Opiniepeiler De Hond: 'Zaken zijn door anderen in gelekt rapport gestopt om onderzoek in diskrediet te brengen'

'Ik geef mijn naam niet aan iets wat niet goed is en onbetrouwbaar'

Opiniepeiler met 40 jaren ervaring en goede, betrouwbare naam in Nederland

27-04-2015  Door: Paul Kraaijer/De Surinaamse Krant


De Nederlandse opiniepeiler Maurice de Hond kijkt met voldoening terug op zijn korte verblijf in april in Suriname, waar hij was op uitnodiging van het Surinaamse bedrijf LC Media van directeur Carlos Durham. De Hond heeft met LC Media een opiniepeiling gehouden met het oog op de komende verkiezingen van 25 mei. Maar, minder blij is De Hond met allerlei kritieken van vermeende opiniepeilingdeskundigen op uitgelekte uitkomsten van het onderzoek en ook minder blij met ongefundeerde insinuaties, dat hij door een politieke partij zou zijn uitgenodigd voor de peiling.

'Ik leen mij absoluut niet voor de politiek, ik sta in voor onafhankelijkheid onderzoek, sta daar om bekend in Nederland en heb daar dan ook een goede naam als betrouwbare opiniepeiler weten op te bouwen. Maar, kennelijk hebben bepaalde mensen in Suriname er belang bij om het onderzoek te koppelen aan een politieke partij', zei de opiniepeiler gisteravond, zondag 26 april 2015, in het programma 'Welgeinformeerd' van de Amsterdamse zender Radio Tamara.

'Je wilt niet weten hoeveel e-mails ik heb ontvangen over LC Media en Durham. De ene afzender beweert dat hij een aanhanger is van de NDP, terwijl een ander in een e-mail juist beweert dat hij een aanhanger van V7 is. Het onderzoek is zo neutraal mogelijk uitgevoerd. Anderen hebben echter zaken in het uitgelekte rapport gestopt om het onderzoek in diskrediet te brengen. Er is dus kritiek gespuid op grond van slechts een deel van het uitgelekte en dus niet van het definitieve eindrapport', aldus De Hond in gesprek met 'Welgeinformeerd'.

'Ik ben al ruim 40 jaar met peilingen bezig in Nederland. Ik ben naar Suriname gegaan, heb het onderzoek voorbereid en de enquêteurs geïnstrueerd. Het onderzoek in Suriname was qua kwaliteit zelfs beter dan in Nederland. Ik zou juist trots zijn, hoe wij daar met dertig mensen het onderzoek hebben uitgevoerd. Ik geef mijn naam niet aan iets wat niet goed is en onbetrouwbaar.'

Het onderzoek werd bij mensen thuis uitgevoerd. Daartoe werd de zogenoemde random-walk methode gehanteerd. Zo'n 1.700 mensen in zes districten, waar 86% van alle inwoners van het land woont, werden bezocht door 30 enquêteurs met een tablet en vragenlijst. De Hond: 'Het overgrote deel van de mensen die wij benaderen werkte mee. Men was zelfs heel open, juist omdat ons onderzoek gebaseerd is op volledige anonimiteit en dan zijn mensen eerder bereid mee te werken. Niemand weet wie door ons is benaderd.'

Ondanks die kritieken laat hij weten het in de toekomst zo weer te doen. 'Ja hoor, als ik daar een week van het land kan genieten en de samenleving beter kan leren kennen, dan zou ik dat zeker doen. Ik heb trouwens ook wat scholen bezocht en het zou verstandig zijn als Suriname onderwijs als speerpunt zou nemen in belang van het land.'

Naast zijn opiniepeilingen is De Hond ook al enige tijd bezig met het opzetten van wat wordt genoemd Steve Jobscholen/iPadscholen. 'Ook vanuit Suriname is interesse getoond voor dit concept', aldus De Hond eerder tegenover De Surinaamse Krant op 31 maart.

'Dit scholenproject is een groot succes en vanuit de hele wereld is er belangstelling voor.  Ik spreek ook graag nog met anderen in Suriname over deze aanpak die kinderen, zoals mijn dochter van 5, anno 2015 echt voorbereiden op de toekomst in plaats van op het verleden, zoals nog steeds in scholen over de hele wereld gebeurt.'

'Ik vind het een interessant, prachtig land en ik zal zeker de aanloop naar de verkiezingen volgen en de uitslagen. Het was een interessante ervaring om daar te zijn.' Zeker is, dat de Nederlandse opiniepeiler Maurice de Hond naam heeft gemaakt in Suriname en heeft laten zien op welke wijze ook opinie gepeild kan worden.

Dorps'journalistiek' bij 'Mmanten Taki' van staatszender STVS

Winston Echteld, Lloyd Groenewoud en Carlos Lindveld

Ongegeneerd collega's voor camera feliciteren en muziekclips collega's uitzenden

'Mmanten Taki' is gewoon een 'ochtend-gewauwel-geklets-non-nieuws-mislukte ontbijtshow'

22-04-2015 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – 'Mmanten Taki', het zogenaamde actualiteitenprogramma van de Surinaamse staatszender STVS, dat iedere ochtend vanaf acht uur wordt uitgezonden en wisselend gepresenteerd wordt door Winston Echteld, Lloyd Groenewoud en Carlos Lindveld, vertoont in haar uitzendingen ongegeneerd videoclips van medewerkers van dit programma. Maar, net zo erg, zo niet erger, is het dat een presentator een collega uitgebreid in een live uitzending, voor de camera dus, feliciteert met zijn verjaardag......

Twee videoclips werden gisterochtend uitgezonden van de jarige presentator Winston Echteld, die ook nog eens uitgebreid door zijn collega Lloyd Groenewoud werd gefeliciteerd. Waarom? Waarom dat geslijm in de uitzending? Kunnen ze hun medewerkers niet gewoon in privé feliciteren? Neen, omdat Suriname dus echt een dorp is en op dat niveau wordt tv gemaakt. Het hele dorp mag delen in de vreugde van Groenewoud en de wetenschap dat Echteld jarig is.

Ik kan me niet voorstellen, dat een presentator of presentatrice van bijvoorbeeld het Nederlandse actualiteitenprogramma 'Nieuwsuur' of '1Vandaag' uitgebreid een jarige collega voor volk en vaderland gaat feliciteren.....kijkers zouden dat verwerpelijk, bespottelijk en a-journalistiek vinden.

Het was vanochtend weer raak, toen een videoclip werd uitgezonden van een medewerker die op de achtergrond van het programma werkzaam is (technicus) vertoond en die ook als zodanig, als een collega, werd aangekondigd.

'Mmanten Taki' is een dorpsprogramma, dat gewoon gratis reclame maakt voor de muziek/videoclips van eigen medewerkers en een scala heeft aan vaste gasten, die vaak geen nieuws te melden hebben, maar ogenschijnlijk gewoon voor de gezelligheid worden uitgenodigd. Veel gelach, gegiechel, jij'en en jou'en en stompzinnig geklets met ook nog eens veel dus'en eh's en ok's.

Al eerder op dit blog is over dit programma bericht. De wijze waarop het programma inhoudelijk wordt samengesteld en de wijze waarop het wordt gepresenteerd tonen feitelijk aan, hoe het in Suriname is gesteld met de kwaliteit van nieuwsverstrekking en met het informeren van de bevolking.

Presentatoren nodigen met regelmaat vriendjes uit en die worden dan ook als zodanig aangekondigd, zonder enige schroom. Suriname is een dorp met inwoners met een dorpsmentaliteit en die mentaliteit is overal in het media terug te vinden.
Vaak hebben issues en gasten werkelijk niets met actueel nieuws te maken. Het zijn over het algemeen onderwerpen die geschikt zouden kunnen zijn voor een zogenoemde ochtend-gewauwel-geklets-non-nieuws-mislukte ontbijtshow, zoals die op de Nederlandse televisie te zien zijn.

Den Blauwvinger: Het is toch niet altijd zo vader zo zoon....?

COLUMN: Walter, zoon van Dino, gekozen als VN MDG-ambassadeur voor Suriname

Beoordeel jonge Walter op zijn daden en niet op die van zijn pa

22-04-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Walter Bouterse... Natuurlijk, er gaat meteen een belletje rinkelen. Bouterse? Zal wel familie zijn van.... en dat is ook zo. Een van de twee nieuwe jeugdambassadeurs voor de VN 'Millennium Development Goals' (MDG), gekozen op zaterdag 11 april door het Nationaal Jeugdparlement. De jonge Bouterse telg zal de zogenoemde millennium ontwikkelingsdoelen van de Verenigde Naties moeten gaan promoten en realiseren met strategische programma's en activiteiten.

In 2000 hebben regeringsleiders van 189 landen afgesproken om vóór 2015 de belangrijkste wereldproblemen aan te pakken. Er zijn acht concrete doelstellingen vastgelegd: de millenniumdoelen.

Dit zijn ze in het kort:

1. De armoede halveren en minder mensen met honger

2. Elk kind naar school

3. Mannen en vrouwen gelijkwaardig

4. Minder kindersterfte

5. Verbetering van de gezondheid van moeders

6. Bestrijding van hiv/aids, malaria en andere dodelijke ziektes

7. Bescherming van het milieu, iedereen schoon drinkwater en minder mensen in sloppenwijken

8. Toegang tot betaalbare medicijnen, een eerlijk handelssysteem, minder schulden voor ontwikkelingslanden

Walter na zijn benoeming (Bron foto: Monalisa GM Liguorie/NJP)

Het belletje rinkelt. Walter is de zoon van Dino, die op dit moment in een gevangeniscel in New York (VS), een straf uitzit van 16 jaar en 3 maanden voor wapen- en drugshandel en voor vermeende contacten met de Libanese terreurorganisatie Hezbollah. Het was te verwachten, dat anti-NDP'ers en anti-Bouterse-adepten meteen zouden reageren op de benoeming van Walter als VN MDG-ambassadeur. 'Walter zal wel net zo slecht zijn als zijn pa.' 'Zo vader zo zoon, toch?' Want daar is men goed in in Suriname, snel oordelen, zonder enige kennis van zaken, bevoorordeeld en slechts kunnen denken in twee kampen: je bent voor of je bent tegen iemand, een partij of iets.

De lokale bekende bestuurskundige August Boldewijn liet heel nuchter weten, dat de veroordeling van pa Bouterse in de VS geen invloed mag hebben op de benoeming van zoon Walter: 'Je mag de levenswijze van de ene man niet gebruiken als criterium voor de levenswijze van de ander.' Bouterse jr. zei, terecht, dat hij en zijn vader 'twee verschillende personen zijn'. 'Ik geef het negatieve altijd een plaats en zal datgene doen waarvoor ik ben gekozen.' 'Mijn werk voor de gemeenschap plaats ik boven mijn politieke kleur. Ik sta open voor eenieder. Ik had op het MULO zelfs als beste maatje de kleinzoon van oud-president Venetiaan. Wij jongeren moeten dat verschil gaan uitmaken en dat oude politiek denken achterwege laten.'

Boldewijn stelde verder, dat karakter en vaardigheden bepalend moeten zijn om iemand een bepaalde functie toe te wijzen. In dit geval zouden volgens hem de voorwaarden waaraan een gegadigde voor de MDG-ambassadeursfunctie moet voldoen medebepalend moeten zijn.

Boldewijn heeft absoluut gelijk. Het behoeft toch geen betoog, dat het niet altijd 'zo vader zo zoon' hoeft te zijn.

Walter en zijn opa Desi

De jonge Walter komt gedreven en serieus over en weet zich goed te verwoorden. Je ziet geen crimineel, maar een enthousiaste knaap die qua uiterlijk wel veel lijkt op zijn vader en opa. Maar, daar houdt waarschijnlijk welke vergelijking dan ook mee op. Walter is brandschoon. Natuurlijk, mensen in het anti-Bouterse en anti-NDP kamp zullen hier ongetwijfeld anders over denken en redeneren dat wat niet is nog komen kan. Die opponenten redeneren en denken te bekrompen en te bevooroordeeld, verblind door abjecte aversie, en niet in staat om objectief te oordelen.

Uit allerlei internationale wetenschappelijke onderzoeken zou wel blijken, dat kinderen van criminele vaders meer kans hebben zelf ook het verkeerde pad op te gaan. Toch komt het grootste deel van de kinderen van criminelen níet in aanraking met Justitie en politie, aldus de wetenschappers. En bij de grootste deel kan ongetwijfeld ook Walter worden gerekend, toch?

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

22 april 2015

Amsterdam-Paramaribo

Voor geïnteresseerden:

* Lees ook dit artikel: Misdaad van vader op zoon? 21 augustus 2013 Crimelink.nl

* 'Zo vader, zo zoon? De intergenerationele overdracht van crimineel gedrag'

Rakt, M. V. D., Nieuwbeerta, P. & Graaf, N. D. D. 2006 In : Tijdschrift voor Criminologie. 48, 4, p. 345 1 p.:

Eindredacteur......!!

 

Het wordt nu toch echt de hoogste tijd voor een kwalitatief goede eindredacteur bij de Ware Tijd en voor een cursusje Nederlands voor de redactie..... Behaald?????? Pffffffffff....en de inhoud van het artikeltje??? Tel de journalistieke- en taalfouten. Geen woord aan vuil maken maar.
Oh, een paar minuten na publicatie van het artikel online was er plotseling deze gewijzigde versie:

Rechtbankverslaggeving vak apart, maar niet in Suriname

Kwaliteit artikelen over rechtszaken beneden peil

Kranten, papieren en online, moeten gaan investeren in kwaliteit en niet in 'kleutergekrabbel'


16-04-2015 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Rechtbankverslaggeving is een vak apart. Het is niet voor niets dat in, bijvoorbeeld, Nederland media werken met speciale rechtbankverslaggevers. Maar, niet in Suriname. In Suriname zijn over het algemeen artikelen over rechtszaken (strafzaken) abominabel geschreven.

Bar en boos en duidelijk geschreven door zogenoemde journalisten of webredacteuren die geen flauw idee hebben hoe ze een rechtszaak goed moeten verslaan, laat staan dat ze een dagvaarding goed kunnen lezen en begrijpen, en dus de vele justitiële termen. Dat blijkt ook uit het feit dat in artikelen vaak justitieel vakjargon wordt vermeld, dat het merendeel van de lezers niet zal begrijpen en ook de schrijvers zelf niet en dat is kwalijk.

Onderstaand een voorbeeld van een inhoudelijk zeer slecht artikel over een strafzaak, van vandaag, en dat op de oh zo opgehemelde nieuwswebsite Starnieuws. Om te janken, zooooo slecht, bagger. Het gaat te ver om alle fouten en dergelijke in dit artikel hier te bespreken. De goede lezer weet ze allemaal uit het artikel te pikken.

Daarnaast worden ook met regelmaat gewoon in artikelen de volledige namen vermeld van verdachten/veroordeelden, zoals gisteren in dit artikel in de Ware Tijd:

Ook hier zullen we het maar niet over de inhoud (en kop!) hebben....

Laat media in Suriname eens gaan investeren in kwaliteit, ook en vooral in de (eind-)redacties. Laat 'journalisten' en webredacteuren scholen in rechtbankverslaggeving en sta eindelijk als hoofdredacteur of directeur eens garant voor inhoudelijk kwalitatief goede journalistiek en niet voor amateuristich 'kleutergekrabbel'.....

Den Blauwvinger: Elektriciteitsnet Paramaribo niet bestand tegen 'sliertjes'

COLUMN: 'Sliertjes' oorzaak grote stroomstoring in Paramaribo 

Bovengrondse stroomkabels hangen vol rotzooi – Tijd voor algehele ondergrondse bekabeling

15-04-2015 Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Het Surinaamse elektriciteitsnet blijkt niet te zijn bestand tegen sliertjes confetti. Dat bleek zaterdagavond 11 april toen een flink deel van Paramaribo plotseling zonder stroom kwam te zitten, tot schrik van de organisatie van de Avondvierdaagse (AVD) die haar laatste dag beleefde en waarvan zaterdagavond de laatste wandelaars binnen druppelden.

In eerste instantie berichtten media, dat de stroomuitval was veroorzaakt door blikseminslag waardoor verschillende lijnen zouden zijn uitgevallen vanuit het zogenoemde onderstation Menkendam in de stad. 'Wij doen er alles aan om de situatie zo snel mogelijk te herstellen', liet technisch directeur Marcel Eyndhoven van de NV Energiebedrijven Suriname, EBS, 's avonds iets over half tien weten. Rond elf uur 's avonds was de stroomvoorziening weer op gang gebracht.

De 'sliertjes' (Bron foto: EBS)

Maar, blikseminslag had de storing niet veroorzaakt. De volgende dag werd bekend, dat resten van afgeschoten vuurwerk of slierten confetti op een elektriciteitskabel in de Willem Campagnestraat de oorzaak waren geweest van de grote stroomstoring. Het waren glimmende sliertjes, aldus de EBS die 'hingen aan de 33.000 Volt geleiders van de transmissielijnen'.

Volgens het elektriciteitsbedrijf moet het vuurwerk/confetti onder die transmissielijn zijn afgeschoten. 'Deze sliertjes zijn van elektrisch geleidend materiaal vervaardigd en hebben kortsluiting veroorzaakt.'

Sliertjes die kortsluiting veroorzaken met als gevolg een grote stroomstoring in een deel van Paramaribo. Je gelooft het niet, maar dat was echt het geval, sliertjes.

Maar, toch is het opmerkelijk.

Elektriciteitskabels in de stad hangen immers vol slierten, draden, restanten van vliegers en andere rotzooi. Toch hebben die nauwelijks tot geen stroomstoringen veroorzaakt en ook onder al die rotzooi zit ongetwijfeld elektrisch geleidend materiaal. En niemand, ook niet van de EBS, komt in actie om overal die rotzooi van de kabels te verwijderen. Sommige vliegerrestanten hangen al vele jaren op dezelfde plaats aan elektriciteitsleidingen. Geen stroomstoring.

Het Surinaamse elektriciteitsnetwerk is sterk verouderd. Wie door de stad of door de omgeving rijdt ziet overal krakkemikkige houten elektriciteitspalen, die ook nog eens met regelmaat omver worden gereden door even krakkemikkige automobilisten, en elektriciteitskabels met vertakkingen naar allerlei percelen. Alles dus nog ouderwets bovengronds. Geld om het complete elektriciteitsnetwerk onder de grond 'te stoppen' is er niet en geïnvesteerd in onderhoud van het huidige 'palen- en stroomkabelnetwerk' wordt er niet, met alle risico's van dien, zoals met regelmaat her en der in buurten in de stad en elders stroomonderbrekingen.

Suriname maakt zich deze dagen op voor de verkiezingen van 25 mei. Partijen roepen om het hardst wat zij allemaal willen gaan doen als zij de kans krijgen een regering te vormen. Maar, geen enkele partij is luid te horen over de staat waarin het huidige elektriciteitsnetwerk verkeert en wat zij denken te kunnen gaan doen om daar verandering in te brengen.

(Bron foto: eigen foto Den Blauwvinger)

Laat een volgende regering fors gaan investeren in een ondergronds elektriciteitsnetwerk in geheel Paramaribo en voor een continu stroomlevering door de EBS aan haar cliënten. Bij iedere stroomonderbreking leidt Suriname verlies, op vele terreinen. In een stad als Paramaribo zou geen enkele elektriciteitspaal meer te zien moeten zijn in de nabije toekomst. Het zal een lieve Surinaamse dollarcent kosten, maar soms moet je als overheid durven te investeren in de toekomst. Laat de nieuwe regering beginnen met het installeren van een presidentiële Commissie Ordening Energiesector en werken aan vernieuwing in plaats van blijven hangen aan bovengrondse kabels, vol sliertjes en andere rotzooi.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

15 april 2015

Amsterdam-Paramaribo

'Donder op, de president komt'

'Mensen werden letterlijk de kant op gesmeten, kinderen werden niet ontzien'

President Bouterse, minister Adhin en NDP-kopstuk Abrahams op hun hotspot. (Bron foto: NDP)

Wandelaars zouden onheus zijn bejegend door 'veiligheidsmensen' president Bouterse laatste dag Avondvierdaagse

13-04-2015  Door: Paul Kraaijer (De Surinaamse Krant)


De 51e editie van de Avondvierdaagse (AVD) zit er weer op. Ruim 8.000 wandelaars hebben deelgenomen en het was weer een kleurrijk gezicht. Diverse politieke partijen zagen de vierdaagse als een mooie gelegenheid om prominent op te nemen in hun verkiezingscampagnes en liepen dan ook met grote groepen mee. De AVD leek dit jaar dan ook een groot uithangbord voor de verkiezingscampagnes van de politieke partijen en te zijn geworden. 

De laatste wandeldag, afgelopen zaterdag, eindigde letterlijk in het donker door een plotselinge grote stroomonderbreking in Paramaribo veroorzaakt door confettisliertjes op een elektriciteitskabel die voor kortsluiting wisten te zorgen en de nodige stress bij de NV Energiebedrijven Suriname. Een tegenslag voor de organisatie, de Bedrijvenvereniging Sport en Spel (BVVS). Voor anderen werd de laatste dag verpest door de voorzitter van de Nationale Democratische Partij (NDP), president Desi Bouterse, die korte tijd meeliep, maar vooral door zijn omlijsting, zijn beveiligerscorps.

Bouterse, zijn echtgenote Ingrid Bouterse-Waldring en enkele kopstukken uit zijn partij zoals minister Ashwin Adhin van Onderwijs en Volksontwikkeling en Ramon Abrahams, doken tot verrassing van Jan en Alleman plotseling op in de Avondvierdaagse en namen plaats op de hotspot, op het podium, van het ministerie van Binnenlandse Zaken in Paramaribo, aan de Domineestraat. Volgens de nieuwswebsite Starnieuws die dag, zorgde de aanwezigheid van de president en zijn gevolg niet voor een opstopping en konden wandelaars 'toch vlot' doorlopen.

Echter, een dag later kwamen geheel andere berichten naar buiten over de aanwezigheid van Bouterse in de altijd gezellige wandelvierdaagse. Zo zou hij omringd zijn gewest door vele gewapende mannen in burger en reden er acht donkere auto's en een ambulance achter hem mee.

Een wandelaar blikt met gemengde gevoelens terug op de aanwezigheid van de vermeende volkspresident in de vierdaagse. Bouterse had eerder had laten weten onder andere niet te kunnen zijn op de 'Summit of the Americas' van de Organisatie van Amerikaanse Staten (OAS) in Panama op 10 en 11 april vanwege zijn drukke agenda in verband met de komende verkiezingen.... Maar, wel tijd was er om 'binnen te dringen' in de Avondvierdaagse, welke activiteit kennelijk viel onder zijn persoonlijke drukke verkiezingscampagne-agenda.

'Ik dacht het wordt een show van jewelste. Jongemannen renden al schreeuwend met stokken langs het publiek. Toen verstond ik wat ze schreeuwden: 'Aan de kant, nu!' Ik merkte, dat mensen letterlijk de kant op werden gesmeten, waarbij kinderen niet werden ontzien. Voordat ik wat kon zeggen werd ook ik weggeduwd. Ik pikte dat niet en vroeg of ze wel goed bij hun hoofd waren en gaf aan, door mijn startnummer te tonen, dat ik een loper was. Voor ik het door had, stonden voor mij een korte Javaanse heer in een blauw truitje en een beer van een gast gewapend tot aan de tanden met een bivakmuts over z'n tronie. Geen uniform, geen insigne, nada.'

'Donder op de president komt, werd me toegebeten – dat is blijkbaar algemeen beschaafd Nederlands voor 'we zijn beveiliging'. Ik begreep de grimmigheid van de situatie pas toen mijn medeloper voor me ging staan en zei, meneer we zijn lopers, waar moeten we dan lopen? Toen kwam het, iedereen achter ons stoof uiteen. Moeders grepen kinderen, mensen vielen over elkaar, totale chaos en paniek bij het volk... Ik zag dat de korte een stap achteruit deed en de reus z'n vuistvuurwapen vasthield.'

De wandelaar vervolgt zijn opmerkelijke relaas: 'Ik bleek als, natuurlijk ongewapende, niets vermoedende, loper een gevaar voor de volkspresident. Goddank, dat er zoveel volk was, want de korte had in de gaten dat ze veel aandacht trokken en zei 'shit, lib a man'.'

De verbaasde loper stelt naar aanleiding van het optreden van beveiligers van president Bouterse dat die zouden moeten worden doorgelicht. Ook ziet hij graag dat de president een betere definitie van het begrip volkspresident bedenkt en dat een betere herkenbaarheid van zijn beveilingsgevolg niet slecht zou zijn.

'En neen, onbeschaafdheid en gebrek aan tact horen geen kernwaarden te zijn. Herkenbaarheid daarentegen wel.'

Den Blauwvinger: Het onbegrijpelijke en asociale afvaldumpgedrag van Surinamers

COLUMN: Suriname pronkt groenste land ter wereld te zijn, maar overal dumpen bewoners hun afval, ook in groen regenwoud

Naast dumpen wordt afval ook verbrand: misdadig

10-04-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Enkele dagen geleden, 1 april, berichtte de lokale krant Times of Suriname over het asociale dumpgedrag van bewoners in de omgeving van de Nieuw Weergevondenweg in Paramaribo. Die mensen hebben maling aan hun leefomgeving, het milieu, de volksgezondheid en de algemene hygiëne. Bewoners dumpen daar op hoeken van straten hun vuil terwijl nota bene vier keren in de week een vuilniswagen door de buurt rijdt om afval op te halen.

Een medewerker van de afdeling Vuilophaal van het ministerie van Openbare Werken zei dat het dweilen met de kraan open is. Er wordt volgens hem overal allerlei afval gedumpt waaronder zelfs dierlijke kadavers, etensresten en grofvuil.

Tropisch regenwoud wordt ook vol gedumpt met afval

Wat is dat toch met Surinamers en hun vuil en afval? Overval dumpen ze hun eigen troep, maar het liefst niet in de eigen straat of buurt. Zelfs het mooie groene binnenland is doelwit van de dumpers. Ook langs bauxiet- en zandwegen in het binnenland wordt vuil, waaronder kapotte koel- en vrieskisten, wasmachines en tv's, gedumpt.

Zelfs kunnen her en der overwoekerde autowrakken gespot worden in het Surinaamse tropische regenwoud, met welk groene woud de regering zo loopt te pronken in buitenlandse contacten.

Achteloos en hersenloos

Terwijl mensen weten dat in hun straat op vaste dagen in de week het vuil door een vuilniswagen wordt opgehaald, gaat men toch gewoon door met het dumpen of zelfs verbranden van hun troep. Maar, ook op kleiner niveau zijn vele Surinamers asociale vuildumpers. Hoeveel trenzen zijn niet volgegooid met lege petflessen? Hoeveel percelen lopen daardoor niet met regelmaat onder water, omdat tijdens hevige regenbuien het water in de trenzen niet door kan stromen door verstopte duikers? En dan gaan de bewoners klagen en jammeren op de overheid, omdat die de trenzen niet zou opschonen, terwijl zij, die dumpende bewoners dus, zelf de veroorzakers van de wateroverlast zijn.

Achteloos en vooral hersenloos wordt afval door mensen gedumpt. Wat de gevolgen van dat dumpgedrag kunnen zijn interesseert ze helemaal niet. Ze denken niet na, het lijkt erop dat ze niet kunnen denken, zo ongelooflijk dom en asociaal is dat dumpgedrag. Want, dat is het, dom en asociaal.

Vuilverbranders zijn psychisch gestoorde misdadigers

Dat geldt overigens en vooral en met name ook voor het verbranden van afval. Nog erger, nog gevaarlijker voor de volksgezondheid en het milieu in algemene zin. Want, alles wordt verbrand, omdat men simpelweg te lui is om afval in vuilniszakken te stoppen en die zakken vervolgens aan de straat te plaatsen voor de vuilnismannen.

Ook bij het verbranden van afval blijken mensen niet te beschikken over een herseninhoud. Immers, iemand die het in zijn hoofd haalt om op zijn of haar erf, tussen andere woningen in een woonbuurt, afval, waaronder plastic materialen, te verbranden is misdadig bezig. De persoon die afval verbrandt is een milieucrimineel.

Niemand treedt op

Maar, niemand lijkt tegen dergelijke psychisch gestoorde criminelen op te treden. De buren denken daar niet aan, die willen geen ruzie met die buurman, veelal een marron. Het lijkt allemaal te kunnen en te mogen.

Je buurman verbrandt 's avonds op zijn perceel zijn afval, en jij moet de ramen en deuren sluiten, kunt niet buiten zitten, omdat het vuur en de vuursnippers je kant uitwaaien.

Op nog geen twee meter afstand van je woning komen vlammen boven de stenen muur/omheining van je perceel heen, met alle risico's van dien.

Je wordt door je psychisch gestoorde buurman gedwongen om ongezonde lucht, met het kankerverwekkende dioxine erin afkomstig van plastic materialen, in te ademen.

Je buurman verbrandt zijn afval niet voor niets 's avonds, zo stiekem mogelijk, want hij weet dondersgoed dat het niet mag.

Je buurman verbrandt zijn afval ook op een moment dat de wind de goede kant opwaait, jouw kant.

Je buurman gaat gewoon de volgende ochtend, de hele dag, door met zijn misdadig gedrag.

Het interesseert die psychisch gestoorde buurman namelijk helemaal niet, dat anderen hinder ondervinden van zijn crimineel gedrag. En het vuur smeult lang, heel lang, te lang na.

Wet- en regelgeving in Suriname zinloos als inwoners anarchistisch asociaal verdrag vertonen

Het probleem van de psychisch gestoorde afvalverbranders en van de asociale vuildumpers zal nimmer kunnen veranderen, zolang niemand, ook omwonenden, daadkrachtig tegen deze criminelen gaat optreden. Het verbranden en dumpen van afval lijkt door Jan en Allemaal en dus ook door de regering gedoogd en welhaast geaccepteerd te worden. Je gaat je afvragen wat wet- en regelgeving in Suriname nog voor nut en zin hebben als inwoners anarchistisch asociaal gedrag vertonen.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

10 april 2015

Amsterdam-Paramaribo

Den Blauwvinger: Je bent je leven niet zeker op terrein TBL Cinemas/Hermitage Mall in Paramaribo

COLUMN: Tweede dodelijke steekpartij binnen acht maanden 

Roep om meer beveiliging lijkt gericht aan dovemansoren zowel bij eigenaren als overheid

06-04-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


De 17-jarige Damian Pinas werd zaterdagavond 4 april 2015 rond tien uur dodelijk neergestoken op het parkeerterrein achter TBL Cinemas, gelegen pal naast het winkelcentrum Hermitage Mall in Paramaribo. De jongen maakte deel uit van een klein groepje jongens dat opmerkingen maakte in de richting van een groepje meisjes. Een tweede groep jongens, die op bromfietsen waren gearriveerd, bleek daar echter niet van gediend. Er ontstond een woordenwisseling, een ruzie, waarop een van de bromfietsende knapen een scherp voorwerp trok en Pinas doodstak en een andere jongen, ook 17 jaren jong, verwondde. 

Damian werd slechts 17 jaren.....

Het was de tweede dodelijke steekpartij op dat terrein in acht maanden tijd. De 53-jarige Renato Steward werd op 8 september 2014 door een 15-jarige knaap na een woordenwisseling doodgestoken.

Na die dodelijke steekpartij liet TBL Cinemas weten, dat zij graag een politiesteunpost op het terrein wilde zien. ‘Het voorstel is langer dan een jaar geleden gedaan, maar de leiding van het Korps Politie Suriname verleende geen toestemming’, zei Hugo Lachman, hoofd van de beveiligingsdienst van TBL Cinemas en de Hermitage Mall woensdag 24 september 2014. Anno april 2015 is nog steeds geen sprake van welke politiepost dan ook op het terrein van het winkelcentrum en bioscoop.

Overigens werd op donderdag 19 september 2013 ook al een 16-jarige jongen, na een woordenwisseling met enkele leeftijdsgenoten, in de Hermitage Mall in zijn halsstreek gestoken met een schaar. De jongen werd met spoed vervoerd naar het Academisch Ziekenhuis Paramaribo en moest daar worden verpleegd op de afdeling intensive care. De dader zou nimmer in de kraag zijn gevat.

Terrein rond Mall en bioscoop bron van ergernis

Het terrein rond de Mall en de bioscoop is een bron van ergernis geworden bij bezoekers van het winkelcentrum en van de bioscoop. Zij voelen zich niet veilig. Vooral niet door de veelvuldige aanwezigheid van zogenoemde zich stierlijk vervelende hangjongeren die hun verveling lijken te botvieren op bezoekers. ‘Om een uur 's middags in de felle zon zijn hangjongeren hier al bezig. Dan spreken we ze aan als beveiliging en dan vragen ze wie jij bent. Het is niet alleen voor TBL Cinemas en Hermitage Mall. Het is voor de hele omgeving, de hele omgeving heeft er last van', aldus  Lachman.

In diezelfde maand hadden via het Dagblad Suriname bezorgde ouders laten weten, dat zij hun kinderen vanwege die hangjongeren, geen toestemming om die plaats te bezoeken. 'Die jongeren gaan niet eens naar de film en hangen na sluitingstijd van de mall nog urenlang daar rond, zonder dat iemand ze verwijdert.’

Vóór het fatale steekincident op 8 september waren er enkele diefstallen geweest en ook vechtpartijen. Eerder werden jongeren aangehouden voor diefstal van onder andere bromfietsen.

De Hermitage Mall, waar men gezellig kan winkelen, overdag....

'Criminele haard' van jongeren met steekwapens op zak

Toen al, in september 2014, werd gezegd dat het complex een criminele haard aan het worden was, waarbij vooral de parkeerplaats een centrale plaats inneemt. Bezoekers moeten betalen om te parkeren, maar er wordt nauwelijks gekeken naar de veiligheid van de bezoekers en de auto’s. Jongeren met fietsen zijn tot ver na middernacht op de parkeerplaatsen aanwezig en hinderen personen om weg te rijden. De parkeerwachters kijken totaal niet om naar de auto’s en spreken deze hangjongeren ook niet aan. Ook worden ze niet gecontroleerd op de aanwezigheid van messen, scharen en andere steekvoorwerpen, want kennelijk lopen heel wat jongeren hiermee rond op straat en is daar geen enkele toezicht op, ook niet in de thuissituatie.

De minister van Justitie en Politie, Edward Belfort, liet destijds weten, dat de overlast veroorzakende jongeren niet zonder enige reden van die plek verwijderd kunnen worden. ‘Pas als de openbare orde en veiligheid in gevaar komen, kan de politie optreden’, aldus Belfort.

Uit die uitspraken van de bewindsman kon al geconcludeerd worden, dat niet gerekend hoefde te worden op enige beveiligingsondersteuning vanuit de overheid.

Maanden eerder, in de eerste week van januari 2014, berichtte De West ook al over het gevoel van onveiligheid onder bezoekers van de Hermitage Mall. Jongeren zouden, aldus deze krant toen, wachten op bezoekers die op het punt van vertrek staan. Ze grissen dan snel een mobiele telefoon, een damestas of een portemonnee weg. Maar, soms zetten ze hun zinnen ook op grotere buit. In de vooravond van Nieuwjaarsdag 2014 was het weer raak. Enkele jongens, vermoedelijk leden van de bende, stalen enkele fietsen die bij het winkelcentrum waren gestald. Ook toen lieten beveiligingsmedewerkers al weten, dat meer bewakers nodig zijn op het terrein van het winkelcentrum om die locatie veiliger te maken.

Nauwelijks beveiliging

De parkeerplaatsen zijn niet voorzien van bewakers, terwijl juist de parkeerplaatsen tot de favoriete jachtterreinen van de hangjongeren behoren. Er worden op onregelmatige basis agenten bij de Mall gestationeerd om de zaak te controleren. Frappant genoeg is het dan juist op die dagen rustig in het winkelcentrum en blijven allerlei incidenten uit. ‘Die jongens weten vaak precies wie een politieman is, ook al is die in burgerkleding. Zodra de agenten weg zijn beginnen ze weer’, aldus een beveiligingsman in De West.

Inmiddels is het april 2015 en het dramatisch voorval van zaterdagavond lijkt erop te duiden, dat het nog steeds schort aan de beveiliging van het terrein rond het winkelcentrum en de bioscoop. Kennelijk kunnen groepen jongeren nog steeds ongehinderd op parkeerterreinen rondhangen. Natuurlijk zijn niet alle rondhangende jongeren irritant, vervelend of bedreigend.

Maar, feit is dat bezoekers zich door hun aanwezigheid niet veilig voelen.

Maar, feit is dat er toch ook steeds groepen jongeren zijn die wel irritant, vervelend of bedreigend zijn.

Maar, feit is dat gisteravond weer iemand werd doodgestoken.

Maar, feit is dat jongeren niet gecontroleerd worden op de aanwezigheid van steekwapens.

Wanneer komt besef bij eigenaren winkelcentrum en bioscoop: zij zijn verantwoordelijk

Hopelijk komen de eigenaren van zowel de Hermitage Mall en TBL Cinemas tot het besef, dat hun terreinen meer beveiliging behoeven. Zij zijn het immers die verantwoordelijk gehouden kunnen worden voor de veiligheid in en rond hun gebouwen. Dat is niet alleen een taak van de overheid, maar zeker ook een taak van hun, de eigenaren. Door de beveiliging niet op te voeren, op welke wijze dan ook, blijven incidenten als die van gisteravond niet uitgesloten en blijven ook bezoekers zich onveilig voelen. De meest recente dodelijke steekpartij is een zoveelste smet op het beeld dat het winkelcentrum en de bioscoop graag van zichzelf willen neerzitten in de samenleving: gezellige ontmoetingspunten en plaatsen voor vertier, ontspanning en uitgaan.

Nu hangt er echter weer een gitzwarte wolk boven TBL Cinemas en de Hermitage Mall.

Hopelijk leidt die wolk ertoe, dat de eigenaren met spoed overgaan tot het nemen van actie om de veiligheid van hun bezoekers, waar zij aan verdienen, te garanderen en dat zij niet passief blijven wachten op een overheid die niet komt en voorkomen dat de samenleving niet geconfronteerd wordt met weer een dodelijke steekpartij of ander ernstig incident. Investeer in veiligheid en snel. Voorkom de aanwezigheid van groepjes hangjongeren en het door hen gecreëerde gevoel van onveiligheid onder bezoekers.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

06 april 2015

Amsterdam-Paramaribo

Voorlichtingsamateurisme bij Surinaamse ministeries en Assembleeleden

Het onvermogen en asociale onfatsoen om niet op e-mails te reageren

Professionele voorlichters zijn binnen overheid en politiek niet te vinden

06-04-2015 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Wanneer krijgen alle Surinaamse ministeries en presidentiële commissies eindelijk eens een professionele afdeling Voorlichting? Een afdeling die wel zo fatsoenlijk is om de moeite te nemen op via e-mail gestelde vragen te reageren.

Of je een ministerie nu via e-mail benaderd of via een speciaal daarvoor bestemd formulier op de websites van ministeries, werkelijk nooit krijg je antwoord. Met een beetje geluk ontvang je een standaard ontvangstbevestiging waarin staat dat je binnen een bepaald aantal werkdagen een inhoudelijke reactie krijgt. Maar, hoeveel reacties moet ik nog ontvangen?

Wat is dat toch met die ministeries?

Voorlichtingsamateurisme?

E-mailvrees?

Gewoon geen zin om te reageren?

Standaard ingebakken asociaal onfatsoen?

Of gaan ministeries willens en wetens vragen uit de weg?

Maar, geen reactie, geen antwoord is ook een reactie, een antwoord! Ministeries schijnen zich niet te beseffen dat zij zichzelf in de vingers snijden door niet te willen reageren op vragen. Ze maken zichzelf en hun beleid ongeloofwaardig.

Overigens geldt dat ook voor negen van de tien Assembleeleden die nota bene ministeries verwijten niet op door hun gestelde vragen te reageren. Ze hebben, naast eventuele persoonlijke e-mailadressen, allemaal een speciaal e-mailadres van De Nationale Assemblee. Maar, ook het merendeel van de Assembleeleden, zelfs van die paar van wie je dat niet zou verwachten, blijken te lui of te onfatsoenlijk om te reageren.

Ze zijn gekozen door het volk, maar luisteren naar dat volk is er nauwelijks bij en ook gewoon vragen gesteld in e-mails beantwoorden is er nauwelijks bij. Ze zitten ter eigen glorie, eer en room en vele maandelijks te incaseren Srd's op het pluche van de Assemblee.

Als ik 25 mei bij de verkiezingen zou mogen stemmen, dan zou mijn stem absoluut naar dat ene Assembleelid gaan dat wel, soms, af en toe, netjes reageert..... via Facebook, dat wel....

'Heh Piet, Jan.....'

'Heh Humbert, Iwan, Desiré....'

03-04-2015 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Het was weer eens zo ver.... Loop ik gisteravond, donderdag 2 april, aardedonker buiten, even door de buurt, een volkswijk in Paramaribo – turend naar de bestrating, omdat werkelijk geen enkele steen in de straat recht ligt – hoor ik plotseling vanuit de donkere avond twee volwassen mannen, die wat op straat staan te hangen bij een auto, 'Heh Piet, Jan.....' naar me roepen. Dat maakt me zo kwaad. Waarom?

Ik roep toch ook niet naar iedere Srananman hier op straat 'Heh Iwan, Humbert, Desiré.....' Dat deed ik in Zwolle of in Amsterdam of in Almere ook niet toch, als ik een Surinamer zag lopen, en die zag ik veel: stadscreolen, marrons, hindoestanen. Van alles loopt rond aan 'de Noordzee'. Van alles uit Suriname heeft, om uiteenlopende redenen, zijn of haar heil in Nederland gezocht en kan ongestoord overal en nergens over straat lopen.
Maar, een witte man kan niet ongestoord over straat lopen in Paramaribo zonder minstens te worden 'aangesproken' door minimaal een 'zwarte' Surinamer, want Javanen, Hindoestanen en Chinezen storen je nooit en spreken je ook nooit aan. Die laten je gewoon met rust.

Maar hier, heb je altijd van die domme, kortzichtige, figuren die denken leuk te zijn. Ik reageer wijselijk op geen enkele wijze op dergelijke stupide opmerkingen, maar van binnen borrelt het. Reageer je namelijk wel, dan loop je ook nog eens het risico klappen te krijgen of nog erger.

Het was ook niet de eerste keer. Kennelijk vinden, vooral, mannen het hier leuk om blanke mannen op die wijze 'aan te spreken'. Daarbij zijn ze ook nog eens zo bevooroordeeld, dat ze er maar gemakshalve vanuit gaan, dat iedere witte man die ze in de stad, Paramaribo, zien lopen een Nederlander is. Alsof de hele witte wereld bestaat uit 'bakra's', uit Nederlanders.

Dat Surinaamse mannen een Nederlandse man, die ook nog eens gewoon ingezetene is van Suriname, 'aanspreken' met 'Heh, Piet, Jan....' zegt veel over het intelligentieniveau van die schreeuwers. Te simpel voor woorden, te simpel om op te reageren. Het niveauverschil is daarvoor net iets te groot.....

Den Blauwvinger: Jokkebrokken in Surinaamse politiek

COLUMN: De willens en wetens leugentjes van Tjin-A-Tsoi en Santokhi ten tijde van politieke oorlogsvoering....

02-04-2015  Den Blauwvinger (De Surinaamse Krant)


Iedereen weet het: er wordt wat 'afgejokt' in de, Surinaamse, politiek. Een leugentje voor bestwil hier, een leugentje voor bestwil daar. Een enkele keer een onbewust, per ongeluk of een beetje dom leugentje. Een enkele keer wordt een leugentje politiek uitgebuit en misbruikt, vooral op weg naar verkiezingen. Een parlementslid kan na een bewust of onbewust, willens en wetens, per ongeluk uit de mond gerold leugentje meteen door opponenten voor een jokkebrok worden uitgemaakt. Leugens en jokken zijn bijna tot dagelijkse realiteit geworden in de Surinaamse politieke arena.

Neem nu het Assembleelid Arthur Tjin-A-Tsoi van de Nationale Partij Suriname (NPS) op maandag 30 maart 2015 tijdens de behandeling van de begroting 2015 in De Nationale Assemblee (DNA).

Hij beschuldigde de minister van Natuurlijke Hulpbronnen Jim Hok van jokken. Maar, jokte Tjin-A-Tsoi ook niet? Volgens hem had Hok een overeenkomst ondertekend met het bedrijf Kaloti uit Dubai voor de bouw van een goudraffinaderij in het district Para, een 'minthouse'. Hok bevestigde het bestaan van een overeenkomst, maar zei er meteen achteraan, dat het een aangelegenheid is van zijn collega, minister Andy Rusland van Financiën. Dat leidde bij de NPS-politicus tot de uitspraak dat Hok jokte. De bewindsman, geheel terecht, begreep werkelijk niet waarom er zo'n commotie moest worden gecreëerd rond de overeenkomst. Wie dat wel begrijpt......

(Met dank aan Starnieuws)

De volgende dag kwam het gejok weer ter tafel in het parlement. Assembleevoorzitter Jennifer Geerlings-Simons had een transcript laten maken van wat er een dag eerder was gezegd door Tjin-A-Tsoi en Hok. Zij las de tekst voor en kon niet anders dan tot de conclusie komen, dat de minister niet had gelogen. Hij had immers niet gezegd, de overeenkomst met Kaloti niet te hebben getekend laat staan dat er geen overeenkomst zou bestaan. Assembleelid André Misiekaba (NDP) , die wel vaker probeert het leukste jongetje van de klas te zijn, reageerde weer eens als haantje de voorste, door te zeggen 'het lid Tjin-A-Tsoi jokt'.

In het Apintie televisieprogramma 'To the Point' van maandagavond 30 maart bleek een jokkebrok te gast te zijn. Zelfs een partijvoorzitter wil wel eens een leugentje voor bestwil doen en dat deed Chandrikapersad Santokhi (Vooruitstrevende Hervormings Partij) dan ook met een brede glimlach. Hij ging onder andere in op opiniepeilingen: 'Opiniepeilingen hebben pro's en con's. Laten we goede voordelen eruit halen. Maar, we zitten ook niet stil. We hebben ook onze deskundigen uit het buitenland ingehuurd. We hebben ook een persoon die heel bekend is in Nederland, die daar de politieke barometer doet, Maurice de Hond, die gaan we ook inzetten.'

Ja, ja, dat mocht-ie willen, Maurice de Hond voor zijn politieke VHP-karretje spannen. Maar, die politieke vlieger gaat dus niet op, zoals bleek uit de reactie van Maurice de Hond de volgende ochtend. Hij zei geen enkele affiniteit te hebben te hebben met de Surinaamse politiek. Hij is sinds zaterdag 28 maart in Suriname op uitnodiging van het bedrijf LC Media, dat garant wil staan voor objectieve en eerlijke politieke peilingen en daarom een beroep heeft gedaan op het Nederlandse opiniepeiling-icoon Maurice de Hond. De Hond is dus niet in Suriname op uitnodiging van de VHP of van haar leider Santokhi, zoals feitelijk door de partijvoorzitter wel werd gesuggereerd in 'To the Point'.

De Hond: 'Ik heb wel begrepen, dat ook V7 en de VHP reikhalzend uitkijken naar het resultaat van de peilingen welke wij op dit moment verrichten in Suriname. Maar, er is in elk geval geen sprake van dat wij in opdracht van de VHP peilingen in Suriname uitvoeren.' 

Hetgeen Santokhi in 'To The Point' heeft beweerd kan hier worden bekeken en beluisterd. Zijn woorden over Maurice de Hond zijn te beluisteren vanaf minuut 49.30. De woorden van Santokhi staan dus haaks op hetgeen Maurice de Hond zegt en kunnen met een korrel zout worden genomen.

De VHP-voorzitter heeft in zijn politieke oorlogsvoering en –retoriek interessant willen doen, door te beweren dat zijn partij Maurice de Hond gaat inzetten. Daar is absoluut geen sprake van. Juist opiniepeiler De Hond staat bekend om zijn politieke onafhankelijkheid en die politieke onafhankelijkheid geldt ook en juist vooral in Suriname, waar van de lokale opiniepeilers van alles gezegd kan worden, maar niet dat zij politiek onafhankelijk zijn.....

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

02 april 2015

Amsterdam-Paramaribo

Bekende Nederlandse opiniepeiler Maurice de Hond ondersteunt LC Media in Suriname bij politieke opiniepeilingen

LC Media wil met steun De Hond garant staan voor objectieve en juiste politieke peilingen

'Ik heb geen enkele affiniteit met de Surinaamse politiek' - VHP-leider beweert echter De Hond in te gaan zetten

Opiniepeiler geeft ook voorlichting over Steve Jobscholen/ iPadscholen

31-03-2015  Door: Paul Kraaijer (De Surinaamse Krant)


De bekende Nederlandse opinieleider Maurice de Hond is door LC Media (het bedrijf CD's Production van Carlos Durham dat is overgegaan in LC Media, waarvan Lorenzo Hermelijn de directeur is)in Suriname benaderd om haar bij te staan bij politieke peilingen in Suriname in aanloop naar de verkiezingen van 25 mei. De Hond laat vandaag, dinsdag 31 maart 2015, tegenover de redactie van De Surinaamse Krant weten, dat hij door het Surinaamse bedrijf is benaderd, 'omdat men wil komen tot politieke politieke peilingen in het land, waarvan de objectiviteit, de juistheid en de effectiviteit niet in twijfel worden getrokken'. Hij is afgelopen zaterdagavond in Suriname gearriveerd.

De Hond: 'Uit hetgeen mij is voorgehouden heeft men bij de gehouden peilingen de afgelopen jaren en ook nu weer, veel twijfels over de juistheid en de objectiviteit, van de verwerkte data.

Daarom wilde LC Media niet als Surinaamse organisatie zelf de peilingen doen, omdat men geen behoefte had dat ook de door hun verkregen data, ter discussie werden gesteld. In dat kader heeft men gezocht naar een buitenlandse deskundige en men is bij mijn persoon uitgekomen.'

De Nederlandse opiniepeiler benadrukt dat hij geen enkele affiniteit met de Surinaamse politiek heeft. 'Ik heb wel begrepen, dat ook V7 en de VHP reikhalzend uitkijken naar het resultaat van de peilingen welke wij op dit moment verrichten in Suriname. Maar, er is in elk geval geen sprake dat wij in opdracht van de VHP peilingen in Suriname uitvoeren.'

'Evenals in Nederland doe ik waar ik goed in ben en ben bereid mijn ondersteuning te geven aan dit gebeuren in Suriname. Wij maken gebruik van een geavanceerd onderzoekssysteem via tablets en alle data welke wordt verzameld bij de enquêtes in Suriname, wordt automatisch en anoniem geüpload naar ons systeem in Nederland, waar alles wordt gecalculeerd en uitgewerkt. Niemand noch in Suriname, noch in Nederland, kan aan deze gegevens komen en/of veranderen.'

VHP-voorzitter en -Assembleelid Chandrikapersad Santokhi zei echter gisteravond in het Apintie televisieprogramma 'To The Point' dat hij Maurice de Hond gaat inzetten. 

Santokhi: 'Opiniepeilingen hebben pro's en con's. Laten we goede voordelen eruit halen. Maar, we zitten ook niet stil. We hebben ook onze deskundigen uit het buitenland ingehuurd. We hebben ook een persoon die heel bekend is in Nederland, die daar de politieke barometer doet, Maurice de Hond, die gaan we ook inzetten.'  Hetgeen Santokhi in 'To The Point' heeft gezegd kan hier worden bekeken en beluisterd. Zijn woorden over Maurice de Hond zijn te beluisteren vanaf minuut 49.30. De woorden van Santokhi staan dus haaks op hetgeen Maurice de Hond zegt en kunnen zeer waarschijnlijk met een korrel zout worden genomen.

Naast zijn opiniepeilingen is De Hond ook al enige tijd bezig met het opzetten van wordt genoemd Steve Jobscholen/iPadscholen. 'Ook vanuit Suriname is interesse getoond voor dit concept', aldus De Hond.

Hij heeft afgelopen zondag een presentatie heeft gehouden over het volgens hem 'unieke scholenproject' in de Olifant, het partijcentrum van de VHP, in Paramaribo.  'Het was geen politieke aangelegenheid, maar een presentatie over genoemd project. Daarbij waren enkele V7-leiders aanwezig en enkele onderwijsdeskundigen van deze politieke combinatie.

Dit scholenproject is een groot succes en vanuit de hele wereld is er belangstelling voor. Ik spreek ook graag nog met anderen in Suriname over deze aanpak die kinderen, zoals mijn dochter van 5, anno 2015 echt voorbereiden op de toekomst in plaats van op het verleden, zoals nog steeds in scholen over de hele wereld gebeurt.'

Wat LC Media overigens met de verkregen en verwerkte data doet, is beleid van dit bedrijf, het is een Surinaams bedrijf, aldus Maurice de Hond. 'In het werk dat we tot nu toe aan het uitvoeren zijn merk ik hun professionele insteek en ik verwacht met resultaten te komen die een goed beeld zullen geven van de mening van de Surinamers.'

'Indien LC Media over gaat tot publicatie van de gegevens van het onderzoek, is dat vrij normaal. Indien LC Media als onderzoeksbureau de verkregen gegevens voor een derde partij ter beschikking stelt, is ook een vrij normale aangelegenheid. Wij zijn benaderd juist om garant te staan dat de peilingen objectief en correct zijn en dat is wat is ook waar ik voor sta. Het is de eerste keer dat ik in Suriname ben en ik mag zeggen dat ik best gecharmeerd ben hoewel ik nog zoveel niet heb gezien. Dat gaat de komende dagen verder gaat gebeuren.' 

Noot:
De Ware Tijd bericht op 2 april over de aanwezigheid van Maurice de Hond in Suriname. In dit artikel, van de hand van de Nederlandse journaliste Annelies Brinkman (en correspondente voor het persbureau ANP in Suriname) van die krant wordt De Hond overigens nauwelijks tot niet aan het woord gelaten en dus niet geciteerd:

De papieren tijger SVJ gromt....

SVJ-voorzitter: Politieke betrokkenheid journalist schaadt beroepsgroep

Ook op andere fronten schaden journalisten de beroepsgroep en wordt ethiek dagelijks geschonden; SVJ treedt echter niet op

26-03-2015 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – 'Een journalist die met een politiek vlaggetje op zijn werk verscheen en het op zijn bureau plaatste.' Dat zei de voorzitter van de Vereniging van Journalisten (SVJ), Wilfred Leeuwin, maandag 23 maart in de Ware Tijd over het het onjuist handelen van journalisten in de verkiezingsperiode. Een tweede voorbeeld is een presentator die bij de registratie van de politieke partij ABOP voor de verkiezingen bij het Centraal Hoofdstembureau in Paramaribo gekleed was in een T-shirt van die partij. Betrokkene is lid van het mediateam van de ABOP.

'Gedragsregels' in acht nemen

Leeuwin stelde, dat onjuist handelen de beroepsgroep schaadt en het vak geweld aandoet. De SVJ heeft de doelgroep opgeroepen om de gedragsregels in acht te nemen. Leeuwin zegt hierop te zullen toezien en keurt het gedrag af van mediawerkers die het beroep te schande maken. Hij laat echter in het midden of hij, in casu de SVJ, concreet gaat optreden tegen zogenoemde journalisten die hun politieke voorkeur niet onder stoelen of banken steken. Overigens zullen die vermeende gedragsregels bij niemand in het Surinaamse journalistieke veld bekend zijn. Staan die gedragsregels vermeld in een document van de SVJ? Dan zijn ze slechts beschikbaar voor een, hooguit, handjevol leden. Een website heeft de vereniging nog steeds niet en de bereikbaarheid van de journalistenvereniging is vrijwel nihil.

Het is een grommende papieren tijger, de SVJ. Haar voorzitter roep de doelgroep op om 'de gedragsregels' in acht te nemen. Gedragsregels? Hij zal de journalistieke ethiek bedoelen. Natuurlijk zal iedereen begrijpen dat een journalist die te nauw betrokken is bij een politieke organisatie daar, in ieder geval, niet over kan berichten. Maar, in algemene zin, is een dergelijke betrokkenheid van een journalist niet goed, niet verstandig. Een journalist die dat zelf niet kan inzien, hoort niet in het metier thuis. Daar dient een SVJ tegen op te treden. Maar, dat doet de papieren tijger niet. De papieren tijger weet slechts een beetje te grommen.

Wat dollartjes bijverdienen

Overigens gaat Leeuwin in hetzelfde artikel ook in op collega's die reclamespotjes inspreken of voorlichtingsprogramma's verzorgen. Hij denkt dat het bij velen gaat om de extra Surinaamse dollarcentjes, zonder de gevolgen in acht te nemen. De stem van enkele mediawerk(st)ers is in vele commercials te horen. Die stemmen zijn, irritant, herkenbaar, zoals die van die belerende Apintie-dame die zichzelf vaak belangrijk en aantrekkelijk vindt en zoals die bronstige stem van die Radio 10 presentator en presentator van een actualiteitenprogramma op een staatszender? In hoeverre zijn zij nog geloofwaardig als ze kennelijk bijna alles lijken te willen doen voor dat extra centje.

Leeuwin stelt dat een hoofdredacteur de eerst verantwoordelijke is om erop toe te zien dat journalisten de algemene regels naleven en ook eventueel aangescherpte codes waarover de redacties zouden moeten beschikken. Hij roept hoofdredacteuren en media-eigenaren op om waakzaam te zijn. Ook nu horen we de SVJ weer een beetje grommen. Er wordt geen serieuze daadkracht getoond om ervoor te zorgen dat het journalistieke veld schoon wordt, dat waarden en normen serieus worden genomen door personen die zichzelf journalist noemen.

SVJ gromt, maar treedt vervolgens niet op

Je kunt als SVJ hoofdredacteuren dan wel oproepen om waakzaam te zijn, alsof die naar een onbeduidende vereniging luisteren, maar als SVJ kun je ook zelf in actie komen, door rechtstreeks journalisten die over de schreef gaan aan te spreken en desnoods te 'straffen' door ze bijvoorbeeld gedurende een bepaalde periode op non-actief te plaatsen of door ze publiek te maken. Een soort bewustwordingsperiode. Een periode waarin ze mogelijk ook nog wat bijgeleerd kan worden over het journalistieke metier. Een kant-en-klaar cursusje zal wel ergens in een lade liggen bij een vermeende journalistieke opleiding in Paramaribo.

Tijd dat SVJ eens zelf beleidsmatig misstanden en journalisten gaat aanpakken

Maar, het is dan wel leuk en aardig van Leeuwin om vlak voor de verkiezingen plotseling hoegenaamd kritisch te zijn over collega's die hun politieke boekje te buiten gaan, maar wanneer gaat de SVJ eens constructief en met beleid misstanden in de Surinaamse journalistiek aanpakken en niet alleen maar jammeren via de media op de eigen achterban, zonder ook maar eens iemand persoonlijk aan te spreken?

Ga grommen en werk aan kwalitatieve verbetering van de lokale journalistiek

Wanneer gaat de papieren tijger eens werkelijk grommen en optreden tegen bijvoorbeeld

* een hoofdredacteur die toestaat dat in zijn krant, op zijn nieuwswebsite of in zijn tv-programma beelden/foto's worden vertoond van slachtoffers (levend, gewond of dood) van verkeersongelukken en misdrijven, waarbij die slachtoffers duidelijk herkenbaar in beeld worden gebracht – aan privacy wordt niet gedacht;

* een hoofdredacteur die toestaat dat in zijn krant, op zijn nieuwswebsite of in zijn tv-programma beelden/foto's worden vertoond van een bij een ongeluk betrokken voertuig zonder dat het kenteken van dat voertuig onherkenbaar wordt gemaakt – aan privacy wordt niet gedacht;

* journalisten/(web-)redacteuren die consequent verzuimen een bron te vermelden van een artikel of foto;

* nieuwswebsites die foto's van derden publiceren, de bron ervan niet vermelden, maar wel in die foto's een soort 'watermerk' plaatsen van hun uitgever of krant waarmee bewust wordt gesuggereerd dat die foto's zijn gemaakt door een fotograaf in dienst van die uitgever of krant – dit is een vorm van misleiding van de lezers;

* journalisten/(web-)redacteuren die überhaupt niet of nauwelijks in staat zijn om een journalistiek artikel te schrijven (sla iedere willekeurige krant maar open);

* journalisten/(web-)redacteuren die artikelen uit buitenlandse media overnemen/vertalen zonder de bron te vermelden;

* journalisten/(web-)redacteuren die niet eens in staat zijn om bijvoorbeeld straatnamen of namen van Assembleeleden correct te schrijven en die sowieso nauwelijks in staat zijn om een volzin Nederlands correct te schrijven;

* media die geen eindredacteur in dienst hebben of een eindredacteur in dienst hebben die zit te slapen, gelet op de hoeveelheid dagelijkse fouten in artikelen;

* enzovoorts;

* enzovoorts.

Zelfs op de meest gewaardeerde en geciteerde nieuwswebsite wemelt het werkelijk dagelijks van journalistieke- en taalfouten. De kennelijke populariteit van die website is dan ook onbegrijpelijk of het zegt meer iets over het niveau van de bezoekers ervan.....

Optreden als positieve bijdrage aan verbetering kwaliteit

Door op te treden als SVJ tegen misstanden in de journalistiek, kun je als journalistenvereniging een positieve bijdrage leveren aan het verbeteren en opwaarderen van de kwaliteit van het lokale journaille en van de inhoudelijke kwaliteit van hun producten. Is het niet de voorzitter van de SVJ die om de zoveel tijd jammert dat het beroep van journalist wordt ondergewaardeerd? Is het niet zo dat die waardering er vanzelf komt wanneer de inhoudelijke kwaliteit van de journalistieke producten verbeterd?

Diverse organisaties en Kabinet van de President werken in 'The Mercury Free Partnership' aan einde kwikgebruik

Minamata Conventie nog niet door Suriname getekend

Kwikgebruik in goudvelden al vele jaren gedoogd door overheid

26-03-2015 Door: Paul Kraaijer (De Surinaamse Krant)


Al ruim een jaar geleden blijken de Commissie Ordening Goudsector en Conservation International Suriname te zijn gestart met 'The Mercury Free Partnership' met als doel gefaseerd kwik uit het milieu te halen. In dit partnerschap is ook het Kabinet van de President vertegenwoordigd. Overige leden zijn het Bureau voor Openbare Gezondheidszorg (BOG), het NIMOS (Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname), het WWF-Guianas en de Anton de Kom Universiteit van Suriname.

Na de oprichtingsvoorbereidingen en formalisering heeft het partnerschap zich woensdag 18 maart geïntroduceerd bij enkele ministers en hun vertegenwoordigers, welke ministeries uit hoofde van de taakstelling met kwik te maken hebben, zo laat het secretariaat van het partnerschap deze week in een persbericht weten.

Inhaalslag
Het begint erop te lijken dat Suriname sinds enige tijd wordt onderworpen aan een inhaalslag als het gaat om het stimuleren van een bewustwordingsproces in de samenleving inzake het gebruik van kwik en de daaraan verbonden risico's voor het milieu en de volksgezondheid. Naast 'The Mercury Free Partnership' is ook al enkele maanden de online-campagne NoKwik actief. Achter deze bewustwordingscampagne schuilt The Back Lot, vooral bekend door haar bioscoop in Paramaribo en de productie van het 10 Minuten Jeugdjournaal. NoKwik streeft naar zo veel mogelijk 'supporters' voor haar 'movement', zo is op haar website te lezen.

Anoniem

Het partnerschap lijkt het afgelopen jaar een anoniem bestaan te hebben geleid. Volgens Eunike Misiekaba, Technisch Coördinator, Conservation International Suriname, namens het partnerschap, gaat het om een 'commitment van de diverse partners om een georganiseerde en integrale aanpak te verwezenlijken om de noodzakelijke sociale verandering te bewerkstelligen voor het uitfaseren van kwikgebruik in Suriname', met andere woorden gestreefd wordt naar het geleidelijk verbannen van kwik uit Suriname, vooral en met name in de kleinschalige goudwinningssector.

Op de vraag wat het partnerschap sinds haar start zoal heeft gedaan, zegt Misiekaba: 'Sinds haar oprichting is hard gewerkt aan vooral het formuleren van een gemeenschappelijke strategie en werkwijze. Het MFP kiest voor de collectieve effectenaanpak (collective impact approach), hetgeen een lange termijn inzet is door een groep van belangrijke actoren en belanghebbenden uit verschillende sectoren om een specifiek maatschappelijk probleem op te lossen door middel van een gemeenschappelijke agenda. De MFP is de mogelijkheid om efficiënter en effectiever sociale verandering te mobiliseren, in samenwerking met een breder scala aan belanghebbenden. Deze aanpak vereist een systematische aanpak van ontwikkelingsvraagstukken die zich richt op de relaties tussen organisaties en de vooruitgang in de richting van gemeenschappelijke doelstellingen. Dit kost best wel meer tijd, omdat het om grote samenwerkingen gaat, maar heeft een duurzamer karakter.'

Wat het partnerschap concreet heeft gedaan en in de nabije toekomst gaat doen blijft vooralsnog onduidelijk.

Het gebruik van kwik is in Suriname overigens 'helaas' niet bij wet verboden, zegt Misiekaba. Voor gebruik en import ervan is een vergunning nodig. Maar, iedereen weet dat op de goudvelden kwik te vinden is, dat veelal het land wordt binnengesmokkeld uit buurlanden als Guyana. Nu en dan wordt bij toeval, tijdens reguliere verkeerscontroles onder andere bij Burnside in het district Coronie, een hoeveelheid kwik in voertuigen aangetroffen dat vervolgens in beslag wordt genomen. Ook op vluchten naar bestemmingen in het binnenland vanaf het vliegveld Zorg en Hoop in Paramaribo wordt wel eens wat kwik aangetroffen.

Misiekaba: 'In Suriname en in de wereld is kwik niet meer weg te denken als middel van bestaan. Behalve in de ambachtelijke goudwinning, komt kwik in heel veel andere producten en sectoren voor, zoals cosmetica, elektronische apparatuur, in de gezondheidszorg, chemicaliën, bouwproducten, andere mijnbouwproductie industrieën, et cetera. Weliswaar zorgt de ambachtelijke goudwinning voor een significante uitstoot, maar realiteit is dat met dit middel bijna 40.000 mensen in het binnenland voor een inkomen zorgen voor hun huishouden. De overheid, en met name de Commissie Ordening Goudsector, is enkele jaren bezig geweest om die sector te ordenen en te formaliseren, hetgeen uiteindelijk moet leiden tot een efficiëntere werkwijze van deze groep. Daarbij stimuleert zij ook kwikvrije methoden van goudwinning. Maar, op zichzelf is de commissie niet in staat om deze sector en vooral dit probleem op te lossen. Want, de realiteit wijst ook uit, dat waar reinforcement komt, ook de zwarte markt toeneemt en inefficiëntie vergroot wordt. De hulp van andere sectoren is van eminent belang.'

Het lijken allemaal goede intenties van het partnerschap, maar erg veel is tot heden nog niet bereikt. Immers, nog steeds gebruiken de meeste goudzoekers kwik en geen milieuvriendelijke winningsmethoden en lijken zij ook niet werkelijk gestimuleerd en gemotiveerd te worden om over te stappen van kwik op milieuvriendelijke goudwinningsmethoden. Er wordt ook niet door instanties opgetreden op de goudvelden tegen het gebruik van kwik. Kwik wordt niet in beslag genomen en gebruikers ervan worden niet beboet. Het gebruik van kwik in het binnenland wordt al jaar en dag gedoogd.

Minamata Conventie van de VN

Daarenboven heeft Suriname als enige land op het continent de zogenoemde Minamata Conventie (een internationaal verdrag ter bescherming van de volksgezondheid en het milieu tegen kwik) nog niet getekend. Alleen Guyana en Uruguay hebben het nu geratificeerd. In totaal hebben 128 landen getekend en 10 landen geratificeerd. Volgens Misiekaba wil Suriname, alvorens tot ondertekening over te gaan, eerst goed in kaart brengen wat de ratificatie van zo'n document bekent voor de huidige Surinaamse huishoudens. 'Met het ondertekenen van de conventie spreekt een staat de intentie uit om te voldoen aan de conventie. In dit specifiek geval geeft een staat ook aan om binnen een bepaalde periode (hoogstwaarschijnlijk 3 jaar) de conventie van kracht te maken in hun politieke huishouden. Het verdrag is dan nog niet officieel bindend voor de staat. Bij ratificatie wordt de conventie wel bindend verklaard.'

'Er is door het NIMOS een adviesdocument uitgebracht die de status beschrijft waarin Suriname zich bevindt met betrekking tot datgene wat deze Conventie verwacht van landen die geratificeerd hebben. Een analyse laat zien, dat Suriname reeds delen van deze Conventie uitvoert, ondanks het feit dat er nog niet geratificeerd is, maar dat andere zaken geordend, ingericht of versterkt dienen te worden.' 

Fonds

En paar jaar geleden, november 2011, had de Commissie Ordening Goudsector nog een plan voor het in het leven roepen van een speciaal fonds waar kleinschalige goudzoekers terecht zouden kunnen voor de financiering van de aankoop van milieuvriendelijke goudwinningsapparatur. Dat fonds lijkt nog steeds niet van de grond te zijn gekomen, terwijl destijds werd gesteld dat in 2012 goudzoekers kwikvrije miningsprocessen zouden kunnen toepassen. Bekend is dat er goudzoekers zijn die graag zouden willen overstappen op milieuvriendelijke goudwinning, maar niet de financiële middelen daarvoor hebben. Een dergelijk fonds zou een goede stimulans zijn om toe te werken naar een kwikvrije goudwinning in het land. Inmiddels is het eind maart 2015 (!) en van een fonds lijkt nog geen sprake.

Op de vraag waarom dit fonds er (nog) niet is, blijft Misiekaba het antwoord vooralsnog schuldig.

Er is nog een lange weg te gaan alvorens geen kwik meer wordt gebruikt door de kleinschalige goudzoeker ofwel porknokker ofwel Braziliaanse garimpeiro in het Surinaamse achterland, vooral zolang zij niet (financieel) gestimuleerd of gemotiveerd worden om over te stoppen op milieuvriendelijke winningsmethoden van goud.

Lees ook deze artikelen ter informatie:

Sinds 2006 steekt kwikproblematiek steeds de kop op, 8 februari 2013

Paul Ouboter: 'Duurzame goudwining mogelijk', 8 augustus 2013