Amerikaanse backpack videojournalist Bill Gentile: Suriname heeft behoefte aan kwalitatief goede journalisten

Bill Gentile (Bron foto's: billgentile.com & ambassade VS in Paramaribo)

Gentile weekje in Suriname voor workshops

Amerikaan legt vinger op zere Surinaamse journalistieke plek

De SVJ en de Internationale Dag van de Persvrijheid

13-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – In verband met de Dag van de Persvrijheid, zaterdag 3 mei, had de Amerikaanse ambassade de video- en fotojournalist Bill Gentile voor een klein weekje naar Suriname gehaald. Gentile hield van 5 tot 9 mei een paar bijeenkomsten met journalisten, fotografen, studenten, het maatschappelijke middenveld en algemeen publiek. De sessies zouden hebben gehandeld over burgerjournalistiek, ethiek in de journalistiek, persvrijheid en vrijheid van expressie. 

De ambassade hoopte met de aanwezigheid van Gentile persvrijheid en vrijheid van expressie aan te kunnen moedigen. 'Persvrijheid en vrijheid van expressie, met name over politieke en andere publieke vraagstukken, zijn de levensbron van een democratie', zo liet de ambassade in een persbericht weten. Of Gentile heeft kunnen bijdragen aan verbetering van de journalistieke kwaliteit in Suriname valt sterk te betwijfelen, daarvoor zijn vijf dagen toch echt te kort en de journalistieke interesse voor hem en zijn bijeenkomsten leek zeer matig.

De Internationale Dag van de Persvrijheid werd in 1993 ingesteld door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties om jaarlijks op 3 mei bewustzijn te kweken voor het belang van persvrijheid en regeringen eraan te herinneren hun plicht te vervullen het eraan gekoppelde artikel 19 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens te handhaven. Dat artikel luidt: 'Een ieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven.'

'Suriname heeft geen kwalitatief goede journalisten'

Inmiddels is het woensdag 14 mei en Gentile zal ongetwijfeld het land alweer met stille trom hebben verlaten. Net zo stil als zijn komst en zijn aanwezigheid waren en zijn workshops. Media, in ieder geval de geschreven media, blijken nauwelijks tot geen aandacht te hebben besteed aan zijn verblijf in Suriname, zijn activiteiten en aan de Internationale Dag van de Persvrijheid. Onduidelijk is dan ook wat het resultaat is geweest van zijn bezoek en hoeveel 'journalisten' er iets van hebben opgestoken. In een interview met het ABC TV dagelijks actualiteitenprogramma 'Magazine4' zei Gentile vrijdagmiddag 9 mei, dat het in Suriname ontbreekt aan kwalitatief goede journalisten. Een schot voor de boeg en tot die conclusie kwam hij al na een paar dagen aan Suriname en aan de media te hebben geroken...... Dat is veelzeggend.

Belgisch freelance journalist Pieter van Maele een van weinig aanwezigen.

Overigens zou uit gepubliceerde foto's van Gentile's workshops in Paramaribo kunnen worden afgeleid, dat de belangstelling vanuit het journalistieke veld zeer gering is geweest. Een zaaltje, een presentatie en een paar bezette stoeltjes en dan ook nog door onder andere een of twee buitenlandse zogenoemde 'mediawerkers', waaronder de Belgische freelancer Pieter van Maele (op foto 3e van rechts). Het is het stereotype beeld van de Surinaamse journalistiek. Het merendeel van de journalisten wil kennelijk zichzelf niet journalistiek verbeteren en had kennelijk geen belangstelling voor de verhalen en kennis van de Amerikaan.

Gentile is overigens niet de eerste de beste videojournalist. Gedurende dertig jaren deed hij op vijf continenten journalistiek verslag van met name brandhaarden en maakte diverse films, waaronder 'Afghanistan: The Forgotten War', daterend uit 2008:

Hij wordt omschreven als de pionier van 'backpack journalistiek'. Hij begon zijn carrière in 1977 als verslaggever voor Mexico City News en als correspondent in Mexico Stad voor het persagentschap United Press International, UPI. Twee jaar later deed hij verslag van de Sandinistische revolutie in Nicaragua. Ook versloeg hij onder andere de door de VS gesteunde Contra-oorlog in Nicaragua en publiceerde een fotoboek over zijn periode in Nicaragua, de burgeroorlog in de jaren '80 in El Salvador, de invasie van de VS in Panama, de 1994-invasie op Haiti, de Golf Oorlog in het Midden-Oosten en de oorlogen in Irak en Afghanistan. De verschrikkelijke 194 genocide in Rwanda was ook zijn werkterrein.

Leeuwin (3e van l.), Van der Kooye (4e van r.) en Cairo (met ooglapje)

Op de verre achtergrond was de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) ook betrokken bij de komst van Gentile naar Suriname. Maar, voorzitter Wilfred Leeuwin was niet te horen. Hij was niet zichtbaar, behalve op een foto, te vinden op de website van Gentile, waarop hij te zien is in gezelschap van onder andere Gentile, de oud-voorzitter van de SVJ Rachel van der Kooye en de Ware Tijd-journalist en slecht functionerend informant voor de internationale organisatie Verslaggevers zonder Grenzen, Ivan Cairo. Het tafereeltje oogt gezellig en leuk. De foto was op 6 mei gemaakt, na een ontbijtje bij de Amerikaanse ambassade. Hieruit moge weer blijken hoe klein het Surinaamse journalistieke wereldje is. Altijd duiken dezelfde mensen op de voorgrond op. Mensen met een air, een attitude, alsof een zogenoemd journalist een soort 'heilige' is verheven boven andere beroepen. Zogenoemd journalist, immers, de eerste kwalitatief goede en serieuze onafhankelijke en objectieve journalist moet zijn of haar weg naar het mediaveld nog weten te vinden.

Gentile was feitelijk naar Suriname gehaald vanwege de Internationale Dag van de Persvrijheid. Maar, niets was te horen uit het journalistieke veld over deze dag, 3 mei. Er kwam zelfs geen verklaring van de SVJ. Kennelijk is de vereniging eindelijk tot inzicht gekomen, dat er voldoende persvrijheid in Suriname is. Natuurlijk, af en toe zijn er brandjes in het journalistieke veld. De laatste tijd krijgen vooral het blad Parbode en zijn uitgever, de Nederlander Jaap Hoogendam, het zwaar te verduren door diverse tegen het blad en de uitgever aangespannen Kort Gedingzaken. Tot nu toe heeft de SVJ in al die rechtszaken, zich niet laten horen of zien als steun voor Parbode en uitgever Hoogendam (Caribbean Media Group, dat overigens slechts een op een hand te tellen aantal uitgaven op haar naam heeft staan).

Feitelijk kan vandaag de dag geconcludeerd worden dat 'mediawerkers' in Suriname in vrijheid hun werk kunnen uitvoeren en dat lezers en geïnterviewden kritischer zijn geworden.

In tegenstelling tot dit jaar, had de SVJ de afgelopen jaren wel steeds rond 3 mei een verklaring in verband met de Dag van de Persvrijheid.

De SVJ en de Dag van de Persvrijheid

De SVJ organiseerde in 2010 rond de Dag van de Persvrijheid een tweedaagse trianing over het verslaan van de verkiezingen. Ook toen was de belangstelling voor de training gering. Toenmalig SVJ-voorzitter Van der Kooye liet via Starnieuws weten meer journalisten verwacht te hebben. Maar, ze liet er meteen achteraan weten blij te zijn dat de deelnemers, met de kennis die ze opgedaan hebben, hun werk beter kunnen doen. Verder verklaarde ze dat journalisten gebruik moeten gaan maken van meerdere bronnen bij de totstandkoming van artikelen. De journalistenvereniging kwam niet met een speciale verklaring in het kader van de Dag van de Persvrijheid.

Een jaar later bracht de SVJ wel een verklaring uit in de vorm van een interview in De Ware Tijd. 'De persvrijheid in Suriname baart mij zorgen. Er wordt rancune vanuit de regering toegepast jegens bepaalde journalisten en mediahuizen. Verder worden journalisten door de regering doelbewust weggekocht om de media uit te hollen.' Woorden van SVJ-voorzitter Van der Kooye. Destijds beweerde ze dat, in vergelijking met een paar jaar geleden, de persvrijheid verslechterd is.

In 2012 riep de SVJ in verband met de Dag van de Persvrijheid journalisten op tot het bevorderen van zuiverheid bij het gebruikmaken van het recht op vrije meningsuiting. In een verklaring hield de SVJ een pleidooi voor hoogstaande beoefening van het journalistieke vak. Werkelijk, dit was twee jaar geleden en van enige hoogstaande kwaliteit in de journalistiek is nog steeds geen enkele sprake. Overigens stelde de journalistenvereniging in de verklaring dat de persvrijheid kon worden aangemerkt als 'redelijk vrij'. Verder was in de verklaring te lezen: 'Voor een betrouwbare en waarheidsgetrouwe nieuwsvoorziening onthoudt de journalist zich van persoonlijk commentaar. Het geven van ongefundeerde en of persoonlijke standpunten wordt getypeerd als partijdig, onbetrouwbaar en beïnvloeding van het nieuws. De ontvanger van het nieuws heeft recht op authentieke informatie om een goed beeld te kunnen vormen van een gebeurtenis.'

'Het collaboreren met politieke en maatschappelijke organisaties die onderdeel vormen van het nieuws, wordt door de vereniging veroordeeld. Journalisten die propaganda maken voor een organisatie, propagandamateriaal verstrekken, hun politieke kleur openlijk kenbaar maken en gekleed gaan in propaganda tenue schaden het journalistieke beroep en zullen door de gemeenschap worden bestempeld als te zijn onbetrouwbaar, gekleurd en partijdig. Zij brengen het beroep hierdoor in gevaar', aldus SVJ-voorzitter Wilfred Leeuwin in de SVJ-verklaring.

Een jaar later, mei 2013, zei Leeuwin, in het kader van de Dag van de Persvrijheid, dat Surinamers elkaar constant eraan moeten 'herinneren, dat vrijheid van meningsuiting geen gunst of geschenk is'. 'We moeten vooruit kijken, maar ons er steeds weer aan herinneren dat het recht op vrije meningsuiting en persvrijheid een grondrecht is.'

De zwijgzame SVJ

Dit jaar zweeg de SVJ in alle talen. Het bleef rond de Dag van de Persvrijheid vanuit de journalistenvereniging over het algemeen doodstil. De nauwelijks toegankelijke SVJ kwam niet met een verklaring. Haar voorzitter liet zich nu en dan eens zien en horen.
Een voorzitter die zelden iets van zich laat horen. Een voorzitter van een klein clubje ons-kent-ons. Wilfred Leeuwin, voorzitter van een vereniging die zwijgt op momenten dat haar stem luid zou moeten klinken. Leeuwin, webredacteur bij Starnieuws, de nieuwswebsite die meer lijkt en klinkt dan ze in werkelijkheid is. Webredacteur, niets meer en niets minder. Oud-journalist bij de Ware Tijd en bij de Times of Suriname. Een voorzitter van een journalistenvereniging die vooral te horen is als de journalistiek in Suriname in internationale persvrijheidslijsten weer een of meerdere plaatsen is gestegen of gezakt. Een voorzitter die je zelden hoort wanneer bijvoorbeeld een magazine, een freelance journalist of een uitgever voor de rechter in Kort Geding wordt gesleept. Een voorzitter die je zelden hoort over de erbarmelijke journalistieke- en taalkwaliteiten van journalisten, waaronder ook ongetwijfeld een paar SVJ-leden. Een volzin Nederlands schrijven lijkt welhaast onmogelijk onder het lokale journaille.

SVJ moet zichtbaar, bereikbaar en kritisch naar eigen achterban worden

Neen, kritisch zijn op de eigen achterban kost de SVJ veel moeite en voor zover bekend worden er ook geen serieuze pogingen ondernomen om gestructureerd te werken aan kwaliteitsverbetering van de journalisten en de media. Dat bereik je echt niet met jaarlijks een of twee workshops, waarna deelnemers een nietszeggend certificaat krijgen uitgereikt, of door een paar journalisten een cursusje hier en een cursusje daar van een paar dagen te laten volgen bijvoorbeeld ergens in de VS.

Wanneer gaat de SVJ aan het werk om de journalistieke sector te verbeteren?

Wanneer gaat de SVJ werken aan het verbeteren van de eigen bereikbaarheid?

Wanneer wordt de SVJ een serieus te nemen vereniging, waarin de journalistiek serieus wordt genomen en lef wordt getoond door eens kritisch naar de eigen achterban te kijken?

VHP-Assembleelid Girjasing wil censuur op onschuldige Parbo-commercial

De betuttelende kleinzieligheid van een Surinaams parlementslid

Onschuldige commercial Parbobier valt niet goed bij politicus

10-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Politici in Suriname zijn behoorlijk uniek in de wereld. In het Surinaamse parlement, De Nationale Assemblee, is het niet ongewoon, dat parlementsleden zich te buiten gaan aan ordinaire schreeuw- en scheldpartijen. Daarenboven is het taalgebruik van diverse Assembleeleden van een bedenkelijk laag niveau. Het is geen uitzondering, kijkend naar fragmenten uit een openbare vergadering van het parlement, dat je feitelijk kijkt naar een kleuterklas met door elkaar schreeuwende kleuters die niet naar hun leerkracht willen luisteren. Soms ga je zelfs twijfelen aan het verstandelijke vermogen van een parlementslid.

De geslaagde Parbo-smoes commercial en Girjasing

Het parlementslid Assembleelid Shailendra Girjasing van de Verenigde Hervormings Partij (VHP) deed afgelopen week velen verbazen, toen bekend werd dat hij in een brief aan parlementsvoorzitter Jennifer Geerlings-Simons het verzoek deed om per onmiddellijk een commercial van de Parbo Brouwerij van de Surinaamse televisiestations te laten verwijderen.

Al enige tijd zenden televisiestations een commercial uit waarin echtparen tegen elkaar liegen enkel en alleen maar om een biertje met vrienden te gaan nuttigen. Dit is een bijzonder slecht voorbeeld voor de jeugd. 'Liegen' is geen deugd', aldus Girjasing. Kennelijk is hij onbekend met het gezegde 'een leugentje om eigen bestwil'......

In de commercial worden yoga- en meditatielessen als reden gebruikt door enkele heren om gezellig stiekem, zonder dat de echtgenotes het weten, samen een Parbootje te gaan drinken. Maar, volgens Girjasing, heeft Parbo kennelijk niet veel informatie over wat yoga en meditatie inhouden. Miljoenen mensen ter wereld passen deze technieken toe voor een gezonde leefstijl, wat niet van alcohol kan worden gezegd, aldus de politicus. Met de boodschap in de commercial komt het erop neer, dat men het nuttigen van alcohol boven een gezonde leefstijl plaatst, schrijft het Assembleelid.

Maar, het drinken van een of twee biertjes is toch echt niet schadelijk voor de gezondheid en maakt zeker geen inbreuk op een gezonde leefstijl. Kortom, de politicus drijft door, overdrijft, ziet spoken en plaatst geheel ten onrechte meditatie en yoga op een waarschijnlijk alleen voor hem zichtbaar voetstuk.

'U bent op de hoogte van de discussies van verschillende parlementariërs in uw college waarbij men hun afkeuring heeft uitgesproken over de videoclip en aan de regering ter zake aandacht gevraagd. Tegen alle normen en waarden in, gaat het bedrijf tot heden door tot het doen afdraaien van deze clip in verhoogde frequentie. Op grond van het bovenstaande vraag ik via u aan de regering de vertoning van deze clip op de Surinaamse televisiestations onmiddellijk te willen stopzetten', aldus Girjasing.

Contraproductief en vergezocht

Pfffff.....niet een beetje erg vergezocht meneer Girjasing? Ongelooflijk. Gaat u zich eens bezighouden met echte politieke issues. In ieder geval bezorgt u Parbo nu wel extra (reclame-)aandacht...heeft u daar van tevoren bij stilgestaan? Uw actie werkt dan ook absoluut contraproductief.

Girjasing wil dus met zij brief, dat censuur wordt toegepast op een commercial van een bekende en grote en gerespecteerde en gewaardeerde lokale onderneming. De argumentatie onder het verzoek is heel vergezocht.
Waarom komt de VHP'er nu met zijn kritiek op een onschuldige commercial?
Wie is Girjasing om zo misplaatst en vergezocht en betuttelend te reageren op een leuke commercial? Waarom bleef zijn reactie uit op bijvoorbeeld een commercial van een – voor zover ik mij kan herinneren - pindakaasmerk, waarbij een kleuter met een vinger pindakaas uit de pot haalde en vervolgens die vinger in zijn mond stopte? Dat was toch zeker geen goed voorbeeld voor kinderen meneer Girjasing? Kortom, het is selectieve verontwaardiging bij het Assembleelid.

Al mediterend over tot de orde van de dag onder het genot van een Parbootje
Girjasing, ga gewoon weer over tot de orde van de dag en drink er al mediterend een overheerlijk Parbootje bij.....

Noot:
De Parbo Brouwerij heeft zaterdag 10 mei in De West gereageerd op de brief van Girjasing:


'De Parbo Bier brouwerij vindt dat VHP-parlementariër Shailendra Girjasing spijkers op laag water zoekt. ‘Wij hebben nooit met commercials de bedoeling gehad om mensen te beledigen en te bedriegen en het liegen te stimuleren’, aldus de marketing manager van het bedrijf Eric Dias zaterdag 10 mei 2014 in De West.

Hij reageert op een brief van de parlementariër naar aanleiding van een videoclip van de bierbrouwerij, waarin partners tegenover elkaar smoesjes gebruiken alleen maar om bier te kunnen nuttigen. ‘Het idee achter onze commercials is om 18-jarigen en ouderen op een ludieke manier te veroveren en ervan te overtuigen dat Parbo Bier lekker is’, aldus Dias.
‘De bedoeling van het reclamespotje is echter niet om jongeren aan te zetten tot het nuttigen van bier. Al onze reclames zijn gericht op jongeren van 18 jaar en ouder’, aldus Dias die vervolgens zegt dat de promoactiviteiten die door de brouwerij van Parbo Bier worden georganiseerd, ook voor deze leeftijdsklasse bestemd zijn.

Hierop merkte Dias op dat op het internet te lezen is dat drie glaasjes bier voor een man en twee glaasjes bier voor een vrouw niet slecht zijn. Integendeel is het goed voor de bloedvaten, volgens Dias. ‘Het gros van de Surinaamse samenleving heeft geen moeite met, noch commentaar op dit reclame spotje. Ik wacht de discussie af’, aldus Dias.'

Foutencircus in de Ware Tijd Online en op Starnieuws

Een willekeurige bloemlezing uit periode 2 – 8 mei 2014

Kwaliteit webredacties erbarmelijk

09-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Met regelmaat heb ik bericht over de slechte inhoudelijke kwaliteit, zowel wat betreft taal- als journalistieke fouten, van vooral de zo geroemde nieuwswebsite Starnieuws en de interneteditie van de Ware Tijd. Het is ongelooflijk dat beide media het weten te presteren om werkelijk dagelijks in hun artikelen de taalfout in te gaan. Je gaat je afvragen in hoeverre de redacties van beide media hun werk serieus nemen en of het niet eens tijd wordt dat zij overgaan tot het in dienst nemen van een of twee kwalitatief goede eindredacteuren. Het niveau van de webredacteuren (en 'journalisten') is bedroevend laag en een schande voor het nationale journalistieke veld. Wordt het niet eens tijd dat de in slaap gesuste Surinaamse Vereniging van Journalisten bijvoorbeeld voor haar leden een cursusje Nederlandse taal en of journalistieke vaardigheden gaat opzetten?

Om een beeld te krijgen van het dagelijkse foutencircus op Starnieuws en in de webeditie van de Ware Tijd, volgt hieronder een aardige bloemlezing. Het is niets meer en niets minder dan een willekeurige (!) selectie (!) verzameld in een week tijd. Hoe klein en onbeduidend sommige fouten wellicht ook zijn, het zijn fouten en taal- en journalistieke fouten behoren taboe te zijn in kranten en op nieuwswebsites.

Een willekeurige foutenselectie:

In de Ware Tijd van vrijdag 2 mei 2014 in een artikel met als kop 'Indiase ondernemers op ‘aftasten’ in Suriname':

'(...) Zo zijn er bezoeken gebracht aan verschillende landbouw producenten en zijn ontmoetingen geweest met het ministerie van Landbouw Veeteelt en Visserij en de vicepresident, verteld (= vertelt) ambassadeur Aashna Kanhai. (...)'

'(...) Vrijdag is ook een memory (= memorandum) of understanding getekend met de Surinaamse Voetbal Bond. (...)'

Journaliste Naomi Hoever schrijft in dezelfde krant op 2 mei in een artikel met de kop Abrahams 'Geen regering mogelijk zonder NDP': 
 '(...) Abrhams (= Abrahams) verwijst naar 2010 waar (= toen/in welk jaar) de NDP in combinatieverband heeft deelgenomen aan de verkiezingen en met 23 zetels uit de bus kwam. (...)'

Op Starnieuws vrijdag 2 mei 2014 in een artikel met als kop 'Bouterse: Waterprobleem Commewijne wordt opgelost':

'(...) Het water wordt opgezogen, heel goed gezuiverd, en je kunt hem (= het) gebruiken voor alles. Het is een systeem dat in België wordt gebruikt en het werkt goed. Dit is de meest voor de hand liggende oplossing voor Commewijne.'

Eveneens op Starnieuws, 2 mei, in het artikel 'BEP constateert grote wanverhouding beleid en resultaat'  in de eerste zin:

'De politieke organisatie Broederschap in Eenheid in Politiek (BEP) constateert grote wanverhoudingen tussen de gestelde megadoelen van de regering ten opzichte van (= en) het bereikte resultaat. (...)'

Een dag later gaat het standaard foutencircus gewoon door. Dit is zaterdag 3 mei te lezen in de Ware Tijd Online onder de kop 'Rechterlijke macht blijft samenleving frustreren':

'(...) Hij plaatst ook vraagtekens op (= bij) de aangehouden benoeming van een aantal reeds klaargestoomde griffiers, onder meer (= waaronder), de rechterhand van rechters. (...)'

'(...) Hij vraagt zich verder af als (= of: een veelvoorkomende fout in artikelen, gebruik van het woord 'als' in plaats van 'of') het oponthoud niet in de politieke of etnische sfeer ligt. (...)'

Starnieuws laat een webredacteur zaterdag 3 mei onder andere het volgende schrijven in het artikel 'Suriname riskeert op zwarte lijst te komen van CFATF':

'(...) Na de aanschrijving van de CFATF, heeft zij meteen de regering gevraagd dat die (= om) haar huiswerk in orde maakt (= in orde te maken). (...)'

De Ware Tijd Online plaatste zondag 4 mei een artikeltje met als kop 'Politieauto betrokken bij aanrijding'. Daarin is onder andere het volgende te lezen:

'Een politievoertuig was zondagochtend betrokken bij een aanrijding aan (= op) de Kwattaweg. (...)' '(...) Het vermoeden bestaat dat de eerste auto rechtsaf wilde afslaan terwijl de politiewagen probeerde in te halen met de botsing als gevolgd (= gevolg).'

'Twee slachtoffers, onderwie (= onder wie) een politieagent, werden per ontboden (= met - 'ontboden' is een overbodig en formalistisch woord, dat helaas veel door webredacteuren en 'journalisten' wordt gebruikt) ambulance voor medische hulp afgevoerd naar de spoedeisende hulp. (...)' (van welk ziekenhuis? Er zijn twee ziekenhuizen in Paramaribo met een afdeling spoedeisende hulp. Lezers willen graag weten naar welk ziekenhuis een slachtoffer is vervoerd.)

De volgende dag gaat het foutencircus gewoon weer verder. In een artikel in de Ware Tijd Online over Assembleeleden, die beweren verrast te zijn door de gewijzigde houding van de voorzitter van de Pertjajah Luhur Paul Somohardjo, die nu plotseling - nu hij een paar weken geleden uit de coalitie werd gezet - zich tegen het regeringsbeleid keert, beleid dat hij sinds 2010 heeft gesteund, met als kop 'Collega's geschokt door ommezwaai Somohardjo' is onder andere dit te lezen:

'(...) Een beleid die (= dat) hij mede heeft helpen bepalen en uitvoeren met ministers uit zijn partij. (…)'

Starnieuws brengt dinsdag 6 mei een artikel met de kop 'Adhin wil grote inhaalslag in structuur onderwijs binnenland'. In dit artikel is onder andere deze zin opgenomen:

'(…) In de begroting die nu in behandeling is, zijn volgens hem veel meer middelen vrijgemaakt voor (= om) iets te kunnen doen aan de structuur van het onderwijs in het binnenland. (…)'

Natuurlijk is de Ware Tijd Online dinsdag 6 mei ook niet zonder fouten. Je raakt eraan gewend, aan de fouten. In het artikel 'Abdoelgafoer wast handen in onschuld' is onder andere dit te lezen:

'(…) Dat klopt volgens hem geenszins en roept de mensen die het tegen (= op) hem hebben gemund op "om te bewijzen welk bedrijf van hem is”. (…)

Starnieuws plaatst woensdag 7 mei een artikel getiteld 'Restauranthouders negeren afspraken vuilophaal'.  Daarin is onder andere het volgende te lezen:

'(…) 'Vanuit de afdeling doen wij hard ons best om de verschillende buurten schoon te houden, maar zonder hulp van de burgerij en in dit geval de winkeliers en restauranthouders gaat het ons niet lukken', zegt een geïrriteerde Claudia Maatsen. Zij is waarnemend hooft (= hoofd: Natuurlijk kan er wel eens sprake zijn van een typefout, maar alvorens een artikel te publiceren zou het nog gelezen moeten worden door een eindredacteur. Je vraagt je af of Starnieuws en de Ware Tijd een eindredacteur in dienst hebben.) van de afdeling VOV.'

Natuurlijk ook weer diverse taal- en andere fouten woensdag 7 mei op de website van de Ware Tijd. Zoals in het artikel 'Eerste steenlegging voor sportcentrum Ramgoelam':

'(…) Hij juicht de komst van de sporthal toe, maar denkt zelf dat die te klein zal zijn om alle personen te accomoderen. (= accommoderen) (…)'

'(…) Daarnaast beweegt tachtig procent van de samenleving niet. Ook hebben personen in Ramgoelam soms weinig financiën om de toegang tot bepaalde sportaccomodaties (= sportaccommodaties) te betalen. (…)'

Starnieuws heeft donderdag 8 mei een artikel geplaatst met de kop 'Adna moet opheldering geven over financiële misstanden'. In dat artikel is onder het volgende te lezen:

'(…) Parlementariër Melvin Bouva (Mega Combinatie/NDP) staat er op dat in deze kwestie snel duidelijkheid komt om de volgens hem valse beschuldigingen op (= aan het adres van) jongeren verbonden aan het ministerie, ongedaan te maken. (…)' 

Beneden alle journalistiek peil amateuristisch lagere school niveau
Vorengaande is dus slechts een selectie. Iedere week kan een dergelijke selectie van taal- en andere (journalistieke) fouten in de Ware Tijd Online en op Starnieuws worden vastgelegd.
Het aantal fouten op andere nieuwswebsites (kranten) is beduidend lager.
Duidelijk moge zijn dat het erbarmelijk is gesteld met de kennis onder webredacteuren en 'journalisten' bij genoemde media van de Nederlandse taal. Maar, ook duidelijk moge zijn, dat kennelijk Starnieuws en de webredactie van de Ware Tijd Online niet beschikken over een kwalitatief goede eindredacteur of wellicht helemaal niet beschikken over een eindredacteur. Wil je als mediabedrijf je lezers en kijkers serieus nemen, dan zal er toch echt eens geïnvesteerd moeten gaan worden in kwaliteit. Zoals nu journalistiek in Suriname wordt bedreven is beneden journalistiek peil en zelfs te omschrijven als amateuristisch, lagere school, niveau.

De Surinaamse vermeend politiek analisten

Iedereen die commentaar levert kan zich 'politiek analist' noemen

Gevraagd en vooral ongevraagd commentaar leveren zonder te analyseren

08-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Politiek analisten. Ook Suriname kent ze. Een handjevol. Gevraagd, maar vooral ongevraagd, vinden deze analisten het nodig om via media (kranten, nieuwswebsites) hun commentaar te geven op bepaalde actuele politieke issues. Commentaar, want dat is het. Er is nauwelijks sprake van analyses. De zogenoemde 'politiek analisten' leveren commentaar, omdat zij simpelweg niet in staat zijn, niet over de kennis en kundigheid beschikken, om werkelijk diepgaande, zinnige analyses op papier te krijgen. Zij zijn dan ook geen politiek analisten, maar het klinkt natuurlijk interessant om als zodanig vermeld te worden en dat stempel opgedrukt te krijgen. Feitelijk kent Suriname slechts twee echte politiek analisten en dat zijn een bestuurskundige en een politicoloog. En zij leveren nooit ongevraagd commentaar, maar leveren gevraagd hun politieke analyses.

Wie zijn die zogenoemde Surinaamse politiek analisten? Genoemd kunnen worden Hardeo Ramadhin, Guillermo Samson, Ludwig van Mulier, Marten Schalkwijk en Jan Gajentaan.

Van deze heren zijn er notabene twee woonachtig in Nederland, Van Mulier en de echte bakra Gajentaan. Van hen spant qua hoeveelheid 'analyses' ofwel commentaren Gajentaan (ooit aangetrouwd familielid van ABOP-voorman, voetballer, goudzoeker, spuwer en vechtersbaas Ronnie Brunswijk) de kroon. Tientallen door hem uit zijn pen geperste commentaren zijn terug te vinden op de onbeduidende en a-journalistieke nieuwswebsite GFC Nieuws. Opgemerkt dient ook te worden, dat de 'analisten' verre van objectief en onafhankelijk kunnen zijn. Allen hebben namelijk directe connecties met politieke partijen.

De twee echte analisten die Suriname rijk is zijn de bestuurskundige August Boldewijn en de politicoloog Hans Breeveld.

Zeer oppervlakkig

De commentaren van die zogenoemde analisten zijn over het algemeen zeer oppervlakkig en zouden ook geschreven kunnen zijn door u of ik. Neem Van Mulier. Hij liet bijvoorbeeld in de Ware Tijd van maandag 5 mei weten, dat Pertjajah Luhur-leider Paul Somohardjo op dit moment de meest leidinggevende politicus van Suriname is. Volgens de zogenoemde politiek analist is Somohardjo door president Bouterse in die positie gemanoeuvreerd. Volgens hem heeft Bouterse de fout gemaakt door de Pertjajah Luhur uit de regering te zetten en daarmee een etnische groep politiek buitenspel te zetten. ‘En eigenlijk heeft Bouterse daardoor Somohardjo informeel benoemd als de leider van de oppositie. Want door de man uit de regering te zetten verklaar je dat Somohardjo de hoofdvijand is geworden van de regering en niet de VHP of de NPS’, aldus Van Mulier. Die in het artikel verder nog zegt graag een vrouw als president in Suriname te willen zien. Het commentaar van deze in Nijmegen wonende 'politiek analist' had door iedereen geleverd kunnen worden. Maar, de Ware Tijd-correspondent in Nederland, Eric Mahabier, vond het kennelijk nodig om die Van Mulier eens te benaderen voor een paar leuke quotes. Niets meer en niets minder.

Ludwig van Mulier was overigens in 2010 directeur van vermeend persbureau Associated Newsnetwork Suriname (ANS), voorzitter van de stichting SurOv (Surinamers Overzee), voorzitter van het Surinaams Dichters- en Schrijversgenootschap, opgericht in 1999. Hij exploiteert in Paramaribo een bed & breakfast guesthouse en een gelijknamig muziek- en mediacafé en heeft zich verder volledig toegelegd op het dichter- en schrijverschap, pendelend tussen Suriname en Nederland, zo is te lezen in een overdreven lang 'curriculum vitae' van de man op zijn website.

'Politiek analist' met voor een 'analist' ongebruikelijk stevig taalgebruik

De econoom (!) en directeur van een opleiding in bedrijfswetenschappen (IBW Hogeschool aan de Grote Combéweg in Paramaribo), Guillermo Samson, die graag mr. en drs. voor zijn naam en LL.M Msc. er achter vermeld ziet staan, is de laatste tijd vaste gast aan tafel van het wekelijkse live actualiteitenprogramma 'Door de Bank' van rotibakker Sammy Doerga, op zondagen drie uren lang te zien op Sangeetmala Radio en TV.
Samson lijkt de clown onder de zogenoemde politiek analisten In het programma levert hij scherpe commentaren op actuele issues, waarbij hij er niet voor terugdeinst om mensen persoonlijk op de korrel te nemen. Van werkelijke politieke analyses is helaas geen sprake. Het is vooral wekelijks terugkerende retoriek, stevige taal, kort, veel humor en lachen (vooral om zichzelf) en schreeuwen en veelal ook nog eens onsamenhangend, waarbij hij zichzelf graag centraal lijkt te stellen. Hij staat bekend om zijn scherp en ongenuanceerd taalgebruik. Natuurlijk, met regelmaat slaat hij wel met zijn commentaren de spijker op de kop. Maar, of dat nu moet op de wijze zoals hij dat doet...... Je jaagt al snel mensen tegen je in het harnas, maar wellicht geniet Samson daar juist van. Soit. Ik kijk en luister graag naar hem...., maar, niet te lang want dan wordt het vermoeiend en irritant.

In juli 2013 kwam hij als directeur van Radio FM Gold in opspraak. In opdracht van vicepresident Robert Ameerali kreeg de zender een schriftelijk verbod opgelegd. Het gevolg was dat het zogenaamde en intussen goed beluisterde radioprogramma 'Shockradio' van Samson onmiddellijk moest stoppen.
De belangrijkste redenen voor het verbod waren de zeer beledigende, persoonlijke en vaak denigrerende opmerkingen aan het adres van belangrijke regeringsfunctionarissen. Ook moesten andere bekende personen het regelmatig ontgelden vanwege de gedurfde scherpe kritische uitlatingen van Samson. Vicepresident Robert Ameerali was wekelijks het doelwit van ‘Shockradio’. In het programma werd hij vaak aangeduid als ‘alias pipo de clown’. Toenmalig minister Hendrik Setrowidjojo van Landbouw, Veeteelt en Visserij was in het programma ‘mister windows 95’. Ook oud-minister Shirley Sitaldien van Onderwijs en Volksontwikkeling had last van de verregaande opmerkingen van Samson. Sitaldien die in 'shockradio' ook de ‘culinaire minister’ werd genoemd, werd steeds bekritiseerd vanwege het moeizame onderwijsproces. De minister werd door Samson vaak beledigd voor de verkeerde onderwijsboeken die door het ministerie zijn aangeschaft.
Het was in juli vorig jaar niet bekend of Samson met een ander kritisch radioconcept zou komen. Nu is hij dus, dankzij Sammy Doerga, terug in de spotlight en niet veranderd.
Nu en dan verschijnen commentaren van Samson naar aanleiding van werkelijk van alles en nog wat in in lokale media. Overigens zat hij in april vorig jaar ook in de verkiezingscommissie van de Surinaamse Voetbalbond, toen John Krishnadath werd gekozen als de nieuwe voorzitter van de bond. Van alle markten thuis dus, maar politiek analist? Neen.

Commentaren van 'analist', auteur, oprichter in 1990 van de Janta Partij en oud-districtscommissaris van Nickerie Hardeo Ramadhin (hij publiceerde onder andere in 2013 samen met oud-minister Soewarto Moestadja van Binnenlandse Zaken een boek over het district Commewijne) zijn regelmatig te lezen op de nieuwswebsites Starnieuws, Suirname Herald, Nospang.com en GFC Nieuws.

Af en toe verschijnt ook ergens een commentaar van professor dr. Marten Schalkwijk, als 'politiek analist'. Jaren geleden werd hij voor een politieke analyse zelfs wel eens benaderd door Nederlandse kranten zoals de Volkskrant en het NRC Handelsblad ten tijde van politieke onrust in juni 1999. Deze Schalkwijk, zoon van een Nederlandse zendeling, is socioloog en oud-politicus. Hij was, met zeven anderen, oprichter van de politieke partij Democratie en Ontwikkeling in Eenheid (DOE) in december 1999, welke partij nog steeds een zetel heeft in het parlement die wordt bezet door voorzitter Carl Breeveld (broer van politicoloog Hans Breeveld). Schalkwijk is directeur van het 'Institute for Graduate Studies and Research' van de Anton de Kom Universiteit van Suriname.

Daarnaast is er nog Idris Naipal van wie met regelmaat ingezonden stukken (commentaren) worden geplaatst op nieuwswebsites als Obsession Magazine en GFC Nieuws. Ook hij is niet politiek onafhankelijk en dus niet echt objectief in stukken. Hij is namelijk propagandist bij de VHP (Vooruitstrevende Hervormings Partij).Veel van zijn ingezonden stukken zijn dan ook gericht tegen president en NDP-voorzitter Desi Bouterse en tegen het beleid van de regering Bouterse-Ameerali.

Focussen op analyses Breeveld en Boldewijn

Naarmate de verkiezingen van 25 mei 2015 naderen zal het aantal vermeende politieke analyses van de 'politiek analisten' in kranten en op (hun) nieuwswebsites toenemen. Laten we hopen dat de inhoudelijke kwaliteit van de commentaren van de analisten sterk gaat verbeteren. Want geïnteresseerde potentiële kiezers en politiek geïnteresseerden zitten echt niet te wachten op oppervlakkige ingezonden stukjes die ook door henzelf geschreven hadden kunnen worden. Focus de aandacht vooral op de analyses van mensen als Hans Breeveld en August Boldewijn, dat zijn in ieder geval mensen met voldoende politieke kennis en kundigheid.

 

Maar, ook voor Breeveld geldt, dat getwijfeld zou kunnen worden aan zijn (politieke) objectiviteit en (politieke) onafhankelijkheid. Breeveld is gedurende tien jaren adjunct-secretaris geweest in het congresbestuur van de Nationale Partij Suriname, NPS. Ook is hij korte tijd, 1999, in een zakenkabinet minister van zowel Binnenlandse Zaken als van Regionale Ontwikkeling geweest.....

Tot slot: de anonieme 'politiek analist'

Overigens zijn er politiek analisten die het kennelijk niet aandurven om altijd een 'analyse' te publiceren onder hun echte naam. Dat bleek 21 juni 2013 toen het Dagblad Suriname dit publiceerde: 

'Van een politiek-analist die anoniem wenst te blijven, ontvingen wij een reactie over de voorgenomen reis van President Bouterse naar China. Dit wilden wij onze lezers niet onthouden.

Hoeraaaaaaaaaaa, de president gaat naar Chinaaaaaaaaaaaa. Reeds kort na het aantreden van de regering Bouterse  in 2010 werd gemeld dat de president een bezoek zou brengen aan de Volksrepubliek China. Nu drie jaren later lijkt het te gaan gebeuren, op 21 juni aanstaande vertrekt president Bouterse naar China. Het is heel duidelijk dat het hier niet gaat om een staatsbezoek, maar onduidelijk is ook of het gaat om een werkbezoek.Want volgens de berichten gaat de president in eerste instantie naar China op uitnodiging van een Chinese NGO, waar hij op één van de 2.236 universiteiten een lezing zal houden. Om het gewicht van de te houden lezing aan te geven, is het van belang te weten op welke universiteit de lezing zal worden gehouden en wie de andere sprekers zullen zijn. Wat is de titel van de lezing van de president? (…)'

Herzieningsverzoek Bouterse van 1999-drugsvonnis geen nieuws voor Starnieuws

Veel Nederlandse media berichten over verzoek aan Hoge Raad

07-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Terwijl veel Nederlandse media vandaag, woensdag 7 mei 2014, berichten over een door de Surinaamse president Desi Bouterse in te dienen herzieningsverzoek bij de Hoge Raad van het vonnis uit 1999, waarin hij in hoger beroep (na door de rechtbank tot 16 jaar te zijn veroordeeld) tot elf jaar cel werd veroordeeld voor drugssmokkel, doet de bekende Surinaamse nieuwswebsite Starnieuws er het zwijgen toe. Onbegrijpelijk, maar waarom?

De NOS, het NRC, de Volkskrant, Elsevier, RTL Nieuws, Nu.nl, de Telegraaf, RTV Rijnmond en diverse regionale kranten. Een paar voorbeelden van media in Nederland die uitgebreid vandaag aandacht besteden aan het verzoek van Bouterse.

Het nieuws gebracht in Nederland

Volgens de Nederlandse advocate Inez Weski van Bouterse blijkt op basis van nieuw en aanvullend bewijs, dat Bouterse in 1999 onterecht is veroordeeld voor zijn betrokkenheid bij de smokkel van 474 kilo cocaïne van Suriname naar Stellendam in 1997.

De veroordeling van het gerechtshof in Den Haag was toen voornamelijk gebaseerd op verklaringen van de Belgische kroongetuige Patrick van Loon, die getuigde tegen Bouterse in ruil voor strafvermindering. Hij is inmiddels, in het bijzijn van een notaris, op zijn belastende verklaring teruggekomen.

Het Hof sprak Bouterse destijds vrij van betrokkenheid bij vijf andere drugstransporten. Ook vonden de rechters dat niet was bewezen dat de huidige president van Suriname leiding gaf aan het zogenoemde Suri-kartel. Dat was in de ogen van politie en Justitie de misdaadorganisatie die verantwoordelijk was voor de cocaïnesmokkel van Suriname naar Nederland.

Volgens Weski blijkt kroongetuige Van Loon al jaren te hebben geprobeerd terug te komen op zijn voor Bouterse belastende getuigenis. Hij heeft uiteindelijk de advocaat benaderd en in een notariële verklaring laten optekenen dat hij Bouterse onterecht heeft aangewezen als betrokkene van de cocaïnesmokkel naar Stellendam. Van Loon beschuldigde Bouterse onder druk en op initiatief van het Openbaar Ministerie, stelt Weski. 'Daarbij blijken er hem meer gunsten geboden te zijn dan aan de rechter werden gemeld.'

'We hebben na jarenlang onderzoek niet alleen die valsheden, maar inmiddels ook andere ernstige en zorgwekkende dwalingen in deze rechtsgang aan het licht gebracht', verklaart Weski tegenover de media. 'Zoals over gebruikte opsporingsmethoden, de integriteit van het onderzoek en de misleiding van de rechter. De waarheidsvinding leek geen prioriteit meer.' De advocate wil nog niet inhoudelijk prijsgeven wat ze precies heeft ontdekt.

Weski heeft vanwege haar bevindingen de Hoge Raad ook gevraagd om een diepgaand onderzoek naar 'de geconstateerde schendingen van de waarheidsvinding en rechtsgang'. Dit om herhaling in de toekomst te voorkomen.

Weski zei ook, dat Desi Bouterse verwacht dat de Hoge Raad de 'moed en wil heeft zijn oordeel slechts met de wet en het recht als leidraad in volledige onafhankelijkheid te vormen'. 

De Hoge Raad gaat beslissen over herzieningsverzoek.

Toenmalig advocaat in de zaak, Bram Moszkowicz, vroeg in 2002 al om herziening. Volgens hem was de verklaring van kroongetuige Van Loon onbetrouwbaar. Een andere Belgische man, Marcel G., die ook bij het drugstransport betrokken zou zijn, meldde dat Van Loon zijn verhaal verzonnen had, in ruil voor strafvermindering. De Hoge Raad heropende de zaak toen niet.

Tegen Bouterse loopt op verzoek van Nederland een internationaal opsporings- en aanhoudingsbevel. Nu Bouterse president is kan hij wegens immuniteit niet worden aangehouden. Voordien liep hij wel het risico in het buitenland te worden opgepakt.

Graag naar Nederland
Bouterse heeft inmiddels via het persbureau ANP laten weten graag weer eens naar Nederland te komen, maar als de betrekkingen tussen Suriname en Nederland weer normaal zijn.

Hij wist naar eigen zeggen dat deze wending in zijn zaak vroeg of laat zou komen: 'Gods molen draait langzaam, maar zeker.' En als de Nederlandse rechter Bouterse vrijspreekt, zal hij ook weer naar Nederland kunnen reizen. Of hij dat doet, laat hij onder meer 'afhangen van de relatie tussen Nederland en Suriname. Als de zaken tussen Suriname en Nederland weer genormaliseerd zijn, zou het kunnen dat ik ga. Ik vind wel dat de Surinamers in Nederland daar recht op hebben.' Bouterse reageerde overigens op een gedane vandaag uitspraak van zijn Surinaamse advocaat Irwin Kanhai dat hij nog dit jaar een ‘massameeting in Nederland’ zal houden als hij wordt vrijgesproken. Hij zegt dat die uitspraak was bedoeld als een ‘grapje’.

dWT en ANP

In Suriname is het de Ware Tijd die vandaag aandacht besteedt aan het herzieningsverzoek van Bouterse. Maar, de krant beperkt zich tot een stukje, dat is afgeleid van een ANP-artikel van vandaag en dat werd ook nog eens pas rond half drie vanmiddag geplaatst. Niet zo vreemd dat de krant gebruikmaakt van een ANP-bericht, immers de ANP-correspondente in Suriname is de Nederlandse Annelies Brinkman die ook journaliste is in dienst van de Ware Tijd. Kennelijk vond zij het belangrijker om haar bericht eerst in Nederland geplaatst te krijgen alvorens lokale, Surinaamse, media er lucht van zouden krijgen.

Dat Starnieuws, een nieuwswebsite die in Suriname om onbegrijpelijke redenen op handen lijkt te worden gedragen terwijl de journalistiek inhoudelijke kwaliteit van een bedenkelijk laag niveau is, vandaag geen aandacht besteedt aan 'de Bouterse herzienings-zaak' is vreemd. Wel besteedt de webredactie onder andere aandacht aan gedumpt vuil door restauranthouders en winkeliers in Paramaribo, aan de regering van Ecuador die een petitie voor een referendum over de vraag of het Yasuni National Park in de Amazone moet worden opengesteld voor olie-exploratie heeft afgewezen en aan een man die aan zijn benen en armen is gekapt in de buurt Flora te Paramaribo.

Journalistieke blunder

Het geen aandacht schenken aan het herzieningsverzoek van Bouterse is een heuse journalistieke blunder. Inmiddels is het half zes 's middags....... Starnieuws slaapt of heeft specifieke redenen om geen aandacht te besteden aan het herzieningsverzoek van de Surinaamse president.

Zoveelste rechtszaak tegen magazine Parbode - Blad en uitgever verliezen Kort Geding van Henri Ori

NDP-Assembleelid Cheung voelt zich beschadigd door artikel

Politica sleept ook Belgische journalist Pieter van Maele voor rechter 

UPDATE: Parbode verliest Kort Geding van Henri Ori 

Arrogant toontje uitgever Hoogendam spreekt boekdelen

07-05-2014 (11-05-2014) Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Het Nederlands/Surinaams magazine Parbode kan een zoveelste rechtszaak tegemoet zien. Het NDP-parlementslid Noreen Cheung gaat zowel het blad als een journalist aanklagen bij de procureur generaal. Dat liet zij dinsdag 6 mei weten in De Nationale Assemblee tijdens de behandeling van de begroting 2014. Vorig jaar werden Parbode en haar Nederlandse uitgever Jaap Hoogendam al vier keer voor het gerecht gedaagd. Een zaak werd verloren, hoe het met de overige drie zaken is gesteld is niet bekend.

Riooljournalist

‘Riooljournalist’, dat is volgens Cheung de schrijver van het artikel 'Noreen Cheung (NDP) twijfelt nog steeds over amnestiewet – ‘Recht moet zijn beloop hebben’'.
Het artikel hindert het DNA-lid enorm. Ze hekelt ook het feit dat haar foto op de voorpagina is opgenomen. Die riooljournalist is overigens de Belgische freelance journalist Pieter van Maele die ook correspondent in Suriname is voor onder andere het Nederlandse persbureau Novum. Van Maele (1986) studeerde Internationale Politiek aan de universiteit van Gent. Hij kan op Twitter gevolgd worden waar hij er dagelijks lustig op los twittert.

'Deze schrijver brengt veel schade toe aan mij via het blad. Ook andere collega’s hebben dit eerder ondervonden. Ik vraag me af hoe hij journalist is geworden’, zei Cheung. ‘Twijfels over amnestie, ik hou mij niet bezig met amnestie’, sprak ze. ‘Laat hij schrijven over de massamoorden in Kongo, waar zijn geboorteland België veel aan de bloeddiamanten heeft verdiend’, zei Cheung richting de journalist.

‘Ik ben niet tegen de media, maar wel tegen onrecht.’ Cheung riep de regering op alert te zijn en bij deze een diepgaand onderzoek in te stellen naar het maandblad. ‘De pg krijgt een officieel schrijven van mij tegen de schrijver en het maandblad.’

Van Maele liet dinsdag 6 mei via Twitter weten: 'Zo klinkt het wanneer je wordt gebasht door een parlementslid in Suriname.':

Het lijkt er welhaast op dat de Belg blij is met aangekondigde rechtszaak, de aandacht voor het artikel en hem en kennelijk ervan uitgaat, dat hij als gladiator zingend het juridische strijdtoneel zal kunnen verlaten. Ondertussen heeft het blad naar alle waarschijnlijk weer de nodige averij opgelopen....

Wie is Pieter van Maele?

Met regelmaat duikt hij op bij allerlei officiële en minder officiële aangelegenheden en persconferenties in Suriname, altijd gewapend met een fotocamera. Hij valt op. Een zweem van arrogantie hangt rond hem. In een interview met de website debuitenlandredactie.nl zei hij in april 2012 onder andere:

(Bron foto: de buitenlandredactie.nl)

'Ik kreeg eind 2009 als pas afgestudeerde politicoloog de kans om naar Suriname te gaan, om er te werken als verslaggever op de redactie binnenland van het dagblad ‘De Ware Tijd’. Ik had daar in 2007 al eerder stage gelopen, en had nog steeds contact met de directie van het dagblad.

Aangezien Suriname enkele maanden later naar de stembus zou trekken en alles erop wees dat het historische verkiezingen zouden worden, leek het me een heel interessant aanbod. Desi Bouterse won uiteindelijk die verkiezingen, en werd zelfs president. Na een jaar bij ‘De Ware Tijd’ kreeg ik de kans om correspondent te worden voor voornamelijk Nederlandse media. Hoewel ik hier dus eerder toevallig ben terechtgekomen, ben ik hier na meer dan twee jaar nog steeds actief.'

'Ik ben intussen al meer dan twee jaar in Suriname. Echt een concrete datum om het hier voor bekeken te houden heb ik nog niet, maar ik denk dat ik volgend jaar toch uitkijk naar een nieuwe standplaats. Met alle respect voor het land, maar Suriname blijft toch een heel kleine gemeenschap (500.000 inwoners) met een beperkt aanbod aan verhalen. De Nederlandse media zijn voornamelijk in één persoon geïnteresseerd: Desi Bouterse. Uiteindelijk wordt het toch tijd voor een nieuwe uitdaging, of je blijft in cirkels ronddraaien.'

De overige rechtszaken tegen Parbode en uitgever Hoogendam in vogelvlucht

Parbode werd in de eerste week van oktober 2013 door oud-minister Ramon Abrahams van het ministerie van Openbare Werken voor de rechter gedaagd. Het blad had in haar augustusnummer een artikel geschreven door hoofdredacteur Armand Snijders opgenomen, met de kop ‘De affaire Abrahams; Stelen in de politiek loont’ waarin wordt beweerd, aan de hand van verklaringen van diverse anonieme bronnen, dat Abrahams zich tijdens zijn ministerschap zou hebben verrijkt.

Een andere kwestie die speelde rond de Caribbean Media Group (de vermeende uitgeverij van Jaap Hoogendam, die ooit culturele antropologie zou hebben gestudeerd en eigenaar is geweest van het café de Ponteneur in Amsterdam-Oost, Dapperbuurt en geen enkele journalistieke en/of redactonele achtergrond heeft) heeft te maken met één haar weinige uitgaven, de reisgids ‘Buitenkansjes’. De uitgever kreeg eind augustus 2013 een deurwaarder op bezoek en hij ontving een brief van een advocaat van de krant de Ware Tijd, waarin die krant en hoofdredacteur Meredith Helstone verzochten dat die reisgids uit de handel werd genomen en dat een rechtszaak zou worden aangespannen.

In een rondschrijven aan zijn zakelijke contacten stelde Jaap Hoogendam:

‘Zeer opmerkelijk dat een krant de vrijheid van drukpers wil aantasten. Wat is er aan de hand? In de pas verschenen derde druk van de reisgids voor Suriname ‘Buitenkansjes’ schreef ik op pagina 22 het volgende stukje over Surinaamse kranten:

‘Er zijn vier kranten, namelijk de drie ochtendbladen Times of Suriname, de Ware Tijd en Dagblad Suriname en de avondkrant De West. Er is persvrijheid, maar die wordt niet optimaal gebruikt. De Times is van een Surinaamse Berlusconi, die de krant gebruikt als kruiwagen voor zijn bedrijven. Hij steunt de NDP van Bouterse omdat hij daar voordeel van heeft. De Ware Tijd is ook een Bouterse blaadje. Als hoofdredacteur Meredith Helstone de president ontmoet begint ze spontaan te kwispelen, zoals bleek uit haar grote interview met hem. De West is wat onafhankelijkheid betreft de beste krant van Suriname. Ze nemen het trouwens geen van allen nauw met copyright, want er wordt schaamteloos gejat van journalisten, wereldwijd. Dat Surinaamse journalisten het niet voor hun collega’s opnemen! Platleggen die bladen. Sinds Bouterse wordt veel geld besteed aan Overheidsvoorlichting, redactioneel opgenomen in de Times en de Ware Tijd, duidelijker kan het toch niet?’

Behalve de voornoemde twee zaken bleek 6 september 2013 ook nog eens, dat nabestaanden van de vermoordde architect Harold van Ommeren Parbode voor de rechter sleepten vanwege het artikel 'Wie vermoordde Harold van Ommeren' in het septembernummer van het blad. Het bewuste artikel handelt over de vergiftiging van Harold van Ommeren en was bij zijn weduwe, Wilma van Ommeren-Poeran, en dochter Helga niet in goede aarde gevallen.

Journaliste Tanya Wijngaarde, uitgever Jaap Hoogendam en hoofdredacteur Armand Snijders ontvingen vrijdagmorgen 6 september een schrijven, via de deurwaarder, dat zij voor de rechter moetsen verschijnen. 'Wij hebben uitstel gevraagd', aldus Hoogendam in gesprek met de Ware Tijd.

Parbode heeft vrijdag 13 september 2013 het door de familie Van Ommeren aangespannen Kort Geding verloren. De uitgever moest het septembernummer uiterlijk zaterdag 14 september 13.00 uur uit de handel halen.

Zaterdag 5 oktober 2013 werd bekend dat Jaap Hoogendam een vierde rechtszaak aan de broek had gekregen. Notaris Dipak Chitoe eiste in een Kort Geding via zijn advocaat Stanley Marica een correctie van de uitgever. Chitoe voelde zich beledigd en aangetast in zijn goede naam en eer, zo schreef Starnieuws 5 oktober.

Parbode had in het septembernummer gepubliceerd, dat Chitoe als kandidaat-notaris teksten in documenten zou veranderen, wanneer deze al getekend waren. Chitoe zou een van minstens drie notarissen zijn waar vraagtekens bij geplaatst kunnen worden, volgens het blad.

Parbode balanceert op snijvlak toelaatbare

Het blad lijkt zich meer en meer te begeven op het snijvlak van wat uit journalistiek oogpunt en fatsoen verantwoord is om te schrijven. Goed researchwerk en het niet toepassen van het hoor en wederhoor principe lijken uit het redactiekantoor aan de Wichersstraat 10a in Paramaribo te zijn verdwenen.
De nu door Cheung aangekondigde rechtszaak tegen Parbode en Van Maele is ongetwijfeld niet de laatste. Alle juridische kwesties zullen het blad en uitgever Jaap Hoogendam ongetwijfeld geen goed doen. Naast alle negatieve aandacht, zullen de rechtszaken veel tijd, energie en geld kosten. De vraag kan nu gesteld worden of het blad nog een toekomst heeft in Suriname.....

UPDATE:
De Ware Tijd Online bericht in de loop van de dag, woensdag 7 mei, het volgende:

Journalist Van Maele: 'Uitlatingen Cheung rare actie'

'Ik vind het een beetje een rare actie van haar.’ Zo reageert de Belgische freelance journalist Pieter van Maele op uitlatingen van NDP-parlementariër Noreen Cheung over het interview dat hij van haar afnam voor maandblad Parbode. Cheung uitte haar misnoegen maandag in de De Nationale Assemblee tijdens de begrotingsbehandeling. Ze maakte Van Maele uit voor ‘riooljournalist’.

Het verbaast hem, dat Cheung stelde niet blij te zijn met de wijze waarop het artikel is geschreven, maar inhoudelijk niet kon aangeven wat er fout aan was. ‘We kunnen ook niks rectificeren. Alles is geschreven, zoals zij het heeft gezegd. Ik denk dat ze zich daarom zo heeft uitgelaten’, zegt Van Maele. ‘Als er echt leugens in het artikel zaten, had ze meteen een rechtszaak gespannen’, aldus de journalist vandaag, 7 mei 2014, in de Ware Tijd Online.

Van Maele zou dat laatste overigens goed vinden. ‘Dan kunnen we aangeven dat niks in het artikel verkeerd is geschreven.” Hij hoopt dat ze doorgaat, zodat Parbode haar bewijzen kan tonen. ‘Ik denk dat haar collga’s kwaad op haar zijn en zij zo een zondebok probeert te zoeken’, aldus Van Maele.

Op 1 april liet Cheung op haar Facebook-pagina weten, dat ze zeer ontstemd was over het artikel. ‘Het verdraaien van mijn woorden, onjuiste weergave en het met opzet in een ander context plaatsen is een criminele daad van een zekere journalist van Parbode! Mensen volgen jullie mij strak komende dagen, want dit laat ik niet zo!’, aldus een passage op haar Facebook-pagina.

Parbode heeft vandaag via de media een ‘open brief’ aan Cheung gericht. Zij wordt verzocht ‘publiekelijk de gedane ernstige beschuldigingen terug te nemen’ en zich ‘in de toekomst te onthouden van het uiten van valse lasterpraatjes jegens Parbode en haar redactiemedewerkers’.
Cheung wenst niet te reageren hierop, omdat zij alles via de procureur-generaal wil laten lopen.

De tekst van de open brief van hoofdredacteur Armand Snijers van Parbode:

Ongepaste grieven

Aan: Mevrouw N. Cheung, lid van De Nationale Assemblee

Paramaribo, 7 mei 2014


Geachte mevrouw Cheung,

Naar aanleiding van uw uitlatingen in De Nationale Assemblee tijdens de vergadering van afgelopen maandag, het volgende:

Allereerst: ik heb mij verbaasd dat u de begrotingsbehandeling gebruikt als podium om uw persoonlijk grieven naar Parbode en een Parbode-journalist toe te uiten. Uw ernstige en beledigende beschuldigingen, naar mijn mening een parlementariër onwaardig, zijn volledig misplaatst en ongefundeerd en hebben vooral naar de bewuste journalist toe veel weg van smaad. Terecht heeft Assembleevoorzitter mevrouw Simons u ten aanzien van enkele uitspraken publiekelijk op de vingers getikt.

Reeds direct na het verschijnen van het bewuste interview in de aprileditie van Parbode, heeft u via uw Facebook pagina ook al in niet mis te verstane bewoordingen blijk gegeven niet meer te staan achter datgene wat u heeft gezegd en dat de journalist van Parbode uw woorden zou hebben verdraaid.

Zoals ik u afgelopen vrijdag tijdens ons telefoongesprek heb gezegd, ben ik het, na het opnieuw beluisteren van de geluidsopname van het door u afgestane interview, op geen enkel punt met u eens. Dus ik ben niet van plan een rectificatie in Parbode op te nemen, zoals u heeft geëist. Eenvoudigweg omdat er niets te rectificeren valt: alle citaten van u in Parbode zijn door u letterlijk gedaan en staan ook op band.

Dat u achteraf spijt heeft van wat u heeft gezegd, en dat wellicht in uw naaste omgeving er mensen zijn die daar niet zo gelukkig mee waren, is niet onze verantwoordelijkheid. Om vervolgens een lastercampagne tegen Parbode te beginnen, is op z’n zachtst gezegd ongepast. In al die weken dat u op Parbode en de bewuste journalist uw gifpijlen heeft afgeschoten, heeft u uw beschuldigingen op geen enkele wijze onderbouwd, laat staan een voorbeeld of voorbeelden aangedragen van welke uitspraken we zouden hebben verdraaid.

Ik verzoek u publiekelijk de gedane ernstige beschuldigingen terug te nemen en u in de toekomst te onthouden van het uiten van valse lasterpraatjes jegens Parbode en haar redactiemedewerkers. Ik dring er verder bij u op aan om toch vooral en liefst zo snel mogelijk de procureur-generaal te vragen een ‘diepgaand onderzoek’ in te stellen naar Parbode en de medewerkers, zoals u dat maandag zelf stelde. Wij zien de uitkomst daarvan met alle vertrouwen tegemoet.

De originele audio van het complete interview is vanaf heden op de redactie van Parbode ter beschikking van alle media en andere belangstellenden, zodat zij zelf een mening kunnen vormen of uw beschuldigingen hout snijden of niet.

Tot slot: Parbode is een Surinaams maandblad met een redactie in Paramaribo die vrijwel volledig bestaat uit Surinaamse journalisten of journalisten die al jaren hier wonen en Suriname als hun thuisland beschouwen. Dat is u ook bekend; daarom begrijp ik niet dat u De Nationale Assemblee valselijk voorhield dat het om een buitenlands blad zou gaan.

Hoogachtend,
Armand Snijders
Hoofdredacteur Parbode

Noot:
Ik vraag me af of we nog iets gaan horen van de Surinaamse Vereniging van Journalisten...... Die zou toch steun kunnen betuigen aan Van Maele en aan Parbode???? Maar ja, we weten denk ik allemaal wel zo langzamerhand dat de SVJ een slapend clubje vrienden is..... 

Tot mijn stomme verbazing blijkt er een vijfde rechtszaak, een Kort Geding, te hebben gespeeld tegen Parbode en wel een aangespannen door Henry Ori. Starnieuws bericht hierover zondagavond 11 mei 2014 het volgende:

'De rechter heeft Henry Ori in het gelijk gesteld in zijn tegen het magazine Parbode aangespannen rechtszaak. Ori had Parbode voor het gerecht gedaagd, toen hij ontdekte, dat in september vorig jaar in het blad een artikel was verschenen met de kop ‘Werelderfgoed, status in gevaar: Monumenten illegaal gesloopt’. Ori stelt dat feiten en oordelen door elkaar zijn gehaald in het artikel.

‘De betreffende journalist/uitgever Jaap Hoogendam kon niet het fatsoen opbrengen zaken bij mij te verifiëren. Het schijnt een hobby te worden van Parbode om personen met belangrijke functies in de Surinaamse samenleving te bekladden. Er wordt geen hoor- en wederhoor gepleegd alvorens de uitspraken worden gepubliceerd. Gebleken is dat Hoogendam onbetrouwbare informanten heeft geraadpleegd’, aldus Ori.

In het artikel zijn de eer, goede naam, privacy, maatschappelijke reputatie van prof. dr. H. Ori aangerand, zo schrijft Starnieuws zondagavond 11 mei 2014.

De rechter in Kort Geding heeft nu bepaald, dat Parbode binnen binnen twee weken na betekening van het vonnis, het artikel online (Facebook, Twitter en website) verwijderd en in de eerst volgende editie een rectificatie plaatst op straffe van een dwangsom van 1.000 Srd per dag met een maximum van 100.000 Srd.'

** Het is de zoveelste rechtszaak tegen Parbode en uitgever Jaap Hoogendam, waaruit blijkt dat de redactie van het blad steeds slordiger te werk gaat. Zaken/informatie worden niet goed geverifieerd en hoor en wederhoor wordt kennelijk nauwelijks nog toegepast. Ik denk dan ook dat Ori met zijn reactie tegenover Starnieuws een punt heeft. Overigens blijkt dat Jaap Hoogendam op de website van Parbode op 1 november 2013 al een reactie heeft geplaatst in de richting van Ori die al had geklaagd over het artikel:
'Prof. dr. Henry R. Ori is boos op Parbode. Dat is zijn goed recht, want hij kwam er in onze septembereditie niet best vanaf. Hij blies echter hoog van de toren dat we helemaal het bij het verkeerde eind hadden. Maar extra onderzoek wijst uit, dat we de spijker behoorlijk op zijn kop hebben geslagen.'

Hoogendam vervolgt: 
'We zijn bij Parbode wel wat gewend als het gaat om mensen die boos en verontwaardigd zijn naar aanleiding van datgene wat over hen is geschreven. Soms komen we tot een vergelijk, vaak eindigt het van de kant van de boze partij met het dreigen met een kort geding, dat er in de meeste gevallen niet komt, in de wetenschap dat bij de behandeling daarvan (nog meer) ongewenste zaken boven water kunnen komen drijven. Zo deed ook ons artikel over de illegale sloop van monumenten in het septembernummer veel stof opwaaien. Henry Ori dreigt zelfs met een rechtszaak.'

Het is dus van de zijde van Ori niet bij dreiging gebleven. Overigens spreekt uit de reactie van Hoogendam de bekende arrogante toon van hem, alsof hij (die, voor zover mij bekend, geen enkele journalistieke achtergrond heeft overigens) en zijn blad geen fouten kunnen maken. Laat hij eens achter zijn oren krabben: twee rechtszaken heeft hij inmiddels al verloren en hij richt door zijn attitude mogelijk het blad ten gronde.

UPDATE:
De rechter in Kort Geding heeft in de zaak Noreen Cheung donderdag 11 juni 2015 uitgespraak gedaan en heeft alle eisen van het vertrekkend parlementslid van tafel geveegd.

Vakbondsman en vers politicus karikatuur reincarnatie van een vrijgevochten slaaf

'Koloniaal' en 'kapitalisme' op puntje van de tong

05-05-2014 COLUMN Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De bekende vakbondsman Ronald Hooghart, voorzitter van de Centrale van Landsdienaren Organisaties (CLO) en sinds kort ook de voorzitter van zijn eigen politieke partij PBO (Partij voor Belangen behartiging en Ontwikkeling), heeft er een irritante gewoonte van gemaakt om in interviews of verklaringen de woorden 'koloniaal' en 'kapitalisme' - of woorden van gelijke strekking – regelmatig in de mond te nemen. Of hij nu bij wijze van spreken praat over de hond van de buren, porknokkers in Nieuw Koffiekamp, de maaltijd bij 't Vat, het inmiddels verholpen huisvestingsprobleen van het Bureau Familierechtelijke Zaken (BuFaZ) of over FISO (Functie Informatie Systeem van de Overheid), genoemde woorden komen regelmatig uit de mond van de man rollen. Daarnaast schept het driftkikkertje er ook nog voldoening in door te zeggen, dat anderen 'hun bek' moeten houden, terwijl hij zelf veelal de grootste 'bek' heeft en opentrekt.

De man heeft vaak over arbeids- en andere zaken die actueel zijn een uitgesproken mening. Een mening die ik overigens vaak deel. Hij is altijd scherp en duidelijk in zijn bewoordingen. Prima, je kunt in dit land niet duidelijk en scherp genoeg zijn, om te voorkomen dat mensen je woorden op hun eigen wijze gaan interpreteren en daardoor bewust of onbewust misverstanden in de hand werken. Iets dat hier vaak gebeurt.

Hooghart komt arrogant over. Zijn wil lijkt wet. Zijn mening is de juiste. Maar, het lijkt een door hemzelf opgeworpen karakterscherm. Of hij in mei 2015 bij de verkiezingen hoge ogen gaat gooien met zijn politieke partij? Daar kan sterk aan getwijfeld worden. Het landschap aan politieke partijen is op dit moment te groot geworden. Het veld is gegroeid met een aantal nieuwe spelers. Partijvoorzitters lijken vooral zichzelf op de voorgrond te willen plaatsen, terwijl hun partijen allen feitelijk niets nieuws aan de bevolking te bieden hebben. Het is vooral retoriek, het uiten van standaard clichés. En iedereen heeft het beste voor voor het land: helpen en bijdragen aan de opbouw van 'ons geliefd Suriname'.

Limburgsch Dagblad, 25 november 1975.

Ronald Hooghart is echter een vakbondsman in hart en nieren en geen politicus in den dop. Jammer en onbegrijpelijk is, dat hij te vaak in gesprekken en dergelijke het koloniale verleden van Suriname er aan de haren bijsleept en ook, zij het in mindere mate, het kapitalisme. Dat begint te storen, te irriteren, vooral omdat het zo zinloos en nutteloos is. Immers, waarom zo vaak dat koloniale verleden erbij slepen? Iedereen in het land kent het verleden en weet dat Nederland kolonisator is geweest. Iedereen weet, dat veel huidige wetgeving stamt uit die periode. Iedereen weet ook, dat de regering en het parlement laks zijn om die koloniale wetten aan te passen aan de huidige tijd of geheel te vervangen.

Maar, om een of andere reden zit dat verleden Ronald Hooghart nog steeds dwars en kan hij dat verleden niet vergeten en uit zijn vocabulaire schrappen. Weet hij niet dat het land al sinds 25 november 1975 onafhankelijk is? Door te sterk en te duidelijk vast te houden aan dat koloniale verleden, door het in interviews en dergelijke te benoemen, kun je op een moment niet meer echt serieus genomen worden en gaan mensen je zien als een karikatuur van dat verleden. Hooghart verwordt tot een trieste, meelijwekkende karikatuur van een gereïncarneerde vrijgevochten slaaf.

Een paar tekstvoorbeelden uit het recente verleden:

In een artikel in de Ware Tijd van 30 april dit jaar gaat Hooghart in op de wijze waarop het ministerie van Justitie en Politie de ambtenaren van het Bureau Familierechtelijke Zaken behandelt en dat zij geen vakcentralebijeenkomsten mogen bijwonen:

Hooghart: 'Deze vorm van discriminatie van de ene burger naar de andere toe is tekenend voor de wijze waarop omgegaan wordt met Surinamers, een situatie die we kennen vanuit het koloniale tijdperk. We tekenen protest aan tegen deze verdeel- en heershouding van het ministerie en vragen ons in gemoede af waartoe het leidt.'

De nieuwswebsite Suriname Herald citeert op 19 april 2013 de vakbondsman in het artikel 'Hooghart vraagt Pensioenfonds aandacht voor concubines': 'We leven in een wereld van veranderingsprocessen, een factor waar we als samenleving verplicht zijn rekening mee te houden. In de dagelijkse ontwikkelingen praten we er vaak over, echter blijven we zitten met koloniale regels en wetten, die in feite tot het rijk der fossielen behoren. Het ergste van deze achterstanden is dat ze de wenselijkheid tot humanere levensverhoudingen in alle lagen van de samenleving verstoren.'

‘Wij komen uit een koloniale verhouding en dan groeit jou strijdvaardigheid’, aldus Hooghart in de Ware Tijd van 28 februari 2013. Hij zei dit in een artikel waarin hij stelde, dat vakbondsleiders tegenwoordig minder strijdvaardig zijn in vergelijking met hun voorgangers tientallen jaren geleden. Natuurlijk, hij heeft het gelijk aan zijn zijde. Maar, om dan weer dat koloniale verleden te benoemen......

In het artikel 'Veiling gebouw Moederbond schaadt vertrouwen' van 3 oktober 2012 op de website van GFC Nieuws, zegt Hooghart onder andere dat het bekend is, dat vakcentrales schulden hebben. 'Hij geeft ook de schuld aan kapitalisten die geen vertrouwen in de vakbeweging hebben', schreef GFC Nieuws. 'Kapitalisten zijn altijd tegen de vakbeweging en zelfs binnen het ambtelijk apparaat worden werknemers aangezet om geen lid te worden van een vakorganisatie. Dat een kapitalist De Moederbond op de veiling heeft gegooid, heeft Hooghart niet verrast', aldus de nieuwswebsite.

'De eenheid binnen de vakbeweging staat onder enorme druk en die wordt voor een belangrijk deel gevoed door dreigende kapitalistische scenario's van externe krachten', sprak Hooghart in november 2011, zo berichtte nospang.com op 25 november dat jaar. 'Het kapitalisme en de politiek hebben in zekere mate delen van de vakbeweging aangetast', aldus Hooghart.

Tegenover de Times of Suriname van 22 augustus 2011 zei Hooghart, dat politiek Suriname van houding moet veranderen. 'Politieke leiders doen er goed aan af te stappen van de rancuneuze houding, die een koloniale is.' 'Alsof er sinds de periode van Nederlands bewind niets veranderd is. Uiteindelijk wordt het land ermee opgezadeld en blijft de nationale ontwikkeling sukkelen. Het is precies deze verandering die nodig is bij onder meer de NPS', aldus de vakbondsleider.

In september 2010 reageert Hooghart op de opmerking van vicepresident Robert Ameerali, dat de vakbeweging niet thuishoort in een Raad van Commissarissen van een bedrijf.  'De vakbondsleider vindt dat de vicepresident een kapitalistische visie uitdraagt als hij stelt dat de vakbeweging niet thuis hoort in de RvC's van de bedrijven', aldus berichtte Starnieuws de 19e september 2010.

Tot slot een tekstvoorbeeld uit het verre verleden, 1999. Het Nederlandse NRC Handelsblad berichtte 29 juli van dat jaar: 'Voorzitter Ronald Hooghart van de ambtenarenbond CLO en adjunct-secretaris Gilbert Tjon Atoe zijn gisteren in Paramaribo gearresteerd en drie uur ondervraagd omdat ze zonder vergunning betoogden. (...)'

'(...) Dinsdag verbood minister van Justitie Kertoidjojo betogingen als daar geen vergunning voor was aangevraagd, een wettelijke vereiste die de afgelopen jaren in onbruik was geraakt. Dit kennelijk naar aanleiding van de straatprotesten die de ambtenarenbond CLO heeft aangekondigd. Hooghart verklaarde gisteren te blijven weigeren vergunningen aan te vragen. Hij bracht ertegen in dat de wet uit de koloniale tijd dateert. 'De straat is van ons, niet van Wijdenbosch, niet van de regering. De boodschap die wij voor de regering hebben is dat ze zorgen dat de criminelen onder hen worden opgeruimd', aldus Hooghart.

Het is slechts een willekeurige selectie tekstvoorbeelden. Mocht het crescendo gaat met Hooghart's politieke partij en met zijn functie als partijvoorzitter, dan is hij zelf in een positie gekomen om het zo door hem verfoeide koloniale verleden in ieder geval 'te laten verwijderen' uit de 'Surinaamse' wetgeving. Immers, als politicus kan hij druk gaan uitoefenen op de regering om bepaalde wetten aan te laten passen of zelfs helemaal te schrappen. Wie weet komt er na 25 mei 2015 een moment, dat ook Hooghart het koloniale verleden kan laten rusten en in ieder geval niet meer benoemt. Hij zal zichzelf moeten bevrijden van het kennelijk bij hem ergens aanwezige koloniale juk.

De grote bek van Hooghart: