Suriname zwijgt over export jaguar in 2012 naar Turkse dierentuin

Zelden wordt jaguar geëxporteerd uit land waar dier zijn habitat heeft


30-05-2014  Door: © Paul Kraaijer (voor Obsession Magazine)


Paramaribo -Tussen 2010 en 2014 zijn wereldwijd jaarlijks enkele tientallen jaguars legaal verhandeld, vooral tussen dierentuinen onderling. Daarnaast blijken zelfs exemplaren te zijn geëxporteerd met als eindbestemming een circus…. Dat blijkt uit de handelsdatabase van CITES (Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora). Uit die database blijkt ook dat een Surinaamse jaguar in 2012 in een dierentuin in Turkije belandde. Een opmerkelijke export. Een export waarover betrokken instanties en de mogelijk ontvangende dierentuin in Turkije het zwijgen toe doen.

Zelden wordt een jaguar vanuit een land geëxporteerd waar het dier zijn habitat heeft. De afgelopen vier jaar zijn alleen jaguars geëxporteerd naar of geïmporteerd uit een land waar het dier in het wild leeft:
- Guatemala (dat in 2011 twee jaguars exporteerde naar Honduras),
- Colombia*,
- Mexico (in 2011 exporteerde dit land drie jaguars naar de Dominicaanse Republiek en in 2010 werden al twee jaguars naar de Dominicaanse       Republiek vervoerd, alleen voor een dierentuin, een exemplaar werd geëxporteerd naar Guatemala en een naar Panama, er werd zelfs een jaguar uit de VS geimporteerd in 2010),
- Panama en
- Suriname.

* Het is opmerkelijk, dat Colombia in 2011 een jaguar importeerde uit Frankrijk (met als bestemming een dierentuin) terwijl het Zuid-Amerikaanse land in 2010 een jaguar exporteerde naar Chili en in hetzelfde jaar twee exemplaren importeerde uit Frankrijk voor een dierentuin.
 

Suriname zwijgt over export
Suriname heeft tussen 1975 (het jaar dat CITES startte met haar handelsdatabase) en 2014 slechts eenmaal een jaguar geëxporteerd en dat was vrij recent, in 2012, naar een dierentuin in Turkije. Het blijkt echter bijzonder lastig om te achterhalen door wie of wat de jaguar in 2012 werd geëxporteerd uit Suriname en wat de eindbestemming was, welke Turkse dierentuin. Dat land heeft feitelijk twee grote dierentuinen waar ook jaguars worden gehouden, te weten de Ankara Zoo in Ankara en de Gaziantep Zoo in Gaziantep. De dierentuin in de stad Gaziantep zou de vierde grootste dierentuin ter wereld zijn met zo’n 4.000 dieren verdeeld over 270 soorten.
Beide dierentuinen reageerden niet op herhaalde verzoeken om te antwoorden op de vraag of zij wellicht een jaguar uit Suriname in 2012 hebben ontvangen.

Bij de export betrokken instanties in Suriname waren eveneens niet bereikbaar voor een reactie, ondanks herhaalde verzoeken, zoals de twee officiële contacten van CITES in Suriname te weten het hoofd van de dienst ‘s Lands Bosbeheer (‘Management Authority’) en de zogenoemde Natuurbeschermingscommissie binnen de dienst ‘s Lands Bosbeheer (‘Scientific Authority’).
Ook de Douane Suriname hult zich in stilzwijgen.
Kennelijk wil of kan geen van genoemde instanties de vragen beantwoorden wie of wat de jaguar in 2012 heeft geëxporteerd en naar welke dierentuin in Turkije.
De export is opmerkelijk, omdat Suriname hiermee een van de weinige landen is waar de jaguar in het wild leeft en dat een exemplaar de laatste jaren heeft geëxporteerd. De vraag kan gesteld worden, waarom die ene Surinaamse jaguar bijvoorbeeld niet terecht is gekomen in de lokale Paramaribo Zoo. Daar bevindt zich immers slechts een jaguar en die mist nota bene zijn staart….

Hieronder ter informatie een overzicht uit de jaren 2013, 2012, 2011 en 2010 van de wereldwijde handel, export, in jaguars.

2013
In dat jaar is er sprake van slechts vier verhandelde, geëxporteerde, jaguars. Belarus importeerde twee jaguars uit Georgië voor een dierentuin. Ook werd een exemplaar geïmporteerd uit Rusland en een uit de Ukraine, beide bestemd voor een circus…..! Volgens CITES kwamen de vier door Belarus geïmporteerde jaguars oorspronkelijk ook uit Belarus….. Dus via een omweg (Georgië, Rusland en Ukraine) keerden de vier jaguars weer terug in hun oorspronkelijke land van herkomst, Belarus.

2012
Eenentwintig jaguars werden in totaal in 2012 door diverse landen geëxporteerd. In geen van die landen komt het dier in het wild voor. Opvallend is, dat enkele landen een jaguar blijken te hebben geëxporteerd om vervolgens een exemplaar te importeren:

België importeerde drie jaguars uit Griekenland en de handelsdatabase van CITES vermeldt als doel van de export, commerciële doeleinden.
De Verenigde Arabische Emiraten importeerde drie jaguars uit België (!) met als bestemming ‘privé’ (zouden dat de door België uit Griekenland geïmporteerde dieren zijn geweest?), twee jaguars uit Spanje ook met als doel ‘privé’ en een ander exemplaar uit Spanje voor zogenoemde commerciële doeleinden.
Azerbeidzjan importeerde een jaguar uit Letland (oorspronkelijke herkomst Rusland) voor een circus. Het Baku Staats Circus van dat land blijkt inderdaad jaguars in haar show te hebben.
Belarus liet twee jaguars uit Rusland importeren voor een dierentuin.
Japan importeerde een jaguar uit Polen met als eindbestemming een dierentuin.
Letland importeerde een exemplaar uit Rusland voor een circus (let wel, Letland exporteerde in hetzelfde jaar een jaguar naar Azerbijan…..).
Saoedi Arabië importeerde in 2012 twee jaguars respectievelijk uit Frankrijk en Griekenland en beide hadden als bestemming een dierentuin.
Thailand importeerde een jaguar uit Zuid-Afrika, voor een dierentuin, terwijl laatst genoemd land een jaguar importeerde uit Zambia, terwijl dat dier oorspronkelijk afkomstig was uit Frankrijk, met als doel educatie.
Turkije importeerde een jaguar uit Suriname, ook voor een dierentuin. Suriname was het enige land in 2012, en sowieso de laatste jaren een van de weinige landen, waar de jaguar in het wild voorkomt dat een exemplaar exporteerde.

2011
Dit jaar werden in totaal drieëndertig jaguars wereldwijd verhandeld onder CITES-regelgeving:

China importeerde twee jaguars uit Spanje, bestemd voor een dierentuin.
Colombia, een land waar de jaguar zijn habitat heeft, importeerde een exemplaar uit Frankrijk, dat oorspronkelijk afkomstig was uit Spanje, voor een dierentuin.
De Dominicaanse Republiek importeerde drie jaguars uit Mexico voor een dierentuin.
Hongkong importeerde een jaguar uit Zuid-Afrika voor een fokprogramma.
Honduras importeerde in 2011 twee exemplaren uit Guatemala met als doel wetenschap. In beide landen leeft de jaguar in het wild.
Indonesië haalde drie jaguars uit het buitenland waarvan twee uit Duitsland en een uit de Tsjechische Republiek, allen met als bestemming een dierentuin. De jaguar uit de Tsjechische Republiek kwam overigens oorspronkelijk uit Hongarije.
Japan importeerde twee jaguars voor een dierentuin uit respectievelijk Canada en China.
Kazachstan importeerde twee exemplaren uit respectievelijk Kirgizië en Rusland voor een circus.
Thailand importeerde twee jaguars uit Zuid-Afrika voor een dierentuin, terwijl Zuid-Afrika in 2012 maar liefst vijftien exemplaren importeerde waarvan twee uit de Verenigde Arabische Emiraten voor een ‘fokprogramma’, twee uit België (met als oorspronkelijk land van herkomst Duitsland) voor commerciële doeleinden en twee uit België voor een dierentuin, een exemplaar uit Frankrijk voor educatie, acht dieren uit Mexico waarvan vier voor een fokprogramma en vier voor een dierentuin.

2010
Zesendertig jaguars verruilden de ene internationale bestemming voor de andere internationale bestemming in 2010:

De Verenigde Arabische Emiraten importeerde twee exemplaren waarvan een uit Duitsland (voor een fokprogramma) en een uit Marokko met als bestemming een dierentuin. Het importerende land, Verenigde Arabische Emiraten, exporteerde in hetzelfde jaar een jaguar voor een fokprogramma naar Armenië.
Colombia exporteerde een jaguar naar Chili voor een dierentuin en importeerde twee exemplaren, voor een dierentuin, uit Frankrijk, terwijl een van die twee dieren van oorsprong afkomstig was uit Spanje.
De Dominicaanse Republiek importeerde twee jaguars uit Mexico bestemd voor een dierentuin.
Guatemala importeerde eveneens uit Mexico een jaguar voor een fokprogramma’.
Honduras importeerde zeven jaguars uit El Salvador (de handelsdatabase van CITES vermeldt hierbij niet het doel van de export).
Twee jaguars werden door Indonesië geïmporteerd uit respectievelijk de Tsjechische Republiek (de jaguar kwam oorspronkelijk uit Hongarije) en Rusland, beide voor een dierentuin.
Japan importeerde een jaguar uit Canada, voor een dierentuin.
Mexico importeerde een jaguar voor een dierentuin uit de VS, terwijl het dier oorspronkelijk uit Mexico afkomstig was……
Panama liet een jaguar overkomen uit Mexico voor een dierentuin.
Thailand importeerde vier exemplaren voor een dierentuin, waarvan twee uit Canada en een uit Namibië, terwijl de jaguar uit Namibië oorspronkelijk uit Zuid-Afrika kwam.
Turkije importeerde twee jaguars uit Frankrijk waarvan een voor een dierentuin en een voor commerciële doeleinden.
Trinidad & Tobago importeerde uit de VS, voor een dierentuin, drie jaguars.
Zuid-Afrika importeerde in 2010 vier jaguars, waarvan twee uit Belgie (voor commerciële doeleinden – dit dier heeft als origine Frankrijk – en een dierentuin), een uit de Tsjechische Republiek (voor een fokprogramma) en een uit Frankrijk voor educatieve doeleinden.

Suriname uitzondering: export van in het wild gevangen jaguar
Uit het voren gaande moge blijken dat er toch een aanzienlijke internationale handel in de bedreigde jaguar is en dat veel van die handel plaatsvindt tussen dierentuinen onderling. Maar, opmerkelijk zijn ook de paar exporten van jaguars die als eindbestemming een circus hadden… Kennelijk valt er veel geld te verdienen aan deze handel. Dat blijkt ook uit het feit, dat er landen zijn die in een jaar tijd zowel een jaguar importeren als exporteren……

Uit de CITES handelsdatabase wordt ook duidelijk dat er nauwelijks wordt gehandeld in in het wild gevangen exemplaren en dat Suriname de afgelopen negenendertig jaren slechts eenmaal, legaal, een panthera onca ofwel een ‘tigri’, zoals de jaguar in Suriname veelal wordt genoemd, heeft geëxporteerd. De zwijgzaamheid van alle bij die export betrokken instanties is overigens opmerkelijk…… Wat mag de Surinaamse burger niet weten over deze export?

Doodgegooid met ‘Canadese’ en ‘Turkse’ gokballetjes op Surinaamse televisie

'(...) nummers straight of in any order (...)’

30-06-2012 Column  Door: Paul Kraaijer


‘Heeft u deze nummers straight of in any order op uw formulier staan, dan bent u een gelukkige winnaar.’ De tekst kan ik ondertussen dromen. De tekst die iedere avond rond negen uur op de Surinaamse televisiezender ABC, ‘The love station’, te horen is, uitgesproken door veelal een lieftallige jongedame die keurig gekleed naast een rondtollende lottoballenmachine staat, de handen voor het lichaam in elkaar gevouwen.

Ik heb het over de lotterijen van de Canadian Bank Note Suriname (CBNS). Iedere avond worden de loterijen uitgezonden. In verschillende machines tollen de ballen in het rond om via plastic buisjes uiteindelijk in hun eindbestemming te vallen. Vervolgens worden de nummers netjes tweemaal voorgelezen door de dienstdoende presentatrice of presentator.

Het gaat om de spelen met door een genie verzonnen namen Lotto, Lotto Plus, PayDay, Tek 2, Match 3, Double Tek 2 en High 5. Voordat een ballenmachine de ballen door de lucht laat ‘springen’ en ‘rollen’ door met kracht in de machinebol geblazen lucht, word je als kijker ‘succes’ gewenst, alsof de kijker zelf gedurende een paar seconden een krachtsinspanning moet leveren. Op de achtergrond zitten of staan altijd twee veelal nors of chagerijnig kijkende stilzwijgende medewerk(st)ers van het Korps Politie Suriname en de Nationale Loterij Suriname. Formeel toezicht om te controleren of alles wel eerlijk verloopt in die machines. Ze worden altijd netjes door de presentatrice of presentator welkom geheten en voorgesteld aan de kijkers. Het oogt allemaal wat geprogrammeerd, ingestudeerd amateuristisch , maar ja, ‘who cares’, het gaat immers om de spanning en niet in de laatste plaats om nummers op de gevallen balletjes die mogelijk werkelijk een aantal bezoekers financieel gelukkig hebben kunnen maken.

Om ieder afzonderlijk ‘balspelletje’ nog wat ‘schwung’ te geven hebben ze allemaal een eigen soort slogan gekregen. Zo is ’Het beste jaar van je leven’ de PayDay-slogan, Match 3 heeft ‘Een gelukkige winnaar ieder dag’, High 5 wordt versierd met ‘Met 5 goed, komt het goed’ en Tek 2 mag het doen met ‘Makkelijk fu Wini!’. Tja, hoe verzin je het, daar moet een rijmbrein dagenlang peinzend achter hebben gezeten.

Even terug naar ‘Heeft u deze nummers straight of in any order op uw formulier staan, dan bent een gelukkige winnaar’. Een van de lottospelletjes is Tek 2. Bij dit spel zijn twee kleine ronde ‘ballen-bollenmachines’ te zien. Achter elkaar gaan die bollen draaien en tollen de balletjes in het rond door de lucht die in de bol wordt geblazen. Bij beide bollen valt uiteindelijk een bolletje in een tunneltje. Het spel levert dus twee getallen op. Deze week zag ik hoe geprogrammeerd de presentatie kijkers informeert over de beide gevallen nummers: de twee gevallen ballen hadden beiden het nummer vijf. Presentatrice: ‘Heeft u deze nummers straight of in any order op uw formulier staan, dan bent u een gelukkige winnaar.’Tja, in welke volgorde zouden de twee vijfjes nu kunnen staan.....?

Dan heb ik het niet eens over het storende gebruik van Engelse woorden. Waarom niet gewoon ‘Heeft u deze nummers in welke willekeurige volgorde dan ook op uw formulier staan, dan bent u een gelukkige winnaar.’ Misschien, om de Canadezen te plezieren.

Een balletje en een witte handschoen.....
Naast de lottoballen van de Canadian Bank Note Suriname word je als televisiekijker ook nog eens dagelijks drie keren gecontronteerd met het kansspelletje ‘Skin Firi’ dat deeluitmaakt van Suribet N.V. (Sportbetting).

Skin Firi is een kansspel waarbij de deelnemer een cijfer tussen een en tweeendertig mag kiezen en zijn inzet bepalen. Die inzet bepaalt hoeveel de speler zal winnen. De inzet moet wel tussen een en zesentwintighonderd Surinaamse dollars zijn. Een deelnemer kan achttien keer de inzet winnen.

Slechts een lottobal valt dus uit een ronddraaiende bol in een sleufje, waarna het vervolgens door de vaak in een witte handschoen gehulde hand van de presentator of presentatrice zodanig wordt gedraaid dat het nummer goed zichtbaar in beeld kan worden gebracht voor de kijkers. Ook hier zitten of staan op de achtergrond een medewerk(st)er van het Korps Politie Suriname en van de Nationale Loterij Suriname. Gelukkig, gaat het hier om dat ene balletje en verdwijnt ‘het kansspelprogramma’ weer snel uit beeld.

Bedrijven uit Canada en Turkije
Het is opvallend dat er in Suriname zoveel kansspelen op de televisie te zien zijn en dat er kennelijk zoveel gegokt wordt in het kleine Zuid-Amerikaanse land. Maar, hoeveel mensen winnen werkelijk iets?

Opvallender is het echter, dat achter de Canadian Bank Note Suriname en Suribet N.V. buitenlandse ondernemingen schuil gaan, te weten respectievelijk de in Ottawa, Canada, gevestigde Canadian Bank Note Company, en het in Mersin (een havenstad in het zuiden van Turkije) en Nicosia, Cyprus, gevestigde Turkse Pasha International/Pasha Gaming Group. Dit is een een hotel- en casinogroep met bedrijven op Noord-Cyprus, in Oeganda en Suriname. In Paramaribo is dit bedrijf ook eigenaar van het Tropicana Casino aan de Saramaccastraat, het aan de Domineestraat gevestigde Mirage Casino en het Savannah Casino aan de Anamoestraat.

De website van dit Turkse bedrijf heeft een ‘gelikt’ uiterlijk. In 2003 begonnen de Turken in Paramaribo met Suribet Sportbetting - dat rond de honderddertig retailers in Suriname heeft waar mensen voor een gokje terecht kunnen - en in december 2011 werd zelfs een speciaal Sportcafe geopend, dat zich bevindt bijna recht tegenover het bekende hotel Torarica. In het cafe kan gekeken worden naar allerlei sportwedstrijden, er kan gegeten en gedronken worden en natuurlijk gegokt in een gokkantoor op de uitkomsten en dergelijke van allerlei sportwedstrijden in de wereld. Drie maanden later, begin maart 2012, introduceerde Suribet N.V. – na Sportbetting, Skin Firi en kraskaarten – het nieuwe lottospel Suribet Lotto met een minimale jackpot van 25.000 Amerikaanse dollars..... Waarom een jackpot in buitenlandse valuta en niet gewoon in lokale Surinaamse dollars?

Het bedrijf stelt als een van haar doelen te hebben ‘om al haar klanten in alle lagen van de bevolking te voorzien van gevarieerde loterijen, met een dusdanige prijzenstructuur die winnen eenvoudig maakt’.

Winnen en verduisteren eenvoudig
Maar, het bedrijf maakte het ook enkele medewerkers heel eenvoudig om geld te verduisteren. Dat werd in april 2012 duidelijk toen zes personeelsleden werden gearresteerd, nadat was gebleken dat zestigduizend Surinaamse dollars waren verdwenen. Via de passwords van kassiers hadden de werknemers kans gezien in het systeem van het bedrijf te komen en op die manier geld achterover te drukken. Een paar weken later bekenden de medewerkers tegenover de politie inderdaad geld te hebben verduisterd.

De Canadian Bank Note Suriname (CBNS) begon haar activiteiten in 2000 en is een volledige dochteronderneming van de Canadian Bank Note Company. De CBNS is het grootste loterijbedrijf in Suriname en heeft inmiddels meer dan tweehonderd agentschappen in het land. De website van het moederbedrijf in het Canadese Ottawa vermeldt dat het bedrijf een missie heeft: 'Our vision is to make the world a safer and better place in which to live and work in by supplying technologically advanced solutions to the prevention of fraud in specific markets, particularly those associated with the issuance of secure documents.’

Waarom Suriname?
Maar, wat zoeken kansspelbedrijven uit Canada en Turkije in Suriname? Suriname is nu niet bepaald een logisch voor de hand liggend land, toch, om kansspelen op de markt te brengen en casino’s te openen. Paramaribo is nog steeds geen Parijs, New York, Rio de Janeiro, Sydney, Amsterdam of Kaapstad. Waarom hebben de Canadian Bank Note Company en het Turkse Pasha International toch voor Suriname gekozen en niet voor bijvoorbeeld Brazilie, Argentinie, Chili of welk ander land dan ook op het Latijns Amerikaanse continent? Pasha International doet zelfs zaken in Oeganda, ook een niet echt voor de hand liggend land in Afrika. Mogelijk heeft het te maken met de juridische vrijheid in Suriname, de soepele wet- en regelgeving, op het gebied van kansspelen en casino’s.

Beide bedrijven zijn om een reactie gevraagd, maar reacties bleven uit. Hebben zij iets te verbergen? Gaat het mogelijk om zogenoemde ‘witwaspraktijken’..... Je zou het welhaast denken. Gokken met een luchtje?

Suriname ‘gokland’.....
Op een bevolkingsaantal van ongeveer 500.000 heeft Suriname extreem veel casino’s. In augustus vorig jaar waren er ruim twintig in het land. In juni 2007 liet toenmalig minister Humphrey Hildenberg van Financien nog weten het aantal casino’s onverantwoord en onnodig te vinden en toen waren er ‘slechts’ zestien. Even een vergelijk met Nederland: veertien casino’s op een bevolkingsaantal van bijna 17.000.000! Het aantal casino’s in Suriname kan dan ook als bijzonder en opvallend worden gekwalificeerd.

Naast de casino’s zijn er dus ook nog de vele kansspelletjes die via de televisie worden vertoond.
Je vraagt je af hoeveel mensen door het zien van de beelden verleid worden om ook eens een gokje te wagen.

En kan dan vervolgens niet de vraag gesteld of de omroepen die zendtijd ter beschikking stellen aan Suribet N.V. en de Canadian Bank Note Suriname – maar ook de Surinaamse overheid - meewerken aan gokverslaving in het land.....

Noot:
Dit bericht stond vrijdag 24 augustus 2012 in het Dagblad Suriname:

Het dragen van handschoenen door degenen die ballen aanraken bij de vele loterijen op de Surinaamse televisie is een verplichting. De handschoenen moeten voorkomen dat er vingerafdrukken komen op de ballen die getrokken moeten worden.

M. Klimsop, betrokken bij een bekend loterijkantoor, zegt in het Dagblad Suriname van vrijdag 24 augustus 2012, dat alle ballen voor iedere trekking worden schoongeveegd en gewogen. Dit is een vaste regel die bij de trekkingsprocedure hoort. Alle ballen moeten immers dezelfde kans hebben om getrokken te worden.

Een vingerafdruk op een bal kan ervoor zorgen dat deze zwaarder gaat wegen. Dat komt vanwege de bacteriën die zitten aan een blote hand. Het gevolg is dat de zwaardere ballen minder snel naar boven komen, dan de lichtere zonder afdruk. Hierdoor krijgen dus niet alle ballen dezelfde kans gekozen te worden bij de trekking, die blind moet geschieden. Op deze wijze wordt getracht de beïnvloeding van de trekking tot het uiterste te minimaliseren.