donderdag 16 mei 2013

Regenval legt jarenlange ontwateringsproblemen weer pijnlijk bloot

(Bron foto: Irvin Ngariman/de Ware Tijd)
Falend overheidsbeleid zorgt weer voor natte voeten burgers

Maar, wateroverlast door zware regenbuien ook deels schuld bewoners zelf

16-05-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – Deze dagen wordt Suriname getroffen door fikse en langdurige regenbuien. De regenval zorgt weer, zoals ieder jaar in deze tijd van het jaar, de grote regentijd die duurt tot midden augustus, voor ondergelopen straten, percelen, trenzen en woningen en voor klagende en jammerende burgers en een overheid die her en der goed bedoelde ad hoc lapmaatregelen treft om de ergste overlast zo goed als mogelijk tegen te gaan en de onvrede en woede onder de getroffen burgers wat te sussen.

De meteoroloog en de Inter Tropische Convergentie Zone
Media sleuren er de ene na de andere meteoroloog aan de haren bij om een soort publieke verantwoording voor de vele regenbuien af te leggen. Ik wist niet dat er zo veel meteorologen in Suriname werkzaam zijn.
De een na de ander komt met tekst en uitleg, verklaringen en het komt allemaal op hetzelfde neer: we zitten nu eenmaal in de grote regentijd en dan zijn regenbuien normaal en helaas, de zogenoemde Inter Tropische Convergentie Zone (ITCZ) is erg actief.
Volgens het Nederlandse Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut, KNMI, is de ITCZ ‘een ontmoetingsgebied van lucht uit het zuidelijk en het noordelijk halfrond dat gekenmerkt wordt door bewolking en soms zware regen. In deze zone met tropische lagedrukgebieden komen de noordoost- en zuidoostpassaat samen. De ITCZ bevindt zich rond de evenaar en verplaatst zich noord en zuidwaarts naar gelang de stand van de zon. Het KNMI beschikt in Paramaribo over een ozonmeetstation waar de ITCZ twee keer per jaar passeert’.

Maar, wat hebben de ‘ondergelopen’ burger, school, bedrijf en winkel aan deze weerkundige informatie? De burger zit iedere dag in zijn woning maar weer in angst en te hopen dat het vele water op zijn erf niet de woning binnen komt stromen. In sommige gebieden van de stad, Paramaribo, staat het water zo hoog, dat de straat en de goot niet meer van elkaar te onderscheiden zijn. Veel scholieren kunnen met goed fatsoen niet met droge voetjes hun school bereiken en als ze die uiteindelijk bereikt hebben, blijkt die blank te staan en kunnen ze weer huiswaarts keren.
Het Dagblad Suriname verwoordde het gisteren als volgt:

‘(...) Erbarmelijke situaties waar het erf en een deel van de woning onder water staan, komen in ons land nog al te vaak voor. Alles wat te maken heeft met hygiëne en gezonde leefregels wordt overboord gegooid. Elke gedupeerde burger weet te vertellen dat het slecht gevoerde overheidsbeleid debet is aan deze wanhopige situatie. Juist wanneer het regent, komt men tot de ontdekking dat de pompgemalen het niet doen en defect zijn. (...)’

Veel ellende voorkomen door eigen trens schoon te houden
Maar, wat de krant bewust of onbewust niet vermeldt is, dat ook veel burgers zelf debet zijn aan ‘deze wanhopige situatie’. Immers, burgers kunnen ook zelf eens de handen uit de mouwen steken en hun trenzen, zoals dat wordt genoemd, opschonen. Maar neen, de burgers wijzen meteen weer met het beschuldigende vingertje naar de overheid en in dit geval vooral naar het ministerie van Openbare Werken die verantwoordelijk wordt gehouden voor het niet opschonen van trenzen.
De burger weet dat er jaarlijks een grote regentijd is, de burger weet dat in die periode veel regen valt en dat hij het risico gaat lopen natte voeten te krijgen als hij niet op tijd eens zelf ervoor zorgt dat zijn trens wordt schoongemaakt, zodat het water gewoon kan doorstromen en niet het perceel op stroomt.

Rioleringsstelsel door achterstallig onderhoud volledig verstopt
Naast de niet onderhouden trenzen, is ook het complete rioleringsstelsel in de stad toe aan vervanging of een grondige schoonmaakbeurt. Verstoppingen in dat stelsel voorkomen dat overtollig regenwater kan wegtrekken. Tot die niet zo verrassende constatering kwam 13 mei plotseling het hoofd van de afdeling Sluizen en Gemalen van het ministerie van Openbare Werken. De man zei zelfs in de Ware Tijd dat de regentijd ‘de meest geschikte periode is om na te gaan waar verstoppingen zijn om die vervolgens op te heffen.’......
Maar, die verstoppingen zijn er ieder jaar en nooit wordt er naar een structurele oplossing gezocht. Verstoppingen worden verholpen, vuil en dergelijke dat mede voor de verstoppingen heeft gezorgd, wordt verwijderd, maar binnen de kortste keren raakt alles weer verstopt. Burgers blijven nu eenmaal van alles en nog wat aan troep in trenzen en riolen dumpen. Ze creëren zelf hun eigen ondergelopen percelen en woningen. Hoe naïef kun je zijn......

Blaas pompgemaal in Paramaribo Noord op
Maar, bondsvoorzitter Michael Sallons van de Bond Personeel Sluizen en Gemalen, kwam wel met de meest onthutsende opmerking. Volgens hem is een van de belangrijkste pompgemalen van Paramaribo, die op de hoek van de Anton Dragtenweg en de David Simonstraat in het noorden van de stad, zeker anderhalve meter te hoog gebouwd. De man zei zelfs, dat die pomp pas met werken begint als alles al onder water staat. Zonder de pomp zou het water nota bene zelfs sneller zijn weggestroomd. Hij ziet graag dat de pomp wordt ‘opgeblazen’ en dat er een nieuwe wordt gebouwd die dieper ligt.

Zonder toekomst gericht gestructureerd beleid verandert er niets: ook in 2014 weer natte voeten
Helaas, keren dit soort opmerkingen en dergelijke iedere jaar in deze tijd terug. Er verandert hoegenaamd echter niets tot weinig. Wat er gebeurt, gebeurt ad hoc, zonder gestructureerd op de toekomst gericht beleid en daardoor zitten de burgers in 2014 ongetwijfeld weer niet met droge voeten in hun woning, zullen wegen blank staan, kunnen scholen, winkels, et cetera nauwelijks bereikt worden en komen meteorologen en medewerkers van Sluizen en Gemalen van het ministerie van Openbare Werken weer met hun jaarlijks terugkerende opmerkingen en kritieken.

Eigen foto: Paul Kraaijer
‘Preventief’ komt niet in overheidswoordenboek voor
Sommige overheidsdienaren maken juist gebruik van de regenval om zelf in een goed blaadje te komen staan. Neem nu de districtscommissaris van het district Wanica, Rawien Jiawan. Diverse wegen, percelen en landbouwgronden in zijn district waren ondergelopen. Hij nam contact op met het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij en Openbare Werken en meteen werden in het weekeinde van 11 en 12 mei lozingen opgehaald. Ook zou hier en daar het rioleringsstelsel worden opgeschoond en uitgediept. Jiawan kwam hierdoor positief, als een soort ‘held’, in het nieuws, maar ook hier was geen sprake van een structurele oplossing. Het was weer een ah hoc ingrijpen.

Ik begrijp niet waarom de overheid, die weet dat er jaarlijks een grote regentijd komt, niet preventief actie onderneemt en lozingen, riolen, trenzen, enzovoorts op tijd gaat opschonen om wateroverlast voor burgers te voorkomen..... Hier wordt een afwachtende politiek gevoerd en een afwachtend beleid.
Enig op de toekomst gericht beleid ontbreekt volledig en daarvan wordt de gewone burger de dupe. Het woord ‘preventief’ blijkt niet voor te komen in het overheidswoordenboek.

Tegenover de Ware Tijd van 14 mei laat de directeur van de Albergaschool in Paramaribo weten meerdere keren het ministerie van Openbare Werken te hebben benaderd om in te grijpen: ieder jaar staat de school na een stevige regenbui blank. De verouderde duikers rondom de school moeten vervangen worden. Een medewerker van het ministerie heeft de Agnesschool eerder dit jaar bezocht om de waterproblematiek te onderzoeken. Die heeft echter tot op de dag van vandaag nooit meer iets van zich laten horen of zien. ‘Ik heb hem nooit meer gezien’, aldus de directeur. Zo gaat het ministerie dus om met wateroverlastproblemen. Ad hoc: even kijken en vervolgens geen concrete actie ondernemen. Ik durf te stellen dat dit voorbeeld van de Albergaschool één uit velen is.

Open deur
Een meteoroloog komt met een open deur in hetzelfde artikel: ‘Zowel de samenleving als de regering moet goed voorbereid zijn, bijvoorbeeld door trenzen en andere lozingen schoon te houden.’

Het is waarschijnlijk weer aan dovemansoren gericht.

dinsdag 14 mei 2013

Het kwakkelende Surinaamse toerismebeleid en gegoochel met statistieken

Slecht functionerende leiding Stichting Toerisme Suriname (STS)

STS wil verdubbeling van haar budget

Goochelen met toerismecijfers om toerisme impuls te geven: meer toeristen in statistieken dan werkelijk Suriname bezoeken

14-05-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – Suriname wil graag een interessante toeristische bestemming zijn, maar het wil nog niet zo vlotten met de toestroom van toeristen. Er zit echter wel een groei in het aantal bezoekende toeristen: in 2011 bezochten 220.475 toeristen het land en vorig jaar was dat aantal gestegen naar 240.000. Toch voert de overheid een ad hoc beleid, is er een aanzienlijke achterstand in de betaling van contributie aan de Caribbean Tourism Organization, wordt zelfs een ‘schoon’ milieu betrokken bij het lokken van toeristen, is er een Stichting Toerisme Suriname (STS) waarbinnen het al enige tijd rommelt tussen de directie en het personeel en wil de STS verdubbeling van het budget om beleid te kunnen ontwikkelen. En, hoe betrouwbaar zijn de cijfers, de statistieken?

De STS tracht op allerlei manieren Suriname als toeristische bestemming in het internationale aandachtsveld te plaatsen. Het laatste initiatief is, dat de stichting bekijkt welke mogelijkheden het internet heeft om aan e-marketing te doen. In de regeringsbegroting van 2013 maakt het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT) melding van de e-marketingstrategie. Naast de gebruikelijke marketing-instrumenten, zoals brochures en bezoeken van beurzen, zullen ook de moderne ICT-middelen gebruikt worden voor het aantrekken van toeristen.
Maar, het is de zoveelste poging, het zoveelste initiatief. Een effectief op de toekomst gericht beleid lijkt er niet te zijn, dat is de afgelopen jaren wel duidelijk geworden.

Ik wil meer geld!
Fardiy Lila van de STS liet vandaag, dinsdag 14 mei, via de Ware Tijd weten dat er meer geld nodig is om het vermeende toerismebeleid vorm te kunnen geven. Ze wil minstens het dubbele van het huidige budget van drie miljoen Surinaamse dollar. Volgens Lila kan met extra geld ‘Suriname als toerismedestinatie beter naar buiten’ komen. Maar, dan moeten, althans dan beweert ze, wel de speerpunten cultuur, erfgoed, evenementen en natuur ‘met voldoende regelgeving en standaarden gestructureerd worden’.
Wat een onzin. Hoe kun je natuur beter ‘structureren’ ten gunste van toerismebeleid?
Minister Falisi Pinas van het ministerie van Transport, Communicatie en Transport (TCT) zegt echter dat er geen geld is.

Ontwikkelingen en initiatieven op het beleidsterrein toerisme volgen elkaar snel op, maar van enig gedegen beleid blijkt de afgelopen jaren geen sprake te zijn geweest. En de opmerkingen vandaag van Lila in de Ware Tijd versterken het gevoel dat het toerismebeleid rammelt.

Gezamenlijk toerismebeleid met Guyana
Begin januari 2011 sprak minister Falisie Pinas van TCT, tijdens zijn bezoek aan de grootste vakantiebeurs in Nederland (Utrecht), met zijn Guyanese collega Manniram Prashad, over het gezamenlijk ontwikkelen van ‘modellen’ om samen toerisme te bevorderen. Dat gesprek was overigens van tevoren, in Suriname, voorbereid door de Stichting Toerisme Suriname.‘Wij hoeven het wiel niet opnieuw uit te vinden en kunnen leren van Guyana door gegevens uit te wisselen’, zei Pinas 13 januari op de Surinaamse nieuwswebsite Starnieuws. Hij zou een en ander gaan bespreken met zijn collega Winston Lackin van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Eén van de meest belangrijke aandachtspunten was het afschaffen van visa. Hiertoe zou een studie van zo’n vier tot vijf maanden worden uitgevoerd.

Medio juli 2011 sprak Pinas in Paramaribo met vertegenwoordigers van de Franse ambassade en de Kamer van Handel en Industrie. Versoepeling van de visumplicht was ook daar onderwerp van gesprek.

Anno mei 2013 is het echter niet bekend wat verdere ontwikkelingen zijn geweest met betrekking tot het versoepelen van de visumplicht met de buurlanden Guyana en Frans-Guyana.

Senegal
Ontwikkelingen in Suriname op het terrein van toerisme wringt zich soms in vreemde en onverwachte bochten. Neem nu Senegal.
Begin maart 2011 bracht de ambassadeur van dit West-Afrikaanse land, Nafissatou Diagne, een kennismakingsbezoek aan minister Pinas. De Senegalese is gevestigd op Jamaica en wil de relatie met Suriname voor haar land ontwikkelen. Toerisme is voor Senegal een belangrijke bron van inkomsten geworden. Na het gesprek, liet minister Pinas weten dat Suriname graag ervaringen wil uitwisselen met Senegal over het aantrekken van toeristen uit Europa en Amerika. De ambassadeur beloofde contact te gaan leggen tussen Pinas en de minister van Toerisme in Senegal, sinds april vorig jaar is dat de populaire zanger Youssou N’dour. Of er ooit nader contact is geweest tussen beide ministers? Zowel Pinas als Yousso N'dour reageerden niet op vragen hierover. Ik ga er maar vanuit dat het gebleven is bij de opmerkingen destijds, in maart 2011, van de Senegalese ambassadeur en minister Pinas.
Dat gebeurt overigens vaak in Suriname: er worden zaken geroepen, afgesproken, toegezegd, en na verloop van tijd verdwijnen de gedane toezeggingen en afspraken onder in een la en worden er niet meer uitgehaald.

UPDATE: Tot mijn verrassing ontving ik op vrijdag 17 mei alsnog onderstaande reactie van het ministerie van Toerisme van Toerisme:

'We have received your mail of monday, 13 may 2013. I am sorry to tell you that we have no information about the visit of our ambassador Nafissatou DIAGNE in Suriname. I am Ms. Fatou Thiam MBAYE, the Technical Advisor of Senegal Ministry of Tourism, in charge of International Cooperation and I can tell you that unfortunately there is no contact about Tourism sector between Suriname and Senegal.
I can tell you that this can be a good opportunity to build some relationship between the two countries.
Is it possible to arrange a visite in Suriname for our Minister and two experts of our Departement?

Best regards.

Ms Fatou Thiam MBAYE'

Het ministerie verzoekt mij dus nu om, zeg maar, te bemiddelen om een bezoek van de Senegalese minister en twee van zijn experts van het ministerie aan Suriname te regelen. De mail heb ik vandaag doorgestuurd naar het Surinaamse ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme en ter kennisname naar de lokale media.

Suriname met stand op Vakantiebeurs Utrecht
De Stichting Toerisme Suriname presenteerde begin januari 2012 met enige trots cijfers over het aantal toeristen dat jaarlijks Suriname bezoekt. Volgens de STS was het aantal in vergelijking met 2006 met 33 procent gestegen. De meeste ‘bezoekers’ kwamen uit Nederland en buurlanden Guyana en Frans-Guyana. Gesproken werd over ‘bezoekers’ en niet over toeristen....
De stichting liet verder weten de focus te gaan leggen op de Nederlandse- en Franse markten en nieuwe ‘markten’ in Duitsland en Engeland.
Het bericht kwam enkele dagen voor de start van de grote vakantiebeurs in het Nederlandse Utrecht, waar de STS ook aanwezig was. In dat verband zei toenmalig directeur Armand Li-A-Young 16 januari 2012 op Starnieuws dat zijn stichting ‘een goede investering nodig’ had. Volgens hem kon de stichting met een budget van jaarlijks drie miljoen Surinaamse dollar ‘kwalitatief onvoldoende uit de verf komen’. Maar, wat hij met een ‘goede investering’ wilde gaan doen liet hij feitelijk in het midden. Wel zag hij graag meer sfeer in de Suriname stand op de vakantiebeurs in Utrecht, zoals culturele optredens, livemuziek, wat snacks en drank uit de Surinaamse keuken. Hierdoor zouden mensen zich nog meer aangetrokken voelen tot het land en Suriname zou meer profijt hieruit kunnen halen, zo berichtte Starnieuws. Maar, daar heb je toch niet drie miljoen Surinaamse dollar voor nodig?

Waar blijft het Toerisme Masterplan 2030?

Minister Falisie Pinas.
Enkele dagen voor de uitlatingen van de STS-directeur had minister Pinas al laten weten negen miljoen SRD per jaar uit te willen trekken voor de stichting. Hij zei verder, dat de STS op den duur zelfstandig moet worden en zichzelf moet kunnen bedruipen.
Kennelijk was die mededeling van de minister voorbij gegaan aan Armand Li-A-Young. Pinas maakte ook bekend dat er gewerkt zou worden aan een ‘masterplan’ ‘om veel op het gebied van toerisme mogelijk te maken’. Dat plan zou strekken tot 2030 en in de tweede helft van 2012 zou dit plan aan het parlement gepresenteerd worden.
Op 14 november 2012 was er nog geen masterplan. Dit was die dag te lezen in een bericht op Starnieuws: ‘(...) Het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme is bezig met een voorbereiding van een twintigjarig masterplan voor deze sector. Het plan zal toeristische zones in kaart brengen. (...)’

De nieuwe voorzitter van het bestuur van de STS – aangesteld in maart 2012 - Faridy Lila, maakte op 2 november bekend, dat in opdracht van president Desi Bouterse een Toerisme Masterplan 2030 wordt opgesteld. Dat plan zou met medewerking van een Europese consultant worden opgesteld.

Kortom, veel gegoochel over een vermeend masterplan dat maar niet tot stand schijnt te willen komen.
Anno mei 2013 is in nog geen velden of wegen een masterplan boven water gekomen....

Lila maakte begin november 2012 bekend een lichte stijging van het aantal toeristen waar te nemen. Maar, nog niet voldoende. Vandaar dat de STS de marketingbedrijven Ultra Violet en USP inhuurde. USP zou marktonderzoek gaan verrichten in Europa en Ultra Violet in Amerika. Het in Amsterdam gevestigde USP Marketing PR was al aangesteld als het nieuwe PR en communicatiebureau voor de STS. 'USP zal haar expertise en jarenlange ervaring met Suriname inzetten om de schoonheid van het land onder het voetlicht te brengen bij Nederlandse en Belgische vakantiegangers.' Verder maakte Lila bekend, dat beleid inzake toerisme in de diverse districten verder zou worden ontwikkeld door ‘het analyseren van de toerismepotentie van de districten en die te benutten’.

Smet
Een smet op het ‘toerismebeleid’ is de contributieachterstand die Suriname bleek te hebben bij de Caribbean Tourism Organization (CTO). De organisatie heeft daarom Suriname in september 2011 als lid geroyeerd. Minister Pinas liet 14 januari 2013 weten geen idee te hebben hoe groot de betalingsachterstand was en wat inmiddels wel of niet zou zijn betaald. Duidelijk was wel dat de CTO nog duizenden Amerikaanse dollars moest ontvangen voor de periode van 2007 tot en met 2012. Op het moment van royement was de achterstand opgelopen tot 423.000 Amerikaanse dollar, aldus de Ware Tijd. Een paar weken later zei minister Pinas in De Nationale Assemblee dat de contributie aan Caribische Toerisme Organisatie zou worden betaald. Het royement moest volgens NDP-Assembleelid Melvin Bouva gezien worden als een schandelijk signaal aan de regio. ‘Maar het blijft een schande, we zijn voorzitter van de Caricom, iedereen in de regio praat erover wat voor een uniek toeristisch product we hier hebben. Eigenlijk geven we aan het helemaal niet serieus te nemen met het ontwikkelen van de sector in eigen land’, sprak Bouva.

Minister Pinas deelde op vragen vanuit het parlement mee dat de achterstand 636.000 Amerikaanse dollar was.

Gedonder op werkvloer STS
Alsof de contributieachterstand bij de Caribische Toerisme Organisatie nog niet genoeg smet was op het blazoen van het Surinaamse toerismebeleid, werd in de laatste week van januari ook nog eens duidelijk dat er sprake was van gedonder binnen de Stichting Toerisme Suriname. Er heerste ontevredenheid onder de toerismesector in het land en zelfs onder het personeel van de stichting over de eigen leiding. Ingewijden in de toerismebranche stelden in het Dagblad Suriname van 24 januari van dit jaar, dat Lila - waarnemend-directeur – een lichtgewicht is op toerismegebied. ‘Politiek heeft haar op deze posten gezet. En nu bekleedt ze niet één, maar drie functies waarvan ze geen kaas heeft gegeten. Ze heeft ook geen ervaring met leiding geven’, aldus ‘een bron’ in de krant. Faridy Lila is namelijk ook voorzitter van het stichtingsbestuur en onderdirecteur Toerisme op het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme (TCT).
Maar wat de toerismebranche het meest hinderde, was dat het bestuur ervoor koos om naar de Vakantiebeurs in Nederland te gaan, terwijl het personeel niet eens op tijd uitbetaald kon worden.
‘De STS heeft momenteel te kampen met financiële problemen. Men is al drie dagen laat met het uitbetalen van het personeel en deze week zal dat ook niet meer het geval zijn. In plaats om dit probleem op te lossen, vertoeven momenteel twee bestuursleden op kosten van de STS in Nederland voor de beurs. Wat doen mensen van het stichtingsbestuur op de beurs? Zijn de leiding van STS en het personeel niet verantwoordelijk voor de uitvoering’, vroeg de bron zich af in het Dagblad Suriname.

Vertekend beeld toeristencijfers
Maar, alsof er niets aan de hand was kwam op 1 februari 2013 de STS met het bericht enthousiast te zijn over de toename van het aantal Belgische toeristen in de periode januari tot en met september 2012: het ging om 1.500 Belgische toeristen die 15 tot 21 dagen in Suriname verbleven en dagelijks ruim 125 euro per persoon uitgaven.

Op dat moment werd echter duidelijk, dat de Stichting Toerisme Suriname onder toeristen ook blijkt te verstaan studenten, stagiaires en zakenlieden. Als dat het geval is en de STS werkelijk in haar toeristencijfers ook meeneemt studenten, stagiaires en zakenlieden dan krijgen die cijfers een totaal verkeerd beeld. Aan de hand van die vertroebelde cijfers maken bedrijven in de toerismesector beleid, stemmen wellicht hun inkoopbeleid erop af, maar ook het ministerie van TCT gebruikt die cijfers. Het aantal jaarlijks Suriname bezoekende toeristen is dus waarschijnlijk aanzienlijk lager kunnen liggen dan de door de STS ieder jaar gepresenteerde cijfers.

Schoon milieu moet toeristen trekken
Dat het milieubeleid min of meer als los zand aan elkaar hangt bleek medio februari van dit jaar. Plotseling stort de STS zich op een schoon milieu. ‘Alleen dan blijft het land aantrekkelijk voor toeristen’, stelde de stichting op 21 februari in een artikel in de Ware Tijd. De STS stelde vuilnistonnen beschikbaar voor scholen. ‘Er zijn scholen meegenomen die niks te maken hebben met toerisme’, zei James Akewaje, hoofd van de afdeling Educatie en Informatie en Productontwikkeling en Kwaliteitsbewaking van STS. ‘Alle scholen moeten helpen de jeugd op een dusdanige manier op te voeden dat ze het toeristisch inzicht dat wij indertijd hebben gemist wel meekrijgt.

Een schoon milieu en toeristen lokken..... Is dat toerismebeleid? Zou de STS zich dan ook niet sterk moeten maken voor het opknappen van de krakkemikkige trottoirs in Paramaribo, voor renovatie van vele in slechte staat van onderhoud verkerende panden in het stadscentrum, voor het herstel van de vele gaten en kuilen in het wegennet, voor een meer sociaal gedrag van veel weggebruikers, enzovoorts, enzovoorts.

Pinas en Lila zwijgen en wie zwijgt......
Zowel de Stichting Toerisme Suriname als minister Falisie Pinas van het ministerie van Transport, Communicatie en Toerisme, waren niet bereikbaar, anders gezegd waren niet bereid, om onderstaande vragen te beantwoorden. Kennelijk zitten zij niet te wachten op dergelijke vragen. Maar, niet reageren is ook reageren:

1) Hoe is het gesteld met versoepeling van de visumplicht voor bezoekers uit Guyana en Frans-Guyana? (Begin januari 2011 sprak minister Pinas met zijn collega uit Frans-Guyana hierover en hiertoe zou een studie van vier tot vijf maanden worden uitgevoerd. In juli 2011 sprak de TCT-minister met vertegenwoordigers van de Franse ambassade en de Kamer van Koophandel en Fabrieken over onder andere versoepeling van de visumplicht voor bezoekers uit Frans-Guyana.)

2) Begin maart 2011 bracht de Senegalese ambassadeur, gevestigd op Jamaica, een kennismakingsbezoek aan minister Pinas. Besloten werd informatie met elkaar uit te wisselen over o.a. hoe toeristen aan te trekken uit Europa en Amerika. De ambassadeur van Senegal zou haar minister van Toerisme in contact brengen met Falisie Pinas. Is er ooit nader contact geweest tussen Suriname en Senegal inzake toerisme?
Geen reactie, is ook een reactie!

3) Waar blijft het in januari 2012 aangekondigde Toerisme Masterplan 2012 dat half 2012 al gereed had moeten zijn?

4) Is de contributieachterstand bij de Caribbean Tourism Organization inmiddels weggewerkt en is het royement van Suriname door de CTO opgeheven?

5) Wordt er niet een vertekend beeld verstrekt door in toerismecijfers ook studenten, stagiaires en zakenlieden mee te nemen, die feitelijk geen toeristen zijn? Dit bleek uit een bericht op 1 februari van dit jaar over een toename van het aantal Belgische toeristen. Aan de hand van de toeristencijfers bepalen ondernemers in de toerismesector hun (inkoop-)beleid en wellicht worden die cijfers ook gebruikt door het ministerie van TCT in haar toerismebeleid.

6) Sinds dit jaar houdt de STS zich ook bezig met een schoon milieu om toeristen aan te kunnen trekken. Is dat toerismebeleid? Zou de STS zich dan ook niet sterk moeten maken voor het opknappen van de krakkemikkige trottoirs in Paramaribo, voor renovatie van vele in slechte staat van onderhoud verkerende panden in het stadscentrum, voor het herstel van de vele gaten en kuilen in het wegennet, voor een meer sociaal gedrag van veel weggebruikers, enzovoorts?

vrijdag 10 mei 2013

Stilte rond Commissie Ordening Goudsector....

Waar blijft ‘strategisch plan’ van presidentiële commissie?

Veel vragen voor commissie over ordening goudsector

10-05-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – De laatste tijd is het opvallend stil rond de Surinaamse presidentiële Commissie Ordening Goudsector (COG). De laatste keer dat de commissie even in het nieuws was, was op 15 maart van dit jaar. Die dag nam de voorzitter van het Managementteam van de COG, Gerold Dompig, deel aan het seminar ‘Minimalisering en voorkomen van kwikgebruik ik Suriname’ van het Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname (NIMOS), dat haar 15-jarig bestaan vierde.

Gerold Dompig laatste weken niet erg spraakzaam
De commissie was ook van de partij tijdens de ACP/EU-top die medio november 2012 werd gehouden in Paramaribo. Dompig hield een presentatie voor parlementsleden uit Afrikaanse, Caribische en Pacifische landen en uit landen van de Europese Unie over de ordening van de goudsector in Suriname.
Opmerkelijk was, dat hij werd bijgestaan door antropoloog Chris Healy. Healy bleek uit het niets aan Commissie Ordening Goudsector te zijn toegevoegd als consultant. Hij is naast antropoloog goed bekend met de goudsector en heeft voor nationale en internationale organisaties en instituten rapporten geschreven over de goudsector in Suriname. Zo schreef hij onder andere mede in 2005 het 116 pagina’s tellende rapport ‘Situation Analysis of the Small-scale Goldmining in Suriname’ voor het WWF Guianas:


Porknokkers beloond voor vernietigende illegale activiteiten
Tijdens de presentatie maakte Dompig bekend dat voor porknokkers die illegaal aan het werk waren in onder het Brownsberg Natuurpark, nieuwe werkgebieden waren aangewezen: in de omgeving van het natuurpark een gebied van 5.600 hectare, bij Nieuw Koffiekamp ook 5.600 hectare en bij Langetabbetje 4.700 hectare. ‘Ik denk dat ze hier blij mee zijn. We halen de illegalen weg uit het beschermd gebied, maar maken ze niet brodeloos en hebben nu een win-win situatie’, zei Dompig.

Maar, het lijkt er meer op dat illegale goudzoekers door de overheid beloond worden voor hun vernietigende werkzaamheden in bijvoorbeeld het Brownsberg Natuurpark. Geen enkele porknokker is ooit bestraft voor het illegaal mijnen naar goud, laat staan voor het gebruik van het voor het milieu en voor de gezondheid van inheemsen en marrons schadelijke, giftige, en verboden kwik.

In hoeverre vandaag de dag al door goudzoekers wordt gemijnd in de aan hun toegewezen nieuwe werkgebieden voor goudzoekers is niet bekend. De Commissie Ordening Goudsector is de laatste weken niet erg spraakzaam gebleken.

Parlementslid Asabina: Geen geloof meer in Commissie Ordening Goudsector
Gevraagd om een reactie zegt het BEP- (Broederschap en Eenheid in de Politiek) Assembleelid Ronny Asabina:
 ‘Eerlijk gezegd ben ik confused voor wat betreft de ordening. Ik hecht geen geloof meer aan wat uit de hoek van de Commissie Ordening Goudsector aan info met de samenleving wordt gedeeld. Niemand anders dan de heer Dompig heeft tijdens een workshop in het kader van de hier te lande georganiseerde ACP-EU meeting aangegeven, dat de commissie een strategisch plan heeft ontwikkeld dat op het bord van de minister van Natuurlijke Hulpbronnen zou liggen. Langer dan zes maanden daarna weet niemand waar het plan is. Ik kan mij niet indenken dat je een sector van zo een grote importantie kan ordenen zonder een plan. Ik vraag mij af of men geen andere bedoeling heeft met deze zogenaamde ordening.’

Gerold Dompig en minister Jim Hok van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen wilden niet reageren op de onderstaande vragen, ondanks herhaald verzoek:

1) hoe zit het nu met het Brownsberg Natuurpark, wie heeft dat nu feitelijk in beheer en wie controleert? Is Stinasu daar nog in beeld?
2) wordt er in het binnenland wel gecontroleerd op het gebruik van kwik? Naar mijn weten is er nog nooit kwik op een goudveld in beslag genomen of is er een porknokker of garimpeiro beboet of voor een rechter verschenen voor het gebruik van kwik, de import van kwik en/of voor illegale goudwinning.
3. wat is de stand van zaken met betrekking tot een fonds dat in het leven geroepen zou worden voor porknokkers, waar ze een beroep op zouden kunnen doen voor financiering van milieuvriendelijke winningsmethoden?
4. werkt het pasjes-/belastingsysteem?
5. waar is het strategisch plan en wat is de inhoud?

Het zwijgen is veelzeggend en ook een reactie.....

donderdag 9 mei 2013

GFC Nieuws bedrijft geen journalistiek

Wanneer roept SVJ GFC Nieuws op het matje van voorzitter Leeuwin?

09-05-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – GFC Nieuws heeft vandaag weer eens aangetoond ver af te staan van de journalistiek. Natuurlijk, dagelijks publiceert de vermeende redactie van deze Surinaamse nieuwswebsite artikelen die het predicaat ‘journalistiek’ laat staan ‘nieuws’ waardig zijn.

Neem nu dit artikel dat vandaag op de website is verschenen:


Wat een onzinnig en journalistiek inhoudelijk rammelend artikel, waar ik verder niet inhoudelijk op wil ingaan. Maar, uit het artikel blijkt maar weer eens, dat de zogenoemde redactie van GFC Nieuws geen benul heeft van nieuws en kwalitatief inhoudelijke journalistiek.....

Wat denkt GFC Nieuws met een dergelijk suggestief artikel te kunnen bereiken en dan ook nog een ‘deskundige’ opvoeren en niet de naam van hem of haar vermelden......
Een dikke onvoldoende, voor de zoveelste keer, voor GFC Nieuws!

Laat voorzitter Wilfred Leeuwin van de Surinaamse Vereniging van Journalisten hier eens wat aan of tegen doen en de redactie van GFC Nieuws op het matje van Leeuwin roepen voor een vermanend woord, iets dat de SVJ-voorzitter niet vreemd is om te doen, een vermanend woordje spreken.

dinsdag 7 mei 2013

Newmont gaat goud winnen onder woningen in Nieuw Zeeland

Bewoners Waihi bezorgd over gevolgen ondergrondse goudwinning

Newmont wuift bezwaren bewoners weg

07-05-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – De Amerikaanse goudmijnmultinational Newmont heeft maandag 6 mei van de regering van Nieuw Zeeland toestemming gekregen om goud ondergronds te gaan winnen onder 45 woningen te Waihi.

Ondergrondse mijn valt slecht bij bewoners
De beslissing van de overheid is slecht gevallen bij de inwoners van Waihi, een kleine stad in het Hauraki District op het Noordelijke Eiland, Coromandel schiereiland, van Nieuw Zeeland. Het heeft een geschiedenis als goudmijnstad en telde in 2006 4.503 inwoners.
Het nieuwe project van Newmont Waihi Gold wordt de eerste operationele mijn deels onder bewoond gebied. De afgelopen maanden hebben bewoners vaak geprotesteerd tegen de plannen voor ondergrondse mijnbouw. In de eerste week van maart vond nog een protestactie plaats:


Groene Partij verontrust
Het Parlementslid Catherine Delahunty van de Groene Partij is zeer verontrust over de komende ontwikkelingen in met name Waihi Oost en over het effect dat de ondergrondse mijn gaat hebben op het dagelijkse leven van de inwoners. Newmont Waihi Gold heeft in Waihi al de goudmijnen Martha, Favona en Trio operationeel.

In de afgegeven vergunning om onder de grond en onder woningen te gaan mijnen zijn wel enkele voorwaarden opgenomen, bijvoorbeeld met betrekking tot de zwaarte van- en het aantal explosies.

De politica vindt dat alle Nieuw Zeelanders bezorgd zouden moeten zijn over de nieuwe plannen van Newmont. ‘Gelet op de slechte huizenmarkt in Waihi zijn de inwoners nu overgeleverd aan Newmont om ze uit te kopen of ze zullen moeten leven met de gevolgen van het geluid en trillingen door de ondergrondse mijnbouwwerkzaamheden. De inwoners gaan de prijs betalen.’

‘Als het gaat om de uitbreiding van mijnbouwactiviteiten in Waihi dan hebben de belangen van buitenlandse ondernemingen het gewonnen van de belangen van de gewone Nieuw Zeelanders’, aldus Delahunty vandaag tegenover TVNZ.

Newmont wuift bezwaren weg
Newmont wuift de bezwaren en angsten van de bewoners weg. ‘Er zullen trillingen in de bodem zijn, maar niet meer dan wanneer er een truck passeert, maar er zal geen geluidsoverlast zijn en er zal geen stof zijn.’

Volgens het Amerikaanse bedrijf zal 350 meter onder het aardoppervlak gemijnd gaan worden. Newmont stelt verder dat bewoners van ongeveer 375 woningen te maken zullen krijgen met trillingen, maar alleen overdag - één van de 77 voorwaarden waaraan het bedrijf zal moeten voldoen.

Banen 
Een mijnbouwvakbond denkt dat de ondergrondse mijn zo’n 400 banen gaat opleveren. De ‘Engineering, Printing and Manufacturing Union’ stelt dat er rond de 250 banen zullen ontstaan voor de mijn zelf en ook nog eens extra ondersteunende banen op het terrein van administratie en geologie.

Newmont en Suriname
De Surinaamse regering staat op het punt een overeenkomst te sluiten met Newmont voor het opzetten van een grote goudmijn in het Meriangebied in het oosten van het land. Een overeengekomen conceptovereenkomst werd onlangs behandeld in het Surinaamse parlement. Op punten bleken diverse politici het niet eens te zijn met de inhoud van het concept, waarop besloten werd dat er opnieuw onderhandeld moet gaan worden tussen de regering en de Amerikanen om eventueel enkele knelpunten aan te passen.

maandag 6 mei 2013

SVJ krijgt eindelijk kritiek op functioneren uit eigen achterban.....!

De West in rubriek Keerpunt kritisch over Surinaamse Vereniging van Journalisten

06-05-2013


Paramaribo - Eindelijk eens een kritische nooit over het functioneren van de SVJ vanuit de eigen achterban! Hopelijk worden vanaf zaterdag 4 mei 2013, toen dit stuk in de rubriek Keerpunt van De West verscheen, meer journalisten wakker en nemen ze het functioneren van het bestuur van de SVJ onder vuur.


Hieronder voor de duidelijkheid de volledige tekst van het hierboven afgebeelde artikel en de verklaring van de SVJ:

De Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) heeft vanaf haar oprichting in 1981 felle strijd geleverd om te zijn waar zij als organisatie nu is. De SVJ is de bakermat voor de persvrijheid in Suriname en in deze strijd mag de SVJ deze weg, hoe zwaar die ook mag zijn, nimmer verlaten. De SVJ werd opgericht in een periode, waarin een eigen mening hebben taboe was en de uiting daarvan als een misdaad werd gezien, des te meer als de geuite mening niet in lijn was met de toen heersende militaire dictatuur. De strijd voor vrijheid van vrije meningsuiting is het vlot waarop de vrije pers drijft.
En hoeveel beperkingen de overheid ook daarop wil leggen, de SVJ is de laatste organisatie die deze beperkingen mag prediken, althans als zij zichzelf respecteert als persorganisatie. De SVJ is dus gewaarschuwd!

De SVJ heeft gisteren, vrijdag, een verklaring uitgegeven ter ere van de 'World Press Freedom Day'. Daarin begint het bestuur van deze organisatie met een mooie preek dat het recht op vrije meningsuiting geen gunst is, maar een mensenrecht. Keerpunt gaat ervan uit dat de SVJ daarmee bedoelt dat de overheid bij voorbaat verplicht is met haar handen af te blijven van de beleving van dit recht. Immers, mensenrechten moeten in ruime mate worden beleefd om het genot van deze rechten tot zijn recht te laten komen.

Wie niet verder leest, zou net denken dat het de SVJ als bestuur en als vereniging een felle entiteit is die precies weet hoe je een grote bek moet opzetten wanneer je het voor je zaak opneemt. Keerpunt valt echter bijna achterover van de inhoud van alinea 4 en 5. Daarin keert de persorganisatie zich op een sluwe manier tegen haar eigen gelederen en torpedeert haar eigen grondvesten. De SVJ gaat voor even op de stoel van een baldadige overheid zitten en verdedigt de beperkingen die de overheid heeft opgelegd aan de pers, de vrije pers wel te verstaan. Die beperkingen zijn in beginsel beperkingen op het recht van de vrije meningsuiting, hetzij bij wet, hetzij bij wijze van willekeur. En hoezeer deze beperkingen eventueel ook in de wet zijn of kunnen zijn opgenomen, de SVJ moet zich schamen om `hoera' te gaan zingen voor die beperkingen.

Keerpunt roept journalisten op en waarschuwt de SVJ om niet met vuur te spelen. De beperkingen in de wet op de vrijheid van elkeen zijn mening te uiten zijn een aantasting van het recht dat de basis vormt voor het werk van de vrije pers en van de onafhankelijke journalist. Over de strekking van deze beperkingen en hoe daarmee om te gaan, wenst Keerpunt zich een andere keer uit te laten. Maar het is wel uitermate schandalig dat de SVJ deze beperkingen bejubelt.

De hoofdredactie van De West heeft dan ook bij wijze van protest deze besproken verklaring gisteren niet gepubliceerd. Om de lezer de gelegenheid te geven dit protest beter te begrijpen, is de verklaring vandaag wel opgenomen in de kolommen van Keerpunt. De verklaring staat elders op deze zelfde pagina. De SVJ is gewaarschuwd!

Het lijkt op het eerste gezicht een onschuldige oproep van de SVJ aan journalisten in het algemeen en haar leden in het bijzonder om respect op te brengen voor de beperkingen. Welke vakbond roept zijn leden op om eerbied te hebben voor de beperkingen van de arbeidsrechten? Welke studentenorganisatie roept studenten op om het hoofd te buigen voor studentenonvriendelijke regels in het schoolreglement? Ajajai.

Natuurlijk zijn die vijandige regels er en kun je als organisatie zo snel niets tegen doen, maar dat wil nog niet zeggen dat je ze bejubelt. Een normale organisatie bedenkt een strategie hoe zij daarmee omgaat, een strijdorganisatie herinnert haar leden elke keer eraan dat die beperkingen uit den boze zijn, maar een laffe organisatie streelt die beperkingen bij elke gelegenheid. Keerpunt proeft een gevaarlijke ondertoon in de taal die de SVJ aanslaat in deze en eerdere verklaringen en persberichten en waarschuwt de organisatie. Journalisten horen journalisten te zijn, echter iedereen heeft het recht om een andere uitdaging te kiezen en voor een andere baan te kiezen. Maar besef dat sommige jobs zich niet kunnen verenigen met het journalistenleven. Journalisten kunnen moeilijk het belang dienen van de overheid, … wees een journalist of ga openlijk voor de overheid werken. De SVJ is gewaarschuwd!


VERKLARING SVJ OP WORLD PRESS FREEDOM DAY: RECHT OP VRIJE MENINGSUITING GEEN GESCHENK, MAAR EEN GRONDRECHT


,,Bij de herdenking van ‘World Press Freedom Day’, (recht op vrije meningsuiting,) wenst de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) stil te staan bij de betekenis van dit recht. De vereniging stelt voorop dat dit recht geen geschenk of gunst is afkomstig van welke instantie, overheid of politieke overtuiging. Het recht op vrije meningsuiting is een grondrecht, een mensenrecht dat bij de geboorte al meteen van toepassing is. Dit grondrecht is dan, zeker in een democratische samenleving, vastgelegd in de nationale wetgeving. Het ‘kan’ en mag niemand worden ontnomen.

In de Surinaamse grondwet is dit recht vastgelegd in artikel 19 van de Surinaamse Grondwet en komt ook voor in artikel 19 van de Internationale Verklaring van de Rechten van de Mens en aan artikel 19 van het Verdrag voor Burgerlijke en Politieke Rechten (Bupo). Suriname heeft beide internationale documenten ondertekend. De Verenigde Naties die zich samen met haar partners sterk maakt voor de waarborging van dit recht, legt dit jaar de nadruk op de voorwaarden die gelden in een samenleving, waardoor het veilig is ombelemmerd het recht op vrije meningsuiting te beleven.

De SVJ, zelf aangesloten bij regionale en internationale overkoepelende journalistenorganisaties, voelt zich hierdoor gesterkt en onderschrijft ten volle de nadruk die wordt gelegd op de bescherming van dit recht. Overigens registreren de VN en haar partners nog altijd dat dit recht, door inmenging vanuit politieke, niet politieke organen en personen wordt geschonden. Burgers, maar met name zij die de beleving van dit recht tot hun levenstaak of beroep hebben gemaakt worden nog altijd beknot, bedreigd, mishandeld, in het gevang weggestopt en zelf gedood. De steeds terugkerende nadruk voor het beleven van het recht op vrije meningsuiting is dit jaar mede ingegeven door het feit dat in 2012 een record aantal van 121 journalisten en mediawerkers om het leven zijn gebracht voor het beleven van dit grondrecht. Terugkijkend op de eigen Surinaamse situatie moet worden toegegeven dat de beleving van dit recht redelijk goed te noemen is. De SVJ feliciteert dan ook de Surinaamse gemeenschap, maar in het bijzonder haar leden en beroepsgenoten met de herdenking van deze dag. Echter doet de vereniging meteen ook een oproep aan beroepsgenoten dit recht op de juiste wijze te beleven. Geen enkele vrijheid is absoluut. Artikel 19 eindigt dan ook niet met het opnoemen van de rechten, maar vervolgt met te zeggen, dat bij de uitoefening van dit recht er bijzondere plichten en verantwoordelijkheden aan zijn verbonden. Dit (het recht dus) kan derhalve aan bepaalde beperkingen worden gebonden, doch alleen beperkingen die bij de wet worden voorzien en nodig zijn.

Het gevaar voor een eenzijdige beleving van dit recht kan resulteren in het schenden van de rechten van derden. Erger nog, kan dit leiden tot beknotting van het recht op vrije meningsuiting. De SVJ pleit dan ook voor een hoogstaande beoefening van het journalistieke beroep met een strikte inachtneming van de ethische principes en beroepscode die de journalistiek zich eigen heeft gemaakt.” (Einde verklaring)

Omroepen zouden moeten investeren in kwaliteit

Te vaak vastlopende film- en andere beelden op televisie bij diverse omroepen

Vernieuwing apparatuur wenselijk en ook van beeldarchief

Auteursrechten geschonden door dvd-gebruik

06-05-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – Kijk je naar een spannende actiefilm op een van de lokale Surinaamse zenders, begint plotseling het beeld te haperen, staat stil, beweegt weer iets, staat stil om vervolgens compleet vast te lopen. Het gebeurt te vaak en bij te veel omroepen. Hinderlijk, ergerlijk, storend, maar daarnaast komt het zeer amateuristisch over.

Het lijkt de hoogste tijd dat enkele omroepen hier eens gaan investeren in nieuwe apparatuur, zodat films, documentaires, series, concerten, enzovoorts aan een stuk door kunnen worden uitgezonden, zonder haperingen, vastlopers of dat de film/dvd werkelijk vastloopt en een – in slaap gedommelde - medewerk(st)er er pas na een aantal minuten achterkomt dat het programma is vastgelopen...... Van enige oplettendheid bij enkele omroepen is absoluut geen sprake, alsof ze er niet zijn voor mij en u, de kijkers.

Geen rekening gehouden met kijkers
Het gevoel bekruipt je regelmatig, dat omroepen totaal geen rekening houden met de kijkers. Er wordt maar wat gedaan. Dat is de indruk die je krijgt als weer eens een film vastloopt. Als je als kijker mazzel hebt, wordt de vastloper na enkele minuten ontdekt door een wakkere omroepmedewerk(st)er en wordt het euvel verholpen. Maar, het gebeurt ook met regelmaat dat bijvoorbeeld een film vervolgens niet verder wordt vertoond waarna je als kijker wordt geconfronteerd met de zoveelste muziekvideoclip die je al oneindig veel keren hebt mogen aanschouwen, tot vervelends toe.

Illegaal films en andere programma’s vanaf dvd vertonen....
Omroepen vertonen hier veel films, documentaires, series, concerten, enzovoorts simpelweg vanaf een dvd. Niet voor niets krijg je als kijker vaak op je beeldscherm symbolen en woorden en dergelijke te zien die verraden dat een dvd wordt afgespeeld. Dat beelden haperen en vastlopen zal een gevolg zijn van een smerige dvd of van slechte, verouderde of niet schoongemaakte afspeelapparatuur. Sinds ik in Suriname kom (1998) en vanaf dat ik hier in augustus 2010 ben komen wonen, weet ik niet anders en beter, dan dat omroepen kijkers niet serieus nemen en dat er gewerkt wordt met dvd’s en slechte, verouderde of niet schoongemaakte afspeelapparatuur. Omroepen nemen kennelijk niet de moeite om uit te zenden materiaal vooraf te bekijken en te controleren op gebreken.

Omroepen en beleid: twee werelden apart
Het is mij volstrekt onduidelijk wat voor beleid omroepen voeren. De technische kwaliteit en inhoud van veel uitzendingen is over het algemeen zo erbarmelijk, dat je je afvraagt wie er achter de knoppen zitten – te slapen. Laat ik het hier maar niet hebben over de keuze van uit te zenden programma’s, de beeldkwaliteit, de ontelbare herhalingen van films, documentaires en concerten, de irritante en te vaak uitgezonden videoclips waardoor je een hekel begint te krijgen aan bepaalde groepen en artiesten, ook Surinaamse, over decors van diverse zogenoemde actualiteiten- en praatprogramma’s en over de wijze van presenteren en interviewen in dergelijke programma’s. Onprofessioneel en beschamend haperend, dat is het.

Herhalen, herhalen en herhalen
Daarnaast zou het goed zijn als het archief met beeldmateriaal bij omroepen eens wordt opgeschoond en vernieuwd, maar vooral aangevuld..... Zo vaak worden dezelfde beelden, films, etcetera vertoond.....zelfs binnen een week tijd.
Zo zond ABC zondagmiddag 5 mei voor de 46e keer een National Geographic documentaire uit over de ondergrondse van New York. Heeft ABC nu niets anders om uit te zenden, dacht ik. En hieronder is die documentaire dan voor de 47e keer:


Altijd maar weer uitzendingen tot in den treure herhalen...... triest, armoedig en een omroep onwaardig..... Volgens mij heeft ABC een aantal dvd-boxen gekocht vol National Geographic- en BBC (natuur)-documentaires die oneindig vaak worden herhaald. Treurig, en ook nog weinig vernieuwend, de Surinaamse televisie.

Werk voor SASur
Overigens zou de onder andere door omroepen hevig bekritiseerde Stichting Auteursrechten Suriname (SASur) er goed aan doen – voorzover ze dat al niet doet - ook daar eens naar te kijken: de grote hoeveelheid films en concerten en series en dergelijke die door omroepen vanaf dvd op tv worden vertoond, iets dat negen van de tien keer wettelijk niet is toegestaan..... (lees de disclaimers op dvd's). Vaak mogen dvd’s niet voor een publiek worden vertoond, maar alleen in de privésfeer. Omroepenbazen moeten dat weten, maar storen zich kennelijk aan niets en niemand.

Laat directeuren van omroepen zich niet zo druk maken om een wettelijke organisatie als SASur, maar zich druk maken om de technische- en inhoudelijke kwaliteit van hun eigen uitzendingen. Investeren in kwaliteit, investeren in de toekomst. Stap af van het amateurisme en wordt een professional die zijn of haar omroepwerk serieus neemt en rekening houdt met de kijkers.

Tot slot: 
Wat mij betreft de meest irritante presentator van de Surinaamse televisie, Gerold Vliet. Vaste presentator op maandagen van het ABC actualiteitenprogramma Magazine 4 dat live vanaf vier uur 's middags wordt uitgezonden. Een presentator die zelf het hardst lacht om zijn eigen 'grapjes' en zichzelf vaak interessanter vindt dan zijn gast(e). Het slijm en ijdeltuiterij druipen er werkelijk bij deze man van af. Maar, wellicht is dit het voorbeeld van iemand die men mag of juist helemaal niet....en wie weet heeft hij vele fans.

donderdag 2 mei 2013

SVJ-voorzitter: 'Vrijheid van meningsuiting geen gunst'

'Recht op persvrijheid is een grondrecht'

Karige boodschap SVJ in kader VN 'World Press Freedom Day'

Suriname kent persvrijheid..... immers, geen kritische noot van SVJ

02-05-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - Surinamers moeten elkaar er constant aan herinneren, dat vrijheid van meningsuiting geen gunst of geschenk is. Het is een grondrecht, een mensenrecht. Dat is de boodschap van Wilfred Leeuwin, voorzitter van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ), ter gelegenheid van Wereld Persvrijheid Dag van de Verenigde Naties (UNESCO) morgen, vrijdag 3 mei 2013.


Tijdens de militaire dictatuur in de jaren ’80 zijn vijftien journalisten door het toenmalige militaire regime om het leven gebracht en werden enkele mediahuizen vernietigd, schrijft Ivan Cairo vanavond in de Ware Tijd Online. Desi Bouterse, de huidige president, was destijds regeringsleider.

Als samenleving dient Suriname erbij stil te staan, dat het vermoorden van journalisten of het vernietigen van mediabedrijven door de overheid, nooit meer mag plaatsvinden. ‘We moeten vooruitkijken. maar ons er steeds weer aan herinneren dat het recht op vrije meningsuiting en persvrijheid een grondrecht is’, stelt Leeuwin.

Als dit de enige boodschap van Leeuwin is - Suriname eraan helpen herinneren dat recht op persvrijheid een grondrecht en een gunst is - in het kader van de Wereld Persvrijheid Dag van morgen, dan is het treurig gesteld met het bestuurlijk niveau van de SVJ.

Je zou van, vooral, hem een wat meer diepgaande boodschap verwachten, met wat meer inhoud. Zijn boodschap, namens de SVJ, is te gemakkelijk. Maar, het is hier de gewoonste gang van zaken om altijd maar terug te grijpen naar het 'zwarte' verleden van Suriname, als een soort zwaktebod. Leeuwin stelt zelf 'We moeten vooruitkijken', maar ondertussen blikt juist hij terug op een journalistiek donkere periode in de lokale geschiedenis.

De Wereld Persvrijheid Dag heeft echter betrekking op het heden, op de persvrijheid heden ten dage. Daar gaat de SVJ-voorzitter niet op in, op de actuele stand van zaken in Suriname als het gaat om persvrijheid. Kennelijk wist Leeuwin daarover geen enkel negatief bericht uit zijn geheugen op te diepen.
Kennelijk is hij tevreden over de mate van persvrijheid in Suriname......
kennelijk valt het mee met de persvrijheid hier.
Immers, zou het slecht zijn gesteld met de lokale persvrijheid, dan had Leeuwin, juist met het oog op de dag van morgen, een kritische boodschap moeten uitdragen..... Durfde hij dat niet aan of is er werkelijk geen enkele aanleiding voor een kritische boodschap? Ik denk dat het laatste het geval is......

Noot:
SVJ-voorzitter Wilfred Leeuwin was vrijdagavond 3 mei te zien in het 10 Minuten Jeugdjournaal waarin hij werd geïnterviewd over persvrijheid en vrijheid van meningsuiting. Tot mijn verbazing hoorde ik hem zeggen, dat een journalist voor een artikel nooit moet afgaan op informatie van één bron, maar dat meerdere bronnen gebruikt moeten worden om er verzekerd van te zijn dat de inhoud van het artikel op waarheid berust. Als er onjuiste informatie over bijvoorbeeld een persoon wordt gepubliceerd, dan zal dat die persoon blijven achtervolgen, aldus Leeuwin. 


Mijn gedachten gingen automatisch terug naar de tweede week van juni in 2011....
Kortom, Leeuwin kan oh zo correct overkomen, feit is, dat het tijd wordt dat vele journalisten hier eens een les journalistiek krijgen - neen, een complete opleiding journalistiek gaan volgen - want het schort nog steeds aan fatsoen, normen en waarden, ethiek en inhoudelijke kwaliteit bij menig journalist in Suriname.

maandag 29 april 2013

De Ware Tijd censureert eigen bericht online

Artikel over groepsseks tienermeisjes met groepje mannen aangepast

Krant wijzigt binnen korte tijd online-bericht op essentieel punt

29-04-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - De Ware Tijd heeft vanochtend, maandag 29 april 2013, binnen korte tijd in haar online-versie een artikel inhoudelijk gewijzigd. Het gaat om een artikel over een via het mobiele netwerk in omloop zijnd filmpje waarop te zien zou zijn, dat twee tienermeisjes groepsseks zouden hebben met een groepje mannen.

 

De Ware Tijd Online heeft in de loop van vanochtend een nieuwe versie van haar eerdere artikel gepubliceerd en uit dat artikel zijn de naam van journaliste Naomi Hoever en het tekstdeel ‘Eén van de tienermeisjes in het filmpje is het zusje van een bekende Surinaamse zanger.’ verwijderd.

Ook is de tekst ‘een schokgolf door de samenleving doen gaan’ gewijzigd in ‘houdt de gemoederen in de samenleving bezig’.

 

Bij lezing van de eerste versie vroeg ik me meteen afm wat de toegevoegde nieuwswaarde is dat een van de meisjes 'het zusje' is 'van een bekende Surinaamse zanger'. Naomi Hoever wist kennelijk wel de naam van de zanger, maar vond het interessant om die niet te vermelden waardoor er gegarandeerd in social media en in de samenleving gespeculeerd zou gaan worden over de identiteit van de zanger en van zijn zusje.

Kennelijk werd in een later stadium door de redactie ingezien, dat het niet zo handig was van Hoever om in het artikel 'te spelen' met de identiteit van een van de meisjes en werd daarom besloten een hernieuwde versie van het artikel te plaatsen op haar website waarin ook nog eens de naam Naomi Hoever werd geschrapt.

Overigens staan op dit moment, rond tien uur 's morgens, beide versies gewoon online.....

zaterdag 27 april 2013

'Open Pit': documentaire over activiteiten Newmont in Peru

Newmont bedrijf met slechte reputatie wereldwijd

Surinaamse regering wil deal sluiten met Newmont

Amerikaanse goudmijnmultinational wil grote goudmijn in oosten Suriname

27-04-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - De Surinaamse regering is in een ver gevorderd stadium om een definitieve overeenkomst te sluiten met de Amerikaanse goudmijnmultinational Newmont. Er ligt een conceptovereenkomst die onlangs is besproken in De Nationale Assemblee, het Surinaamse parlement. Vanwege diverse aandachtspunten en vragen en opmerkingen van parlementsleden werd de regering echter teruggestuurd naar de overlegtafel met Newmont om tot een definitieve deal met de Amerikanen te kunnen komen.

Surinaamse media hebben met regelmaat bericht over de plannen van Newmont in het Meriangebied in het oosten van het land en over de onderhandelingen. Maar, geen enkele journalist heeft ooit de Surinaamse samenleving geattendeerd op de schaduwkanten van Newmont, dat al actief is in onder andere Peru, Indonesië, Ghana, Australië en Nieuw Zeeland. Het goudmijnbedrijf is in die landen met regelmaat geconfronteerd met verzet vanuit lokale bevolkingsgroepen.

Verzet, omdat Newmont te weinig rekening zou houden met lokale (inheemse) gemeenschappen en omdat die gemeenschappen te maken hebben gekregen met milieuschade en in Peru, vanwege de komst van de Newmont Conga goudmijn in de Cajamarca Regio, vrezen inheemsen voor verontreiniging van bergmeertjes. Verzet tegen die mijn leidde op een moment zelfs tot het instellen van de staat van beleg en bij protesten vielen zelfs doden.

Diverse malen heb ik onder andere door eigen artikelen gewezen op de problemen waarmee Newmont in de wereld te kampen heeft, in tegenstelling met bijvoorbeeld het Canadese goudmijnbedrijf IAmGold dat een deal met de Surinaamse regering heeft gesloten voor uitbreiding van activiteiten in haar Rosebel goudmijn in het district Brokopondo.

Zo schreef ik 
op 4 augustus 2011 het artikel 'Suriname wil deal sluiten met Amerikaanse goudmijnmultinational Newmont - Bedrijf met bedenkelijke reputatie' - 'Newmont in opspraak in Ghana',
op 9 augustus 2011 het artikel 'Markant gezelschap voert onderhandelingen met Amerikaanse goudmijngigant Newmont Mining Corporation - Waarom ageert Conservation International Suriname niet tegen Newmont-plan?',
op 2 mei 2012 het artikel 'Newmont in zwaar weer in Peru en Nieuw Zeeland - Amerikaans goudmijnbedrijf wil twee mijnen in Nassaugebied Suriname',
op 30 mei 2012 het artikel 'Heel voorzichtig besteedt De Ware Tijd aandacht aan slechte reputatie Newmont.....met dank aan.... - Weer staaltje journalistiek onfatsoen' en
op 30 september 2012 het artikel 'Onderzoek naar veiligheid in Newmont’s Australische Boddington goudmijn - Newmont wil grote goudmijn in aan biodiversiteit rijk Nassaugebied - Onderhandelingen met Surinaamse regering slepen zich al paar jaren voort' 

Eind vorig jaar verscheen de documentaire 'Open Pit' over Newmont in Peru. Vandaag publiceerde Straight.com, een nieuwswebsite in Vancouver, Canada, dit artikel over de documentaire:



Hieronder kunt u de volledige documentaire bekijken over een Amerikaanse goudmijnmultinational die mogelijk op het punt staat om in zee te gaan met de Surinaamse regering......

vrijdag 26 april 2013

Amerikaanse ambassades wereldwijd, ook in Suriname, promoten intellectueel eigendomsrecht...

 

Klik hier om het artikel te lezen op de website van Ars Technica, Amerika.

'Kankergevallen’ die Latijns Amerika en Caribisch gebied ‘overweldigen’

Redactie verslikt zich in te moeilijk wetenschappelijk artikel en vergeet Suriname

26-04-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – Een webredacteur van Starnieuws heeft vandaag zijn of haar best gedaan een artikel te vertalen uit het Britse blad The Lancet Oncology van deze maand over kanker in Latijns Amerika en het Caribisch gebied. Het is een artikel van 46 pagina’s en is tot stand gekomen dankzij de bijdragen van vele deskundigen.


Maar, het artikel is simpelweg te hoog gegrepen voor de Starnieuws webredactie. De redactie heeft niet eens de moeite genomen om informatie uit het artikel te filteren over de situatie in Suriname. Kortom, een misser van Starnieuws.

Zo is in het Lancet-artikel terug te vinden dat in Suriname voor het jaar 2009 618 kankerpatiënten (‘gevallen’) werden voorspeld en voor 2020 796, een stijging van 28.8%.

 

Volgens Lancet Oncology is Suriname een van de weinige landen in Latijns Amerika, dat geen ‘nationaal kankerplan’ heeft met daarin opgenomen preventieve maatregelen om kanker te voorkomen.

 

Laat de redactie zich alleen richten op het Surinaamse a la ‘Hart van Nederland’ nieuws en niet zich niet verslikken in buitenlandse te complexe wetenschappelijke artikelen.

Daarenboven is de inleidende alinea van het artikel, zoals dat vandaag op Starnieuws te lezen is, wat ongelukkig als het gaat om woordkeuze: ‘Kanker dreigt Latijns-Amerikaanse landen te overweldigen, waarschuwen deskundigen in het wetenschappelijke ‘Lancet Oncology’. (...)’

Overweldigen???? Pffffffff.......niet echt met aandacht aan dit 'artikel' gewerkt door de Starnieuws-'redactie'..... Overweldigen betekent zoveel als onder de voet lopen, overmannen, vermannen, bezetten, overmeesteren, overvallen, toe-eigenen of verbluffen. Let wel, het gaat hier om een ernstige ziekte.....


Tussen 2000 en 2013 werden 25.710 dieren geëxporteerd naar Nederland

Levendige export van dieren uit Suriname

Suriname exporteerde in 2012 bijna 10.000 dieren

Ruim 7.200 groene leguanen uit Suriname gevlogen
Twee tapirs vervoerd naar ‘niet erkende’ Russische dierentuin

26-04-2013 Door: Paul Kraaijer



Paramaribo – Uit de meest recente exportcijfers van dieren uit Suriname in de CITES (Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora) export handelsdatabase blijkt, dat Suriname nog steeds een aanzienlijke hoeveelheid dieren exporteert voor diverse doeleinden.

In totaal werden in 2012 vanuit Suriname 9.909 dieren geëxporteerd. Het grootste deel ervan bestond uit de groene leguaan: 7.259 en daarvan zijn er 6.150 naar de Verenigde Staten gevlogen. Alle uitgevoerde leguanen hebben van CITES als doel van de export omschreven 'commercieel'. Voor Amerika zal dat doel vooral de lokale consumptiemarkt zijn.

Export grote aantallen leguanen staat haaks op komst fokboerderij
De aanzienlijke hoeveelheid uitgevoerde leguanen duidt niet op een schaarste aan deze reptielen in het land. Het is daarom opmerkelijk, dat in het district Coronie in juni van dit jaar een eerste Surinaamse leguanenfokboerderij geopend wordt. De eigenaar van die boerderij gaat de dieren fokken om toeristen naar het district te trekken, om de lokale consumptiemarkt te voorzien van leguanenvlees en om de wildpopulatie in stand te houden door in gevangenschap gefokte exemplaren in de natuur te plaatsen. De fokker wil in jui beginnen met ruim tweehonderd dieren. Het initiatief wordt volledig gesteund door het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij dat ook op termijn graag een fokboerderij voor kaaimannen wil. Ook zijn er plannen voor het kweken van bepaalde vogelsoorten in gevangenschap, zoals de rode ibis. De regering hoopt met dergelijke initiatieven bepaalde diersoorten voor uitsterven in Suriname te behoeden.

Naast de groene leguaan werd de oranjevleugelamazone (papegaai) het meest geëxporteerd in 2012: 807 exemplaren. Verder worden veel andere vogelsoorten geëxporteerd en ook kikkersoorten.

Opvallende exporten in 2012 waren die van 2 laagland tapirs (tapirus terrestris) naar Rusland , 52 kolenbranderschildpadden (chelonoidis carbonaria) en 5 anaconda’s (eunectes murinus) naar Spanje.

Twee tapirs naar onbekende dierentuin in Rusland
De laagland tapir staat op de zogenoemde ‘Red list’ van het IUCN, International Union for Conservation of Nature, vermeld als ‘vulerable’ (kwetsbaar). In 2011 werden 3 tapirs geëxporteerd voor fokdoeleinden naar Egypte en in 2008 2 exemplaren naar Zuid-Afrika. Het is een diersoort waarvan er zeer weinig Suriname verlaten en dat maakt hun export opvallend.

In Rusland heeft voorzover bekend alleen het Zoopark Novosibirsk en de dierentuin van Moskou tapirs (тапир) in hun collectie, maar die zijn allen in gevangenschap in Europa geboren. Olga Shilo, curator van de collectie van de Novosibirsk dierentuin laat in een reactie weten: ‘Wij houden een paartje laaglandtapirs en hun jong, geboren in december 2012. We hebben een vrouwtje ontvangen van de Nurnberg dierentuin in Duitsland en een mannetje van de Zweedse Eskilstuna dierentuin. Helaas weten wij niet welke Russische dierentuin tapirs uit Suriname heeft ontvangen, het kan een private dierentuin zijn of een persoon met een privécollectie.’

De Braziliaanse tapirdeskundige Patricia Medici, werkend voor de IUCN Tapir Specialist Group (International Union for Conservation of Nature), zegt niet op de hoogte zijn van de export van twee Surinaamse tapirs naar Rusland.
‘We hebben de ISIS database (International Species Information System) ingezien en geconcludeerd dat er slechts twee dierentuinen in Rusland zijn met laagland tapirs, in Moskou en Novosibirks. Volgens de database zijn die dieren in gevangenschap in Europa geboren. Beide dierentuinen zijn lid van EAZA (European Association of Zoos and Aquaria). Wij hebben de sterke indruk dat de tapirs zijn geïmporteerd door een niet erkende bij de EAZA aangesloten dierentuin of door een dierenhandelaar.’

WWF Guianas heeft geen mening over export tapirs
Benoit de Thoisy uit Kwata, Frans Guyana, is de tapirdeskundige van de IUCN Tapir Specialist Group voor de Guianas. Hij heeft overheidsinstanties en nongouvernementele organisaties in Suriname benaderd om er achter te komen wat de bestemming is geweest van de in 2012 geëxporteerde twee tapirs.
Hij berichtte 25 maart: ‘Ik heb getracht meer informatie te verkrijgen, maar ik heb van niemand een reactie ontvangen.’
Verantwoordelijke instanties hullen zich in stilzwijgen en reageren niet op vragen. Het Wereld Natuurfonds Suriname (WWF Guianas) maakt zich niet druk om de komst van een leguanen fokboerderij. In een formele reactie laat de natuurbeschermingsorganisatie weten: ‘WWF Guianas is een non-gouvernementele organisatie die de rol van waakhond met betrekking tot een aantal issues op zich genomen heeft. Tegelijkertijd zullen wij de overheid ondersteunen waar dat effectief en zinvol kan. In dit geval ziet het WWF Guianas geen enkele reden om een standpunt tegen de keuze van de overheid in te nemen.’

Laveren in een mijnenveld
Het is een reactie die je kunt verwachten van een natuurbeschermingsorganisatie in Suriname. Stelling nemen tegen bepaalde natuur issues doen zij zelden. Ook de andere grote internationale organisatie in Suriname, Conservation International, laat zich zelden horen. Het zijn dan ook geen actiegroepen, maar organisaties die moeten laveren in een mijnenveld van belangenverstrengelingen, vriendjespolitiek en botsende economische- en milieubelangen.

Export van dieren uit Suriname in 2011
In 2011 werden in totaal 12.292 dieren geëxporteerd. Daaronder onder andere:
32 doodskopaapjes (saimiri sciureus)
501 zwartkop caiques (pionites melanocephalus)
3.650 groene leguanen
64 kaaimannen
164 boa constrictors 1.769 pijlgifkikkers (dendrobates tinctorius)
18 anaconda’s (eunectes murinus)

Export naar Nederland
Tussen 2000 en 2013 werden volgens de CITES export handelsdatabase in totaal 25.710 dieren naar Nederland geëxporteerd. Het aantal is sinds 2000 dalende. Een van de meest uitgevoerde diersoorten was de oranjevleugelamazone.

 

Hieronder per jaar de meest opvallende exporten

Laagland paca
* 2000 – in totaal 7.796 dieren, waaronder 2.012 groene leguanen, 1.488 oranjevleugelamazones (amazona amazonica: van 2006 tot en met 2011 werd geen enkel exemplaar geëxporteerd en in 2012 12 exemplaren), 664 pijlgifkikkers (dendrobates tinctorius), 226 zwartoorpapegaaien (pionus menstruus), 240 maisparkieten (aratinga pertinax), 4 laagland paca’s (cuniculus paca: alleen in 2000 geëxporteerd), 214 boa constrictors en 334 zwartkop caiques (pionites melanocephalus)

* 2001 – in totaal 2.730 dieren, waaronder 1.050 groene leguanen, 537 oranjevleugelamazones (amazona amazonica) en 90 pijlgifkikkers (dendrobates tinctorius: deze kikkersoort werd niet uitgevoerd van 2002 tot en met 2007)

* 2002 – in totaal 2.364 dieren, waaronder 847 oranjevleugelamazones (amazona amazonica) en 3 anaconda’s (eunectes murinus)

* 2003 – in totaal 481 dieren, waaronder 206 oranjevleugelamazones (amazona amazonica)

* 2004 – in totaal 1.235 dieren, waaronder 313 oranjevleugelamazones (amazona amazonica) en 2 grijze roodstaartpapegaaien (psittacus erithacus: alleen in 2004 zijn deze twee vogels Suriname uitgevoerd. De vogel staat in de zogenoemde Rode Lijst van het IUCN met als kwalificatie ‘kwetsbaar’)

* 2005 – in totaal 1.847 dieren, waaronder 631 oranjevleugelamazones (amazona amazonica)

Kolenbranderschildpad
* 2006 – in totaal 833 dieren, waaronder 293 kolenbranderschildpadden (chelonoidis carbonaria), 134 bronzen helmschildpadden (chelonoidis denticulata: tussen 2000 en 2006 werd deze soort niet geëxporteerd – deze soort staat in de zogenoemde Rode Lijst van het IUCN met als kwalificatie ‘kwetsbaar’)

Gouden teju
* 2007 – in totaal 1.027 dieren, waaronder 1 oranjevleugelamazone (amazona amazonica), 1 grote amazone (amazona farinosa), 2 gouden teju’s (tupinambis teguixin), 2 anaconda’s (eunectus murinus)

* 2008 – in totaal 1.432 dieren, waaronder 416 kolenbranderschildpadden (chelonoidis carbonoria), 200 groene leguanen, 6 anaconda’s (eunectus murinus)

* 2009 – in totaal 2.611 dieren, waaronder 917 kolenbranderschildpadden (chelonoidss carbonaria), 906 pijlgifkikkers (dendrobatus tinctorius), 20 brilkaaimannen (caiman crocodilus: tweede export sinds 2000 – in 2001 werden 90 exemplaren geëxporteerd)

* 2010 – in totaal 2.241 dieren, waaronder 4 geelvleugelara’s (ara macao), 200 groene leguanen, 1.138 pijlgifkikkers (dendrobates tinctorius), 297 driestreepgifkikkers (epipedobates trivittatus)

* 2011 – in totaal 1.070 dieren, waaronder 140 kolenbranderschildpadden (chelonoidis carbonaria), 664 pijlgifkikkers (dendrobates tinctorius)

* 2012 – in totaal 43 dieren: 12 oranjevleugelamazones (amazona amazonica), 6 grote amazone (amazona farinosa), 5 blauwwangamazones, 20 zwartkop caiques (pionites melanocephalus)

Noot:
Dit artikel is een geactualiseerde en aangepaste versie van het artikel van 31 maart 2013.