zaterdag 14 november 2015

Conservation International Suriname: Natuurbeschermingsorganisatie of een commercieel bedrijf?


Directeur CI-S houdt zich liever bezig met export van water naar Barbados dan met natuurbescherming

14-11-2015  Door: Paul Kraaijer


Wie begrijpt onderstaand ingezonden stuk, dat zaterdag 14 november verscheen op de Surinaamse nieuwswebsite Starnieuws? Wat wil John Goedschalk, op persoonlijke titel, met dit stuk zeggen en/of bereiken? Ik heb in ieder geval geen flauw idee.

Is hij als directeur van de Surinaamse tak van Conservation International (CI-S) een echte natuurbeschermer of iemand die meer hecht aan de financieel economische waarde van natuur? Is hij niet de man die zo graag rivierwater, in zakken voortgesleept door een boot over de oceaan, wil exporteren naar onder andere het tropische eiland Barbados? Willen hij en CI-S op die manier de Surinaamse natuur beschermen? Hij zou een voorbeeld kunnen nemen aan iemand als CNN Hero Monique Pool die werkelijk de Surinaamse biodiversiteit beschermt.

Met dit ingezonden stuk, gericht aan academici (immers, wie weet waar al die afkortingen voor staan? Had Goedschalk niet even de moeite moeten en kunnen nemen om die afkortingen voluit te vermelden?) zoals blijkt uit zijn wollig taalgebruik, waar soms geen touw aan vast te knopen is?

Kortom, hou je bezig met het beschermen van de Surinaamse natuur! Denk eens aan het onder toeziend oog van de autoriteiten en vermeende natuurbeschermingsorganisaties door illegale goudzoekers deels vernietigde Brownsberg! Stop met het proberen academisch over te komen en probeer een echte natuurbeschermer te worden.

Oh ja, Goedschalk was ooit mede-oprichter in Nederland van de succesvolle T-shirt-winkel Freshcotton.com, volgde in de VS met een Surinaamse beurs een theateropleiding, studeerde bedrijfskunde en werd consultant bij Ernst & Young. (
http://www.waterkant.net/suriname/2006/10/26/john-goedschalk-talent-in-weekblad-elsevier/) En via het Kabinet van de President, waar hij enige tijd milieuadviseur was, zit hij nu in het pluche van CI-S en houdt zich vooral bezig met.....water.

dinsdag 10 november 2015

Den Blauwvinger: Suriname kent donders goed de gevaren van kwik voor milieu en gezondheid

COLUMN: Goed bedoelde bewustwordingscampagnes zetten weinig zoden aan dijk

Overheid onderneemt al vele jaren geen enkele actie tegen kwikgebruik 

Men kijkt nog steeds vanuit Paramaribo toe hoe de biodiversiteit en inheemsen en marrons in binnenland door kwik worden aangetast

10-11-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Afgelopen week organiseerde de bewustwordingscampagne 'No Kwik' een speciale actieweek die zaterdag 7 november eindigde met een soort bewustwordingswandelloop in Paramaribo. Enkele duizenden mensen liepen mee, om toch vooral na afloop huiswaarts te kunnen keren met een gevoel van 'yeah, ik heb iets gedaan tegen kwikgebruik en ik voel me nu lekker' en ik heb er ook een mooi t-shirt aan overgehouden met het logo van de campagne erop. De 'No Kwik'-campagne heeft inmiddels via haar website zo'n 25.000 ondersteuners weten te vergaren. Allemaal mensen die ergens bij willen horen en door hun naam te verbinden aan de campagne, net als die sportieve wandelaars die bijna allemaal zichzelf in een No Kwik-shirt hadden gehesen, het gevoel willen hebben iets gedaan te hebben tegen het gebruik het kwik. Overigens geldt dat gevoel ook voor de (op dit moment) iets meer dan 19.400 zogenoemde 'likes' van de No Kwik Facebookpagina.

De zin en onzin van 'No Kwik'
Maar, heeft een campagne als 'No Kwik' wel zin? Denken de mensen erachter, waaronder Hennah Draaibaar van de Back Lot en het 10 Minuten Jeugdjournaal, werkelijk dat de regering, de vele goudzoekers in het binnenland en de goudbedrijfjes in onder andere Paramaribo, zich ook maar iets aantrekken van de ondeskundige ondersteuners en volgers van 'No Kwik'? Nee hoor, natuurlijk niet. Wat zou er nu in ene zijn veranderd, in de wetenschap dat in het verleden vanuit de overheid nooit welke actie dan ook tegen kwikgebruik is ondernomen, dat de goudzoeker geen enkele steun krijgt om over te kunnen stappen op milieuvriendelijke goudwinningsmethodes en dat de goudbedrijfjes nog steeds gewoon hun werkzaamheden in de stad kunnen uitoefenen waardoor kwikdampen boven de stad hangen?

Goudzoekers krijgen geen steun voor overstap op milieuvriendelijke winningsmethodes
Een aantal jaren geleden was er sprake van, dat een speciaal fonds zou worden opgericht. Een fonds waarop goudzoekers een beroep zouden kunnen doen voor financiële steun, waardoor zij in staat zouden worden gesteld om milieuvriendelijke goudwinningsapparatuur aan te kunnen schaffen. Dat fonds is er echter nooit gekomen.
De goudzoeker is niet dom.
De goudzoeker kent alle risico's van het werken met kwik.
De goudzoeker weet, dat hij daardoor schade toebrengt aan de biodiversiteit en aan de gezondheid van inheemsen en marrons in dorpjes in het achterland, die vaak afhankelijk zijn van door met kwik vervuild kreek- en rivierwater: ze baden in dat water, doen de was in dat water, gebruiken het water voor consumptie en eten de vis – met kwik – uit dat water.
Maar, de goudzoeker wordt nauwelijks gemotiveerd en gestimuleerd om te stoppen met kwik en om over te stappen op andere, milieuvriendelijke winningsmethodes van goud.
En de goudzoeker wil ook brood en wat beleg op de plank, dus hij blijft kwik gebruiken en dat is hem eigenlijk niet eens kwalijk te nemen....

Regering schuldig
De regering is schuldig aan en verantwoordelijk voor de door kwik veroorzaakte vernietiging van de biodiversiteit in het binnenland en voor de gezondheidsproblemen onder binnenlandbewoners. De regering kent de inhoud van de vele onderzoeksrapporten die de afgelopen jaren zijn verschenen over kwikvervuiling in het binnenland en over de aanwezigheid van te hoge concentraties kwik in de haren van bijvoorbeeld Wayana in het zuidoosten van het land en van Matawai in het dorp Kwakoegron aan de Saramaccarivier. Met de rapporten is niets gedaan. Een van de onderzoekers, de Amerikaan Daniel Peplow, mag Suriname zelfs niet meer in, zo bleek 10 april van dit jaar uit een artikel in de Amerikaanse krant Yakima Herald. De regering heeft de rapporten genegeerd.

De regering heeft het kwikprobleem nooit werkelijk serieus genomen. Immers, neem je dat probleem wel serieus, dan had je als overheid bijvoorbeeld allang het Nationaal Leger en het Korps Politie Suriname nu en dan onverwacht het binnenland ingestuurd om her en der op goudvelden kwik in beslag te nemen en goudzoekers te beboeten of voor een rechter te slepen. Maar, voor zover bekend moet de eerste hoeveelheid kwik in het binnenland nog in beslag worden genomen en is er ook nog nooit een goudzoeker beboet of veroordeeld voor het gebruik van kwik. In de stad wordt nog steeds nauwelijks gecontroleerd bij de goudbedrijfjes. Nu en dan wordt kwikuitstoot gemeten en vervolgens wordt er met de resultaten, de uitkomsten, weer niets gedaan. De bedrijfjes mogen gewoon in Paramaribo, in het centrum en tussen bewoning, operationeel blijven. De uitstoot van kwik gaat gewoon door, iedere dag. Er is nog steeds geen structureel beleid, maar een ad hoc beleid.

Bewustwordingscampagne prima, maar dan vooral gericht op producten waarin kwik is verwerkt
Suriname kent dus de gevaren van kwikgebruik en kwikuitstoot. Een bewustwordingscampagne lijkt dan ook niet echt nodig, of zij zou zich vooral en met name moeten richten op producten die bijna iedereen wel in huis heeft en waarbij men niet stilstaat bij de aanwezigheid erin van kwik, zoals in verlichtings tl-buizen en in batterijen.
Maar, als het gaat om het gebruik van kwik door goudzoekers en de daaraan verbonden risico's voor de biodiversiteit en binnenlandbewoners is iedere bewustwordingscampagne er eigenlijk een teveel en zonde van de tijd en energie erin gestoken.

Het is nu aan de overheid om in actie te komen. Het is 1 minuut voor 12.

Behoedt de bewoners en de biodiversiteit in het binnenland voor een nog grotere catastrofe. Of moet het kalf eerst verdrinken alvorens men de put dempt?

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
10-11-2015
Amsterdam-Paramaribo

zaterdag 7 november 2015

Den Blauwvinger: Conservation International Suriname bijt zich zonder natuurbeschermende argumenten vast in export zoetwater

COLUMN: Haalbaarheidsstudie moet CI-S in haar natte droom ondersteunen

Al in 2012 kreeg Zwitsers/Nederlands 'bedrijf' concessie om rivierwater te exporteren uit Suriname 

Plannen echter omringd door mist, onduidelijkheden, schimmige cijfers en veel, veel vraagtekens

07-11-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Waarom stort de Surinaamse tak van de internationale natuurbeschermingsorganisatie Conservation International zich welhaast als een geobsedeerde bezetene op de export van zoetwater, oppervlaktewater, water uit in eerste instantie vooral de Coppenamerivier, water dat vanuit het schone diepe zuiden uiteindelijk vervuild de oceaan in stroomt? Hiermee wordt de natuur in Suriname toch echt niet beschermd, integendeel. 


Een organisatie als Conservation International Suriname (CI-S) zou beter tijd en energie kunnen steken in de bescherming van natuurgebieden en het tropisch regenwoud en de biodiversiteit in het land tegen met name de ongebreidelde – illegale – houtkap en kleinschalige en grootschalige goudwinningsactiviteiten (denk aan de te bouwen grote Surgold/Newmont goudmijn in het Meriangebied in het oosten van het land). Maar, waarom je als natuurbeschermingsorganisatie blindstaren op de export van water in samenwerking met een onduidelijk Zwitsers/Nederlands 'bedrijf' met de sprookjesachtige naam Amazone Resources? CI-S directeur John Goedschalk lijkt er in de media overigens moeite mee te hebben om goed uit te leggen waarom juist zijn organisatie zich zo bezighoudt met het issue export zoetwater. Wat is het belang van CI-S hierbij?

Hoe is beschermen van waterbronnen te rijmen met export van rivierwater?
Goedschalk (zie foto - Bron: eigen foto Red. De Surinaamse Krant) zei dinsdag 3 november bij de overhandiging van de uitkomsten van een haalbaarheidsstudie (kosten 100.000 Amerikaanse dollar volgens Goedschalk in de Ware Tijd van 30 maart van dit jaar) naar de economische potentie van de export van zoetwater, aan de minister van Natuurlijke Hulpbronnen, Regilio Dodson: 'We geloven in waterexport, omdat die sector alleen duurzaam zal zijn als we de waterbronnen beschermen. Bovendien kunnen we zo onze afhankelijkheid van sectoren, die zware druk leggen op de natuur, langzaamaan verkleinen.'
De reactie van Dodson: 'We gaan kijken naar de haalbaarheid voor het exporteren van water. Dat is de directe reden waarom dit project ondersteund wordt.' 

Maar, hoe is het beschermen van waterbronnen, in het diepe zuiden van het land, te rijmen met de export van rivierwater, dat haar oorsprong vindt in dat diepe zuiden? Hoe worden die bronnen beschermd? Het antwoord hierop is niet gegeven. Verder is het opmerkelijk, dat het rapport slechts in samenvatting is gepubliceerd op de website van CI-S (zie onderaan) en dat niemand openheid schijnt te willen geven over door wie de studie is uitgevoerd: door 'een onafhankelijk expert' is het antwoord. Geen enkele vermeend onderzoeker wordt bij naam genoemd of vermeld.

Overigens volgen er meer onderzoeken. De Nederlandse ambassade in Suriname heeft ruim 120.000 euro beschikbaar gesteld voor nader onderzoek naar de gevolgen van waterexport voor de natuur. Het Nederlandse kennisinstituut Deltares, gevestigd in Delft en Utrecht, voert dit onderzoek samen met de Surinaamse stichting Samarja uit. De natte droom van Goedschalk zal hij waarschijnlijk nog jaren blijven dromen.

Water in zakken over de oceaan slepen....
Volgende vraag, wat is feitelijk, in essentie, het plan? Men heeft voor ogen om door Amazone Resources – dat al in 2012 een concessie zou hebben gekregen van de Surinaamse overheid voor het aftappen van rivierwater – zoetwater af te laten tappen op een locatie, 30 kilometer van de monding van de Coppenamerivier. Vervolgens moet dat niet gezuiverde water in grote zakken over de oceaan worden getransporteerd naar de exportbestemming (en we dromen rustig verder), zoals het Caribisch eiland Barbados waar zoetwaterschaarste zou heersen. Amazone Resources zal volgens haar website minimaal 12 bn m3 aan zoetwater aftappen per jaar. Hiervoor zal het ‘royalties’ aan de staat betalen die de eerste 5 jaar 50% van de brutowinst en vanaf het 25ste jaar 80% van de brutowinst zullen uitmaken.

Veel cijfergegoochel maakt curieus waterexportplan nog schimmiger
Nog meer gegoochel met cijfers om 'de zin' van export van zoetwater te ondersteunen Met een afzet van water op onder andere Antigua, Haïti, Barbados, Bahama's en St Kitts & Nevis, welke tropische Caribische eilanden allemaal een tekort aan zoetwater zouden hebben, kan Suriname, volgens CI-S, rond de 4,5 miljard Amerikaanse dollar per jaar verdienen. Dit bedrag zou zelfs, als we de natuurbeschermingsorganisatie mogen geloven, vele malen hoger kunnen worden aangezien de 4,5 miljard dollar slechts van drie procent van het water dat nu wordt afgevoerd naar zee (151 miljard kubieke meter) berekend is. Elke Surinamer heeft de beschikking over 228.000 kubieke meter in tegenstelling tot iemand op bijvoorbeeld de Bahama’s die slechts over 57 kubieke meter beschikt. Gooi al die cijfers – waarvan de herkomst onduidelijk is – maar in mijn pet, zeggen we, de doorsnee lezers, dan.

Deskundige criticasters – zoals een CNN Hero en een hydroloog - niet op voorhand enthousiast over waterexportplannen
Hoe enthousiast Goedschalk ook moge praten en schrijven over zijn natte droom, er zijn ook deskundige criticasters die toch wel wat terughoudender zijn dan de CI-S-directeur en zij hebben, met hun achtergrond, iets meer recht van spreken dan iemand als de CI-S-directeur.

Zo zei de milieuactiviste en CNN Hero Monique Pool dinsdag 4 november in het Dagblad Suriname terecht: 'Zonder een gedegen milieustudie denk ik dat we er niet aan moeten beginnen. Het enige is natuurlijk dat de concessie al is afgegeven'. Alleen zo'n gedegen studie zou haar er misschien van kunnen overtuigen om er toch nog een voorstander van te worden. Pool meent voorts, dat het in een tijd van klimaatverandering geen verstandige stap is.
'De droge tijd houdt nu al veel langer aan. Er zou over een aantal jaren gemeten moeten worden hoeveel water we nu hebben en hoeveel water men zou kunnen onttrekken zonder dat dit ten koste van het milieu gaat.'
Er zou volgens haar minimaal vijf jaar lang onderzoek moeten worden gedaan naar de specifieke rivier, voordat men over kan gaan tot het weghalen van water uit het systeem.

Wie of wat is Amazone Resources....
Ook is Pool benieuwd naar wie er achter Amazone Resources zitten. Goedschalk heeft destijds de garantie gegeven, dat het bedrijf een gedegen achtergrond check zou moeten doorstaan alvorens besloten zou worden om wel of niet tot samenwerken over te gaan. 'Het hoofdkantoor van ons in Washington is nog bezig met een gedegen achtergrondonderzoek naar het bedrijf. Zolang dat niet is afgerond kan er geen sprake zijn van een formele samenwerking', aldus Goedschalk op 4 april van dit jaar in de Ware Tijd. Of dat onderzoek werkelijk heeft plaatsgevonden is niet bekend.
Volgens de website van Amazone Resources zijn ene Cor de Ruiter (honorair consul van Suriname in Nederland....(!)) en ene Floriska Hoogedoorn de personen achter dit 'bedrijf'. Maar, verdere informatie over genoemde personen ontbreekt op de website. Het 'bedrijf' is niet via een e-mailadres te bereiken. Hooge(n)doorn zou ook werken voor FC Corporate Services AG in het Zwitserse Zug zoals zou blijken uit deze internetlink.

Behalve Pool had de bekende hydroloog Sieuwnath Naipal zich al op 24 juli 2014 via de Ware Tijd negatief uitgelaten over exportplannen van zoetwater. Het rivierwater dat in zee terechtkomt heeft een natuurlijke functie. 'Het is onderdeel van het ecosysteem aan de kust. En daar mag je niet mee experimenteren', aldus Naipal. Er zou volgens hem tenminste behoorlijk wetenschappelijk onderzoek uitgevoerd moeten worden.
Gaan Conservation Internationa Suriname en Amazone Resources de kritieken van de echte deskundigen ter harte nemen of gewoon op arrogante wijze volledig negeren? Waarschijnlijk het laatste, omdat blindstaarders zelden oog of oor hebben voor de mening van anderen.


Zit Barbados werkelijk te wachten op zakken vol vervuild Surinaams rivierwater?
Het land waar CI-S zich vooral op richt als toekomstige exportbestemming is het tropisch eiland Barbados. Een van de twee personen achter Amazone Resources, Cor de Ruiter, zei hierover zaterdag 4 april van dit jaar in de Ware Tijd:
'We zijn in gesprek met Barbados, de overheid daar heeft interesse in het zoete water van Suriname. Onze planning is om eind 2015 de eerste 20.000 kubieke meter daar naar toe te transporteren.' (let wel, pas op, dit – de eerste geplande export naar Barbados eind 2015 – wordt zelfs vermeld in de afgelopen week uitgebrachte haalbaarheidsstudie – hoe betrouwbaar is die studie?)
De keuze viel op de Coppenamerivier, aldus De Ruiter, omdat volgens hem aan die rivier amper activiteiten plaatsvinden waardoor 'het zeker is dat de waterkwaliteit maximaal is'.


Het klinkt allemaal leuk hoor, maar toch blijven er veel onbeantwoorde vragen. De Ruiter zei dus begin april, dat eind dit jaar de eerste 20.000 m3 zoetwater naar Barbados wordt gesleept in waterzakken. Had die heer De Ruiter geen rekening gehouden met allerlei maanden durende onderzoeken naar de economische en milieu-haalbaarheid van het plan? Dacht de heer De Ruiter werkelijk gewoon wat zakken te kunnen vullen met water uit de Coppenamerivier en er dan gewoon mee weg te kunnen varen?
Heeft Barbados al concreet een verzoek ingediend voor de ontvangst van een bepaalde hoeveelheid Surinaams rivierwater? Vragen hierover aan de Waterautoriteit op dat eiland (Barbados Water Authority), het parlement en de premier, Freundel Jerome Stuart, blijven - vooralsnog - onbeantwoord. Een veeg teken.

CI-S gaat de mist in verblind door dollartekens
Wat is überhaupt de ervaring van Cor de Ruiter met dit soort projecten? Waarschijnlijk nul, zero. En hiermee gaat CI-S in zee, letterlijk en figuurlijk, of de mist in..... Laten we vooralsnog van het laatste uitgaan (de mist in), ook en vooral vanwege de natuurbeschermende rol van CI-S, die in dezen toch wel ver te zoeken is, ondanks alle interessante, maar zonder veel concrete inhoud, woorden van directeur Goedschalk, een directeur die dollartekens in de ogen schijnt te hebben in plaats van de bescherming van de Surinaamse biodiversiteit. Natuurlijk, CI-S komt niet voor niets met haar waterplan op de proppen, er zal zeker iets aan de bekende strijkstok blijven hangen.
Een andere gemotiveerde - dan slechts een financiële - reden om met een dergelijk plan tevoorschijn te komen is vooralsnog niet in de mist van mooie woorden en vele cijfers te vinden.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
07-11-2015
Amsterdam-Paramaribo

De samenvatting van de zogenaamde haalbaarheidsstudie uitgevoerd in opdracht van CI-S en Amazone Resources door een niet nader genoemde onafhankelijke expert en 3 november overhandigd aan minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen:

dinsdag 3 november 2015

Wie is hier, in Suriname, nog te vertrouwen?

Meelijwekkend figuur tracht je tevergeefs te breken

03-11-2015  COLUMN Door: Paul Kraaijer


Je wordt - in eerste instantie onbewust - benaderd voor een klus, maar in werkelijkheid word je op geniepige wijze voor allerlei karretjes gespannen en belandt in een wespennest waarin de een 'dit' zegt en een ander 'dat'.... Je wordt gebruikt en misbruikt en weer ben je erin getrapt. Iemand wil je willens en wetens 'breken'. Triest, die iemand zou eens in de spiegel moeten kijken en zelfmedelijden moeten krijgen door datgene wat hij ziet.

Een irritante achter je rug om intrigant, onruststoker, tracht je tevergeefs bij anderen zwart te maken, een opdracht te ontnemen. Een zielig figuur, vlotte babbel, maar dat is alles. Beweert Jan en Allemaal te kennen. Het is slechts lucht. Hij heeft geen inhoud. En dat, terwijl hij zelf beweerde je ook te willen gebruiken voor het schrijven van teksten voor een nieuw op te zetten website gericht op een bepaalde economisch belangrijke sector in het land.

Wie kun je nog geloven? Zijn er nog betrouwbare, geloofwaardige Surinamers in Suriname? Hij is iemand die bijvoorbeeld graag een website voor je creëert, via een door jou gekozen internet host, en eigent zich vervolgens de website toe, bij zijn eigen internet host. Vilein.

Je wordt wakker, op tijd, en hebt daar geen zin meer in, in dat gedoe, veel te vermoeiend, het kost je teveel tijd en energie die je nuttiger kunt besteden...... 

Je bent niet meer voor welk karretje dan ook te spannen, omdat je op je hoede bent geworden......
Je wilt op een eerlijke, oprechte en betrouwbare wijze werken met betrouwbare mensen en niet met leugenachtige figuren die zichzelf heel wat vinden, maar feitelijk niets zijn, slechts onruststokers die er een sadistisch plezier in schijnen te hebben om mensen te breken, kapot te maken.....

Die ene intrigant wordt gewist, geblokkeerd, en anderen....in een adem, in een 'pennenstreek' uit het geheugen in je hoofd en uit het geheugen in je computer. Die intrigant gaat zichzelf nog wel eens een keer tegenkomen en de klap zal hard zijn, dat is zeker.

Je gaat je verder eigen weg in Suriname. Je bent niet meer te benaderen door mensen voor welk klusje of klus dan ook en wie dat wel doet, daar prik je doorheen, op tijd.
Dat is het verstandigst, op voorhand terughoudend, argwanend en achterdochtig zijn, oppassen, dat is echt nodig in dit land, waar types wonen, die rijp zijn voor het Psychiatrisch Centrum Suriname, die je vanuit een trieste jaloezie en afgunst het licht in de ogen niet gunnen. Je wordt gehard en je leert, iedere dag.

donderdag 15 oktober 2015

Den Blauwvinger: Armand Zunder en zijn Reparatie Commissie draven en draaien door

COLUMN: Zunder lijkt alles wat koloniaal Nederlands klinkt uit te willen bannen

De geschiedkundige censuur van een econoom

15-10-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


De eigenzinnige, arrogant overkomende econoom Armand Zunder, vakbondsman, onruststoker binnen de Nationale Partij Suriname (NPS) met zijn actiegroepje Seti NPS dat zich afzet tegen de partijleiding, en voorzitter van de zogenoemde Nationale Reparatie Commissie Suriname (NRCS) blijft verbazen. Hij blijkt als voorzitter van de NRCS een belangrijk stuk Surinaamse geschiedenis met blunderkalk en gom uit te willen wissen: de koloniale periode onder Nederlands gezag. Hij wil dat verleden wegwerken van de Surinaamse geografische kaart. Maar, waarom? Wat schiet je ermee op? Waarom een belangrijk deel van het verleden, van de Surinaamse geschiedenis, negeren? Slechts persoonlijke genoegdoening, een zucht naar aandacht overheerst door een duister, mystiek slavernijverleden dat als een spook om hem heen lijkt te zweven. Niets meer en niets minder.

Doe niet zo flauw, geef bergen hun inheemse namen terug....
In een brief van 9 oktober aan president Desi Bouterse heeft de NRCS-voorzitter gevraagd om het Wilhelminagebergte en de 1.280 meter hoge Julianatop hun oorspronkelijke inheemse namen terug te geven, zonder overigens bekend te maken wat die inheemse namen dan zijn. 'Ter gelegenheid van veertig jaar staatkundige onafhankelijkheid van Suriname zal het heel gepast zijn om dit te doen', aldus Zunder, voor wie het koloniaal verleden een doorn in het oog lijkt te zijn.

Bij de herdenking van 152 jaar afschaffing van de slavernij, op 1 juli, lukten het Zunder en zijn commissie om het wapenschild van de Nederlandse Geoctrooieerde Sociëteit van het presidentieel paleis te laten verwijderen en in de plaats daarvan het Surinaams wapen te laten plaatsen.

 
Dat lijkt de aanzet te zijn geweest voor het streven van Zunder om het nog resterende zichtbare koloniale verleden in Suriname uit te bannen.

Geen benul van historisch besef
De man ontbeert geschiedkundig inzicht en respect voor het verleden, heeft geen enkel historisch besef als econoom, hoe pijnlijk dat verleden, die geschiedenis, ook moge zijn. Geschiedenis is niet uit te wissen en je mag en moet er niet voor weglopen. In Nederland en vele andere landen in de wereld wordt ook niet weggelopen voor bepaalde zwarte perioden in het verleden. Die perioden zijn feiten en met feiten moet men leren leven, er mee om leren gaan.

'Ook de mind van de mensen moet bevrijd worden en dat kan door de mensen bewust te maken van hun eigen geschiedenis', beweert Zunder. Natuurlijk, natuurlijk moet je de bevolking bewust maken van haar eigen geschiedenis, maar hoort daar ook niet dat verfoeilijke koloniale verleden bij? Wat Zunder wil en doet is echter censuur toepassen op de eigen lokale geschiedenis. De man blikt steeds maar terug op het verleden in plaats van met een frisse blik naar de toekomst kijken.

Slechts tussen de oren van een enkeling woedt de brand van een zwart verleden
'Het Nederlands kolonialisme is een afschuwelijke geschiedenis geweest van wreedheden en mentale slavernij. Een groot deel van de Surinaamse bevolking weet niet dat daar de wortels liggen van de problemen die zich nu voordoen.'
Ook woorden van de wat toonzetting betreft zwaar aanzettende econoom Zunder, die de kennis van zijn eigen burgers kennelijk onderschat en problemen ziet die er in werkelijkheid nauwelijks meer zijn. De huidige Surinaamse generatie leeft met de cellulair, IPhone, internet, sms, YouTube, videoclips, Facebook en staat ver weg van de eigen geschiedenis, dan slechts de lessen op school. Zogenaamde 'problemen' zijn nagenoeg uitgestorven. Slechts in het hoofd van, tussen de oren van, een enkeling - zoals Zunder - woedt de brand van een zwart verleden voort, aangespoord door een wellicht persoonlijke verbeeldende psychologische problematiek voortgekomen uit eigen gecreëerde waan- en droombeelden die dagelijks als een onzichtbare last worden mee gesleept aan eveneens onzichtbare ketenen. 

Schoenmaker blijf bij je leest
Misschien zou Zunder er goed aan doen om zich te gedragen en op te treden als econoom en zich niet voor te doen als een mislukt historicus/geschiedkundige. Schoenmaker blijf bij je leest en tracht niet met allerlei populaire ideetjes het koloniale verleden weg te vegen van de landkaart en elders.

Nu zijn het het Wilhelminagebergte en de Julianatop, maar als Zunder consequent is dan gaan er nog meer brieven aan de president volgen met verzoeken - omkleed met krankzinnige argumenten - om bijvoorbeeld de namen van plaatsen als Groningen, Alkmaar, Katwijk, Domburg, Wageningen, Fort Zeelandia, Nieuw Amsterdam en Boskamp en bergen als het Bakhuisgebergte, Van Asch van Wijckgebergte en Eilerts de Haangebergte te wijzigen in meer 'Sranen'-klinkende namen. Hoe ver reikt de waanzin van een econoom die zich met veel bravoure, belerend toontje en oog voor publiciteit op het terrein van een historicus begeeft? C'est le tone qui fait la musique!

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
15 oktober 2015
Amsterdam – Paramaribo

zaterdag 10 oktober 2015

'Journalistieke' zwerver weer terug op het oude nest

Op inhoudelijke kwaliteit en ervaring zit de Ware Tijd niet te wachten

10-10-2015  COLUMN  Door: Paul Kraaijer


De lokale 'journalistieke' zwerver Wilfred Leeuwin (ooit ook werkzaam bij de Times of Suriname) en voorzitter van de naar het zich laat aanzien slechts op papier bestaande Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ), lijkt de inhoudelijk in verval ogende nieuwswebsite Starnieuws weer te hebben verlaten voor de Ware Tijd, waar hij in het verleden ook al eens werkzaam was. 

Betekent dat inhoudelijke kwaliteitsverbetering van artikelen in de Ware Tijd??? Neen dus.
Maar, waarschijnlijk had hoofdredacteur Iwan Brave - die meer aandacht en tijd lijkt te besteden aan zijn eigen (te) vele (9 in september en nu al 7 in oktober !) hoofdredactionele commentaren dan aan de kwalitatieve journalistieke inhoud van zijn krant - daar op gehoopt. Miskleun, dus. 

Echte journalistieke- en schrijvers kwaliteiten worden door de Ware Tijd en de leiding genegeerd om het eigen dagelijkse journalistieke falen te kunnen blijven verbloemen. Want, op inhoudelijke kwaliteit en ervaring zit die krant niet te wachten.

dinsdag 6 oktober 2015

Projecten in Coronie komen maar niet van de grond

Aloë vera- en leguanen- fokboerderij-project een stille dood gestorven

Oprichter cassavefabriek IAP Robert Power kan ook aloë vera-project niet van de grond krijgen 

Gonsalves Jardin da Ponte kan fluiten naar beetje overheidssteun voor welslagen leguanenboerderij

06-10-2015  Door: Paul Kraaijer (De Surinaamse Krant)


Het kustdistrict Coronie is vooral bekend vanwege de kokos. Maar, toen waren daar plotseling in december 2012 de toenmalig districtscommissaris Harold Sijlbing met een plan voor het opzetten van een leguanenfokboerderij in het district en begin 2014 ene Robert Power die een plan had om aloë vera te gaan telen. Mooie plannen. Maar, dat zijn het - deels - gebleven, plannen. De leguanenfokboerderij is feitelijk nooit goed van de grond gekomen en uiteindelijk door geldgebrek een stille dood gestorven en het aloë vera-project lijkt in rook te zijn opgegaan. Een terugblik op twee met veel tamtam gepresenteerde projecten die in stilte ten onder zijn gegaan door slecht van tevoren uitgestippeld beleid en doorzettingsvermogen van de projectdragers.

Leguanen fokken voor consumptie en toeristen
Harold Sijlbing (ooit nog eens directeur geweest van de Stichting Natuurbehoud Suriname, StiNaSu) liet in december 2012 weten, dat de leiding van ’s Lands Bosbeheer (LBB) en de Afdeling Natuurbeheer (onderdelen van het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer) zich sterk zouden gaan maken om wilde dieren in gevangenschap te fokken om te voorkomen dat ze ‘verdwijnen’. Een leguanenfokboerderij in Coronie was zijn eerste plan en met name bedoeld om toeristen te trekken. Het plan had echter weinig tot niets te maken met het in stand houden van de soort in het wild. Immers, gelet op het aantal groene leguanen dat jaarlijks wordt geëxporteerd, kan er van enige schaarste in het land nauwelijks sprake zijn.

– Uit de exportcijfers in de CITES (Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora) export handelsdatabase blijkt dat tussen 1981 en 2011 maar liefst 503.201 groene leguanen werden geëxporteerd, op een totaal aantal uitgevoerde wildvangdieren van 850.700. In 1993 werden de meeste leguanen, 40.715, Suriname uitgevlogen en het minste aantal in 2004, 1.227. In 2012 werden nog 7.259 leguanen geëxporteerd - waarvan 6.150 naar de Verenigde Staten -, op een totaal aantal van 9.909 geëxporteerde dieren. Kennelijk is er geen schaarste aan dit reptiel in Suriname en is het zelfs de diersoort die het meest uit Suriname jaarlijks wordt uitgevoerd. –

Het hoofd van LBB, Hesdy Esajas legde tijdens een presentatie in het kokosdistrict uit waarom gekozen was voor Coronie. Hij beweerde, dat Coronianen dol zijn op leguanen, maar niet beseffen dat het ongebreideld eten van de eieren gaat leiden tot afname van deze reptielensoort. Verder zouden boeren de leguanen in het wild als een plaag ervaren, omdat zij hun groenten zouden opeten.
‘Er zijn veel iguana farms in de wereld, vooral in Midden-Amerikaanse landen, waar een groot deel van het vlees wordt geëxporteerd naar de Verenigde Staten. In Nederland is er ook een grote markt onder de Surinamers en Antillianen. Naast de consumptie van het vlees kan de huid ook worden bewerkt tot leer voor diverse gebruiksartikelen. Zeer aantrekkelijk voor Coronie is de opzet van een boerderij voor toeristen, die ook de dieren kunnen voeren’, zei Sijlbing, die kennelijk de Wikipedia-encyclopedie op het internet even had ingezien.

Zo’n twee maanden later, op 8 februari 2013, werd bekend, dat de eerste ‘leguanenkwekerij’ (om een of andere reden spreekt met in Suriname van ‘kweken’ in plaats van ‘fokken’) dat jaar in Friendship, Coronie, een feit zou zijn. Ondernemer Cleo Gonsalves Jardin da Ponte was al ver gevorderd met de ‘infrastructurele voorzieningen’. Volgens hem heeft Coronie een schaarste aan leguanen, omdat het vlees van dit reptiel een delicatesse is in het district. Gonsalves Jardin da Ponte had plannen om de dieren in het district Saramacca te vangen voor zijn boerderij. Hij zei van plan te zijn in juni te willen starten met ruim 200 leguanen. De fokkerij zou een lengte hebben van 150 meter en een breedte van 40 meter en dichtbij de dijk van Coronie liggen, aantrekkelijk voor toeristen, aldus de leguanenboer.

Geldgebrek en ontbreken overheidssteun blokkeren voortgang leguanen-project
Maar, medio juni 2013 waren de eerste geluiden al te horen, dat de start van de fokkerij op zich liet wachten en dat dat werd veroorzaakt volgens Gonsalves Jardin da Ponte door ‘financiën en vegetatie’. De werkzaamheden zouden traag hebben verlopen door het ontbreken van een goed irrigatiesysteem. De geplante vegetatie zou veel zoet water nodig hebben. ‘Als wij straks in de grote droge tijd zijn, hebben wij een groot probleem, omdat alles zal afsterven’, zei de leguanenboer.
Daarnaast liet hij weten een begrotingstekort te hebben van Srd 20.000 voor het aanbrengen van de omrastering rondom het gebied met een grootte van ongeveer 6.000 vierkante meter. Hij had nog ongeveer Srd 15.000 nodig om het project af te ronden.

Inmiddels is het oktober 2015 en het is stil geworden rond de leguanenfokboerderij. Stil, omdat het project definitief zou zijn stopgezet vanwege een tekort aan financiële middelen en steun vanuit de lokale en nationale autoriteiten.

Het districtscommissariaat van Coronie was niet bereid om op vragen over de leguanenboerderij te reageren en ook de beide Assembleeleden uit het district, Anton Paal (PALU) en Remie Tarnadi (NDP), doen er het zwijgen toe en reageren niet op vragen.

Bananen- en cassavedeskundige stort zich op aloë vera
Na het leguanenproject werd het district verblijd met de aankondiging van een aloë vera-project van Robert Power. De man had grootse plannen. Volgens deze bananendeskundige en honorair consul van Barbados zou Coronie bij uitstek het meest geschikte gebied van Suriname zijn voor de teelt van aloë vanwege het goede klimaat met de meeste zonuren en de goede bodem. Hij richtte daartoe Plant Cropping & Processing NV op en toog in januari 2014 naar het district om tijdens en presentatie de bewoners over zijn plan te informeren. Power wilde in maart 2014 starten met de voorbereidende werkzaamheden. Hij zou 1.8 miljoen Amerikaanse dollar uit het PetroCaribe-fonds ontvangen voor het project. Maar, begin oktober zei Power te verwachten 'ergens medio of in de derde week van september van start' te kunnen gaan.’ Het leek een eerste kink in de kabel. Of hij die dollars ooit heeft ontvangen is onduidelijk.

Eerst zouden jam en gezondheidsdranken gemaakt worden samen met diverse Surinaamse vruchten, en in een later stadium zou de aloë vera verwerkt worden tot cosmetische en medische producten. De eerste 40.000 plantjes in gedroogde toestand zouden van Curaçao naar Suriname verscheept worden. Aan de Pater de Kortstraat zou een demonstratie areaal aangelegd worden om de bevolking te laten zien hoe de aloë vera groeit. Tegelijk zouden geïnteresseerde landbouwers opgeleid worden om de aloë vera te telen volgens internationale standaarden. Op hetzelfde terrein zou vervolgens een moderne verwerkingsfabriek gebouwd worden.

Het klonk allemaal zo mooi, maar uiteindelijk ziet het ernaar uit, dat ook dit project in de zilte Coroniaanse kustaardbodem is verdwenen. In stilte. Maar, wellicht meer voor de hand liggend dan het doodbloeden van het leguanenboerderij-project.

Power laat cassavefabriek stranden
Immers, die Power was ook een van de oprichters – samen met de echtgenote van de oud-minister van Buitenlandse Zaken (Winston Lackin) Kamla Madho – van het op 5 april 2014 geopende Innovative Agro Processing Industries (IAP) NV in het district Para, een bedrijf dat cassave opkoopt, verwerkt tot cassavemeel en moet exporteren naar onder andere Barbados – natuurlijk Barbados vanwege zijn contacten op dat eiland. Bij IAP is ook al langere tijd nauwelijks welke activiteit dan ook waar te nemen en het is dan ook onderhevig aan de nodige kritieken vanuit onder andere het parlement en de cassavetelers in Para.
Het bedrijf werd overigens al in april 2013 voor Srd 1 is verkocht aan de Staat Suriname. Ruim een jaar later, begin mei 2014, werd bekend dat de regering sinds de overname al Srd 5.200.000 had overgemaakt naar de cassavefabriek in Para en dat in het eerste kwartaal 2014 een lening aan IAP NV werd verstrekt van 2.7 miljoen Srd voor onder andere opkoop en verwerking van cassave.

Onduidelijk is wat er met het geld is gebeurd. In september van dit jaar werd bekend, dat de cassavefabriek in Para drie jaar na de oprichting officieel overgedragen was aan het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij, LVV.

Minister Soeresh Algoe van LVV liet 29 september weten voorstander te zijn van onderzoek door de Centrale Landsaccountantsdienst (CLAD) bij de cassavefabriek. 'Controle is geen daad van vijandschap', aldus de bewindsman. Hij wilde niemand beschuldigen voor de achtergebleven ontwikkeling van het bedrijf, maar vermoed wordt dat de oprichters en leidinggevenden van de fabriek, Robert Power en Kamla Madho, zich mogelijk schuldig hebben gemaakt aan malversaties.Het wachten is of de CLAD werkelijk onderzoek gaat doen.

Power was niet bereikbaar voor een reactie op de gang van zaken rond zijn aloë vera-project in Coronie.

zaterdag 26 september 2015

Leerkrachten in Naschoolse Opvang wachten al maanden op hun geld

MinOWC lijkt financiële administratie Naschoolse Opvang maar niet op orde te krijgen

26-09-2015  Door: Paul Kraaijer/De Surinaamse Krant


Terwijl minister Robert Peneux van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MinOWC) zich vooral druk lijkt te maken om het opstellen van gedragsregels voor scholieren en leerkrachten, wachten diverse leerkrachten, werkzaam in het project Naschoolse Opvang, al vele maanden op hun geld en loopt de grote vakantie over een paar dagen ten einde.

Dat project wordt juist gedragen door de inzet van leerkrachten die na de gewone gewerkte schooluren in de ochtend, 's middags nog een paar uur doorwerken voor de Naschoolse Opvang. Echter, de waardering voor hun werk is binnen MinOWC niet zichtbaar, terwijl wel met het project wordt gepronkt. Op dit moment zijn er leerkrachten in de Naschoolse Opvang die al sinds maart van dit jaar, en anderen sinds mei, niet zijn uitbetaald voor hun werkzaamheden.

Betrokken leerkrachten hadden gehoopt hun geld te ontvangen voor aanvang van de grote vakantie, maar dat blijkt ijdele hoop te zijn geweest.

Het is niet de eerste keer, dat het ministerie in gebreke blijft om op tijd de vergoedingen voor leerkrachten, werkzaam in de Naschoolse Opvang, over te maken. Dat niet op tijd uitbetalen kan op den duur leiden tot minder gemotiveerde leerkrachten en mogelijk tot vertrek.

Dat het niet de eerste keer is dat er problemen zijn met de uitbetaling blijkt bijvoorbeeld uit onderstaand persbericht, dat het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling op 15 juli 2013 verzond, waarin werd uiteengezet hoe en wanneer de leerkrachten in de Naschoolse Opvang uitbetaald zouden gaan krijgen:



Onderdirecteur Roy Narain van het toenmalige ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling (MinOV) zei 13 augustus vorig jaar nog, dat het uitbetalen van de leerkrachten het grootste probleem is binnen de Naschoolse Opvang en Begeleiding (NOB). Dit was volgens hem altijd het zorgpunt van de minister geweest. Maar, zo zei hij, de minister is afhankelijk van het ministerie van Financiën. ‘Wanneer dat achterwege blijft, ontstaat er veel ruis in het veld met alle consequenties van dien. Hij hoopt dat voldoende geld voor het project wordt uitgetrokken, zodat er geen stagnatie meer kan komen’, zei Narain in de Times of Suriname.

Hij zei destijds ook, dat men doende was het Bureau Naschoolse Opvang en Begeleiding onder te brengen bij het onderdirectoraat Onderwijs. Met de ordening van het bureau zou het ministerie meer armslag krijgen, waardoor bepaalde zaken die zich onder de commissie afspeelden, konden worden ingedamd.
 Het lijkt er echter anno september 2015 op, dat het ministerie de financiële administratie van het project maar niet onder de knie kan krijgen. Leerkrachten in de Naschoolse Opvang weten nog steeds niet wanneer ze worden uitbetaald voor hun gewerkte uren.

Het blijkt voor MinOWC kennelijk niet mogelijk te zijn om gelijktijdig met de uitbetaling van het normale salaris over een maand, de gewerkte uren in de Naschoolse Opvang van de maand ervoor uit te betalen. Tot de dag van vandaag weten de leerkrachten nooit waar ze aan toe zijn. Op willekeurige momenten wordt de vergoeding voor gewerkte uren in de Naschoolse Opvang voldaan en nooit over een maand, maar over een aantal maanden. Een specificatie van de vergoeding, met vermelding van het aantal gewerkte uren in de Naschoolse Opvang, ontvangen de leerkrachten overigens nooit.

Het ministerie was niet bereikbaar voor een reactie,

zaterdag 19 september 2015

Den Blauwvinger: Surinaamse burger draait op voor verkwistend beleid regering Bouterse-I

COLUMN: Regering verhoogt van ene op andere dag brandstof-, water- en stroomprijs – FEP-voorstellen door regering genegeerd

Dat wordt pinaren en extra hosselen – Inkomens stijgen niet en volkspresident mijdt confrontatie met het volk

19-09-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


De regering Bouterse-Adhin heeft ruim twee weken geleden, in de vroege ochtend van dinsdag 1 september, zijn ware gezicht al laten zien en getoond lak te hebben aan het parlement, het Financieel Economisch Platform en aan de burger. De burger die nog zo graag vijf jaar wilde. Als een dief in de nacht, let wel, van de portemonnee van de burger, was daar plotseling een persbericht van het ministerie van Financiën waarin werd aangekondigd, dat er ingaande dezelfde dag, 1 september dus, een zogenoemde solidariteitsheffing van 40 cent extra komt bovenop de prijs voor een liter benzine en diesel en dat de elektriciteits- en watertarieven per 15 september fors worden verhoogd, tot wel drie tot vier keer (een huishouden dat nu Srd 40 betaalt voor elektriciteit gaat na 15 september meer dan Srd 170 betalen. Voor iemand die Srd 160 betaalt, wordt het nieuw tarief Srd 500). 'Solidariteitsheffing'? Solidariteit met wie of wat? Niet met de burger, dat staat vast. Inmiddels is de verhoging van de tarieven uitgesteld – na gesprekken van president Desi Bouterse met de vakcentrales en organisaties uit het bedrijfsleven –, de tarieven gaan 'gefaseerd' worden ingevoerd. Met ingang van wanneer en hoe hoog de tarieven worden is vandaag, zaterdag 19 september 2015, nog niet bekend. De minister van Natuurlijke Hulpbronnen, Regilio Dodson, en de vakcentrales en het bedrijfsleven zijn vandaag nog steeds aan het steggelen over de hoogte van de nieuwe tarieven.

Woedende reacties
Op alle fronten werd meteen terecht, die 1e september, woedend en verbouwereerd gereageerd. Het land schudde op zijn grondvesten, het land leek in rep en roer. Vakbonden, aannemers, bushouders, rijstboeren, pomphouders, burgers, leden van het Financieel Economisch Platform, consumentenorganisaties en leden van De Nationale Assemblee zowel uit de oppositie als uit de coalitie. Het reces van het parlement werd ruw verstoord door het onbegrijpelijke in het holst van de nacht genomen regeringsbesluit.

Regering verschuilt zich te gemakkelijk vooral achter olie- en goudprijs
De regering liet via het ministerie van Financiën uitgebrachte persbericht onder andere weten: 
'De inkomsten van de overheid zijn door de snelle en aanhoudende verslechtering van de internationale olie- en goudprijzen ernstig onder druk komen te staan en hebben een dieptepunt bereikt. Vanaf 2012 heeft ons land meer dan 75 procent van de inkomsten uit olie en mijnbouw verloren en we verwachten geen noemenswaardige stijging van deze inkomsten in de komende 2 jaar'. In ons streven naar macro-economische stabiliteit en de financiële levensvatbaarheid van de Surinaamse economie te herstellen, zijn wij genoodzaakt meer te leunen op binnenlandse bronnen van inkomsten om zodoende de internationale schokken van de grondstoffensector te minimaliseren. Na lange beraadslagingen binnen de regering en overleg met de sociale partners, heeft de regering besloten om enkele noodzakelijke maatregelen te treffen. Enerzijds zullen er maatregelen zijn die gericht zijn op het verhogen van de overheidsinkomsten, terwijl er anderzijds maatregelen getroffen zullen worden om de overheidssubsidies af te bouwen.'

Overleg met sociale partners?
Die partners werden echter in eerste instantie compleet genegeerd, die hadden immers in de gesprekken met Bouterse gepleit voor een gefaseerde invoering van de prijsverhogingen.
Overigens had minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen nog geen twee weken voor 1 september verkondigd, dat de tarieven voor stroom niet zouden worden verhoogd zolang het justitieel- en politieonderzoek binnen de NV Energiebedrijven Suriname (EBS) niet zijn beëindigd. Het volk wordt ermee opgezadeld om de regering uit het door de regering Bouterse-I gecreëerde financiële moeras te trekken, zonder enige vorm van overleg met wie of wat dan ook. Er werd geen enkele vorm van compensatie in het vooruitzicht gesteld voor de burger voor wie het inkomen hetzelfde blijft, maar de uitgaven explosief zullen gaan stijgen. Velen gaan gedwongen worden te pinaren en te hosselen om niet in de eigen misère te verdrinken.

'Zieltogend Suriname verhoogt de prijzen fors', kopte de Telegraaf dinsdag 1 september zelfs. Met andere woorden noodlijdend Suriname. Dat beeld heeft de wereld nu van Suriname.

Volkspresident voor het volk ontwijkt het volk
Zoals gezegd, vanuit alle fronten werd woedend en verontwaardigd gereageerd. De aanstichter van die woede en verontwaardiging heeft zich echter nauwelijks laten zien. Tot verontwaardiging van de oppositie in De Nationale Assemblee was Bouterse 10 september ook niet aanwezig toen een speciale openbare vergadering werd gehouden over de prijsverhogingen. Politici onderbraken hun reces. Maar, Bouterse had het te druk, zo liet hij weten na de beëdiging 11 september van de nieuwe leden van de Staatsraad. 'En, er waren toch genoeg ministers aanwezig, die meer van de zaak weten dan ik.' Ook zei hij, dat de maatregelen nodig zijn om de economie draaiende te houden. Bouterse, die zichzelf zo graag neerzet als volkspresident, lijkt echter maling te hebben aan dat volk. Als hij het volk serieus neemt en dus ook de vertegenwoordig(st)ers van dat volk in het parlement, dan was hij aanwezig geweest en had antwoord gegeven op de vele vragen van Assembleeleden. Hij bood wel zijn excuus aan voor de slechte communicatie met de samenleving over de maatregelen. Maar, wat heeft het volk – dat hij ontloopt – daaraan?

Tijdens de openbare vergadering maakte vicepresident Ashwin Adhin bekend, dat er een sociaal vangnet (Bron foto: orangemonday.nl) komt, bedoeld om de meest kwetsbaren in de samenleving te ondersteunen in verband met de kostenverhogende maatregelen van de regering. Ook wordt een solidariteitsfonds opgezet. Maar, hoe dat vangnet er precies uit gaat zien en wie er precies voor in aanmerking kunnen komen blijft vaag, neen, onduidelijk. Het lijkt sussende politieke cliché-praat. Vangnet? Hoe dan...?....tjoerie.

De politiek correcte vakcentrales
Terugdraaien van de prijsverhogingen was de eerste dagen na 1 september voor de regering niet aan de orde. Verzoeken uit het parlement om de verhogingen gefaseerd door te voeren werden door de regering aangehoord, maar of het een serieuze optie is voor de regering viel toen nog ernstig te betwijfelen. Bouterse is niet iemand die graag op zijn gezicht gaat ofwel gezichtsverlies lijdt. De man kan een flinke dosis arrogantie uitstralen. De oppositie, de vakbeweging en alle anderen met wie Bouterse in aanloop naar 1 september had gesproken, spraken tegen dovemansoren. Maar, dat hadden ze kunnen en moeten weten. Een vos verliest immers nooit zijn streken.
Gedwee werd de afgelopen weken door Jan en Alleman gereageerd op de regeringsmaatregelen. Ferme taal werd geuit, veel theater ook. Een enkel Assembleelid nam het woord actie in de mond en organisaties in de rijstsector dreigden met een landelijke actie. Dat was het. De vakbonden? Die stelden zich netjes, politiek correct op. Geen enkele oproep tot actie. Maar, RaVakSur (Raad van Vakcentrales in Suriname) liet wel constant weten tegen de verhogingen te zijn en voor een gefaseerde invoering ervan. En als klap op de vuurpijl werd 20% loonsverhoging voor ambtenaren gevraagd.....
Waar waren de vakcentrales met hun gedachten en verstand?
20% Salarisverhoging voor ambtenaren vragen, nu, in deze periode?
Hoe geloofwaardig is RaVakSur? Maar, door de opstelling van RaVakSur werd de invoering van de nieuwe tarieven voor water en stroom per 15 september wel voor onbepaalde tijd uitgesteld.

Hieronder een overzicht van reacties na de bekendmaking door de regering op 1 september

VHP, Pertjajah Luhur, NPS en ABOP
De VHP, de Pertjajah Luhur (PL), de NPS en de ABOP verklaarden op 2 september 2015, dat zij in hun communicatie met de president steeds kenbaar hadden gemaakt geen voorstander te zijn van verhoging van de brandstofprijzen.

'Deze plotselinge prijsverhoging van brandstof wordt onzerzijds afgekeurd. Het gevaar is immers, dat de armoede sterker zal toeslaan en een groter deel van het volk onder de armoedegrens komt, zonder enige vooruitzicht op verbetering. (…) Het treffen van losse maatregelen is wederom dweilen met de open kraan, waarbij de samenleving weer moet inleveren en die verder onder druk komt. Door ons werd aanbevolen om het beleid eerst zorgvuldig voor te bereiden en met het volk te bespreken. Bij het treffen van zware maatregelen voor het volk, moest vooraf worden voorzien in opvang ter voorkoming van achteruitgang in de levensomstandigheden en ontwikkelingskansen van het volk. De genoemde partijen roepen de regering op, om de genomen maatregelen onmiddellijk terug te draaien en het te voeren beleid op een begroting te brengen en die voor te leggen aan DNA, zoals de Grondwet dat voorschrijft', aldus de partijen in hun verklaring.

Leden Financieel Economisch Platform
Diverse leden van het Financieel Economisch Platform (FEP) lieten 2 september weten, dat de regering hun voorstellen naast zich had neergelegd. Het FEP had onder andere voorgesteld om een extra governement-take te heffen, indien de wereldmarktprijs het toelaat, en de water- en elektriciteitstarieven gefaseerd te verhogen.

VHP-Assembleelid Mahinder Jogi
Het VHP-parlementslid Jogi zei 2 september: 'Verhogingen met zo'n impact wordt niet in het holst van de nacht met een persbericht bekendgemaakt.' Hij benadrukte, dat de volksvertegenwoordiging compleet buitenspel was gezet door de regering.

VHP-Assembleelid Shailendra Girjasing 
Het VHP-parlementslid Girjasing zei 2 september: 'De oorzaak van de prijsverhoging ligt niet bij de hoge rekening van de EBS, maar bij het verspillend beleid van de afgelopen vijf jaren. Wat wij moeten doen, is protesteren voor de woningen van de NDP’ers. Dit hebben ze ons absoluut niet verteld. De president heeft ons alleen verteld hoe rooskleurig het was. Misiekaba had het over Dubai en vandaag gaan wij richting Haïti. '

NPS-Assembleelid Patricia Etnel
Het NPS-parlementslid zei 2 september: 'Dit is vreselijk. De verhogingen zijn volksonvriendelijk.' Ze riep op tot stopzetten van de verhoging. Ze betoogde, dat Assembleeleden door het volk zijn aangesteld en dat daarom zij goedkeuring zouden moeten geven aan de verhoging van vaste lasten. 'Ik vind het heel erg wat gebeurt. Als iemand dit goed praat hou je niet van het volk. Wat willen wij van de burgerij?'

VHP-Assembleelid Dew Sharman
Dew Sharman van de VHP zei 2 september, dat de samenleving is overvallen met de maatregelen en hij voorspelde grote gevolgen van de maatregelen. De politicus verwachtte een ontevredenheidsgolf en zei, dat de samenleving voorbereid had moeten worden. 'Dat wat nu gepresenteerd wordt is niet wat de samenleving verwacht had.' Hij pleitte voor een vangnet voor minder draagkrachtigen.

NDP-Assembleelid Silvana Afonsoea
Parlementslid Silvana Afonsoea van de NDP zei 2 september het vreemd te vinden, dat van de ene op de andere dag een verhoging wordt ingevoerd. Ook zij vond, dat er overeenstemming met het parlement bereikt had moeten worden.

ABOP-Assembleelid Marinus Bee
'De regering moet de maatregelen aanhouden totdat in het parlement een discussie is gehouden over zulke ingrijpende besluiten. De oppositie moet het volk niet in de steek laten, maar krachtig haar stem laten horen.' Dit was 2 september een eerste reactie van het Assembleelid Marinus Bee (AC/ABOP).
Bee zei ook, dat de regering het volk heeft misleid. Tijdens de verkiezingscampagne was immers gezegd, dat het goed ging met de economie. Nu werd iets anders beweerd. Het Assembleelid vroeg zich af waarom president Desi Bouterse zoveel groepen gehoord heeft, als hij toen al wist dat de voorstellen niet meegenomen zouden worden. 'Waarom heeft hij zoveel tijd en energie gestopt hierin?'

Moederbond-voorzitter Errol Snijders
Errol Snijders reageerde op 2 september als volgt: 'Je kunt de gemeenschap niet straffen voor de onduidelijkheden bij de EBS.' Hij weest op het schokeffect die deze maatregelen teweeg zou brengen in de samenleving. 'Dit is niet goed.'

De Raad van Vakcentrales in Suriname (RaVakSur)
De Raad van Vakcentrales in Suriname (RaVakSur) zond 3 september een brief naar president Desi Bouterse waarin hem gevraagd werd de verhogingen die in het 'holst van de nacht' waren genomen, terug te draaien. Robby Berenstein, voorzitter van RaVakSur, zei dat na het spoedberaad dat de vakcentrales woensdag 2 september 2015 hielden.

Anthony Wong, voorzitter van de Algemene Aannemersvereniging (AAV)
De samenleving mag, na de verhoging van de tarieven voor stroom, water en benzine, erop rekenen dat ook de prijzen in de bouwsector aanzienlijk zullen stijgen. 'Alles zal duurder worden', waarschuwde voorzitter Anthony Wong van de Algemene Aannemersvereniging op 2 september. Hij verwachtte een gemiddelde prijsstijging van minimaal 20 procent over de gehele linie. 'De transportkosten, bouwkosten, bouwmaterialen en arbeidskosten worden hoger', voorspelde Wong.

Sham Binda, voorzitter van de Associatie van Kleine en Middelbare Ondernemingen in Suriname (AKMOS)
Sham Binda, voorzitter van de Associatie van Kleine en Middelbare Ondernemingen in Suriname, zei 2 september, dat vooral startende gezinnen die willen bouwen het zwaar krijgen. 'Sinds 1 september is benzine veertig cent duurder per liter. Ingaande 15 september worden stroom en water duurder. De prijsverhoging bij stroom ligt tussen de 50 en bijkans 280 procent, terwijl water over de gehele linie met bijna 280 procent de lucht in gaat. De economie zal massaal achteruit gaan. Het ziet er zorgwekkend uit', zei Binda, die deze ontwikkeling triest noemde. 'Het zijn ongenuanceerde verhogingen.'

Laurence Pereira, lid van de Raad van Commissarissen van de Melkcentrale
Laurence Pereira, lid van de Raad van Commissarissen van de Melkcentrale, zei 4 september niet te spreken te zijn over de door de regering aangekondigde maatregelen. De door de regering onlangs bekend gemaakte prijsverhogingen gaan volgens Pereira zware effecten hebben op de prijs van melk. 'We hadden met de president afgesproken dat er geen verhoging komt in de prijs van melk. Het zou de komende drie jaren precies zo blijven. Hij gooit nu 40 cent op de diesel. Hoe komen we zo uit? Melkcentrale gaat het niet kunnen betalen. Melkcentrale gaat kapot, failliet. Dit betekent de dood voor de sector. Het is niet alleen de melksector die problemen krijgt. Ook de rijstboeren krijgen zo meteen gigantische problemen. Er zijn dus meer bedrijven die naar de verdoemenis gaan. Met verhoging van de elektriciteits- en watertarieven krijgen wij nog meer problemen. Hoe wij dit gaan opvangen, weten wij niet', zei Pereira.

Radjoe Bikharie, voorzitter van de onlangs opgerichte Bond van Surinaamse Padieproducenten (BSP)
‘De verhoging van de heffingen op de brandstofprijs heeft de kopzorgen van de rijstboeren nog groter gemaakt. De boeren worstelden al met een te lage opkoopprijs van padie. Deze ligt nu zelfs onder de Srd 30 per baal natte padie, terwijl de kostprijs tussen de Srd 55 en 60 ligt. Brandstof is een van de belangrijke componenten bij de productie van padie. Dus de kostprijs gaat hierdoor verder omhoog, terwijl de verkoopprijs blijft dalen.’ Dit zei Radjoe Bikharie, voorzitter van de nieuwe Bond van Surinaamse Padieproducenten (BSP) 4 september 2015.
Volgens Bikharie heeft de voorgenomen verhoging van de stroom- en watertarieven de zaak ingewikkelder gemaakt. ‘Naast het feit, dat de rijstboeren padie produceren, zijn ze ook consumenten. Ze hadden het al zo moeilijk het hoofd boven water te houden, nu met de verhoging van vrijwel alle prijzen zullen ze nog harder getroffen worden.’

Wilgo Valies, voorzitter van de Bond van Leraren (BvL)
'Het ziet er niet rooskleurig uit voor ambtenaren.' Wilgo Valies, voorzitter van de Bond van Leraren (BvL), voorziet een verdere verpaupering. Leerkrachten hebben de afgelopen vijf jaar geen salariscorrectie gehad, ondanks de jaarlijkse inflatie. 'Wij zijn al zeker met 20 procent achteruitgegaan in koopkracht.' Deze beperking zal volgens de vakbondsleider verder oplopen tot minimaal 30 procent, wegens de recent aangekondigde inkomstenverhogende maatregelen van de overheid. 'De werkende klasse moet steeds het gelag betalen. We willen zeker een bijdrage leveren als werkers om de economie van ons land gezond te maken, maar er moet eerst een aantal condities geschapen worden', aldus de vakbondsman vrijdag 4 september 2015.

Rust teruggekeerd
Het zijn slechts een paar - willekeurige - van de vele verontwaardigde reacties na 1 september. Inmiddels lijkt de rust te zijn teruggekeerd. Geen enkel protest, geen actie, geen staking. Suriname lijkt als mak schaap de prijsverhogingen te accepteren. Zijn de burgers bevreesd voor de regering, voor de president, of ziet men toch de noodzaak en rechtvaardigheid van de verhogingen in? Immers wat hebben zij de afgelopen betaald voor hun stroom- en waterverbruik aan de door de regering gesubsidieerde nutsbedrijven? Veel te weinig en velen zelfs niets.

Volkspresident, maar niet van het volk
Neemt niet weg, dat een wrange smaak achterblijft dat zij, de burgers, opdraaien voor een falend financieel beleid van de regering Bouterse-Ameerali van 2010-2015. Natuurlijk, daar zijn de dalende prijzen van olie en goud in de wereld, maar daar had de regering op moeten inspelen, omdat nu eenmaal bekend is, dat die prijzen wereldwijd aan schommelingen onderhevig zijn. Maar, de regering is daar blind voor geweest en lanceerde toch het ene na het andere (mega-)project, waarvan nu een aantal voor onbepaalde tijd in de ijskast is beland.

Om het eigen falende beleid nu in de schoot van de burger te werpen getuigt van minachting van het volk, het volk waarvan Bouterse maar blijft beweren en volhouden, de volkspresident te zijn, het volk dat hem blind voor een tweede termijn president heeft laten worden. Maar, de president heeft weer eens aan geloofwaardigheid ingeboet.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
19 september 2015
Amsterdam-Paramaribo


In 2005 werden door de regering Venetiaan-Sardjoe dratische maatregelen getroffen, waaronder de 100% verhoging van de brandstofprijs.Ondanks de massale protesten vanuit de Surinaamse gemeenschap,werden de maatregelen gewoon doorgevoerd:

donderdag 10 september 2015

Den Blauwvinger: Onderwijsminister Peneux wil zich laten gelden

COLUMN: Peneux verbiedt dreadlocks en figuurtjes in haar bij jongens en gekleurd haar bij meisjes

Peneux moet investeren in leerlingen, ze motiveren en niet demotiveren

10-09-2015 Den Blawvinger/De Surinaamse Krant


Het ministerie van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur (MinOWC) heeft sinds het aantreden van de regering Bouterse-Adhin een bewindsman aan het roer staan die zich wil laten gelden. De oud-directeur Onderwijs van het ministerie, Robert Peneux, staat bekend als een boeman en als een man die als een olifant door de porseleinkast kan gaan en die porseleinkast heeft hij nu stevig in handen.

Zijn nieuwste plannetje dat hij er door gaat drammen is een zogenoemd 'uniform schoolreglement' waarin onder andere worden opgenomen voorschriften voor kleding en gedrag waaraan alle VOJ- (Voortgezet Onderwijs op Juniorenniveau) en basisscholen zich moeten houden. Maar, erger, er wordt binnen de burelen van het domein van Peneux ook gewerkt aan een reglement voor leerkrachten. Enkele opmerkelijke en niet van deze tijd zijnde regels daarin zijn, dat het kapsel van jongens netjes en kortgeknipt moet zijn, figuurtjes en tekeningen in jongenskapsel en gekleurd haar bij meisjes zijn verboden. Dit geldt ook voor dreadlocks, tenzij het een leerling betreft die belijder is van het rastafari geloof.

Waar ligt de grens van betutteling voor Peneux?
Ongeloof. Absurd. Waar gaat deze minister de grens leggen als het gaat om het pesten van leerlingen? Wat kunnen zij nog meer verwachten van Peneux? Dat de jongens zwarte schoenen moeten gaan dragen met rode veters, dus, dat sportschoenen, instappers, slippers en ander schoeisel wordt verboden. Dat de meisjes geen vlechten of van die leuke gekleurde kraaltjes in hun haar mogen hebben? Straks worden ze nog verplicht om allemaal naar school te komen met op hun rug allemaal het zelfde, uniforme, rugzakje.

Sinds wanneer wordt leerproces scholieren beïnvloed door soort haardracht?
Draaft Peneux nu niet door? Is hij het contact met de werkelijkheid van alle dag volledig kwijtgeraakt? Ja. Velen keuren de nieuwe plannen af, zo blijkt uit de vele reacties op social media als Facebook. Peneux krijgt er flink van langs. Dreadlocks, figuurtjes in het haar bij jongens en gekleurd haar bij meisjes hebben toch geen invloed op het leerproces van de leerlingen?

Investeer in scholieren, motiveer ze in plaats van ze te demotiveren
Laat MinOWC eerst maar eens gaan investeren in moderne leerboeken voor de leerlingen. Want als u ziet waar scholieren in bijvoorbeeld het basisonderwijs hun lessen uit moeten leren...... Ongeloof. Oude versleten lesboeken. Rommel. Beschamend.

Laat MinOWC eerst maar eens gaan investeren in computertechnologie in scholen. Hoeveel scholieren in het basisonderwijs hebben de beschikking over een computer, een laptop? Neen, Peneux is maar wat blij met First Lady Ingrid Bouterse-Waldring die nu en dan eens een partij laptops cadeau krijgt van de Chinese ambassade en ze vervolgens dumpt in allerlei in de haast gecreëerde computerlokalen op scholen die met veel bombarie worden geopend. Maar, hier ligt een essentiële taak voor het ministerie.

Laat MinOWC eerst maar eens gaan investeren in nieuw schoolmeubilair. Schoolbankjes en stoelen. Het is triest en beschamend om te zien hoe scholieren moeten werken. Oude en vaak kapotte schoolbankjes en stoelen. Soms zelfs te weinig.
Vaak ook nog eens tussen 2e en 20e hands uit Nederland. In bijna geen enkel klaslokaal zult u nieuwe en allemaal dezelfde bankjes en stoelen zien. Beschamend. Het is 2015.
Laat MinOWC eerst maar eens gaan investeren in …....
Laat MinOWC eerst maar eens gaan investeren in …....

Laat Peneux daarin eens gaan investeren, nieuw modern lesmateriaal, computerapparatuur, schoolmeubilair, enzovoorts, enzovoorts.....

Investeer in de kinderen en leg ze niet aan een leiband... motiveer ze in plaats van ze te demotiveren!

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
10 september 2015
Amsterdam-Paramaribo

dinsdag 8 september 2015

Den Blauwvinger: Wat Hok niet deed doet Dodson wel: korte metten maken met goudpontons

COLUMN: Hok beschermde belangen, Dodson heeft maling aan belangen en eigenaren pontons

NPS-voorzitter doet ook, misplaatste, duit in het jammerzakje

08-09-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Waartoe tijdens de regering Bouterse-Ameerali, 2010-2015, door de minister van Natuurlijke Hulpbronnen, Jim Hok (PALU, Progressieve Arbeiders en Landbouwers Unie), geen enkele actie werd ondernomen en ook niet de presidentiële Commissie Ordening Goudsector daar opdracht toe gaf, dat heeft zijn opvolger Regilio Dodson (DOE, Democratie en Ontwikkeling in Eenheid) al binnen een maand na zijn aantreden wel gedaan: de goudpontons ofwel scalians op het stuwmeer bezoeken en korte metten met ze maken. Dodson verdient een milieuvriendelijke pluim. Hij toont ballen, heeft schijnbaar lak aan alles en iedereen. Heeft oog voor de biodiversiteit en de gezondheid van bewoners rond het stuwmeer. 


Pokie in de voetsporen van Asabina
Het is een mooi succes voor Dodson. De goudpontons moeten van het stuwmeer verdwijnen en het meer moet een beschermd gebied worden. Tijdens zijn bezoek aan zo'n acht scalians op het stuwmeer werd hij onder andere vergezeld van het ABOP-Assembleelid Diana Pokie, afkomstig uit Brownsberg. Zij lijkt het roer in het parlement als het gaat om milieu-issues in het binnenland te hebben overgenomen van de uit het parlement vertrokken Ronnie Asabina (BEP), die de afgelopen regeerperiode diverse malen, tevergeefs, aandacht in het parlement heeft gevraagd voor de drijvende goudfabrieken op het stuwmeer en op een aantal rivieren. Het was deze keer Pokie die 27 augustus in De Nationale Assemblee aandacht vroeg voor de aanwezigheid van goudpontons op het stuwmeer. En het waren haar opmerkingen en vragen aan het adres van Dodson die de bewindsman deden doen besluiten om zelf het stuwmeer op te gaan en dat gebeurde vrijdag 4 september.

Jammerende 'voorgangers'
Waar de een succes heeft, Dodson, beginnen anderen, zoals Hok te jammeren. Hok was niet zo blij met publieke opmerkingen van Gerold Dompig, voorzitter van het Managementteam van de Commissie Ordening Goudsector. Die had namelijk verklaard feitelijk nooit tegen de goudpontons te hebben kunnen optreden, omdat hij daartoe moest wachten op instructies vanuit het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen ofwel van toenmalig minister Hok. Neen, reageerde Hok meteen, de commissie valt rechtstreeks onder het Kabinet van de President en kennelijk kreeg Dompig ook geen instructies vanuit dat kabinet, lees de president.
Overigens werd vanuit de zijde van de regering de afgelopen jaren steeds verkondigd, dat het zo lastig is om de (identiteit van) eigenaren van pontons te achterhalen. Maar, aan de andere kant konden eigenaren wel forse belastingaanslagen ontvangen en daarmee de staatskas wat aanvullen. Werden die milieu vernietigende scalians daarom door de regering Bouterse-Ameerali gedoogd en niet verwijderd?
Op een van de door Dodson bezochte goudpontons was zelfs een plakkaat zichtbaar met daarop de naam van de eigenaar.......
Een van de eigenaren van een goudponton is Sarafina NV. Juist dit goudwinningsbedrijf opereert in het binnenland met milieuvriendelijke winningsmethoden. Maar, op het water blijkt dat milieuvriendelijke te zijn verdwenen. Hoe geloofwaardig is de eigenaresse van dit bedrijf, Claudetta Toney? En een andere eigenaar heet Pieter Peneux. Toch niet toevallig familie van de nieuwbakken minister van Onderwijs, Wetenschappen en Cultuur, Robert Peneux?


Kinderachtige reactie van oud-minister Rusland
Als klap op de vuurpijl vond een andere oud-bewindsman van Natuurlijke Hulpbronnen het ook nodig om op een werkelijk kinderachtige wijze te moeten reageren op het kordate optreden van Dodson. Gregory Rusland, voorzitter van de Nationale Partij Suriname (NPS), toonde met zijn reactie weer eens aan waarom het zo slecht gaat met zijn partij. Wie kan hem nog serieus nemen? Hij zei maandag 7 september in het Dagblad Suriname 'niets speciaals' te zien in het optreden van Dodson.

Toen de NPS-voorzitter tussen 2005 en 2010 de scepter zwaaide op NH, werd volgens hem hard opgetreden tegen goudpontons. Hij beweert op tijd tegen de pontons te hebben opgetreden.Maar, was dat wel zo. Neen. ‘Daarom zult u vanuit de coalitie ook horen, dat toen men in 2010 overnam er nul scalians waren op het stuwmeer. Dit, omdat wij het pertinent verboden hadden. Rond 2008 kreeg ik de informatie dat men bezig was een scalian op de Corantijnrivier op te zetten. Ik heb direct ingegrepen. De scalian was niet eens afgebouwd. Ik heb ervoor gezorgd dat die uit het gebied verwijderd werd. Wat de scalians betreft, hadden wij dus een strak beleid. Als we merken dat in de afgelopen vijf jaar, acht scalians op het meer, met allerlei gevolgen van dien voor ons milieu, intrek hebben genomen, rest er niets anders dan direct op treden. Feit is, dat wij onder de vorige regering deze situatie hebben gekregen. Zij moeten dus de situatie die zij zelf hebben gecreëerd rechtzetten. Wij moeten weer naar de situatie zoals wij het hebben achtergelaten. Er moet geen enkele scalian op het meer zijn’, aldus de NPS-voorzitter.

Leugentje voor bestwil of geheugenprobleem
Rusland beweert dus glashard 'rond 2008' (het is slecht gesteld met zijn geheugen) direct te hebben ingegrepen inzake een ponton op de Corantijnrivier. Maar, hij heeft toen niet ingegrepen. In de eerste week van mei 2008 werd duidelijk, dat het Braziliaanse goudponton op de Corantijnrivier was vertrokken. Het vaartuig was vermoedelijk richting Nickerie gevaren. Aan boord waren Guyanezen werkzaam. Dus, geen sprake van welke actie dan ook van Rusland.

Verder werd tijdens zijn regeerperiode ook een goudponton in aanbouw waargenomen in de maanden april, mei en juni 2007 op de Corantijnrivier in de nabijheid van Apoera. Aan boord zouden zes Braziliaanse mannen en twee vrouwen zijn geweest. Rusland was in geen velden en wegen te bekennen.

Volgens een artikel in de Times of Suriname van 5 oktober 2007 werd de ‘desastreuze vervuiling van de Boven-Saramaccarivier veroorzaakt met medeweten van leden uit de familie T. die al langer dan een jaar aan Brazilianen toestemming heeft verleend om goud te ontginnen in het familiegebied ten zuiden van het dorp Pompoekampoe.’ Zes Braziliaanse goudpontons zouden in een gebied van ongeveer honderd hectare mechanisch goudwinnen (met gebruik van zogenoemde ‘cutterzuigers’ die aarde van de oever afsnijden), met toestemming, aldus de Times of Suriname, ‘van een Matawai familie’.
Bewoners van het Matawaidorp Finisanti zouden geld aannemen van Brazilianen, waardoor ze ook direct schuldig waren aan de verontreiniging van de rivier. Geen enkele Braziliaan beschikte over een vergunning. De krant wist verder te melden dat de Brazilianen al de monding van de Bronkolonkokreek hadden beschadigd. Enige actie tegen de Braziliaanse activiteiten van minister Rusland bleef achterwege..... Tegenover de krant De Ware Tijd liet hij op 18 september weten, dat hij zich ‘niet kon heugen hiervoor concessie- en exploitatierecht te hebben verstrekt.’ De minister verklaarde ook, dat het geen overheidsbeleid is om deze vorm van goudwinning te stimuleren. Volgens Rusland zou een aanvraag voor de Corantijnrivier ook niet positief worden beoordeeld. (met dank aan deze bron)

Steken laten vallen
Kortom, Rusland kan nu dan wel mooi weer spelen en zichzelf op de borst slaan, maar hij heeft absoluut steken laten vallen tussen 2005 en 2010 als het gaat om de aanpak van goudpontons.
Met al zijn uitspraken wil Rusland niets meer en niets minder dan zijn eigen functioneren als minister tijdens de regering Venetiaan-Sardjoe (2005-2010) goed praten, verdedigen. Waarom? Wat is na het optreden van Dodson de werkelijke reden achter zijn uitspraken? Ze hebben geen enkele toegevoegde- of meerwaarde. Hij kan zich beter druk maken om en tijd steken in de perikelen rond de opstand van een groep leden binnen zijn eigen NPS.

Feit is, dat Dodson de enige bewindsman is die daadwerkelijk en daadkrachtig optreedt tegen goudpontons op het stuwmeer. Dat verdient waardering en respect. Dat verdient zeker geen kinderlijk gejammer van enkele van zijn wellicht jaloerse voorgangers die niet hebben opgetreden, waarschijnlijk om eigenaren van de pontons de hand boven het hoofd te houden en om via de belastingdienst miljoenen Surinaamse dollars in de staatskas te laten stromen.

Hoogachtend,
Den Blauwvinger
08 september 2015
Amsterdam-Paramaribo