Nederlandse onderneming beweert binnen zes maanden vuilverwerkingsbedrijf in Suriname te kunnen opzetten

De zoveelste opgeworpen luchtballon in de Ware Tijd....

Geen spoor van Ludwich Cleantech op internet

22-09-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Berichtte de Nederlandse correspondent Eric Mahabier van de Ware Tijd eerder (mei) over het plan van ene Raj Doerga voor een nieuwe luchtvaartmaatschappij Suriname Air Quo Vadis (waarvan hij zelfs de naam niet goed heeft vermeld) en een maand later over het windmolenplan voor de kust van Suriname van roti-bakker, ondernemer en industrieel Max Ghazi, wonend in het Nederlandse Aalsmeer, vandaag schrijft Mahabier over het plan van de Nederlandse onderneming Ludwig Cleantech om binnen zes maanden een vuilverwerkingsbedrijf in Suriname op te zetten. Van die plannen is nooit meer iets vernomen.... Is het de zoveelste luchtballon?

Volgens Mahabier kan het Nederlandse bedrijf Ludwig Cleantech binnen zes maanden een vuilverwerkingsbedrijf in Suriname opzetten dat vijftien megawatt extra stroom levert. 'Voor minimaal drieduizend huishoudens elektriciteit uit afval, waarmee direct een probleem voor de volksgezondheid en het milieu is opgelost', aldus de krant.

Naast de al genoemde voordelen, biedt een dergelijke onderneming ook werkgelegenheid aan negentig personen, die allemaal lokaal aangetrokken zullen worden. Een investering van enkele tientallen miljoen euro’s, zeggen Jack Beckers en Hans van der Plas van Ludwig Cleantech in gesprek met de correspondent van de krant in Nederland. Waarom de heren niet wat preciezer kunnen zijn voor wat betreft de kosten voor een dergelijk vuilverwerkingsbedrijf is vreemd, immers Mahabier schrijft toch ook, dat het bedrijf haar plannen 'uitvoerig gepresenteerd' heeft aan de Surinaamse regering, waaronder minister Rabin Parmessar van Openbare Werken (OW) en aan diens voorganger Ramon Abrahams. Indien dat werkelijk zou zijn gedaan, dan zou in die plannen toch ook een kostenraming moeten zijn opgenomen die wat preciezer is dan 'enkele tientallen miljoenen euro's?

'Alle afvalstoffen die dagelijks ontstaan in Paramaribo en omgeving en alle afvalstoffen die in het verleden zijn gestort op de vuilnisbelt in Ornamibo zullen verwerkt worden tot groene energie door de bouw van een milieuvriendelijke afvalverwerkingscentrale', schrijft de altijd zeer oppervlakkige Mahabier.

In april 2014 heeft OW voor de verwerking van het nieuwe afval een aanbesteding uitgeschreven, waarvoor elf bedrijven zijn genodigd. Ludwig Cleantech heeft, aldus de krant en dus aldus Mahabier, met vier partijen ingeschreven. Wie die partijen zijn vermeldt de correspondent niet. Ook is volstrekt onduidelijk wat bedoeld wordt met 'het nieuwe afval'......

Komt de besluitvorming voor 1 oktober, dan kan rond 1 april 2015 (een grap?) de centrale in gebruik worden genomen. Het wachten is nu op de uitkomsten van de door OW aangestelde externe deskundige die onderzoek doet naar de meest duurzame verwerkingstechniek van afvalstoffen voor Suriname. Hoe realistisch het is om binnen een periode van zes maanden in Suriname een compleet vuilverwerkingsbedrijf op te zetten zal de toekomst uitwijzen.

Maar, wie of wat is Ludwig Cleantech? Onderzoek naar dit bedrijf, een besloten vennootschap, levert bar weinig op en dat is veelzeggend.

Ludwig Cleantech BV is gevestigd in het Brabantse Budel aan de Meemortel 26 (een bedrijfspand met verschillende ondernemingen) en is een volle dochter van Ludwig Holding Company BV, ook gevestigd te Budel. Directeur van Ludwig Holding Company BV is Jan Beckers. Beide BV’s beschikken niet over een eigen website en zijn ook niet op zogenoemde social media te vinden, maar op diverse bedrijvenwebsites wordt als website bebra.com vermeld. Die website staat echter te koop: ‘The domain Bebra.com is for sale.' Ludwig Holding Company staat her en der vermeld als ‘financiële instelling‘ in de branche ‘vermogensbeheer’.

Dat een Nederlands bedrijf niet eens beschikt over een eigen website en dus kennelijk weinig moeite lijkt te doen om bereikbaar te zijn roept op z'n minst vraagtekens op en vooral enige terughoudendheid. Hoe serieus is zo'n bedrijf en wie zijn de mensen er achter?

Maar, dat heeft Mahabier er niet van weerhouden om het bedrijf en het plan wat ruimte te geven in de Ware Tijd met een wazig en typisch oppervlakkig Mahabier-artikeltje. Geen enkele kritische vraag, zoals waarom is jullie bedrijf nergens op het net te vinden, hoe denken jullie binnen zes maanden een vuilverwerkingsbedrijf in Suriname op te kunnen zetten, wat zijn de werkelijke kosten, heeft het ministerie van Openbare Werken gereageerd en zo ja, hoe, hebben jullie al ergens een dergelijk bedrijf uit de grond gestampt, enzovoorts, enzovoorts. Neen, zo denkt en werkt de correspondent van de Ware Tijd in Nederland niet. Hij brandt niet graag zijn vingers en blijft daarom het liefst zo oppervlakkig mogelijk en gaat kritische vragen uit de weg.
Maar, Nederlanders en Surinamers in Nederland met leuke in Suriname op te zetten luchtballonnetjes weten kennelijk de weg te vinden naar Eric Mahabier of andersom......

Braziliaanse regering stopt tijdelijk bouw Tapajós hydrocomplex in Tapajósrivier, Pará, onder druk inheemse gemeenschappen

Ministerie wil impact project op inheemsen nader bestuderen

Inheems verzet in Brazilië tegen bouw megadammen werpt vruchten af

19-09-2014  Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - Braziliaanse autoriteiten hebben de veiling van het middelpunt van het imposante Tapajós hydrocomplex in de Tapajósrivier in de staat Pará opgeschort, meldden eerder deze week diverse Braziliaanse en internationale mede, waaronder Agência Brasil.

De veiling, gepland voor december dit jaar, was voor de 6,1-gigawatt São Luiz do Tapajós waterkrachtcentrale, die goed is voor meer dan de helft van de geplande geïnstalleerde capaciteit van het 11-gigawatt Tapajós en Jamanxim dam complex. Het ministerie van Mijnbouw en Energie zegt het noodzakelijk te vinden, dat verder gestudeerd wordt op de potentiële impact van het project op de inheemse gemeenschappen.

Het besluit van het ministerie volgt kort nadat activisten hun campagne over de kwestie hadden opgevoerd. De internationale organisaties Amazon Watch and International Rivers kwamen dinsdag 16 september 2014 met een verklaring waarin zij de Braziliaanse overheid veroordelen voor het feit dat er onvoldoende overleg is geweest met lokale inheemse gemeenschappen in het gebied die zouden kunnen worden beïnvloed door het megaproject.

Toen de overheid 15 september bekendmaakte over te gaan tot de veiling, zorgde dat voor spanningen onder met name de Munduruku gemeenschap, een van de laatst overlevende traditionele Amazone stammen, wiens territoria en gemeenschappen een groot deel van het Tapajós bekken beslaan.

In reactie op de bekendmaking publiceerde de inheemse organisatie Movimento Munduruku Ipereg Ayu een open brief over de ‘leugens’ van de Braziliaanse regering, daarbij verwijzend naar een recente ontmoeting met hooggeplaatste federale ambtenaren die beloofden, dat de bouw van de dam niet zou worden voortgezet zonder een proces van vrijwillige, voorafgaande consultaties met inheemse en traditionele gemeenschappen.

De open brief:

Leilão da usina de São Luiz do Tapajós: o governo mentiu para os Munduruku

Indígenas Munduruku exigem que o governo revogue a decisão de realização de leilão da hidrelétrica de São Luiz do Tapajós em dezembro e que seja realizada a consulta prévia aos ameaçado de acordo com a Convenção 169 da OIT

Publicado em 14 de setembro de 2014

Carta do povo Munduruku ao governo federal

Nós Munduruku estamos indignados com o governo. Nos dias 2 e 3 de setembro, guerreiros e guerreiras Munduruku e outras populações ameaçadas pelo projeto de construção de usinas no rio Tapajós, tiveram uma reunião com o governo federal, representado por pessoas da Advocacia Geral da União, Ministério do Planejamento, Secretaria Geral da Presidência da República, FUNAI, Ministério da Justiça e Ministério de Minas e Energia. A reunião foi convocada pelo governo para discutir a Consulta Prévia, Livre, Informada e Consentida prevista na Convenção 169 da OIT, depois que a Justiça Federal obrigou o governo a cumprir a Convenção.

Os Munduruku explicaram ao governo que estavam preparando uma formação sobre a Convenção 169, porque o assunto é muito complexo, e que só depois disso vão decidir quando e como será feita a consulta. Este é o direito que temos, garantido pela Convenção 169, e o governo se comprometeu de fazer o dialogo com nós de acordo com OIT e respeitar a nossa decisão no  processo de dialogo.

Na sexta feira dia 12 de setembro, ficamos sabendo que o governo publicou no Diário Oficial da União que fará o leilão da usina de São Luiz do Tapajós no dia 15 de dezembro deste ano.

Ficamos muito bravos com o fato de a presidente Dilma, o Gilberto Carvalho, o Paulo Maldos, o Nilton Tubino, o Tiago Garcia, representantes de ministérios e outras autoridades dizer que iam respeitar o direito do povo Muduruku, e depois parece que este compromisso não vale nada. Agindo assim  o governo não esta cumprindo suas  palavras, não está agindo com boa fé e não está respeitando a Organização Internacional do Trabalho.

Sabemos que a consulta é previa e deve ser feita antes de qualquer decisão sobre a usina. Como o governo quer fazer o leilão em dezembro? O governo mentiu para os Munduruku? O governo está jogando no lixo a Convenção 169 da OIT? O governo não tem palavra, não tem honra? O que o governo tem a nos dizer?

Mais uma vez o governo demostra que não quer fazer dialogo com nós. Exigimos que seja anunciado no Diário da União que o leilão não vai ser feito e que será realizada a consulta livre, prévia, informada e consentida com o povo Munduruku e todos os ribeirinhos e demais populações que estão ameaçadas pelo projeto das usinas no rio Tapajós, como prevê a Convenção 169. Exigimos que o governo cumpra o acordo que fez conosco, e que não se comporte como traidor, enganador e mentiroso em um assunto que diz respeito à sobrevivência e dignidade do nosso povo. 

Movimento Munduruku Ipereg Ayu, Jacareaganga, 13 de setembro de 2014

Sawe!!!!!! 

‘In gevallen zoals São Luiz do Tapajós, zijn politieke beslissingen met betrekking tot de bouw van nieuwe dammen uitsluitend gebaseerd op criteria inzake het maximaliseren van de energieopwekking, zonder vooraf raadpleging van inheemse volkeren en zelfs voordat studies over de sociaal-milieueffecten en de economische levensvatbaarheid van de projecten zijn afgerond. Bovendien is er een chronische neiging naar het verrichten technische studies in opdracht van voorstanders van de dam, die belangrijke sociale en ecologische effecten en risico’s serieus onderschatten of gewoon negeren’, aldus Brent Millikan van International Rivers. ‘Het is duidelijk dat dergelijke praktijken in strijd zijn met de Braziliaanse wetgeving en internationale overeenkomsten.’

Plannen voor tientallen dammen in de Tapajós en haar zijrivieren zijn op grote schaal bekritiseerd door milieu-NGO’s en juridische groepen, die zeggen dat door het project bossen, met inbegrip van beschermde gebieden, zullen overstromen, er meer ontbossing zal plaatsvinden, de rivierecologie verstoord zal worden, vismigratie routes geblokkeerd gaan worden en de impact op inheemse gemeenschappen groot zal zijn.
Meer in het algemeen, Brazilië, Peru, Colombia en Ecuador zijn verwikkeld in een proces van dammenbouw in de gehele Amazone. Brazilië heeft meer dan 200 dammen – waaronder 55 grote dammen – gepland in de regio.

De aankondiging van de São Luiz do Tapajós dam veiling kwam overigens ook na een escalerende controverse over de ambitieuze Amazone dam-bouwplannen van de Rousseff-regering. Recente mega-damprojecten – zoals de Belo Monte in de rivier de Xingu, en de Santo Antônio en Jirau in de rivier Madeira – werden geplaagd door grote vertragingen bij de bouw en enorme kostenoverschrijdingen, bovenop op de ernstige sociale- en milieu-milieu-effecten en vele inheemse protesten die internationale aandacht krijgen.

(Bronnen: Agência Brasil/International Rivers/Amazon Watch/Hydroworld)

Lgbt-organisaties willen behandeling lgbt's door leden Korps Politie Suriname op politieke agenda

LGBT Platform trok half augustus al aan de bel over onheuse bejegening door agenten van lgbt's

Politie stelt eigen onderzoek in na laatste incident: 3 agenten op non-actief gesteld

Lgbt-belangenorganisatis blijven geloven in politie: 'Het gaat om wat rotte appels'

17-09-2014 Door: Paul Kraaijer/Obsession Magazine

Paramaribo - Suriname werd woensdag 10 september opgeschrikt, toen door de Ware Tijd en door het actualiteitenprogramma 'In de Branding' van Apintie TV bekend werd gemaakt, dat twee sekswerkers, transgenders van Guyanese afkomst, waren mishandeld door drie agenten van het politiebureau aan de Keizerstraat in het centrum van Paramaribo. Het nieuws haalde zelfs de krantenpagina's op Jamaica. Inmiddels is binnen het Korps Politie Suriname, door de afdeling OPZ (Onderzoek Politie Zaken), een onderzoek ingesteld naar het gedrag van betrokken collega's. Enkele lgbt belangenorganisaties (lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders) willen de behandeling van lgbt's door leden van het politiekorps op de politieke agenda geplaatst zien.

Organisaties die de belangen van lgbt’s vertegenwoordigen, aangesloten bij het LGBT Platform Suriname, reageerden verontwaardigd en vooral geschokt op de mishandeling. De slachtoffers waren opgepakt vanwege een aangifte van diefstal van een mobiele telefoon. Ze moesten zich vervolgens uitkleden en werden geslagen met gummiknuppels en zelfs een cricketbat, dat uiteraard niet tot de normale uitrusting van een agent behoort. Een van de twee werd al tijdens de arrestatie geschopt en geslagen, terwijl ze al in de boeien was geslagen. En dit alles feitelijk alleen vanwege een cellulair. De ernstige gevolgen van de mishandeling werden door Apintie TV duidelijk zichtbaar in beeld gebracht. Ontkenning van de mishandeling lijkt dan ook welhaast onmogelijk.

'De twee transgenders zijn ook gewoon mens'

De nog jonge organisatie Trans in Action laat bij monde van haar voorzitter Lucy Wongsodikromo weten 'het vreselijk en zeker onmenselijk te vinden dat de politie, welke wij moeten zien als onze beste kameraad en het instituut dat ons bescherming bieden moet, mensen zo behandeld'. 'Op de eerste plaats zijn de twee transgenders ook gewoon mens. En geen mens mag zo behandeld worden.'

SMU: Politie is speciaal getraind in omgang met lgbt's

De organisatie Suriname Men United (SMU), die ook deel uitmaakt van het LGBT Platform Suriname, werd van de mishandeling op de hoogte gebracht en alarmeerde meteen het overkoepelende platform en andere belanghebbende organisaties in Suriname, de regio en elders in de wereld.

De voorzitter van SMU, Kenneth van Emden, zegt dat de zwaarst mishandelde transgender werd aangehoord en dat een rapport werd opgemaakt, waarbij gebruik is gemaakt van een intakeformulier dat beschikbaar werd gesteld tijdens twee trainingen gegeven aan het Korps Politie Suriname en het LGBT Platform Suriname.

Van Emden: 'Het korps is geïnformeerd over lgbt-vraagstukken en getraind in het documenteren van gevallen van geweld tegen lgbt's. Deze trainingen zijn verzorgd door een getrouwd homostel uit Canada, Maurice Tomlinson werkzaam voor de in het Amerikaanse New York gevestigde organisatie Aids-Free World, en een ex-politieman, Tom Becker. Verder werd er gelijk werk van gemaakt om deze zaak op de voet te volgen en om alle belanghebbende organisaties en personen, zoals de heel jonge organisatie Trans in Action, New Beginnings Consultancy & Counselingsservices, Stichting Liefdevolle Handen, LGBT Platform Suriname, de Amerikaanse ambassade, het NPS-Assembleelid en vicevoorzitter van het parlement Ruth Wijdenbosch, erbij te betrekken.'

Misschien zou het goed zijn als leden van het Korps Politie Suriname ook worden bijgebracht, dat transgenders, net zoals zij en zoals ook wordt benadrukt door Trans in Action, mensen zijn en als zodanig behoren te worden behandeld. Correct, netjes, fatsoenlijk en met respect. Moet een heteroman of -vrouw die verdacht wordt een cellulair te hebben gestolen, zich ook geheel uitkleden? Wordt een heteroman of -vrouw die verdacht wordt een cellulair te hebben gestolen, ook met een gummiknuppel en cricketbat bewerkt?
 

Organisaties blijven geloven in politie: het gaat om rotte appels

Volgens Van Emden moeten de betreffende agenten disciplinair gestraft worden. 'Het is verschrikkelijk wat de transgenders is overkomen en samen met andere organisaties zal SMU zich sterk maken op te komen voor deze groep mensen.' Over het inmiddels begonnen interne onderzoek, zegt hij: 'De algemene observatie is, dat de politie er heel serieus mee omgaat en dat gezegd mag worden dat de opvang van desbetreffende goed is. De politie heeft wel de belanghebbende mensen betrokken bij het onderzoek.'

Ondanks de ernstige mishandeling blijft Van Emden dus positief gestemd in zijn oordeel over het Korps Politie Suriname en de wijze waarop nu deze zaak wordt onderzocht, ondanks het feit dat het een intern onderzoek betreft en dus niet werkelijk onafhankelijk en objectief. 'De politie heeft een uitgesproken mening en dat is dat elke burger beschermd moet worden. Alleen zijn er echter enkelen die dat voor het korps verpesten. Dat was duidelijk te merken aan de goede behandeling door het korps gedurende het onderzoek, maar daar tegenover staat de mishandeling van de sekswerkers door een groep binnen het korps.'

Ook Lucy Wongsodikromo van Trans in Action zegt te blijven geloven in de politie. 'Het zijn de rotte appels in het korps die de politie wellicht een slechte reputatie geven. Trans in Action gaat er daarom vanuit, dat na dit incident het bespreekbaar gemaakt is geworden binnen de samenleving en zeker binnen het korps en dat aanpak vereist is. Tenslotte wil geen enkele organisatie een slechte naam. Inmiddels is de aangifte van deze twee mensen, de nadruk op mensen, al naar het Parket, hetgeen erop duidt dat er aan gewerkt wordt. TIA volgt alles op de voet, staat gereed om zeker in samenwerking met andere organisaties andere stappen te ondernemen mocht dit geval in de doofpot gestopt worden', aldus Wongsodikromo.

Trans in Action: 'Dat elk Assembleelid zwijgt, vinden we erg'

Na alle publiciteit rond de mishandeling is het opmerkelijk dat Assembleeleden er het zwijgen toe doen. Natuurlijk, zij zijn formeel met reces, maar wanneer de samenleving wordt opgeschrikt door een ernstige mishandeling van transgenders gepleegd door agenten, dan zou je reacties uit het politieke veld mogen verwachten. Kenneth van Emden reageert hierop enigszins terughoudend. Hij herhaalt dat Ruth Wijdenbosch op de hoogte is gebracht 'en wij zullen zeker vragen dat er wat hierover wordt gezegd in de Assemblee'.

Lucy Wongsodikromo van Trans in Action denkt daar toch wat anders over. 'De Nationale Assemblee is het instituut waar wetten en regels gemaakt worden om orde in het land te brengen. Dat elk Aswembleelid zwijgt, vinden we erg. Reden te meer voor Trans in Action om nu hard aan de bel te gaan trekken, te gaan lobbyen en zeker mensen, in het bijzonder de regering, duidelijk te maken dat transgenderrechten ook mensenrechten zijn.'

Behandeling lgbt's door agenten moet op politieke agenda komen

Op de vraag of beide organisaties van plan zijn deze zaak ergens op een agenda geplaatst te krijgen reageren zij met een volmondig 'ja'. Van Emden: 'Verder met parlementariërs praten en zorgen dat hierover wordt gesproken binnen de Assemblee. Maar, ook met andere sekswerkersorganisaties aan tafel gaan en kijken welke strategieën gebruikt kunnen worden om beleid te gaan uitstippelen, ook voor deze groep.'

Wongsodikromo: 'Het is Trans in Action's plicht om het bespreekbaar te maken, tenslotte is TIA de organisatie voor de transgenders. En uiteindelijk waren het twee transgender zusters die zijn mishandeld. Of het nou Guyanezen waren of Surinamers is voor ons minder belangrijk. We zullen dat in samenwerking doen met andere organisaties, die als doel hebben discriminatie tegen deze groep, transgendersekswerkers, tegen te gaan.'

Mishandeling staat niet op zichzelf

De mishandeling van de twee transgenders lijkt niet op zichzelf te staan. Volgens Trans in Action is er absoluut geen sprake van een incident. 'Wij, van TIA, weten wat er gebeurt op het veld. Ook dat er gevallen zijn waarbij transgenders aangifte willen doen, omdat ze bijvoorbeeld beroofd en of verkracht zijn geworden en ze door agenten letterlijk uitgelachen worden, is ons bekend. Vaak is hun reactie 'jullie zoeken het zelf!', aldus Lucy Wongsodikromo van de jonge organisatie.

De stichting Liefdevolle Handen blijkt al op 26 juni van dit jaar met de politie een gesprek gevoerd te hebben, naar aanleiding van berichten dat sekswerkers onheus werden behandeld door agenten van hetzelfde politiebureau in de Keizerstraat. 'Een agente die mama wordt genoemd, deelt klappen uit, scheldt de sekswerkers uit en ze worden door haar beledigd. Travestieten en transgenders worden gesommeerd om zich uit te kleden, zodat men kan zien welke geslachtsdeel ze hebben. Verder gaven zij aan, dat de sekswerkers vaak zonder redenen opgepakt werden en uren en soms dagen moesten doorbrengen op het politiebureau', aldus de stichting in het Dagblad Suriname van vrijdag 12 september.

'Ook werd door de doelgroep aangegeven, dat zij niet serieus genomen worden wanneer zij een aangifte doen van diefstal of mishandeling of verkrachting door klanten.'

Anderhalf maand later, donderdag 14 augustus, laat ook Anita Kromosemito van het LGBT Platform via de Ware Tijd weten, dat lesbiennes, homoseksuelen, biseksuelen en transgenders verontwaardigd zijn over de bejegening die ze van agenten krijgen bij het doen van aangifte van strafbare feiten die tegen hen worden begaan. Volgens Kromosemito gebeurt het met regelmaat, dat lgbt’s vanwege hun seksuele geaardheid worden gemolesteerd en mishandeld door personen die hun seksuele voorkeur afkeuren. ‘Hun aangifte wordt niet aangenomen, ze worden bespot of beschimpt en weggestuurd door de politie bij het doen van aangifte’, aldus Kromosemito. Het gevolg hiervan is dat lgbt's terughoudend zijn geworden om aangifte te doen.

Kenneth van Emden van Suriname Men United zegt vandaag, dat er feitelijk nog niets iets veranderd: 'De sekswerkers en sekswerkersorganisaties geven vaak aan dat deze doelgroep vaker allerlei negatieve uitspraken moet aanhoren, klappen krijgt van de politie en mensonterend behandeld wordt wanneer iemand eenmaal op het politiebureau is.'

Sinds publiciteit rond mishandeling valt politie transgendersekswerkers niet lastig op straat

Trans in Action constateert ook geen fundamentele verandering binnen het Korps Politie Suriname als het gaat om de behandeling van lgbt's in het algemeen. 'Wel weten wij, dat sinds de verontwaardiging in de media, de transgenders die commercieel seks aanbieden, niet 'lastig' gevallen worden, om het zo te verwoorden, op straat door de agenten. Dat weten wij, omdat we dagelijks contact hebben met enkele transgenders die ons dit wisten te vertellen en zelf gaat TIA ook op het veld', aldus Lucy Wongsodikromo.

Uitzien naar uitkomst intern politieonderzoek

Beide organisaties kijken met belangstelling uit naar de uitkomst van het interne onderzoek binnen het Korps Politie Suriname naar de gang van zaken rond de mishandeling van de twee transgenders, waarvan een ernstig. Zowel Suriname Men United als Trans in Action staan nog in contact met de twee dames. Van Emden: 'Suriname Men United is in nauw contact met een van de Guyanezen, die momenteel over een verblijfsvergunning beschikt. De bedoeling is dat de andere, die niet in het bezit is van een verblijfsvergunning, op een later tijdstip gedeporteerd wordt of misschien al gedeporteerd is.'

Trans in Action heeft onlangs nog met beide transgenders persoonlijk contact gehad en 'ze krijgen zeker onze steun in welke vorm dan ook'.

De webeditie van de Ware Tijd bericht vandaag overigens, dat inmiddels drie agenten buiten functie zijn gesteld, die werkzaam zijn op het politiebureau aan de Keizerstraat. Het gaat om de drie politiemannen die tijdens een zogenoemde confrontatie, vorige week donderdag tijdens het 'herkenningsonderzoek' van de afdeling Onderzoek Politie Zaken (OPZ), positief werden herkend door een van de twee slachtoffers. Een van de agenten zou eerder in een andere zaak al buiten functie zijn gesteld. Overigens bevestigt noch ontkent de afdeling Public Relations van het korps de disciplinaire maatregel tegen drie collega's.

Onderzoek in Guyana door wetenschapper Universiteit van Texas naar relatie tussen jaguars en goudzoekers

In Guyana geboren wetenschapper ook geïnteresseerd in Surinaamse jaguar

Anthony Cummings bezoekt tijdens onderzoek in Guyana mogelijk ook Suriname

14-09-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De uit Guyana afkomstige en nu aan de Universiteit van Texas in het Amerikaanse Dallas verbonden Anthony Cummings was in het derde jaar van zijn doctorale werk, het bestuderen van gebruiksmogelijkheden van plantensoorten in het Guyanese deel van het Amazonegebied, toen hij in contact kwam met een Guyanese goudzoeker. De man overhandigde Cummings een diskette met foto’s waarop de goudzoeker met collega's te zien is wanneer zij een jaguar (Panthera onca) vangen en een paar dagen later doden. Het was het moment, dat Cummings deed besluiten om de relatie tussen de jaguar en goudzoekers eens te gaan onderzoeken, om te beginnen in zijn geboorteland, Guyana.

‘Ik was echt ontdaan door dit, omdat ik meteen moest denken aan grote, multinationale ondernemingen die naar Guyana komen om goud te winnen’, aldus Cumming woensdag 3 september 2014, op de website van de Universiteit van Texas in Dallas, VS, waar hij werkzaam is als geospatiale wetenschapper en assistent professor aan de School voor Economische-, Politieke- en Beleidswetenschappen. ‘Hier ging het om een kleinschalige goudzoeker, die liet zien welke gevolgen zijn werkzaamheden kunnen hebben voor het natuurlijk proces.’

Cummings werd geboren in het dorp Wauna, zo’n tien mijl verwijderd van de grens van Guyana met Venezuela. Hij groeide op onder inheemsen, vooral de Arawak- en Carib-stammen. Tijdens zijn periode aan de Universiteit van Guyana, werkte hij samen met Conservation International om de meningen onder inheemsen in het zuiden van Guyana te peilen over het opzetten van een beschermd gebied naast hun leefgebieden. Hij heeft ook gestudeerd aan de Universiteit van de West Indies op Barbados en aan de Britse Universiteit van Cambridge. Hij behaalde zijn PhD in geografie aan de Syracuce Universiteit in de Amerikaanse staat New York. Vorig jaar kwam hij naar de Universiteit van Texas als assistent professor.

Cummings ontving onlangs subsidie van de organisatie ‘National Geographic’s Big Cats Initiativie’ voor een reis komende winter naar Guyana, waar hij de relatie wil gaan onderzoeken tussen jaguars en goudzoekers.

Goudwinning in Guyana nam een enorme vlucht na de wereldwijde economische crisis in 2008, aldus Cummings. Maar, zo zegt hij, de meeste mensen realiseren zich niet welke langdurige effecten goudwinning kan hebben op de flora en fauna ofwel in algemene zin, op de biodiversiteit.

 

De jaguar, het nationale dier van Guyana, wordt beschouwd als een ‘surrogate’ soort, stelt de wetenschapper. Als de dieren in het regenwoud worden gespot, dan betekent dat over het algemeen, dat het ok is met de natuur: er zijn genoeg knaagdieren, zoals agouti’s en paca’s, en herten in het ecosysteem aanwezig om de jaguarpopulatie van voedsel te voorzien.

Als jaguars uit hun leefgebied worden verdreven door menselijke activiteiten, komt de vraag naar boven rijzen ‘Wie ondervinden nog meer de gevolgen daarvan?’

Is er verband tussen economische crisis 2008 en aantal doodgeschoten jaguars in Guyana?
Cummings wil weten of er een verband bestaat tussen de economische crisis van 2008 en het aantal jaguars dat in Guyana wordt gedood. Met andere woorden, als er meer goudzoekers opduiken aan de grenzen van het leefgebied van de dieren, worden er dan automatisch ook meer jaguars gedood?

‘Er bestaat het bekend cliché dat we constant gebruiken, dat het tropisch regenwoud de longen van de wereld zijn. Daar valt veel voor te zeggen, omdat die bossen koolstof opslaan. Als die bossen verdwijnen en het koolstof elders moet worden opgevangen, dan heeft dat gevolgen voor onze mogelijkheden om op onze planeet te leven. Het is een precaire situatie. Wil men meer goud, dan moet er meer bos gekapt worden om bij dat goud te kunnen komen en dat heeft weer tot gevolg dat er ‘menselijk welzijn issues’ ontstaan.’

Gedurende de drie weken dat Cummings in Guyana zal verblijven, gaat hij het aantal incidenten onderzoeken waarbij mensen jaguars hebben gevangen en gedood en jaguars mensen hebben gedood. Uiteindelijk zal moeten blijken of dit werkelijk een issue is en zo ja, dan zal er vervolgens over een plan moeten worden gediscussieerd over hoe de jaguars verwijderd kunnen worden voor hun eigen bescherming en over hoe goudzoekers geleerd kan worden om de dieren te beschermen.

Cummings gaat met goudzoekers, houtkappers en managers in de hoofdstad, Georgetown, spreken, en in diverse goudwinningsgebieden in het land. Maar, ook zal hij met inheemsen praten die in gebieden leven waar veel goudzoekers aan het werk zijn.

‘Ondanks dat jaguars ver verwijderd lijken te leven van plaatsen waar inheemsen wonen, zal het proces dat leidt naar bedreiging van de jaguar ook leiden naar bedreiging van de tradities van inheemsen. Daar is een sterke connectie tussen.’

Cummings streeft ernaar om een groter project op te zetten als onderdeel van een poging om de jaguars te behoeden voor uitsterven in Guyana. De Panthera onca is opgenomen in de zogenoemde Rode Lijst ('Red List') van het IUCN (International Union for Conservation of Nature), gevestigd in het Zwitserse Gland. Op die lijst heeft het dier de status 'near threatened' ('bijna bedreigd').

Jaguar in de achterbak

Onlangs, woensdag 3 september, betrapte het ‘Environmental Protection Agency’ (EPA) in Guyana in de buurt van Kurupukari, in het achterland, nog een vrouw die in de laadbak van haar pick-up een jonge jaguar vervoerde. De autoriteiten hebben gisteren bekendgemaakt, dat de vrouw spoedig voor een rechter zal verschijnen, aldus de Guyanese nieuwswebsite Kaieteur News donderdag 4 september.

De EPA ontving een melding over het transport van de jonge jaguar via Iwokrama, een natuurbeschermingsorganisatie in het binnenland. Iwokrama werd gewaarschuwd door haar ranger-station en vervolgens ging de informatie over de pickup en jonge jaguar naar de ‘Guyana Revenue Authority’ in Kurupukari.

Volgens de EPA was de vrouw niet in het bezit van welke vergunning dan ook om een jaguar te vangen of te vervoeren.
‘De vrouw heeft instructies gekregen om zich te melden bij iedere politiepost tussen Kurupukari en Georgetown en om het dier af te leveren bij de Guyana Zoo.’

Grootte jaguarpopulatie Suriname vraagteken
Het onderzoek van Cummings in Guyana is voldoende aanleiding hem eens te benaderen met de vraag of hij wellicht ook interesse heeft voor de situatie in Suriname als het gaat om de relatie tussen jaguars en goudzoekers en boeren. Cummings reageerde zeer snel en enthousiast: 'Ik heb inderdaad een grote wens om Suriname toe te voegen aan mijn lijst van gebieden om onderzoek te doen, maar tot vandaag had ik ten eerste geen tijd en ten tweede geen contacten daar.'
Nu heeft hij in ieder geval een contact in Suriname.

Hoe groot de jaguarpopulatie in Suriname is, is niet bekend. Er is nauwelijks onderzoek gedaan naar de jaguar in het land. De Nederlandse bioloog Paul Ouboter, al vele jaren in Suriname werkzaam (directeur van de Nationale Zoölogische Collectie Suriname en verbonden aan de Anton de Kom Universiteit in Paramaribo), zou nog niet zo lang geleden onderzoek hebben gedaan naar de jaguar in het land, onder andere door gebruik te maken van zogenaamde 'camera-traps'. Maar, of dat onderzoek inmiddels is afgerond en zo ja, wat de uitkomsten ervan zijn is onbekend. Ouboter doet er het zwijgen toe, ondanks herhaalde verzoeken om een reactie. Cummings is inmiddels wel op de hoogte gesteld van het werk van Ouboter.

Mogelijke samenwerking
Cummings laat verder weten, dat hij hoopt tijdens zijn onderzoeksperiode in Guyana, december 2014 en januari 2015, de grens met Suriname te kunnen oversteken voor een persoonlijke ontmoeting en om onder andere te praten over de eventuele mogelijkheid om samen artikelen te gaan schrijven. Inmiddels heeft hij ook met veel belangstelling de speciale website over de jaguar in Suriname bekeken,  waarop nieuws en informatie te vinden is over de jaguar in Suriname, maar ook nieuws over Panthera onca's in andere Latijns Amerikaanse landen.

Vuil verbranden, men leert het niet af

Asocialen verbranden grote hoeveelheid gekapt onkruid en hout pal naast woningen

Ook wordt niet geschroomd grote stukken dik plastic te verbranden

14-09-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Het lijkt wel of mensen het in Suriname nooit leren. Nog steeds worden overal en nergens allerlei soorten afval verbrand. Soms voor een perceel, langs de straat, en soms op het achtererf van een perceel. Afval verbranden mag niet, afval verbranden is tegen de wet, maar het lijkt wel of niemand er tegen durft op te treden. Zelden wordt de politie of brandweer gealarmeerd. Zelden wordt een asociale vuilverbrander beboet.

Het is zaterdag 13 september.

Een mooie zonnige, hete, dag.

Totdat een paar asocialen opduiken op het achtererf van een naastgelegen perceel. Een muur scheidt beide percelen.

(Onlangs werd op dat erf een grote hoeveelheid onkruid en hout gekapt. Al het gekapte groen en hout werd op een paar grote hopen geharkt, pal achter de muur en op nog geen twee meter verwijderd van je mooie balkon waar je zo heerlijk kunt genieten van het weer, de vele vogelsoorten, vlinders en nu en dan een mooie grote groene leguaan. De onkruid- en houtkappers waren te lui om de bergen gekapt groen en hout even te harken naar een andere muur die dat achtererf scheidt van een ander perceel, waar geen woning direct naast staat.)

Die asocialen beginnen al dat afval in brand te steken.

Vuurkolommen stijgen boven de muur uit.

Grijze rookpluimen vervuilen de lucht.

Je bent en wordt gedwongen, door een paar onnadenkende types, om de deur en alle ramen van je woning dicht te doen.

Je bent en wordt gedwongen om op je jaardag binnen te gaan zitten.

Je bent en wordt gedwongen om was van de waslijn te halen.

Opgesloten in je eigen huis, om te ontkomen aan de verstikkende rook, op je vrije zaterdag.

Waarom?

Waarom, konden die types al dat afval desnoods niet even naar die andere muur harken en daar in brand steken?

Maar, wat erger is: ze verbranden niet alleen onkruid en hout, maar ook petflessen en zelfs een groot stuk, rood, dik plastic! Hoe halen ze in het hun hoofd.

Zo veel plastic verbranden. Daar komt het kankerverwekkende dioxine bij vrij. Lees dit artikel.

Er iets van zeggen? En dan ruzie krijgen met je weet niet wat voor gevolgen? Surinamers kunnen nogal eens opgewonden standjes zijn. Kranten en nieuwswebsites staan welhaast dagelijks vol met voorbeelden daarvan en die voorbeelden lopen niet vaak goed af. Maar, van binnen kook je van woede. Hoe halen die asocialen het in hun hoofd? Hebben ze geen hersens? Kunnen ze niet nadenken? Zien ze niet wat de gevolgen zijn van hun afvalverbranding? Zien en ruiken ze niet wat voor overlast ze veroorzaken.

Het is zondag 14 september.

De zon schijnt.

Het meeste onkruit- en houtafval is verbrand. Het smeulde en rookte gisteren nog lang na.

Resteren een groot zwart geblakerd stuk op het achtererf van de buren, het wijkkantoor van een verzekeringsmaatschappij.....
Zou die maatschappij ook niet kunnen nadenken?

Het grote stuk rood plastic staat nog grotendeels, letterlijk, overeind, waarschijnlijk wachtend tot de asocialen de rest in brand komen steken.

De temperatuur deze dagen schommelt zo rond de 33 a 34 graden Celsius. Het is geen pretje om gedwongen binnen te moeten zitten, omdat een paar idioten het leuk vinden om met vuur te spelen en jij daardoor niet op je balkon kunt zitten, waar steeds een verfrissende wind waait. En door die wind, kwamen gisteren de rook, vuursnippertjes en andere rotzooi op je erf terecht, op je plantjes, op alles.

Benieuwd of die asocialen vandaag weer komen om hun criminele gedrag voort te zetten en verder te gaan met vuurtje steken. Je zult dan weer met ingetogen woede en ongeloof binnen moeten blijven, terwijl de zon brandt......

UPDATE: De volgende dag, maandag 15 september, blijkt het restant aan plastic te zijn verwijderd. Kennelijk is er toch iemand in de omgeving geweest die aan de bel heeft getrokken.

Wayana's in Frans-Guyana bedreigd door vele duizenden illegale goudzoekers

Een Wayana-meisje. (Bron foto: 'Dirty Paradise'/Daniel Schweizer)

'Onze wereld staat op het spel' 

'10.000 Inheemsen sterven in stilte'

10-09-2014  Door: Paul Kraaijer/France24


In het hart van de Amazone, in het Franse overzeese departement Frans-Guyana, speel zich een gezondheids- en ecologisch drama af: illegale goudwinning vervuilt rivieren en vergiftigt lokale inheemsen.

Drie auteurs beschuldigen de Franse staat van 'onthechting', zo bericht de Franse nieuwswebsite France24 op 10 september 2014.

'De aarde is onze moeder, het goud is zijn hart. Als men die aanvalt, sterft zij', aldus Aïkumalé Alemin, woordvoerder van de Wayana's. De inheemse bevolking van Nagorno-Maroni, Frans-Guyana, heeft geen medelijden met zichzelf en raakt niet opgewonden. Hij constateert met bescheidenheid en waardigheid, dat meer dan 10.000 illegale goudzoekers het land roven, de rivier vergiftigen met kwik en zijn volk vergiftigen, zonder daarvoor gestraft te worden.

Wayana, 'naam en bloed', Aïku, zoals hij zichzelf noemt, is Frans. Guyana is de grootste regio van Frankrijk. In de late '60'er jaren heeft de republiek de inheemsen aangespoord de Franse nationaliteit aan te nemen. Vandaag de dag, sterven die eerste burgers - 10.000 inheemsen in Frans-Guyana, met inbegrip van 1.000 Wayana's - in stilte.

In 'Les abandonnés de la République', deze week gepubliceerd door Albin Michel, Alexandra Mathieu, Yves Gery en Christophe Gruner, wordt een beeld geschetst naar het gezondheids- en milieudrama onder de inheemse bevolking, wiens malaise wordt weerspiegeld door de golf van  zelfmoorden, zelfs onder kinderen. 'Beste Franse Republiek. De inheemsen wachten op uw bezoek, schrijf ze. Ze wachten op uw beloften.'

Aiku is echter moe van het wachten. Voor de eerste keer in zijn leven maakt hij de reis naar Cayanne. Hij is de stem van hen die, ondersteund door twee organisaties - Solidarité Guyane en Onag ('Organisation des nations autochtones de Guyane'), een klacht hebben ingediend, in april, bij de administratieve rechter in Cayenne en een schadevergoeding eisen vanwege kwikvervuiling en goudwinning. De beslissing van de rechter is uitgesteld.

'De kwestie van kwik in Guyana is een oud verhaal en wij stellen het niet optreden daartegen door de overheid aan de kaak. Ze wist dat ze iets moest doen, maar dat deed ze niet', aldus de advocaat die de zaak behandelt, William Bourdon. 'De kwikvergiftiging wordt vermeld en bewezen. Dit is een probleem voor de volksgezondheid, de staat heeft een verantwoordelijkheid', sprak hij tijdens een persconferentie in Parijs.

Kwik zorgt voor een langzame dood: het veroorzaakt een gestoorde neurologische en lichamelijke ontwikkeling van mensen die het in hun lichaam hebben gekregen. Kinderen zijn de eerste slachtoffers. Goudzoekers gebruiken het om goudstof te spoelen en vervolgen stroomt het kwik beken in waar het wordt opgenomen door vissen, het hoofdvoedsel van de inheemsen. 'We leiden een traditionele manier van leven. We leven door te jagen en te vissen. Bij ons is er geen supermarkt, maar de families kunnen het zich toch niet veroorloven om eten te kopen', zegt Aïkumalé.

Volgens onderzoek van het 'Institut National de Veille Sanitaire' (INVS) te Inserm, vertoont de inheemse gemeenschap concentraties kwik die ruim boven de WHO-grenswaarden (Wereld Gezondheidsorganisatie) uitkomen. 'Als er niets wordt gedaan op de korte termijn, zijn we op weg naar een vorm van genocide', stelt Jean-Pierre Havard, hoofd van 'Solidarité Guyana', die elk jaar de concentraties van kwik bekendmaakt.

In het dorp Antecume Pata, op drie uur varen met een korjaal ten zuiden van Maripasoula (in de buurt van de grens met Suriname) ziet Aïkumalé met eigen ogen de verwoestende gevolgen van kwikvervuiling in het water onder de Wayana's: huidproblemen ooginfecties, artritis, et cetera. Voor al deze nieuwe kwalen onder de Wayana's hebben de gezondheidsautoriteiten geen andere aanbeveling, dan te stoppen met het eten van vis. Niet realistisch voor een volk wiens leven zich rond de rivier afspeelt. 'Alles wat we nodig hebben vinden we en doen we in de rivier, eten.'

Door de stijgende goudprijzen hebben illegale (Braziliaanse) goudzoekers - 'garimpeiros' - zich in de afgelopen 20 jaar verspreid. Volgens schattingen van de Nationale Gendarmerie in 2013, zijn meer dan 10.000 illegale mijnwerkers actief op bijna 500 locaties in Frans-Guyana. In deze goudzoekerskampen, opgebouwd vanuit het niets, ontmoeten zo'n 1.000 goudzoekers uit Suriname en Brazilië elkaar. Ze vestigden zich een paar weken in dit 'Wilde Westen' van de Amazone, waar het goud wordt gebruikt als wisselgeld. Achter hen laten ze een verrotte woestenij achter, ontdaan van bossen: volgens het WWF, is meer dan 12.000 hectare van het Frans-Guyanese Amazonegebied verwoest.

'Ze komen met hun bulldozers, prostituees, ziekten. Ze gooien hun afval weg, dat wordt gegeten door de dieren waarop we jagen en daardoor worden we ziek. Het bos werd het 'groene paradijs' genoemd, maar door de massale toestroom van goudzoekers werd het het 'zwarte paradijs'. Nu is het de 'groene stad'', zegt Aïku.

Garimpeiros hebben een klimaat van onveiligheid gecreëerd in het bos. In 2012 werden twee Franse soldaten gedood. 'Garimpeiros zijn huurlingen. Mannen durven niet te gaan vissen, de vrouwen zijn bang om het dorp te verlaten. Verkrachtingen, zijn die gemeld? 'Nog niet', antwoordt Aïku, 'maar het zal niet lang meer duren.'

Met het oog op de plaag van illegale goudwinning werd actie ondernomen door de gendarmerie. In 2008 werd door Nicolas Sarkozy, de toenmalige president van Frankrijk, de operatie 'Harpie' in het leven geroepen. Er zou hard worden opgetreden tegen illegale goudzoekers. In 2012 namen soldaten en politie iets meer dan acht kilo goud in beslag. Een druppel water op de gloeiende plaat, in vergelijking met de 5 tot 10 ton per jaar door deze illegale activiteiten geproduceerd goud.

In december 2013, tijdens zijn bezoek aan Frans-Guyana, verzekerd Francois Hollande op zijn beurt dat hij 'zou door gaan tegen illegale goudwinning'. Maar het personeel en de middelen bleven hetzelfde. Hoewel het zeker moeilijk is om het Amazonewoud, dat ongeveer 80 000 km2 groot is, bijna 90% van de Frans-Guyana, te controleren. 'Maar, met hun uniformen, zijn de agenten alleen decoratie in de dorpen. Wat kunnen ze doen? Korjalen tellen die passeren op de rivier?', grapt Aïku.

Geconfronteerd met de al 20 jaren durende goudkoorts, hebben de inheemsen de wapens opgenomen om zichzelf recht te doen. Anderen zijn betrokken bij het illegale ​​transport van goud door het bos.  'Jongeren gaan naar de goudvelden en komen gedrogeerd terug. In het leven, is het belangrijk om te evolueren, maar zonder onze roots te vergeten. Ging naar de school voor twee werelden, niet om de mijne te verwijderen', zegt Aïkumalé. 'Want wat op het spel staat is niet alleen het onderhouden van een levensstijl ten koste van alles, maar het voortbestaan ​​van een volk, van een wereld. Onze.'

Onrust onder de bananenplanten van Jarikaba

Vakbondsleider vliegt collega in de haren

Stakende werknemers lusten hun vakbondsman niet

09-09-2014 Door: Paul Kraaijer/Obsession Magazine

Paramarbo – Het is al een week onrustig onder de Surinaamse bananenplanten van Food and Agriculture Industrie (FAI) te Jarikaba. Sinds maandag 1 september zijn werknemers van het bedrijf in, volgens de bond, 'wilde' staking. Ze willen een loonsverhoging (onduidelijk hoeveel) en hun aandeel van het geld dat is betaald voor de overname van het oude bedrijf Stichting Behoud Bananen Sector (SBBS) door FAI (van het Belgische moederbedrijf Univeg) in januari van dit jaar. De staking is echter niet overgenomen door de vakbond, onder leiding van Michael Sallons, en dat was olie op het vuur en het begin van het op zijn Surinaams smijten met vuil over en weer. Een oproep aan de stakers van de werkgever om vandaag het werk te hervatten vond geen gehoor bij een deel van de actievoerders. Een overzicht van een weekje actievoeren onder de bananen en de rook van met elkaar overhoop liggende vakbondsleiders.

Sallons werd de gebeten hond, vooral toen zijn collega's Robby Berenstein van de vakcentrale C-47 en Dayanand Dwarka, de vakbondsleider van de arbeiders van FAI in Nickerie, een bezoek brachten aan het bedrijf en in gesprek ging met de stakende arbeiders. Dat was het moment, dat ook vakbondsleiders elkaar in de haren vlogen. Berenstein en Dwarka hadden Sallons niet over zijn bezoek in kennis gesteld.

Sallons krijgt meer aandacht dan stakende arbeiders....

'Klein groepje zet collega's aan tot actievoeren'

Sallons liet donderdag 4 september weten, dat ‘een klein groepje is opgestaan en de boel heeft aangezet om in actie te gaan. Zonder de bond te verwittigen, begint men het werk neer te leggen. De mensen zijn halve waarheden verteld en men kijkt niet verder en is erin getrapt. Luister goed naar het accent van de mensen die in opstand gekomen zijn. Het is jammer.' Volgens Sallons had hij de trekkers van de actiegroep uitgenodigd voor een gesprek. ‘Men heeft me gevraagd daar te komen terwijl ik hen niets te zeggen heb. Over hun eisen zijn er al onderhandelingen gaande. Ik heb een bus gehuurd en gestuurd voor die mannen om naar de stad te komen om het uit te leggen. Bij aankomst van de bus op Jarikaba waren deze mensen niet aanwezig.’ Sallons is van mening dat de punten die nu aangehaald worden door de ontevreden arbeiders niet nieuw zijn. Bij de overname van het bedrijf zijn diverse zaken, zoals een loonsverhoging en nieuwe CAO-onderhandelingen, besproken. Er zou volgens de vakbondsman een directielid in België bij Univeg, de moedermaatschappij van FAI, zijn om over deze punten te onderhandelen. ‘Ik had de werknemers wat tijd gevraagd, want het bestuur moet ook nog antwoord krijgen van de directie’, aldus de vakbondsman.

Voor de zevende keer is er op deze wijze een wilde actie op touw gezet door de werknemers. Sallons zegt, dat bij een vorige staking de directie zestien mensen ontslag had aangezegd. ‘Ik ben op mijn knieën gegaan voor die mannen en heb verzocht het ontslag terug te draaien. Uit deze groep waren maar twee personen lid van de bond’, zegt Sallons. Waarmee hij kennelijk wilde duidelijk maken dat er nauwelijks werknemers bij FAI bij een bond zijn aangesloten.

Stakers lusten Sallons plotseling niet meer

Een dag later krijgt, 5 september, krijgt Sallons de wind van voren. De stakende werknemers van FAI zijn plotseling niet over hem te spreken. Ze lusten hem gewoon niet langer. Sallons doet niets voor de stakers en neemt niet eens de moeite om even langs te komen.
Een woordvoerder van de stakers zei het erg te vinden, dat zij als hardwerkende Surinamers strijd geleverd hebben om Micheal Sallons als bondsvoorzitter te plaatsen, maar dat hij nu nauwelijks of helemaal niet voor hun belangen opkomt. De werknemers zijn de houding van de bondsvoorzitter beu en hebben massaal besloten om hem niet meer als bondsvoorzitter te erkennen. Maar, voor geen enkele camera en microfoon kan een arbeider precies uitleggen wat ze nu precies willen. Er zijn vooral emoties te horen, verhitte stemmen, geschreeuw en veel onduidelijkheden en diverse woordvoerders, hetgeen natuurlijk ook niet echt verstandig is. Het lijkt daardoor werkelijk en letterlijk een wilde, weinig gestructureerde, actie van vooral boze werknemers en werkneemsters. Daar tegenover staan een onverzettelijke en naar het zich laat aanzien weinig toegeeflijke directie van het bedrijf en twee met elkaar overhoop liggende vakbondsleiders.

Ondertussen stelt de directie van het bedrijf zich op het standpunt, dat de volksvertegenwoordigers van het district naar de Bemiddelingsraad moeten gaan om een oplossing te zoeken. Zij vroeg de arbeiders om in afwachting daarop alvast de werkzaamheden te hervatten, maar een stakersdelegatie wilde daar niets van weten.

Heren en dames politici en president laten zich niet zien en horen

Ook was er onder de werknemers onvrede te horen over president Desi Bouterse, die sinds zijn aantreden het bedrijf nooit heeft bezocht, terwijl de president van Haïti dat wel op zaterdag 23 maart 2013 bij zijn bezoek aan Suriname deed, omdat er nogal wat landgenoten werkzaam zijn. Maar, niet gezegd wordt door de stakers, dat president Bouterse die dag wegens ziekte was verhinderd. Naast het staatshoofd heeft ook geen enkel Assembleelid uit het district zich laten zien.

Wirwar aan lonen 
Volgens een werkneemster zou het bedrijf genoeg winsten maken om de arbeiders op een behoorlijke manier uit te betalen. Zij wensen nu maandelijks dichtbij Srd 2.000 te ontvangen, aldus die werkneemster, terwijl het salaris nu rond de Srd 700 zou liggen. Er zouden ook arbeiders zijn die maandelijks moeten rondkomen van een salaris tussen de Srd 550 en Srd 850. 'We beginnen om zeven ’s morgens en eindigen om vijf uur ’s middags. We hebben wel nieuwe uniformen gekregen, maar die zijn te warm om in te werken', zei een Haïtiaanse arbeider op 5 september tegenover de nieuwswebsite Starnieuws. Maar, Sallons is in het bezit van loonstrookjes waarop bedragen te zien zijn tussen de Srd 1.300 en Srd 2.200. 'Er zijn basislonen. Hoe meer arbeid je verzet, hoe hoger de vergoeding. Je loon bepaal jezelf. Als je niet werkt of vaak wegblijft, zul je niet veel verdienen', aldus de bondsman vorige week.

De werknemers klagen ook over de erbarmelijke omstandigheden waaronder ze moeten werken. Het bedrijf zou bijvoorbeeld geen kosten dekken, wanneer iemand tijdens zijn of haar werkzaamheden verwondingen oploopt of door een slang wordt gebeten. Daarnaast zouden zij slechts één paar werkkleding krijgen om de hele week aan te trekken. Dit is zonder inbegrip van handschoenen en laarzen.
Het zit de stakende werknemers dwars, dat hun bondsvoorzitter Sallons hen nog niet heeft bezocht. Robby Berenstein en Dayanand Dwarka zijn afgelopen vrijdag daarentegen wel bij het bedrijf en de stakende werknemers geweest. Zij hadden de arbeiders opgeroepen om zich gisteren, maandag 8 september, te verzamelen om samen te kijken hoe uit het probleem te geraken. De vakbondsleiders waren echter afwezig.

Brief op hoge poten van ene bondsman naar de andere

De ‘bemoeienis’ van Berenstein wordt echter door Sallons niet gewaardeerd en dat heeft Sallons zijn collega in het weekeinde middels een scherpe brief laten weten:

'Beste Collega, 

Middels dit schrijven doe ik op u een dringend beroep, het Bacoven bedrijf Food and Agriculture Industrie NV (FAI) niet langer heel grote verliezen te laten leiden en als voorzitter van de op dit moment grootste vakcentrale tevens voorzitter van Ravaksur te zorgen dat de werknemers niet langer misleid worden door de voorzitter van de BABN Nickerie die aangesloten is bij uw vakcentrale.

Ik vind het heel erg jammer, dat u de grootheid niet in acht genomen hebt, een gesprek met mij aan te gaan, hoe een oplossing te brengen in de zaak Jarikaba, terwijl wij de dag voor u zich naar het complex te Jarikaba begaf, in Ravaksur-verband samen om de tafel zaten en u niets hebt laten merken, dat u mij samen met het aangesloten lidbond bij C-47 BABN zou ondermijnen.

Ik heb u als schoolvriend en voorzitter van C-47 altijd gezien als een zeer gerespecteerde man en heb vooral van u verwacht een andere opstelling te etaleren naar de totale vakbeweging toe, het geen blijkt dat, ‘A no alla 0ier tifie na lafu’.

Maar ondanks dat, ga ik voor alle rust voornamelijk arbeidsrust bij het bacovenbedrijf.

Gevaar

Het gevaarlijke in deze is dat, als Univeg besluit het bedrijf te sluiten, er 2.600 arbeiders opnieuw zonder loon en werk zitten en dat heeft toen ook al plaatsgevonden met de voorzitter van de BABN in het bestuur van Surland.

Is het de bedoeling de arbeiders hetzelfde lot opnieuw te laten ondergaan?

Ik weet niet hoe het gaat bij de BABN of de voorzitter een pakket heeft ingediend ter verbetering van de leefomstandigheden van de werkers bij de FAI, hetgeen wij wel gedaan hebben en al goed op weg zijn naar een overeenkomst tussen de directie en de WOFAI onder leiding van mijn persoon.

Uw lidbond ,de BABN, onder leiding van de heer Dwarka was inmiddels acht jaar voorzitter van de BABN voor de oprichting van de bond te Karikaba onder leiding van mijn persoon en heeft in die acht jaren nooit een CAO kunnen ondertekenen voor de arbeiders bij het bacovenbedrijf. De eerste CAO bij het bacovenbedrijf is met mijn komst als voorzitter te Jarikaba in het leven geroepen ofwel gerealiseerd, waarbij de werknemer een bestandszekerheid hebben kunnen krijgen.

Resultaten

Bij mijn aantreden werkte het bedrijf alleen maar met contracten en bij de onderhandelingen heeft het bestuur onder leiding van mij er voor gezorgd dat alle werknemers ook in Nickerie in vaste dienst werden genomen.

Verder geef ik u aan de feiten die de organisatie onder leiding van mij heeft kunnen bewerkstelligen vanaf mijn aantreden:

1. Dat er nu een arbeidsovereenkomst is, is te danken aan Sallons.

2. Dat er in de arbeidsovereenkomst zijn opgenomen.

a. Verplichtingen van de werknemer, vakbond en werkgever.

b. Een vastgesteld arbeidsrooster.

c. Financiële regelingen nu vastgelegd waaronder:

1. Functie-indelingen.

2. Salarisverhoging met mijn komst in 2011 gelijk met 15% en op dit moment wij weer aan tafel zitten voor loonsverhoging.

3. Vergoeding van overwerk is vastgelegd.

4. Voedingstoelage is geregeld.

5. Vervoerstoelage is vastgelegd.

6. Vakantietoelage is aangepast en gaan nu weer voor een aanpassing.

7. Studiekostenregeling.

8. Een pensioenfonds dat sedert de SBBS is opgericht en met de acht jaren voorzitter zijn van de BABN nooit van de grond gekomen is en nu met mijn komst een feit is.

9. Kinderbijslag is ook bij mijn aantreden geregeld. 10. Verhoging van het jaarlijks voedselpakket waarvoor wij op dit moment weer gaan voor een verruiming.

Vakantie-, buitengewoon-, zwangerschap- en onbetaaldverlof is allemaal door de organisatie onder leiding van mij geregeld en vastgelegd.

Verder verbaast het mij, dat exponenten die niet hebben meegewerkt aan het goedgekeurd krijgen van de minimumloonwet, de organisatie proberen over te nemen om in januari 2015 de arbeiders voor zullen houden het verhogen van het minimumloon te hebben gerealiseerd. Met dit schrijven aan u zal ik nu de ogen van de arbeiders openen, dat in januari 2015 het bedrijf verplicht is de lonen aan te passen naar de bedragen zoals goedgekeurd binnen de minimumloonwet en in 2016 de volgende fase, tot dat wij in 2017 het bedrag van Srd 1.200 en nog wat bereikt moeten hebben.

Ook zijn er geluiden dat het personeel in Nickerie een bijdrage heeft ontvangen van de verkoopsom van SBBS naar FAI, maar dat is een pertinente leugen en grove misleiding van de arbeiders van Jarikaba.

Er zijn arbeiders te Jarikaba die geen lid zijn van de bond, die steeds de slimme uithangen, maar over de ruggen heen van andere arbeiders grote sommen geld wensen te verdienen en als dat uw werkwijze en die van uw lidbond BABN is, om die mensen te ondersteunen, dan neem ik het u zeer kwalijk.

Hopende u met dit schrijven van gedachten te laten veranderen en de werknemers niet in een avontuur te storten zoals de kwestie Surland, toen met één van dezelfde bestuursleden in die tijd, toen Surland in elkaar klapte, de heer Dwarka.

De WOFAI onder leiding van de heer Sallons zal altijd opkomen voor arbeiders die zich inzetten en hun plichten nakomen. Wij zullen nooit goedkeuren, dat een kleine groep die als het kan zodra er geen controle is in het veld zit te slapen en aan het einde van de rit evenveel willen verdienen als zij die zich inzetten en zich laten gebruiken ten behoeve van eigen en enge politieke belangen door steeds weer wilde acties te organiseren.

M.L. Sallons'

Directie kraamt dreigende taal uit en roept hulp politie in

Terwijl de ene vakbondsleider zich kennelijk gepasseerd voelt door twee collega's, daarover zijn ongenoegen uit in een pittige brief aan een van die collega's en die ook nog eens als een soort open brief in handen stelt van het lokale journaille, en geen van de drie bondsmannen de moeite nam om gisteren zijn gezicht te Jarikaba te laten zien, laat een woordvoerder van de stakers weten te wachten op een uitnodiging van de directie voor een gesprek.

Die directie had de stakende werknemers afgelopen weekeinde in een advertentie in dagbladen opgeroepen het werk gisteren te hervatten. De directie van FAI stelt zich op het standpunt, dat alle bedrijfsoperaties normaal moeten plaatsvinden. Ze geeft de garantie dat alle maatregelen genomen zijn om de veiligheid van de werknemers te waarborgen. Er is zelfs assistentie van het Korps Politie Suriname gevraagd. Door dat te doen gooi je als directie natuurlijk nog meer olie op het al oplaaiende vuur. 'Er zullen disciplinaire maatregelen genomen worden tegen hen die geen gehoor geven aan deze oproeping', aldus de directie in haar niet mis te verstane en dreigende oproep. Niet echt een verstandige zet van de directie, omdat je natuurlijk je eigen personeel nog meer tegen je in het harnas dreigt te jagen.

De volgende dag, vandaag, dinsdag 9 september 2014, laat vakbondsman Dwarka via de nieuwswebsite Starnieuws weten dat voor hem de maat vol is. Hij zal niet verder bemiddelen en trachten de arbeiders weer aan het werk te krijgen. 'Daar heb ik van afgezien na het gedrag en de uitspraken van Sallons.' Dwarka is van oordeel, dat Sallons de situatie niet meer in de hand heeft. 'De actievoerders stellen primair dat Sallons moet opstappen. Laat hij de eer aan zichzelf houden.' De directe collega van Sallons in Nickerie, die zo'n 1.400 arbeiders vertegenwoordigt, daagt zowel Sallons als de directie uit om dit arbeidsgeschil te Jarikaba op te lossen. De bondsman weerspreekt het verhaal van Sallons, dat hij het gemunt heeft op de vakbond te Jarikaba. 'Ik heb er geen behoefte aan om arbeiders op te hitsen. Ik heb genoeg te doen en ben niet geïnteresseerd.' Hij erkent dat leden van de bond hem vaker hebben aangesproken, maar hij zegt zich niet te willen inlaten met de interne problemen van de vakbond te Jarikaba.

Als volwassen mensen rond de tafel in plaats van vuil smijten en schreeuwen

Slechts een deel van de stakers gaf gisteren gehoor aan de oproep van de FAI-directie om weer aan het werk te gaan. De vakbondsleiders Sallons, Dwarka en Berenstein laten zich vooralsnog niet in Jarikaba zien. Op het actiefront bleef het vandaag stil, maar dat is wellicht de bekende stilte voor een naderende storm. De komende dagen zal moeten blijken wie een groter uithoudingsvermogen en de langste adem heeft: de stakende werknemer en werkneemster, de directie van het bedrijf of vakbondsman Sallons.
Iedereen zou er goed aan doen om als volwassenen met elkaar rond de tafel te gaan zitten in plaats van via de media met allerlei vuil naar elkaar te smijten, te schreeuwen en halve en hele onwaarheden te verkondigen.

UPDATE:
Dayanand Dwarka, voorzitter van de Bacoven Arbeiders Bond Nickerie (BABN), vandaag, woensdag 10 september 2014, in de Ware Tijd:
‘Wij constateren dat u, noch de vakbond te Jarikaba, in staat zijn gebleken om de rust in het bedrijf te doen wederkeren en stellen zowel u als de vakbond te Jarikaba verantwoordelijk voor de negatieve gevolgen voortvloeiende uit de werkneerlegging.' 

Sallons laat donderdag 11 september via Starnieuws weten, dat zo'n 85% van de stakende werknemers het werk heeft hervat. 
'Duidelijk is de leden voorgehouden, dat ze worden misleid door een klein deel van de werknemers, onder wie stafleden, die voor eigen enge politieke belangen het er naar toe willen leiden om het bestuur af te zetten', beweert Sallons.

De arbeiders hebben alleen maandag 15 september het werk hervat, zo bericht het Dagblad Suriname.

Surinaamse rijst in Nederland is verre van Surinaams – Surinaamse minister wil actie

Het rijstbedrog in Nederland

AH bevestigt: 'Onze Surinaamse rijst 'is rijst uit voornamelijk Guyana' 

Silvo bevestigt: 'Onze Surinaamse rijst is afkomstig uit Guyana'

05-09-2014 Door: Paul Kraaijer/Obsession Magazine

Paramaribo – Terwijl de rijstboeren in het Surinaamse rijstdistrict Nickerie worstelen om het hoofd boven water te kunnen houden, er afgelopen dagen grimmige protesten zijn gevoerd vanwege een te lage opkoopprijs van de rijst – waarbij zelfs door de politie pepper spray moest worden gebruikt om boze boeren in Nieuw Nickerie in bedwang te kunnen houden en een paar van hen moesten worden opgepakt vanwege verstoring van de openbare orde – wordt in Nederlandse supermarkten 'Surinaamse rijst' verkocht, terwijl die rijst niet uit Suriname afkomstig is. De consument wordt bedrogen en de Surinaamse rijstboer is de dupe. De supermarktketen Albert Heijn verkoopt 'Surinaamse rijst' afkomstig uit Guyana. Dat heeft het bedrijf donderdag 4 september 2014 tegenover de redactie van Obsession Magazine bevestigd.

De jonge, enthousiaste Surinaamse minister van Landbouw, Veeteelt en Visserij (LVV) Soeresh Algoe doet zijn uiterste best om de boze rijstboeren enigszins tegemoet te treden. De opkoopprijs van rijst is inmiddels door zijn inspanningen verhoogd. Maar, stelt Algoe, welke prijs ook wordt bepaald, de boeren zullen altijd klagen. Dat doen ze al jaren.

Voor de camera en microfoon van een Surinaams nieuwsprogramma liet de bewindsman overigens weten, zeer verbolgen te zijn over het feit, dat terwijl de rijstboeren in Suriname in financieel zwaar weer zijn terechtgekomen, in Nederland rijst als 'Surinaamse rijst' aan de man wordt gebracht, maar er geen korrel rijst vanuit Suriname naar 'de Noordzee' wordt geëxporteerd.

Dat zit Algoe dwars en hij overweegt stappen te ondernemen tegen het bedrog in Nederland. Hij heeft hierover inmiddels een gesprek gevoerd in de Nederlandse ambassade in Paramaribo. En, hij heeft gelijk. In Nederland wordt werkelijk 'Surinaamse rijst' in supermarkten verkocht, terwijl geen enkele korrel rijst in de verpakking daadwerkelijk afkomstig is van Surinaamse rijstvelden.

Surinaamse rijst vooral naar CARICOM-lidlanden

Silvo ook in AH-assortiment

Op de vraag waarom geen rijst naar Nederland wordt geëxporteerd antwoordt de minister: 'Ik heb exporteurs gevraagd waarom geen rijst naar Nederland wordt geëxporteerd en hun antwoord is dat men in 2001 uitgeweken is richting CARICOM-lidlanden (Caribbean Community and Common Market). Mijn wens is echter, dat er weer naar Nederland geëxporteerd gaat worden. Nu wordt vooral geëxporteerd richting Trinidad en Jamaica. Vandaag heb ik nog gesproken met medewerkers van de Nederlandse ambassade in Paramaribo over de 'Surinaamse rijst' in Nederland.'

Het is overigens niet voor het eerst dat de verkoop van nep 'Surinaamse rijst' in Nederland aan de kaak wordt gesteld. Al in januari 2012 meldde de Surinaamse Vereniging van Rijst Exporteurs, VRE, dat 'de goede naam die Surinaamse rijst geniet in Nederland wordt misbruikt'. Rijst uit de Verenigde Staten van Amerika, Guyana en Uruguay wordt opnieuw verpakt en verkocht, zei destijds een VRE-bestuurslid. 'Doordat het vaak om rijst van minder goede kwaliteit gaat, is de reputatie van ons product nu beschadigd', zei hij. Maar, echte actie tegen het Nederlandse bedrog werd nimmer gevoerd.

Een van de supermarkten die 'Surinaamse rijst' vandaag de dag in haar verkoopassortiment heeft is Albert Heijn. Deze supermarktketen verkoopt drie merken 'Surinaamse rijst', namelijk 'AH Basic Surinaamse rijst lange korrel', 'Silvo Surinaamse rijst' en 'Unirice Surinaamse rijst'. Maar, de 'Surinaamse rijst' van Albert Heijn is in werkelijkheid werkelijk geen rijst uit Suriname, maar uit buurland Guyana.

'De Guyanese rijst is van het type Surinaamse rijst'

Lukas Burgering van Ahold Mediarelaties (Ahold, het moederbedrijf van Albert Heijn) bevestigt dat de door Albert Heijn verkochte 'Surinaamse rijst' geen Surinaamse rijst is.

'Het land van herkomst voor AH Surinaamse rijst is voornamelijk Guyana. Dit is het buurland van Suriname en het gebied waar de rijst groeit is daadwerkelijk het grensgebied. De omstandigheden zijn dus hetzelfde, de rijst is hetzelfde alleen loopt er een grens door het gebied. Wanneer u dus letterlijk kijkt hebt u gelijk, de rijst komt niet uit het land Suriname. Maar wanneer we naar het product kijken, is de rijst wel degelijk van het type Surinaamse rijst', aldus een wel heel simpele uitleg van Albert Heijn.

'Merknaam is een soortnaam geworden'

Burgering: 'Surinaamse rijst staat vooral bekend om zijn droogkokende, extra lange rijstkorrel. De ingrediëntendeclaratie op de verpakking geeft aan dat de verpakking langgraan witte rijst bevat. Middels ons slijp- en polishproces verwerken we deze rijst tot een hoge kwaliteit rijst. Van oudsher is, met name in Nederland, 'Surinaamse' rijst een begrip die een bepaalde kwaliteit rijst representeert. De merknaam is een soortnaam geworden. Door verschillende omstandigheden is de verkrijgbaarheid van rijst in Suriname problematisch. De industrie heeft daardoor zijn toevlucht gezocht in alternatieve origines, met handhaving van de aloude kwaliteitsbeleving die gekoppeld is aan Surinaamse rijst. Dit kan je vergelijken met bijvoorbeeld het begrip 'Risotto'. Voor een Italiaan staat risotto gelijk aan Arborio of Carnaroli, maar het begrip risotto in Nederland omvat veel meer rijstsoorten dan alleen deze soorten.'

Een mooie uitleg van de supermarktketen, maar feit is dat Albert Heijn de consument belazert.

Silvo en de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit waren niet bereikbaar voor commentaar.

Noot:
In een iets andere vorm had ik dit artikel ook ter plaatsing verzonden aan de lokale kranten. Maar, die hebben er niets mee gedaan. Kennelijk wordt de nieuwswaarde ervan niet ingezien of duldt men geen artikelen van anderen dan de eigen 'journalisten' in hun kranten. Het Surinaams journaille zal ik, zo vrees ik, nooit kunnen doorgronden.....of, ze wachten nog even, en gaan op een moment met
'mijn' 'Surinaamse rijst' in Nederland aan de haal.

UDPDATE: Silvo heeft alsnog, woensdag 10 september, gereageerd:

Nadat eerder de grote Nederlandse supermarktketen Albert Heijn bevestigde, dat haar ‘AH Surinaamse rijst’ geen korrel Surinaamse rijst bevat, maar rijst uit vooral Guyana, heeft vandaag, woensdag 10 september 2014, ook het bedrijf Silvo tegenover de redactie van Obsession Magazine bevestigd, dat haar ‘Silvo Surinaamse rijst’, te koop bij onder andere Albert Heijn, geen Surinaamse rijst is. 

Silvo zegt in een reactie dat ‘de benaming ‘Surinaamse rijst’ een algemeen gebruikte naam is voor een speciaal type, hoog gekwalificeerde rijst, extra lang en droogkokend, en niet doelt op het land van herkomst’.

‘De ‘Surinaamse rijst’ heeft soms zijn oorsprong in Suriname of in buurlanden van Suriname. De ‘Silvo Surinaamse rijst’ die in Nederland wordt verkocht, is momenteel afkomstig uit Guyana’, aldus het in Papendrecht gevestigde bedrijf.

‘Op dit moment zijn we de verpakking van ‘Silvo Surinaamse rijst’ aan het veranderen om duidelijkheid te verschaffen voor onze consumenten. Deze verandering zal in de komende maanden geëffectueerd worden.’

'Surinaamse' roti's van Rosita's genomineerd voor Gouden Windei 2014 - Roti's komen uit Nederlandse tortillafabriek

De 'authentieke roti's uit Suriname' van Rosita's en de rundervinken van Albert Heijn zijn genomineerd voor het Gouden Windei 2014. Dat is de verkiezing van consumentenorganisatie Foodwatch voor het meest misleidende voedselproduct.

De 'authentieke Surinaamse Roti's' van Rosita's blijken gewoon uit een Nederlandse tortillafabriek te komen, zegt Foodwatch. 'Ze hebben dan ook een compleet andere structuur en bite dan het origineel en hebben niets met Suriname te maken.'

Op sociale media werd door duizenden consumenten geprotesteerd tegen de zogenaamde Surinaamse roti's en dat verscheen weer in de krant: de roti's van Rosita's zijn hartstikke nep. Ze komen niet eens in de búúrt van de authentieke Surinaamse roti.

Foodwatch onderzocht de 'roti' en ontdekte dat de protesterende consumenten gelijk hebben. De receptuur heeft niets met Suriname te maken. Rosita's plakt er gewoon een sticker 'Surinaamse Roti's' op en legt ze in de supermarkt bij de andere Surinaamse producten.

Ook de ontbijtbiscuits van BelVita, de groentesoep van Knorr en het vruchtendrankje Multivitamin van Capri-Sun zijn in de race. Foodwatch komt tot de nominatie door klachten van consumenten te combineren met eigen onderzoek. De vijf genomineerden hebben het volgens de organisatie 'echt te bont gemaakt.'

Foodwatch is inmiddels door de redactie van Obsession Magazine geïnformeerd over de 'Surinaamse rijst' van Albert Heijn en Silvo. Deze rijst bevat namelijk geen korrel rijst uit Suriname, maar uit Guyana. Beide bedrijven hebben dat tegenover de redactie van Obsession Magazine bevestigd.

UPDATE: De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit heeft maandag 15 september alsnog gereageerd en gesteld dat 'Surinaamse rijst' rijst moet bevatten afkomstig uit Suriname. Is dat niet het geval, dan is er sprake van misleiding:

'Surinaamse rijst is geen product als bedoeld in verordening 510/2006, Het is een beschermende oorsprongsbenaming of een beschermende geografische aanduiding.

Het valt wat aanduiding betreft onder de algemene regels. Een vrijwillige vermelding van het land van oorsprong is om de consument te attenderen op de kwaliteit van het product. Deze vermelding mag niet misleidend zijn: als "Surinaamse rijst" aangeduide rijst moet uit Suriname afkomstig zijn.(...)'