SURINAME MIRROR - Kwalitatief de beste!

dinsdag 20 augustus 2013

Valse start Caribisch cultureel festival Carifesta XI - Spectaculaire lasershow openingsceremonie kan kritieken niet verbloemen

Op dag van openingsceremonie veel vraagtekens rond toegangskaarten

‘De burgerij heeft 7.000 kaarten gehad’

Decadente modeshow smet op Carifesta – Te veel plotselinge programmawijzigingen

20-08-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De afgelopen weken werd, en nog steeds word, je via radio, krant en televisie bijna doodgegooid met een stortvloed aan promo’s, advertenties, affiches, aankondigingen, et cetera van allerlei Carifesta-activiteiten die van afgelopen vrijdag, 16 augustus, tot en met de laatste dag, 25 augustus, worden gehouden in het land. Het Caribisch culturele festival Carifesta XI werd vrijdagavond 16 augustus officieel geopend met een heuse ceremonie op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo.

Teveel uniformen

Naast een spectaculaire laser/lichtprojectieshow op de gevel van het presidentieel paleis aan het Onafhankelijkheidsplein, was de aanwezigheid van de zogenoemde gewapende machten opvallend. Opmerkelijk. Immers, Carifesta staat bekend als een cultureel festival, maar in Paramaribo werden de eerste minuten van de openingsceremonie overheerst door manschappen van het leger en politie. Goed gedrild marcheerden de muziekkapellen van de gewapende machten over het grote podium.

Enkele minuten later werden de bezoekers op het plein en de tv-kijkers thuis getrakteerd op een vlaggenparade, waarin de vlaggen van de deelnemende landen aan Carifesta werden gedragen door leden van de gewapende machten. Je zou toch verwachten, dat de vlaggen gedragen zouden worden door inwoners uit de participerende landen in traditionele kledij. Maar neen, ook hier moest de wereld getuige zijn van militair- en politievertoon.

Mooie beelden van Starnieuws:

Verbazingwekkend was verder de bar slechte kwaliteit van de presentatoren, Guno Ravenberg en Borger Breeveld. Zij vielen door de mand met hun zeer slechte en gebrekkige Engelse uitspraak. Beschamend voor de vele buitenlandse gasten. Hoe bekend iemand ook moge zijn, de organisatie had voor de openingsceremonie toch met wat beters uit de kast kunnen komen. Ravenberg is een goede ordinaire schreeuwer, maar daar is ook alles mee gezegd. Borger deed gewoon zijn best, maar het zou goed zijn om toch om een paar lessen Engels te gaan volgen.
Laten we het dan maar niet hebben over de houterige aanwezigheid van Odette Miranda van Chetskeys advertising promotion & production (het bedrijf dat de officiële openingsspot van Carifesta heeft gemaakt) en over de afzichtelijke kleding waarin ze trachtte zo vlot mogelijk over te komen. Deze dame wil zelf gewoon altijd in de spotlights staan. Dat stond ze tijdens de openingsceremonie, maar haar aanwezigheid was absoluut geen reclame voor haar zelf.
Let wel, Carifesta staat voor 'The Caribbean Festival of Creative Arts' (sinds 1972) en niet voor een ‘Caribbean Festival of Military Uniforms’. Naar aanleiding van een conferentie, georganiseerd door vooraanstaande schrijvers en artiesten in Guyana, die vonden dat er een jaarlijks terugkerend evenement voor de kunsten moest komen, ontstond onder minister-president Burnham het idee voor dit festival.

Suriname was ook al in 2003 gastland. Tijdens Carifesta 2003 waren er gasten en deelnemers uit alle landen in het Caribisch gebied en natuurlijk uit het eigen land. Anno 2013 blijken er zelfs gasten en deelnemers van de partij te zijn uit Zuid-Korea, Indonesië en Mexico..... Hoever reikt het Caribisch gebied anno 2013?

(Het Carifesta festival vond in 1972 en 2008 plaats in Guyana, in 1976 op Jamaica, in 1979 op Cuba, In 1981 op Barbados, in 1992, 1995 en 2006 op Trinidad & Tobago, in 2000 op St. Kitts and Nevis.)

Het raadsel rond de toegangskaart

Maar, in aanloop naar de openingsfestiviteiten ontstond er plotseling commotie in de samenleving. Suriname werd vanuit het niets onaangenaam verrast door berichten, dat er sprake was van toegangskaartjes voor de openingsceremonie tegenover het presidentieel paleis op het Onafhankelijkheidsplein. Onaangenaam, omdat de organisatie van Carifesta in al haar promo-activiteiten, en dat waren er eigenlijk te veel, met geen woord had gerept over toegangskaarten, laat staan hoe mensen in bezit konden komen van zo’n kaart. Het moest een feest voor het volk zijn en dan verwacht je, dat je door de organisatie wordt uitgenodigd en niet dat je een toegangskaartje moet zien te verkrijgen, die dan ook nog eens allemaal (hoeveel zal overigens altijd een vraagteken blijven) uitgegeven bleken te zijn. Leuk, een openingsceremonie voor het volk...... een openingsceremonie voor een mogelijk van tevoren geselecteerd selecte groep genodigden.

Kaartjes voor burgerij.....
Ene Sandra Sweeb van het zogenoemde Host Country Management Committee (HCMC) beweerde op de openingsdag van Carifesta XI in de Ware Tijd, dat alle kaarten voor de openingsceremonie ‘op’ waren. Ze beweerde glashard, dat er zou zijn omgeroepen dat er kaarten afgehaald moesten worden om aanwezig te kunnen zijn op de openingsceremonie. ‘De burgerij heeft 7.000 kaarten gehad’, zei ze. Maar, later berichtte Starnieuws dat er sprake zou zijn geweest van 5.000 toegangsbewijzen. Volgens de Carifesta-organisatie, aldus Starnieuws, konden er simpelweg niet meer dan 5.000 mensen aanwezig zijn op het plein om de ceremonie, zittend, bij te wonen.

‘Sommige activiteiten zijn gratis en andere weer niet. Mensen moeten elke dag de Ware Tijd volgen, want daarin staat het allemaal aangegeven’, stelde Sweeb. Gekletst, dus. Want, wie is die ‘burgerij’ die 7.000 kaartjes heeft gekregen? Hoe wisten zij van het bestaan van de kaartjes? Tijdens de openingsceremonie werd duidelijk dat het publiek op het plein vooral bestond uit deelnemers aan de diverse Carifesta-activiteiten in de stad en in de districten. Die ‘burgerij’ is mogelijk een behoorlijk selectief gezelschap geweest. De gewone Surinamer die met zijn hele gezin had gehoopt op een mooie avond, zag de toegang tot het plein versperd door dranghekken en hoorde op dat moment pas van toegangskaarten.....

Op sociale media en in reacties onder artikelen in vooral de Ware Tijd op het internet uitten vele mensen hun ongenoegen over de gang van zaken en de onduidelijkheden rond de toegangskaarten:

'Waarom organiseren en communiceren we toch zo vaak onnavolgbaar? Tijdens de maandenlange voorbereidingsfase niets gehoord of gelezen over kaartverkoop, kaart ophalen of iets dergelijks. En nu dit. Eigenlijk staat in dit bericht: kom niet naar het Onafhankelijkheidsplein, want je komt er toch niet op; blijf lekker thuis naar je tv kijken en verstoor ons feestje niet. En dat noemen ze een volksfeest?'

'Nog nooit iets gehoord over kaarten. Als de organisatie claimt dit wel bekend te hebben gemaakt hebben zij dit bewust "op een zeer laag pitje gedaan"! Ik vraag mij af wie die 7000 mensen zijn?'

'Als de journalisten het niet eens wisten, nergens in geen van de spotjes het aangehaald is, kom ik tot de conclusie, dat men slechts een bepaalde groep van de bevolking daar wil hebben - en de rest voor de gek is gehouden.'

‘Ben gewoon weer rustig naar huis gekomen....als Surinamer voel ik me op dit moment gewoon niet gewaardeerd om Carifesta in mijn eigen land mee te maken.

‘Booi, me zus is daar. Ze zegt me het heel plein is gesloten en buiten is propvol. Die mensen zien gewoon niets. Ik voel voor ze hoor. Vind het echt zielig en triest.’

‘Culture show of een militaire show????’

Een dag later, op zaterdag 17 augustus, liet Ivan Graanoogst, hoofd van het HCMC, weten dat de veiligheid in het geding zou komen met meer dan 9.000 mensen op het Onafhankelijkheidsplein.... Maar, er waren toch 7.000 toegangskaarten verstrekt?? Hadden dan nog zo’n 2.000 gewone Surinamers toegelaten kunnen worden op het plein?

‘We hebben een seatingprobleem. Ik wil graag 500.000 mensen op het plein, maar ik kan er slechts 9.000 accommoderen’, zei Graanoogst ’s avonds op de Ware Tijd Online.

Net als Sweeb komt ook Graanoogst met het sprookje dat mensen op de hoogte konden zijn van het feit dat je alleen met een toegangskaartje de openingsceremonie kon bijwonen. Het was volgens Graanoogst vanaf het begin duidelijk, dat er kaarten nodig zouden zijn voor de openingsceremonie van gisteren. ‘Dat is de enige manier waarop we het zaakje een beetje in goede banen konden leiden’, beweerde Graanoogst, die kritiek weg wimpelde dat het onduidelijk zou zijn geweest dat er kaarten beschikbaar waren. ‘Het was een komen en gaan aan de Lim A Postraat van mensen die hun ticket kwamen halen. En iedereen die daar zat, had een kaart. Dus hoe wisten mensen het niet?’ Maar, zo zei hij ook, de communicatie over de kaarten had beter gekund........

Waarom kan de organisatie niet erkennen dat ze geblunderd heeft met de gang van zaken rond de vermeende toegangskaarten, 7.000, 5.000 of hoeveel of hoe weinig dan ook, en dat ze dat gegeven had moeten meenemen in al haar promo’s, commercials, persberichten, enzovoorts en op affiches?

Weinig belangstelling voor openingsfilm Filmfestival en voor vertelavond

Tijdens haar openingsspeech, zondagavond 18 augustus, van het Carifesta Filmfestival in TBL Cinemas zei de oud-NOS Journaal correspondente Hennah Draaibaar van TBL: 'De beste producties van twintig filmmakers uit het gehele Caribisch Gebied zijn uitgekozen om vijf dagen lang, tot en met 23 augustus, het filmminded publiek te veraangenamen. We hebben meer dan 125 inzendingen ontvangen en hebben de crème de la crème gekozen. Het gaat onder andere om feature films, animatiefilms, short films, documentaires en music video's. Kortom de mooiste werken van Caribische filmmakers zullen vertoond worden.’
Maar, de openingsfilm, de grijs gedraaide Surinaamse film ‘Wan Pipel’, trok echter bedroevend weinig belangstellenden. Je kunt je afvragen of de keuze voor deze film wel zo verstandig was. Daarnaast bestaat het merendeel van de te vertonen ‘films’ uit korte documentaires van nog geen twintig minuten lengte, zo hoorde ik de echtgenoot van Draaibaar, Eddy Wijngaarde, op tv zeggen. Niet echt aantrekkelijk voor een gezellig avondje Carifesta ‘film’ kijken.....

Een andere activiteit blijkt ook een bedroevend laag aantal bezoekers te hebben getrokken.In het auditorium van verzekeringsmaatschappij Self Reliance worden dagelijks vertelavonden gehouden. Maar, aldus de Ware Tijd van vandaag, afgelopen zaterdag (17 augustus) werd de avond afgelast, ‘vanwege gebrekkige afstemming’ en de volgende avond werd het aanvangstijdstip ‘ruimschoots overschreden’. Met slechts drie personen in de zaal, werd er gewacht. Uiteindelijk was er toch nog gelukkig een handjevol mensen en konden de verhalen beginnen, aldus de krant.

Schandelijk en smet op volks Carifesta XI

Een schandelijke Carifesta-activiteit, die niet voor gewone mensen toegankelijk was, werd pijnlijk duidelijk door de decadente zogenoemde ‘grandeur fashionshow’ 19 augustus in hotel Royal Torarica. Volgens een bericht van webredacteur Wilfred Leeuwin 15 augustus op Starnieuws zouden diverse ‘top modeontwerpers uit de Caribische regio’ deelnemen om hun creaties te tonen. Het was het enige betaalde evenement tijdens Carifesta. De zogenoemde ‘hoofdcoördinator’ van de modeshow, ene Wilma Stomp (modeontwerpster), zei dat de show werd gehouden ‘op verzoek van de Caribische landen’. Met droge ogen zei ze, dat een kaartje voor ‘dit topevenement’ SRD 250 (!) kost.

- Wie zaterdag 17 augustus of zondag 18 augustus Carifesta-activiteiten in het openlucht museum Fort Nieuw Amsterdam wilde bijwonen betaalde slechts SRD 3..... Het bijwonen van een optreden van een kung fu-groep uit China in de Anthony Nesty Sporthal kostte bezoekers SRD 25. Ook dat had de organisatie overigens nergens vermeld.... -

Starnieuws: ‘De showcoördinator is ervan overtuigd dat ondanks het een betaalde activiteit is, het evenement een groot succes zal worden. “Ik denk dat de meeste kaarten nu al zijn verkocht”, zegt Stomp. Landen die aan de Grandeur fashionshow mee doen zijn: Belize, Haïti, Guyana, Suriname, Cuba, Trinidad & Tobago en St.Lucia.'

Die dame Wilma Stomp heeft gezorgd voor een smet op het Carifesta-festival door de modeshow ontoegankelijk te maken voor de gewone, de doorsnee Surinamer. Hoe durf je tijdens een volksgebeuren een exorbitante hoge entreeprijs te vragen voor een paar wandelende kledingstukken? Mode waarschijnlijk alleen bestemd voor ‘the upper class’, voor een klein select decadent groepje mensen. Kennelijk vond de media de fashionshow ook niet interessant genoeg: ik heb geen enkel bericht over de show gevonden.

Een globaal affiche-overzicht van Carifesta-festiviteiten:

Constant wisselend programma zorgt voor irritatie onder bezoekers

Inmiddels is het dinsdag 20 augustus. Nog steeds word je overspoeld met Carifesta. Ik vrees dat het festival uitloopt op een gedeeltelijke mislukking. Het programma is te vol, te veel, te onduidelijk en duurt te lang. Mensen dreigen daardoor Carifesta-moe te worden. Daarenboven blijkt het programma constant aan plotselinge veranderingen onderhevig te zijn en dat getuigt van een slechte organisatie. Hieronder is goed te zien wat er zoal alleen vandaag al is gecanceld....!

Volgens de Ware Tijd van vandaag bleek het ‘rammelende’ programma in het weekeinde voor veel ergernis onder bezoekers gezorgd te hebben.

‘Ik ben helemaal van Commewijne gekomen om een ontspannen Carifesta-dag te beleven met mijn kinderen. Ik ben eerst naar de Palmentuin geweest, daar was er heel iets anders dan er op het programma stond. We besloten ook Thalia aan te doen voor optredens van Venezuela en Argentinië die na het optreden van Marlene's Dance Company zouden volgen. We werden echter aangezet de zaal te verlaten, omdat de twee optredens na het ballet geen voortgang zouden vinden. Heel lastig vind ik dat’, aldus een van de teleurgestelde bezoekers in de Ware Tijd.

Een andere bezoekster klaagde over een optreden dat gepland stond in de Anthony Nesty Sporthal: ‘Ik kwam daar voor de Kung Fu-groep uit China die zou optreden om zes uur. Bleek het later acht uur te zijn en was de toegang SRD 25 voor een volwassen persoon en SRD 15 voor een kind. Nergens was dat vermeld. Gingen we naar het plein voor Country-avond van Trinidad en niemand meldt dat het niet doorgaat. Congreshal leeg, geen steelband optreden. Het is een zooitje.’

Ivan Graanoogst, van de Carifesta-organisatie, stelt gewaarschuwd te hebben voor veranderingen in het programma. ‘Dit is in feite een kenmerk van Carifesta. Sommige groepen zeggen af, anderen komen erbij. Maar dat ontslaat ons niet van de verplichting een goed programma in elkaar te zetten.’ Overigens toont ook de speciale Carifesta-website haken en ogen in het programma. Ook daarop reageert Graanoogst tegenover de Ware Tijd van vandaag te gemakkelijk: ‘Ja, soms moet de website nog bijgewerkt worden. Dat kan ook gebeuren.’

Graanoogst is geen organisator – hij heeft een militaire achtergrond en geen culturele- of organisatie-achtergrond - en zijn aangevoerde argumenten zijn eenvoudig weg te blazen, van tafel te vegen. Op een stuntelende wijze wuift hij arrogant gerechtvaardigde en terechte kritieken weg, alsof hij die niet serieus neemt. Had er gewoon voor gezorgd, dat alles tot in de puntjes is geregeld en contractueel is vastgelegd. Check van tevoren bij alle buitenlandse deelnemers of en wanneer ze in Suriname arriveren. Zie erop toe dat geplande activiteiten als gepland doorgang kunnen vinden en wijzig desnoods op tijd het
activiteitenprogramma, ook op de website.

Carifesta in toekomst: twee of drie dagen

Waarom in de toekomst Carifesta niet beperken tot een dag of drie en op een centrale locatie? Suriname anno 2013 is te klein voor het organiseren voor een groots festival als Carifesta. Het festival kan niet slechts gedragen worden door een mooie lasershow tijdens de openingsceremonie. Die schittert nu nog in je ogen, maar wat er tot vandaag verder aan activiteiten is geweest verdwijnt in het niets.

Niets lijkt te zijn gelukt: zelfs is het de regering, gelukkig, niet gelukt om alle zwervers gedurende Carifesta uit de stad te verwijderen en op te sluiten in het Psychiatrisch Centrum Suriname.....want dak- en thuislozen in Paramaribo zou voor de buitenlandse gasten geen fraai aangezicht zijn, alsof zij niet bekend zijn met zwervers in hun eigen steden. En menig buspassagier gooit gewoon zijn petflesje of leeg zakje snoep uit het raampje op straat: de regering had buschauffeurs gevraagd er tijdens Carifesta op toe te zien dat passagiers geen afval naar buiten gooien. Maar, na het festival mogen buspassagiers gewoon weer hun rotzooi op straat knikkeren......

En....wat heeft het allemaal gekost?

Grote vraag is, hoeveel het festival Suriname en dus de bevolking gaat kosten. In juli 2012 maakte de organisatie bekend dat het organiseren van Carifesta wordt begroot op SRD 17 miljoen. Algemeen bekend is echter, dat begrotingen – voor wie of wat dan ook – in de regel fors worden overschreden...... Op naar het volgende schandaaltje?

donderdag 15 augustus 2013

Ondanks belofte MinOV leerkrachten naschoolse opvang nog steeds niet uitbetaald

Ministerie houdt leerkrachten schaamteloos met loze beloftes aan het lijntje

Toekomst succesvol project Naschoolse Opvang in gevaar?

15-08-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Assembleeleden van zowel coalitie als oppositie hebben vandaag hun ongenoegen geuit, omdat leerkrachten en leveranciers bij het project Naschoolse Opvang nog steeds niet zijn uitbetaald. De onlangs aangetreden minister van Onderwijs en Volksontwikkeling Ashwin Adhin, die voor het eerst het parlement toesprak, gaf aan dat administratieve problemen ervoor zorgen dat de uitbetaling maar uitblijft. Dit bericht donderdag 15 augustus 2013 de Ware Tijd Online.

De redactie van Obsession Magazine ontving in de eerste week van augustus al berichten van leerkrachten, dat zij nog steeds niet waren uitbetaald.

Medio juli heeft het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling (MinOV) een persbericht (zie hieronder) verzonden waarin onder andere werd vermeld, dat er een bijeenkomst was geweest van leden van de Commissie Naschoolse Opvang en Begeleiding, directie en staffunctionarissen van het ministerie, functionarissen van de financiële afdeling en de afdeling Comptabiliteit van het MinOV en CeBuMa. Ook vertegenwoordigd was de vaste Commissie van Onderwijs in De Nationale Assemblee.

‘Afspraken

De uitbetaling van de betalingsachterstanden over de maanden januari 2013 tot en met april 2013 zullen eind juli 2013 geschieden. De achterstanden over mei en juni 2013 worden eind augustus 2013 weggewerkt.

De uitbetaling van juli 2013 vindt eind september 2013 plaats.’

Obsession Magazine heeft op 6 en 10 augustus het ministerie voor een reactie benaderd naar aanleiding van de informatie die de redactie ontving van leerkrachten die nog steeds niet waren uitbetaald. Tot heden heeft, aldus de redactie, het ministerie gemeend niet te hoeven reageren. Ook het NDP-Assembleelid Melvin Bouva, voorzitter van de Vaste Commissie van Onderwijs en Volksontwikkeling in De Nationale Assemblee, is op genoemde dagen door de redactie van Obsession Magazine benaderd voor een reactie, maar ook de heer Bouva vond het niet nodig om te reageren.

Bouva accepteert uitleg Adhin

Bouva heeft vandaag in het parlement wel gereageerd. ‘Wat gebeurt er? Waarom hebben de mensen hun geld nog niet?’, vroeg hij en drong aan op snelle betaling. Oppositielid Patrick Kensenhuis bracht onder de aandacht dat de betalingsachterstanden uiterlijk eind juli zouden zijn ingelopen. Kensenhuis riep op tot evaluatie van het project.

‘Er is een probleem in het land als mensen diensten verrichten en niet betaald worden’, sprak parlementsvoorzitter Jenny Geerlings-Simons. Om het probleem aan te pakken heeft het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling ook de administratieve kant van het project naar zich toegetrokken.

Adhin gaf aan, dat de meeste personen die al een betaalslip hebben, uiterlijk eind september zullen worden uitbetaald. Assembleeleden waren niet helemaal tevreden met de beantwoording, maar namen voor het moment hiermee genoegen, aldus bericht de Ware Tijd.

De Assembleeleden dringen dus niet aan op snelle uitbetaling aan leerkrachten, die al vele maanden op hun loon wachten en al vele maanden kennelijk aan een lijntje van MinOV worden gehouden, dat steeds weer met dezelfde verklaringen komt. Onderstaand persbericht laat aan duidelijkheid over de betaling niets te wensen over, maar ook de in dat bericht gedane toezeggingen worden niet nagekomen.

Minister Adhin heeft geen goede verklaring gegeven waarom de salarissen pas uiterlijk eind september kunnen worden uitbetaald, terwijl MinOV half juli in het persbericht duidelijk heeft aangegeven wanneer salarissen over welke maanden zouden worden uitbetaald. De leerkrachten houden daar rekening mee, vooral nu het vakantie is. Maar, weer komt het ministerie haar toezeggingen niet na en laat leerkrachten in het ongewisse.

Hetzelfde ministerie pronkt met het project Naschoolse Opvang, maar lijkt de dragers van het succesvolle project, de leerkrachten, niet serieus te nemen. Leerkrachten in dit project raken meer en meer gedemotiveerd, waardoor de toekomst van het project in gevaar komt. De wijze waarop MinOV haar leerkrachten in de naschoolse opvang behandeld is welhaast schandelijk en respectloos te noemen.

Leerkrachten in de naschoolse opvang moeten weer wachten op het loon waar ze al vele maanden recht op hebben. Natuurlijk zullen zij zich afvragen of deze keer het ministerie wel haar toezegging, uitbetaling eind september, nakomt. De twijfel zal groot zijn en het vertrouwen en de motivatie om na de vakantie verder te werken in het project zullen afnemen.

Het persbericht van MinOV van half juli 2013:

Noot:

Op 30 juni besteedde ik ook al aandacht aan de schandelijke wijze waarop MinOV omgaat met leerkrachten in de naschoolse opvang.

Het complottheoriespook duikt op in Suriname

Coalitie zou via criminaliteit en ‘krachten in Nederland’ zouden via social media onrust willen stoken in Suriname

Minister Belfort en oud-president Wijdenbosch vliegen uit de bocht

15-08-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De Surinaamse politiek en politiek betrokkenen lopen zich anno augustus 2013 al warm voor de parlementsverkiezingen in 2015. Er wordt nog niet echt campagne gevoerd, maar er zijn signalen die erop duiden, dat leden van De Nationale Assemblee (het Surinaamse parlement), leden van politieke partijen en sympathisanten van politieke partijen en anderen elkaar al aan het bestrijden zijn. Sommigen schieten hierbij echter finaal door, verliezen de realiteit uit het oog, zien spoken en beweren de meest absurde zaken over hun vermeende opponenten.

Deze week waren het de minister van Justitie en Politie, Edward Belfort, en de oud-president van Suriname èn regeringsadviseur Jules Wijdenbosch die blijk gaven kennelijk in een andere wereld te leven. Zij hebben opmerkingen gemaakt, waarbij je je in alle redelijkheid kunt afvragen of zij nog wel beschikken over redelijke verstandelijke- en volwassen vermogens om helder te kunnen denken. Opmerkelijk is het overigens – en dat geef te denken (!) – dat het alleen de lokale krant de Ware Tijd is die over beide zaken heeft bericht.

Ongefundeerde en ongeloofwaardige opmerkingen

Beide heren zien spoken en trachten zelf onrust te stoken in het politieke en maatschappelijke veld met hun gedane ongefundeerde en ongeloofwaardige opmerkingen. Beide heren blijken ook niet vies te zijn van het opwerpen van de meest bizarre complottheorieën.

Als deze heren op deze wijze denken een bijdrage te kunnen leveren aan het creëren van een vijandige en onvriendelijke sfeer in politiek en maatschappelijk Suriname op weg naar de verkiezingen van 2015, dan wordt het wellicht tijd voor een tijdelijke verplichte opname in het Psychiatrisch Centrum Suriname, waar deze dagen – vanwege het Caribische culturele Carifesta XI festival – tegen hun wil dak- en thuislozen tijdelijk worden opgesloten, omdat de regering zo graag tijdens het Carifesta XI (van 16 tot en met 25 augustus) een schoon Paramaribo wil.

Minister Belfort en zijn ‘politieke scenario’ achter ‘verruwing’ misdaad

Minister Belfort, die toch al bekend staat vanwege zijn ferme uitspraken en stiefmoederlijke wijze van optreden, beweerde deze week dat er een ‘scenario’ schuil gaat achter de ‘verruwing’ van de misdaad in Suriname. Dat er de laatste weken nogal wat gewelddadige roofovervallen hebben plaatsgevonden, schrijft ‘vadertje’ Belfort toe aan een politiek scenario. De opmerking van Belfort lijkt erop te duiden dat hij gelooft in complottheorieën, die veelal niet gestoeld zijn op welk concreet bewijs dan ook.

‘Er wordt tegen anderen gezegd, ga stelen, zodat wij kunnen schreeuwen dat de criminaliteit is gestegen’, zei Belfort. Hij zei verder gisteren, 14 augustus 2013, in de Ware Tijd, dat ‘wanneer mensen niet in de coalitie zitten’ het hen goed uitkomt om ‘hier en daar berovingen te schreeuwen’.

Maar, hoe serieus is een minister als die tijdens een vergadering van De Nationale Assemblee zijn tong uitsteekt in de richting van een parlementslid? Dat deed Belfort eind juli van dit jaar tegen politicus Mahinder Jogi van de VHP (Verenigde Hervormings Partij).

Hij vindt NDP’er (Nationaal Democratische Partij, waarvan president Desi Bouterse voorzitter is) en Assembleelid André Misiekaba aan zijn zijde. Die heeft ooit al eens voor dergelijke ‘scenario’s’ gewaarschuwd. ‘Het was twee tot drie jaren terug toen ik dit voor het eerst aanhaalde. Ik had duidelijke indicaties, dat dit gebeurde en heb de informatie ter bestemder plek gedeponeerd.’ Hij wil niet in het openbaar aangeven uit welke hoek criminaliteit werd aangezet. ‘Het punt is dat het vanuit bepaalde autoriteiten kwam. Maar de bronnen kunnen niet prijs worden gegeven. De minister heeft de nodige instrumenten om tot onderzoek over te gaan en de geëigende maatregelen te treffen’, aldus het NDP-parlementslid.

Misiekaba en Belfort zeggen dus maar wat, zonder daarvoor met concrete bewijzen te komen, vermeende bronnen worden niet geopenbaard, en media springen er uiteraard bovenop, zonder - maar dat is gebruikelijk onder het Surinaamse journaille – werkelijk kritische vragen te stellen en de opmerkingen van de heren tegen het licht van de werkelijkheid van vandaag de dag te houden. Diverse niet onafhankelijke en niet objectieve journalisten onder het lokale journaille lijken maar wat (al te) graag mee te werken aan het creëren van onrust....een kwalijk gedrag, met dank aan de lokale persvrijheid die er dus absoluut is.

Oud-president Wijdenbosch en zijn social media spookbeelden

Een dag na de opmerkelijke en ongefundeerde uitspraken van minister Belfort was daar plotseling vanuit Nederland oud-president Jules Wijdenbosch. Deze adviseur van president Desi Bouterse verzorgde gisteravond, op uitnodiging van de Stichting Collectief Overzee Suriname in Amsterdam Zuidoost, een lezing over de relatie tussen Suriname en Nederland en de rol die met name het Surinaamse bedrijfsleven kan vervullen in de ontwikkeling van Suriname.

Maar, hij bleek plotseling van de thema-onderwerpen af te wijken en toverde een konijn uit zijn hoge hoed: in Nederland zijn krachten actief die zogenoemde social media gebruiken om onrust in Suriname te veroorzaken. Ook dit werd bericht door de Ware Tijd in haar editie van donderdag 15 augustus. Volgens Wijdenbosch zou in Suriname een ‘serieus onderzoek’ gaande zijn. Wie of dat dat ‘serieuze onderzoek’ zouden uitvoeren, werd niet door Wijdenbosch bekendgemaakt. Hoe geloofwaardig was de opmerking van de man?

Volgens Wijdenbosch moet sociale onrust ervoor zorgen dat de huidige regeringscoalitie in gevaar komt. ‘Wij zijn alert in Suriname en zullen erop toezien, dat slechts Surinamers in Suriname hun oordeel over het al dan niet continueren van de huidige regeringscoalitie mogen geven en geen niet-Surinamers van buiten’, aldus Wijdenbosch, die verder niet op de kwestie in ging.

Wijdenbosch gooit een balletje op en dat balletje wordt opgevangen door de correspondent van de Ware Tijd in Nederland, Eric Mahabier. De opmerkingen van Wijdenbosch worden echter op geen enkele wijze onderbouwd. Het zijn slechts loze kreten.

Natuurlijk, op bijvoorbeeld Facebook zijn allerlei politiek getinte zogenoemde ‘groepen’ waar Jan en Alleman van alles ‘posten’, om anderen te prikkelen en uit te dagen. In dergelijke groepen wordt veel geschreeuwd en wordt veel onzinnigs geplaatst. Van muggen worden olifanten gemaakt. Complottheorietjes zien daar het levenslicht en nu en dan druppelt een gecreëerd verhaal naar buiten en kruipt verder via andere social media en nu en dan belandt een gecreëerd in verhaal bij een zogenoemde mediawerker, bij een Assembleelid, een partijlid van de NDP (coalitie) of NPS (Nationale Partij Suriname, oppositie) of bij wie of wat dan ook.

Onzin op Facebook van malloten uit verveling en tijdverdrijf

Maar, dat mensen in Nederland op social media als Facebook bewust actief zijn om willens en wetens onrust in Suriname te creëren, zoals Wijdenbosch heeft beweerd, neem ik met een grote korrel zout. Zo kun je op alle slakken zout leggen.
Veel Facebookgebruikers zijn gewoon niet serieus te nemen.
Veel van wat Facebookgebruikers aan berichten plaatsen in ‘groepen’ en op andere Facebookpagina’s is ook niet serieus te nemen, vooral gelet op het gebezigde taalgebruik, dat ver af staat van welk niveau dan ook.

Laat Wijdenbosch zich druk maken om andere zaken in Suriname die wel zijn aandacht zouden moeten verdienen, dan om een paar Facebook-malloten die vanuit verveling en tijdverdrijf allerlei onzin verkondigen in berichtjes enkel en alleen om te provoceren en vermeende (politiek gekleurde, groen en paars) opponenten uit de tent te lokken.

maandag 12 augustus 2013

Stichting Auteursrechten Suriname (SASur) in ongewisse over toekomst

Stilte bij zowel SASur als muziekgebruikers

Organisatie laat waarschuwend geluid horen in richting Carifesta XI

12-08-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - De Stichting Auteursrechten Suriname, SASur, is in het ongewisse over de toekomst. De Kort Gedingrechter besloot op 11 juli 2013 om de kwestie rond de intrekking van de beschikking van SASur op 17 mei door minister Edward Belfort van Justitie en Politie te verwijzen naar de gewone rechtsgang. Tegen de uitspraak is de auteursrechtenorganisatie in hoger beroep gegaan.

De organisatie laat bij monde van haar voorzitter Prim Ramlal vandaag, maandag 12 augustus 2013, weten te hopen dat er spoedig een uitspraak volgt.

Ramlal: ‘SASur mag vanwege de intrekking van de beschikking wettelijk niet bemiddelen, maar wel verbodsacties uitvoeren via de rechter. Dit vergt echter veel inspanning, vandaar dat wij hebben gemeend om het voorlopig rustig aan te doen.’

Maar, ook aan de zijde van de muziekgebruikers blijkt de rust te zijn teruggekeerd. Hun laatste actie was het sturen van brieven naar internationale auteursrechtenorganisaties, met wie SASur in contact staat, om beklag te doen over de Surinaamse auteursrechtenorganisatie.

‘Zij hebben op geen enkele brief een reactie ontvangen. Onze internationale zusterorganisaties zeggen SASur door dik en dun te zullen ondersteunen. Het opzeggen van wederkerigheidsovereenkomsten met SASur is voor hen geen optie om hun muziekwerken hier te legaliseren’, aldus Ramlal.

Overigens zegt de SASur-voorzitter begrepen te hebben dat er andere bewegingen zijn internationaal ‘en we wachten die ontwikkelingen af’. De internationale auteursrechtenorganisatie CISAC (Confédération Internationale des Sociétés d´Auteurs et Compositeurs) had minister Belfort in juni gemaand een oplossing te vinden in de auteursrechtenkwestie. Als de situatie onveranderd zou blijven, zou het ook verboden zijn muziek van het internationaal repertoire te gebruiken tijdens het Caribisch culturele festival Carifesta, dat van 16 tot en met 25 augustus wordt gehouden in Suriname.

Prim Ramlal laat dan ook vandaag een waarschuwend geluid horen in de richting van de organisatie van het culturele festival, waar deze dagen overal in het land veel reclame voor wordt gemaakt.

Carifesta XI

Ramlal: ‘Carifesta zou wettelijk geen muziek mogen gebruiken tijdens het festival, omdat zij simpelweg geen toestemming daarvoor heeft. Alleen SASur zou die toestemming kunnen geven, maar dat kan niet meer vanwege de intrekking van de beschikking door het ministerie van Justitie en Politie. Muziekgebruik zal dan ook veelal illegaal zijn tijdens Carifesta en de overheid lijkt dat toe te juichen. SASur heeft de opdracht om alle muziekgebruik zo nauwkeurig mogelijk bij te houden, om achteraf een schadeclaim jegens de overheid in te kunnen gaan dienen. Die zal ongetwijfeld vele malen hoger zijn dan de licentierechten die ze zou moeten betalen. Deze werkwijze geldt trouwens ook voor overige muziekgebruikers welk beurtelings aangepakt zullen worden. Wettelijke vrijbrief voor muziekgebruik heeft niemand, zelfs de overheid niet.’

SASur-voorzitter Ramlal stelt verder dat zijn organisatie altijd heeft getracht met gebruikers te praten, maar zonder beschikking zal dat alleen bij gesprekken blijven, want licentie- overeenkomsten sluiten mag SASur niet meer. ‘Zelfs de gesloten overeenkomsten zijn nu komen te vervallen en nu denk men dat muziekgebruik gratis is geworden, althans met de intrekking van onze beschikking heeft minister Belfort die indruk gewekt. Hij heeft echter niet verder gewerkt aan een ander alternatief om de licentiewerkzaamheden te continueren’, zegt Ramlal.

Overheid zit goed fout

Hij vervolgt: ‘Voor SASur is het nu ook de vraag, rara, hoe verder met deze overheid die de ontwikkeling op dit gebied koud laat. SASur is nu aan haar lot overgelaten. Er is naar ons inziens sprake van onbehoorlijk bestuur, met verwaarlozing van in ieder geval de hoor- en vertrouwensbeginselen. Het rechtszekerheidsgevoel zijdens de makers als gebruikers van muziek ontbreekt momenteel geheel op dit gebied. Ik heb recentelijk heel goed naar een interview van een van de staatsadvocaten geluisterd. Deze reageerde huiverig en met gemengde gevoelens op het vonnis. Kennelijk heeft ze zelfs na een kleine tijdwinst ook snel door dat de overheid goed fout zit.’

Het vonnis in Kort Geding van 11 juli 2013:

Noot:

Vlak voor de intrekking van de beschikking door de minister van Justitie en Politie had O-News (Bijlhout Media) een gesprek met Prim Ramlal. Naar aanleiding van het feit dat de auteursrechtenkwesite boven het Caribisch festival Carifesta hangt, dat van 16 tot en met 25 augustus wordt gehouden in Suriname, heeft O-News besloten om de gesprekken met Ramlal 'te delen met het grote publiek':

donderdag 8 augustus 2013

Bioloog Ouboter: 'Duurzame goudwinning mogelijk'

Hoofd Zoölogische Collectie Surinaamse universiteit trapt open deur in

Goudzoekers weten dat duurzame goudwinning mogelijk is, maar zijn vooralsnog niet bereid erin te investeren

Onvoldoende overheidssteun

08-08-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - 'Duurzame goudwinning en behoud van biodiversiteit is mogelijk als een aantal stappen worden gezet. Dat vindt Paul Ouboter, hoofd van de Zoölogische Collectie van de Anton de Kom Universiteit van Suriname.'

Dit is de eerste alinea van een artikel in de Ware Tijd van vandaag, donderdag 8 augustus 2013, geschreven door de Nederlandse 'milieu'journaliste Astrid van Oostrum. Aanleiding is het deze week in Paramaribo gehouden tweedaagse internationale congres over biodiversiteit in het zogenoemde Guyanaschild. Ouboter, bioloog, hield daar een inleiding over de impact van goudwinning op het milieu.

Verschillende landen in het Guyanaschild (het Guyanaschild bestaat uit Guyana, Suriname, Frans Guyana, Brazilië, Venezuela en Colombia) hebben te maken met kleinschalige goudmijnbouw en de natuur vervuilende wijze waarop dat gebeurt. In de kleinschalige mijnbouw wordt het giftige kwik gebruikt. Kleinschalige goudwinning is een belangrijke inkomstenbron, maar het is ook een groot milieuprobleem, aldus Van Oostrum in haar artikel. Weer een open deur. Het zijn algemene bewoordingen en werkelijk op geen enkele wijze enig nieuws inhoudend.

'Dit wordt nog eens groter door de afwezigheid van milieuwetgeving en de focus van regeringen op de goudwinning', aldus Ouboter. 'Ontbossing, vernietiging van de hydrologie, vertroebeling van kreken en rivieren en verandering in aquatische vegetatie en vissen. Het kwik in de voedselketen van de lokale leefgemeenschappen levert ook volksgezondheidsproblemen op.'

Ouboter heeft deel uitgemaakt van verschillende kwikonderzoeken en luidt al jaren de noodklok wat kwikvergiftiging betreft, schrijft de Ware Tijd.

'Suriname heeft al een stap gezet om de goudsector te ordenen.' Verder stelt hij zonering, milieuwetgeving, bewustwording en trainingen in kwikvrije goudwinning voor, aldus de krant.

Berichtgeving kritiekloos en weinig informatief voor lezers
Het is zeer te betreuren dat de krant in haar berichtgeving zo oppervlakkig en voor de lezers weinig informatief en kritiekloos is. Van Oosterum kopt 'Ouboter: Duurzame goudwinning mogelijk'. Als lezer verwacht je in het artikel ergens terug te kunnen vinden hoe hij dat, het mogelijk maken van duurzame goudwinning, in Suriname gerealiseerd wil zien.

Het moge toch zo langzamerhand algemeen bekend zijn dat goud, kleinschalig, gewonnen kan worden zonder het gebruik van kwik. Wie even die moeite neemt het internet te doorspitten, met bijvoorbeeld gebruik van 'Google' vindt binnen de kortste keren allerlei milieuvriendelijke manieren om aan goudwinning te doen.

Waar blijft het fonds voor porknokkers?
Wat de journaliste verzuimt te melden is, dat het in Suriname ontbreekt aan wil en inspanning bij de overheid om de kleinschalige goudzoekers, ook wel porknokkers of (Braziliaanse) garimpeiros genoemd, middelen te bieden, zodat zij over kunnen stappen op milieuvriendelijke winningsmethoden. Was het niet Gerold Dompig, de voorzitter van het Managementteam van de presidentiële (!) Commissie Ordening Goudsector, die ergens in 2012 verkondigde dat er een fonds in het leven geroepen zou worden voor goudzoekers?! Een fonds waarop goudzoekers een beroep zouden kunnen doen voor financiële ondersteuning bij de aanschaf van milieuvriendelijke goudwinningsapparatuur. Dat fonds is er, naar mijn weten, nog steeds niet.

Daarnaast was het dezelfde Dompig die in 2012 verkondigde, met veel bravoure, dat met ingang van januari 2013 kwik zou zijn uitgebannen van de Surinaamse goudvelden....Een onzinnige aankondiging. Iedereen weet dat de grenzen van het land zo lek zijn als een mandje en dat kwik dan ook ongemerkt vanuit buurlanden als Guyana het land in gesmokkeld worden. Porknokkers en garimpeiros maken nog steeds op grote schaal gebruik van kwik en verontreinigen daardoor het water in de kreken en rivieren en schaden de gezondheid van de inheemsen en marrons in het binnenland die van dat water dagelijks gebruikmaken.

De regering neemt geen 'stevige' maatregelen om het gebruik van kwik uit te bannen. Er wordt op het gebruik ervan niet tot nauwelijks structureel gecontroleerd door agenten en/of militairen.
Naar mijn kennis is er nog nooit welke hoeveelheid kwik dan ook in een goudveld in beslag genomen.
Naar mijn kennis is er nog nooit een goudzoeker in het binnenland gearresteerd voor het gebruik van kwik, het illegaal goudwinnen of voor het schade toebrengen aan de biodiversiteit.

Met pronken alleen creëer je geen 'groene' goudwinning
Blijft de regering een dergelijk lamlendig, ongeïnteresseerd en gemakzuchtig beleid voeren, dan zullen goudzoekers kwik blijven gebruiken en de biodiversiteit, waar Suriname internationaal op allerlei fora en congressen zo mee loopt te pronken, blijven beschadigen en zelfs vernietigen, zoals het geval is het in 'beschermde' Brownsberg Natuurpark.

Een goudponton op het stuwmeer. (Foto: Ronny Asabina)

Overigens zijn er naast de goudwinningsactiviteiten op het land, ook nog eens activiteiten op rivieren en op het Afobaka stuwmeer te bespeuren. Daar varen grote goudwinningsfabrieken, zogenoemde pontons of skalians, die veel schade toebrengen aan het aquatisch leven. Dit soort goudwinning wordt door de regering toegestaan, gedoogd, op de rivieren. Nu en dan wordt er eentje van het stuwmeer verwijderd - wanneer er lokale bewoners over klagen of wanneer het kritische lid van de Nationale Assemblee (het Surinaamse parlement), Ronny Asabina (van de BEP, Broederschap en Eenheid in de Politiek), weer eens aan de bel trekt, maar binnen de kortste keren is daar weer een skalian te zien. Ook hieruit blijkt het lamlendige beleid van de regering.

Je kunt als regering wel pronken met de Commissie Ordening Goudsector, maar als die commissie zich alleen maar bezighoudt met ad hoc beleid en reageert op en als die commissie vooral met regelmaat overhoopt ligt met kleinschalige goudzoekers door ze uit bepaalde gebieden te verwijderen - denk aan het concessiegebied van de Canadese goudmijnreus IAmGold - en niet in staat is om een structureel beleid te ontwikkelen om kleinschalige goudwinning 'groen' te krijgen, dan zal de unieke biodiversiteit het slachtoffer blijven worden van goudzoekers die, terecht, aan de eigen portemonnee denken en niet aan de natuur en aan de gezondheid van lokale bewoners.....

maandag 5 augustus 2013

En weer bood de EBS verontschuldigingen aan, maar wat koopt de klant daar voor.....

Het wordt tijd om naast directeur Vaseur ook generatoren te vervangen

Burgers te vaak geconfronteerd met korte of langere stroomonderbrekingen: wanneer gaat EBS klanten compenseren voor uren zonder stroom?

05-08-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Het gaat de laatste weken wel erg vaak mis bij de Surinaamse elektriciteitsmaatschappij EBS (Energiebedrijven Suriname). Her en der worden burgers onaangenaam verrast door stroomonderbrekingen, sommigen van korte duur, maar anderen van een aantal uren. Misschien wordt het tijd om, behalve directeur Kenneth Vasseur (waar volgens diverse media al enige tijd sprake van zou zijn) her en der eens wat generatoren te vervangen. De elektriciteitsmaatschappij is onbetrouwbaar en klantonvriendelijk en daarnaast wordt er volgens het VHP-Assembleelid Asiskumar Gajadien, zaterdag 3 augustus in het Dagblad Suriname, wanbeleid gevoerd.

Het leven valt deels stil bij stroomstoring

De wasmachine valt stil, de koelkast valt uit, geen radio en tv en dus geen nieuws, geen werkende Durotank dus geen kraanwater, douche en toilet, geen ventilatie (immers, de eventueel aanwezige airco en fan werken ook niet zonder stroom), geen koffie, smeltende ijsklontjes in het vriesvak van de koelkast, geen licht binnen en op het balkon.....kortom het leven wordt dankzij de EBS even ontregeld en je krijgt het warmer en warmer zonder ook maar een mogelijkheid om je te verkoelen..., dan maar even op het balkon gaan zitten in de hoop dat er een stevige bries waait - natuurlijk niet tijdens een stroomstoring - en ’s avonds blijkt hoe donker Suriname werkelijk kan zijn zonder elektriciteit. Met een beetje geluk is al je elektrische apparatuur in tact gebleven. En word je als getroffen burger of bedrijf ook maar op welke wijze dan ook gecompenseerd door de EBS? Neen. Het bedrijf volstaat bij iedere stroomstoring met het via de pers aanbieden van excuses.

Burgers worden dus steeds de dupe van, naar wat lijkt op, slecht management bij het bedrijf, dat steeds maar weer via de lokale pers haar verontschuldigingen aanbiedt, maar nooit eens haar getroffen klanten tegemoet komt met een geste, zoals eenmalig een bedrag op het maandelijkse voorschot in te houden. Te vaak worden burgers geconfronteerd met stroomstoringen. Een paar voorbeelden, mij bekend, uit het Kwattagebied: op 18 juli was er geen stroom van één uur ’s middags tot vijf uur ’s middags (door een technisch probleem was er een stroomonderbreking ontstaan in het onderstation D aan de Kwattaweg, zo meldde de EBS – ‘De EBS stelt alles in het werk om dit ongerief zo snel mogelijk op te lossen. Het bedrijf biedt zijn verontschuldiging aan voor het ongerief.’), op 17 juli niet van ongeveer kwart voor vijf ’s middags tot zeven uur ’s avonds en op 12 juli zelfs geen stroom van half negen ‘s avonds tot de volgende ochtend kwart voor twee. (een transformator van de EBS was uitgevallen, waardoor een groot gebied vanaf de Hendrikstraat, Tweede Rijweg, Kwattaweg en Ringweg geen elektriciteit had. Technisch directeur Marcel Eyndhoven van de EBS zei op Starnieuws ‘Nu is er een trafo uitgevallen en wij zijn bezig om het probleem in kaart te brengen.’)

De voorlopig laatste grote stroomstoring in Kwatta was op 28 juli van half zeven tot iets voor kwart voor zeven ’s avonds en van kwart over zeven tot kwart voor negen ’s avonds. Dan laat ik de kleine storingen van een paar seconden tot een paar minuten maar voor he gemak achterwege. Die storing bleek echter gepland te zijn door de EBS, maar bleek uiteindelijk veel langer te duren dan de bedoeling was. De stroomstoring trad op, nadat reguliere onderhoudsactiviteiten waren afgerond en de lijnen wederom onder spanning werden gebracht. De belasting op enkele lijnen bleek echter van dien aard te zijn, dat er opnieuw storingen optraden, doordat er bepaalde delen stuk raakten. Maar, had de EBS dat niet kunnen voorzien? Dit komt nogal amateuristisch over.

Generatoren begeven het

Het toch wel knullige optreden van de EBS werd ook duidelijk op 25 en 26 juli. Het bedrijf maakte donderdag 25 juli bekend dat zij met een ‘onvoorzien vermogenstekort’ zou komen te zitten, door het defect raken van een van de generatoren van de Suralco opwekcentrale te Afobaka in het district Brokopondo. Daardoor zag de EBS zich genoodzaakt de ‘beschikbare stroomtoevoer naar verbruikers’ enkele dagen te reguleren waardoor diverse buurten enige tijd geen stroom zouden hebben. Maar, om welke buurten het zou gaan, werd niet door de maatschappij bekendgemaakt. Hoe slecht voer je je communicatie met je klanten? Overigens deed de EBS ook nog eens een beroep op burgers om die dagen zuinig om te gaan met hun energieverbruik.

Een dag later kon de maatschappij echter al bekendmaken dat de defecte generator was gerepareerd en dat er dus geen sprake zou zijn van een onvoorzien vermogenstekort en van het onderbreken van de stroomtoevoer naar bepaalde buurten van Paramaribo. Kennelijk kan de directie nauwelijks inschatten, of ontbreekt het aan de nodige technische kennis, hoelang de reparatie van een kapotte generator bij benadering zou kunnen duren. Ondertussen hadden vele bewoners in onzekerheid verkeerd over of zij wel stroom zouden hebben na de 25e en ongetwijfeld zullen er mensen zijn geweest, en bedrijven, die voorzorgsmaatregelen getroffen hadden.

Eerder dit jaar was er nog een grote stroomstoring in een aantal buurten, waaronder Flora, waar bewoners op 27 mei al een dag lang geen stroom bleken te hebben. In een persverklaring liet de EBS weten: ‘De EBS was met een hardnekkige storing geconfronteerd in het distributiestation te Flora.’ De storing bleek bewoners getroffen te hebben te Goede Verwachting, Flora, aan de Duisburglaan-Noord, de mr. Jagernath Lachmonstraat, de Corantijnstraat, de Doekhieweg, de Commissaris Weytingweg, de Magnesiumstraat en de Coesewijnestraat. In eerste instantie leek deze storing eenvoudig van aard, maar gedurende de dag bleek die toch gecompliceerder te zijn. De EBS in het persbericht: ‘De EBS heeft inmiddels op een innovatieve manier de buurten die verstoken waren van energie van spanning voorzien.’ Nadat genoemde gebieden ruim een verstoken waren geweest van elektriciteit, slaagde de EBS erin om omstreeks tien uur ’s avonds de stroomvoorziening weer op gang te krijgen. Maar, ’s nachts viel in delen van het voorzieningsgebied tussen drie uur en vijf uur weer de stroom uit.

En toen was er ‘load shedding’

Ruim een maand eerder, op 8 april, kwam de EBS met de mededeling dat de samenleving het hele jaar rekening moet houden met 'load shedding’. Een machine van de elektriciteitsmaatschappij was uitgevallen, waardoor bepaalde buurten om de beurt voorzien gaan worden van elektriciteit totdat het probleem is verholpen. Technisch directeur Marcel Eyndhoven bevestigde tegenover Starnieuws dat er een probleem was, waardoor een lijn was uitgeschakeld. ‘Zolang de nieuwe energiecentrale niet af is, kunnen we te maken krijgen met dit probleem’, zei Eyndhoven. Hij zei verder, dat wanneer een machine uitvalt, er enkele uren gewacht moet worden tot die is afgekoeld. Daarna kan de machine pas worden gerepareerd. Hoelang het zal duren voordat het probleem verholpen is, kon hij niet zeggen.

Op technisch gebied lijkt het alsof de Surinaamse elektriciteitsmaatschappij EBS verouderd is. Het bedrijf investeert wel fors in de bouw van een nieuwe centrale aan de Saramaccastraat in de stad, waaraan een kostenplaatje hangt van euro 62.396.000.

Maar, het lijkt ook alsof personeel binnen het bedrijf, op welke afdeling dan ook, over onvoldoende kennis om storingen binnen korte termijn op te heffen. Ik heb geen verstand van stroomvoorziening en de werking van een elektriciteitsbedrijf, maar wanneer ik kijk naar de vele, via houten palen met elkaar verbonden, stroomkabels en hoe al die kabels met elkaar zijn verbonden, dan denk ik dat men in Suriname sowieso blij mag zijn dat men over het algemeen iedere dag beschikt over stroom. Maar, bij elke zware regen- en onweersbui zit je als burger maar weer te hopen dat de stroom niet uitvalt. De stroom kan ook wel eens uitvallen, wanneer een automobilist tegen een elektriciteitspaal (door Surinaamse journalisten altijd omschreven als een elektrische mast, alsof de mast onder stroom staat) is aan geknald en dat gebeurt nog al eens, gelet op het rijgedrag van veel weggebruikers.

Vertrekt Vaseur wel of niet en zo ja, wanneer

Er zijm niet alleen problemen met de stroomvoorziening van de EBS, ook op managementniveau rommelt het binnen het bedrijf, als je tenminste mediaberichten moet geloven. De kop van directeur Kenneth Vaseur zou moeten rollen. Starnieuws kopte op 10 juli ‘Kenneth Vaseur zal zijn functie als EBS-directeur moeten overdragen’.
De nieuwswebsite schreef te hebben vernomen (overigens publiceert Starnieuws opmerkelijk veel artikelen waarin zaken worden bericht die de redactie zou hebben ‘vernomen’) dat Vaseur ‘overhoop ligt met onder andere financieel directeur Willy Duiker en ook met president-commissaris Andy Rusland. Er is veel ontevredenheid over het financieel beleid. Directieleden en stafleden liggen overhoop met Vaseur. Een van de kritiekpunten is dat de EBS-directeur niet wil luisteren naar goede raad. Vaseur zal moeten overdragen zodra besloten is wie de nieuwe directeur wordt van het staatsbedrijf. Hij werd in mei vorig jaar officieel benoemd tot directeur, nadat hij vanaf januari 2011 waarnam in deze functie’.

Vaseur zelf liet Starnieuws echter weten: ‘Het is niet waar dat ik ben ontslagen. Nemen jullie contact op met het Kabinet van de President. Mij is niks bekend van ontslag.’
Starnieuws: ‘Vernomen wordt echter dat het een kwestie van tijd is. Vaseur zal het veld moeten ruimen. President Desi Bouterse heeft een onderhoud met hem gehad over zijn functioneren.’
Een dag later, donderdag 11 juli, was dit in de Ware Tijd te lezen: ‘(...) Vaseur kreeg dinsdag van president Bouterse te horen dat hij moest opstappen als directeur van EBS.’ De krant berichtte verder dat oud-minister van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosheer, Ginmardo Kromosotoe, wel interesse zou hebben voor de directeursfunctie bij EBS. ‘Ik ben beschikbaar en ik wil mijn bijdrage leveren’, aldus Kromosoeto, die volgens de krant van huis uit elektrotechnisch ingenieur is en zelf ook bedrijven heeft in die branche.

Inmiddels is het 5 augustus en Kenneth Vaseur is nog steeds directeur bij de EBS. Had het journaille het mis? Doet het journaille wellicht aan stemmingmakerij, wat hier niet vreemd is? In ieder geval blijft Starnieuws zich in het issue vastbijten, getuige een artikel van woensdag 31 juli, waarin wordt beweerd dat eind die week ‘er duidelijkheid’ zou komen ‘over de positie van Kenneth Vaseur’. Vaseur reageerde als volgt: ‘De Raad van Commissarissen en de directie beraden zich hierover. Het gaat om een gevoelige zaak. Ik kan geen informatie hierover geven.’
En weer beweerde Starnieuws dat er onenigheid zou zijn ontstaan binnen de directie. ‘Ook de Raad van Commissarissen, onder leiding van Andy Rusland, die tevens raadsadviseur is, heeft moeite met Vaseur’, schreef de nieuwswebsite.

Starnieuws vermeldt geen enkele maal waar de informatie vandaan komt. Maar, dat is gebruikelijk binnen de Surinaamse journalistiek; afgaan op ‘bronnen’ en geruchten zonder eerst die ‘bronnen’ en geruchten te dubbel checken alvorens te publiceren.

Gewoon wachten
Het einde van de week is alweer gepasseerd, een nieuwe week is aangebroken, en volgens mij is Kenneth Vaseur nog gewoon directeur van de EBS. Starnieuws heeft te vroeg ‘gejuicht’ met haar bericht dat eind afgelopen week er ‘duidelijkheid’ zou komen ‘over de positie van Vaseur’.
Laat het journaille gewoon wachten tot Vaseur of het Kabinet van de President met een verklaring komt.

Noot/update:
Starnieuws bericht dinsdag 6 augustus dat acht contractarbeiders bij de EBS zouden zijn ontslagen vanwege de onduidelijkheid rond de positie van de directeur van het bedrijf..... Overigens bericht Starnieuws in de laatste regel van haar bericht: '(...) Vaseur heeft de vorige week aan Starnieuws gezegd dat er aan het eind van die week meer duidelijkheid zou komen rond zijn positie, omdat de raad en de regering bezig zijn met deze kwestie.'

Zes dagen later blijkt dat Starnieuws blijft hopen het eerste mediabedrijf te zijn dat het ontslag van Vaseur kan melden. Immers, op 12 augustus bericht de nieuwswebsite dit:

'Het doek schijnt officieel te zijn gevallen voor Kenneth Vaseur, directeur van de Energie Bedrijven Suriname (EBS). Zoals de kaarten er nu voor liggen, zal hij niet terugkeren in zijn functie als directeur. In een brief aan de medewerkers is aangeven dat de directie van het bedrijf wordt uitgemaakt door Willy Duiker als waarnemend algemeen directeur en Marcel Eyndhoven, technisch directeur. De gewezen technisch directeur Sam Mehardjan zal het duo ondersteunen.(...)'

Let wel, er is dus nog geen enkel officieel bericht van de EBS verschenen over wie feitelijk directeur is van het bedrijf. Starnieuws kan daar kennelijk niet op wachten en neemt een zoveelste voorzetje.

De nieuwswebsite maakte op 20 augustus 2013 bekend, dat Vaseur als multimiljonair het staatsbedrijf wil verlaten. Alles bij elkaar opgeteld, wil hij een gouden handdruk van zo’n SRD 3 miljoen van de Staat. Zijn ingediende afkoopregeling heeft binnen de directie en in de gelederen van de regering een schokeffect teweeggebracht.

Een week later liet de Consumentenbond Suriname via een persbericht weten, dat zij dagelijks geconfronteerd wordt met tal van klachten van bewoners in verschillende buurten over stroomonderbrekingen. Volgens voorzitter Rudy Balker moet er op korte termijn een oplossing worden gevonden om de consument ‘uit deze onderdrukte positie’ te verlossen. Hij ziet als de meest voor de hand liggende oplossing, dat de E.B.S. een proportionele vergoeding in Surinaamse dollars vrijmaakt ter compensatie voor ieder huishouden dat getroffen is door een onvoorziene stroomonderbreking.

Overigens werden zondag 8 september 2013 bewoners van Kwatta weer eens geconfronteerd met (twee) lange stroomonderbrekingen. De eerste stroomonderbreking vond plaats tussen ongeveer half twee en vier uur ‘s morgens en de tweede van ongeveer half acht tot kwart voor elf ‘s morgens. Vooralsnog is onduidelijk wat de oorzaak is geweest van beide stroomstoringen. Een dag eerder arriveerde een eerste van vijf nieuwe generatoren voor de N.V. EnergieBedrijven Suriname (EBS), geleverd door firma Olibis NV, bij het EBS-station aan de Saramaccastraat in Paramaribo. De andere vier volgen een week later.

donderdag 1 augustus 2013

Leguanenfokker zoekt fondsen voor financiering omheining boerderij

Gonsalves Jardin da Ponte hoopt eind dit jaar operationeel te zijn met 1e leguanenboerderij Suriname

01-08-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Een leguanenfokboerderij in Coronie. Dat moet een grote toeristische trekpleister worden voor het kokosdistrict en ook nog eens een belangrijke leverancier van leguanenvlees. De komst van deze unieke boerderij werd medio december vorig jaar al vol trots aangekondigd door districtscommissaris Harold Sijlbing. Begin februari van dit jaar werd aangekondigd, dat de boerderij in juni zou starten met zo’n tweehonderd dieren. Inmiddels is het augustus 2013 en het is angstig stil geworden rond de iguana iguana fokboerderij, waar op dit moment zo’n vijf leguaantjes rondhuppelen. Tijd voor een terugblik en een actuele stand van zaken en de vraag of de komst van zo’n fokboerderij zinvol is.

Komst leguanenfokboerderij al in december 2012 aangekondigd

Sijlbing (ooit nog eens directeur geweest van de Stichting Natuurbehoud Suriname, StiNaSu) en pas sinds 1 juli 2012 in dienst als districtscommissaris van Coronie, liet in december 2012 via de nieuwswebsite Starnieuws weten, dat de leiding van ’s Lands Bosbeheer (LBB) en de Afdeling Natuurbeheer (onderdelen van het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer) zich sterk gaan maken om wilde dieren in gevangenschap te fokken om te voorkomen dat ze ‘verdwijnen’. Maar, de komst van een leguanenboerderij in Coronie is in de eerste plaats bedoeld om toeristen te trekken en om mensen te van vlees van deze reptielen en heeft weinig tot niets te maken met het in stand houden van de soort in het wild. Immers, gelet op het aantal groene leguanen dat jaarlijks wordt geëxporteerd, kan er van enige schaarste in het land nauwelijks sprake zijn.
voorzien

Het hoofd van LBB, Hesdy Esajas, heeft tijdens een presentatie van het plan uitgelegd waarom gekozen is voor Coronie. Hij beweerde dat Coronianen dol zijn op leguanen, maar niet beseffen dat het ongebreideld eten van de eieren gaat leiden tot afname van deze reptielensoort. Verder zouden boeren de leguanen in het wild als een plaag ervaren, omdat zij hun groenten zouden opeten.

LBB liet in december weten dat het het districtscommissariaat van Coronie gaat helpen in het streven om dit jaar met een proefboerderij te starten. ‘Er zijn veel iguana farms in de wereld, vooral in Midden-Amerikaanse landen, waar een groot deel van het vlees wordt geëxporteerd naar de Verenigde Staten. In Nederland is er ook een grote markt onder de Surinamers en Antillianen. Naast de consumptie van het vlees kan de huid ook worden bewerkt tot leer voor diverse gebruiksartikelen. Zeer aantrekkelijk voor Coronie is de opzet van een boerderij voor toeristen, die ook de dieren kunnen voeren’, zei Sijlbing, die kennelijk de Wikipedia-encyclopedie op het internet even had ingezien.

Zo’n twee maanden later, op 8 februari 2013, berichtte de nieuwswebsite Starnieuws, dat de eerste ‘leguanenkwekerij’ (om een of andere reden spreekt met in Suriname van ‘kweken’ in plaats van ‘fokken’) dit jaar in Friendship, Coronie, een feit zal zijn. Ondernemer Cleo Gonsalves Jardin da Ponte zou volgens Starnieuws ver gevorderd zijn met de ‘infrastructurele voorzieningen’. Volgens hem zou Coronie een schaarste hebben aan leguanen, omdat het vlees van dit reptiel een delicatesse is in het district. Uit onderzoek is gebleken dat het district Saramacca veel leguanen heeft. Welk onderzoek hij bedoelde is niet duidelijk. Gonsalves Jardin da Ponte heeft plannen om de dieren daar te vangen voor zijn boerderij. Hij zei van plan te zijn in juni te willen starten met ruim 200 leguanen.

De fokkerij heeft een lengte van 150 meter en een breedte van 40 meter en ligt dichtbij de dijk van Coronie. Voor toeristen zal dit aantrekkelijk zijn, aldus de leguanenboer.

Eigenaar boerderij kampt met financiële tegenvaller

De Ware Tijd maakte in haar editie van 17 juni 2013 bekend dat de start van de fokkerij op zich laat wachten en dat zou volgens Gonsalves Jardin da Ponte komen door ‘financiën en vegetatie’. De werkzaamheden zouden traag verlopen door het ontbreken van een goed irrigatiesysteem. De geplante vegetatie heeft veel zoet water nodig. ‘Als wij straks in de grote droge tijd zijn, hebben wij een groot probleem, omdat alles zal afsterven’, zei de leguanenboer. Hij vroeg zich af of de reptielen het zullen overleven. Hij was van plan om meerjarige gewassen te planten, zodat er constant voedsel aanwezig is voor de leguanen.

Daarnaast liet hij weten een begrotingstekort te hebben van SRD 20.000 voor het aanbrengen van de omrastering rondom het gebied met een grootte van ongeveer 6.000 vierkante meter. Hij had media juni nog ongeveer SRD 15.000 nodig om het project af te ronden. Ten tijde van de artikel in de Ware Tijd was een hoeveelheid rivierschelpen aangevoerd waarop de leguanen kunnen broeden. ‘Ook hebben wij een kleisoort binnengehaald, waarop de vegetatie beter zal groeien’, zo liet Gonsalves Jardin da Ponte weten. Zodra de werkzaamheden zijn afgerond, zullen tweehonderd leguanen verhuisd worden naar de boerderij. Harold Sijlbing verklaarde 17 juni: ‘We gaan samen kijken op welke wijze we voor de nodige middelen kunnen zorgen, zodat het project alsnog kan worden afgerond.’

Gonsalves Jardin da Ponte laat mij vandaag weten sponsors te zoeken om de aanschaf van golfplaten of gladde galvaan wanden te kunnen bekostigen, die geplaatst moeten worden om te voorkomen dat leguanen kunnen ontsnappen. Hij heeft diverse potentiële sponsors aangeschreven, echter zonder het gewenste resultaat. De leguanenfokker staat er feitelijk alleen voor. Van de bank zou hij geen lening kunnen verkrijgen, omdat de aflossing een belangrijke rol zal spelen. De groeiproductie is na drie tot vier jaren, alvorens de ondernemer kan praten over geld in het laadje. Dan zijn het ook grote leguanen, met een prijskaartje.

Optimistisch en gedreven

Hij klinkt optimistisch en zeer gedreven. ‘De leguaan is historisch voor Coronie. Coronianen hebben altijd het vlees van het dier gegeten. De boerderij is een droom van mij. Als het geld niet via fondsen kan komen, dan ga ik andere manieren zoeken. Ik krijg veel reacties hoor en er zijn twee boeren in Saramacca die hebben aangeboden om daar leguanen voor me te gaan vangen, omdat de dieren veel schade toebrengen aan hun gewassen.’

Is er werkelijk schaarste aan leguanen? Jaarlijks worden vele dieren geëxporteerd.....

Maar, is er werkelijk schaarste aan leguanen in Suriname? Die vraag kun je stellen gelet op het aantal in het wild gevangen exemplaren dat nog steeds jaarlijks vanuit Suriname wordt geëxporteerd. Uit de exportcijfers in de CITES (Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora) export handelsdatabase blijkt dat tussen 1981 en 2011 maar liefst 503.201 groene leguanen zijn geëxporteerd, op een totaal aantal uitgevoerde wildvangdieren van 850.700. In 1993 werden de meeste leguanen, 40.715, Suriname uitgevlogen en het minste aantal in 2004, 1.227. Vorig jaar werden nog 7.259 leguanen geëxporteerd - waarvan 6.150 naar de Verenigde Staten -, op een totaal aantal van 9.909 geëxporteerde dieren. Kennelijk is er geen schaarste aan dit reptiel in Suriname en is het zelfs de diersoort die het meest uit Suriname jaarlijks wordt uitgevoerd. Als doel van de exporten vermeldt de CITES handelsdatabase ‘commercieel’. Voor Amerika zal dat doel ongetwijfeld consumptie zijn.

Uit de exportcijfers kan de conclusie worden getrokken, dat een speciale fokboerderij met als doel het in stand te houden van de soort niet nodig is. Zou er echt een schaarste zijn, dan zou de regering de export van leguanen moeten verbieden, om de soort in het wild in stand te houden. Waarschijnlijk zijn de hoofddoelen voor de komst van de boerderij het aantrekken van toeristen naar het district en het leveren van leguanenvlees voor de consumptiemarkt.

De heer Gonsalves Jardin da Ponte denkt dat de overheid de export van leguanen niet stopt, om meer mensen te interesseren voor het in gevangenschap houden en fokken van de dieren, omdat er wellicht in de nabije toekomst een schaarste aan deze diersoort zou kunnen gaan ontstaan. Hij was overigens niet op de hoogte van het feit, dat er vanuit Suriname jaarlijks vele levende leguanen worden geëxporteerd voor de commerciële handel.

Eind dit jaar operationeel

Cleo Gonsalves Jardin da Ponte is in ieder geval vastberaden om ervoor te zorgen dat de eerste, zijn, Surinaamse leguanenfokboerderij eind dit jaar helemaal gereed is. De afgelopen maanden heeft hij zich in de leguaan kunnen verdiepen en van LBB heeft hij al in een vroeg stadium handleidingen ontvangen van hoe soortgelijke boerderijen operationeel zijn in landen als Nicaragua, Costa Rica en zelfs Aruba. De vijf leguanen die hij op dit moment houdt, gebruikt hij als een soort studieobjecten.

Een leguanenboerderij in Honduras:

Noot:

De Ware Tijd besteedde op 31 juli 2014 aandacht aan de voortgang van het leguanenproject in Coronie. De boerderij is nog steeds niet voor publiek geopend.

donderdag 25 juli 2013

Presidentiële Commissie Ordening Publieke Omroepen - Omroepen herhalen en herhalen en herhalen en herhalen

Tijd voor opschoning en professionalisering Surinaamse omroepen

25-07-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Het is niet de eerste keer dat ik schrijf over de erbarmelijke inhoudelijke en technische kwaliteit van het merendeel van de Surinaamse omroepen. Toch kan ik het niet laten om mij er weer eens op te storten vanuit een opeenhopende ergernis over het door ABC (‘the love station’ Ampies's Broadcasting Corporation) constant, tot vervelends toe, herhalen van programma’s. Het duidt op een armoedige voorraad programma’s in het ABC-archief, als die omroep al een programma-archief heeft. Overigens klinkt Ampie's Broadcasting Corporation interessanter dan de omroep in werkelijkheid is.

Tot vervelends toe programma’s in de herhaling

Het is triest gesteld met het programma-aanbod van ABC. Deze omroep presteert het om tig-keren dezelfde programma's tot vervelends toe te herhalen, soms zelfs twee dagen of twee weken achter elkaar. Wordt bijvoorbeeld zaterdagavond een aflevering van de Amerikaanse serie 'Cake Boss' uitgezonden, dan wordt die aflevering gewoon de volgende zaterdagavond weer uitgezonden. Gewoon een voorbeeld uit velen. Kennelijk neemt de omroep haar kijkers niet serieus. Kennelijk houdt de omroep geen rekening met haar kijkers.Kennelijk zitten medewerkers van de omroep gewoon te slapen...... en schuiven ze gewoon maar weer, zonder op te letten, een dvd in de 'gleuf'.

Ook worden nog steeds programma's (docu's, films) constant onderbroken en zelfs afgebroken, omdat de dvd vastloopt, mogelijk door verouderde of zelden schoongemaakte recorders of door een slechte kwaliteit van de disk.

Ruimten tussen programma’s worden opgevuld met de meest irritante ‘muziek’-clips en om de tijd te doden tot een live uitzending van de zoveelste oninteressante voetbalwedstrijd, veelal voorzien van Spaans- of Portugeestalig commentaar waar het merendeel van de kijkers ongetwijfeld geen woord van begrijpt, wordt de al ontelbare malen uitgezonden bijna half uur durende documentaire ‘Forgotten Birds of Paradise’ over de onafhankelijkheidsstrijd van inwoners van West Papoea uitgezonden,

die plotseling wordt afgebroken om plaats te maken voor het ‘zeeziekmakende’ logo van ABC. (...en ja hoor, zaterdagavond 27 juli 2013 zond ABC vanaf kwart voor acht weer deze documentaire uit en op zaterdag 24 augustus 2013 zond ABC vanaf kwart over twaalf 's middags weer deze documentaire uit en zaterdag 31 augustus 2013 weer 's middags door ABC....het lijkt erop dat ABC geen andere documentaires in huis heeft en dat is zeer triest en armoedig. Deze omroep houdt absoluut geen rekening met haar kijkers.)

Omroep negeert de kijkers

Zit je gespannen en met gekromde tenen naar een thriller te kijken, begint de film te haperen, te schokken, vast te lopen en kun je al voorspellen wat er gaat gebeuren: ABC, ‘the love station’, breekt de film gewoon af (soms komt iemand er bij de omroep pas na een aantal minuten achter dat er iets mis is) - zonder enige excuus of uitleg, want dat fatsoen naar de kijkers toe ontbreekt volkomen - en daar zit je dan, te foeteren op het ongelooflijke amateurisme bij die omroep. ABC heeft verder met regelmaat problemen met het geluid en kan het gebeuren dat je een paar minuten naar een programma kijkt zonder geluid, voordat een medewerker wakker wordt. Overigens, dit gebeurt niet alleen bij ABC.... het is inherent aan de Surinaamse televisiecultuur.

‘Lekker’ en ‘leuk’ ‘bij ons hier op vier’

ABC is dan ook geen echte omroep, maar meer een amateuristische poging om op een professionele omroep te willen lijken, die films, documentaires en vooral Amerikaanse comedy’s vanaf dvd’s vertoont, afgewisseld door zogenoemde eigen actualiteiten- en sportprogramma’s waarvan de inhoudelijke-, presentatie- en technische kwaliteit abominabel is.
Kinderlijke presentatrices die constant ‘spiksplinternieuwe’ afleveringen van programma’s aankondigen en alles ‘lekker’ en ‘leuk’ lijken te vinden en hun van tevoren ingesproken en opgenomen teksten spreken doordrenkt van aankondigingen over welke bedrijven programma’s zijn ‘gesponsord’ gevolgd door een commercial van een bedrijf. De wijze van presenteren doet vermoeden, dat de drie dames - die afwisselend programma's aankondigen - denken dat ze tegen kleuters praten.

Het dagelijkse 's middags actualiteitenprogramma Magazine 4 wordt iedere maandag gepresenteerd door iemand die zichzelf zeer leuk en ook nog eens belangrijker vindt dan zijn gast - vaak een zogenoemde 'grote geest' van het land - in de studio. Vaak laat hij zijn gasten niet uitspreken en lijkt het alsof hij gasten zijn eigen mening wil opdringen. Ik vind het onbegrijpelijk dat iemand als bijvoorbeeld de kunstenaar Erwin de Vries nog door die man geïnterviewd wil worden. De lach van die man - in Nederland zouden zo iemand een 'Popie Jopie' worden genoemd - is meelijwekkend, maar ja, zoals voor zovelen geldt in de Surinaamse omroep is ook dit slechts een bijbaantje. En daar schuilt een door omroepen cruciaal gemaakte fout: personeel dat naast een paar minuten werken bij de omroep een fulltime baan elders heeft, bijvoorbeeld bij een ministerie of bij een Surinaams Bureau voor Standaarden of bij een of andere stichting.

Een positieve uitzondering in het programma-aanbod van ABC is het wekelijkse (donderdag) eigen jongerenprogramma Switch. Maar, dat dankt het programma vooral aan de spontane wijze waarop het wordt gepresenteerd door een dame die oog en oor heeft voor haar gasten en altijd vrolijk en opgewekt is en normaal, volwassen, kan spreken en interviewen. Gewoon, een verademing in het ABC programma-arsenaal.

De amateurs van ‘In de Branding’ met één leuk koppie

Overigens heeft ook de omroep Apintie TV zo haar journalistieke en technische gebreken. Het dagelijkse actualiteitenprogramma ‘In de Branding’ bijvoorbeeld heeft er een handje van om onderwerpen abrupt af te breken, zelfs wanneer iemand nog spreekt wordt het item plotseling afgebroken. De mensen die dit programma, technisch, klaar maken voor uitzending lijken zelf nauwelijks de items erin goed vooraf te bekijken en te beluisteren. Bijna in iedere uitzending wordt wel een item abrupt beëindigd. Het lijkt welhaast op het knip- en plakselwerk van peuters in de fröbelklas.... Journalistiek gezien kan er aan dit programma nog bijzonder veel verbeteren. Ook wat betreft de presentatie, die vaak te belerend wil zijn en zich opstelt als hoeder van de samenleving. Een leuk koppie wil nog niet altijd zeggen een goede presentatie.......

‘Een productieve werkdag’ ‘voor de opbouw van ons switi Sranan’

Wat dat betreft beschikt ‘concurrent’ ‘Mmanten Taki’, het dagelijkse ochtend actualiteitenprogramma van de staatsomroepen STVS/SRS, in ieder geval over een betere presentatie. Maar, om nu steeds het programma aan te kondigen met woorden als ‘ik hoop dat we ons allemaal vandaag weer inzetten voor de opbouw van ons switi Sranan’ of ‘ik wens iedereen een productieve werkdag toe’ of ‘rijdt u voorzichtig in het verkeer hoor’ – of woorden van soortgelijke strekking – gaat mij toch iets te ver. Het wordt de hoogste tijd voor een SLM-kotszakje.

Ik kan me niet voorstellen dat de presentator van het Nederlandse dagelijkse actualiteitenprogramma EenVandaag of van het late NOS Journaal of van Pauw en Witteman of Knevel en Van den Brink ‘s avonds de uitzending afsluit met een tekst als ‘slaapt u later vanavond allemaal lekker, zodat u zich morgen allemaal uitgerust en wel kunt inzetten voor de opbouw van ons mooie polderland met waaiende molenwieken, ruisende bomen en windmolens, rosse buurten en coffeeshops en een te duur kopje koffie op een van de vele terrassen in de vele mooie, middeleeuwse, steden en pittoreske dorpjes in ons kleine oranje landje aan de noeste Noordzee’.
Hoelang moet in vredesnaam de opbouw van een land duren?

Laat ik het dan maar niet hebben over de te persoonlijke tranentrekkende wijze waarop video muziekclips, tussen twee onderwerpen, in ‘Mmanten Taki’ worden aangekondigd.

Kredietlijn uit China en/of India
Lijkt mij tijd voor een presidentiële commissie Ordening Publieke Omroepen....., omdat de kwaliteit van de huidige omroepen van een bedroevend niveau is. Laat de regering ook een zogenoemde kredietlijn openen met China en/of India om te investeren in het professionaliseren van de Surinaamse omroep en voor de financiering van nieuwe apparatuur, uitbreiding van het programma-archief en vervanging van het huidige personeel door kwalitatief goed personeel. Dat is dringend nodig voor een land, waar mensen al sinds 1975 constant maar blijven herhalen, dat het in opbouw is......