CV's, workshops, diploma's en veel gebakken lucht

Je wordt doodgegooid met workshops en 'master classes'

21-07-2012   COLUMN   Door: Paul Kraaijer


Suriname lijkt bedolven te worden onder workshops, 'master classes', informatie bijeenkomsten en diploma's. Hier kom je met het ontvangen van je schooldiploma zelfs op de landelijke televisie, in het Surinaamse journaal of in het Surinaamse EenVandaag. Het grote uitgestrekte Suriname is eigenlijk net zo klein als een Nederlandse provinciestad, maar zelfs daar worden diploma-uitreikingen niet door de regionale omroep in beeld gebracht.

Maar, hoe zinvol en waardevol zijn al die workshops en 'master classes' die hier bijna dagelijks worden gegeven.... Je wordt er haast mee 'doodgegooid'.

En wat is de waarde van al die ontvangen mooi vorm gegeven 'diploma's' en 'certificaten' die worden uitgereikt tijdens vermeende officiele bijeenkomsten, waar 'journalisten' als bijen op een pot honing op af stormen....en waar afgestudeerden in hun meest nette kleding rondhuppelen als blije veulens in de weide met op de hoofden de bekende zwarte, rode, gele of groene 'academische baret' - die je in Nederland in een feestartikelen winkel zou kunnen kopen - om alles nog interessanter te doen lijken. Handjes worden geschud, hier en daar een voorzichtige bosie en er moet vooral veel gelachen worden in de lens van een foto- of videocamera.

Natuurlijk, studeer je af aan de Anton de Kom Universiteit dat hoort dat zo, maar hier hoort dat ook als je op andere hogere scholen, zoals een lerarenopleiding, afgestudeerd bent en je diploma ontvangt. Het oogt allemaal wat overdreven, maar de blijdschap van de afgestudeerden is echt en oprecht. Alhoewel, wanneer je op televisie ziet hoe bijzonder hysterisch sommige studenten en scholieren voor de camera van bijvoorbeeld Apintie's 'In de Branding' reageren als ze te horen hebben gekregen dat ze geslaagd zijn, dan kan ook de grootste kritikaster er niet omheen dat het behaalde diploma van enorm groot belang moet zijn voor de geslaagde.

Suriname is verzot op diploma's, certificaten, zogenoemde 'titels' en ellenlange cv's, waarvan je duizelig wordt door alle 'dure' benamingen, titels, workshops en dan ook nog veelal in het Engels....tja, ai baja, tres chique toch, dr., drs., prof., mr. ..... En ja, 'bachelor, klinkt ook niet slecht, toch.

Overigens liet het Assembleelid Ronny Asabina - van de partij met de welhaast Middeleeuws klinkende naam 'partij voor Broederschap en Eenheid in de Politiek', BEP - op 28 mei 2011 in De Ware Tijd optekenen dat 'Surinaamse wetenschappers' 'titel- en cv-geil' zijn...... Hij heeft een punt.

Het oogt en lijkt dus allemaal heel interessant en velen zullen maar wat blij zijn dat zij een zoveelste certificaat of diploma of zelfs een simpele workshop aan hun cv kunnen toevoegen, maar hoe waardevol is zo'n cv......... Is het niet heel veel gebakken lucht en ietwat overdreven?

Verbrandingsoven medisch afval in bewoond gebied

Hoe milieubewust is directeur Bergraaf van ReComSur – Er zit een luchtje aan de oven

Papier en praktijk twee gescheiden werkelijkheden


17-07-2012   Door: Paul Kraaijer

Het afvalverwerkingsbedrijf ReComSur N.V. (Recycling Company Suriname) blijkt al enkele maanden op een perceel aan de Commissaris Weythingweg te Wanica medisch afval ‘proef’ te verbranden in een verbrandingsoven (op de ReComSur-website wordt die tak van het bedrijf omschreven als: Medical Waste Business Unit, Commissaris Weytingweg 127 Oost, Leiding 11 A, Paramaribo – Suriname). Omwonenden, die verbrandingsoven staat dus gewoon in bewoond gebied, ondervinden hinder van de afvalverbranding en maken zich zorgen, omdat het gaat om medisch afval.

‘Waakhond’ opent de aanval op ReComSur en directeur Bergraaf
Het actualiteitenprogramma ‘Waakhond’ van Sky Radio & TV besteede op vrijdag 13 juli 2012 uitgebreid aandacht aan deze zaak. De vertoonde beelden van onder andere de dikke zwarte rook afkomstig uit een schoorsteen van de verbrandingsoven, spraken boekdelen. Bewoners die op korte afstand van het ReComSur-terrein wonen deden hun onthutsende verhaal. De directeur van het bedrijf, Humphrey Bergraaf, werd door een medewerkster van ‘Waakhond’ telefonisch benaderd met een serie kritische vragen over de aanwezigheid van die verbrandingsoven voor medisch afval in een bewoonde buurt.

Hoelang wordt er al medisch afval verbrandt aan de Commissaris Weythingweg, heeft ReComSur hiervoor de benodigde vergunningen, wat voor medisch afval wordt verbrand, zijn de omwonenden ook vòòraf geïnformeerd over de komst van die oven in hun buurt, bent u bereid om in de studio in discussie te treden met enkele omwonenden en worden er ook petflessen verbrand? Dat waren een paar van de vragen aan de heer Bergraaf die op de meeste vragen geen afdoende antwoord wist te geven. Voor wat betreft een eventuele vergunning liet Bergraaf weten dat slechts een Hinderwetvergunning is vereist en dat hiertoe een aanvraag loopt. Maar, al sedert maart van dit jaar wordt in de oven afval verbrand, dus zonder een vergunning. Op de website van ReComSur wordt gesteld dat het bedrijf beschikt over alle vereiste vergunningen voor alle handelingen die te maken hebben met afvalverwerking – ‘ReComSur N.V., has all of the necessary licences relating to waste handling activities in place.’

Buurtbewoners wonen sinds maart onder zwarte giftige rook
Luisterend naar de ontwijkende antwoorden van Bergraaf bekruipt je het gevoel dat er iemand spreekt die het niet zo nauw neemt met het milieu, die niet goed bekend is met wet- en regelgeving, die liever omwonenden uit de weg gaat, die de waarheid niet helemaal spreekt, die omwonenden niet serieus neemt, die zich in het nauw gedreven voelt en misschien ook iemand die op zijn terrein laat in de avond en ’s nachts van alles en nog wat verbrandt en zeker niet alleen medisch afval. Volgens omwonenden worden er namelijk ook petflessen en zelfs computers in de oven gedonderd. Op het terrein liggen vele grote plastic zakken vol petflessen, terwijl het bedrijf voor dat afval een speciale locatie heeft aan de Wayamboweg te Saramacca. De naaste buren van ReComSur aan de Commissaris Weythingweg ondervinden hinder van de rook en de bedrijfsactiviteiten op het terrein van het bedrijf. Bij het verbranden van medisch afval komen ook nog eens diverse giftige stoffen vrij, waaronder zware metalen en dioxine.

‘Waakhond’ was uitgenodigd om bij ReComSur aanwezig te zijn om de ondertekening van een samenwerkingsbijeenkomst tussen het bedrijf en het ministerie van Volksgezondheid bij te wonen. ReComSur ontving van het ministerie in bruikleen een door Amerika geschonken verbrandingsoven voor het verbranden van medisch afval. Toen een ploeg van ‘Waakhond’ bij ReComSur arriveerde, bleek dat de ondertekening op het laatste moment was verplaatst naar het ministerie. Kennelijk voelden zowel ReComSur als het ministerie nattigheid en hadden zij liever toch geen vertegenwoordigers van de pers op het bedrijfsterrein: er zouden slapende honden wakker gemaakt kunnen worden......

WASPAR en haar defecte verbrandingsoven voor medisch afval

In het kader van mijn onderzoek naar de opslag en verwerking van laag radioactief afval in Suriname tussen juni 2003 en de Nederlandse zomer van 2005, ontving ik op 26 augustus 2004 een brief van een heer George R. Bijnoe, ‘senior officer public relations and communications’ van Suralco. Ik had hem benaderd na verkregen informatie van de Pan American Health Organization, PAHO, dat bij Suralco een verbrandingsoven zou staan. Hij liet mij onder andere het volgende weten:

‘(...) In het verleden hebben wij op verzoek van lokale ziekeninrichtingen uitsluitend gebruikte injectienaalden in onze medische verbrandingsoven te Paranam vernietigd. Teneinde echter te voorzien in de behoefte der ziekeninrichtingen Diakonessenhuis en het St. Vincentius Ziekenhuis te Paramaribo werd in de maand april 2002 een medische verbrandingsoven geschonken aan de Stichting WASPAR voor gezamenlijk gebruik door de beide voormelde ziekenhuizen. Daarbij werd op het management van WASPAR uitdrukkelijk een beroep gedaan andere medische instellingen dan de twee voormelde ziekenhuizen, op hun verzoek, ook van dienst te zijn bij de vernietiging van hun medisch afval. (...)’

Op 30 juni 2005 benaderde ik WASPAR voor nadere informatie en op 15 augustus 2005 ontving ik deze veelzeggende, maar ook nietszeggende, reactie van Stichting Wasserij Particulieren Ziekenhuizen, WASPAR:

‘In verband met genoemd onderwerp deel ik u mede, dat wij u buiten het Ministerie van Volksgezondheid om geen informatie kunnen mededelen. De stg. Wasserij Particuliere Ziekenhuizen valt onder het Min. van Volksgezondheid, het hoogste orgaan m.b.t. de volksgezondheid, dus adviseren wij u uw brief te richten aan deze instantie. Zij zal op haar beurt ons hiervan verwittigen, en indien nodig zelf hierover met u corresponderen.’

Waarom kon WASPAR niet zelf reageren, het is immers gewoon een stichting.
Vervolgens heb ik niets meer vernomen......ook niet van het ministerie, dat diverse malen door mij tijdens mijn onderzoeksperiode is benaderd.

Volgens een in 2006 uitgebracht rapport van drs. Louise Francis Zuilen van de Universiteit van Gent, België, verbrandt WASPAR onder andere ampulen en injectienaalden, oude en niet meer te gebruiken medicijnen van apotheken, handschoenen en verbandmateriaal uit operatiekamers van ziekenhuizen en matrassen en beddengoed van AIDS-patiënten. Uit haar onderzoek werd ook duidelijk dat al het andere medisch afval gewoon op de vuilstort Ornamibo wordt gedumpt, waar het een risico oplevert voor ‘rapers’, mensen die bruikbare spullen voor verkoop zoeken tussen al het afval. De as uit de WASPAR verbrandingsoven wordt ook te Ornamibo gedumpt, aldus het rapport.

ReComSur heeft sinds begin 2011 verbrandingsoven te Saramacca......
In februari 2011 werd bekend dat ReComSur met een door het ministerie van Volksgezondheid ter beschikking gestelde vrachtwagen medisch afval zou gaan inzamelen. In een opgesteld contract werd opgenomen dat het medisch afval wordt vernietigd in ‘een nieuwe verbrandingsoven van haar bedrijfsplant in Saramacca’, aan de Wayamboweg 54. Bij de ondertekening liet de directeur van ReComSur, Humphrey Bergraaf, weten dat het verbranden van medisch afval volgens internationale normen en regels gaat geschieden. Gebruikelijk was dat medisch afval ‘gewoon’ werd verbrand op de Hindoestaanse cremeerplaats te Weg naar Zee. Verbrandingsovens mogen niet in bewoond gebied worden geplaatst. ReComSur maakte verder bekend dat een tweede oven zou worden aangeschaft ‘om metalen, zoals naalden, te smelten’; dat is mogelijk de oven die sinds maart van dit jaar aan de Commissaris Weythingweg staat.

Zo’n anderhalf jaar later, 13 juli 2012, wordt bekend dat ReComSur van het ministerie van Volksgezondheid een verbrandingsoven in bruikleen krijgt om medisch afval te verwerken en te verbranden. Daartoe werd op 11 juli 2012 een overeenkomst ondertekend in het ministerie. Behalve de nieuwe ReComSur-oven zijn er nog twee verbandingsovens voor medisch afval in Suriname: WASPAR beschikt over een oven, maar die zou ‘kapot’ zijn en het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) heeft ook een verbrandingsoven, maar die zou ‘verplaatst’ moeten worden.

Onduidelijk is wat WASPAR nu doet met medisch afval en hoelang haar oven al ‘kapot’ is en waarom de oven van het AZP ‘verplaatst’ moet worden en naar waar...... Zowel het AZP als mevrouw Marthelise Eersel,  directeur van het ministerie van Volksgezondheid, waren ‘niet bereikbaar’ voor een reactie.

Het is niet de eerste keer dat WASPAR te kampen heeft met een defecte verbrandingsoven. Eind september 2006 werd bekend dat diverse medische instellingen al maandenlang zaten opgescheept met vuile en gebruikte medische spullen die ze niet kwijt konden. Reden: een defecte verbrandingsoven bij WASPAR. Toenmalig minister Celsius Waterberg van Volksgezondheid was niet op de hoogte dat de oven al enkele maanden kapot was.

Onhandig optreden ministerie van Volksgezondheid

Mevrouw Marthelise Eersel, liet in het ABC actualiteitenprogramma ‘Magazine 4’, vrijdagmiddag 13 juli, weten dat onderzocht gaat worden waar de oven geplaatst gaat worden. Maar die oven – volgens omwonenden – staat al sinds maart van dit jaar op het terrein van ReComSur aan de Commissaris Weythingweg/Leiding 11A en is ook sinds die maand een paar malen per dag in werking. Ook zei mevrouw Eersel dat omwonenden nog geïnformeerd gaan worden door het ministerie over de verbrandingsoven. Dat lijkt de omgekeerde wereld. Normaal gesproken ga je als overheidsinstantie of als ReComSur eerst burgers fatsoenlijk informeren over plannen en voornemens om vervolgens al dan niet tot uitvoering ervan over te gaan. Een ander opmerkelijk gegeven is dat gewone burgers geen huishoudelijk afval op de eigen percelen of in bermen of in trenzen meer mogen verbranden. Dit plaatst het verbranden van medisch afval in een verbrandingsoven op een perceel in een bewoonde omgeving te Wanica in een bedenkelijk daglicht en het lijkt op het meten met twee maten en inconsequent overheidsoptreden.

Kwestie stinkt
Deze hele kwestie stinkt aan alle kanten. Zowel voor wat betreft het handelen van ReComSur als vermeend milieubewuste onderneming, maar ook voor wat betreft het amateurische en onzekere handelen van het ministerie. ReComSur plaatst een verbrandingsoven in bewoond gebied en de overheid heeft dat toegestaan. De kwestie stinkt ook, omdat het er sterk naar riekt dat ReComSur in de oven ook grote hoeveelheden ander afval, vooral petflessen, aan het verbranden is. De dikke zwarte rookpluimen die uit de korte schoorsteenpijp walmen lijken te duiden op verbranding van plastic materialen.

De directeur van ReComSur is ook nog eens secretaris van de stichting Suriname Waste Management, SuWaMa, die zich samen met de Surinaamse gemeenschap, het bedrijfsleven en de overheid inzet voor een schoner Suriname. Volgens de website van de stichting is dit haar ‘missie’: ‘Het is onze missie om het bewustzijn van de Surinaamse samenleving en bedrijven stelselmatig te verhogen zodat zij op verantwoorde wijze omgaan met milieu, energie en afval. Op naar een schoner Suriname!’

Verder is Bergraaf sinds februari 2011 directeur (‘CEO’) en oprichter (‘founder’) van Suriname Offshore Marine Services, een servicebureau op het gebied van off-shore drilling activiteiten voor oliemaatschappijen (ReComSur houdt zich ook bezig met verwerking van afval uit de on- en offshore industrie en het schoonmaken van opslagtanks)......en sinds juli 2010 directeur van Match Business Consultancy N.V., advisering op het gebied van duurzaam ondernemen. ...... en zo kun je je eigen bedrijven voor elkaar laten werken.......

Aanzien aangetast
De begin dit jaar in alle stilte op het terrein van ReComSur aan de Commissaris Weythingweg geplaatste verbrandingsoven voor medisch afval, heeft het aanzien van het bedrijf als een milieubewust bedrijf aangetast.

Directeur Bergraaf schermt graag met het milieubewustzijn binnen het bedrijf. Dat werd in november 2011 duidelijk toen het zogenoemde ISO 9001:2008 (kwaliteitsmanagement) en 14001 (milieumanagement) werd behaald. Een trotse Bergraaf liet toen weten: ‘Met het behalen van deze ISO certificaten wordt aangegeven dat wij continu onze werkwijze zullen verbeteren en ook steeds de kwaliteit zullen verhogen hierdoor zal ReComSur N.V. ook beter en meer rekening houden met de diverse milieuaspecten en milieueffecten en daar waar nodig de impacts van deze milieueffecten direct tot minimum beperken.’

(De ISO 9001 is de internationale norm voor kwaliteitsmanagementsystemen. De organisatie ISO (Genève) staat in voor het opstellen en beheren van duizenden verschillende normen. De meeste hiervan zijn productgericht, maar enkele normen slaan op generieke managementsystemen. Verreweg de bekendste is de ISO 9001. Volgens de ISO 9001 standaard moet het kwaliteitsbeleid van het bedrijf op papier staan en moet dit beleid bekend zijn bij alle medewerkers. De organisatie moet zorgen voor het verhogen van de klantentevredenheid door te voldoen aan de eisen en wensen van de klanten en aan de wettelijke eisen die van toepassing zijn op het product of de dienst van de organisatie. Daarnaast moet de organisatie de bedrijfsprocessen beheersen en die ook kunnen aantonen. Nadat een externe audit is uitgevoerd, kan het bedrijf een certificaat ontvangen waaruit blijkt dat voldaan wordt aan de eisen van de standaard. Dat is een teken voor het bedrijf en haar klanten dat zij op een vooraf gestelde en gestructureerde manier aan kwaliteitsmanagement (zorg, beheersing en borging) doet. Dit is echter geen garantie voor een kwalitatief goed product.)

Milieubewustzijn bij ReComSur ver te zoeken......
In de praktijk blijken echter milieuaspecten en milieueffecten geen enkele invloed te hebben op de commerciële wijze waarop ReComSur wordt geleid. Het constante schermen met ISO-certificering en –normen door Humphrey Bergraaf lijkt misplaatst en van geen enkele importantie.

Papier en praktijk zijn twee gescheiden werkelijkheden, zeker voor wat betreft het vermeende milieubewuste ReComSur. Bergraaf was niet bereikbaar voor commentaar.

Noot:
Voor wie wil weten wat binnen de Pan American Health Organization (PAHO) / World Health Organization (WHO) de definitie is van 'medisch afval', klik hier.

(Bron foto verbrandinsgoven WASPAR)

Voor het artikel had ik op 13 juli de heer Bergraaf met een paar vragen via email benaderd. Pas op 19 juli ontvang ik een - begrijpelijke - geïrriteerde reactie. Hieronder een paar van zijn opmerkingen.

'Dat er rook uit de schoorsteen komt is een zeer normaal verschijnsel bij een verbrandingsoven.'

'Gelet moet worden op de concentratie van de uitstoot en niet omdat er rook uit de schoorsteen komt is dat per definitie verkeerd/slecht/giftig.'

'De radius van deze oven is gesteld op 50 meter. Op deze afstand zijn er geen bewoners. Aan de achterkant van het terrein is er een kanaal en bos, aan voorzijde bewoners op 200-300 meter afstand, rechterzijde 75 m een bewoonster en linkerzijde 150 m een leegstaand pand, althans nooit een bewoner aangetroffen.'
'Door een brand bij Waspar is de verwerkingscapaciteit daar komen weg te vallen. ReComSur die de oven reeds 7 maanden had gestald in een lood werd gevraagd te helpen dit probleem op te lossen, noodzaak en noodsituatie.'

'Uw conclusies t.a.v. het niet bekend zijn met wet en regelgeving verwijs ik naar het rijk der fabelen.'

'Hoe kunnen wij geheel gratis plastic flessen en computers ophalen en die gaan verbranden? Wij zijn geen dief van onze eigen portemonnee. Gratis zakken verstrekken en gratis ophalen en dan verbranden???'

'Aan een zijde van terrein te Leiding is er een scheidingsstation waar alle plastic flessen/toners/blikjes/ gesorteerd worden voor verdere verwerking aan de Wayamboweg.
Nooit is gesteld dat de oven aan de Wayamboweg zou komen te staan. In eerste aanleg was er sprake van het district Saramacca.'

'Dat ik mijn bedrijven voor elkaar laat werken, wat niet zo is maar stel dat dan nog is dat geen misdaad.'

'Zonder een bezoek te brengen aan ons bedrijf schrijft u een artikel dat totaal niet op waarheid berust.'

'Ik zal u per direct uit ons bestand laten verwijderen want een gedegen journalist doet eerst onderzoek alvorens aantijgingen te doen die u niet kan waarmaken.'

Mijn reactie:

'Ik vind het jammer dat u zo reageert, vooral daar ik u op 13 juli via email een aantal vragen heb gesteld waarop geen enkele reactie is ontvangen. Dus, voordat ik mijn artikel heb geschreven, heeft u de kans gehad te reageren. Dat u nu pas reageert, nadat het programma Waakhond hierover heeft bericht, betreur ik. Natuurlijk begrijp ik uw reactie, want het is nooit leuk als er eens een wat meer kritisch artikel verschijnt en dan nog slechts op op een hand te tellen webblogs. Had u gereageerd als het artikel een wat meer positieve inhoud zou hebben gehad?

Voor de duidelijkheid, ik ben geen journalist, maar een schrijver/blogger en ik heb u de gelegenheid geboden om op mijn email van 13 juli jongstleden te reageren en ik heb zeker geen 'aantijgingen' gedaan. Als u de tekst eens goed zou lezen ziet u dat ik met regelmaat het woord 'lijkt' gebruik hetgeen niet een stelligheid of feit impliceert. De informatie in mijn artikel is afkomstig uit allerlei openbare bronnen en media-artikelen. Ik heb zelf werkelijk niets verzonnen alleen hier en daar zelf conclusies getrokken en dat mag ik als onafhankelijk schrijver/blogger doen. Het zijn mijn conclusies, goed of niet goed.

Als u beweert dat het artikel niet op waarheid berust, waarom heeft u dan niet gereageerd op eerdere publicaties in de media over bijvoorbeeld uw 'plant' te Saramacca? (http://www.starnieuws.com/index.php/welcome/index/nieuwsitem/4636)

Natuurlijk doet u goed werk voor het milieu, maar deze kwestie rond uw verbrandingsoven was/is op zijn zachtst gezegd niet erg handig en dan is het voorstelbaar en voorspelbaar dat er op een moment kritiek komt. Feit is dat een milieubedrijf een verbrandingsoven voor medisch afval sinds maart van dit jaar - ook al was het een noodsituatie - in werking heeft gehad in bewoond gebied zonder vergunning en ja, op uw website, staat werkelijk dat u beschikt over alle vereiste vergunningen.

Ik heb niet als feit gesteld dat petflessen en computers worden verbrand, dat beweren omwonenden. Dat u uw bedrijven mogelijk voor elkaar laat werken is inderdaad geen misdaad en dat heb ik ook nergens geschreven, het zegt alleen iets over hoe u werkt, niets meer en niets minder. U verwerkt o.a. offshore afval en heeft een servicebureau dat voor die sector werkt.......handig, toch. Natuurlijk, geen probleem, maar wel feitelijke informatie die ik in het artikel heb verwoord.

Dat u mij uit uw bestand verwijderd vind ik prima, immers wat heb ik van u de laatste jaren mogen ontvangen?

Overigens hoop ik dat mensen eerst eens artikelen goed lezen alvorens met allerlei beschuldigingen te komen, dan zal snel duidelijk worden dat 99% van de beschuldigingen ongegrond zijn.

Net als u hoop ik dat er snel wetgeving komt, maar ja, hoelang wacht Suriname al op een Milieuwet? U zou juist blij moeten zijn met de kritische houding van velen ten aanzien van uw verbrandingsoven en dat mensen zich zorgen maken om het milieu en hun gezondheid. Mensen die zonder dat zij vooraf zijn geinformeerd, geconfronteerd zijn met een verbrandingsoven in hun omgeving.

Ik hoop dat wet- en regelgeving snel op orde zijn en dat u gewoon uw werkzaamheden binnen die wet- en regelgeving kunt uitvoeren, want u bent wel een pionier als het gaat om de verwerking van petflessen, maar dat was in deze case niet aan de orde.'

Seedorf nauwelijks dag in Rio de Janeiro: boete voor rijden zonder rijbewijs

Seedorf staande gehouden bij alcoholcontrole

07-07-2012  Door: Paul Kraaijer

De nieuwe sterspeler van de Braziliaanse club Botafogo is nauwelijks een dag in Rio de Janeiro, thuisbasis van zijn nieuwe club, of hij werd al staande gehouden door de politie.

Hij reed vanochtend over de Avenida Vieira Souto, aan de rand van Ipanema in het zuiden van de stad.

Volgens diverse Braziliaanse media werd hij zaterdagmorgen rond kwart over een staande gehouden in het kader van de droogleggingsactie ‘Blitz da Lei Seca’ van de politie. Volgens een woordvoerder van de deelstaatregering moest Seedorf ook een ademtest doen. Hij bleek echter geen alcoholhoudende drank te hebben gedronken.

Het rijden zonder rijbewijs leverde hem wel een boete op van iets meer dan vijftig Amerikaanse dollar.

Seedorf is vanmiddag officieel voorgesteld aan de fans van Botafogo in het Engenhão stadion voor de wedstrijd tegen Bahia, geldig voor de 8e ronde van het kampioenschap.

(Bron foto)

Suriname niet aanwezig bij 64e jaarvergadering IWC te Panama

Stemrecht Suriname sinds 2011 opgeschort wegens contributieachterstand

Plan voor walvisreservaat in Zuid Atlantische Oceaan verworpen

02-07-2012 Door: Paul Kraaijer


De 64e jaarvergadering van de Internationale Walvis Commissie, IWC, is vandaag begonnen in Panama Stad. Maar, zonder deelname van de Surinaamse afgevaardigde. Suriname blijkt al sinds 29 mei 2011 binnen de IWC geen stemrecht meer te hebben. Het stemrecht is voor onbepaalde tijd opgeschort. De reden is een achterstand in de contributiebetaling. Mr. Muriel Wirjodirjo, die Suriname bij de IWC vertegenwoordigt, is deze dagen dan ook niet aanwezig tijdens de 64e jaarvergadering van 2 tot 6 juli 2012.

Het opschorten van het stemrecht voor Suriname werd 2 juli bevestigd door mr. Dr. Simon Brockington van het secretariaat van de Internationale Walvis Commissie in het Britse Cambridge: ‘Just to confirm that the voting rights of Suriname are still suspended’,aldus Brockington. Ook kon hij bevestigen dat de Surinaamse afgevaardigde bij de IWC afwezig is in Panama.

Mr. Muriel Wirjodirjo, waarnemend hoofd Kust-, Binnenwateren- en Diepzeevisserij (KBD) van het ministerie van Landbouw,Veeteelt en Visserij (LVV), is sinds 1 juni vorig jaar de Surinaamse afgevaardigde bij de IWC. Behalve het stemrecht voor Suriname, werd dat recht ook opgeschort vanwege contributieachterstand voor Belize, Congo, Guinea, Mali, Mauritanië, Slowakije, St, Lucia en St. Vincent en de Grenadines. Het opschorten van het stemrecht is vermeld in het eindverslag van de voorzitter van de 63e IWC-vergadering die vorig jaar plaatsvond op het Britse Kanaaleiland Jersey in de tweede week van juli.

Tijdens de 64e jaarvergadering van de IWC, die nog tot 6 juli duurt in Panama Stad, was één van de meest belangrijke agendapunten het voorstel van Brazilië, Argentinië, Uruguay en Zuid-Afrika om een ‘South Atlantic’ walvisreservaat te creëeren. Het reservaat zou een gebied beslaan vanaf 40 graden zuid van de evenaar in de Atlantische Oceaan en wateren van de Afrikaanse kust tot Zuid-Amerika en grenzen aan al bestaande IWC-reservaten in de Indische Oceaan en zuidelijker gelegen oceanen. In het gebied leven 52 walvissoorten die met het instellen van het reservaat bescherming zouden gaan genieten.

Al enkele jaren wordt hierover gediscussieerd. Het plan zag het eerste levenslicht tijdens de 50e IWC jaarvergadering in 1998 in Oman en het kwam vandaag, 2 juli 2012, weer in stemming. Bij de stemming was een drievierde meerderheid vereist. Tijdens discussies werd al duidelijk dat er geen overeenstemming kon worden bereikt.
Uiteindelijk stemden achtendertig landen voor en éénentwintig tegen. Onder de voorstemmers vooral Latijns-Amerikaanse landen als Argentinië, Brazilië, Chili, Colombia, Costa Rica, Ecuador, Peru, Dominicaanse Republiek, Mexico, Panama en Uruguay. Onder de tegenstemmers vooral pro-walvisvangstlanden zoals IJsland, Japan en Noorwegen, maar ook landen als Cambodja, China, Ghana, Grenada, Laos en Mongolië.

De Latijns-Amerikaanse indieners van het plan konden in ieder geval vandaag in Panama Stad niet rekenen op de stem van Suriname. Suriname zal eerst aan zijn betalingsverplichtingen moeten voldoen. Tot dat moment heeft het Surinaamse lidmaatschap van de Internationale Walvis Commissie geen enkele zin. De stem van Suriname zou zeer waarschijnlijk een 'neen' zijn geweest, dus tegen het walvisreservaat. Suriname volgt immers in de IWC altijd Japan.......

Via de nieuwswebsite Starnieuws werd vandaag, maandag 2 juli 2012, wel bekend dat Monique Pool namens haar Green Heritage Fund Suriname aanwezig is in Panama Stad bij de IWC jaarvergadering. Zij zou sinds november 2011 deeluitmaken van een netwerk van zo’n vijftig Latijns Amerikaanse ngo’s - non gouvernementele organisaties - die het maatschappelijk middenveld vertegenwoordigen’. Niet duidelijk is welk netwerk het is en welk maatschappelijk middenveld zij zouden vertegenwoordigen.

Pool houdt zich vooral bezig met de dolfijnen in de monding van de Surinamerivier en met de opvang van luiaards. Verder was ze in juni 2010 initiatiefneemster van een petitie tegen walvisvangst. Tot heden hebben via het internet slechts 966 personen de petitie ondertekend. De website van het fonds/de stichting/de organisatie biedt verder weinig informatie. Uit het artikel op Starnieuws wordt niet duidelijk waarom Pool bij de IWC in Panama aanwezig is.

Noot:
Voor meer informatie over het Green Heritage Fund Suriname en Monique Pool, klik hier.

Doodgegooid met ‘Canadese’ en ‘Turkse’ gokballetjes op Surinaamse televisie

'(...) nummers straight of in any order (...)’

30-06-2012 Column  Door: Paul Kraaijer


‘Heeft u deze nummers straight of in any order op uw formulier staan, dan bent u een gelukkige winnaar.’ De tekst kan ik ondertussen dromen. De tekst die iedere avond rond negen uur op de Surinaamse televisiezender ABC, ‘The love station’, te horen is, uitgesproken door veelal een lieftallige jongedame die keurig gekleed naast een rondtollende lottoballenmachine staat, de handen voor het lichaam in elkaar gevouwen.

Ik heb het over de lotterijen van de Canadian Bank Note Suriname (CBNS). Iedere avond worden de loterijen uitgezonden. In verschillende machines tollen de ballen in het rond om via plastic buisjes uiteindelijk in hun eindbestemming te vallen. Vervolgens worden de nummers netjes tweemaal voorgelezen door de dienstdoende presentatrice of presentator.

Het gaat om de spelen met door een genie verzonnen namen Lotto, Lotto Plus, PayDay, Tek 2, Match 3, Double Tek 2 en High 5. Voordat een ballenmachine de ballen door de lucht laat ‘springen’ en ‘rollen’ door met kracht in de machinebol geblazen lucht, word je als kijker ‘succes’ gewenst, alsof de kijker zelf gedurende een paar seconden een krachtsinspanning moet leveren. Op de achtergrond zitten of staan altijd twee veelal nors of chagerijnig kijkende stilzwijgende medewerk(st)ers van het Korps Politie Suriname en de Nationale Loterij Suriname. Formeel toezicht om te controleren of alles wel eerlijk verloopt in die machines. Ze worden altijd netjes door de presentatrice of presentator welkom geheten en voorgesteld aan de kijkers. Het oogt allemaal wat geprogrammeerd, ingestudeerd amateuristisch , maar ja, ‘who cares’, het gaat immers om de spanning en niet in de laatste plaats om nummers op de gevallen balletjes die mogelijk werkelijk een aantal bezoekers financieel gelukkig hebben kunnen maken.

Om ieder afzonderlijk ‘balspelletje’ nog wat ‘schwung’ te geven hebben ze allemaal een eigen soort slogan gekregen. Zo is ’Het beste jaar van je leven’ de PayDay-slogan, Match 3 heeft ‘Een gelukkige winnaar ieder dag’, High 5 wordt versierd met ‘Met 5 goed, komt het goed’ en Tek 2 mag het doen met ‘Makkelijk fu Wini!’. Tja, hoe verzin je het, daar moet een rijmbrein dagenlang peinzend achter hebben gezeten.

Even terug naar ‘Heeft u deze nummers straight of in any order op uw formulier staan, dan bent een gelukkige winnaar’. Een van de lottospelletjes is Tek 2. Bij dit spel zijn twee kleine ronde ‘ballen-bollenmachines’ te zien. Achter elkaar gaan die bollen draaien en tollen de balletjes in het rond door de lucht die in de bol wordt geblazen. Bij beide bollen valt uiteindelijk een bolletje in een tunneltje. Het spel levert dus twee getallen op. Deze week zag ik hoe geprogrammeerd de presentatie kijkers informeert over de beide gevallen nummers: de twee gevallen ballen hadden beiden het nummer vijf. Presentatrice: ‘Heeft u deze nummers straight of in any order op uw formulier staan, dan bent u een gelukkige winnaar.’Tja, in welke volgorde zouden de twee vijfjes nu kunnen staan.....?

Dan heb ik het niet eens over het storende gebruik van Engelse woorden. Waarom niet gewoon ‘Heeft u deze nummers in welke willekeurige volgorde dan ook op uw formulier staan, dan bent u een gelukkige winnaar.’ Misschien, om de Canadezen te plezieren.

Een balletje en een witte handschoen.....
Naast de lottoballen van de Canadian Bank Note Suriname word je als televisiekijker ook nog eens dagelijks drie keren gecontronteerd met het kansspelletje ‘Skin Firi’ dat deeluitmaakt van Suribet N.V. (Sportbetting).

Skin Firi is een kansspel waarbij de deelnemer een cijfer tussen een en tweeendertig mag kiezen en zijn inzet bepalen. Die inzet bepaalt hoeveel de speler zal winnen. De inzet moet wel tussen een en zesentwintighonderd Surinaamse dollars zijn. Een deelnemer kan achttien keer de inzet winnen.

Slechts een lottobal valt dus uit een ronddraaiende bol in een sleufje, waarna het vervolgens door de vaak in een witte handschoen gehulde hand van de presentator of presentatrice zodanig wordt gedraaid dat het nummer goed zichtbaar in beeld kan worden gebracht voor de kijkers. Ook hier zitten of staan op de achtergrond een medewerk(st)er van het Korps Politie Suriname en van de Nationale Loterij Suriname. Gelukkig, gaat het hier om dat ene balletje en verdwijnt ‘het kansspelprogramma’ weer snel uit beeld.

Bedrijven uit Canada en Turkije
Het is opvallend dat er in Suriname zoveel kansspelen op de televisie te zien zijn en dat er kennelijk zoveel gegokt wordt in het kleine Zuid-Amerikaanse land. Maar, hoeveel mensen winnen werkelijk iets?

Opvallender is het echter, dat achter de Canadian Bank Note Suriname en Suribet N.V. buitenlandse ondernemingen schuil gaan, te weten respectievelijk de in Ottawa, Canada, gevestigde Canadian Bank Note Company, en het in Mersin (een havenstad in het zuiden van Turkije) en Nicosia, Cyprus, gevestigde Turkse Pasha International/Pasha Gaming Group. Dit is een een hotel- en casinogroep met bedrijven op Noord-Cyprus, in Oeganda en Suriname. In Paramaribo is dit bedrijf ook eigenaar van het Tropicana Casino aan de Saramaccastraat, het aan de Domineestraat gevestigde Mirage Casino en het Savannah Casino aan de Anamoestraat.

De website van dit Turkse bedrijf heeft een ‘gelikt’ uiterlijk. In 2003 begonnen de Turken in Paramaribo met Suribet Sportbetting - dat rond de honderddertig retailers in Suriname heeft waar mensen voor een gokje terecht kunnen - en in december 2011 werd zelfs een speciaal Sportcafe geopend, dat zich bevindt bijna recht tegenover het bekende hotel Torarica. In het cafe kan gekeken worden naar allerlei sportwedstrijden, er kan gegeten en gedronken worden en natuurlijk gegokt in een gokkantoor op de uitkomsten en dergelijke van allerlei sportwedstrijden in de wereld. Drie maanden later, begin maart 2012, introduceerde Suribet N.V. – na Sportbetting, Skin Firi en kraskaarten – het nieuwe lottospel Suribet Lotto met een minimale jackpot van 25.000 Amerikaanse dollars..... Waarom een jackpot in buitenlandse valuta en niet gewoon in lokale Surinaamse dollars?

Het bedrijf stelt als een van haar doelen te hebben ‘om al haar klanten in alle lagen van de bevolking te voorzien van gevarieerde loterijen, met een dusdanige prijzenstructuur die winnen eenvoudig maakt’.

Winnen en verduisteren eenvoudig
Maar, het bedrijf maakte het ook enkele medewerkers heel eenvoudig om geld te verduisteren. Dat werd in april 2012 duidelijk toen zes personeelsleden werden gearresteerd, nadat was gebleken dat zestigduizend Surinaamse dollars waren verdwenen. Via de passwords van kassiers hadden de werknemers kans gezien in het systeem van het bedrijf te komen en op die manier geld achterover te drukken. Een paar weken later bekenden de medewerkers tegenover de politie inderdaad geld te hebben verduisterd.

De Canadian Bank Note Suriname (CBNS) begon haar activiteiten in 2000 en is een volledige dochteronderneming van de Canadian Bank Note Company. De CBNS is het grootste loterijbedrijf in Suriname en heeft inmiddels meer dan tweehonderd agentschappen in het land. De website van het moederbedrijf in het Canadese Ottawa vermeldt dat het bedrijf een missie heeft: 'Our vision is to make the world a safer and better place in which to live and work in by supplying technologically advanced solutions to the prevention of fraud in specific markets, particularly those associated with the issuance of secure documents.’

Waarom Suriname?
Maar, wat zoeken kansspelbedrijven uit Canada en Turkije in Suriname? Suriname is nu niet bepaald een logisch voor de hand liggend land, toch, om kansspelen op de markt te brengen en casino’s te openen. Paramaribo is nog steeds geen Parijs, New York, Rio de Janeiro, Sydney, Amsterdam of Kaapstad. Waarom hebben de Canadian Bank Note Company en het Turkse Pasha International toch voor Suriname gekozen en niet voor bijvoorbeeld Brazilie, Argentinie, Chili of welk ander land dan ook op het Latijns Amerikaanse continent? Pasha International doet zelfs zaken in Oeganda, ook een niet echt voor de hand liggend land in Afrika. Mogelijk heeft het te maken met de juridische vrijheid in Suriname, de soepele wet- en regelgeving, op het gebied van kansspelen en casino’s.

Beide bedrijven zijn om een reactie gevraagd, maar reacties bleven uit. Hebben zij iets te verbergen? Gaat het mogelijk om zogenoemde ‘witwaspraktijken’..... Je zou het welhaast denken. Gokken met een luchtje?

Suriname ‘gokland’.....
Op een bevolkingsaantal van ongeveer 500.000 heeft Suriname extreem veel casino’s. In augustus vorig jaar waren er ruim twintig in het land. In juni 2007 liet toenmalig minister Humphrey Hildenberg van Financien nog weten het aantal casino’s onverantwoord en onnodig te vinden en toen waren er ‘slechts’ zestien. Even een vergelijk met Nederland: veertien casino’s op een bevolkingsaantal van bijna 17.000.000! Het aantal casino’s in Suriname kan dan ook als bijzonder en opvallend worden gekwalificeerd.

Naast de casino’s zijn er dus ook nog de vele kansspelletjes die via de televisie worden vertoond.
Je vraagt je af hoeveel mensen door het zien van de beelden verleid worden om ook eens een gokje te wagen.

En kan dan vervolgens niet de vraag gesteld of de omroepen die zendtijd ter beschikking stellen aan Suribet N.V. en de Canadian Bank Note Suriname – maar ook de Surinaamse overheid - meewerken aan gokverslaving in het land.....

Noot:
Dit bericht stond vrijdag 24 augustus 2012 in het Dagblad Suriname:

Het dragen van handschoenen door degenen die ballen aanraken bij de vele loterijen op de Surinaamse televisie is een verplichting. De handschoenen moeten voorkomen dat er vingerafdrukken komen op de ballen die getrokken moeten worden.

M. Klimsop, betrokken bij een bekend loterijkantoor, zegt in het Dagblad Suriname van vrijdag 24 augustus 2012, dat alle ballen voor iedere trekking worden schoongeveegd en gewogen. Dit is een vaste regel die bij de trekkingsprocedure hoort. Alle ballen moeten immers dezelfde kans hebben om getrokken te worden.

Een vingerafdruk op een bal kan ervoor zorgen dat deze zwaarder gaat wegen. Dat komt vanwege de bacteriën die zitten aan een blote hand. Het gevolg is dat de zwaardere ballen minder snel naar boven komen, dan de lichtere zonder afdruk. Hierdoor krijgen dus niet alle ballen dezelfde kans gekozen te worden bij de trekking, die blind moet geschieden. Op deze wijze wordt getracht de beïnvloeding van de trekking tot het uiterste te minimaliseren.

Stormschade lijkt mee te vallen

Dakplaten van school in Paramaribo gewaaid

Vooral veel dakplaten van huizen geblazen, bomen omgewaaid en elektriciteitspalen gebroken

Geen mensen gewond geraakt

21-06-2012  Door: Paul Kraaijer 


Paramaribo - De dag na de storm die over de Surinaamse kuststrook en hoofdstad Paramaribo raasde wordt duidelijk dat de schade in het land erg blijkt mee te vallen. Vooral golfplaten dakplaten zijn van woningen geblazen, bomen omgewaaid en elektriciteitspalen in twee stukken gebroken. Er werd woensdagavond, toen de storm en rukwinden delen van het land teisterden, voor het ergste gevreesd. Persoonlijke ongelukken hebben zich niet voorgedaan. Tijdens de storm viel her en der korte en langere tijd de elektriciteit uit.

Marowijne
Een rondje langs de diverse media laat zien dat er feitelijk nauwelijks schade is aangericht. In het grensstadje Albina, aan de Marowijnerivier, werden enkele korjalen beschadigd die tegen de rivierdijk werden geblazen.

In het noordelijker gelegen Galibi – een toeristische trekpleister vanwege de legstranden van de beschermde lederschildpad en groene zeeschildpad - zijn tien gezinnen getroffen en raakten enkele boten beschadigd. De schoolboot raakte beschadigd, waadoor scholieren niet meer vervoerd kunnen worden, en de boot van een touroperator. Net als in andere delen van het land sneuvelden ook in Galibi bomen, daken en elektriciteitsmasten.

Saramacca
In het district Saramacca werd een tiental woningen prooi van rukwinden. Van vijf huizen in het dorp Calcutta verdwenen de daken en twee woningen in Dambongton liepen onbekende schade op. Verder werd het zogenoemde ‘wachthuis’ van de openbare school van Vrijburg beschadigd.

Nickerie en Coronie
Slechts twee woningen raakten beschadigd in het meest westelijke district Nickerie, een in Nieuw-Nickerie en een te Henarpolder.

Het district Coronie bleef gespaard en dat ontlokte bij het in het district wonende NDP (Nationale Democratische Partij) Assembleelid Remi Tarnadi de opmerking dat misschien ‘de kokospalmen de klappen opgevangen’ hebben.

Windkracht negen
De wind bereikte af en toe snelheden van rond de tachtig kilometer per uur, hetgeen een windkracht negen is en dan is er meteorologisch sprake van een storm.

Paramaribo
De schade in Paramaribo blijkt ook mee te vallen. Van een school werden dakplaten losgerukt. Bij twee radiozenders braken de zendmasten. Het Sint Vincentius Ziekenhuis verloor diverse dakplaten en net als in andere delen van het land sneuvelden stroompalen, bomen en diverse daken van woningen.

Gelet op het aantal weggewaaide daken, die vooral bestaan uit zinken golfplaten, zou geconcludeerd kunnen worden dat er iets mis is met de wijze waarop de platen aan woningen worden bevestigd. Ook tijdens minder zware buien met rukwinden waaien met regelmaat dakplaten in het rond. Bij een stevige wind kun je in de stad ook overal zinken dakplaten horen rammelen.

De Nationale Assemblee kwam vandaag, donderdag 21 juni, al in spoedoverleg, onvoorbereid, bijeen om te praten over de voor Suriname toch wel bijzondere weersomstandigheden en over klimaatverandering, dat hiermee in verband wordt gebracht. Enkele politici lieten vooraf al doorschemeren dat de Meteorologische Dienst Suriname zowel wat betreft personele bezetting als techniek versterkt moet worden. Deze dienst had woensdag geen stormwaarschuwing uit doen laten gaan waardoor de storm als een verrassing kwam. Diverse weersatellieten op internationale weerwebsites lieten echter de naderende storm vanuit het kustgebied van buurland Frans-Guyana zien.

Kritiek
Vanuit de samenleving is kritiek te horen over de informatievoorziening. De website van de meteodienst was gisteren uit de lucht. Voor informatievoorziening waren burgers vooral aangewezen op een enkele nieuwswebsite en op eigen netwerken en contacten. Overigens heeft de Meteodienst donderdagmiddag wel een waarschuwing uitgegeven voor rukwinden in de middag en avond.

Golfdakplaten niet stevig bevestigd
Uit deze recente storm kan de conclusie worden getrokken dat golfdakplaten van diverse woningen en gebouwen beter bevestigd moeten worden dan tot vandaag toe het geval is geweest. Te gemakkelijk laten dakplaten bij een stevige wind en bij rukwinden los en ontstaat – te voorkomen - schade aan woningen en gebouwen.

Storm richt veel schade aan in kuststrook Suriname en Paramaribo

Geen waarschuwing vooraf door Meteorologische Dienst

20-06-2012 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – De kuststrook van Suriname is woensdagavond getroffen door een zware storm die gepaard ging met stevige rukwinden. De dorpen Galibi en Albina in het oosten van het land zijn zwaar getroffen. Van veel woningen zijn daken afgewaaid. Die daken bestaan vooral uit zinken golfplaten. Een deel van oost-Suriname zat zonder elektriciteit.

Het inheemse dorp Galibi, een toeristische trekpleister vanwege de legstranden van de bedreigde lederschildpad, werd rond kwart voor acht in de avond getroffen door de storm. Rukwinden en metershoge golven teisterden het dorp. Volgens berichten uit het gebied zijn alle aangemeerde boten aan de oever van de Marowijnerivier bij Christaan- en Langamakonder (samen Galibi vormend) gezonken.

Er werden windsnelheden gemeten van ruim tachtig kilometer per uur. De storm bereikte ook Paramaribo. In de stad zijn daken van huizen gewaaid, bomen ontworteld en elektriciteitspalen in tweeën gebroken. Af en toe viel de elektriciteit korte tijd uit. Ook raakten de zendmasten van twee radiozenders beschadigd en belandden omgewaaide bomen op auto’s. Van een van de ziekenhuizen, het Sint Vincentius Ziekenhuis, waaiden dakplaten weg.

Het Nationaal Coördinatie Centrum Rampenbeheersing (NCCR) heeft een crisiscentrum ingericht. Mensen die schade hebben opgelopen door de storm kunnen die schade telefonisch melden bij het NCCR.

Vanuit de samenleving klinkt kritiek op de gebrekkige informatie. De Meteorologische Dienst Suriname had niet vantevoren een stormwaarschuwing afgegeven. Een van de meteorologen verklaarde tegenover lokale media dat niet werd verwacht dat de storm zich zo snel vanuit het oosten van het land naar het westen zou verplaatsen. De website van de Meteorologische Dienst was de hele avond niet bereikbaar. Voor informatie waren mensen vooral afhankelijk van sociale media als Facebook, een lokale nieuwswebsite en onderlinge persoonlijke contacten.

Het is niet bekend of door de storm en rukwinden slachtoffers zijn gevallen. Aan het einde van de avond was de wind in Paramaribo gaan liggen.

Noot:
Nederlandse media heb ik donderdag 21 juni in alle vroegte nog even kunnen voorzien van een eigen artikeltje over de storm en de gevolgen. Of ze er iets mee doen.....? Waarschijnlijk zal de Nederlandse pers het doen met een klein berichtje van iemand van het ANP en de NOS met info van sterreporter Harmen Boerboom, want dat zijn de nieuwsjagers, de 'Nederlandse djugu djugu journalisten'......

Obsession Magazine:
Vroeg in de Nederlandse donderdagochtend is ook daar media-aandacht voor de storm die woensdagavond over de kuststrook van Suriname raasde. Zo is op de website van de NOS het volgende berichtje geplaatst:

‘Delen van Suriname zijn getroffen door rukwinden, hevige regenval en, aan zee, metershoge golven. Een deel van het dak van het Sint Vincentius Ziekenhuis in Paramaribo is weggewaaid, evenals veel daken van woningen.
Een deel van het oosten van Suriname heeft geen elektriciteit. In diverse delen van het land is schade gemeld door weggewaaide daken, ontwortelde bomen en vernielde elektriciteitsmasten. Politie, brandweer en militairen bieden hulp.

Het Nationaal Coördinatie Centrum Rampenbeheersing heeft een crisiscentrum ingericht en een telefoonnummer vrijgemaakt. Het wordt nu nacht in Suriname. Hoeveel schade de storm precies heeft aangericht kan pas worden vastgesteld als het licht is.’

RTL Nieuws maakt gebruikt van een ANP-berichtje:

‘Een zware storm in Suriname heeft woensdagavond veel materiële schade veroorzaakt. Gedurende ongeveer 1,5 uur was er sprake van hevige rukwinden waardoor daken van huizen werden afgeblazen, bomen werden ontworteld en elektriciteitsmasten in tweeën braken, zo meldde nieuwssite Starnieuws.

Tegen 11 uur in de avond ging de wind liggen. Grote delen van het land zaten toen nog wel zonder stroom. Brandweer, politie militairen en het Nationaal Coördinatie Centrum Rampenbestrijding (NCCR) zijn volop bezig geweest om burgers die in de problemen zaten te helpen.
Het Surinaamse electriciteitsbedrijf was hard aan het werk om de stroomvoorziening weer op orde te brengen, aldus Starnieuws. Volgens meteoroloog Truus Warsodikromo moet Suriname er rekening mee houden dat er de komende maanden vaker van deze rukwinden kunnen voorkomen.’

* Mijn artikel leidt tot een explosieve stijging van het aantal bezoekers van dit blog. Veel mensen zijn kennelijk gisteren - en vandaag - naarstig op het internet zoekende geweest naar actuele informatie over de storm.                                                                     
Helaas is tot vandaag de dag alleen Starnieuws de enige nieuwsvoorziening die in staat is om burgers van actueel nieuws te voorzien.                                                                                 
Ook de website van Obsession Magazine http://obsession-magazine.nl/ brengt zeven dagen in de week snel en actueel Surinaams nieuws en maakt daarbij gebruik van haar eigen netwerk en webredactie en ook van andere media.
Surinamers en anderen moeten goed geinformeerd worden over actueel Surinaams nieuws en daarvoor kan men vooral terecht bij Obsession Magazine. De webredactie volgt dagelijks Surinaams nieuws uit Suriname, Nederland en de rest van de wereld en sinds kort ook belangrijk nieuws uit 'diaspora' landen als Ghana, Nigeria, Zuid-Afrika, Indonesie en India en filtert hieruit een selectie van het meest belangrijke nieuws!!

Jacht geopend op beschermde jaguar te Lelydorp (Update 20 juni 2012)

Jaguar zijn leven niet zeker

Maar, hoe gevaarlijk is een jaguar voor de mens....

16-06-2012  Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - Het Korps Politie Suriname (KPS) heeft deze week veehouders te Lelydorp opgeroepen een klopjacht te openen op een jaguar om het dier af te schieten. Volgens enkele boeren zou een jaguar een paar van hun runderen en kalveren hebben gedood. De oproep van de politie is opmerkelijk, omdat het gaat om een internationaal beschermde diersoort. Het is verboden om een jaguar dood te schieten.

Runderen gedood door waarschijnlijk jaguar
Een paar veehouders aan de Curaçaoweg in Lelydorp ontdekten in het weekeinde van 9 en 10 juni dat een aantal koeien was gedood. Volgens de mannen zijn de runderen door een jaguar gedood. In de afgelopen drie maanden zou de ‘tigri’ – zo wordt lokaal een jaguar genoemd – meer dan zes koeien hebben gedood. Eén van de veehouders verklaarde tegenover media dat op zondag 10 juni een jaguar er vandoor was gegaan met de kop van een drie maanden oud kalfje. De man zou ‘duidelijke sporen’ van een jaguar hebben aangetroffen. Hij kreeg bijval van enkele buren. Via de populaire nieuwswebsite Starnieuws werd vrijdag 15 juni gemeld dat ‘een gevaarlijk roofdier’ ressort Lelydorp onveilig zou maken. De politie liet via de website weten dat het vermoedelijk om een jaguar gaat ‘die het gebied onveilig maakt’. ‘Aan de gemeenschap wordt een beroep gedaan om zichzelf in veiligheid te brengen bij het zien van het dier en meteen de politie in te schakelen’, aldus Starnieuws die met haar berichtgeving onnodig angst creëert onder inwoners van Lelydorp en omgeving.

De eerste aanval van een jaguar op vee bij Lelydorp was ongeveer drie maanden geleden, toen de bauxietmijn achter Lelydorp weer in gebruik werd genomen. Multinational BHP Billiton verliet Suriname in 2010 met achterlating van een uitgestrekt en uitgemijnd gebied.  Jaguars en andere grote kachtachtigen maakten het gebied tot hun leefgebied. Sinds er weer een toename van activiteiten met werkende machines en verkeer is in het mijnbouwgebied – Ballast Nedam is nu in het gebied gestart met het mijnen van bauxiet - trekken de dieren naar de boerderijen voor hun voedsel. Het zijn dus menselijke activiteiten die de dieren naar bewoond gebied drijven.

Mensen zelden aangevallen door jaguars
Een jaguar heeft voorzover gedocumenteerd bekend in het wild zelden een mens aangevallen en verwond of gedood. Dat zou kunnen gebeuren wanneer het dier in het nauw wordt gedreven en mensen te dichtbij of in het leefgebied van het dier komen, aldus deskundigen. – Een klopjacht, waartoe het KPS heeft opgeroepen, zou waarschijnlijk contraproductief werken: een kat in het nauw maakt werkelijk rare sprongen. -

Zo werd in de dierentuin van het Amerikaanse Denver in februari 2007 een dierenverzorgster door een zes jaar oude jaguar gegrepen . Om onduidelijke redenen ging de 27-jarige vrouw het verblijf van het dier in, waarop hij haar greep. Ze overleed in een ziekenhuis aan haar verwondingen. Tijdens pogingen van collega’s om de vrouw te redden werd de jaguar doodgeschoten. Jorge, de jaguar, was in maart 2005 overgekomen van een dierentuin in het Boliviaanse Santa Cruz.
Drie jaar later, 24 oktober 2010, werd een Amerikaan in het Midden-Amerikaanse Belize het dodelijke slachtoffer van een uit een dierenopvang ontsnapte jaguar. Tijdens de orkaan Richard die over Belize raasde wist de vier jaar oude Max te ontsnappen, toen een boom op zijn kooi viel. De Amerikaan woonde naast de dierenopvang van Richard and Carol Foster, filmmakers die onder andere documentaires produceerden voor National Geographic.

Het voedsel van een jaguar bestaat vooral uit grote prooien zoals kaaimannen, herten, capibara’s, tapirs, honden en soms zelfs anaconda’s, runderen en paarden. Maar, ook kleinere dieren zoals kikkers, muizen, vogels, vissen, apen, luiaards, gordeldieren en schildpadden kunnen de lunch van een jaguar vormen. De mens komt niet op zijn menukaart voor.

Paar incidenten in Argentinië en buurland Brazilië
Onder de grote katachtigen is de jaguar de soort die zelden mensen aanvalt. Toch is het een aantal malen gebeurd. Geregistreerde berichten maken melding van tien van dergelijke aanvallen tussen 1991 en 1995 in Argentinië, waarbij twee mensen om het leven kwamen. In 1995 werd iemand door een jaguar aangevallen in Chaco, in het noorden van Argentinië.

Ook zijn er drie aanvallen van jaguars in de vrije natuur op mensen gedocumenteerd in Brazilië. Een 40-jarige Aweti indiaan werd in mei 2007 door een jaguar belaagd toen hij in het tropisch regenwoud aan de oevers van het Ipawu meer in het Boven Xingu Indianenreservaat liep met zijn twee honden. De honden vielen een jaguar aan. De man probeerde tevergeefs zijn honden te redden door de jaguar met een machette (kapmes) en een stuk hout te slaan. Bij die poging werd hij zelf door de jaguar gebeten en raakte gewond aan zijn borst en linkerarm. De wonden werden verzorgd door de sjamaan van zijn dorp.
Een 21-jarige visser uit Cáceres, in de staat Mato Grosso, overleefde de aanval van een jaguar op 24 juni 2008 niet. Dit incident vond plaats in een afgelegen gebied van Cáceres in een plaats die bekend staat als ‘Pacu Gordo’ aan de oevers van de Paraguayrivier bij het Taiamã Natuurreservaat. De jaguar sloeg toe terwijl de jongen in een tent lag te slapen. De jongen werd ongeveer zestig meter het bos ingesleept door de jaguar.
Een derde incident speelde zich af op 14 juli 2010 eveneens te Cáceres. Een 17-jarige jongen uit Mateus Lemos (Minais Gerais) maakte een bootvistrip. Op een moment sprong een jaguar in de boot die de jongen in de rechterschouder beet waarna de jongen in het water viel. De schipper wist de, ook aan het hoofd gewonde, jongen weer aan boord te trekken. Pas acht uren later kon de gewonde jongen een ziekenhuis worden binnengebracht. Hij heeft de aanval van de jaguar overleefd.

Overigens werd op 20 juni bekend dat levende jaguars aanzienlijk meer waard kunnen zijn voor ecotoerisme, dan het vee dat deze beschermde katachtigen doden. Dat blijkt uit een recente studie die werd gepresenteerd tijdens de jaarlijkse bijeenkomst van de 'Association for Tropical Biology and Conservatio' in Bonito, Brazilië. Henrique Concone, een bioloog van de dierenbeschermingsorganisatie Pró-Carnívoros, en Fernando Azevedo, analyseerden de opbrengsten uit toeristische nachttours in het uitgestrekte gebied van de Fazenda Sao Francisco, een ‘ranch’ (boerderij) in het zuiden van de Pantanal in Brazilië, en vergeleken die met verlies van vee veroorzaakt door de jaguars. Ze ontdekten dat gedurende een periode van vijf jaar de opbrengsten uit het deelnemen van bijna 12.000 ecotoeristen aan nachtexcursies opliepen tot 497.000 Amerikaanse dollars, terwijl de kosten van het verlies van 44 stuks vee door aanvallen van jaguars, de ranch slechts 18.444 Amerikaanse dollars heeft gekost. Ondanks het feit dat er geen garanties zijn dat toeristen een levende jaguar zullen zien, is volgens Concone de relatief hoge kans om toch een jaguar te zien, rede genoeg voor toeristen om het 140 vierkante kilometer grote gebied van de ranch te blijven bezoeken. Volgens de studie kan toerisme een aanzienlijke bijdrage leveren aan het in stand houden van een gezonde jaguarpopulatie. De uitkomsten van het onderzoek zijn van belang, omdat boeren een belangrijke oorzaak zijn van de jaguar sterfte in de Pantanal en de Amazone. Een economisch argument kan het meest effectieve argument zijn om boeren ervan te overtuigen om geen grote katachtigen te doden.

Klopjacht…..op beschermde, zeldzame diersoort
Het bekend worden van de mogelijke aanwezigheid van een jaguar in Lelydorp was voor de politie aanleiding om de betrokken veehouders op te roepen een klopjacht te organiseren om de verdachte, een jaguar, dood te schieten. Dat, het doden van een beschermde jaguar, mag echter alleen met toestemming van ’s Lands Bosbeheer (LBB), een afdeling van het ministerie van Ruimtelijke Ordening, Grond- en Bosbeheer (ROGB). De oproep van het KPS is dan ook op z’n zachtst gezegd curieus te noemen. Immers, de Surinaamse overheid roept op om een internationaal beschermde diersoort af te schieten en dus de wet te overtreden.

Volgens de Jachtwet van 1954 en het Jachtbesluit uit 2002 mogen jaguars alleen worden doodgeschoten als have en goed in gevaar komen. ’s Lands Bosbeheer moet in kennis worden gesteld wanneer een jaguar is afgeschoten, om te onderzoeken onder welke omstandigheden het dier is gedood. Natuurlijk is het niet eenvoudig om na het doden te kunnen constateren of dat is gebeurd ter bescherming van mens of dier. Voorzover bekend is er nooit strafrechtelijk opgetreden tegen iemand die een jaguar heeft doodgeschoten. Integendeel. Daders, schutters, worden pontificaal geportretteerd in de media, trots poserend met de buit.

Impulsief
De International Union for the Conservation of Nature (IUCN) kwalificeert het roofdier als ‘bijna bedreigd’. Het is niet bekend hoe groot de populatie jaguars in Suriname is. De afgelopen jaren zijn er nauwelijks incidenten met een jaguar geweest. Voorzover bekend was 2007 het laatste jaar waarin een paar keer jaguars zijn gedood. In die gevallen was het dier, op zoek naar voedsel, opgedoken in bewoond gebied in de omgeving van de internationale luchthaven Johan Adolf Pengel. De jaguar deed zich te goed aan vooral kleinvee, eenden en ganzen. Bij het zien van een jaguar werd het dier meteen afgeschoten.
Dat het gaat om een zeldzame en bedreigde diersoort interesseert mensen – van wie vee door een jaguar is gedood – niet. Zij reageren op zo’n moment impulsief, vanuit verontwaardiging en vooral boosheid.

Het Wereld Natuur Fonds Guianas (WWF Guianas) liet in maart 2010 nog weten dat er strengere maatregelen moeten komen om de jaguar te beschermen. Deze keer heeft het WWF Guianas, vooralsnog, niets van zich laten horen. De vraag – die echter door bijna niemand wordt gesteld – zou gesteld kunnen worden waarom een jaguar zo dicht bij bewoond gebied komt om zijn prooi te zoeken. Mogelijk is het dier uit zijn eigen habitat verdreven door menselijke activiteiten als houtkap, mijnbouw of uitbreiding van bewoonde gebieden.

Geen verdoving
Medewerkers van de afdeling Natuurbeheer van ’s Lands Bosbeheer blijken zich op dinsdag 12 juni te Lelydorp te hebben ‘georiënteerd’. Ashok Pherai, waarnemend sectiechef Educatie Natuurbeheer, bevestigde in het Dagblad Suriname van zaterdag 17 juni, dat jaguars behoren tot de beschermde diersoorten en dat zij niet mogen gevangen of gedood. De Paramaribo Zoo heeft aan Natuurbeheer een val ter beschikking gesteld om de jaguar te vangen. Getracht zal worden om samen met de veehouders de jaguar in de val te lokken, waarna het overgebracht zal worden naar een andere habitat. Natuurbeheer beschikt, aldus Pherai, niet over verdovende middelen om schade aanrichtende dieren te verdoven en af te voeren.

De gedane oproep van de politie aan de veehouders te Lelydorp om een klopjacht te openen op de jaguar en het dier te doden, blijkt net zo impulsief te zijn geweest als de impulsieve wijze waarop in het verleden jaguars zijn afgeschoten en lijkt ver verwijderd te zijn van strengere maatregelen om de bedreigde jaguar te beschermen.

Noot:
Het artikel is zaterdag 16 juni 2012 gepubliceerd door de Surinaamse nieuwswebsites Obsession Magazine en GFC Nieuws en 18 juni 2012 op NoSpang.
Op zaterdag 12 januari 2013 besteedde De West aandacht aan een uitzending van vrijdag 11 januari van het Sky Televisie-programma Waakhond waarin dr. Paul Ouboter werd geïnterviewd over zijn wetenschappelijk onderzoek naar de jaguar in Suriname. Ouboter benadrukte dat de beschermde jaguar niet mag worden afgeschoten. Het is voor het eerst dat publiekelijk aandacht is voor dat onderzoek, waarvan ik al langere tijd op de hoogte was en ik ook contact over gehad - en in algemene zin over de situatie van de jaguar in Suriname - met de nieuwsredactie van Sky Radio en Televisie in Paramaribo.

UPDATE: De Colombiaanse nieuwswebsite colombiareports.com bericht dinsdag 28 mei 2013 dat een visser in de noordelijke regio Uraba is gedood door een jaguar. Het artikel vermeldt onder andere dat de jaguar uit zijn eigen habitat is verdreven en zich nu ophouden in palmolie plantages die zijn opgezet in het oorspronkelijke leefgebied van het dier.

55-Jarige man krijgt slechts boete voor doden tenminste drie jaguars....
Het Korps Politie Suriname meldt op donderdag 13 juni 2013 dat een 55-jarige man is aangehouden voor het doden van tenminste drie jaguars. De man hoefde slechts een boete te betalen...... Waar de man werd opgepakt en hoe hoog de boete was heeft de afdeling Voorlichting van de politie niet vermeld.

UPDATE's:

3 augustus 2013: Ook in Colombia blijkt de jaguar door de mens, ontbossing en mijnbouw, uit het eigen leefgebied te worden gedreven en wordt het dier gedwongen om in meer bewoond gebied naar voedsel te zoeken:

Zou dit ook geen goed idee zijn voor Suriname? Om meer begrip te kweken voor de hier zo gevreesde jaguar, maar vooral en ook om nieuwe toeristen aan te trekken:

Toekomst op vuilstort Ornamibo begraven asbestafval onduidelijk....

Asbestdakplaten nog steeds op vuilstort Ornamibo gedumpt

Probleem naar toekomst verschoven

15-06-2012  Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - De Surinaamse regering blijkt nog steeds geen definitieve oplossing te hebben gevonden voor de opslag en eventuele verwerking van asbestafval. Op dit moment worden alleen asbesthoudende dakplaten gedumpt op de vuilstortplaats Ornamibo in het district Wanica. Het wordt daar een paar meter onder de grond begraven. Al het overige asbestafval belandt waarschijnlijk tussen het reguliere huis- en grofvuil.

Ornamibo enige locatie voor 'opslag' asbestafval
Steven Codrington, waarnemend hoofd van de afdeling Vuilophaal en Verwerking binnen het ministerie van Openbare Werken (OW), bevestigt dat asbestafval te Ornamibo wordt gedumpt. Codrington: ‘Er is op de stortplaats te Ornamibo inderdaad een lokatie waar asbest wordt opgeslagen. Deze lokatie is in de tijd samen met het NIMOS (Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname) aangewezen en is ook met GPS-coördinaten vastgelegd. Het is ook de enige plaats in Suriname waar asbestafval wordt begraven.’
Asbest is niet gevaarlijk voor de volksgezondheid, mits het maar niet uit elkaar wordt getrokken of gescheurd. Wanneer asbest kapot wordt getrokken komen kleine stofdeeltjes, vezels, vrij die kankerbevorderend zijn. Bij de verwijdering, opslag en verwerking van bijvoorbeeld oude asbestdakplaten dient voorkomen te worden dat de platen beschadigd raken. Het een paar meter onder de grond begraven van asbestafval lijkt risicovol. Bij branden op de vuilstort wordt onder andere gebruik gemaakt van ‘shovels’ die zand afgraven om daarmee een brand te bedwingen.

Begraven asbestdakplaten leveren op zich geen risico's op
Codrington verzekert dat er geen enkel risico bestaat dat in een dergelijke situatie een shovel begraven asbestafval kapot zou kunnen trekken. ‘De lokatie waar asbestdakplaten worden begraven is afzonderlijk van de lokatie waar het dagelijks huishoudelijkafval wordt verwerkt. Er rijdt dus geen machine over de lokatie waar de platen worden geplaatst.’

Volgens Codrington is op de vuilstort Ornamibo op dit moment 413 kubieke meter asbestafval (asbesthoudende dakplaten) begraven.

Volgens drs. Nicole Gevers van Search Ingenieursbureau B.V. in het Nederlandse Heeswijk is ‘het begraven van het asbesthoudende afval in de bodem op zich niet risicovol’. Het bureau beschikt over veel kennis inzake alle aspecten van asbest.
Gevers: ‘Zolang duidelijk is waar het asbestafval begraven is en men er zeker van is dat op deze locaties niet per ongeluk bijvoorbeeld graafwerkzaamheden kunnen worden uitgevoerd, is er geen risico. Er is ook geen risico voor verspreiding in de bodem en in het grondwater. Aangezien asbest alleen schade kan veroorzaken wanneer asbestdeeltjes, vezels, in de luchtwegen terechtkomen, is op dit moment het begraven van asbest een goede optie. Rendabele verwerkingstechnieken zijn er op dit moment nog niet. Het asbest dient wel onder strenge eisen te worden begraven. Zo moet het materiaal zijn verpakt, om emissie naar het milieu te voorkomen, en moet worden geregistreerd, waar en hoeveel men heeft begraven. Op deze wijze kan men in de toekomst verantwoord met het begraven asbest omgaan.’ Gevers geeft ook aan dat asbestafval luchtdicht en dubbel verpakt moet zijn.

Probleem verschoven naar toekomst....
Maar, wordt met het begraven van dit afval niet een probleem naar de toekomst verschoven? ‘Neen, het is geenzins de bedoeling dat het voor eeuwig zo blijft, maar dat na de herinrichting van de stortplaats er een permanente oplossing komt’, zo laat Codrington weten. Nicole Gevers denkt daar toch wel iets anders over: ‘Het is wèl het verplaatsen van het probleem naar de toekomst. Eens zal het asbest toch definitief uit de keten moeten worden gehaald.’
De asbestdeskundige vraagt zich af hoe het asbestafval naar de stortplaats wordt getransporteerd en om welke producten het gaat. ‘Dus vragen kunnen zijn, of men altijd persoonlijke beschermingsmiddelen draagt bij het verwijderen van dat asbest en of het afdoende wordt verpakt en geplaatst op de vuilstort. Overigens zijn er circa 3.500 verschillende producten bekend waarin asbest is verwerkt.’ Producten waarin asbest is verwerkt zijn onder andere isolatiemateriaal in oude elektrische apparaten zoals broodroosters, haardrogers en strijkijzers, golfplaten dakbedekking, riolering- en waterleidingbuizen en vinyl vloerbedekking.

Alleen asbestdakplaten op Ornamibo - ander asbestafval belandt tussen gewone vuil....
Komen naast oude asbestdakplaten ook overige producten op de vuilstort terecht en worden deze wel herkend’ ‘Neen’, aldus Steven Codrington. ‘Het gaat alleen om dakplaten.’
Op de vraag hoe het asbestafval wordt vervoerd, antwoordt Codrington kort: ‘Volgens de richtlijnen van het NIMOS.’
Het NIMOS bleek, ondanks herhaald verzoek, niet bereikbaar om een inhoudelijke reactie te geven op de gang van zaken rond de opslag van asbestafval en om inzage te verstrekken in onder de richtlijnen voor het transport van dat afval.

Plan herinrichting vuilstort Ornamibo dateert al uit 1994
Al vele jaren lag er al een compleet projectplan ‘Herinrichting vuilstortplaats Ornamibo’ gereed om uitgevoerd te worden. In 1994 werd het project al voorbereid door het IBT Engineering Consultants, gevestigd in Paramaribo. Op 29 december 2006 werd bij OW met aannemingsbedrijf AGWW (Aannemers-, Grondverzetbedrijf Water- en Wegenbouw) te Leidingen, Wanica, een samenwerkingscontract ondertekend voor de herinrichting van de vuilstort.

In de begroting voor het jaar 2011 van OW werd vermeld dat in 2007 een aanvang is gemaakt met de herinrichting en dat voor de eerste fase een bedrag werd uitgetrokken van bijna drie miljoen Surinaamse dollar. In vier fasen wordt in totaal zestig hectare heringericht.

Op de heringerichte vuilstort wordt het aangeleverde vuil in lagen gestort. Na een bepaalde hoeveelheid en het bereiken van een hoogte van vijftien meter, wordt het vuil afgedekt met zand. Bij de herinrichting wordt de stortplaats opgebouwd met hoogteverschillen van telkens twee meter. Nadat de eindhoogte is bereikt wordt alles afgedekt met klei. De nieuwe vuilstort is voorzien van leidingen, onder de grond, om het vervuilde water op te vangen. Vervolgens wordt het water in speciale vergaarbakken opgevangen en gezuiverd. Het gezuiverde water stroomt de Pararivier in.

In een reactie met betrekking tot het begraven van asbestafval laat Serge Tjin Wong Joe van IBT Engineering Consultants weten: ‘Het begraven van restmaterialen uit de sloop van asbesthoudende materialen was niet in de scope van het aan ons toevertrouwde project, het gecontroleerd storten van huisafval, opgenomen. Voor zover mij bekend is en was de verwerking van asbest een gelegenheid van de ministeries van ATM (Arbeid, Technologische Ontwikkeling en Milieu) en OW tesamen. Die asbestmaterialen zijn voor zover deze naar het Ornamibo terrein zijn afgevoerd, verwerkt buiten het gebied bedoeld voor gecontroleerde vuilstort en daarmee buiten ons gezichtveld van onze werkzaamheden gebleven.’

Herinrichting Ornamibo ligt al sinds 2009 stil
De herinrichtingswerkzaamheden liggen echter al een paar jaren stil. Steven Codrington:‘In 2009 zijn deze werkzaamheden door uiteenlopende oorzaken stopgezet. Het is de bedoeling dat, na een gedegen evaluatie, de voortgang van het project verder ter hand zal worden genomen, aangezien reeds zeventig procent van het project gerealiseerd is.’

Een permanente oplossing voor de hoeveelheid begraven asbestdakplaten laat dus, zoals het er nu naar uitziet, nog lange tijd op zich wachten.

Noot:
Het artikel is 15 juni 2012 volledig gepubliceerd op de Surinaamse nieuwswebsites Obsession Magazine, NoSpang en GFC Nieuws.