hebben hun re-charge area’s in het Savannagebied. Het regenwater dringt door de savannazandlaag tot de waterdragende laag en vervolgens stroomt het verder in de noordelijke richting naar de oceaan. Deze, Surinaamse, aquifers hebben geen verbinding met de aquifers van die van het Amazone Basin, ofwel het Amazone Stroomgebied.'

Wel zegt Naipal dat het verwarrend is, dat Suriname tot het zogenoemde Amazone Basin wordt gerekend en als zodanig participeert in de organisatie van ACTO (Amazon Cooperation Treaty Organization). Maar, ook dat wil volgens de hydroloog niet zeggen, dat het water van 'Diamond Blue' Amazonewater is. Hij legt uit:

'De deelname van Suriname in deze organisatie moet naar mijn inziens niet gezien worden vanuit de kant van de hydrologie, maar vanuit de kant van de meteorologie. Regens in het Amazonegebied worden deels aangevoerd vanuit het noorden, dat over Suriname gaat. Dit gebeurt tijdens de eerste helft van het jaar wanneer de zon naar het zuiden gaat. Bij ons is dat de kleine regentijd. In het andere geval, wanneer de zon wederom naar het noorden terugkeert (zomer in Europa), volgt de band van de noordoost en zuidoostpassaatwinden, ook wel genoemd de Inter Tropische Convergentie Zone (ITCZ), met een kleine vertraging de richting van de zon en passeert Suriname voor de tweede keer. De eerste keer waneer de zon richting het zuiden gaat is in de periode december-januari. De neerslagkarakteristieken worden dan voor een groot deel bepaald door het milieu van het Amazonegebied. Met andere woorden, hoe langer de luchtmassa blijft hangen boven het Amazonegebied, des de groter de invloed van de Amazone (milieu) op de neerslag die boven Suriname zal vallen en of valt (geldig vooral tijdens de grote regentijd van april tot half augustus. Hoe groot de correlatie is tussen de gevallen neerslag in Suriname tijdens de grote regentijd en de herafkomst van de neerslag - in dit geval het Amazonegebied - is niet helemaal duidelijk. Dat er een verband bestaat, gelooft een ieder. Maar, kan dan hieruit het recht worden ontleend om te stellen dat het water in de fles uit de Amazone komt? Ik denk dat er meer moet worden onderzocht.'

Overige bronwatermerken die verkrijgbaar zijn in Suriname zijn 'Para Springs', 'Dasani', 'Desha', 'Basic One', 'Aqua Para' en het vrij onbekende 'Whahaha' van de Whahaha Suriname Purified Products Company NV. Maar liefst veertien vergunningen voor het bottelen van water en/of de productie van non-alcoholische dranken werden tussen 2005 en 2009 door de regering afgegeven.

De laatste loot aan de Surinaamse bronwaterboom is 'D'ru', een initiatief van de bekende zanger Damaru (Dino Orpheo Canterburg). Dat water is sedert 15 juli 2013 verkrijgbaar en wordt gebotteld door Three Star Food Company aan de Tout Lui Fautweg te Paramaribo. De herkomst van het water is niet duidelijk. Daar heeft de zanger zich nooit over uitgesproken.

'Para Springs': 'enige natuurlijk mineraal water dat wordt gebotteld vanuit de bron'.....'Para Springs' is een product van Caribbean Beverages NV dat is gevestigd aan de Indira Gandhiweg in Paramaribo. Sinds 2006 produceert het bedrijf gebotteld water. 'Para Springs is het enige natuurlijk mineraal water in Suriname dat wordt gebotteld vanuit de bron', aldus het bedrijf op haar website. Hebben we hier te maken met mineraal- of bronwater? Volgens het bedrijf wordt het water gebotteld uit bronnen op het terrein van Caribbean Beverages. 'Het brongebied is onderdeel van het beroemde Guyana schild. (...) Para Springs is natuurlijk mineraal water afkomstig uit een zoetwaterhoudende zandlaag liggend op ongeveer 20-30 meter diepte. Deze laag is geologisch beschermd tegen eventuele verontreiniging of besmetting door middel van een dikke laag klei.' Ondanks deze voor het publiek toegankelijke informatie op de website van het bedrijf, kwam er geen reactie, ondanks herhaald verzoek, op de vragen waar het 'Para Springs'-water vandaan komt en hoe het in Paramaribo komt.

Hydroloog Naipal bevestigt de uitleg van Caribbean Beverages over 'Para Springs':

'Para Springs, dit woordt zegt het al, district Para waar de Zanderij-formatie, savanna - witzand, voorkomt. Het zogenoemde bronwater ligt op een relatief ondiepe laag en kan dus relatief gemakkelijk uit de bodem worden gepompt.' Hij merkt nog op dat het gebied geen industrie ken, er enkele sporadische voorkomende huizen zijn en concentraties van kleine dorpen.

'Para Springs' vervuild

Toch kwam het bedrijf in juni 2009 negatief in het nieuws toen bleek, dat in diverse flessen water van 'Para Springs' zichtbare deeltjes aanwezig waren. De bekende voedseltechnoloog Ricky Stutgard liet via een ingezonden artikel in lokale media weten, dat het bedrijf problemen had met het filtratiesysteem, waardoor teveel magnesium in het water kon achterblijven. 'Door reactie met zuurstof ontstaat magnesiumoxide', schreef Stutgard. 'Internationaal gebruik is dat het bedrijf de productie en distributie moet stopzetten. Ook behoort dat bedrijf alle levensmiddelen die zij aan de man brengt terug te roepen. In Suriname blijken er steeds weer andere regels te zijn. Het bedrijf produceert een gecontamineerd produkt, mag door blijven verkopen, terwijl naar het probleem wordt gezocht. Ongelofelijk! (...) Het probleem van Para Springs dient zich al enkele weken aan, en de indruk bestaat nu dat men niet instaat is binnen korte tijd met een oplossing te komen zonder dat de productie volledig stopgezet wordt. Wat wij willen opmerken is dat Para Springs het probleem van vervuild gebotteld water al enkele weken heeft, maar het werd allemaal geheim gehouden voor de Surinaams gemeenschap. Doordat de klachten bleven aanhouden en juist toenamen besloten BOG (Bureau Openbare Gezondheidszorg) en Para Springs naar de pers stappen.'

Het 'kraanwater' van 'Dasani'Een ander bronwatermerk, 'Dasani', is ooit internationaal in opspraak geraakt. 'Dasani' is feitelijk een internationaal merk onder de vlag van 'the Coca-Cola Company', dat in Suriname wordt gebotteld, sinds maart 2008, door het grote bedrijf Fernandes Bottling Company N.V. .

Volgens het bedrijf is 'Dasani' 'gezuiverd water, rijk aan mineralen, met een zuivere frisse smaak'. 'Dasani is een verfrissend alternatief voor kraanwater. Het is verzorgend en beschermt het lichaam en de werking daarvan met de noodzakelijke mineralen', aldus is te lezen op de website van Fernandes Bottling.

De consument zou zich kritisch kunnen gaan afvragen, of het water van 'Dasani' werkelijk mineraalwater is. De gedachte dat het wellicht kraanwater zou kunnen zijn komt ongemerkt naar boven drijven. Geen vreemde gedachte.

Het merk 'Dasani' kwam namelijk tien jaar geleden, in maart 2004, op bedenkelijke wijze in het internationale nieuws. Coca-Cola moest begin maart erkennen, dat 'Dasani', het 'zuivere niet-bruisende water' dat op de Britse markt in flessen verkocht werd, niets meer of minder was dan kraanwater. Bij consumenten werd echter de indruk gewekt, dat het water in de flessen natuurlijk bronwater was. In werkelijkheid bleek het water via leidingen van 'Thames Water', een Brits waterdistributiebedrijf, overgetapt naar de Coca-Cola-fabriek in Sidcup, ten zuidoosten van Londen.... Volgens Coca-Cola onderging het water van 'Thames Water' 'een bijkomende zuivering' via drie filters. Vervolgens onderging het water een behandeling waardoor 'alle bacteriën, virussen, zouten, mineralen, proteïnen en giftige stoffen' ontdaan werden, waarna aan het water mineralen werden toegevoegd.

De introductie van Dasani in Europa mislukte na de 'Britse zaak'. Het watermerk is tegenwoordig nog te krijgen in de Verenigde Staten, Canada en Zuid-Amerika.

Fernandes Bottling producent van Dasani in Suriname reageert alsnog op woensdag 21 mei. Ayida Slooten, communicatiemedewerkster, laat via email weten:
'Dasani is niet afkomstig uit een bron, en het wordt ook niet als bronwater geadverteerd, maar als mineraalwater. Het water is afkomstig uit de leiding van de Surinaamse Waterleiding Maatschappij en wordt door Fernandes Bottling Company gezuiverd en middels een proces van omgekeerde osmosis verrijkt met mineralen. Er lijkt een misvatting te zijn over het verschil tussen bron- en mineraalwater. De perceptie van veel consumenten en ook journalisten is dat gebotteld water gelijk zou staan aan bronwater en dat ook Dasani wordt verkocht of gepromoot als ‘bronwater’, maar daar is geen sprake van. Dasani is per definitie ook niet ‘gewoon kraanwater’, wat helaas ook wel eens gezegd wordt.'

Kraanwater als bronwater verkopen, ook in Suriname

Rudy Balker, voorzitter van de Consumentenbond Suriname, zegt zich nog te kunnen herinneren, dat zo'n zeventien jaar geleden 'een zogenaamde ondernemer op heterdaad betrapt werd, toen hij bezig was flessen te vullen voor verkoop en export, maar dat betrokkene gewoon in een van de achterstraten van Lelydorp stond flessen met gewoon kraanwater te vullen. Het bedrijf werd gesloten.'

Een internationale 'Dasani'-commercial:

'Desha'-water uit bronnen te RepubliekSinds 2006 verschijnt ook 'Desha' op de markt dat geproduceerd wordt door het aan de Verlengde Gemenelandsweg in Paramaribo gelegen Desha Distribution Center N.V. Volgens dit jonge bedrijf komt hun water uit bronnen te Republiek en heeft het 'de unieke smaak van ons zoete Surinaamse water'. Hoe het bedrijf haar water uit de bronnen haalt, waar die zich precies bevinden en hoe dat water naar Paramaribo wordt getransporteerd is niet bekend. Op vragen hierover kwamen ook van dit bedrijf geen antwoorden. Een mooie commercial moet de indruk wekken bij de consument dat het water van 'Desha' ergens uit de Surinaamse binnenlanden afkomstig is:

Volgens Sieuwnath Naipal 'ligt de grote bron van drinkwater inderdaad in Republiek en daar gaat de SWM over'. 'Waar de bonnen liggen van de andere genoemde producenten, dat weet ik niet. Maar, wat betreft het merk 'Diamond Blue', waarvan producent Rudisa Beverages & Juices op de flessen en flesjes vermeldt 'Out of the Amazone', is het in ieder geval geologisch duidelijk, dat onze, Surinaamse, aquifers geen verbinding hebben met die van de Amazone en het water van dit merk dan ook niet uit het Amazone-bekken afkomstig kan zijn.'

Het gefilterde SWM-drinkwater van 'Basic One'Future Beverages N.V. begon in 2007 aan de Van Hattemweg in het district Wanica met het bottelen van water onder de merknaam 'Basic One'. Volgens het bedrijf, op haar website, is dat water afkomstig van de zogenoemde Zanderij 'aquifer', een watervoerende laag in de ondergrond. Het wordt gefilterd door de Surinaamsche Waterleiding Maatschappij NV (SWM). Als het water bij Future Beverages arriveert gaat het via verschillende filters en onder een UV-(ultraviolet)lamp. Het water wordt, alvorens het wordt gebotteld, 'geozoneerd'. 'Basic One' zou dus gekwalificeerd kunnen worden als gezuiverd SWM-drinkwater......grondwater. Het bedrijf tracht vooral de sportieve consument geïnteresseerd te krijgen voor 'Basic One':

Bron-, natuurlijk- of mineraal water of toch gewoon ordinair gefilterd en gefilterd en gefilterd grondwater?De zwijgzaamheid van bijna alle bronwaterproducenten zou geïnterpreteerd kunnen worden als het niet willen onthullen van waar zij hun water vandaan halen en op welke wijze of als wie zwijgt stemt toe.....zou al dat water dan toch voor het merendeel gewoon (SWM) drinkwater zijn en niet afkomstig uit een of andere spannende, verborgen, natuurlijke diepe ondergrondse bron, waar zich schoon en helder drinkwater bevindt?

De antwoorden blijven binnen de muren van de producerende bedrijven.

Overigens, laten we niet uit het oog verliezen dat gebotteld water zeer milieuonvriendelijk is. Immers, wat doen wij met z'n allen met al die lege plastic flessen en flesjes? De illusie van ‘beter water’ blijkt een hoge prijs voor het milieu te hebben. Jaarlijks wordt 1,5 miljoen ton plastic wereldwijd vervaardigd voor de flessenwaterindustrie. Met de vervuiling die door het transport en de afvaloverlast worden veroorzaakt wordt dan niet eens rekening gehouden.

De export van drinkwater komt maar niet van de grond

Resten de vragen waarom het maar niet vlot met de door president in januari 2012 in zijn jaarrede aangekondigde grootse exportplannen van Surinaams water, waarom er kennelijk ruim twee jaren later nog steeds geen specifiek beleid hiervoor is ontwikkeld en waarom particuliere ondernemingen geen initiatieven hiertoe ontwikkelen.

Twaalf maanden na de uitspraken van Bouterse doet Deryck Ferrier van het Centrum voor Economisch en Sociaal Wetenschappelijk Onderzoek (CESWO), half december 2012, de uitspraak, dat 'de export van grote hoeveelheden water van ondergeschikte betekenis' is voor de economische ontwikkeling van Suriname. Volgens hem loont bulkexport van water pas als gebruik kan worden gemaakt van schepen vanaf 18.000 ton. Maar, dergelijk grote schepen kunnen niet aanmeren in de havens van Suriname en de bestemming zou binnen een straal van vijftig mijl moeten liggen. 'Ideale afnemers zijn grote steden zoals New York, maar in de naaste omgeving van Suriname heb je geen stedelijke concentraties die zoveel water nodig hebben. De Caribische eilanden zijn bijvoorbeeld te klein', aldus Ferrier in de Ware Tijd van 13 december 2012. Volgens Ferrier heeft de Braziliaanse staat Amapá zuiver water vlak bij afvoerhavens. 'Ze kunnen het dertigvoudige aanleveren van wat Suriname kan produceren, tegen een lagere prijs. We zijn niet meer competitief.'

Tot slot enkele opmerkelijk feiten:

Flessenwater is niet beter of gezonder dan kraanwater. Toch smaakt het soms wel anders. Of toch niet? Het Nederlandse televisieprogramma Keuringsdienst van Waarde ontdekte, dat het bronwater van Bar-Le-Duc, samen met Spa èèn van de best verkochte verpakte waters in Nederland, uit dezelfde grondlaag komt als het water dat in Utrecht gewoon uit de kraan komt, technisch gezien is het dus gewoon hetzelfde water. De naam is wel heel slim bedacht Bar-Le-Duc is namelijk gewoon het Franse woord voor Utrecht.....

Wetenschappers uit Frankrijk en Ierland onderzochten een paar jaar geleden of consumenten puur op smaak leidingwater en gebotteld water van elkaar kunnen onderscheiden. Het merendeel van de testpersonen proefde geen verschil. De uitkomsten van het onderzoek werden in 2010 gepublieerd.

Het Franse onderzoeksteam, bestaande uit onderzoekers van het CNRS (Nationaal Centrum voor Wetenschappelijk Onderzoek) en het INRA (Nationaal Instituut voor Landbouwkundig Onderzoek), voerde haar smaaktest uit onder 389 willekeurige personen uit Frankrijk. Zij kregen twaalf glazen water voorgeschoteld, waarvan zes gevuld waren met leidingwater en zes met water uit flessen.

Uit het onderzoek bleek, dat 'de meeste consumenten geen verschil proeven tussen gebotteld water en chloorvrij leidingwater'. Slechts 36% onderscheidde enig verschil tussen het gebottelde water en het leidingwater. Het onderzoeksteam publiceerde de studie in 2010 in The Journal of Sensory Studies.

Vijf jaar eerder werd in Ierland een soortgelijk onderzoek gehouden. Deborah Wells, hoofddocent psychologie aan de Queen’s University, hield haar onderzoek onder meer dan duizend proefpersonen en kwam tot dezelfde conclusie. 'De bevindingen uit mijn onderzoek geven aan dat mensen gebotteld water niet herkennen aan de hand van de smaak. De hoge vraag naar gebotteld water moet gebaseerd zijn op andere factoren dan de smaak of geur ervan.' Aan de hand van haar onderzoek schreef ze het rapport 'The Identification and Perception of Bottled Water'.

CONCLUSIE, de feiten:

- Gebotteld water is niet veiliger en smaakvoller dan kraanwater

- Flessenwater creëert bergen afval

- Flessenwater is vele malen duurder dan kraanwater

De onbetrouwbare 'anonieme' bronnen van de Ware Tijd

Het hebben van primeur belangrijker dan verifiëren gebruikte 'betrouwbare' bronnen

Laat de Ware Tijd zich voor politieke karretjes spannen of

is er 'slechts' sprake van onzorgvuldige journalistiek?

19-04-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Het politieke Surinaamse spectrum werd afgelopen week danig door elkaar geschud. De voorzitter van het coalitieberaad, Desi Bouterse, besloot maandag 14 april om de Pertjajah Luhur (PL) uit de coalitie in de Nationale Assemblee te verwijderen, omdat die partij chantagepolitiek bedrijft en onbetrouwbaar is. Het was 'breaking news'. Media zaten er bovenop. Het ene bericht na het andere verscheen op de diverse nieuwswebsites en websites van kranten als de Ware Tijd en het Dagblad Suriname.

Niet alleen zouden PL-Assembleeleden uit de coalitie vertrekken, maar de beslissing had ook gevolgen voor de PL-ministers. Zij konden hun portefeuille inleveren. Het spel rond hun vervanging kon beginnen en in dat spel blijkt de Ware Tijd een bijzondere en negatieve rol te spelen.

De betrouwbaarheid van ('anonieme') 'betrouwbare' bronnen

Deze krant is afgelopen week twee keer behoorlijk met haar berichtgeving de mist in gegaan.

Deze krant brengt nieuws op grond van ('anonieme') 'betrouwbare' bronnen. Al in eerdere artikelen heb ik gesteld, dat nieuwsredacties zeer terughoudend zouden moeten zijn met informatie verkregen van ('anonieme') 'betrouwbare' bronnen en in ieder geval tot het uiterste zouden moeten gaan om die verkregen informatie te checken en dubbel checken. Door gebruik te maken van dergelijke bronnen loop je als krant het risico, dat je je voor bepaalde - politieke - karretjes laat spannen. Personen kunnen een redactie bewust, willens en wetens, verkeerde informatie doorspelen om bijvoorbeeld de samenleving te misleiden of om een zekere vorm van 'onrust' te creëren . Maar, dat is voor redacties niet relevant, zij willen slechts de eerste zijn die 'het nieuws' brengen, kennelijk koste wat het kost en enige journalistieke zorgvuldigheid en toepassing van hoor en wederhoor uit het oog verliezende.

* Overigens wil het simpele feit, dat in een artikel wordt verwezen naar 'anonieme' bronnen, niet zeggen, dat die bronnen voor de redactie werkelijk 'anoniem' zijn. Om voor de redactie moverende redenen kan het zijn, dat bewust is gekozen om te stellen dat het gaat om 'anonieme' bronnen, terwijl in werkelijkheid die bronnen voor de redactie verre van anoniem zijn......

De afgelopen week is de Ware Tijd dus twee keer in de fout gegaan, zonder zich tegenover de lezers te verontschuldigen of tegenover de persoon die ten onrechte in een specifiek artikel werd genoemd als een van de nieuwe PL-ministers.

De Ware Tijd: Nieuws Suriname levert nieuwe HI-minister - Nieuw Suriname ontkent

De redactie van de krant berichtte op dinsdag 15 april dat de politieke partij Nieuw Suriname de nieuwe minister voor het ministerie van Handel en Industrie gaat leveren. Dit meldde de krant nog voordat de voorzitter van het coalitieberaad, Bouterse, die ochtend een persconferentie hield om tekst en uitleg te geven over de ontstane politieke situatie. De schrijver van het artikel berichtte een en ander te hebben 'vernomen uit betrouwbare bron'. Opmerkelijk is het dat de krant het zo stellig bracht, terwijl in hetzelfde artikel werd geschreven dat het Nieuw Suriname Assembleelid Harish Monorath het bericht ontkende.

(De krant bericht zondag 20 april het volgende:
'Nieuw Suriname (NS) heeft geen vertrouwen in de Mega Combinatie (MC) en staat daarom niet te springen om een ministerspost. Geruchten deden de ronde dat de ministerspost van Handel en Industrie in handen van de partij zou komen, maar die zijn uit de wereld geholpen met de mededeling dat de Abop die zal invullen.'
Geruchten??? Neen, het was de Ware Tijd zelf die 15 april meldde uit 'betrouwbare bron' te hebben vernomen dat Nieuw Suriname de nieuwe minister voor Handel en Industrie gaat leveren...... )

De nieuwswebsite Starnieuws meldt echter op vrijdag 18 april, dat de ABOP invulling mag geven aan het ministerie van Handel en Industrie. Het ABOP-Assembleelid Marinus Bee verklaarde dag en ook liet hij weten dat partijvoorzitter Ronnie Brunswijk die dag een spoed structurenvergadering hierover had belegd. Brunswijk zou van president Desi Bouterse de mededeling gekregen. dat hij de opengevallen plaats mag invullen.

De tweede misser dankzij 'ingewijden'
Ulrich Arron wordt de nieuwe minister van Binnenlandse Zaken. Hij volgt Soewarto Moestadja op die is gevraagd zijn functie ter beschikking te stellen nu zijn partij Pertjajah Luhur (PL) uit de coalitie is gezet. Dat meldde de Ware Tijd maandag 14 april op haar website. De krant berichtte dit dus onomwonden...... Arron is in het verleden voorzitter van de Rekenkamer geweest en voorzitter van de benoemde Assemblee tijdens de militaire periode. De redactie heeft waarschijnlijk niet het fatsoen gehad of de moeite genomen om Arron te benaderen voor een reactie.

Een dag later bericht dezelfde krant, dat Edmund Leilis de nieuwe minister van Binnenlandse Zaken wordt. De krant meldt dit van 'ingewijden' te hebben vernomen. De keuze zou op Leilis zijn gevallen, omdat hij op het ministerie als onderdirecteur heeft gewerkt.

Starnieuws houdt op dezelfde dag, dinsdag 15 april, een slag om de arm en bericht voorzichtig dat Leilis 'gepolst' is voor het ministerschap.

Gewoon even wachten op officiele bekendmaking

Inmiddels is het zaterdag 19 april en nog geen enkel ministerie, dat door de ontwikkelingen rond de Pertjajah Luhur zonder minister zit, heeft een nieuwe leiding, een nieuwe minister.
Laten media gewoon rustig wachten tot president Bouterse hierover met informatie komt en de namen van nieuwe bewindslieden bekendmaakt.

Journalistiek moet betrouwbaar zijn, maar in Suriname kan nauwelijks gesproken worden van werkelijk betrouwbare journalistieke berichtgeving. Objectieve journalistiek is nauwelijks bekend.

Noot:
De krant heeft er een gewoonte van gemaakt om berichtgeving te baseren op vermeende 'betrouwbare' bronnen. Dat is ook weer het geval met een artikel in de krant van woensdag 23 april 2014. Hieronder de volledige tekst van dat artikel dat u hier op de website van de Ware Tijd kunt terugvinden:

'Directeur John Sandriman van Jeugdzaken zal worden ontheven uit zijn functie. Een betrouwbare bron op het ministerie van Sport- en Jeugdzaken, die niet bij naam wil worden genoemd, heeft dit tegen de Ware Tijd gezegd.

Volgens de bron zal ook onderdirecteur Andy Atmodimedjo van de afdeling Recreatie en Sport zijn baan moeten opgeven.

Het bedanken van de Pertjah Luhur (PL)-toppers is volgens de bron onderdeel van het stopzetten van de samenwerking tussen de Mega-Combinatie en de PL. Coalitieleider Desi Bouterse zei vorige week dat alle functies die PL heeft gekregen op basis van de samenwerking ingeleverd zullen moeten worden. Sandriman om een reactie gevraagd wenste hierop niet te reageren. "Het is een zeer delicate kwestie", volstaat hij.

Minister Ismanto Adna van Sport- en Jeugdzaken reageert als volgt op deze berichten. "Als u naar de president luistert dan gaat het om het vervangen van de PL in de ruimste zin des woords. Ik denk dat hij daarmee bedoelt iedereen die gelieërd is aan de PL, dat die nauwkeurig zullen worden vervangen.'

Pertjajah Luhur eruit geschopt en coalitieleden wakker geschud...

Politieke aardverschuiving in Suriname

Voorzitter coalitieberaad laat zich niet chanteren door onbetrouwbare coalitiepartner

26 Coalitieleden is risicovol.......

18-04-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - De Pertjajah Luhur (PL: Javaans voor 'Vol Vertrouwen') van Paul Somohardjo is maandag 14 april door de voorzitter van het coalitieberaad in De Nationale Assemblee, Desi Bouterse, uit de coalitie verwijderd. Suriname belandde van de ene op de andere dag in een politieke aardverschuiving en de Assembleeleden werden wakker geschud. Bouterse was duidelijk: 'Ik laat mij niet chanteren door een onbetrouwbare coalitiepartner.'

Wel aanwezig en toch niet aanwezig

Aan de oever van de Surinamerivier, in het gebouw van het Surinaamse parlement, zou maandag eindelijk de begroting van 2014 worden behandeld. De openbare vergadering van De Nationale Assemblee zou 's morgens om negen uur beginnen, maar tegen half elf besloot voorzitter Jennifer Geerling-Simons de vergadering te cancelen: er waren weer eens onvoldoende politici in de vergaderzaal aanwezig. Diverse Assembleeleden verleenden niet het zogenoemde 'quorum'. Het 'quorumspook' dook weer op: een doorn in het oog van de voorzitter, van het handjevol parlementsleden dat hun werk wel serieus neemt en van de Surinaamse samenleving. Assembleeleden zijn volksvertegenwoordigers en zijn door hun kiezers gekozen om hen te vertegenwoordigen in het parlement en daar ontvangen ze maandelijks een riant salaris voor van rond de 13.000 Surinaamse dollar netto. Door weg te blijven, door openbare vergaderingen en dergelijke in het parlement niet bij te wonen, geven Assembleeleden er blijk van hun kiezers en de ontwikkeling van Suriname niet serieus te nemen.

De Assembleeleden, de fractieleden, van de Pertjajah Luhur tekenden maandagochtend wel de presentatielijst in het parlement voor aanvang van de vergadering, maar gingen vervolgens in vergadering ergens op de eerste verdieping. Volgens fractieleider Somohardjo had de Assembleevoorzitter ze even moeten bellen..... Hij was zich er niet van bewust dat hij op dat moment het politieke doodvonnis tekende van zijn partij, van zijn positie in de coalitie, van zijn ministers en onderminister en van zijn overige vertegenwoordigers in het land, zoals PL-districtscommissaris Ingrid Karta-Bink in Commewijne die inmiddels plaats heeft moeten maken voor collega Mike Nerkust van Paramaribo Zuid-West en nu een nieuwe toekomst voor haar hoopt te zien weggelegd als parlementslid voor de Pertjajah Luhur.

Chantage en onbetrouwbaar

Als donderslag bij heldere hemel werd Somohardjo maandagochtend op het matje geroepen door de voorzitter van het coalitieberaad. Niet voor een gezellig praatje, neen, Bouterse deelde hem mee, dat per direct de Pertjajah Luhur door hem uit de coalitie was gezet. De beslissing ontving Somohardjo ook nog eens op papier. De afwezigheid in de openbare vergadering was voor Bouterse de druppel die de bekende emmer had doen overlopen. Hij liet de PL weten niet gediend te zijn van chantagepolitiek.

Het besluit van Bouterse om de Pertjajah Luhur uit de coalitie te knikkeren sloeg in als een bom. Het vuil smijten, iets dat men graag doet in Suriname, kon beginnen. Politieke partijen kwamen in spoedbijeenkomsten bijeen om de ontstane politieke situatie onder de loep te nemen en de consequenties ervan te bespreken.

De spoken van Somohardjo

Na een bijeenkomst in het partijcentrum van de Pertjajah Luhur, bijna letterlijk onder de Wijdenboschbrug, begon Somohardjo met het smijten van vuil. Hij beweerde bij hoog en bij laag dat zijn partij uit de coalitie was gezet, om de weg vrij te maken voor de partij van Desi Bouterse, de NDP, om zich de ministerspost van Binnenlandse Zaken toe te eigenen. Somohardjo, die willens en wetens misbruik maakte van het 'quorumspook', ziet nu eigen spoken.
Volgens hem wil de NPD een eigen minister op Binnenlandse Zaken om invloed te kunnen uitoefenen op de gang van zaken in de richting van de verkiezingen in 2015......alsof Bouterse en zijn NDP op slinkse wijze zich bij de verkiezingen die winst willen gaan toe-eigenen.
Vergezocht van een partijvoorzitter in nood en een kat in het nauw maakt rare sprongen, ook Somohardjo. Het feit dat meteen al de naam van een nieuwe minister van Binnenlandse Zaken door een krant, de Ware Tijd, werd bekendgemaakt was voor Somohardjo de bevestiging, dat het uit de coalitie gooien van zijn fractie een vooropgezet plan was. Een dag later meldde dezelfde krant echter een andere naam. De eerste naam werd genoemd op basis van anonieme bronnen. De krant berichtte dus zeer onzorgvuldig en wilde niets meer en niets minder, dan als eerste te komen met de naam van een nieuwe minister, waarbij bronnen niet werden geverifieerd. De redactie had alvorens met die naam naar buiten te komen tot drie moeten tellen.

Somohardjo moet toch erkennen, dat hij diverse malen binnen coalitieverband wel degelijk een chantagepolitiek heeft gevoerd. Zo is hij onder andere van plan om niet voor de begroting van het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling te stemmen, als daarvoor niet in een issue rond twee ontheven PL-ambtenaren binnen dat ministerie ongedaan gemaakt zou worden. Somohardjo beweert dat die twee ambtenaren waren vervangen door familieleden van minister Ashwin Adhin. Ook heeft hij ooit een motie van de oppositie mede ondertekend en dat was natuurlijk ook tegen het zere been van zijn coalitiegenoten. Naast de gevoerde chantagepolitiek binnen coalitieverband was de Pertjajah Luhur ook nog eens onbetrouwbaar.

Bouterse belegde dinsdagochtend, 15 april, een speciale persconferentie in het bureau van het Kabinet van de President naar aanleiding van zijn besluit om de PL uit de coalitie te verwijderen. Tijdens die conferentie, die rechtstreeks werd uitgezonden op de staatszender STVS en op de staatsradio SRS, maakte hij duidelijk, dat de PL een onbetrouwbare partij is die chantagepolitiek voerde binnen de coalitie. Naast Bouterse zat coalitiegenoot Ronnie Brunswijk van de ABOP, die blijk gaf Bouterse door dik en dun te steunen en die een rijtje gebeurtenissen opsomde waaruit de onbetrouwbaarheid van de Pertjajah Luhur moest blijken. Het was maandagochtend dan ook wel degelijk de bekende druppel geweest.

Diverse politici reageren voorzichtig

Opvallend is de voorzichtige wijze waarop de oppositie op de ontstane politieke situatie reageert. De leider van de Vooruitstrevende Hervormings Partij, Chandrikapersad Santokhi, zegt dat de blikken van zijn partij zijn gericht op 25 mei 2015 of eerder. 'We zijn ready voor de verkiezingen en de regeerverantwoordelijkheid. Dat er problemen waren binnen de coaltie, wisten wij al geruime tijd. Dat er partners eruit zouden gaan voor of na de begrotingsbehandelingen, dat wisten we ook. We maken ons programma al klaar en samen met onze partners werken we naar een politieke combinatie die sterke samenwerking en regering moet kunnen garanderen voor de structurele en duurzame ontwikkeling van ons land. Wij hebben even geen tijd voor deze zaken die vele burgers eigenlijk reeds lang van tevoren hadden zien aankomen.’

De voorzitter van de DOE-eenmansfractie Carl Breeveld peinst er geen moment over om het wapen van quorum in te zetten bij zijn deelname aan vergaderingen in De Nationale Assemblee (DNA). ‘Wij zullen altijd quorum verlenen, omdat we daarvoor gekozen zijn. We zullen er zijn om te vergaderen, tenzij dat ons onmogelijk wordt gemaakt.’ Hij verwacht, dat het de komende periode nog moeilijker werken wordt in De Nationale Assemblee dan het nu al is. Uiteindelijk worden land en volk de dupe van deze ontwikkeling, omdat beleidszaken niet van de grond zullen komen, stelt hij. ’Ik zie dat de messen worden geslepen en dat ministers direct zijn teruggeroepen. Dit is een zeer zwak moment voor onze democratie’, zegt de politicus.

Breeveld, verwacht, dat wanneer het in het parlement ‘echt onhandelbaar wordt’, de regering genoodzaakt zal zijn vervroegde verkiezingen uit te schrijven. Mogelijk de beste oplossing, omdat het toch altijd ‘een rommelige coalitie is geweest’.

'Het beleid lijkt vastgelopen, want de begrotingsbehandeling komt niet op gang. Dit is een politieke crisis die in de coalitie tot uiting is gekomen’, zegt NPS-voorzitter (Nationale Partij Suriname) Gregory Rusland. Hij hoopt niet dat de stagnatie, het nog steeds niet kunnen behandelen van de begroting van 2014, de algemene ontwikkeling gaat schaden. Nu de coalitie met een krappe meerderheid in het parlement zit, moet er volgens Rusland rekening gehouden worden met vervroegde verkiezingen.

Volgens Winston Jessurun, voorzitter van DA91 (Democratisch Alternatief '91), zal de NDP haar mensen plaatsen als onder meer voorzitter van de verkiezingsbureaus. ‘Ze zullen hierdoor mogelijk de verkiezing willen beïnvloeden om winst te behalen’, stelt Jessurun.

26

Voorzitter Jennifer Geerlings-Simons van De Nationale Assemblee en NDP-lid wijst op een belangrijk gevolg van het besluit van Bouterse. ‘Het enige wat ik kan zeggen is dat we nu, samen met de A combinatie, het aantal van 26 hebben. Wanneer ze allemaal op tijd zullen zijn, gaan we door. 26 Is het magische aantal. We gaan door. Dat is de consequentie die wij moeten begrijpen als parlementariërs. We kunnen door, dat is geen probleem, maar dat is van alle 26 leden afhankelijk. Niemand kan ziek zijn, men moet gewoon komen naar die vergadering, anders gaan we het land niet kunnen besturen. Als ze niet komen, gaan we niet doorregeren tot 2015. Ik denk dat vandaag tot iedereen is doorgedrongen dat als u er niet bent, de vergadering niet doorgaat. Dan ligt het aan onze mensen.’

Dat magische aantal van 26 wordt dus gevormd door de coalitieleden en dat zijn er sinds maandag 14 april 2014 17 (inclusief Simons) van de NDP, 3 van de partij van Ronnie Brunswijk de ABOP (Algemene Bevrijdings- en Ontwikkelingspartij), 2 van Nieuw Suriname, 2 van de PALU (Progressieve Arbeiders en Landbouwers Unie) en 2 van de KTPI (Kerukunan Tulodo Prenatan Inggil, hetgeen in het Engels betekent: Party for National Unity and Solidarity of the Highest Order). De Assemblee telt 51 leden....met 26 leden heeft de coalitie nu dus een nipte meerderheid, maar dan moet bij stemming wel iedereen aanwezig zijn. De komende periode zal moeten gaan blijken hoe serieus de coalitieleden hun werkzaamheden opvatten.

De tweemansfractie van Nieuw Suriname (NS), Harish Monorath en Prem Lachman, heeft besloten dat haar positie in het parlement ongewijzigd blijft. De partij hoort niet bij de coalitie en ook niet bij de oppositie. Afhankelijk van het onderwerp waarover vergaderd wordt in De Nationale Assemblee gaat de fractie beslissen of zij wel of geen quorum gaat verlenen. Monorath heeft overigens een uitgesproken mening over zijn collega's van de NDP. Volgens hem zijn er bepaalde NDP-parlementariërs die op continue basis verzuimen en maanden niet naar het parlement gaan. Daarentegen waren de Assembleeleden van de PL wel altijd op tijd aanwezig. ‘Zij verzuimden niet en waren altijd op tijd in de zaal. Maar wij van de NS stellen het algemeen belang in het land voorop. Dat staat centraal voor ons. Anders wordt het een economische chaos in het land. Daarom hebben we geen standpunt ingenomen om deel uit te maken van de oppositie.’

De NS heeft hier een punt, want het is een feit dat diverse NDP-Assembleeleden vaak niet in het parlement aanwezig zijn en een enkel lid kan zelfs als onbekend worden gekwalificeerd, zoals ene Nasiebhoesein Moesafierhoesein uit het district Saramacca. Iets bekender is Rames Kajoeramari van Marowijne, maar ook die schittert vaak door afwezigheid. Maar, de vaak afwezig zijnde parlementsleden steken wel maandelijks voor hun afwezigheid een salaris (veelal vergoeding genoemd) van netto rond de 13.000 Surinaamse dollar in hun zakken......

Bestuurskundige August Boldewijn kijkt met een kritische blik naar de nieuwe situatie in het parlement. ‘Politiek voeren met een smalle basis van 26 zetels is een risico. Als er een of twee leden wegblijven vanwege ziekte of cito naar het buitenland moeten, heb je een probleem.’

Het aantal coalitieleden, na het vertrek van de PL, is voor Paul Somohardjo reden om te beweren, dat die 26 Assembleeleden nu hoge eisen kunnen gaan stellen en in een positie zijn gekomen waarin juist zij kunnen gaan chanteren.
De geplaagde PL-leider tracht dus een paar dagen na zijn verwijdering uit de coalitie terug te slaan in de richting van de voorzitter van het coalitieberaad, Bouterse, die de PL chantagepolitiek verweet. 'Maar', aldus Somohardjo, 'na goedkeuring van de begroting van 2014 zal de waarde van die 26 weer tot nul zijn gedaald, omdat de regering dan geen rekening meer hoeft te houden met het parlement.'

24 April begint nieuw politiek strijdtoneel

Bouterse maakte tijdens zijn persconferentie bekend, dat de behandeling van de begroting in het parlement geagendeerd staat voor donderdag 24 april. Op die dag begint een nieuw Surinaams politiek strijdtoneel dat zijn weerga niet zal kennen en begint ook een spannende periode in de richting van de verkiezingen van 25 mei 2015.

McDonald's Nationaal Scholieren Songfestival: de verkeerde winnares

Optredende meiden en jongens moeten tegen zichzelf beschermd worden

Festival op irritante wijze doorspekt van sponsoring

16-04-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Negesty van Gee, van de St, Ceciliaschool, is zondagavond 13 april winnares geworden van het door de Stiching Winner 101 van zanger Bryan B. georganiseerde Mc Donald's Nationaal Scholieren Songfestival. Maar, is zij de terechte winnares? Neen. De op plaats drie geeindigde Jelissa Sumter van de George Assinschool had absoluut het festival moeten winnen. Ze bracht onder andere 'And I'm telling you' van Jennifer Hudson ten gehore. Haar optreden had uitstraling, passie, beweging en haar volwassen stem was een door diamanten omringde opaal juweel. De beslissing van de jury, waaronder zangeressen en zangers (!) en de verdwaalde radio- en televisiepresentator Stephen van Frederikslust, zegt veel over de vermeende deskundigheid van die leden.

DE winnares, Jelissa Sumter, eindigde op de derde plaats......

Sumter swingt en bruist: de koningin van het scholieren songfestival 2014

Jelissa Sumter stond halverwege het programma, als tiende, op het podium. Haar optreden en zang deden alle andere optredens verbleken en in het niets verdwijnen. De meiden en jongens die na haar nog het podium beklommen, hadden net zo goed in de coulissen kunnen blijven. Met kop en schouders stak Jelissa Sumter boven de andere achttien (!) deelnemers en deelneemsters uit. De juryleden hebben ongetwijfeld zitten slapen of zijn totaal onbekend met de kunst van zang en performance of hebben vanwege een andere reden/oorzaak bepaald dat Van Gee met de eer mocht strijken. Want, naast de zang, was ook de performance van Sumter een bruisende en swingende massa. Het publiek waardeerde haar optreden ook zicht- en hoorbaar.

Vibrerende stemmetjes

Bij het zien van enkele zichtbaar zenuwachtige zangeresjes met vibrerende stemmetjes die krampachtig trachtten de juiste klanken te halen kwam ongeremd de vraag naar boven of die kinderen niet tegen zichzelf beschermd zouden moeten worden. Immers, ze maken zichzelf feitelijk onbedoeld belachelijk terwijl ze ongetwijfeld van zichzelf denken dat ze heel goed kunnen zingen. De organisatie en de jury van het festival weten dat natuurlijk. Toch laten ze de meisjes en een paar jongens voor een groot publiek, in de Antony Nesty Sporthal en thuis voor de buis (het festival werd rechtstreeks door Apintie TV uitgezonden), optreden. Enige professionaliteit ontbreekt volledig bij het McDonald's Nationale Scholieren Songfestival, dat vooral in het leven lijkt te zijn geroepen om reclame te maken voor de wereldwijde hamburgerketen.

Natuurlijk waren er ook pluspunten. Zo waren de kwaliteiten van de musici goed te noemen. De achtergrondzangeressen en -zanger klonken goed, professioneel. Ook het geluid en beeld tijdens de rechtstreekse uitzending waren goed te noemen.

De avond van een hamburgerbakker

Maar, het was McDonald's voor en McDonald's na en achter. Achter de muzikanten op het podium waren naast het logo van het festival twee grote 'M's aanwezig en rechts onderin het televisiescherm ook nog eens. Daarenboven leek de presentator door de hamburgerketen te zijn betaald om bijna in iedere uitgesproken zin de naam van het bedrijf te vermelden. Het is een irritante vorm van sponsoring dat ook een toontje lager had gekund. McDonald's leek belangrijker te zijn dan de optredens op het podium.

Foute presentatiekeuze

Naast de over het algemeen treurige zangkwaliteiten van het merendeel van de deelneemsters en deelnemers en de zogenoemde deskundighed van de jury, kan natuurlijk de presentatie niet onvermeld blijven. Die was in handen van de bekende en altijd lachende showman Henk van Vliet. Deze bejaarde glitter presentator lijkt zichzelf altijd belangrijk te vinden, zijn hele attitude lijkt gekunsteld te zijn - ook om maar zo jong mogelijk te lijken - en op het podium kan hij niet op een gewone toon het publiek toespreken, maar hij vindt het altijd nodig om in microfoons te schreeuwen. Hoe ouder hij wordt, hoe harder hij schreeuwt. Maar, misschien is hij wel het soort mens, dat je of graag mag of juist niet.

Toch, onbegrijpelijk dat de organisatie voor de presentatie niet in zee is gegaan met een voor de jeugd meer aansprekende presentator of presentatrice. Jong, vlot, puur, niet gemaakt en gekunsteld, zoals, om maar iemand te noemen, een Chantal Cadogan.

Wat een geslaagd songfestival had moeten zijn, kwam niet verder dan een lange commercial voor McDonald's, dan een niet deskundige jury en dan optredens van jongens en meisjes die eigenlijk nooit het podium hadden moeten halen. De nummer drie zal voor vele kijkers de nummer een zijn, terecht. De nummer een had nimmer in de finale moeten komen.....

(Bron foto's: Don_Lau All/Facebookpagina McDonald's Suriname)

Surinaamse scholieren gaan elkaar te lijf met steekwapens

(Bron foto)

Scholieren lopen rond met wapens op zak

 Waar blijft reactie van kinderpsycholoog Lilian Ferrier?

13-04-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Dit jaar is het al een paar keer voorgekomen, dat scholieren in Paramaribo elkaar te lijf zijn gegaan met steekwapens. Ook werd in een school een gasbuks gevonden die toebehoorde aan een scholier. Wat is er aan de hand met een deel van de Surinaamse jeugd en met hun ouders of verzorgers? Is er geen ouderlijk toezicht? En waar blijft de stem en bezorgdheid van kinderpsychologe Lilian Ferrier? Zij is, onbegrijpelijk, in die zaken in geen velden of wegen te bekennen.

Het meest recente gewelddadige incident vond plaats op vrijdag 11 april toen twee scholieren van veertien en vijftien jaar jong elkaar te lijf gingen in de Keizerstraat, in het centrum van Paramaribo. Het zou zijn gegaan om een oude vete, zo berichtten media. Een van de twee werd door de ander gestoken en moest worden opgenomen in een ziekenhuis. Niet duidelijk is waarmee werd gestoken: de ene nieuwswebsite sprak over een mes, de andere over vermoedelijk een schaar. De dader kon worden gearresteerd.

Gasbuks in school leidt tot verwijdering leerling

In de Dennertschool aan de Achillesstraat in Paramaribo werd door agenten op 19 maart een gasbuks gevonden in een toilet. Het wapen behoorde toe aan een 15-jarige scholier. De politie voerde een onderzoek in in verband met de diefstal van een mobiele telefoon en stuitte op dat wapen. In eerste instantie werd er nogal geheimzinnig over de vondst gedaan. Leerlingen hadden zelfs een spreekverbod door de schoolleiding opgelegd gekregen.
Woordvoerder Humphrey Naarden van het Korps Politie Suriname verklaarde: ‘Een gasbuks valt niet onder de Vuurwapenwet. Als de politie het vindt op iemand, dan is die persoon niet schuldig aan een strafbaar feit.’
Een ouder van een leerling wist te vertellen, dat zij van haar kinderen en andere scholieren had vernomen, dat bij dezelfde jongen vorig jaar een mes was aangetroffen. Volgens haar vormt de jongen een gevaar voor zijn medeleerlingen. ‘Om de veiligheid terug te brengen, moet er controle komen op het moment de leerlingen de poort binnenlopen’, zei moeder Joyce tegenover de krant de Ware Tijd. De directrice van de school was niet bereid om een reactie te geven.

Een aantal dagen later, 25 maart, werd bekend dat de jongen van de school is verwijderd. De jongen zou gedragsproblemen hebben en gaat begeleid worden door de bekende en succesvolle stichting RUMAS, Reik Uit naar Meer & Motiveren, Adviseren, Service. De jongen zou de gasbuks naar school hebben gebracht om een scholier met wie hij ruzie had een lesje te leren.

Meisje steekt medescholiere met mes

Een 14-jarig meisje stak op 18 maart een medescholiere neer met een mes in de Primulastraat in Paramaribo. Het slachtoffertje liep een steekwond op in een dijbeen. De dader werd ook in dit geval door agenten opgepakt en het mes in beslag genomen.

Mes in rug slachtoffer verplaatst zich in bil dader......

Een bizar steekincident tussen twee scholieren deed zich voor op woensdag 5 februari van dit jaar te Livorno. Daar werd een 16-jarige scholier door een 17-jarige scholier van de Shri Rham school met een mes in de rug gestoken. Het lukte het slachtoffer om zelf het mes, dat in zijn rug bleek steken, eruit te trekken. De 16-jarge wierp vervolgens het mes terug in de richting van de dader. Die werd door het mes geraakt in zijn bil. Beide leerlingen werden afgevoerd naar het Academisch Ziekenhuis Paramaribo, waar de 16-jarige jongen ter verpleging werd opgenomen en de 17-jarige werd gearresteerd.

Waarom?

Voorzover bekend hebben zich in 2013 geen incidenten met steekwapens onder scholieren voorgedaan in Suriname. Je gaat je afvragen waarom dit jaar al een paar keer scholieren elkaar te lijf zijn gegaan met steekwapens. Waarom loop je als 14-, 15-, 16- of 17-jarige scholier(e) uberhaupt met een mes of ander steekwapen, zoals een schaar, op zak?

Vragen vraag die kennelijk nog niet zijn gesteld en beantwoord door de bekendste - en soms krijg je de indruk, de enige - kinderpsycholoog in Suriname, Lilian Ferrier. Opmerkelijk, omdat zij om de haverklap, tot treurens toe, door media naar voren wordt getrokken voor een vermeende deskundige reactie als er zaken spelen rond kinderen. Veelal gaat het dan om zaken waarbij een kind het slachtoffer is geworden van een seksueel- of ander misdrijf of misbruik en dus niet om een zaak waarbij een kind kan worden aangemerkt als de dader van een misdrijf.

Zo gaf ze in augustus vorig jaar commentaar op het feit dat in Paramaribo jonge kinderen rondlopen die langs wegen knippa's verkopen en er dus sprake is van kinderarbeid. Ook werd ze in oktober 2013 door journalisten benaderd voor een reactie op de vermeende ontvoering uit Suriname naar Nederland van de 7-jarige Nishayad Nabi door zijn vader en de Nederlandse journalist John van den Heuvel.

Ferrier liet in mei 2011weten dat bescherming van kinderen, met name tegen geweld, doorgevoerd moet worden in wet- en regelgeving en in preventieprogramma's van de overheid. 'Geen enkel geval van geweld mag over het hoofd gezien worden', zei ze in reactie op het eerste Surinaamse Nationaal Mensenrechten Rapport voor de Verenigde Naties. 'De samenleving moet er anders mee omgaan. Geen enkel geval van geweld mag over het hoofd gezien worden.' Ook stelde ze dat het slaan van kinderen op school verboden is, maar dat er toch nog veel gevallen zijn waarbij leerkrachten kinderen slaan. 'Soms is het zo erg dat deze kinderen medische-psychische hulp nodig hebben. Deze leerkrachten mogen wat mij betreft hun ambt niet meer uitvoeren', aldus Ferrier.

'Wij moeten veel meer gaan focussen op kwetsbare groepen, en ook de ouders. Er is ook veel gesproken over de vage rol van vaders bij de opvoeding van kinderen. Het zijn allemaal dingen waar we veel meer aandacht moeten geven', sprak ze op 20 november 2013, de internationale Dag van de Rechten van het Kind van de Verenigde Naties.

Maar verdienen jonge kinderen die andere kinderen met een mes steken of jonge kinderen die met een wapen op zak rondlopen ook niet veel meer aandacht? Wat gebeurt er met die jonge dadertjes? Een misdrijf wordt gepleegd, het dadertje wordt gearresteerd en vervolgens blijft het stil.

Geen reactie van Ferrier

Kortom, Ferrier is een kinderpsycholoog die haar stem gevraagd en ongevraagd laat horen op momenten dat kinderen in bepaalde contexten in het nieuws komen. Maar, haar stem lijkt te zwijgen op momenten, dat jonge kinderen elkaar te lijf gaan en verwonden met onder andere messen.

Vraagt zij zich niet af wat dergelijke jonge kinderen met wapens op zak doen?

Vraagt zij zich niet waar de ouders van die kinderen zijn?

Vragen journalisten zich dat ook niet af, wanneer ze bijvoorbeeld een artikeltjes schrijven over een leerling die een andere leerling met een mes te lijf gaat en verwondt?

Presentatie en inhoud 'Mmanten Taki' amateuristisch tranendal

De 'three Stooges' van Mmanten Taki: Echteld, Groenewoud en Lindveld

Te persoonlijk getinte presentatie doet afbreuk aan objectiviteit

Nauwelijks actueel hard nieuws in programma

12-04-2014 COLUMN Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - 'Mmanten taki', het live ochtend 'actualiteiten'-programma van de Surinaamse staatszender STVS (Surinaamse Televisie Stichting) dat tussen acht uur en ongeveer kwart voor negen vijf ochtenden in de week wordt uitgezonden en gelijktijdig te beluisteren is op collega staatszender SRS (Stichting Radio omroep Suriname), is qua presentatie en inhoud een waar amateuristisch tranendal. Het goed bedoelde programma komt journalistiek en technisch maar niet van de grond, ondanks een evaluatieperiode van zes maanden van medio 2012 tot begin 3 april 2013 met een herstart en drie presentatoren en een nieuw niet aantrekkelijk decor. Het blijft aanmodderen en volhouden.

Alles kan in Mmantan Taki, maar geen kwalitatief journalistiek verzorgde nieuwsitems

Het is anno april 2014 nog steeds niet ongewoon dat tijdens de live uitzending plotseling een medewerk(st)er in beeld verschijnt om een glaasje water voor een gast te brengen of dat een microfoon plotseling niet blijkt te werken.

Laten we het dan maar niet hebben over de vele persoonlijk getinte opmerkingen van de presentatoren ver een gast of een muziekclip en over het in een uitzending uitgebreid feliciteren van een jarige visagiste die dan ook nog eens zichtbaar tegen haar zin voor de camera wordt gesleept om een treurig 'Happy Birthday To You' aan te moeten horen 'gezongen' door presentator Lloyd Groenewoud.
Alles kan in Mmanten Taki, maar kwalitatief journalistiek goed verzorgde nieuwsitems uitzenden, dan kan en lukt kennelijk maar niet. Belangrijker is het om te slijmen en om duidelijk te tonen dat je als presentator in dienst bent van een staatszender. 'Ik hoop dat u vandaag weer uw bijdrage levert aan de opbouw van ons switi Sranen' of woorden van gelijke strekking in de richting van de kijkers en luisteraars rollen bij iedere presentatie uit de mond van Groenewoud. Die overigens ook niet spreekt over 'president Bouterse' of 'president Desi Bouterse', maar over 'de president van de republiek Suriname Desiré Delano Bouterse'.

Nauwelijks hard actueel nieuws
De actualiteit wordt vaak uit het oog verloren. Tijdens inleidende woorden van de presentator, waarbij het woordje 'dus' welhaast op irritante wijze in iedere zin te horen is, wordt nu en dan een actualiteit aangestipt, niets meer en niets minder dan dat. De redactie lijkt meer waarde te hechten aan het uitnodigen van Jan en Alleman die maar wat graag een activiteit of een stichting of vereniging wil promoten. Enkele personen lijken zelfs vaste gasten van het programma te zijn geworden. Tot vervelends toe duiken dezelfde hoofden op voor de camera. Diverse gasten keren keer op keer terug onder verschillende petten. Is Suriname echt zo klein? Enkele genodigden blijken zelfs goede bekenden van een presentator te zijn en dat wordt ook nog eens niet onder stoelen of banken gestoken. Namen hoeven niet vermeld te worden, iedereen kent ze.
Het maken van slijmerige complimenten door een presentator in de richting van een gast gebeurt ongegeneerd. Tijdens een interview van een gast constant als presentator klanken als 'hmmm', 'ohhhh', 'mmmm', 'mooi' of 'ok' te uiten, terwijl de gast zijn of haar verhaal doet of antwoord geeft op een vraag, is op z'n zachtst gezegd onbehoorlijk te noemen. Amateurisme van de redactie op en top.

Gevijnsde vriendelijkheid en geen 'eerste nieuws' van de dag
Even werd Suriname blij gemaakt toen op 22 september 2012 een bericht verscheen dat Mmanten Taki naar alle waarschijnlijk niet meer zou verschijnen. Na een korte onderbreking vanwege de Olympische Spelen liet de regisseur van het programma, Borger Breeveld, weten zich af te vragen of er nog wel animo zou zijn bij de programmamakers om Mmanten Taki weer te hervatten. De man was kritisch over het programma en stelde dat voor een dergelijke live uitgezonden programma volop inzet en faciliteiten nodig zijn. 'Als ambtenaar kun je niet aan zo'n programma werken. Je moet de juiste mensen hebben, de logistiek moet er zijn en ook instelling', zei hij. Breeveld had overigens geen hoorbare kritiek op de toenmalige presentatoren Lloyd Groenewoud en Carlos Lindveld.

Uiteindelijk verdween het programma werkelijk een paar maanden letterlijk en figuurlijk uit beeld om op 3 april 2013 weer in beeld te komen. Aan het presentatieteam bleek zanger/componist Winston Echteld te zijn toegevoegd, die adieu had gezegd tegen Apintie TV en Radio. Die man moet gewoon blijven zingen en teksten voor liedjes blijven schrijven. Als presentator totaal niet geschikt. De gevijnsde vriendelijkheid straalt van hem af en interview technieken heeft hij niet onder de knie. Het decor was vernieuwd en 'weerspiegelt het ochtendgloren voor een frisse stat van de dag', schreef een webredacteur van Starnieuws die kennelijk weinig kenns van zaken heeft als het gaat om decors en actualiteitenprogramma's. Eindredacter Roy Young a Fat verklaarde dat Mmanten Taki 'de gemeenschap met het eerste nieuws moet confronteren'. Mmanten Taki in de oude vorm was een 'experiment', waarmee hij kennelijk de kritieken erop wilde wegwuiven...... In de praktijk van vandaag de dag blijkt echter dat Young a Fat zijn woorden niet is nagekomen. Zelden wordt de gemeenschap 's morgens om acht uur met het eerste nieuws geconfronteerd.

Nieuw in het programma was in eerste instantie het tot treurens toe uitzenden van filmpjes van diverse ministeries en van het Kabinet van de President. Voorlichtingsfilmpjes. Iedereen met een dosis gezond verstand kon meteen aanvoelen, dat het uitzenden van dergelijke filmpjes kijkers kon gaan kosten. Borger Breeveld was een van die mensen met een dosis gezond verstand. Hij vond het uitzenden van die filmpjes tussen twee interviews met gasten geen goed idee. 'Muziekclips zorgden voor rust en ook om de Surinaamse muziek te stimuleren.'

Maar, ook clips werken niet motiverend om te blijven kijken. Vooral niet de muziekclips die worden uitgezonden..... Heeft de (eind-)redactie ooit soortgelijke buitenlandse actualiteitenprogramma's bekeken? Waarschijnlijk niet, want dan zou Young a Fat gezien hebben, dat daarin alleen aandacht is voor de actualiteit. In zo'n programma is dan ook geen plaats voor muziekvideo's en andere filmpjes tussen de actualiteiten.

De echte actualiteit lijkt veelal te worden gemeden
En er zijn in Suriname iedere dag genoeg actualiteiten die in een programma als Mmantan Taki aandacht zouden verdienen, maar dat niet krijgen. Nu worden in iedere uitzending hooguit drie gasten geinterviewd, waarvan hooguit een direct te maken heeft met een actualiteit. Veel interessante politieke actualiteiten lijken bewust te worden vermeden door de redactie.....het programma wordt immers uitgezonden door twee staatszenders. Een actualiteit over de eigen werkgever wordt ook gemeden. Afgelopen week werd bekend dat er onvrede heert onder STVS-personeel. Gedemotiveerd. Binnen een dag leek de kou echter weer uit de lucht....

Neen, de redactie vindt het zoveelste seminar of de zoveelse workshop van een of andere onbeduidende organisatie, persoon of stichting nog steeds belangrijker dan een echte journalistieke nieuwsactualiteit waar het merendeel van de kijkers en luisteraars toch op zit te wachten.

Laten we hopen dat Mmanten Taki binnenkort weer een half jaar van de beeldbuis en radio verdwijnt en dat in de periode onder andere echte professionals worden aangetrokken om dagelijks inhoud en vorm te geven aan het programma.

* In 2009 trainde RNTC (een trainingsinstituut van de Wereldomroep in Nederland) 20 medewerkers van STVS. Door de veranderde technologie zijn er nieuwe mogelijkheden om de kwaliteit van programma's te verhogen. Door die goed te benutten wil STVS de kwaliteit van televisie in Suriname verbeteren. We zijn vijf jaar verder en de kwaliteit is nog steeds niet om over naar huis te schrijven:

(Bron foto top: Actualiteiten STVS/Facebook)

Noot:
Het is woensdag 16 april, de dag na de persconferentie van president Desi Bouterse naar aanleiding van het uit de coalitie zetten een dag eerder door de voorzitter van het coalitieberaad, Bouterse, van de Pertjajah Luhur van Paul Somohardjo. Dit is/was de afgelopen twee dagen het nieuws van de dag. Uit alle hoeken werd gereageerd, zowel vanuit oppositiepartijen als uit de hoek van politiek-watchers als bestuurskundige August Boldewijn. Maar, waar begint Mmantan Taki vanochtend uitgebreid mee: de Dag van de Stem, met stompzinnig commentaar van Winston Echteld en filmpjes uit onder andere Afrika, zonder ondertiteling voor de kijkers en luisteraars die het Engels niet machtig zijn. Geen woord over het harde actuele nieuws........ Mmanten Taki en Young A Fat zijn door de mand gevallen. Het is absoluut geen actualiteitenprogramma dat als eerste het nieuws wil brengen....