De literaire vocabulaire van politicus Rashied Doekhie

Doekhie windt er geen doekjes om

Een willekeurige literaire bloemlezing:

'Je lult', 'je hebt een verstand van nul', je hebt een geit gestolen en misbruikt' en 'je bent een hongerige anjoemara'

18-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Het Surinaamse parlement (De Nationale Assemblee) staat niet bepaald bekend als een doorsnee parlement waar politici op een fatsoenlijke wijze inhoudelijk met elkaar debatteren en politiek bedrijven. Geschreeuw en gescheld lijken welhaast aan de orde van de dag in het Surinaamse huis der democratie. Het NDP-Assembleelid Rashied Doekhie onderscheidt zich van collega's door zijn veelal scherpe, sarcastische, maar ook duidelijke toon waarin scheldwoorden en het zwart maken van collega's niet worden geschuwd. Zijn geblondeerde VHP-collega Radjkoemar Randjietsingh doet zijn uiterste best om de geschiedenis in te gaan als de grootste, luidste schreeuwer van het Surinaamse parlement. Met overslaande, emotionele stem schreeuwt hij alles en iedereen bij elkaar. Ongegeneerd. Het lijken kleuters die hun zin niet krijgen van de juffrouw.

Volgens Doekhie 'lult' Pertjajah Luhur-Assembleelid Paul Somohardjo, heeft rijstcoördinator Badrisein Sital een verstand van 'nul', heeft het VHP-parlementslid Mahinder Jogi een geit gestolen en misbruikt en is de oud-districtscommissaris van Coronie Harriette Ramdien een 'hongerige anjoemara'. Zomaar enkele voorbeelden van uitspraken van Doekhie, gedaan zowel binnen als buiten het parlement.

Dat is Doekhie nu eenmaal....en iedereen weet dat

Dergelijke uitspraken lijken voort te komen uit een gefrustreerde geest en niet uit de mond van een serieus te nemen politicus. Een politicus die overigens in het verleden ook een paar maal in opspraak is geraakt en mogelijk daarom met regelmaat fel van zich afbijt. Wie Doekhie in een kwaad daglicht plaatst, kan snel de bal hard terug verwachten. In De Nationale Assemblee krijgt hij overigens alle ruimte om te schelden en om mensen ongefundeerd te beschuldigen van van alles en nog wat. Die ruimte krijgt hij van de voorzitter van het parlement, zijn partijgenote Jennifer Geerlings-Simons, tot ongenoegen en ergernis van menig lid van de oppositie.
Maar, zijn zijn woorden over het algemeen aanstootgevend, beledigend of krenkend?
Kiest hij de woorden bewust of is het gewoon zijn manier om zich te uiten, hij weet niet beter.
Het is Doekhie ten voeten uit. Zo is hij, zo doet hij en wanneer men dat weet en inziet, kunnen zijn woorden ook beter en meer geaccepteerd met een korrel zout worden verzwolgen, ingeslikt en met eenzelfde snelheid weer worden vergeten.

Een Doekhie-bloemlezing

Het taalgebruik van Doekhie lijkt dagelijks doorspekt te zijn van grove en ongenuanceerde bewoordingen. Zo beweerde hij tijdens de begrotingsbehandeling in het parlement op 14 mei, dat de nieuwe minister van Landbouw, Veeteelt en Visserij, Soeresh Algoe, niet wordt omringd door haaien en haviken maar 'door ratten en awari's die het ministerie jarenlang tot hun huis hebben gemaakt'. Een dag eerder kwam hij in De Nationale Assemblee met de suggestieve opmerking: 'Er zijn mensen toegelaten tot de opleiding Rechterlijke Ambtenaren In Opleiding (RAIO) vanwege het feit, dat zij de vrouw zijn van iemand. De persoon is van Guyanese komaf.' Hierop volgende zei hij dat er misbruik gemaakt is door het Nieuw Front om deze persoon, die de levenspartner is van de toenmalige minister van Justitie en Politie, te accommoderen.

Een duidelijk voorbeeld van het in de ether gooien van ongenuanceerde uitspraken, zonder echt concreet te zijn.

'Lult is toch een gewoon alledaags woordje?'

'Je lult, je bent weggejaagd als een hond.' Woorden van Doekhie uitgesproken vrijdag 2 mei in het parlement in de richting van Paul Somohardjo, die door de voorzitter van het coalitieberaad, Desi Bouterse, uit de coalitie was gegooid. In een gesprek met de redactie van het Dagblad Suriname had hij er een paar dagen later geen moeite mee om die woorden te herhalen: ‘Hij lult ja, hij is weggejaagd als een hond uit de Megacombinatie.’

Volgens Doekhie is het woordje ‘lult’ een alledaags woord dat gebruikt wordt. Dat hij dit woord gebruikt in het hoogste college van Staat deert hem niet. ‘Of dan moest ik hebben gezegd, hij ‘ouwehoert’, beiden hebben toch dezelfde betekenis.’

Tijdens een debat in de Assemblee over het buitenlands beleid op 2 mei, waarin onder andere de relatie tussen Suriname en Equatoriaal Guinea ter sprake kwam, vuurde Doekhie zijn pijlen af op zijn VHP-collega Lekhram Soerdjan. Volgens Doekhie, in dat debat, kan men bij een vriendschapsrelatie tussen twee landen niet elke dag iets verwachten. ‘Je gaat niet elke dag roven, bedelen op de stoep van je vriend. Dan begrijp je het buitenlands beleid niet. Het is zo, dat wanneer je in problemen bent, je het bevriende land kan raadplegen, bijvoorbeeld bij calamiteiten. Je ziet toch Haïti niet elke dag op onze stoep bedelen? Bij bevriende naties kom je in waar het nodig is. Als Equatoriaal Guinea de intentie heeft om water te moeten hebben, dan gaan we geven ja. Als we gas nodig hebben, dan gaan we ook vragen. Maar niet dat er elke dag een grote jumbojet met gas hier landt.'Duidelijke taal van Doekhie. Simpel, helder.

'Hij wil de radja gaan uithangen'

In september 2013 moest de coördinator van het Rijstorgaan, Badrisein Sital, het ontgelden. ‘Het verstand van Sital is op nul sedert hij geld begon te zien. Hij wil de radja (koning) gaan uithangen, hij wil in mooie auto’s rijden en in een aircokantoor in Paramaribo zitten om te bepalen voor de rijstboeren.’ Woorden van Doekhie op 13 september in het Dagblad Suriname. Dat Sital ertoe over wil gaan om tractoren, die als een schenking door Iran zijn gegeven aan Suriname, ten verkoop aan te bieden, gaat zijn verstand te boven. ‘Het is als het verkopen van tien zakken rijst aan een weeshuis, terwijl de rijst als een geste was gegeven.’

'Een lellebel, een tjatjoender en een luis'

In oktober 2012 was VHP-voorzitter Chandrikapersad Santokhi het doelwit van Doekhie. 'Santokhi is een lellebel, een tjatjoender en een luis', zei de NDP'er. Het was een ongezouten reactie op door Santokhi gedane uitspraken in Nickerie over de 'onzuivere' gang van zaken rond de plaatsing en financiering van het borstbeeld van VHP-oprichter Jagernath Lachmon in Nieuw Nickerie:

Bron: SBS Nickerie (21/10/2012):

Doekie en zijn verzonnen geit van Jogi

Niet altijd komt Doekhie er ongeschonden vanaf als hij weer eens iemand heeft uitgescholden of beledigd. Dat was tegen het eind van juli 2012 het geval toen hij een rechtszaak verloor van VHP-Assembleelid Mahinder Jogi. Doekhie had Jogi beschuldigd van het stelen en misbruiken van een geit. Volgens Doekhie zou Jogi speeltuinen en schoolterreinen onder valse voorwendselen hebben gestolen. ‘Iemand die geiten steelt, is geen probleem. Het kan kleptomanie zijn. Wanneer je een geit steelt en eet, dan mag het. Maar wanneer je dat beest eerst hebt misbruikt, dan begin je het verstand van de geit ook te krijgen’, aldus sprak Doekhie.

(Bron foto: Starnieuws/NSS)

Jogi sleepte hierop de NDP'er voor de rechtbank en de rechter stelde Jogi in het gelijk. Doekhi moest een week na ontvangst van het vonnis twee keer op SBS televisie, waarbij hij zelf in beeld moest komen, een tekst oplezen die Irwin Kanhai, de advocaat van Jogi, had opgesteld. De tekst moest daarnaast op de voorpagina verschijnen van de dagbladen Times of Suriname en de Ware Tijd. Zou hij hier geen gehoor aan gegeven, dan moest hij een dwangsom betalen aan Jogi van 100.000 Srd. Doekhie bleef erbij dat de geit gestolen was. Jogi van diefstal beschuldigen zou hij verder nalaten.  
‘Ik heb een foto van die geit die ga ik op mijn trui laten afdrukken. De geit krijgt vanaf vandaag wel de naam Jogia’, aldus Doekhie op 7 juli 2012 tegenover Starnieuws. Volgens Jogi speelde deze kwestie al sinds eind 2002. De VHP'er beweerde dat, vanwege het succes van de VHP in Nickerie, waren NDP'ers begonnen met vuil te smijten.

De 'hongerige anjoemara'

In dezelfde maand deed Doekhie ongenuanceerde uitspraken over de oud-districtscommissaris van Coronie, Harriette Ramdien. Hij noemde haar een 'hongerige anjoemara'.  Aanleiding was een onderzoek naar mogelijke strafbare handelingen van Ramdien in de periode dat zij werkzaam was in Coronie. Doekhie zei 'Er wordt nagegaan waarom er voor een dienstauto 270 liter diesel werd getankt per week. Ook willen wij weten waar vele spullen naar toe zijn gegaan die met bestelbonnen zijn betaald, maar bij haar overdracht foetsie waren. Zelfs een nieuwe diensttelefoon van de overheid is meegenomen.'

'Zij is een hongerige anjoemara die overal waar zij komt nesten wil leegplunderen.' Doekhie noemde Ramdien een onbetrouwbare hypocriet die nu er niets meer te halen valt bij de NDP haar heil weer gaat zoeken bij de VHP. 'Toen de honingpot openstond, heeft zij uitgebreid genoten van de honing. Nu het deksel weer op de pot is geplaatst, rent ze weer verder.'

Gebeten in zijn geslachtsdeel door een bardame?

Doekhie is de afgelopen jaren zelf ook een paar malen onderwerp van discussie geweest inzake een aantal dubieuze kwesties die zijn naam hebben bezoedeld. Zo waren er in juni 2012 plotseling geruchten en verhalen dat hij in zijn geslachtsdeel zou zijn gebeten door een bardame. Hij verwees die geruchten en verhalen snel naar het rijk der fabelen. 'Ik ben niet in mijn geslachtsdeel gebeten door een bardame. Het gaat om iemand die in een bar aan de Doekhieweg in Nickerie onenigheid kreeg. Maar, het gaat niet om Doekhie', zo liet hij de wereld op 22 juni via Starnieuws weten. Het bericht haalde zelfs de Telegraaf in Nederland.

 'Mijn vrouw, kinderen en andere familieleden worden te kijk gezet met de praatjes. Mensen houden van sensatie en vertellen de wildste verhalen. Ik weet dat ik populair ben, maar ik wist niet dat mijn geslachtsorgaan ook zo populair is dat mensen, vooral mannen erover praten', zei Doekhie.

Je zou het haast zeggen 'de pot verwijt de ketel'. Immers, is het niet Doekhie die het tot een gewoonte lijkt te hebben gemaakt om collega's te beschimpen en te beledigen? En, als hij zelf een keer in het middelpunt van de belangstelling staat, begint hij publiekelijk te jammeren. Een minpuntje voor deze opmerkelijke politicus.

Relatiebemiddelaar?

Naast dit incident kwam hij in september 2011 in opspraak. Zijn naam werd genoemd in verband met de contacten tussen Desi Bouterse en de Guyanese drugshandelaar Roger Khan. Volgens gelekte Amerikaanse informatie, via WikiLeaks, was het Doekhie die Bouterse en Khan met elkaar in contact zou hebben gebracht op zijn terrein te Southdrain in Nickerie. Dat zou gebeurd zijn in 2005:

'(…) According to Minister Santokhi, Khan has traveled to

Suriname on a "regular basis" over the last year; police

know of two Khan visits to Paramaribo in the last year.

Police know that Khan has also visited Bouterse's property

located near Wasjabo, a village that sits on the Corantijn

River not far from the town of Apoera on the Guyanese-

Surinamese border, but do not know of dates or times. Out

of Washabo is likely where Bouterse crosses into Guyana, as

there are no border controls in the isolated location.

According to the Attorney General, Bouterse has also met

with Khan in the western town of Nickerie at a property

owned by NDP Parliamentarian Mohamed Rashied Doekhie.(...)'

De NDP'er erkende wel dat Bouterse met regelmaat bezoeken bracht aan zijn buitenverblijf te Southdrain, maar hij ontkende Khan te kennen. Nimmer is er verder ook maar enig bewijs geleverd van de mogelijke betrokkenheid van Doekhie bij de relatie tussen Khan en Bouterse.

Reactie Doekhie:

Is grondbezit altijd verdacht?
Begin 2009 kwamen er verhalen naar buiten over het grondbezit van Doekhie. Hij zou op verscheidene momenten lappen grond gekregen hebben van de overheid. Bij elkaar zou het zijn gegaan om ruim 1.000 hectare. De reactie van Doekhie luidde, dat wat hij had gekregen procedureel prima elkaar stak. Volgens de Ware Tijd van 23 maart dat jaar is Doekhie grootgrondbezitter in Nickerie. De krant kreeg inzage in stukken van het ministerie van Ruimtelijke ordening, Bos- en Grondbeheer (RGB).

De Ware Tijd: 'De door Doekhie opgerichte stichting Tahira kreeg in maart 2001 van toenmalig NH-minister Franco Demon 453 vierkante meter te Hanna's Lust voor bebouwing en bewoning. In april 1999 kreeg dezelfde stichting al 12 hectare domeingrond in het MCP-project bij de veerverbinding met Guyana te Southdrain van Demon's voorganger Errol Alibux. De organisatie zou op dat terrein onder meer een hotel en watersportfaciliteiten neerzetten alsook een brandstofdoorvoerstation. In juli 2000 kreeg Doekhie ook 4.738 vierkante meter grond in de Van Drimmelenpolder voor bebouwing en bewoning van minister Alibux, terwijl hij van dezelfde bewindsman in november 1998 ook al 5.883 vierkante meter van het Industrieterrein Nickerie kreeg voor bebouwing en bewoning. NV Wavebo, waarin Doekhie ook aandelen heeft, kreeg in september 1993 van toenmalig minister van Natuurlijke Hulpbronnen, Harold Pollack (NPS), 54 hectare van de voormalige plantage Nursery in Nickerie voor landbouw- en veeteeltactiviteiten.

De stichting Patarka van Doekhie kreeg in november 1998 ook al van Alibux maar liefst 1.000 hectare te Southdrain voor landbouwdoeleinden.'

Dit kunnen dan wel allemaal feiten zijn, maar heeft Doekhie enig strafbaar feit begaan? Is hij voor een of meerdere van die zaken ooit voor de rechter gedaagd? Neen. Het zijn slechts suggestieve verdachtmakingen gevoed door vermeend journalist Ivan Cairo van de Ware Tijd met zijn artikel van 23 maart 2009.

Volgens Doekhie was er met zijn grondbezit niets aan de hand. Hij zou de terreinen op een normale wijze hebben aangevraagd en na wachttijden van enkele jaren hebben gekregen. 'Zelfs van ministers die niet tot mijn politieke kring behoren, wat aangeeft dat er met deze gronduitgiftes niets dubieus aan de hand is', zei Doekhie.

Over de arealen te Southdrain zei hij dat daar zwamp- en bosterreinen zijn die hij met geleend kapitaal in ontwikkeling heeft gebracht. 'Ik heb met geld van de bank geïnvesteerd en wat neergezet. Ik heb wat ermee gedaan en ben niet gaan speculeren, zoals nu gebeurt. Laat men bijvoorbeeld bus' busi achter Zanderij of zo nemen en dat tot ontwikkeling brengen, dat is durf hebben. Maar deze mensen nemen sportvelden, schoolterreinen en begraafplaatsen, klaargemaakte terreinen. Daartegen vecht ik, niet tegen richtige gronduitgifte.'

Amusement

Doekhie mag dan wel zijn stem verheffen in het parlement, schreeuwen en schelden tegen en op collega's en anderen die hem niet welgezind zijn, rond hem heen hangt echter een waas van ironie.

Zijn bijdragen in De Nationale Assemblee zijn zeker helder, scherp, duidelijk en wat dat betreft een voorbeeld voor sommige collega's. De burger kan hem begrijpen, verstaan.
Maar, luisteren naar de toespraken en interrupties van Doekhie in het parlement is vooral een vorm van amusement en heeft weinig met serieuze politiek te maken. Doekhie is gewoon een leuke clown die altijd zorgt voor een glimlach en een laagje ergernis en mensen politiek inhoudelijk aan het denken kan zetten met zijn rake opmerkingen. Hij, de president van Nickerie, is daarenboven een koning in het bespelen van de lokale media, maar ja, daarvoor hoef je in Suriname geen koning te zijn. Het lokale journaille verslindt maar wat graag de woordenstroom van de NDP-politcius, die goed verkoopt.

Braziliaanse bij (killer bee) treft bijna jaarlijks doel in Suriname

Dodelijke bij vindt oorsprong in Afrika: geafrikaniseerde honingbij

16-05-2014 Door: © Paul Kraaijer (Obsession Magazine)

Paramaribo – Deze week was het weer eens raak. De Braziliaanse bij ofwel 'killer bee' (Apis mellifera scutellata) sloeg toe. Twee bejaarde broers werden woensdag 14 mei 2014 aan de Henarweg, verlengde van de Rahemalweg (Wanica), aangevallen door een zwerm Braziliaanse bijen. De mannen waren bezig op een perceel grenspalen te zoeken met behulp van een graafmachine. De graafmachine stootte op een moment tegen een boomstam waarin een bijennest bleek te zitten. Hierop werden de broers aangevallen door de bijen, terwijl zij probeerden weg te rennen. Een van hen (78) kwam te vallen, waarna hij massaal werd aangevallen door de bijen. Bij aankomst in een polikliniek bleek de man te zijn overleden.

Het is niet de eerste keer dat iemand in Suriname is doodgestoken door Braziliaanse bijen. Bijna jaarlijks worden wel een paar mensen en ook dieren aangevallen, waarbij soms iemand de steken niet overleeft.

De Braziliaanse bij uit Tanzania.....

We hebben hier te maken met een agressieve bijensoort die haar oorsprong vindt in het Afrikaanse land Tanzania. In de jaren '50 deed de bioloog Warwich E. Kerr onderzoek naar bijen in Zuid-Amerika en de VS. Hij wilde een nieuw bijenras creeren dat meer honing produceerde en Afrikaanse honingbijen bleken in een tropisch klimaat meer honing te produceren dan de inheemse soorten. Hij verkocht hiertoe Afrikaanse honingbijen aan Braziliaanse imkers. Kerr hield de bijen in speciale bijenkasten met gaten groot genoeg om de werksters door te laten, maar te klein voor de koninginnen. Deze kasten werden geleverd aan Braziliaanse imkers die koninginnen van de Afrikaanse honingbij kochten.

Maar, in 1957 ging het helemaal mis toen een imker per ongeluk 26 Tanzaniaanse door Kerr geleverde bijenkoninginnen liet ontsnappen. Zij paarden vervolgens met Europese darren en verspreidden zich over heel Zuid-Amerika waarbij ze de Europese soorten wegconcurreerden. Volgens schattingen breidde het gebied waarin geafrikaniseerde honingbijen voorkomen zich met gemiddeld twee kilometer per dag uit. De gevolgen voor de imkers in Midden- en Zuid-Amerika waren dramatisch. Zij waren niet aan de extreem agressieve bijen gewend en de honingproductie daalde sterk. Ook nam het aantal sterfgevallen door bijensteken toe. In de jaren '90 bereikten de bijen de zuidelijke Verenigde Staten en Noord Argentinië.

Vanwege het agressieve gedrag kreeg het beestje al snel de bijnaam 'killer bee'. Geafrikaniseerde honingbijen gaan sneller over tot de aanval en vallen dan ook meteen in grotere groepen aan. Hoewel het gif niet krachtiger is dan dat van andere bijensoorten, zal iemand die aangevallen wordt wel vaker gestoken worden. Een enkele steek kan fataal zijn in geval van allergie, maar dit geldt ook voor die van de Europese soorten. In de Verenigde Staten, en dus ook in Suriname waar de bij zijn intrede deed in 1976, zijn geafrikaniseerde honingbijen verantwoordelijk voor 1 à 2 doden per jaar.

Surinaamse media berichtten in januari 1977 al over de Braziliaanse bijen. De krant 'Vrije Stem' schreef op 4 januari 1977 onder de kop 'Meer plagen van Braziliaanse bijen':

De Nederlandse krant het Nieuwsblad van het Noorden schreef op 8 maart 1977: '(…) De ontsnapte koninginnen paarden er lustig op los en vormden eigen zwermen die met dodelijke zekerheid hun eenmaal gekozen slachtoffers achtervolgden. Tot dusver zijn zestig zwermen gezien, samen enkele miljoenen bijen. Ze zijn inmiddels opgerukt tot Venezuela, Suriname en Frans-Guyana. (…)':

Twee jaar later leidde de vertoning in diverse bioscopen in Paramaribo van twee films met als thema agressieve bijen tot actie vanuit het ministerie van Landbouw en Visserij. Dat waren de films 'The Swarm' uit 1978:

en 'The Savage Bees', 1976:

In de 'Vrije Stem' van 7 april 1979 waarschuwde het ministerie voor de agressieve Braziliaanse bijen:

De Braziliaanse bijen en hun slachtoffers

In de eerste week van november 2013 overleefde zelfs een koe in Nickerie een aanval van de agressieve bijen niet. Het dier stond vastgebonden te grazen toen het werd aangevallen. De boer en zijn broer werden ook gestoken, toen zij de koe weg haalden. De volgende ochtend overleed het dier aan de vele steken.

Vorig jaar werd op 4 september een bejaarde man door Braziliaanse bijen aangevallen. De man wandelde in de buurt Uitvlugt in Paramaribo langs een graafmachine die bezig was met ontbossingswerkzaamheden. De man moest met een ambulance naar een ziekenhuis worden vervoerd.

Twee vrouwen werden op maandag 29 april 2013, terwijl zij aan het vissen waren, aangevallen door een zwerm Braziliaanse bijen. De dames sprongen pardoes in het water. Een van de vrouwen moest vanwege de opgelopen steken worden opgenomen in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo. De bijen zaten in een oude wasmachine. De brandweer werd gealarmeerd om de dieren te bestrijden.

Aan de Indira Gandhiweg in Paramaribo overleed woensdag 6 februari 2013 een 65-jarige man, nadat hij was aangevallen en gestoken door de 'killer bee'. De bijen hielden zich op in een verrotte boomstronk niet ver van de plaats waar de man was aangevallen. De insecten zijn door de brandweer gedood.

Drie personen werden rond 15 oktober 2012, terwijl zij op een stuk landbouwgrond aan het werk waren in het district Saramacca ter hoogte van km23.5 aan de Oost-Westverbinding, door een zwerm Braziliaanse bijen belaagd. De mannen waren met behulp van een graafmachine een dam aan te leggen toen ze werden aangevallen. De bestuurder van de machine kreeg, voordat hij de cabine kon sluiten, zes steken. Een andere arbeider sprong in een greppel waarin nog een laagje water stond en bedekte zijn lichaam met blubber, terwijl zijn vader zich in struikgewas verschool dat hij vervolgens in brand stak om de bijen te verdrijven. De zoon moest ruim driehonderd angels uit zijn lichaam laten verwijderen. Hij en zijn vader belandden in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo. De bijendienst van de brandweer werd gealarmeerd om de insecten te doden.

De Ware Tijd berichtte op 16 augustus 2012 dat de bestrijding van de Braziliaanse bij het Korps Brandweer Suriname veel extra werk oplevert. ‘In die periode komen de bijen uit hun nest’, aldus Naraindhath Golzar, lid van de Bijendienst van de brandweer. Gedurende de rest van het jaar schommelt het aantal meldingen inzake bijenoverlast tussen de vijf en tien per dag. Bij ongeveer de helft gaat het om Braziliaanse bijen. Medewerkers van de dienst waren volgens Golzar dagelijks tot tien uur ‘s avonds bezig met het afhandelen van de meldingen.

Een bestuurder van een bulldozer te Stolkertsijver in Commewijne werd op 8 oktober 2011 tijdens zijn werkzaamheden indirect het dodelijke slachtoffer van de Braziliaanse bij. Hij was met collega's een terrein aan het ontbossen toen ze werden aangevallen. De bestuurder van de bulldozer viel uit de cabine toen hij aan de bijen trachtte te ontkomen. Een collega zag de machine zonder bestuurder rijden, sprong er op en het lukte hem om de motor uit te schakelen. De bestuurder bleek tussen de metalen rupsen te zijn beland en was aan de verwondingen overleden.

Werd in november 2013 een koe door Braziliaanse bijen doodgestoken, begin december 2009 hadden bijen het voorzien op de huisdieren van een familie aan de Bonaireweg bij Lelydorp. In een grote boom op het perceel bleken de insecten zich te bevinden. De bijen doken op drie mannen die gras aan het snijden waren. De mannen renden hard weg, waarop de bijen zich stortten op de huisdieren. Een hond, twee papegaaien en vier parkieten werden de slachtoffers en doodgestoken door de bijen.

Noot:

In navolging van mijn artikel publiceert het Dagblad Suriname donderdag 22 mei 2014 een artikel met als kop 'Killer bee doodt nog steeds mens en dier'. Toeval bestaat niet? En de Ware Tijd bericht zaterdag 24 mei dat de brandweer burgers oproept om zelf de overlast van de Braziliaanse bij te voorkomen:

Burgers moeten geen oude karkassen, oude zinkplaten en oude autobanden op hun percelen opslaan. Ook moeten zij het ontstaan van bosschages op hun terrein vermijden. ‘Dit zijn geliefde plekken voor Braziliaanse bijen, daarom moet de samenleving de omgeving blijven onderhouden’, zegt brandweervoorlichter Glenn Cooman vandaag, zaterdag 24 mei 2014, in de Ware Tijd.

Ook bij het ontdekken van de insecten is uiterste voorzichtigheid geboden, omdat zij behoorlijk agressief kunnen zijn. ‘Vooral bij extreme droogte. Handig is om een ‘Baygon’ stand-by te houden.’
Deze boodschap is belangrijk om burgers erop te attenderen voorzichtig te zijn bij het zien van bijen en hun leven bij overlast door deze diertjes niet in gevaar te brengen. Vanaf begin januari tot eind april dit jaar heeft de brandweer in totaal 1.328 keer bijen bestreden. Dat is volgens de brandweervoorlichter een afname in vergelijking met dezelfde periode van het vorig jaar. Exacte cijfers heeft hij echter niet bij de hand.

De oorzaak van de afname ligt volgens hem in de toename van het open kappen van gebieden waardoor de bijen dieper het bos intrekken. Cooman zegt verder, dat bij meldingen de Bijenbestrijdingsdienst, gehuisvest in de kazerne aan de Gemenelandseweg, zo snel mogelijk uitrukt. ‘Bij calamiteiten wordt er direct opgetreden. Wij van de brandweer beseffen het gevaar dat die bijen kunnen veroorzaken.’

De Schrijversvakschool Paramaribo

De kunst van het creatief en literatuur schrijven leren

15-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - ‘Hoewel creatief schrijven een kunstvorm is, is het vooral een vak waarin elk genre zijn specifieke technieken of vormen heeft. Tegenwoordig kun je voor alle kunstdisciplines waar interesse voor bestaat, een opleiding volgen. Men gaat er gevoegelijk vanuit, dat wanneer je kunt schrijven je automatisch verhalen kunt schrijven. Dat is vooral nièt het geval, anders zouden alle Neerlandici schrijvers zijn. Het gaat bij creatief schrijven om de creativiteit, de eigen visie, de eigen expressie in woord en daar geven wij adviezen in met onze inzichten.’ 

Woorden van Ruth San A Jong, directeur van de Schrijversvakschool Paramaribo aan de J.A. Pengelstraat. De school bestaat sinds 27 augustus 2008 en heeft als voornaamste doel om het creatief en literatuur schrijven in Suriname te bevorderen. De vierjarige schrijversvakopleiding startte dat jaar op 10 oktober met negen studenten. De school wil met deze deeltijdopleiding een goed en kritisch fundament leggen voor het kunstvakonderwijs en in het bijzonder voor het creatief en literair schrijven.

De website van de school vermeldt: ‘We verzorgen lessen in proza, poëzie, essay, scenario en toneelschrijven met haar specifieke schrijfvormen. Daarnaast zijn er vakken die ondersteunend zijn aan de hoofdvakken. De vakken variëren van Sranan (Surinaamse) spelling, sranan Poëzie, literaire tekstanalyse tot Surinamistiek. Kortom alles wat relevant is voor de opleiding, voor de ontwikkeling van de schrijver. We hebben niet slechts één blik!’

San A Jong: ‘De Schrijversvakschool is vooral geschikt voor gemotiveerde mensen die schrijftalent hebben en die zich daarin onder begeleiding verder willen ontwikkelen. Voor mensen die durven, discipline hebben voor wat betreft tekstproductie en een hoge dosis zelfkritiek hebben.’

Schrijven is kunst

Ze benadrukt dat het een kunstvak is dat opleidt tot een kunstberoep. ‘Na de opleiding hangt het van de auteur zelf af of die gaat produceren. Met een dergelijke opleiding op zak kan een geslaagde cursist bij verschillende schrijfdisciplines ingezet worden. Op een marketingafdeling of bij een redactie van bijvoorbeeld een krant of radio. Maar, het is niet zo dat je met een certificaat de garantie hebt dat je werk vindt. Het gaat veelal om je eigen inzet en of mensen je werk lezen en de moeite vinden om het te publiceren.’ 

Het aantal cursisten is sterk wisselend. ‘Bij de opleiding zijn er vaak aan het begin van een schooljaar tien inschrijvingen, maar gaandeweg blijft men weg om redenen die veelal persoonlijk van aard zijn. Het aantal cursisten is dus elke keer anders, maar we hebben een groeiend aantal.’ 

Bij het afstuderen ontvangen de geslaagden een certificaat. Maar dat is, aldus Ruth San A Jong, ‘geen garantie dat je een goed auteur bent. Een kunstenaar moet exposeren en zijn of haar kunstwerken moeten gewaardeerd worden door de gemeenschap en dan verder. De opleiding is nog niet gecertificeerd. In de kunstensector is dat moeilijk te definiëren of te standaardiseren. Ons uitgangspunt is vooral dat creatief schrijven een kunstvak is.’

Een enkele keer breekt een geslaagd cursist zelfs internationaal door. Dat is het geval met Karin Lachmising van wie haar dichtbundel in oktober 2013 het levenslicht zag bij uitgeverij In de Knipscheer. Zij was de eerste student die, in november 2012, afstudeerde aan de Schrijversvakschool Paramaribo. In ‘Nergens groeit een boom die haar aarde niet vindt’ beschrijft zij, aldus de uitgever in het Nederlandse Haarlem, ‘op voorbeeldige wijze de connectie tussen mens en natuur. Vruchtbare metaforen zorgen ervoor dat de regels je tot in de ziel raken. In het gedicht waarnaar de bundel is genoemd komt de lezer erachter dat hij niet ver van de boom staat.’ De uitgever ziet in Lachmising zelfs een waardig opvolger van de bekende dichter Michaël Slory. ‘Haar sensuele natuurgedichten, waarin zorg en hoop samenkomen, zijn een fris geluid in de Surinaamse letteren’, aldus In de Knipscheer.

De Schrijversvakschool financiert zichzelf uit de opbrengsten van lesgelden. San A Jong: ‘We krijgen bij onze projecten ook ondersteuning van de Nederlandse overheid, via de ambassade, en andere sponsors. Alles hangt af van de projecten die we doen.’

Zij ziet de toekomst voor de school zonnig tegemoet. ‘We bestaan intussen vijf jaar en hebben een non-fictie module die erg aanslaat bij onder andere bedrijven en non-gouvernementele organisaties. De doorsnee uitdrukkingsvaardigheid op schrift is minimaal of althans, mag veel beter. Met onze creatieve inzichten en de begeleiding in het schrijfproces blijkt men beter te schrijven, vanuit een centrale gedachte, bestemd voor de doelgroep en of een groot publiek. Daarenboven richten wij ons ook op jongeren en dus op het creatieve schrijven. Hoewel taal het middel is waarmee we aan de woordkunst vorm geven, letten we meer op de creativiteit, het verhaal van de kinderen zelf.’

Tot slot de vraag aan de directeur van de Schrijversvakschool in welke bewoordingen zij haar school aan schrijvers zou willen aanprijzen. Het antwoord komt snel en scherp:

‘Laat je vormen! Met een hoge dosis zelfkritiek, de technieken en inzichten van de Schrijversvakschool kom je tot helder geformuleerde teksten met een duidelijke stem en stijl.’

Wilt u meer weten over de Schrijversvakschool Paramaribo bezoek dan de website.

Amerikaanse backpack videojournalist Bill Gentile: Suriname heeft behoefte aan kwalitatief goede journalisten

Bill Gentile (Bron foto's: billgentile.com & ambassade VS in Paramaribo)

Gentile weekje in Suriname voor workshops

Amerikaan legt vinger op zere Surinaamse journalistieke plek

De SVJ en de Internationale Dag van de Persvrijheid

13-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – In verband met de Dag van de Persvrijheid, zaterdag 3 mei, had de Amerikaanse ambassade de video- en fotojournalist Bill Gentile voor een klein weekje naar Suriname gehaald. Gentile hield van 5 tot 9 mei een paar bijeenkomsten met journalisten, fotografen, studenten, het maatschappelijke middenveld en algemeen publiek. De sessies zouden hebben gehandeld over burgerjournalistiek, ethiek in de journalistiek, persvrijheid en vrijheid van expressie. 

De ambassade hoopte met de aanwezigheid van Gentile persvrijheid en vrijheid van expressie aan te kunnen moedigen. 'Persvrijheid en vrijheid van expressie, met name over politieke en andere publieke vraagstukken, zijn de levensbron van een democratie', zo liet de ambassade in een persbericht weten. Of Gentile heeft kunnen bijdragen aan verbetering van de journalistieke kwaliteit in Suriname valt sterk te betwijfelen, daarvoor zijn vijf dagen toch echt te kort en de journalistieke interesse voor hem en zijn bijeenkomsten leek zeer matig.

De Internationale Dag van de Persvrijheid werd in 1993 ingesteld door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties om jaarlijks op 3 mei bewustzijn te kweken voor het belang van persvrijheid en regeringen eraan te herinneren hun plicht te vervullen het eraan gekoppelde artikel 19 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens te handhaven. Dat artikel luidt: 'Een ieder heeft recht op vrijheid van mening en meningsuiting. Dit recht omvat de vrijheid om zonder inmenging een mening te koesteren en om door alle middelen en ongeacht grenzen inlichtingen en denkbeelden op te sporen, te ontvangen en door te geven.'

'Suriname heeft geen kwalitatief goede journalisten'

Inmiddels is het woensdag 14 mei en Gentile zal ongetwijfeld het land alweer met stille trom hebben verlaten. Net zo stil als zijn komst en zijn aanwezigheid waren en zijn workshops. Media, in ieder geval de geschreven media, blijken nauwelijks tot geen aandacht te hebben besteed aan zijn verblijf in Suriname, zijn activiteiten en aan de Internationale Dag van de Persvrijheid. Onduidelijk is dan ook wat het resultaat is geweest van zijn bezoek en hoeveel 'journalisten' er iets van hebben opgestoken. In een interview met het ABC TV dagelijks actualiteitenprogramma 'Magazine4' zei Gentile vrijdagmiddag 9 mei, dat het in Suriname ontbreekt aan kwalitatief goede journalisten. Een schot voor de boeg en tot die conclusie kwam hij al na een paar dagen aan Suriname en aan de media te hebben geroken...... Dat is veelzeggend.

Belgisch freelance journalist Pieter van Maele een van weinig aanwezigen.

Overigens zou uit gepubliceerde foto's van Gentile's workshops in Paramaribo kunnen worden afgeleid, dat de belangstelling vanuit het journalistieke veld zeer gering is geweest. Een zaaltje, een presentatie en een paar bezette stoeltjes en dan ook nog door onder andere een of twee buitenlandse zogenoemde 'mediawerkers', waaronder de Belgische freelancer Pieter van Maele (op foto 3e van rechts). Het is het stereotype beeld van de Surinaamse journalistiek. Het merendeel van de journalisten wil kennelijk zichzelf niet journalistiek verbeteren en had kennelijk geen belangstelling voor de verhalen en kennis van de Amerikaan.

Gentile is overigens niet de eerste de beste videojournalist. Gedurende dertig jaren deed hij op vijf continenten journalistiek verslag van met name brandhaarden en maakte diverse films, waaronder 'Afghanistan: The Forgotten War', daterend uit 2008:

Hij wordt omschreven als de pionier van 'backpack journalistiek'. Hij begon zijn carrière in 1977 als verslaggever voor Mexico City News en als correspondent in Mexico Stad voor het persagentschap United Press International, UPI. Twee jaar later deed hij verslag van de Sandinistische revolutie in Nicaragua. Ook versloeg hij onder andere de door de VS gesteunde Contra-oorlog in Nicaragua en publiceerde een fotoboek over zijn periode in Nicaragua, de burgeroorlog in de jaren '80 in El Salvador, de invasie van de VS in Panama, de 1994-invasie op Haiti, de Golf Oorlog in het Midden-Oosten en de oorlogen in Irak en Afghanistan. De verschrikkelijke 194 genocide in Rwanda was ook zijn werkterrein.

Leeuwin (3e van l.), Van der Kooye (4e van r.) en Cairo (met ooglapje)

Op de verre achtergrond was de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) ook betrokken bij de komst van Gentile naar Suriname. Maar, voorzitter Wilfred Leeuwin was niet te horen. Hij was niet zichtbaar, behalve op een foto, te vinden op de website van Gentile, waarop hij te zien is in gezelschap van onder andere Gentile, de oud-voorzitter van de SVJ Rachel van der Kooye en de Ware Tijd-journalist en slecht functionerend informant voor de internationale organisatie Verslaggevers zonder Grenzen, Ivan Cairo. Het tafereeltje oogt gezellig en leuk. De foto was op 6 mei gemaakt, na een ontbijtje bij de Amerikaanse ambassade. Hieruit moge weer blijken hoe klein het Surinaamse journalistieke wereldje is. Altijd duiken dezelfde mensen op de voorgrond op. Mensen met een air, een attitude, alsof een zogenoemd journalist een soort 'heilige' is verheven boven andere beroepen. Zogenoemd journalist, immers, de eerste kwalitatief goede en serieuze onafhankelijke en objectieve journalist moet zijn of haar weg naar het mediaveld nog weten te vinden.

Gentile was feitelijk naar Suriname gehaald vanwege de Internationale Dag van de Persvrijheid. Maar, niets was te horen uit het journalistieke veld over deze dag, 3 mei. Er kwam zelfs geen verklaring van de SVJ. Kennelijk is de vereniging eindelijk tot inzicht gekomen, dat er voldoende persvrijheid in Suriname is. Natuurlijk, af en toe zijn er brandjes in het journalistieke veld. De laatste tijd krijgen vooral het blad Parbode en zijn uitgever, de Nederlander Jaap Hoogendam, het zwaar te verduren door diverse tegen het blad en de uitgever aangespannen Kort Gedingzaken. Tot nu toe heeft de SVJ in al die rechtszaken, zich niet laten horen of zien als steun voor Parbode en uitgever Hoogendam (Caribbean Media Group, dat overigens slechts een op een hand te tellen aantal uitgaven op haar naam heeft staan).

Feitelijk kan vandaag de dag geconcludeerd worden dat 'mediawerkers' in Suriname in vrijheid hun werk kunnen uitvoeren en dat lezers en geïnterviewden kritischer zijn geworden.

In tegenstelling tot dit jaar, had de SVJ de afgelopen jaren wel steeds rond 3 mei een verklaring in verband met de Dag van de Persvrijheid.

De SVJ en de Dag van de Persvrijheid

De SVJ organiseerde in 2010 rond de Dag van de Persvrijheid een tweedaagse trianing over het verslaan van de verkiezingen. Ook toen was de belangstelling voor de training gering. Toenmalig SVJ-voorzitter Van der Kooye liet via Starnieuws weten meer journalisten verwacht te hebben. Maar, ze liet er meteen achteraan weten blij te zijn dat de deelnemers, met de kennis die ze opgedaan hebben, hun werk beter kunnen doen. Verder verklaarde ze dat journalisten gebruik moeten gaan maken van meerdere bronnen bij de totstandkoming van artikelen. De journalistenvereniging kwam niet met een speciale verklaring in het kader van de Dag van de Persvrijheid.

Een jaar later bracht de SVJ wel een verklaring uit in de vorm van een interview in De Ware Tijd. 'De persvrijheid in Suriname baart mij zorgen. Er wordt rancune vanuit de regering toegepast jegens bepaalde journalisten en mediahuizen. Verder worden journalisten door de regering doelbewust weggekocht om de media uit te hollen.' Woorden van SVJ-voorzitter Van der Kooye. Destijds beweerde ze dat, in vergelijking met een paar jaar geleden, de persvrijheid verslechterd is.

In 2012 riep de SVJ in verband met de Dag van de Persvrijheid journalisten op tot het bevorderen van zuiverheid bij het gebruikmaken van het recht op vrije meningsuiting. In een verklaring hield de SVJ een pleidooi voor hoogstaande beoefening van het journalistieke vak. Werkelijk, dit was twee jaar geleden en van enige hoogstaande kwaliteit in de journalistiek is nog steeds geen enkele sprake. Overigens stelde de journalistenvereniging in de verklaring dat de persvrijheid kon worden aangemerkt als 'redelijk vrij'. Verder was in de verklaring te lezen: 'Voor een betrouwbare en waarheidsgetrouwe nieuwsvoorziening onthoudt de journalist zich van persoonlijk commentaar. Het geven van ongefundeerde en of persoonlijke standpunten wordt getypeerd als partijdig, onbetrouwbaar en beïnvloeding van het nieuws. De ontvanger van het nieuws heeft recht op authentieke informatie om een goed beeld te kunnen vormen van een gebeurtenis.'

'Het collaboreren met politieke en maatschappelijke organisaties die onderdeel vormen van het nieuws, wordt door de vereniging veroordeeld. Journalisten die propaganda maken voor een organisatie, propagandamateriaal verstrekken, hun politieke kleur openlijk kenbaar maken en gekleed gaan in propaganda tenue schaden het journalistieke beroep en zullen door de gemeenschap worden bestempeld als te zijn onbetrouwbaar, gekleurd en partijdig. Zij brengen het beroep hierdoor in gevaar', aldus SVJ-voorzitter Wilfred Leeuwin in de SVJ-verklaring.

Een jaar later, mei 2013, zei Leeuwin, in het kader van de Dag van de Persvrijheid, dat Surinamers elkaar constant eraan moeten 'herinneren, dat vrijheid van meningsuiting geen gunst of geschenk is'. 'We moeten vooruit kijken, maar ons er steeds weer aan herinneren dat het recht op vrije meningsuiting en persvrijheid een grondrecht is.'

De zwijgzame SVJ

Dit jaar zweeg de SVJ in alle talen. Het bleef rond de Dag van de Persvrijheid vanuit de journalistenvereniging over het algemeen doodstil. De nauwelijks toegankelijke SVJ kwam niet met een verklaring. Haar voorzitter liet zich nu en dan eens zien en horen.
Een voorzitter die zelden iets van zich laat horen. Een voorzitter van een klein clubje ons-kent-ons. Wilfred Leeuwin, voorzitter van een vereniging die zwijgt op momenten dat haar stem luid zou moeten klinken. Leeuwin, webredacteur bij Starnieuws, de nieuwswebsite die meer lijkt en klinkt dan ze in werkelijkheid is. Webredacteur, niets meer en niets minder. Oud-journalist bij de Ware Tijd en bij de Times of Suriname. Een voorzitter van een journalistenvereniging die vooral te horen is als de journalistiek in Suriname in internationale persvrijheidslijsten weer een of meerdere plaatsen is gestegen of gezakt. Een voorzitter die je zelden hoort wanneer bijvoorbeeld een magazine, een freelance journalist of een uitgever voor de rechter in Kort Geding wordt gesleept. Een voorzitter die je zelden hoort over de erbarmelijke journalistieke- en taalkwaliteiten van journalisten, waaronder ook ongetwijfeld een paar SVJ-leden. Een volzin Nederlands schrijven lijkt welhaast onmogelijk onder het lokale journaille.

SVJ moet zichtbaar, bereikbaar en kritisch naar eigen achterban worden

Neen, kritisch zijn op de eigen achterban kost de SVJ veel moeite en voor zover bekend worden er ook geen serieuze pogingen ondernomen om gestructureerd te werken aan kwaliteitsverbetering van de journalisten en de media. Dat bereik je echt niet met jaarlijks een of twee workshops, waarna deelnemers een nietszeggend certificaat krijgen uitgereikt, of door een paar journalisten een cursusje hier en een cursusje daar van een paar dagen te laten volgen bijvoorbeeld ergens in de VS.

Wanneer gaat de SVJ aan het werk om de journalistieke sector te verbeteren?

Wanneer gaat de SVJ werken aan het verbeteren van de eigen bereikbaarheid?

Wanneer wordt de SVJ een serieus te nemen vereniging, waarin de journalistiek serieus wordt genomen en lef wordt getoond door eens kritisch naar de eigen achterban te kijken?

VHP-Assembleelid Girjasing wil censuur op onschuldige Parbo-commercial

De betuttelende kleinzieligheid van een Surinaams parlementslid

Onschuldige commercial Parbobier valt niet goed bij politicus

10-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Politici in Suriname zijn behoorlijk uniek in de wereld. In het Surinaamse parlement, De Nationale Assemblee, is het niet ongewoon, dat parlementsleden zich te buiten gaan aan ordinaire schreeuw- en scheldpartijen. Daarenboven is het taalgebruik van diverse Assembleeleden van een bedenkelijk laag niveau. Het is geen uitzondering, kijkend naar fragmenten uit een openbare vergadering van het parlement, dat je feitelijk kijkt naar een kleuterklas met door elkaar schreeuwende kleuters die niet naar hun leerkracht willen luisteren. Soms ga je zelfs twijfelen aan het verstandelijke vermogen van een parlementslid.

De geslaagde Parbo-smoes commercial en Girjasing

Het parlementslid Assembleelid Shailendra Girjasing van de Verenigde Hervormings Partij (VHP) deed afgelopen week velen verbazen, toen bekend werd dat hij in een brief aan parlementsvoorzitter Jennifer Geerlings-Simons het verzoek deed om per onmiddellijk een commercial van de Parbo Brouwerij van de Surinaamse televisiestations te laten verwijderen.

Al enige tijd zenden televisiestations een commercial uit waarin echtparen tegen elkaar liegen enkel en alleen maar om een biertje met vrienden te gaan nuttigen. Dit is een bijzonder slecht voorbeeld voor de jeugd. 'Liegen' is geen deugd', aldus Girjasing. Kennelijk is hij onbekend met het gezegde 'een leugentje om eigen bestwil'......

In de commercial worden yoga- en meditatielessen als reden gebruikt door enkele heren om gezellig stiekem, zonder dat de echtgenotes het weten, samen een Parbootje te gaan drinken. Maar, volgens Girjasing, heeft Parbo kennelijk niet veel informatie over wat yoga en meditatie inhouden. Miljoenen mensen ter wereld passen deze technieken toe voor een gezonde leefstijl, wat niet van alcohol kan worden gezegd, aldus de politicus. Met de boodschap in de commercial komt het erop neer, dat men het nuttigen van alcohol boven een gezonde leefstijl plaatst, schrijft het Assembleelid.

Maar, het drinken van een of twee biertjes is toch echt niet schadelijk voor de gezondheid en maakt zeker geen inbreuk op een gezonde leefstijl. Kortom, de politicus drijft door, overdrijft, ziet spoken en plaatst geheel ten onrechte meditatie en yoga op een waarschijnlijk alleen voor hem zichtbaar voetstuk.

'U bent op de hoogte van de discussies van verschillende parlementariërs in uw college waarbij men hun afkeuring heeft uitgesproken over de videoclip en aan de regering ter zake aandacht gevraagd. Tegen alle normen en waarden in, gaat het bedrijf tot heden door tot het doen afdraaien van deze clip in verhoogde frequentie. Op grond van het bovenstaande vraag ik via u aan de regering de vertoning van deze clip op de Surinaamse televisiestations onmiddellijk te willen stopzetten', aldus Girjasing.

Contraproductief en vergezocht

Pfffff.....niet een beetje erg vergezocht meneer Girjasing? Ongelooflijk. Gaat u zich eens bezighouden met echte politieke issues. In ieder geval bezorgt u Parbo nu wel extra (reclame-)aandacht...heeft u daar van tevoren bij stilgestaan? Uw actie werkt dan ook absoluut contraproductief.

Girjasing wil dus met zij brief, dat censuur wordt toegepast op een commercial van een bekende en grote en gerespecteerde en gewaardeerde lokale onderneming. De argumentatie onder het verzoek is heel vergezocht.
Waarom komt de VHP'er nu met zijn kritiek op een onschuldige commercial?
Wie is Girjasing om zo misplaatst en vergezocht en betuttelend te reageren op een leuke commercial? Waarom bleef zijn reactie uit op bijvoorbeeld een commercial van een – voor zover ik mij kan herinneren - pindakaasmerk, waarbij een kleuter met een vinger pindakaas uit de pot haalde en vervolgens die vinger in zijn mond stopte? Dat was toch zeker geen goed voorbeeld voor kinderen meneer Girjasing? Kortom, het is selectieve verontwaardiging bij het Assembleelid.

Al mediterend over tot de orde van de dag onder het genot van een Parbootje
Girjasing, ga gewoon weer over tot de orde van de dag en drink er al mediterend een overheerlijk Parbootje bij.....

Noot:
De Parbo Brouwerij heeft zaterdag 10 mei in De West gereageerd op de brief van Girjasing:


'De Parbo Bier brouwerij vindt dat VHP-parlementariër Shailendra Girjasing spijkers op laag water zoekt. ‘Wij hebben nooit met commercials de bedoeling gehad om mensen te beledigen en te bedriegen en het liegen te stimuleren’, aldus de marketing manager van het bedrijf Eric Dias zaterdag 10 mei 2014 in De West.

Hij reageert op een brief van de parlementariër naar aanleiding van een videoclip van de bierbrouwerij, waarin partners tegenover elkaar smoesjes gebruiken alleen maar om bier te kunnen nuttigen. ‘Het idee achter onze commercials is om 18-jarigen en ouderen op een ludieke manier te veroveren en ervan te overtuigen dat Parbo Bier lekker is’, aldus Dias.
‘De bedoeling van het reclamespotje is echter niet om jongeren aan te zetten tot het nuttigen van bier. Al onze reclames zijn gericht op jongeren van 18 jaar en ouder’, aldus Dias die vervolgens zegt dat de promoactiviteiten die door de brouwerij van Parbo Bier worden georganiseerd, ook voor deze leeftijdsklasse bestemd zijn.

Hierop merkte Dias op dat op het internet te lezen is dat drie glaasjes bier voor een man en twee glaasjes bier voor een vrouw niet slecht zijn. Integendeel is het goed voor de bloedvaten, volgens Dias. ‘Het gros van de Surinaamse samenleving heeft geen moeite met, noch commentaar op dit reclame spotje. Ik wacht de discussie af’, aldus Dias.'

Foutencircus in de Ware Tijd Online en op Starnieuws

Een willekeurige bloemlezing uit periode 2 – 8 mei 2014

Kwaliteit webredacties erbarmelijk

09-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Met regelmaat heb ik bericht over de slechte inhoudelijke kwaliteit, zowel wat betreft taal- als journalistieke fouten, van vooral de zo geroemde nieuwswebsite Starnieuws en de interneteditie van de Ware Tijd. Het is ongelooflijk dat beide media het weten te presteren om werkelijk dagelijks in hun artikelen de taalfout in te gaan. Je gaat je afvragen in hoeverre de redacties van beide media hun werk serieus nemen en of het niet eens tijd wordt dat zij overgaan tot het in dienst nemen van een of twee kwalitatief goede eindredacteuren. Het niveau van de webredacteuren (en 'journalisten') is bedroevend laag en een schande voor het nationale journalistieke veld. Wordt het niet eens tijd dat de in slaap gesuste Surinaamse Vereniging van Journalisten bijvoorbeeld voor haar leden een cursusje Nederlandse taal en of journalistieke vaardigheden gaat opzetten?

Om een beeld te krijgen van het dagelijkse foutencircus op Starnieuws en in de webeditie van de Ware Tijd, volgt hieronder een aardige bloemlezing. Het is niets meer en niets minder dan een willekeurige (!) selectie (!) verzameld in een week tijd. Hoe klein en onbeduidend sommige fouten wellicht ook zijn, het zijn fouten en taal- en journalistieke fouten behoren taboe te zijn in kranten en op nieuwswebsites.

Een willekeurige foutenselectie:

In de Ware Tijd van vrijdag 2 mei 2014 in een artikel met als kop 'Indiase ondernemers op ‘aftasten’ in Suriname':

'(...) Zo zijn er bezoeken gebracht aan verschillende landbouw producenten en zijn ontmoetingen geweest met het ministerie van Landbouw Veeteelt en Visserij en de vicepresident, verteld (= vertelt) ambassadeur Aashna Kanhai. (...)'

'(...) Vrijdag is ook een memory (= memorandum) of understanding getekend met de Surinaamse Voetbal Bond. (...)'

Journaliste Naomi Hoever schrijft in dezelfde krant op 2 mei in een artikel met de kop Abrahams 'Geen regering mogelijk zonder NDP': 
 '(...) Abrhams (= Abrahams) verwijst naar 2010 waar (= toen/in welk jaar) de NDP in combinatieverband heeft deelgenomen aan de verkiezingen en met 23 zetels uit de bus kwam. (...)'

Op Starnieuws vrijdag 2 mei 2014 in een artikel met als kop 'Bouterse: Waterprobleem Commewijne wordt opgelost':

'(...) Het water wordt opgezogen, heel goed gezuiverd, en je kunt hem (= het) gebruiken voor alles. Het is een systeem dat in België wordt gebruikt en het werkt goed. Dit is de meest voor de hand liggende oplossing voor Commewijne.'

Eveneens op Starnieuws, 2 mei, in het artikel 'BEP constateert grote wanverhouding beleid en resultaat'  in de eerste zin:

'De politieke organisatie Broederschap in Eenheid in Politiek (BEP) constateert grote wanverhoudingen tussen de gestelde megadoelen van de regering ten opzichte van (= en) het bereikte resultaat. (...)'

Een dag later gaat het standaard foutencircus gewoon door. Dit is zaterdag 3 mei te lezen in de Ware Tijd Online onder de kop 'Rechterlijke macht blijft samenleving frustreren':

'(...) Hij plaatst ook vraagtekens op (= bij) de aangehouden benoeming van een aantal reeds klaargestoomde griffiers, onder meer (= waaronder), de rechterhand van rechters. (...)'

'(...) Hij vraagt zich verder af als (= of: een veelvoorkomende fout in artikelen, gebruik van het woord 'als' in plaats van 'of') het oponthoud niet in de politieke of etnische sfeer ligt. (...)'

Starnieuws laat een webredacteur zaterdag 3 mei onder andere het volgende schrijven in het artikel 'Suriname riskeert op zwarte lijst te komen van CFATF':

'(...) Na de aanschrijving van de CFATF, heeft zij meteen de regering gevraagd dat die (= om) haar huiswerk in orde maakt (= in orde te maken). (...)'

De Ware Tijd Online plaatste zondag 4 mei een artikeltje met als kop 'Politieauto betrokken bij aanrijding'. Daarin is onder andere het volgende te lezen:

'Een politievoertuig was zondagochtend betrokken bij een aanrijding aan (= op) de Kwattaweg. (...)' '(...) Het vermoeden bestaat dat de eerste auto rechtsaf wilde afslaan terwijl de politiewagen probeerde in te halen met de botsing als gevolgd (= gevolg).'

'Twee slachtoffers, onderwie (= onder wie) een politieagent, werden per ontboden (= met - 'ontboden' is een overbodig en formalistisch woord, dat helaas veel door webredacteuren en 'journalisten' wordt gebruikt) ambulance voor medische hulp afgevoerd naar de spoedeisende hulp. (...)' (van welk ziekenhuis? Er zijn twee ziekenhuizen in Paramaribo met een afdeling spoedeisende hulp. Lezers willen graag weten naar welk ziekenhuis een slachtoffer is vervoerd.)

De volgende dag gaat het foutencircus gewoon weer verder. In een artikel in de Ware Tijd Online over Assembleeleden, die beweren verrast te zijn door de gewijzigde houding van de voorzitter van de Pertjajah Luhur Paul Somohardjo, die nu plotseling - nu hij een paar weken geleden uit de coalitie werd gezet - zich tegen het regeringsbeleid keert, beleid dat hij sinds 2010 heeft gesteund, met als kop 'Collega's geschokt door ommezwaai Somohardjo' is onder andere dit te lezen:

'(...) Een beleid die (= dat) hij mede heeft helpen bepalen en uitvoeren met ministers uit zijn partij. (…)'

Starnieuws brengt dinsdag 6 mei een artikel met de kop 'Adhin wil grote inhaalslag in structuur onderwijs binnenland'. In dit artikel is onder andere deze zin opgenomen:

'(…) In de begroting die nu in behandeling is, zijn volgens hem veel meer middelen vrijgemaakt voor (= om) iets te kunnen doen aan de structuur van het onderwijs in het binnenland. (…)'

Natuurlijk is de Ware Tijd Online dinsdag 6 mei ook niet zonder fouten. Je raakt eraan gewend, aan de fouten. In het artikel 'Abdoelgafoer wast handen in onschuld' is onder andere dit te lezen:

'(…) Dat klopt volgens hem geenszins en roept de mensen die het tegen (= op) hem hebben gemund op "om te bewijzen welk bedrijf van hem is”. (…)

Starnieuws plaatst woensdag 7 mei een artikel getiteld 'Restauranthouders negeren afspraken vuilophaal'.  Daarin is onder andere het volgende te lezen:

'(…) 'Vanuit de afdeling doen wij hard ons best om de verschillende buurten schoon te houden, maar zonder hulp van de burgerij en in dit geval de winkeliers en restauranthouders gaat het ons niet lukken', zegt een geïrriteerde Claudia Maatsen. Zij is waarnemend hooft (= hoofd: Natuurlijk kan er wel eens sprake zijn van een typefout, maar alvorens een artikel te publiceren zou het nog gelezen moeten worden door een eindredacteur. Je vraagt je af of Starnieuws en de Ware Tijd een eindredacteur in dienst hebben.) van de afdeling VOV.'

Natuurlijk ook weer diverse taal- en andere fouten woensdag 7 mei op de website van de Ware Tijd. Zoals in het artikel 'Eerste steenlegging voor sportcentrum Ramgoelam':

'(…) Hij juicht de komst van de sporthal toe, maar denkt zelf dat die te klein zal zijn om alle personen te accomoderen. (= accommoderen) (…)'

'(…) Daarnaast beweegt tachtig procent van de samenleving niet. Ook hebben personen in Ramgoelam soms weinig financiën om de toegang tot bepaalde sportaccomodaties (= sportaccommodaties) te betalen. (…)'

Starnieuws heeft donderdag 8 mei een artikel geplaatst met de kop 'Adna moet opheldering geven over financiële misstanden'. In dat artikel is onder het volgende te lezen:

'(…) Parlementariër Melvin Bouva (Mega Combinatie/NDP) staat er op dat in deze kwestie snel duidelijkheid komt om de volgens hem valse beschuldigingen op (= aan het adres van) jongeren verbonden aan het ministerie, ongedaan te maken. (…)' 

Beneden alle journalistiek peil amateuristisch lagere school niveau
Vorengaande is dus slechts een selectie. Iedere week kan een dergelijke selectie van taal- en andere (journalistieke) fouten in de Ware Tijd Online en op Starnieuws worden vastgelegd.
Het aantal fouten op andere nieuwswebsites (kranten) is beduidend lager.
Duidelijk moge zijn dat het erbarmelijk is gesteld met de kennis onder webredacteuren en 'journalisten' bij genoemde media van de Nederlandse taal. Maar, ook duidelijk moge zijn, dat kennelijk Starnieuws en de webredactie van de Ware Tijd Online niet beschikken over een kwalitatief goede eindredacteur of wellicht helemaal niet beschikken over een eindredacteur. Wil je als mediabedrijf je lezers en kijkers serieus nemen, dan zal er toch echt eens geïnvesteerd moeten gaan worden in kwaliteit. Zoals nu journalistiek in Suriname wordt bedreven is beneden journalistiek peil en zelfs te omschrijven als amateuristisch, lagere school, niveau.

De Surinaamse vermeend politiek analisten

Iedereen die commentaar levert kan zich 'politiek analist' noemen

Gevraagd en vooral ongevraagd commentaar leveren zonder te analyseren

08-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Politiek analisten. Ook Suriname kent ze. Een handjevol. Gevraagd, maar vooral ongevraagd, vinden deze analisten het nodig om via media (kranten, nieuwswebsites) hun commentaar te geven op bepaalde actuele politieke issues. Commentaar, want dat is het. Er is nauwelijks sprake van analyses. De zogenoemde 'politiek analisten' leveren commentaar, omdat zij simpelweg niet in staat zijn, niet over de kennis en kundigheid beschikken, om werkelijk diepgaande, zinnige analyses op papier te krijgen. Zij zijn dan ook geen politiek analisten, maar het klinkt natuurlijk interessant om als zodanig vermeld te worden en dat stempel opgedrukt te krijgen. Feitelijk kent Suriname slechts twee echte politiek analisten en dat zijn een bestuurskundige en een politicoloog. En zij leveren nooit ongevraagd commentaar, maar leveren gevraagd hun politieke analyses.

Wie zijn die zogenoemde Surinaamse politiek analisten? Genoemd kunnen worden Hardeo Ramadhin, Guillermo Samson, Ludwig van Mulier, Marten Schalkwijk en Jan Gajentaan.

Van deze heren zijn er notabene twee woonachtig in Nederland, Van Mulier en de echte bakra Gajentaan. Van hen spant qua hoeveelheid 'analyses' ofwel commentaren Gajentaan (ooit aangetrouwd familielid van ABOP-voorman, voetballer, goudzoeker, spuwer en vechtersbaas Ronnie Brunswijk) de kroon. Tientallen door hem uit zijn pen geperste commentaren zijn terug te vinden op de onbeduidende en a-journalistieke nieuwswebsite GFC Nieuws. Opgemerkt dient ook te worden, dat de 'analisten' verre van objectief en onafhankelijk kunnen zijn. Allen hebben namelijk directe connecties met politieke partijen.

De twee echte analisten die Suriname rijk is zijn de bestuurskundige August Boldewijn en de politicoloog Hans Breeveld.

Zeer oppervlakkig

De commentaren van die zogenoemde analisten zijn over het algemeen zeer oppervlakkig en zouden ook geschreven kunnen zijn door u of ik. Neem Van Mulier. Hij liet bijvoorbeeld in de Ware Tijd van maandag 5 mei weten, dat Pertjajah Luhur-leider Paul Somohardjo op dit moment de meest leidinggevende politicus van Suriname is. Volgens de zogenoemde politiek analist is Somohardjo door president Bouterse in die positie gemanoeuvreerd. Volgens hem heeft Bouterse de fout gemaakt door de Pertjajah Luhur uit de regering te zetten en daarmee een etnische groep politiek buitenspel te zetten. ‘En eigenlijk heeft Bouterse daardoor Somohardjo informeel benoemd als de leider van de oppositie. Want door de man uit de regering te zetten verklaar je dat Somohardjo de hoofdvijand is geworden van de regering en niet de VHP of de NPS’, aldus Van Mulier. Die in het artikel verder nog zegt graag een vrouw als president in Suriname te willen zien. Het commentaar van deze in Nijmegen wonende 'politiek analist' had door iedereen geleverd kunnen worden. Maar, de Ware Tijd-correspondent in Nederland, Eric Mahabier, vond het kennelijk nodig om die Van Mulier eens te benaderen voor een paar leuke quotes. Niets meer en niets minder.

Ludwig van Mulier was overigens in 2010 directeur van vermeend persbureau Associated Newsnetwork Suriname (ANS), voorzitter van de stichting SurOv (Surinamers Overzee), voorzitter van het Surinaams Dichters- en Schrijversgenootschap, opgericht in 1999. Hij exploiteert in Paramaribo een bed & breakfast guesthouse en een gelijknamig muziek- en mediacafé en heeft zich verder volledig toegelegd op het dichter- en schrijverschap, pendelend tussen Suriname en Nederland, zo is te lezen in een overdreven lang 'curriculum vitae' van de man op zijn website.

'Politiek analist' met voor een 'analist' ongebruikelijk stevig taalgebruik

De econoom (!) en directeur van een opleiding in bedrijfswetenschappen (IBW Hogeschool aan de Grote Combéweg in Paramaribo), Guillermo Samson, die graag mr. en drs. voor zijn naam en LL.M Msc. er achter vermeld ziet staan, is de laatste tijd vaste gast aan tafel van het wekelijkse live actualiteitenprogramma 'Door de Bank' van rotibakker Sammy Doerga, op zondagen drie uren lang te zien op Sangeetmala Radio en TV.
Samson lijkt de clown onder de zogenoemde politiek analisten In het programma levert hij scherpe commentaren op actuele issues, waarbij hij er niet voor terugdeinst om mensen persoonlijk op de korrel te nemen. Van werkelijke politieke analyses is helaas geen sprake. Het is vooral wekelijks terugkerende retoriek, stevige taal, kort, veel humor en lachen (vooral om zichzelf) en schreeuwen en veelal ook nog eens onsamenhangend, waarbij hij zichzelf graag centraal lijkt te stellen. Hij staat bekend om zijn scherp en ongenuanceerd taalgebruik. Natuurlijk, met regelmaat slaat hij wel met zijn commentaren de spijker op de kop. Maar, of dat nu moet op de wijze zoals hij dat doet...... Je jaagt al snel mensen tegen je in het harnas, maar wellicht geniet Samson daar juist van. Soit. Ik kijk en luister graag naar hem...., maar, niet te lang want dan wordt het vermoeiend en irritant.

In juli 2013 kwam hij als directeur van Radio FM Gold in opspraak. In opdracht van vicepresident Robert Ameerali kreeg de zender een schriftelijk verbod opgelegd. Het gevolg was dat het zogenaamde en intussen goed beluisterde radioprogramma 'Shockradio' van Samson onmiddellijk moest stoppen.
De belangrijkste redenen voor het verbod waren de zeer beledigende, persoonlijke en vaak denigrerende opmerkingen aan het adres van belangrijke regeringsfunctionarissen. Ook moesten andere bekende personen het regelmatig ontgelden vanwege de gedurfde scherpe kritische uitlatingen van Samson. Vicepresident Robert Ameerali was wekelijks het doelwit van ‘Shockradio’. In het programma werd hij vaak aangeduid als ‘alias pipo de clown’. Toenmalig minister Hendrik Setrowidjojo van Landbouw, Veeteelt en Visserij was in het programma ‘mister windows 95’. Ook oud-minister Shirley Sitaldien van Onderwijs en Volksontwikkeling had last van de verregaande opmerkingen van Samson. Sitaldien die in 'shockradio' ook de ‘culinaire minister’ werd genoemd, werd steeds bekritiseerd vanwege het moeizame onderwijsproces. De minister werd door Samson vaak beledigd voor de verkeerde onderwijsboeken die door het ministerie zijn aangeschaft.
Het was in juli vorig jaar niet bekend of Samson met een ander kritisch radioconcept zou komen. Nu is hij dus, dankzij Sammy Doerga, terug in de spotlight en niet veranderd.
Nu en dan verschijnen commentaren van Samson naar aanleiding van werkelijk van alles en nog wat in in lokale media. Overigens zat hij in april vorig jaar ook in de verkiezingscommissie van de Surinaamse Voetbalbond, toen John Krishnadath werd gekozen als de nieuwe voorzitter van de bond. Van alle markten thuis dus, maar politiek analist? Neen.

Commentaren van 'analist', auteur, oprichter in 1990 van de Janta Partij en oud-districtscommissaris van Nickerie Hardeo Ramadhin (hij publiceerde onder andere in 2013 samen met oud-minister Soewarto Moestadja van Binnenlandse Zaken een boek over het district Commewijne) zijn regelmatig te lezen op de nieuwswebsites Starnieuws, Suirname Herald, Nospang.com en GFC Nieuws.

Af en toe verschijnt ook ergens een commentaar van professor dr. Marten Schalkwijk, als 'politiek analist'. Jaren geleden werd hij voor een politieke analyse zelfs wel eens benaderd door Nederlandse kranten zoals de Volkskrant en het NRC Handelsblad ten tijde van politieke onrust in juni 1999. Deze Schalkwijk, zoon van een Nederlandse zendeling, is socioloog en oud-politicus. Hij was, met zeven anderen, oprichter van de politieke partij Democratie en Ontwikkeling in Eenheid (DOE) in december 1999, welke partij nog steeds een zetel heeft in het parlement die wordt bezet door voorzitter Carl Breeveld (broer van politicoloog Hans Breeveld). Schalkwijk is directeur van het 'Institute for Graduate Studies and Research' van de Anton de Kom Universiteit van Suriname.

Daarnaast is er nog Idris Naipal van wie met regelmaat ingezonden stukken (commentaren) worden geplaatst op nieuwswebsites als Obsession Magazine en GFC Nieuws. Ook hij is niet politiek onafhankelijk en dus niet echt objectief in stukken. Hij is namelijk propagandist bij de VHP (Vooruitstrevende Hervormings Partij).Veel van zijn ingezonden stukken zijn dan ook gericht tegen president en NDP-voorzitter Desi Bouterse en tegen het beleid van de regering Bouterse-Ameerali.

Focussen op analyses Breeveld en Boldewijn

Naarmate de verkiezingen van 25 mei 2015 naderen zal het aantal vermeende politieke analyses van de 'politiek analisten' in kranten en op (hun) nieuwswebsites toenemen. Laten we hopen dat de inhoudelijke kwaliteit van de commentaren van de analisten sterk gaat verbeteren. Want geïnteresseerde potentiële kiezers en politiek geïnteresseerden zitten echt niet te wachten op oppervlakkige ingezonden stukjes die ook door henzelf geschreven hadden kunnen worden. Focus de aandacht vooral op de analyses van mensen als Hans Breeveld en August Boldewijn, dat zijn in ieder geval mensen met voldoende politieke kennis en kundigheid.

 

Maar, ook voor Breeveld geldt, dat getwijfeld zou kunnen worden aan zijn (politieke) objectiviteit en (politieke) onafhankelijkheid. Breeveld is gedurende tien jaren adjunct-secretaris geweest in het congresbestuur van de Nationale Partij Suriname, NPS. Ook is hij korte tijd, 1999, in een zakenkabinet minister van zowel Binnenlandse Zaken als van Regionale Ontwikkeling geweest.....

Tot slot: de anonieme 'politiek analist'

Overigens zijn er politiek analisten die het kennelijk niet aandurven om altijd een 'analyse' te publiceren onder hun echte naam. Dat bleek 21 juni 2013 toen het Dagblad Suriname dit publiceerde: 

'Van een politiek-analist die anoniem wenst te blijven, ontvingen wij een reactie over de voorgenomen reis van President Bouterse naar China. Dit wilden wij onze lezers niet onthouden.

Hoeraaaaaaaaaaa, de president gaat naar Chinaaaaaaaaaaaa. Reeds kort na het aantreden van de regering Bouterse  in 2010 werd gemeld dat de president een bezoek zou brengen aan de Volksrepubliek China. Nu drie jaren later lijkt het te gaan gebeuren, op 21 juni aanstaande vertrekt president Bouterse naar China. Het is heel duidelijk dat het hier niet gaat om een staatsbezoek, maar onduidelijk is ook of het gaat om een werkbezoek.Want volgens de berichten gaat de president in eerste instantie naar China op uitnodiging van een Chinese NGO, waar hij op één van de 2.236 universiteiten een lezing zal houden. Om het gewicht van de te houden lezing aan te geven, is het van belang te weten op welke universiteit de lezing zal worden gehouden en wie de andere sprekers zullen zijn. Wat is de titel van de lezing van de president? (…)'

Herzieningsverzoek Bouterse van 1999-drugsvonnis geen nieuws voor Starnieuws

Veel Nederlandse media berichten over verzoek aan Hoge Raad

07-05-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Terwijl veel Nederlandse media vandaag, woensdag 7 mei 2014, berichten over een door de Surinaamse president Desi Bouterse in te dienen herzieningsverzoek bij de Hoge Raad van het vonnis uit 1999, waarin hij in hoger beroep (na door de rechtbank tot 16 jaar te zijn veroordeeld) tot elf jaar cel werd veroordeeld voor drugssmokkel, doet de bekende Surinaamse nieuwswebsite Starnieuws er het zwijgen toe. Onbegrijpelijk, maar waarom?

De NOS, het NRC, de Volkskrant, Elsevier, RTL Nieuws, Nu.nl, de Telegraaf, RTV Rijnmond en diverse regionale kranten. Een paar voorbeelden van media in Nederland die uitgebreid vandaag aandacht besteden aan het verzoek van Bouterse.

Het nieuws gebracht in Nederland

Volgens de Nederlandse advocate Inez Weski van Bouterse blijkt op basis van nieuw en aanvullend bewijs, dat Bouterse in 1999 onterecht is veroordeeld voor zijn betrokkenheid bij de smokkel van 474 kilo cocaïne van Suriname naar Stellendam in 1997.

De veroordeling van het gerechtshof in Den Haag was toen voornamelijk gebaseerd op verklaringen van de Belgische kroongetuige Patrick van Loon, die getuigde tegen Bouterse in ruil voor strafvermindering. Hij is inmiddels, in het bijzijn van een notaris, op zijn belastende verklaring teruggekomen.

Het Hof sprak Bouterse destijds vrij van betrokkenheid bij vijf andere drugstransporten. Ook vonden de rechters dat niet was bewezen dat de huidige president van Suriname leiding gaf aan het zogenoemde Suri-kartel. Dat was in de ogen van politie en Justitie de misdaadorganisatie die verantwoordelijk was voor de cocaïnesmokkel van Suriname naar Nederland.

Volgens Weski blijkt kroongetuige Van Loon al jaren te hebben geprobeerd terug te komen op zijn voor Bouterse belastende getuigenis. Hij heeft uiteindelijk de advocaat benaderd en in een notariële verklaring laten optekenen dat hij Bouterse onterecht heeft aangewezen als betrokkene van de cocaïnesmokkel naar Stellendam. Van Loon beschuldigde Bouterse onder druk en op initiatief van het Openbaar Ministerie, stelt Weski. 'Daarbij blijken er hem meer gunsten geboden te zijn dan aan de rechter werden gemeld.'

'We hebben na jarenlang onderzoek niet alleen die valsheden, maar inmiddels ook andere ernstige en zorgwekkende dwalingen in deze rechtsgang aan het licht gebracht', verklaart Weski tegenover de media. 'Zoals over gebruikte opsporingsmethoden, de integriteit van het onderzoek en de misleiding van de rechter. De waarheidsvinding leek geen prioriteit meer.' De advocate wil nog niet inhoudelijk prijsgeven wat ze precies heeft ontdekt.

Weski heeft vanwege haar bevindingen de Hoge Raad ook gevraagd om een diepgaand onderzoek naar 'de geconstateerde schendingen van de waarheidsvinding en rechtsgang'. Dit om herhaling in de toekomst te voorkomen.

Weski zei ook, dat Desi Bouterse verwacht dat de Hoge Raad de 'moed en wil heeft zijn oordeel slechts met de wet en het recht als leidraad in volledige onafhankelijkheid te vormen'. 

De Hoge Raad gaat beslissen over herzieningsverzoek.

Toenmalig advocaat in de zaak, Bram Moszkowicz, vroeg in 2002 al om herziening. Volgens hem was de verklaring van kroongetuige Van Loon onbetrouwbaar. Een andere Belgische man, Marcel G., die ook bij het drugstransport betrokken zou zijn, meldde dat Van Loon zijn verhaal verzonnen had, in ruil voor strafvermindering. De Hoge Raad heropende de zaak toen niet.

Tegen Bouterse loopt op verzoek van Nederland een internationaal opsporings- en aanhoudingsbevel. Nu Bouterse president is kan hij wegens immuniteit niet worden aangehouden. Voordien liep hij wel het risico in het buitenland te worden opgepakt.

Graag naar Nederland
Bouterse heeft inmiddels via het persbureau ANP laten weten graag weer eens naar Nederland te komen, maar als de betrekkingen tussen Suriname en Nederland weer normaal zijn.

Hij wist naar eigen zeggen dat deze wending in zijn zaak vroeg of laat zou komen: 'Gods molen draait langzaam, maar zeker.' En als de Nederlandse rechter Bouterse vrijspreekt, zal hij ook weer naar Nederland kunnen reizen. Of hij dat doet, laat hij onder meer 'afhangen van de relatie tussen Nederland en Suriname. Als de zaken tussen Suriname en Nederland weer genormaliseerd zijn, zou het kunnen dat ik ga. Ik vind wel dat de Surinamers in Nederland daar recht op hebben.' Bouterse reageerde overigens op een gedane vandaag uitspraak van zijn Surinaamse advocaat Irwin Kanhai dat hij nog dit jaar een ‘massameeting in Nederland’ zal houden als hij wordt vrijgesproken. Hij zegt dat die uitspraak was bedoeld als een ‘grapje’.

dWT en ANP

In Suriname is het de Ware Tijd die vandaag aandacht besteedt aan het herzieningsverzoek van Bouterse. Maar, de krant beperkt zich tot een stukje, dat is afgeleid van een ANP-artikel van vandaag en dat werd ook nog eens pas rond half drie vanmiddag geplaatst. Niet zo vreemd dat de krant gebruikmaakt van een ANP-bericht, immers de ANP-correspondente in Suriname is de Nederlandse Annelies Brinkman die ook journaliste is in dienst van de Ware Tijd. Kennelijk vond zij het belangrijker om haar bericht eerst in Nederland geplaatst te krijgen alvorens lokale, Surinaamse, media er lucht van zouden krijgen.

Dat Starnieuws, een nieuwswebsite die in Suriname om onbegrijpelijke redenen op handen lijkt te worden gedragen terwijl de journalistiek inhoudelijke kwaliteit van een bedenkelijk laag niveau is, vandaag geen aandacht besteedt aan 'de Bouterse herzienings-zaak' is vreemd. Wel besteedt de webredactie onder andere aandacht aan gedumpt vuil door restauranthouders en winkeliers in Paramaribo, aan de regering van Ecuador die een petitie voor een referendum over de vraag of het Yasuni National Park in de Amazone moet worden opengesteld voor olie-exploratie heeft afgewezen en aan een man die aan zijn benen en armen is gekapt in de buurt Flora te Paramaribo.

Journalistieke blunder

Het geen aandacht schenken aan het herzieningsverzoek van Bouterse is een heuse journalistieke blunder. Inmiddels is het half zes 's middags....... Starnieuws slaapt of heeft specifieke redenen om geen aandacht te besteden aan het herzieningsverzoek van de Surinaamse president.