NOS Nieuws vindt aanwezigheid Bouterse bij afscheid Chávez ‘opvallend’

Correspondent Dick Drayer spreekt van ‘opmerkelijk’

Weer bericht NOS stigmatiserend en bevooroordeeld over Surinaamse president

09-03-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Hoorde ik vrijdagavond 8 maart 2013 toch echt de presentator van het NOS Journaal, Rob Trip, zeggen dat de aanwezigheid van de Surinaamse president Desi Bouterse bij het afscheid die dag in Caracas van de overleden Venezolaanse president Hugo Chávez 'opvallend' is en werd Bouterse in één adem genoemd met de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad.

Correspondent Dick Drayer sprak zelfs van ‘een opmerkelijk rijtje’ buitenlandse gasten en noemde ook Ahmadinejad en Bouterse in één adem... Hij kwam niet verder dan slechts deze twee namen van aanwezige presidenten en concludeerde vervolgens dit ‘rijtje’ ‘opmerkelijk’ te vinden.

Hoezo 'opvallend', hoezo ‘opmerkelijk’?

Weet de gehele NOS-redactie dan niet dat Bouterse en Chavez goede vrienden van elkaar waren......

De NOS-correspondent in Paramaribo, Harmen Boerboom, had donderdag 7 maart nog bericht: ‘De Surinaamse president Bouterse gaat vrijdag naar Venezuela om de begrafenis van zijn overleden ambtgenoot bij te wonen. Dat heeft hij bekendgemaakt op een persbijeenkomst in Paramaribo. Bouterse omschreef de persoonlijke band die hij met Chávez had als heel goed en heel intens. ‘Ik had heel veel respect voor hem en ik denk dat hij dat ook voor mij gehad heeft.’ (...)’

Bouterse had zelfs voor vrijdag 8 maart een dag van nationale rouw in Suriname afgekondigd! Was dat aan de selectieve aandacht van de NOS Nieuws-redactie in ilversum voorbij gegaan?

Tendentieus

Het is mij een raadsel waarom de NOS in Hilversum steeds de Surinaamse president op een bevooroordeelde en stigmatiserende wijze belicht in haar berichtgeving, terwijl daar totaal geen aanleiding voor is. De wijze van berichtgeving kan wat mij betreft zelfs als tendentieus worden omschreven......

100% Controle Schiphol afgebroken uit vrees voor verstoring openbare orde

Surinaamse media berichten over mogelijk wapen aan boord SLM-vliegtuig uit Suriname 
  
Nederlandse media reppen met geen woord over ‘wapen-tip’

25-02-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Met een vertraging van ongeveer vier uren landde maandagmiddag 25 februari 2013 een vliegtuig van de SLM vanuit Suriname op Schiphol. Natuurlijk wil ja een ruim negen uur durende vlucht en dan ook eens een aanzienlijke vertraging zo snel mogelijk de douaneformaliteiten door en herenigd worden met familie, vrienden en of bekenden.

Vier uren vertraging leidt tot geprikkelde passagiers

Maar, je komt als passagier uit Suriname en dus volgt na landing de beruchte 100% drugscontrole, ook na een urenlange vertraging. En toen ging het mis. De Koninklijke Marechaussee zag zich genoodzaakt voor het eerst sinds het bestaan van deze noodzakelijke controle (nog steeds worden zowel op de Surinaamse nationale Johan Adolf Pengelluchthaven als op Schiphol in de Nederlandse gemeente Haarlemmermeer bijna dagelijks drugssmokkelaars betrapt die steeds inventiever worden in het verstoppen van vooral cocaïne in hun bagage om het te proberen Suriname uit- en Nederland in te krijgen. Het zijn vooral Surinamers zelf die ervoor blijven zorgen dat de door hun verfoeide 100%-controle nog steeds moet plaatsvinden. Het wordt tijd dat jammerende passagiers hun ogen en oren eens gaan openen en zich niet afgeven op de Nederlandse autoriteiten op Schiphol.) deze af te breken, omdat de openbare orde verstoord dreigde te worden. Volgens een bericht van de Nederlandse omroep NOS waren passagiers van de vertraagde vlucht zo geïrriteerd geraakt, dat de marechaussee het niet verantwoord vond om door te gaan. Het ging in totaal om ongeveer 280 passagiers. De passagiers en de bagage werden aan een controle onderworpen, aldus de NOS. Ze moesten daardoor in de aankomsthal ook nog eens drie uur op hun bagage wachten. De reizigers reageerden hun frustraties verbaal af op het marechausseepersoneel, dat daarop besloot de controle niet af te maken.

Het NOS-artikel werd maandag deels overgenomen door andere media, waaronder de Telegraaf. Maar, wat de NOS niet vermeldde en Surinaamse media later maandagmiddag Surinaamse tijd wel, was dat er mogelijk sprake zou zijn geweest van een anonieme tip dat een van de passagiers in het bezit zou zijn geweest van een wapen. Maar, zoals gebruikelijk onder het Surinaamse journaille wordt veel gebruik gemaakt van anonieme en ‘betrouwbare’ bronnen. De vraag is dus, in hoeverre de berichten maandagmiddag in de Ware Tijd en op de nieuwswebsite Starnieuws op waarheid berusten.

‘Zeer betrouwe bronnen’ en ‘verneemt’

Als eerste kwam de correspondent van de Ware Tijd in Nederland, Eric Mahabier, met het bericht dat de Koninklijke Marechaussee op Schiphol een SLM-toestel uit Paramaribo ‘aan een heel strenge controle onderworpen’ heeft. Mahabier schreef ‘uit zeer betrouwbare bronnen’ te hebben vernomen, ‘dat de autoriteiten op Schiphol een telefonische tip binnenkregen, dat een passagier op die vlucht een wapen bij zich had’. Later bleek echter dat het loos alarm was, volgens de Ware Tijd.

 

Mahabier schreef verder onder andere dat direct na de landing van het SLM-vliegtuig marechaussee ‘zwaar bewapend’ het vliegtuig binnen zouden zijn ‘gestormd’.

Mahabier baseert zijn verhaal met name op een ‘zeer betrouwbare bronnen’. Wie die bronnen zijn geweest?? Heeft hij gesproken met Marechaussee of met enkele vermoeide en geïrriteerde passagiers die niet echt als betrouwbaar te kwalificeren zijn.

Maar, korte tijd na de publicatie van het artikeltje van Mahabier op de Ware Tijd Online komt ook Starnieuws met een ‘sensatie’-bericht.

 

Starnieuws beweert onder andere dat alle bagage van de passagiers na landing ‘in beslag genomen’ werden en dat de passagiers ‘ruim vier uren vastgehouden’ werden. Ook deze nieuwswebsite bericht over een wapen: de redactie zou vernomen hebben, ‘dat er informatie was dat er een wapen aan boord van het toestel zou zijn’. Wat voor informatie dat zou zijn geweest en van wie Starnieuws dat vernomen zou hebben, wordt uiteraard niet vermeld. ‘Het ging om een anonieme melding. Op grond hiervan moest alle bagage worden onderzocht’, aldus Starnieuws.

Verder vindt Starnieuws het nieuwswaardig en interessant om te vermelden dat zij een email kreeg van een van de ongeveer 280 passagiers met de vraag ‘Weten jullie wat er aan de hand is?’

Was er wel een tip....

In de laatste alinea van het artikel op Starnieuws wordt kort ingegaan op het NOS-artikel en dat ‘niet is gemeld waarom plotseling zo een strenge controle is toegepast. Er is ook geen wapen aan boord gevonden’.

De vraag is nu: was er wel een tip over een wapen?

Een woordvoerder van de marechaussee kon dat verhaal bevestigen noch ontkennen en kon ook niet aangeven of er daadwerkelijk een wapen werd gevonden. ‘We zijn de controle preventief gestopt, voor het echt uit de hand zou lopen, dus niet alle passagiers hebben de uitgebreide controle ondergaan. Het is naar mijn weten de allereerste keer dat die niet is kunnen doorgaan’, aldus woordvoerder Muller tegenover het Nederlandse persbureau Novum.

De Surinaamse Luchtvaartmaatschappij wilde niet reageren op het incident. ‘Alles met betrekking tot de veiligheid is de verantwoordelijkheid van de luchthaven van aankomst’, aldus SLM-directeur Ewald Henshuys desgevraagd.

SLM wil verklaring Nederlandse regering

Later op de maandagavond verklaarde president-commissaris van de SLM, Gerard Brunings, op Starnieuws, dat de Nederlandse regering met een duidelijke verklaring moet komen waarom het vliegtuig en de passagiers van SLM urenlang vastgehouden werden.

Brunings zei verder tegenover de nieuwswebsite dat hij niet tegen veiligheidscontroles is, maar dat wat maandagmiddag is gebeurd alles slaat. ‘Je kan het vliegtuig en de passagiers niet zo lang vasthouden zonder een behoorlijke verklaring te geven. Het is niet de luchtvaart security die een controle doet, maar de Koninklijke Marechaussee. Daarom willen wij een verklaring hiervoor van de Nederlandse regering’, aldus Brunings.

'Suriname voelt zich meteen weer aangevallen door Nederland'
Dit is weer een typische Surinaamse reactie. Nederland had zo zijn redenen om de passagiers en de bagage van dit ene toestel beter te controleren dan normaal gesproken het geval is. En natuurlijk wordt door de marechaussee niet meteen een reactie gegeven in verband met veiligheidsredenen. Maar, nee hoor, vanuit Suriname wil men meteen weer opheldering van Nederland. Wees blij dat er goed gecontroleerd wordt op Schiphol, want nog te vaak worden passagiers uit Suriname op Schiphol betrapt met drugs in hun bagage of op het lichaam die door de controle op de Johan Adolf Pengelluchthaven zijn 'geslipt'....

Maandagavond 25 februari verscheen een begrijpelijke reactie op de website GFC Nieuws van een Surinaamse Nederlander. Hij schrijft onder andere:

'Ik las (...) dat mijn landgenoten zich  weer een keer hebben misdragen. Het is iets waar ik mij diep voor schaam! Als de marechaussee op de luchthaven Schiphol het nodig vindt om alles bij de passagiers van de SLM te doorzoeken, dan moet men daar gewoon alle begrip voor opbrengen. Wij Surinamers hebben het gewoon verpest, de goede nagelaten.
Als ‘Blakkamang’ die in Nederland woont begin ik er  moeite mee te hebben als Surinamer door het leven te gaan. Het is om je kapot te schamen wanneer ik steeds weer via de media moet horen dat een Surinamer met coke is opgepakt op Schiphol of dat er op een boot  die uit mijn land kwam een grote partij drugs is gevonden. Ik schaam mij om Surinamer te zijn. (...)'

Het begin van meer irritaties en afbrekingen van 100%-controles?

Het voorval van maandag kan aanleiding zijn voor passagiers op toekomstige SLM-vluchten vanuit Suriname naar Schiphol, om na iedere landing met enige vertraging zich geïrriteerd te gaan gedragen. Wie weet volgen na maandag dan nog meer onderbrekingen door de marechaussee van de beruchte 100%-controle.....

Noot:
Starnieuws bericht woensdag 27 februari dat het Surinaamse ministerie van Buitenlandse Zaken de Nederlandse regering om opheldering heeft gevraagd. 

Daarentegen reageert 27 februari de directeur van de SLM, Ewald Henshuys, in de Ware Tijd juist heel nuchter: Hij vindt wel dat Nederland wat tekst en uitleg zou moeten geven, maar zegt er meteen achteraan: 'De veiligheidsorganisatie van een luchthaven, zoals overal ter wereld, is bevoegd om op dergelijke wijze in te grijpen als dat noodzakelijk blijkt.'

Suriname zou juist blij moeten zijn dat er streng werd gecontroleerd, mogelijk vanwege een anonieme tip dat iemand een wapen aan boord zou hebben...... Stel nu eens dat er wel een wapen op een passagier zou zijn ontdekt.......hoe had Suriname dan gereageerd? En die 100% controle is sowieso noodzaak, want nog steeds worden op Schiphol en dagelijks op de nationale luchthaven van Suriname cocaïnesmokkelaars betrapt.

Nu waren passagiers alleen geïrriteerd vanwege het lange wachten, maar ja, dat gebeurt wel vaker...en waren er geen Nederlanders aan boord? Waarom hoor je die niet?????? Kortom, laat Suriname een stapje terug doen en niet meteen om 'hoog' niveau om opheldering begin te schreeuwen, want daar ze hier goed in, schreeuwen, ongenuanceerd luid, hysterisch welhaast en zonder enige vorm van redelijkheid. Dat is Suriname, ook.

Bouterse heeft weer een media-‘scheet’ gelaten en wat ruiken die 'Noordzee-journalistiek' lekker

NOS volgt Bouterse welhaast letterlijk op de voet

20-01-2013  Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - ‘NOS buitenlandredactie maakt zich te afhankelijk van die ene Suriname correspondent - Surinaams nieuws in Nederland wordt veelal te eenzijdig, bevooroordeeld en ‘gekleurd’ gebracht - Nederlandse correspondenten lijken liever lui dan moe....’ Dit zijn de kopjes boven een door mij op dit blog op 11 januari van dit jaar gepubliceerd artikel over de wijze waarop de NOS bericht over Suriname.

‘(...) Nederlandse correspondenten in Paramaribo, van bijvoorbeeld het NOS Journaal of het persbureau ANP, getroosten zich weinig moeite om hun werkgevers te voorzien van een scala aan interessant Surinaams nieuws. Neen, hun visie op Surinaams nieuws is zeer beperkt en ze zijn niet in staat om in te zien dat in Suriname zaken spelen die zeker, absoluut, interessant genoeg zijn om aandacht aan te besteden in Nederlandse media. Maar, het lijkt er sterk op dat de correspondenten of liever lui dan moe zijn of zich te gemakkelijk laten meeslepen door het Surinaamse verleden dat nog steeds actueel is in het land en zich daar te gefixeerd op focussen, feitelijk een soort ‘tunnel’-benadering van het nieuws. Ik ben ervan overtuigd dat in het geval van Nederlandse correspondenten in Suriname beiden het geval zijn, gelet op het geringe Surinaamse nieuws dat in Nederlandse media verschijnt. (...)’

NOS-correspondent Harmen Boerboom bleek zaterdag 19 januari 2013 weer alleen maar oog en oor voor de Surinaamse president Bouterse te hebben, omdat die naam nu eenmaal 'lekker' ligt in Nederland en er een 'scheet-achtig' luchtje rond hangt.

En natuurlijk betrekt Boerboom bij zijn artikel de vraag of de 8 decembermoorden en of de betrokkenheid van Bouterse in die zaak geen sta-in-de-weg zijn voor VHP-voorman Santokhi....... 

Het is weer de typische en stigmatiserende en de op één schietschijf gerichte wijze van berichtgeving over Suriname door de NOS. Behalve de NOS besteedde ook de Telegraaf aan de VHP-conferentie en met name en vooral de inbreng van Bouterse. Verder heeft nauwelijks wie of wat dan ook in de Nederlandse media aandacht hieraan besteed.

 

NOS buitenlandredactie maakt zich te afhankelijk van die ene Suriname correspondent

Surinaams nieuws in Nederland wordt veelal te eenzijdig, bevooroordeeld en ‘gekleurd’ gebracht

Nederlandse correspondenten lijken liever lui dan moe....

11-01-2013  Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Sinds ik begon met het schrijven van artikelen in Suriname, zond ik nu en dan wat van mijn pennenvruchten naar onder andere redacties buitenland van Nederlandse kranten, nieuwsredacties van actualiteitenprogramma’s, persagentschappen en het NOS Journaal. De kans op plaatsing is echter gering – Suriname blijkt nauwelijks aandacht te krijgen in de Nederlandse media -, maar dat weerhoudt mij er niet van om artikelen te blijven sturen. Ze worden in ieder geval gelezen en mogelijk brengen mijn artikelen redacties op ideeën of kunnen eventueel correspondenten worden benaderd.

Eind 2011 werden twee artikelen van mij in Nederlandse kranten gepubliceerd:

het Reformatorisch Dagblad plaatste op 10 oktober 2011 een groot artikel van mij over een kleine regenwulp genaamd Chinquapin, die jaarlijks vanuit het hoge noorden van Canada naar de kuststrook van Suriname vliegt om daar te overwinteren en onderweg orkanen en stormen weet te overleven. Een artikel over bioloog Jan Mol, die zich verzet tegen goud- en bauxietmijnbouwontwikkelingen in het Nassaugebergte in het oosten van Suriname, werd 5 november 2011 door het Nederlands Dagblad geplaatst.

Deze week zond ik weer eens een paar artikelen naar nieuwsredacties in Nederland, die zeker aandacht zouden verdienen. De aanhouder wint denk ik maar. Die artikelen gingen over een komend Brits scheepstransport van kernafval naar Japan door het Caribisch gebied en het Panamakanaal en verzet daartegen door de organisatie van Caribische landen, Caricom, waar Suriname ook deel van uit maakt. 
Een tweede artikel handelt over de onthulling op 10 januari 2013 in Paramaribo van een borstbeeld van de in 1980 overleden vakbondsman Louis Doedel. Hij zat 43 jaren lang opgesloten in een psychiatrische instelling,  waarin hij begin juni 1937 door de in het Overijsselse Zwarte Water-stadje Zwartsluis geboren Nederlandse gouverneur Johannes Coenraad Kielstra – die het niet zo op had met vakbonden - ter observatie werd opgenomen. Vlak voor zijn overlijden op 10 januari 1980, werd Doedel uit de inrichting ontslagen. Naast de onthulling van het beeld ,wil het ‘Comité Eerherstel Louis Doedel’ ook nog eens dat Doedel in het Guiness Book of World Records opgenomen wordt als de langst in psychiatrisch gevangenschap gehouden vakbondsleider ter wereld.....nu niet iets om op die manier mee te koop te landen als Suriname lijkt mij en waarschijnlijk ook te pijnlijk om erover in Nederland te berichten.....

NOS Journaal te afhankelijk van één correspondent in Paramaribo

Geen enkele redactie heeft gereageerd of iets gepubliceerd. Niet verbazingwekkend. Nederlandse media hebben slechts selectieve aandacht voor Suriname. Een (1) chef buitenland redactie reageerde echter op 9 januari 2013 wel, kort, en dat was ‘Chef Buitenland NOS Nieuws’ Dick Jansen....:

'Geachte Heer Kraaijer, 
Dank voor Uw aanbod, maar wie worden voor nieuws voorzien door onze correspondent Harmen Boerboom in Suriname. 
Vriendelijke groeten, 
Dick Jansen 
Chef Buitenland NOS Nieuws'

Zijn reactie maakt echter duidelijk hoe afhankelijk een nieuwsredactie (NOS Journaal) zich kan maken van slechts één correspondent en dat vind ik kwalijk. Als redactie in Hilversum word je kennelijk overgeleverd aan wat je correspondent in Paramaribo nieuwswaardig acht en worden artikelen van anderen dan de eigen correspondent simpelweg genegeerd. 

Nederlandse correspondenten in Paramaribo liever dan lui dan moe

De praktijk heeft helaas uitgewezen, dat Nederlandse correspondenten in Paramaribo, van bijvoorbeeld het NOS Journaal of het persbureau ANP, zich weinig moeite getroosten om hun werkgevers te voorzien van een scala aan interessant Surinaams nieuws. Neen, hun visie op Surinaams nieuws is zeer beperkt en ze zijn niet in staat om in te zien dat in Suriname zaken spelen die zeker, absoluut, interessant genoeg zijn om aandacht aan te besteden in Nederlandse media. Maar, het lijkt er sterk op dat de correspondenten of liever lui dan moe zijn of zich te gemakkelijk laten meeslepen door het Surinaamse verleden dat nog steeds actueel is in het land en zich daar te gefixeerd op focussen, feitelijk een soort ‘tunnel’-benadering van het nieuws. Ik ben ervan overtuigd dat in het geval van Nederlandse correspondenten in Suriname beiden het geval zijn, gelet op het geringe Surinaamse nieuws dat in Nederlandse media verschijnt.

Uiteraard voelde ik me genoodzaakt om naar die Dick Jansen toe te reageren:

Geachte heer,

Dank voor uw reactie. Het is mij uiteraard bekend dat Harmen Boerboom uw correspondent hier is. Maar, het nieuwsaanbod uit Suriname in Nederlandse media vind ik persoonlijk nogal beperkt. Daarom tracht ik zelf nu en dan issues bij media in Nederland onder de aandacht te brengen/aan te kaarten die anderen laten liggen, maar die toch wellicht van enige importantie kunnen zijn, zoals in het geval van de kwestie Louis Doedel. Een correspondent blijkt immers niet overal oog en oor voor te kunnen hebben.

Ik leid uit uw reactie af, dat u mogelijk nooit gebruikt maakt van artikelen of berichten van anderen dan Boerboom (mogelijk wel van de Belgische journalist/correspondent Pieter van Maele overigens). Dan maakt een nieuwsredactie zich wel erg afhankelijk van hetgeen door een (1) correspondent wordt aangeboden aan nieuws. Een open oog en oor voor door anderen aangeboden nieuws zou wat betreft het Surinaamse nieuws geen kwaad kunnen.

Suriname heeft echt meer relevant - en ook leuk en positief - nieuws te bieden dan alleen issues rond bijvoorbeeld president Bouterse, het 8 decemberstrafproces en hoofdverdachte Desi Bouterse, 'bolletjesslikkers', een busongelukje met een paar lichtgewonde Nederlandse toeristen (waarbij Nederlandse media berichtten dat de weg waar het ongelukje plaatsvond, de Afobakaweg, een dodenweg is: 'In 2011 vielen er volgens Surinaamse media tientallen dodelijke slachtoffers.' Geen idee waar dat vandaan kwam, maar in heel 2011 vielen er 'slechts' vier dodelijke verkeersslachtoffers op die weg: ik heb een artikel over de Afobakaweg/dodenweg geschreven eind december 2012) of de gewijzigde Amnestiewet.

Ik wilde het vorengaande toch even kwijt, vooral nu de Nederlandse berichtgeving over Suriname zo beperkt, eenzijdig en ook nog eens met regelmaat 'gekleurd' overkomt. (...)

Verrassen

Ondanks de reactie van Dick Jansen, zal ik ook de redactie Buitenland bij de NOS blijven verrassen met mijn artikelen. Bij de NOS zullen nieuwsredacteuren door onder andere mijn artikelen weten, dat er in Suriname meer nieuwswaardige gebeurtenissen en ontwikkelingen zijn dan hetgeen ze nu en dan wordt voorgeschoteld door correspondent Harmen Boerboom in korte teksten, video’s en audio’s.

Media maken van Afobakaweg een 'dodenweg'

Over de kop geslagen busje met elf Nederlandse toeristen trekt aandacht NOS en ANP

'Tientallen dodelijke ongelukken in 2011' zijn er 'slechts' vijf.....

27-12-2012  Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Surinamse was Eerste Kerstdag weer eventjes nieuws in Nederland. De aanleiding was een verkeersongeluk op een van de bekende wegen in Suriname, de pas in 2009 van een asfaltlaag voorziene rode bauxiet Afobakaweg, naar het binnenland. Een personenbusje was over de kop geslagen en de inzittenden bleken elf Nederlandse toeristen waarvan er acht lichtgewond raakten en voor slechts eentje was een bezoekje aan een ziekenhuis even noodzakelijk.

Het noodlottige ongeluk gebeurde ter hoogte van het dorpje Marshallkreek, ongeveer tachtig kilometer ten zuiden van Paramaribo. De eerste Surinaamse berichten meldden dat de oorzaak een klapband was en dat vervolgens het busje over de kop was geslagen.

Vermeld werd dat een 25-jarige K.M. naar het Academisch Ziekenhuis Paramaribo moest worden vervoerd. Later, toen Nederlandse journalisten lucht hadden gekregen van het ongeluk, zei een woordvoerder van het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken dat die K.M. niet in levensgevaar verkeerde en dat enkele anderen lichte verwondingen hadden opgelopen.

‘De Afobakaweg is enkele jaren geleden geasfalteerd. Sindsdien staat de weg bekend als dodenweg. Er gebeuren veel ongelukken, omdat automobilisten vaak te hard rijden’, aldus berichtte ‘s avonds de NOS in Nederland. Ook de Telegraaf berichtte over het ongeluk, gevolgd door andere media in Nederland.

Verongelukt busje zou te hard hebben gereden

Een van de elf passagiers uit deze bus zocht zelf publicitaire aandacht en plaatste op dezelfde dag nog een reactie op de populaire Surinaamse ‘alles-en-nog-wat’ website waterkant.net, onder een berichtje over het ongeluk. dat de klapband het gevolg was van onverantwoord rijgedrag van de chauffeur. Volgens ene ‘Bart’ had het busje met een snelheid van 120 kilometer per uur over een brug gereden, waardoor deze een klapband kreeg. De chauffeur verloor vervolgens de macht over het stuur.

Kennelijk had die Bart een drang om de wereld te laten weten wat er nu precies op die Afobakaweg was gebeurd. Kennelijk had die Bart goed zicht gehad op de snelheidsmeter in het dashboard voor de buschauffeur......

Via diezelfde website trachtten Eerste Kerstsdag ’s avonds het Nederlandse persbureau ANP en NOS-correspondent in Suriname Harmen Boerboom contact te zoeken met die Bart door deze berichtjes/oproepjes te plaatsen:

Dinsdag 25 december 2012 om 23:19 uur, door David

Beste Bart,

Het Algemeen Nederlands Persbureau (ANP) hoort graag van je wat er precies is gebeurd. Als je je verhaal wilt doen tegenover het ANP, zou je dan een e-mail willen sturen naar nieuwsdienst@anp.nl met daarin het nummer waaop je te bereiken bent?

Met vriendelijke groet,

David

Woensdag 26 december 2012 om 01:34 uur, door Harmen Boerboom

Ha Bart, ook de NOS is geinteresseerd in je verhaal. Wil je me mailen op nos.paramaribo@gmail.com?

Ik ben correspondent in Suriname.

Groet, Harmen Boerboom.

Waarom deden het ANP (die, net als de NOS, ook een eigen correspondent heeft in Suriname, in de persoon van Annelies Brinkman, eindredacteur bij de Ware Tijd en bij het makelaarsblad Surgoed Magazine) en de NOS dit? Mogelijk zaten David en Harmen zich te verkneukelen om een mooi smeuiig sensatieverslag te brengen uit de mond van een ‘slachtoffer’. Mogelijk waren ze journalistiek verblind geraakt door het aantal van elf (Nederlandse toeristen) en waren zij voornemens om van een ongelukje een ramp te maken.

Geen tientallen, maar slechts vijf dodelijke verkeersslachtoffers in 2011.....

Overigens berichtten diverse media ’s avonds Eerste Kerstdag ‘In 2011 vielen er volgens Surinaamse media tientallen dodelijke slachtoffers.’

Geen idee welke Surinaamse media dat zouden hebben gemeld, want in 2011 zijn dus echt niet tientallen dodelijke slachtoffers’ op de Afobakaweg gevallen, neen, slechts vier...... Het gemak waarop Nederlandse media dit hebben vermeld in hun korte artikelen over het ongeluk getuigt van een gebrek aan eigen onderzoek.

Het ANP bleek waarschijnlijk overigens geslaagd te zijn in haar oproep’opzetje’, want dit persbureau meldde nog dezelfde avond dat Bart ene Bart van de Ven uit het Brabantse Boekel is, die in Suriname op vakantie is met familie. ‘De chauffeur reed als een dwaas. Omdat hij zo hard reed, kreeg de bus een klapband. We zijn vier of vijf keer over de kop geslagen. Het is een wonder dat we het allemaal hebben overleefd.’

Niet vermeld wordt of de Nederlandse toeristen tijdens de rit de chauffeur hadden geattendeerd op zijn ‘dwaze’ rijgedrag. Zouden ze met samen geknepen billen op de stoeltjes in het busje hebben gezeten?

Afobakaweg kan geen ‘dodenweg’ worden genoemd

Maar, kan de Afobakaweg werkelijk het stempel ‘dodenweg’ opgedrukt krijgen door vooral ‘journalisten’? Neen, is mijn antwoord en de feiten bewijzen het tegendeel. Natuurlijk, het ‘bekt’ lekker, dodenweg, en nadat de weg was geasfalteerd valt niet te ontkennen dat vele weggebruikers deze weg als een racebaan zijn gaan gebruiken en de bermen als een soort publieke vuilnisdump, terwijl er een maximumsnelheid zou gelden van slechts 40 kilometer per uur. En ja, er zijn sindsdien diverse ongelukjes en ernstige ongelukken geweest, die voor een groot deel te wijten zijn geweest aan onverantwoordelijk en onveilig rijgedrag van weggebruikers. Maar, dodenweg? Neen.

Pas sinds eind 2009 geasfalteerd

De Afobakaweg kent een lange, zanderige, geschiedenis vol ergernissen en frustraties van een deel de naar schatting jaarlijks 20.000 toeristen die via deze bauxietweg hun weg naar het binnenland zoeken, tot het moment waarop in 2009 begonnen werd met de asfaltering. Halverwege januari 2007 werd de weg door toeristen zoveel als mogelijk vermeden door de slechte staat. Bussen, vrachtwagens geladen met zand en boomstammen en auto’s bleven vastzitten in de rode modderpoelen. Vlak voor 18 januari vertrok een voorlopig laatste groep toeristen voor een avontuurlijke reis over de Afobakaweg via Brokopondo naar Sipaliwini.

Gelukkig waren er  toen de eerste geluiden te horen, dat het ministerie van Regionale Ontwikkeling voornemens was de weg te laten asfalteren.

In februari 2009 startte het Chinese asfalteringsbedrijf Dalian met de eerste voorbereidende werkzaamheden voor het asfalteren van de Afobakaweg. Maar, alle begin is moeilijk. Dalian ging in de fout en maakte de weg deels onbegaanbaar, omdat een lateriet van inferieure kwaliteit was gebruikt, waardoor grote modderpoelen ontstonden. Dalian trachtte op Chinese wijze de kuilen te dichten, maar het materiaal dat gebruikt werd bevatte meer klei, waardoor de weg bij de minste en geringste regenbuien nog slechter begaanbaar werd.  Grote gaten in de weg werden met grind dichtgegooid.

Toenmalig president Venetiaan start asfalteringswerkzaamheden

Vier maanden later startte de asfaltering van de Afobakaweg officieel. Het was niemand minder dan toenmalig president Ronald Venetiaan die op 5 juni 2009 ter hoogte van Suralco LCC met assistentie van Dalian-werknemers de eerste meters asfalt walste aan het begin van het 250 kilometer lange wegvak Paranam - Afobaka. Voordat hij het startsein gaf, zei Venetiaan dat de asfaltering een wezenlijke verbetering en het mensvriendelijker maken zou zijn van de wegverbinding met de districten Para, Brokopondo en Sipaliwini. Tijdens de diverse toespraken werd diverse keren gewezen op de verkeersveiligheid en dat de weg niet als racebaan gebruikt moest gaan worden. Voor de weg zou zo’n 200.000 m³ lateriet, 400.000 m³ gradation steenslag en 126.000 ton asfalt gebruikt gaan worden.

De nieuw geasfalteerde Afobakaweg werd 24 november 2009 met veel ceremonieel in gebruik genomen. President Venetiaan sprak daarbij terecht van een mijlpaal. Een paar maanden eerder was echter al een dodelijk verkeersslachtoffer op de weg te betreuren. Een 19-jarige inzittende van een personenbusje verloor 24 september het leven bij een ongeluk tussen Marshallkreek en Klaaskreek. Het busje was onderweg van Paramaribo naar Victora en kreeg, terwijl het vermoedelijk met te hoge snelheid had gereden, een klapband kreeg en vervolgens een aatal malen over de kop sloeg. Een maand later verloor een bromfietser het leven die vanuit een inrit de Afobakaweg op reed. Hij zou geen voorrang hebben verleend aan een met hoge snelheid naderende DAF-truck, die op hem inreed. De vrachtwagenchauffeur werd na het ongeluk door omstanders met een stuk hout mishandeld en moest aan een hoofdwond worden behandeld in een ziekenhuis.

Vlak voor de officiële opening van de geasfalteerde weg was er al kritiek te horen op de duurzaamheid. Directeur Frank Playfair van het bedrijf Sintec, dat samen met Sunecon de directievoering van het asfalteringsprogramma voerde, liet 27 november 2009 weten dat overbeladen en oude langzaam rijdende houtvrachtwagens een gevaar voor die duurzaamheid vormden. De randen van de weg werden al door die trucks aangetast. Dit soort vrachtwagens vormen ook een gevaar voor het verkeer.

Te hard rijen en macht over het stuur verliezen

Vlak na de officiële opening van de van een asfaltlaag voorziene bauxiet Afobakaweg was er al een verkeersongeluk waarbij iemand om het leven kwam. Een 54-jarige automobilist reed op 2 januari 2010 vanuit de richting Powaka in de richting van Paranam en verloor door waarschijnlijk te hoge snelheid de macht over het stuur. De man raakte zwaargewond en overleed drie dagen later.

Bij een verkeersongeluk op 16 november 2010 vloog een auto van de weg en belandde op de kop naast de Afobakaweg. Ook in dit geval reed de bestuurder te hard en verloor de controle over het stuur. Bij dit ongeluk raakten drie inzittenden gewond en werd een baby onder het wrak van de wagen dodelijk verpletterd.

Ook in 2011 was de Afobakaweg het ongevraagde toneel van een paar verkeersongelukken. Het aantal dodelijke slachtoffers bleef echter beperkt tot vijf.

Maar liefst drie auto’s knalden op 20 april op elkaar, waarna de wagens in brand vlogen. Twee inzittenden overleden ter plekke en een derde overleed een dag later in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo. Een van de auto’s bleek te zijn uitgeweken naar de rechterrijhelft en raakte daarbij een tegenligger. Een auto daarachter raakte vervolgens ook bij de botsing betrokken. De brandweer moest gealarmeerd worden om enkele inzittenden uit de wrakken te bevrijden.

Vier ongelukken op één dag op de Afobakaweg. Dat was het geval op 26 september 2011. In totaal werden drie personen met letsels naar het Academisch Ziekenhuis Paramaribo vervoerd.

Op de laatste dag van 2011 verongelukten twee vrouwen dodelijk, ter hoogte van Mast 61. Hun busje raakte van de weg en sloeg over de kop. Uit onderzoek bleek dat de chauffeur van het busje met hoge snelheid had gereden in de richting Atjoni toen hij de controle over het stuur verloor. Drie inzittenden raakten gewond.

Bouterse voorspelt verkeersdoden

President Desi Bouterse verklaarde in de eerste week van februari 2012 dat al bij het ontwerp van de asfalteringswerkzaamheden van de Afobakaweg voorspeld was dat er verkeersdoden zouden vallen. Zo was er bezorgdheid over de breedte van de weg, die slechts zeven meter is. Bouterse liet verder weten dat de politie er alles aan doet om via

voorlichting de weggebruikers erop te attenderen dat zij verantwoordelijker moeten gaan rijden.

In dezelfde maand werd bekend dat het Canadese goudmijnbedrijf IAmGold, eigenaar van Rosebel Gold Mines NV te Brokopondo, veiligheidsvoorzieningen op de Afobakaweg wil mede-financieren. De Canadezen zeiden het aanbod te hebben gedaan, vanwege  haar maatschappelijke betrokkenheid bij de ontwikkelingen in Brokopondo waar ze haar productieactiviteiten heeft en omdat het bedrijf een veiliger weg wil. De regering reageerde enthousiast en liet weten dat in ieder geval  verkeersborden, vangrails, verkeerslichten en andere voorzieningen zoals rumble strips en straatverlichting nodig zijn. Het ministerie van Openbare Werken was al begonnen met de aanleg van pechhavens langs de weg, zodat automobilisten met pech of bij het uitlaten van passagiers kunnen uitwijken en niet op de rijbaan hoeven stil te staan.

Op 8 maart 2012 verloor een inzittende van een auto het leven ter hoogte van Paranam. De auto waarin hij zat was over de kop geslagen. Drie inzittenden werden gewond afgevoerd naar het Academisch Ziekenhuis Paramaribo.

Een personenbusje belandde 17 oktober in de Klaaskreek. Het busje reed in de richting Paramaribo en bij de brug van Klaaskreek stopte deze om tegemoet komend verkeer voorrang te verlenen over de brug. De chauffeur van een achter het busje rijdende vrachtwagen bemerkte te laat dat het busje had afgeremd en knalde achterop waardoor het voertuig in de kreek belandde. Een inzittende van het busje raakte lichtgewond.

Geen sprake van 'dodenweg'

Uit het voorgaande overzicht blijkt dat het aantal dodelijke verkeersslachtoffers op de Afobakaweg meevalt. Van een ‘dodenweg’ is dan ook absoluut geen sprake. Er is wel sprake van onverantwoordelijk gedrag van weggebruikers. Tot die conclusie kwam 5 december 2012 ook het Korps Politie Suriname. Leden van het korps hadden verkeerscontroles gehouden op de Afobakaweg en kwamen tot de slotsom dat te veel automobilisten te hard rijden. Eén automobilist werd bekeurd, omdat die met een snelheid van 134 kilometer per uur over de Afobakaweg ‘reed’....

Kortom, jaarlijks valt slechts een op één hand te tellen, van de in totaal tientallen, dodelijke verkeersslachtoffers op de Afobakaweg. Niemand kan bij het volle verstand beweren dat deze weg een ‘dodenweg’ is. Maar, zoals eerder al gesteld, het ‘bekt’ zo lekker. Het zou ‘journalisten’ sieren om zich van feiten te bedienen en niet om zich heen te slaan met ongefundeerde opmerkingen om een sfeer van ‘angst’ rond de mooie historische Afobakaweg te creëeren.

Verantwoord rijgedrag kan het aantal (dodelijke) slachtoffers op in ieder geval de Afobakaweg tot nul reduceren.....

NOS richt haar pijlen weer op president Bouterse

Volgens Nationale Recherche is Bouterse nog steeds betrokken bij drugshandel’

Namen ‘Bouta’ en ‘Dino’ duiken op in afgeluisterd telefoongesprek Surinaamse hoofdverdachte Piet Wortel in grote strafzaak tegen internationale drugsbende

17-09-2012  Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - De Nederlandse omroep NOS heeft gisteren, zondag 16 september 2012, weer eens suggestief bericht over de Surinaamse president Desi Bouterse. De Nationale Recherche zou aanwijzingen hebben dat Bouterse nog steeds bemoeienis heeft met drugshandel in zijn land. Dat zou blijken uit stukken uit het onderzoek naar de internationaal opererende drugsorganisatie van de Nederlandse Surinamer Piet Wortel, die de NOS in handen heeft. Van Wortel zijn telefoongesprekken afgeluisterd en tijdens een van die gesprekken zouden de woorden 'Bouta' en 'Dino' zijn gevallen.

Waarom komt de NOS met dit verhaal......

Maar, wil dat zeggen dat Bouterse en/of zijn zoon werkelijk betrokken zijn (geweest) bij drugshandel? Hoe betrouwbaar zijn de woorden van Piet Wortel? Maakt het simpelweg noemen van het woord ‘Bouta’ de Surinaamse president (een) verdacht(e)? De Nederlandse advocate van Bouterse, Inez Weski, stelt terecht in een reactie dat Bouterse geen verdachte is.

Wat heeft de NOS bezield om met een dergelijk suggestief artikel naar buiten te komen? Welk doelt dient het? Er valt zoveel over Suriname te berichten, maar iedere keer weer heeft de NOS met name haar pijlen gericht op Bouterse.......

Wie weet heeft de Nationale Recherche gelijk, maar wat geeft het Nederlandse journaille het recht om op voorhand in haar berichtgeving te suggereren dat het een vaststaand, bewezen feit zou zijn dat Bouterse nog steeds zijn handen in drugshandel heeft?

Het ‘afluisterverhaal’

Het bericht van de NOS werd meteen opgepikt door kranten als de Telegraaf, Volkskrant, NRC en Trouw.

Het huis van Piet Wortel in Amsterdam was door een speciale eenheid van de politie volgehangen met microfoons. In afgeluisterde telefoongesprekken praat Wortel onder meer over ‘Bouta’ en diens zoon Dino. In een afgelopen donderdag 29 maart afgeluisterd gesprek tussen Piet Wortel en een medeverdachte vertelt Wortel dat hij door een kennis is benaderd over een vliegtuig met vermoedelijk 400 kilo cocaïne dat is dat gestrand op een afgelegen plaats bij Tibiti in het zuidwesten van Suriname. De kennis vraagt Wortel naar het vliegtuig te gaan. Deze Wortel zou ‘Bouta’ en Dino hebben benaderd. Hieronder letterlijk citaat uit het proces-verbaal van de dienst Nationale Recherche, zoals door de NOS op haar website is gepubliceerd:

Piet Wortel
(Bron foto: crime-bron.nl)

P: Je ziet hoe ik leef toch Harry? Vanaf de grond ben ik gekomen en ben gaan groeien.
H: Klopt
P: Niet door anderen verkregen. God ziet alles wat ik heb. Dus vanaf dag één was ik die mannen hun target, van hoe maken we Piet kapot.
H: Mensen zijn jaloers Piet.
P: Die mannen hebben Mark uit mijn handen genomen. Alle goeie mannen van mij hebben die mannen, eh ik dacht oh. Maar die mannen zien dat ik niet kan vallen. Begrijp je? Tot aan Bouta, zelfs. Bouta zelf ?(storing)? Piet ik smeek je, ik smeek je. Ik zei wat is er? Nu, nu. Ga een vliegtuig nemen om naar Tibiti te gaan. Die mannen hebben daar een handel in Tibiti, een veld. Harry, ik ben nooit geweest hoor. Er is daar een veld met 400 kilo van die mannen. Het vliegtuig is kapot. De politie heeft het gezien, die mannen hebben getipt en die mannen trekken nu naar het gebied toe. Er is maar 1 man die naar het gebied kan gaan en dat is Bouta en Dino.
H: In dat gebied?
P: Hmmm
H: Waarom?
P: Die mannen kennen het gebied toch. Dus die mannen weten er snel te komen, voordat de politie komt.
H: Ok.
P: Ik zei, is goed, maak je niet druk. Ik ga wel naar die man. Ben toen naar Bouta gegaan, ik zei zo en zo. We hebben Dino gestuurd. Dino is dat ding gaan halen. Geen probleem. Als Dino daar is dan verbrandt Dino het vliegtuig en dan is de tori klaar. Dat wil zeggen dat als ik die mannen niet zou hebben geholpen, Biga en Beppie, die uhhh... die mannen gaan daar en die mannen nemen de handel en sluiten de mannen op, nog erger. Bouta heeft de helft genomen, vraag het aan Jerry.
H. Bouta heeft de helft?
P: Bouta heeft de helft van de handel genomen en ik heb die mannen de helft gegeven. (?)

Uiteindelijk zou dus Dino de drugs bij het vliegtuig in veiligheid hebben gesteld.

Wortel in april dit jaar in Barcelona opgepakt

Wortel werd – met vier medeverdachten – op 3 april 2012 gearresteerd, op verdenking door de Nationale Recherche van de smokkel van ruim 3.000 kilo cocaïne vanuit Zuid-Amerika naar Europa, toen hij in het stadion van Barcelona ‘zijn’ skybox verliet na de wedstrijd tegen AC Milan.

De politie heeft geconstateerd dat Wortel op grote voet leefde, veel reisde en geregeld wedstrijden van CF Barcelona bezocht. In Suriname is bekend dat de zoon van Desi Bouterse, Dino (40), een goede bekende is van Wortel. In stukken van het onderzoeksdossier, dat de NOS in handen heeft, blijken ook zakelijke banden tussen Piet Wortel en Shaheed ‘Roger’ Kahn, een grote crimineel in Guyana. Uit uitgelekte geheime diplomatieke stukken (WikiLeaks) van de Amerikaanse ambassade in Paramaribo stond opgetekend dat Bouterse stevige relaties onderhield met Khan.

Hij werd in Suriname opgepakt en in de VS veroordeeld voor drugshandel. Zijn organisatie zou daarna gewoon door zijn gegaan met criminele activiteiten. Uit het dossier blijken ook relaties in de sfeer van cokehandel tussen Wortel en ene Little Mark een ‘soldier’ van Kahn

Inze Weski: 'Bouterse is geen verdachte.'
(Bron foto: ANP/Leidsch Dagblad)

Reactie advocate Weski van zowel Wortel als Bouterse

In reactie op de berichtgeving van de NOS over het opduiken van de naam ‘Bouta’ in het Nederlandse onderzoek naar Piet Wortel stelt advocate Inez Weski in gesprek met dezelfde omroep nadrukkelijk dat voorzover haar bekend de Surinaamse president momenteel geen verdachte is. Weski is advocaat van zowel Desi Bouterse als Piet Wortel. Verder zegt ze: ‘Deze flarden tekst hebben niet tot een zaaksdossier, noch tot enigerlei verdachte hebben geleid.’

Het Openbaar Ministerie heeft zich van commentaar over de NOS-berichten onthouden. Weski: ‘Naar ik aanneem zal het Openbaar Ministerie ook bevestigen dat de heer Bouterse geen verdachte is in dit geheel. Steeds weer bleek tot nu toe in het dossier van Piet Wortel dat allerlei afgeluisterde gesprekken niet juist waren verstaan en/of verslagen. Intussen worden wel allerlei vergaande conclusies getrokken.’ Weski wil de rechtbank de mogelijkheid vragen om de afgeluisterde gesprekken te kunnen beluisteren en controleren.

Weski: ‘Het begint steeds meer te lijken op een dossier dat is samengesteld rond geruchten en de uitleg van ondervangen flarden tekst. Zoals daar dus zijn het vermeend hebben van een skybox bij Barcelona, hetgeen feitelijk niet klopt of het feit dat cliënt veel zou reizen, hetgeen terug te leiden blijkt naar enkele vooral met vakantiefoto’s gelardeerde bewegingen.’

Op 28 september is er weer een tussenzitting in de zaak. Weski vindt het zeer opmerkelijk dat de stukken nu naar buiten komen. Volgens haar creeëren deze berichten voorafgaand aan de zitting een ‘beladen beeld’. Over het gespreksfragment dat zou gaan over cocaïne bij Tibiti zegt Weski:

‘Er wordt überhaupt niet gesproken over cocaïne of over drugs in het betreffende fragment. Een fragment, dat slechts in losse stukjes is opgebouwd met weggevallen delen en 12 minuten storing. Onduidelijk is wie bedoeld wordt en vooral onduidelijk is over welke onderwerpen en personen in welk verband wordt gesproken.’

Volgens Weski is het niet vreemd als in het kleine Suriname Dino Bouterse en Piet Wortel elkaar zouden kennen, maar dat bewijst niet dat ze met drugs bezig zijn. Ze verwijt de politie ‘een specifieke strafrechtelijke uitleg te geven’ aan de tekstflarden.

Weski werkt op dit moment aan een herzieningsaanvraag bij de Hoge Raad in de zaak waarin Bouterse is veroordeeld voor drugshandel. Ze zegt zich niet aan de indruk te kunnen onttrekken ‘dat de betreffende vergaande eenzijdige uitleg van een dergelijke fragmentje de herziening voor mijn cliënt Bouterse, waarin ik inmiddels in een vergevorderd stadium verkeer en de volstrekte ongegrondheid van die veroordeling zou kunnen aantonen, moet belasten.’

Surinaamse reacties op NOS-berichtgeving

Natuurlijk ontstond in Suriname de nodige ‘ophef’ over de mediaberichten in Nederland dat de Surinaamse president Desi Bouterse nog steeds betrokken zou zijn bij drugshandel. Nederland zal ‘nooit ophouden om met vuil te smijten en Suriname proberen zwart te maken. Dat merk ik regelmatig bij mijn internationale contacten. Ik had al eerder gesteld dat Nederland niet zal stoppen met verdachtmakingen’, aldus minister Winston Lackin (Buitenlandse Zaken) maandag 17 september 2012 op de Surinaamse nieuwswebsite Starnieuws. ’Het is frustrerend voor politiek Den Haag dat het niet lukt om Suriname klein te krijgen’, stelt Lackin.

Tegenover dezelfde nieuwswebsite liet de perswoordvoerder van het Kabinet van de President, Clifton Limburg, weten dat er nog geen bewijzen geleverd zijn over de vermeende betrokkenheid van Bouterse en zijn zoon Dino bij een internationale drugsbende.

‘Waarom hebben ze het koninklijk huis niet in verband gebracht met drugs, toen de foto van de verdachten in gezelschap van kroonprins Willem-Alexander en prinses Máxima in de media verscheen? Dit verhaal is gewoon een afleider, maar het gaat Nederland niet lukken om ons van ons pad af te brengen. De president is hard bezig met de ontwikkeling van het land’, aldus Limburg.

Piet Wortel (rechts) samen met de Nederlandse kroonprins
Willem-Alexander en prinses Máxima
tijdens het WK Voetbal in 2010 in Zuid-Afrika. (Bron foto)

Limburg verwees naar een foto waarop Wortel zich heeft laten fotograferen met de Nederlandse kroonprins Willem-Alexander en prinses Máxima tijdens de finale van het wereldkampioenschap voetbal in Zuid-Afrika in juli 2010.

Wortel en SV Notch

Na de arrestatie van Wortel in het Spaanse Barcelona verschenen er diverse berichten over Wortel in de media, ook in Suriname. Surinaamse media maakten wereldkundig dat Wortel de hoofdsponsor was van de Surinaamse voetbalclub SV Notch en van clubmanager Joël Martinus, alias Bordeux, die rondreed in een dure ‘Dodge’ die hij van Wortel had gekregen.

‘Sinds de arrestatie heb ik persoonlijk en als manager van de club nogal moeilijke tijden’, aldus Martinus medio april van dit jaar in een vraaggesprek met de webredactie van Starnieuws. SV Notch is het afgelopen jaar naar de hoofdklasse gepromoveerd van de Surinaamse Voetbalbond. Martinus verklaarde verder niet beter te weten dan dat zijn sponsor zich niet bezig houdt met drugs. ‘Ik weet dat de man in de hout-, goud- en transportbusiness zit. Ook heeft hij aandelen in veel bedrijven’, aldus de SV Notch manager. Op basis hiervan vindt Martinus dat zijn hoofd- en persoonlijke sponsor moet worden vrijgelaten. Wortel zorgde ook voor de complete uitrusting van de SV Notch manager.

De rechtszaak

Begin juli van dit jaar moesten Wortel en zijn kompanen in Rotterdam voor de rechter verschijnen. Volgens het NRC van 30 juni ‘groothandelaren in cocaïne en fanatiek toegewijde supporters van voetbalclub FC Barcelona’. In totaal zou het gaan om 8.117 kilo cocaïne. Het grootscheepse onderzoek kreeg als codenaam gekregen ‘Operatie Tidore’ en is een van de grootste strafzaken van het Nederlands landelijk parket en de Nationale Recherche van de afgelopen twee jaar. ‘Alle mogelijke opsporingsmiddelen zijn in het onderzoek gebruikt’, zei een bij het onderzoek betrokken bron tegenover de krant die ook bevestigde dat onder meer de Amsterdamse woning van de hoofdverdachte volgestopt was met microfoons om hem maandenlang te kunnen afluisteren.

Officier van Justitie J. Patist zei tijdens de zitting dat Piet Wortel niet met zijn handen in de cocaïne zat maar dat overliet aan anderen.

Advocaat Nico Meijering, die de 38-jarige verdachte Mengalvio (Menkie) W. bijstaat, verklaarde tegenover het NRC dat ‘het bijna griezelig is om te zien welk een enorme opmars het opnemen van gesprekken van de verdachten in deze zaak heeft genomen’. Hij noemt het ‘gigatappen’. Volgens Justitie is het echter de enige manier om te kunnen bewijzen dat de verdachten – allemaal van Surinaamse afkomst – zeer professioneel partijen van duizenden kilo’s cocaïne vanuit Zuid-Amerika, via Afrika naar Nederland smokkelden. ‘Menkie’ woonde overigens al tien jaren in Barcelona. Hij was dik bevriend met de Surinamers die de afgelopen jaren speelden bij de Spaanse voetbalclub, aldus het NRC. Menkie W., zelf een verdienstelijk voetballer, heeft tegenover de politie verklaard dat hij personal assistant was van hoofdtrainer Frank Rijkaard en zijn assistent-trainer Henk ten Cate. Zij werkten tussen 2003 en 2008 bij FC Barcelona. Menkie vertelde hoe hij samen met Piet Wortel en de trainers van FC Barcelona reisde naar wedstrijden in het buitenland. En niet alleen met de Surinaamse sportlieden was hij bevriend. Menkie zegt dat hij een auto kreeg – een Audi Q7 – van de Franse voetballer Thierry Henry die ook bij Barcelona speelde. Menkie reisde naar eigen zeggen met Henry naar New York, Mexico, Chili en Argentinië.

De politie onderscheptte bijvoorbeeld in oktober 2011 onder andere een partij van 1.500 kilo cocaïne op de Kaapverdische Eilanden waar volgens Justitie de bende van Piet Wortel achter zat. Eerder werd daar een ongeveer even grote hoeveelheid cocaïne in zee gedumpt toen ontdekking dreigde.

(Bron foto: Openbaar Ministerie)

De verdachten zouden ook de handelaren zijn van drugs die in januari 2010 in een container, afkomstig van Jamaica, in de Rotterdamse haven werd gevonden. Tussen 90 dozen King George V Whisky stonden 74 dozen met 1.017 kilo cocaïne, aldus berichtte het NRC op 30 juni 2012.

Maar in het dossier schuilt daarnaast nog de verdenking van andere ‘transporten’ uit Jamaica en Colombia. Han Jahae, de advocaat die Wortel begin juli bij de Rotterdamse rechtbank bij stond, sprak van een ‘vaag verhaal’, en dat tot nu toe niet erg duidelijk is geworden waarvan zijn cliënt nu precies wordt verdacht.

Tegenover de rechter verklaarde ‘Menkie’ dat hij zijn geld verdiende met zijn eigen evenementenbedrijf in Barcelona, M &D Events and Incentives. ‘Een no-nonsens bedrijf, wij doen waar wij goed in zijn ’, aldus de website. Menkie handelde in kaartjes voor FC Barcelona en organiseerde ‘onvergetelijke bedrijfsuitjes’ rondom het voetbal. Als zanger Justin Bieber de Barcelonaspelers wilde ontmoeten, regelde Menkie het. Dit werk leverde hem een maandinkomen van 5.500 euro netto op. ‘Geen reden om me te bezondigen aan drugshandel’, aldus de verdachte.

De politie stelde vast dat de verdachten de hele wereld over reisden. Van Rusland tot Cuba en van Japan (finale voor clubteams) tot Suriname. Ze bezochten ook de finalewedstrijd van het Nederlands elftal tegen Spanje van het WK-voetbal in 2010 in Zuid-Afrika.

Justitie verwachtte begin juli 2012 nog zeker een jaar nodig te hebben voordat de strafzaak inhoudelijk zou kunnen beginnen. Volgens het Openbaar Ministerie wordt er vooral in het buitenland nog onderzoek gedaan.

Toen de rechtbank aan Piet W. om commentaar vroeg, zei deze dat wanneer de ‘onderste steen boven is’ zijn onschuld wel zou blijken.

NOS gaat door.....

Amnestiewet wordt erbij gesleept met dank aan Van Maele en Evers
Het door de NOS op 16 september de wereld in gebrachte bericht over de nog steeds vermeende betrokkenheid van president Bouterse bij drugshandel, bleek nog niet voldoende munitie te zijn geweest. De omroep is vandaag verder gegaan, maar tapte nu uit een ander vaatje: het vaatje van de Belgische journalist Pieter Van Maele, die werkzaam is in Paramaribo, en zijn Nederlandse collega Ivo Evers (webredacteur bij het Nederlandse actualiteitenprogramma EenVandaag en oud-correspondent van Trouw in Suriname). Beide heren beweren namelijk in hun deze maand te verschijnen boek ‘Bouterse aan de macht’, dat de advocaat van Bouterse in het 8 decemberproces, Irwin Kanhai, de geestelijk vader zou zijn van de omstreden vernieuwde Amnestiewet.

Reden genoeg voor de NOS om ook hieraan uitgebreid aandacht te besteden en de beide schrijvers, ter promotie van hun boek en in hun streven om in samenspraak met de NOS de Surinaamse president nog ‘zwarter’ te maken voor de microfoon, een podium te bieden.

Van Maele en Evers doen in hun boek onder andere een poging om de totstandkoming van de omstreden Amnestiewet, die op 5 april dit jaar werd aangenomen door het Surinaamse parlement, te reconstrueren.

Advocaat Kanhai trok bij Bouterse aan de bel toen het ernaar uitzag dat die veroordeeld zou worden voor de Decembermoorden in 1982. ‘Indien u geen veroordeelde president wilt zijn, dan is nu het moment aangebroken om in actie te komen’, kreeg Bouterse, volgens Evers en Van Maele, te horen.

Kanhai vond dat het een politiek gemotiveerd strafproces was. Hij adviseerde zijn cliënt dan ook om er politieke maatregelen tegen te nemen, zo beweren beide schrijvers in hun boek. Een boek dat ongetwijfeld zal leiden tot veel kritiek vanuit allerlei Surinaamse kringen in Suriname en Nederland.

Door de nieuwe Amnestiewet gaan de verdachten, inclusief hoofdverdachte Bouterse, vrijuit als ze veroordeeld zouden worden voor de vijftien moorden die gepleegd werden op 8 december 1982 in Fort Zeelandia. Sinds de wet werd aangenomen, ligt het proces vrijwel helemaal stil in afwachting van de komst van een Constitutioneel Hof, dat de wet moet toetsen aan de grondwet. Dat hof moet nog worden opgericht.

Volgens Van Maele en Evers was de Amnestiewet al langer in voorbereiding, maar werd er haast achter gezet toen bleek dat medeverdachte Ruben Rozendaal alsnog een zeer belastende verklaring zou afleggen.

In mei 2010 had Rozendaal gezegd dat Bouterse niet in Fort Zeelandia was tijdens de moorden. Twee jaar later besloot hij het tegenovergestelde te verklaren. De Krijgsraad laste een extra zitting in om hem nog een keer onder ede te horen. Het kamp Bouterse zou daardoor, althans dat beweren de twee auteurs, in paniek zijn geraakt.

Van Maele en Evers volgden Bouterse in de berichtgeving tijdens de aanloop naar zijn verkiezing tot president in 2010 en de eerste jaren van zijn bewind. Ze beschrijven, aldus de NOS, gedetailleerd hoe Bouterse voortvarend te werk gaat nadat in zijn woorden de politiek onder oud-president Venetiaan ‘in slaap was gesukkeld’ en die ‘corruptie oogluikend had toegelaten om zijn regering niet te laten vallen’. 

Bouterse neemt volgens het duo broodnodige beslissingen, zoals het devalueren van de Surinaamse dollar, maar neemt ook een aantal dubieuze maatregelen en benoemt ambtenaren voor exorbitant hoge bedragen. Economisch gaat het Suriname relatief voor de wind en bovendien legt Bouterse veel contacten in de regio en ook met China en de Verenigde Staten. Alleen Nederland bevriest de betrekkingen.

In het boek wordt ook beschreven dat sommige Nederlandse diplomaten Bouterse aanvankelijk het voordeel van de twijfel gunnen en positief zijn over de ingeslagen weg.

Volgens Van Maele en Evers bereikt Bouterse door het invoeren van de Amnestiewet niet wat hij eigenlijk zo graag wil: president worden van alle Surinamers. Zijn verleden blijft hem achtervolgen. De polarisatie in het land bereikt een hoogtepunt. Bouterse trekt steeds meer macht naar zich toe en trekt zich weinig aan van het parlement, aldus de auteurs in gesprek met de NOS.

Weinig onthullend

De beweringen over advocaat Kanhai van Van Maele en Evers zijn feitelijk weinig onthullend. Iedereen met een dosis gezond verstand had tot dezelfde conclusie kunnen komen. Maar, de NOS weet het samen met de twee schrijvers als een soort ‘onthullend’ nieuws te brengen. Snel, snel, na de commotie die de omroep een dag eerder al had veroorzaakt met haar suggestieve berichtgeving. Het zou mij niets verbazen als de heren Van Maele en Evers zelf contact met de omroep hebben gezocht om nog wat olie op het 'Bouterse-vuurtje' te gooien in Suriname.

‘Bouta’ en Bouta.....en?

Gelukkig zijn ondertussen de Surinaamse autoriteiten gehard en weten zij zich te wapenen tegen het verderfelijke Nederlandse spervuur dat enkel en alleen tot doel heeft het zwartmaken van president Bouterse. De Nederlandse media bereiken echter het tegenovergestelde. Juist dergelijke berichtgeving maken de positie en de persoon Desi Bouterse juist sterker. Natuurlijk. Want, want moet je met alleen maar suggestieve en verdachtmakende berichten in de Nederlandse media die totaal niet gebaseerd zijn op bewezen feiten......

Dat zijn het: ongefundeerde verdachtmakingen, gebaseerd op het noemen, door de Surinaamse hoofdverdachte Piet Wortel in een grote drugszaak, in een door Justitie afgetapt telefoongesprek van slechts het woordje ‘Bouta’.........



Maar dat ene woordje ‘Bouta’ is voor het Nederlandse journaille voldoende munitie om te stellen dat de Surinaamse president, die in Suriname ook bekend staat onder zijn koosnaampje Bouta, betrokken zou zijn bij internationale drugshandel........ Overigens, en niet onbelangrijk, de naam Bouta iis n Nederland ook een gewone familienaam - met andere woorden, in Nederland wonen mensen die deze achternaam dragen.......