Den Blauwvinger: Bom barst binnen DOE - Partijvoorzitter Breeveld en minister Dodson gebrouilleerd

COLUMN: Minister Dodson neemt afstand van afwijzing Breeveld gebruik art. 148 Grondwet door Bouterse om 8 decemberproces stop te zetten

De kansel staat en past Breeveld beter dan het zetelpluche in parlement

06-07-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


De laatste tijd maakt DOE-voorzitter en -Assembleelid Carl Breeveld zich welhaast onmogelijk binnen de coalitie en zijn eigen partij door zijn eigenzinnig en ogenschijnlijk solistisch optreden. Deze week kwam hij hard in aanvaring met zijn enige bewindsman in de regering, Regilio Dodson, die het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen met horten en stoten tracht te leiden. De recente aanvaring toont een duidelijke en niet te herstellen breuk. Via de media vallen de heren elkaar ongegeneerd aan. Ze gaan rollebollend over straat. Hun beider optreden staat haaks op het nette en fatsoenlijke 'Ja-en-Amen'-knikkende karakter van de partij. Breeveld vervalt zelfs in het oh zo door hem verfoeide vuilsmijten. Gedrag dat niet bij de fatsoensrakker en braafste jongetje van de klas past. Hij lijkt de weg binnen zijn partij en binnen de coalitie volledig kwijt en het laatste incident kan niet zonder gevolgen blijven.

DOE (lees: Dodson) ondertekent resolutie, maar partij wil voortzetting 8 decemberproces

Plotseling was 4 juli het hoge woord eruit. DOE had graag gezien, dat het 8 decemberstrafproces was voortgezet. Breeveld reageerde hiermee aan de late kant op de zogenoemde 'resolutie 568/RP' van 29 juni – op grond van artikel 148 van de Grondwet – waarin president Desi Bouterse opdracht geeft – in het belang van de staatsveiligheid – aan procureur-generaal Roy Baidjnath Panday om per direct het 8 decemberstrafproces stop te zetten. De ministerraad, en dus ook Regilio Dodson, was akkoord gegaan hiermee. Een poging, een laatste strohalm, van de president om het proces tegen hem, als hoofdverdachte, weer te blokkeren.

Breeveld liet via de Ware Tijd weten 'De resolutie gaat uit van het beëindigen van vervolging van verdachten. Wij hadden het proces normaal zien doorgaan en dat gaandeweg, indien de verdediging van de verdachten het niet eens zou zijn, zich zou kunnen beroepen op rechterlijke dwaling of vormfouten of welke andere mogelijkheid om een punt te maken. We blijven erbij dat het recht zijn beloop moet hebben, omdat die weg reeds is ingeslagen. Wij waren in eerste instantie voorstander van het Zuid-Afrikaans model van waarheidsvinding na de apartheidsperiode. Dat heeft goed gewerkt. En als er schuldigen waren, werden zij op basis van hun verhaal en mate van eerlijke weergave van zaken berecht. Anderen gingen vrij uit.'

Op de vraag of partijgenoot minister Dodson had ingestemd met het regeringsbesluit, antwoordde Breeveld politiek correct en ontwijkend: 'Op basis van artikel 148 van de Grondwet is het een regeringsbesluit.' Een reactie waarin toch een duidelijk antwoord zit verscholen: 'Ja'.

'Breeveld verkondigt eigen mening en niet die van de partij'

Maar, Dodson kwam nog dezelfde met een scherpe reactie die er niet om loog en waarmee zijn partijvoorzitter door hem in zijn hemd werd gezet. Hij zei zich te distantiëren van de opmerkingen van Breeveld, die zijn eigen mening volgens de bewindsman heeft geuit en niet die van de partij. Volgens Dodson heeft de partij al bij het tekenen van de regeringsverklaring verklaard, dat amnestie is verleend en dat ze daar niet omheen kan. 'Het standpunt dat we in zouden nemen is waarheidsvinding en vandaar dat ik heb getekend', aldus Dodson. Hij vermoedt dat Breeveld willens en wetens aanstuurt op een mogelijk vertrek uit de coalitie. 'Breeveld verwacht volgens mij dat de president ons eruit zet, maar wat als hij dat niet doet en de brief voor lief neemt? Dan slaat de partij een grotere blunder. Maar, dan is het niet om ideologie, maar gewoon om gerommel in de partij dat wij mogelijk eruit zullen moeten treden.'

Zo langzamerhand wordt het tijd dat Breeveld de koe bij de horens vat en in het parlement de oversteek van een paar meter slechts maakt naar het oppositie-pluche. Daar horen DOE en Breeveld werkelijk thuis en niet in de intimiderende, onrust stokende 'oorlogsmachine' van de coalitie, ofwel de NDP.

Breeveld: 'Dodson is machtsbelust'....

De opmerkingen van Dodson, heel Suriname kon er uiteraard op wachten, immers vuilsmijten is verworden tot onderdeel van de Surinaamse (politieke) cultuur – elkaar via de media voor rotte vis uitmaken –, werden een dag later gevolgd door een stevige reactie van Breeveld. 'Ik doe niet mee aan een mediaspektakel Wij houden het op de brief die aan de president is gestuurd', zei Breeveld (zie hieronder).

Hij beweert, dat zijn bewindsman een eigen richting is ingeslagen en dat hij, gelet op 'zijn verdedigende houding' 'machtsbelust' is. Het zijn woorden die men niet zo snel hoort van Breeveld, die in De Nationale Assemblee altijd keurig spreekt alsof hij predikt en er nooit op uit is om vijanden te maken. Maar, die vijanden zijn er, en vooral binnen de eigen partijgeledingen.

Een andere opponent binnen DOE van de partijvoorzitter, hoofdbestuurslid en voedseltechnoloog Ricky Stutgard, vindt al langere tijd dat de partij de coalitie de rug moet toekeren. Overigens wijst hij er nu wel fijntjes en suggestief op, dat Dodson van oorsprong een NDP'er is. 'Ik betwijfel, dat hij bedankt als minister als DOE uit de regering stapt.'

Breeveld doet er, na de laatste publieke en vooral politieke blamage, verstandig aan om vaarwel te zeggen tegen de coalitie, die er alles aan doet om de hoofdverdachte in het 8 decemberstrafproces Bouterse te beschermen en daartoe er niet voor terugdeinst bewust om wetten verkeerd uit te leggen, naar de eigen mond – met bewindsvrouwe Jennifer van Dijk-Silos van Justitie en Politie als de grootste gefrustreerde verdraaister van wetteksten en feiten en daarmee verworden tot een soort beschermvrouwe van de verdachte Bouterse en president Bouterse.

De kansel staat en past Breeveld beter dan zetelpluche in parlement
Laat Breeveld terugkeren naar zijn eigen realiteit, naar datgene waar hij als mens voor staat. Dat kan nimmer zijn het steunen van de hoofdverdachte in het 8 decemberproces, Desi Bouterse en door het steunen van de president van Suriname, Desi Bouterse. Door zitting te blijven nemen in de coalitie, verliest hij iedere dag weer een beetje aan geloofwaardigheid en vertrouwen. Misschien nog beter, laat Breeveld de Assemblee en de actieve politiek verlaten en terugkeren naar waar hij wel goed in is, prediken. De kansel staat en past hem beter dan het oude, stoffige pluche van zijn zetel in het parlement.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

6 juli 2016

Amsterdam-Paramaribo

Regering Suriname laat uit 2002 daterend 'master' ontwateringsplan Groot Paramaribo in la liggen

Sinds 2001 duikt ontwateringsplan nu en dan op, maar uitvoering blijft achterwege

Betrokken Nederlandse bedrijven en een Surinaams bureau bevestigen bestaan 'Masterplan Ontwatering Groot Paramaribo' – Ministerie van OW doet er echter het zwijgen toe.....

05-07-2016  De Surinaamse Krant


De afgelopen weken hebben delen van de kuststrook en van Paramaribo weer te kampen gehad met wateroverlast veroorzaakt door stevige regen- en onweersbuien en het ongebreidelde dumpgedrag van bewoners die hun afval in trenzen menen te moeten gooien waardoor die – en de aanwezige duikers – verstopt raken met alle gevolgen van dien. Wegen worden kolkende rivieren en ondergelopen percelen leken kleine rampgebieden. Wateroverlast is echter niet iets van vandaag, het is een probleem dat al jaren speelt. Het is een probleem waarvoor achtereenvolgende regeringen geen structurele oplossingen leken te hebben. Met een ad hoc pappen- en nathouden-beleid werden en worden trenzen opgeschoond en hier en daar werden en worden te kleine duikers vervangen door grotere. Maar, Suriname is hiermee niet geholpen.

Waarom zorgt de overheid niet voor een structurele oplossing en waarom doet de overheid bijvoorbeeld niets met een uit 2002 daterend compleet ontwateringsplan voor Groot Paramaribo? Het verantwoordelijk ministerie van Openbare Werken wil er niets over kwijt tegenover de redactie van De Surinaamse Krant. Gevraagd naar de status van dat ontwateringsplan en wat er al dan niet is gerealiseerd komt geen reactie. Ook niet na herhaald verzoek. Het plan ligt waarschijnlijk ergens in een la op het ministerie, weg te kwijnen onder een dikke laag stof.

Bij masterplan betrokken bedrijven bevestigen bestaan ervan

Maar, dat 'Beheer- en Monitoringplan', gevolgd door het 'Masterplan Ontwatering Groot Paramaribo', bestaat en omvat alle beheersactiviteiten zoals inspecties, gegevensverwerking, onderhoud en management. Het bestaan ervan is door de drie betrokken Nederlandse bedrijven en een bureau in Paramaribo tegenover De Surinaamse Krant bevestigd, maar niemand wil inhoudelijk reageren, omdat dat niet correct zou vanwege de relatie met de opdrachtgever uit 2001, het ministerie van Openbare Werken.

In opdracht van dat ministerie van Openbare Werken hadden Broks-Messelaar Consultancy (Amersfoort), Sunecon (Paramaribo), Delft Hydraulics in Rotterdam en DHV Water (Amersfoort) in het voorjaar van 2001 het Beheersplan opgesteld als onderdeel van het Masterplan Ontwatering Groot Paramaribo. Het gehele Masterplan werd in 2002 voltooid.

Jaap Kwadijk van het instituut Deltares, voorloper van Delft Hydraulics, laat 21 juni in een reactie weten, dat het bedrijf 'inderdaad met onder meer DHV (tegenwoordig Royal Haskoning/DHV) een masterplanstudie heeft uitgevoerd in Paramaribo. DHV was hoofdaannemer en heeft vermoedelijk de meest uitgebreide documentatie. Wij hebben geen pdf van de rapporten. We hadden echter ook een Surinaamse partner: Sunecon. Het projectteam verbleef toen op hun kantoor. De door u gevraagde informatie is, denk ik, het best te verkrijgen bij hen. Zij weten beslist veel meer van de lokale situatie en wat er van het plan is uitgevoerd, dan wij.'

Sunecon laat de redactie van De Surinaamse Krant vervolgens bij monde van Jerry Koornaar, project manager, weten: 'Gegeven onder andere de auteursrechtelijke positie van projectbescheiden is het niet aan ons gelegen om stukken over te dragen aan derden. Wel kan ik aangeven, dat het ministerie van Openbare Werken destijds het Masterplan te koop had aangeboden aan de sector. (…) Bij mijn weten is een aantal zaken wel uitgevoerd door het ministerie.'

Het bedrijf DHV in Amersfoort reageert 28 juni met de volgende korte reactie: 'Helaas kunnen we jullie niet verder helpen. Wij kunnen geen informatie of rapporten vrijgeven zonder toestemming van de opdrachtgever.'

In mei 2006 had Broks-Messelaar Consultancy in Amersfoort al gereageerd op het bestaan van het ontwateringsplan voor Groot Paramaribo. ‘Behalve een structureler beheer en onderhoud, omvat het Masterplan ook verbeteringsmaatregelen (oplossen hydraulische knelpunten) en adviezen over de organisatie van alles’, aldus Arjan Messelaar van het Nederlandse Broks-Messelaar Consultancy begin mei 2006. Na voltooiing van het Masterplan moest de uitvoering volgen. Volgens Messelaar, in mei 2006, was de uitvoering de eerste jaren niet gelukt, omdat er onvoldoende financiering voor werd gevonden. ‘En, omdat ik nog steeds niets heb gehoord over de uitvoering, neem ik aan dat de uitvoering van het plan nog steeds op zich laat wachten.’

Tot zover de voorzichtig, terughoudende, reacties van de bedrijven die verantwoordelijk zijn voor de inhoud van het in 2002 voltooide Masterplan Ontwatering Groot Paramaribo.

Overheid draalt met uitvoering plan

Na 2002 duiken nu en dan berichten op over ontwateringsplannen van de regering voor Paramaribo. Een overzicht:

De Ware Tijd bericht op 5 juni 2007 dat er een serie infrastructurele projecten op komst zou zijn die vooral de wateroverlast drastisch zou moeten verminderen. 'Op het verlanglijstje van de regering staat onder meer het Master Ontwateringsplan Paramaribo en een ringdijk en ringkanaal rond de hoofdstad. Groot knelpunt is de financiering', zo schreef de Ware Tijd.

Starnieuws meldt 17 oktober 2013, dat het ministerie van Openbare Werken een nieuw masterplan in voorbereiding zou hebben om de ontwatering van Paramaribo Noord te verbeteren. Op een op 16 oktober gehouden seminar van het ministerie over waterbeheersing zei minister Rabin Parmessar van Openbare Werken, dat voor wat betreft Groot Paramaribo het afwateringssysteem in de afgelopen decennia is aangepast aan de feitelijke omstandigheden. Vele open rioleringsstelsels zijn omgezet in gesloten systemen, waardoor zij zijn gaan inboeten aan afvoer- en bergingscapaciteit. Volgens Parmessar voert dit terug naar de 19e eeuw met het dempen van de Steenbakkersgracht – daar waar nu de dokter Sophie Redmondstraat is – en het afvoerkanaal aan de Heiligenweg. Verder is door de bebouwing de water absorptiecapaciteit sterk afgenomen. Dit betekent dat er meer tijd nodig is voor het afvoeren van het regenwater, waardoor gebieden langer onder water blijven staan, aldus de toenmalig bewindsman Parmessar.

OW-minister Wolff bevestigt begin oktober 2015 bestaan masterplan

Radio 10 laat in een uitzending op 6 oktober 2015 weten, dat bij het ministerie van Openbare Werken al ruim tien j aar een gedegen masterplan met betrekking tot de ontwatering van Groot- Paramaribo ligt. Radio 10 op haar website: 'Het plan is echter nooit goed tot uitvoering gebracht om diverse redenen. Het ligt ook niet in de lijn der verwachtingen dat het kabinet Bouterse-II het ontwateringsplan integraal zal kunnen uitvoeren. Deze keer vanwege gebrek aan financiële middelen. Minister Siegfried Wolff van Openbare Werken zei, dat wel getracht zal worden delen van het plan voor Groot-Paramaribo uit te voeren maar in hoeverre dat zal lukken, hangt af van de beschikbare financiële armslag.'

Huidig minister van Openbare Werken Wolff bevestigde dus begin oktober vorig jaar tegenover Radio 10 het bestaan van het ontwateringsplan en dat getracht zou gaan worden om delen ervan uit te voeren, mits er voldoende financiële zouden zijn.

Overigens, het zogenoemde 'Meerjaren Ontwikkelings Programma 2001-2005 Groot Paramaribo' maakte al gewag van het masterplan, dat begroot zou zijn geweest op 50 miljoen Surinaamse dollar:

'(…) In het kader van de ontwatering van Paramaribo wordt thans een studie verricht voor het opstellen van een masterplan; middels satellietcontrole is een paspuntennet over de stad gelegd, waardoor de basis kan worden gelegd voor onder andere een verkort kadaster. De opgelopen achterstand in beheer en onderhoud zal gefaseerd worden ingelopen, naast het implementeren van ingrijpende vernieuwingen aan de bestaande ontwateringsinfrastructuur, dan wel uitbreiding daarvan. Uitgaande van het principe 'de gebruiker betaalt', zal op de middellange termijn de ontwateringsfunctie bij een beheersorganisatie worden ondergebracht, die via heffingen middelen zal genereren voor het beheer. (...) '

Masterplan lijkt alleen voor het papier te zijn geschreven

Bij iedere zware regenbui zal de Surinamer moeten blijven vrezen voor wateroverlast. Het al in 2002 afgerond compleet ontwateringsplan zal waarschijnlijk nog wel enige tijd een plan blijven en ergens bij het ministerie van Openbare Werken in een la blijven liggen en veel burgers zullen geconfronteerd blijven worden met nauwelijks begaanbare ondergelopen wegen en straten en niet met droge voeten hun perceel kunnen verlaten.

De overheid lijkt het wateroverlastprobleem te onderschatten. Het heeft in ieder geval geen prioriteit, terwijl de problemen veroorzaakt door wateroverlast groot zijn en de wateroverlast veel schade veroorzaakt. Met dank aan een laks en pappen-en-nathouden-beleid van de regering.

(Red. De Surinaamse Krant, dinsdag 5 juli 2016)

Den Blauwvinger: De schuldbekentenis van Bouterse

COLUMN: Persoon Bouterse ontloopt - vooralsnog - als hoofdverdachte strafeis in 8 decemberproces door ingrijpen president Bouterse

Proces geblokkeerd door inzet artikeltje 148 van de Grondwet

01-07-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant

Het waren gisteren en vandaag vooral matte reacties na het konijn uit de hoge hoed van president Desi Bouterse.... Dat konijn was artikel 148 van de Grondwet. Op basis van dat artikeltje kwam de regering met onderstaande resolutie op de proppen, waarmee een bevel wordt gegeven aan de procureur-generaal om het 8 decemberproces stop te zetten vanwege met name een vermeend staatsveiligheid issue. Het lijkt welhaast op weer een coup van Bouterse, een vos verliest dus nooit zijn streken.

Maar, wanneer komt de hoofdverdachte in het 8 decemberproces eens met een gefundeerde, onderbouwde, beargumenteerde uitleg waarom er sprake zou zijn van een bedreiging van de staatsveiligheid? Die uitleg kan hij niet geven, simpelweg omdat er geen sprake is van een bedreiging van de staatsveiligheid, laat staan van een door hem geopperde constitutionele crisis. Het zijn slechts verzonnen issues om te kunnen grijpen naar het Grondwetsartikel 148, de laatste strohalm van president Bouterse om weer een stok in het wiel van het 8 decemberproces te steken zodat de Krijgsraad donderdag 30 juni niet met een strafeis kon komen tegen de persoon Bouterse.

Het is weer een heus staaltje van Bouterse-gedrag, van alles beweren en Jan en Alleman beschuldigen van het creëren van chaos, zonder namen te noemen, zonder zijn opmerkingen met feiten te onderbouwen. Een president onwaardig gedrag. Deze man maakt zich schuldig aan stemmingmakerij, intimidatie en het ingrijpen in een al jaren lopende strafzaak, daarmee de rechtsstaat geweld aan doend en de onafhankelijke rechterlijke macht desavouerend (loochenen, laten vallen).

Het is ongelooflijk dat hij dit kan doen, maar ja, de Grondwet staat het nu eenmaal toe, Maar, de drogredenen van Bouterse, als een heuse kat in het nauw, een angsthaas, om met artikel 148 op de proppen te komen, staan het niet toe. Het zijn verzonnen redenen en iedereen lijkt dat zonder enig verzet te accepteren. Het is een schande en dit kan (internationaal) niet zonder gevolgen blijven. Bouterse heeft niet alleen zichzelf wereldwijd belachelijk gemaakt als koe van zondag, maar vooral schaadt hij het land Suriname en haar geloofwaardigheid. Immers, in welk land staat wetgeving het toe, dat een staatshoofd ingrijpt in een strafproces om als persoon onder een waarschijnlijke veroordeling uit te kunnen komen?

Maar, het is slechts uitstel van executie. Uiteindelijk zal op een moment, op een dag, vonnis gewezen worden. Mensen als Bouterse ontlopen nooit hun straf.

Overigens, het ingrijpen in het 8 decemberstrafproces door Bouterse met de hulp van een Grondwetsartikeltje, heeft toch veel weg van een schuldbekentenis van hoofdverdachte Bouterse. Immers, zou hij onschuldig zijn dan zou hij geen enkele moeite moeten hebben met de voortgang van het proces. Maar, zo onschuldig als de hoofdverdachte zichzelf wil doen laten voorkomen is hij dus niet, iets om over na te denken.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

1 juli 2016

Amsterdam-Paramaribo

Nederlandse media filosoferen deze dagen over de dag van morgen - Bouterse en strafeis Krijgsraad

De dag van morgen zorgt ook voor enige hoogspanning bij redacties Nederlandse media

29-06-2016  De Surinaamse Krant


Nederlandse media filosoferen deze dagen over de dag van morgen, donderdag 30 juni, de dag dat de hoofdverdachte in het 8 decemberstrafproces, Desi Bouterse, in de Krijgsraad waarschijnlijk een strafeis te horen krijgt. In aanloop naar die dag lijkt president Desi Bouterse zich in allerlei 'constitutionele crisis'- en 'staatsveiligheid in het geding'-bochten te wringen om als persoon Desi Bouterse onder de dag van morgen, onder een strafeis, uit te kunnen komen.

Zich baserend op vooral Surinaamse mediaberichten berichten de Volkskrant en het NRC vandaag, woensdag 29 juni 2016, over die dag van morgen, die ook tot hoogspanning lijkt te leiden op de redacties van diverse media in Nederland deze dagen.

'De spanning loopt op in Suriname nu de Krijgsraad op het punt staat de Decembermoorden-strafzaak, met president Desi Bouterse als hoofdverdachte, donderdag te hervatten. Het zijn de tropische regenbuien, de sibi busi, die Suriname deze dagen letterlijk maar ook figuurlijk schoonvegen. Terwijl ze rennen en schuilen voor de stortbuien is de aankomende zitting onder de Surinamers het gesprek van de dag. Op de markt, in de bus, op de radio bij de talloze debatten en inbelprogramma’s: het onderwerp waarop jarenlang een taboe rustte wordt voor het eerst echt besproken. Op straat en in de sociale media wordt druk gespeculeerd wat er gaat gebeuren', zo schrijft journaliste Nina Jurna, tegenwoordig correspondente in Rio de Janeiro, Brazilië, vandaag in het NRC met als kop boven haar bericht 'Valt nu toch het doek voor Desi?', de man waarover ze een boek schreef, dat eerst 'Desi – Desi Bouterse: Van Couppleger Tot President Van Suriname' als titel kreeg, maar uiteindelijk werd gewijzigd in een iets meer neutrale titel, 'Desi Bouterse, een Surinaamse realiteit'.

In haar artikel laat Jurna kort ondernemer Henri Behr aan het woord - een nabestaande, zijn broer, journalist Bram Behr, was een van de vijftien slachtoffers van de 8 Decembermoorden in 1982 - en de volgens Jurna 'gezaghebbend columnist' Giwani Zeggen, die nu en dan iets neerpent in de Ware Tijd en deel uitmaakt van een steeds groter wordende groep columnisten in Suriname die hun mening over van alles en nog wat willen ventileren. Columnisten pretenderen immers overal verstand van te hebben en er iets over te mogen 'zeggen'.

Zeggen: 'We leven niet meer in een militaire dictatuur, en hoewel pril: Suriname is een rechtsstaat. Het wordt niet meer geaccepteerd als Bouterse zich gaat opstellen alsof het de jaren tachtig zijn.' Maar, de praktijk wijst toch uit, dat het doen en laten van Bouterse wordt geaccepteerd. Verzet is nauwelijks te zien of te horen, of het zijn de protestacties van actiegroep 'We Zijn Moe' op en rond het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo, gelegen praktisch tussen het huis der democratie, De Nationale Assemblee - het Surinaamse parlement - en het 'paleis der crisissen en intimidatie', het presidentiële paleis, en de kritische betogen en ingezonden stukken in media van juristen die bijna allen - op een pro-Bouterse adept na - de door Bouterse opgeworpen constitutionele crisis als onzin en een Bouterse-verzinsel, waarvoor de man totaal geen onderbouwing opvoert, de prullenbak in dumpen.

Volgens Jurna is de positie van de president van Suriname verzwakt. Jurna in het NRC van vandaag: 'Daarbij kan Bouterse zich ook weinig fouten permitteren: zijn positie is verzwakt. De geplande zitting van de Krijgsraad komt op een moment dat de Surinaamse economie er belabberd voor staat door dalende goud- en olieprijzen en wanbeleid van zijn regering afgelopen jaren. De inflatie bedraagt 70 procent. Vooral de prijzen van nutsvoorzieningen schieten omhoog door afschaffing van subsidies en Surinamers kunnen de eindjes nauwelijks aan elkaar knopen. Bouterse kon in 2015 de kiezers achter zich krijgen door een enorme verhoging van sociale uitgaven zoals ouderdomsuitkeringen en kinderbijslag. Intussen raakte de schatkist leeg en de deviezenvoorraad uitgeput. De waarde van de Surinaamse dollar is meer dan gehalveerd.'

In de Volkskrant van vandaag schrijft Stieven Ramdharie: 'Het is Surinames best bewaarde geheim: de strafeis die de militaire aanklager in 2012 wilde uitspreken tegen hoofdverdachte 'D.D. Bouterse'. Donderdag zijn weer alle ogen gericht op slechts één man: Roy Elgin. Toen voorkwam Bouterse met een Amnestiewet dat het werd uitgesproken. Morgen dreigt een nieuwe ingreep. Waarom is Bouterse zo bang voor Elgins woorden?'

Ramdharie gaat in zijn artikel vooral in op de vraag of Bouterse morgen voor de Krijgsraad schuldig kan worden verklaard. Was hij wel of niet aanwezig in Fort Zeelandia die 8e december 1982 toen vijftien van zijn politieke opponenten op gruwelijke wijze werden vermoord? De afgelopen jaren hebben diverse personen zowel voor als tegen Bouterse verklaringen hierover afgelegd en die worden door Ramdharie benoemd. Aanwezig of niet, geschoten op een of twee slachtoffers, hij was de hoofdverantwoordelijke op dat moment, op die zwarte dag in de recente Surinaamse geschiedenis.

Bouterse beweert echter sinds eind jaren negentig consequent, dat hij die nacht bij zijn toenmalige maîtresse Rita Chin A Loi was, schrijft Ramdharie, die vervolgens de advocaat van Bouterse citeert, Irwin Kanhai: 'Elgin moet het bewijs maar voorleggen dat mijn cliënt schuldig is. Ik zie het niet.'

De Nederlandse strafadvocaat Gerard Spong zegt in de Volkskrant van vandaag: 'De executies staan vast. Dat ze zijn voltrokken door militairen, staat ook vast. Evenals de plek. Maar, was Bouterse ook persoonlijk betrokken? Daar gaat het om. Was hij aanwezig en gaf hij het bevel? En, op de tweede plaats, lag het in zijn macht om de executies te beletten? Op grond van de 'command responsibility', die door alle internationale tribunalen wordt gebruikt, was hij als bevelhebber straatsrechtelijk aansprakelijk voor de executies.' Dat Bouterse toen zelf de trekker niet overhaalde, maakt volgens Spong niet uit.

(Red. De Surinaamse Krant)

Den Blauwvinger: Er was eens ...

COLUMN: … en andere sprookjes

Er was eens

een ontwateringsplan voor Groot-Paramaribo

een project tramlijn tussen Paramaribo en Onverwacht

een project uitdiepen Surinamarivier bij Paramaribo

een project iguanafokboerderij in het district Coronie

een Caribische voedselschuur

een Amazone Resources rivierwaterexportplan
een effectie bescherming van het Brownsberg Natuurpark
een ban op export van in het wild gevangen dieren
een ban op het gebruik van kwik door goudzoekers

een aloë vera-project in het district Coronie

een project nieuwe snelweg tussen Paramaribo en Zanderij

een zonnepaneel voor het achterland

een zogenaamd toerismebeleid

een ministerie met een functionerende en reagerende afdeling Voorlichting
een spreekverbod voor Limbo en overige negatieve stemmingmakers

een functionerende presidentiële Commissie Ordening Goudsector

een cassavefabriek in het district Para

een herinrichtingsplan voor de vuilstort Ornamibo

een controle op producten in supermarkten

een SGS shipment controlesysteem in de haven van Paramaribo

een Chinese prefabwoningbouwfabriek in Para die 3.000 woningen per jaar zou fabriceren
een ordening en opschoning van de 'incestueuze' mediasector

een korjaal op een van de Surinaamse wateren met zwemvesten voor passagiers

een basisschool met mooi, nieuw meubilair en mooi, nieuw lesmateriaal
een Assemblee zonder schreeuwende en vuil smijtende politici
een politiekorps met voldoende inkt, toiletpapier en auto's die rijden

een minister met kennis van zaken

een ministerie met hbo-beleidsmedewerk(st)ers

een volkspresident

een bekennende hoofdverdachte in 't 8 decemberstrafproces

een constitutionele crisis

een constitutioneel vraagstuk

een bedreiging van destaatsveiligheid
een noodtoestand

een strijdbare vakbeweging

een dialoog

een veroordeling

en vele, vele andere sprookjes...

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

25 juni 2016

Amsterdam-Paramaribo

Regeringen laten jarenlang vuilstort Ornamibo links liggen - Omwonenden barricaderen toegangsweg

Vuilstort zorgt al vele jaren voor ernstige overlast omwonenden

Overheid lijkt zich geen raad te weten met Ornamibo en komt met lapmiddelen als 'oplossing' – Al in 2006 zei een minister, dat Ornamibo ongeschikt als vuilstortlocatie...

20-06-2016  De Surinaamse Krant


Dat de overheid zich geen raad weet met en de vuilstort Ornamibo en met de klagende omwonenden werd donderdag 16 juni weer eens bewezen. Die dag besloten omwonenden de toegangsweg naar de vuilstort te barricaderen, een zoveelste actie om gehoord te willen worden. Tijdens dat protest werd weer eens de onmacht en passieve attitude van de overheid (lees: het verantwoordelijk ministerie van Openbare Werken, OW) bloot gelegd door een ongefundeerde uitspraak van ene Raoel Swedo, die als het hoofd van de Voorlichtingsdienst van OW zei, dat de protestactie politiek werd gestuurd...... Maar, heer Swedo, legt u eens uit hoe je duizenden overlast veroorzakende vliegen en rookontwikkeling op en rond de vuilstort kunt sturen? Zij worden feitelijk door uw, OW, onmacht en onkunde gestuurd in de richting van omwonenden die daar letterlijk ziek van worden en dat al vele jaren achtereen. Heeft u het antwoord, heer Swedo?

Afval wordt zelfs in de Parakreek gestort, waardoor het water verontreinigd is geworden en buurtbewoners er geen gebruik meer van kunnen maken. Daarenboven worden alle soorten afval op de vuilstort gedumpt, of het nu gaat om huishoudelijk afval, medisch afval, asbesthoudende materialen of kadavers. De vuilstort is een ongecontroleerde onhygiënische gevaarlijke tijdbom en de regering weet dat. Al vele jaren zijn er problemen met de vuilstort Ornamibo. Klagen omwonenden niet over vliegen- of stankoverlast dan is het wel de rook die voor gezondheidsproblemen zorgt. Maar, achtereenvolgende regeringen hebben geen oog en oor gehad voor de problemen. Er is nog geen enkele structurele oplossing in zicht, laat staan een nieuwe vuilstortlocatie.

Hieronder als collectieve geheugenopfrisser een overzicht vanaf 2006 van het Ornamibo-syndroom van de regering.

Herindeling vuilstort...

Begin november 2006 maakte toenmalig minister Ganeshkoemar Kandhai van Openbare Werken bekend, dat de vuilstortplaats Ornamibo zou worden heringedeeld. Maar, het ging slechts om een noodmaatregel om een einde te maken aan de aanhoudende stank- en rookoverlast voor de omgeving. De mededeling kwam daags na het einde van een dagenlange brand op de vuilstort, die vermoedelijk was veroorzaakt door zogenoemde ‘rapers’, die vooral op zoeken waren naar bruikbaar en te verkopen kopermateriaal. Van enige herindeling was echter geen sprake, slechts werden truckladingen zand gestort. Volgens minister Joyce Amarello-Wlliams van het ministerie van Arbeid, Technologische ontwikkeling en Milieu (ATM) - het huidige minister van Arbeid - was de ligging van de vuilstort ongeschikt.

Ruim een jaar later, eind januari 2007, werd bekend, dat binnen niet te lange tijd de eerste moderne vuilstortplaats van Suriname in gebruik zou worden genomen: Ornamibo zou worden heringericht volgens internationale milieustandaarden en afval zou worden gesorteerd, beheerd en gecontroleerd. Gesproken werd van een mijlpaal. Ewald Gerard, toenmalig directeur Bouwkundige Werken en Dienstverlening van het ministerie van Openbare Werken, liet via de media weten, dat een aanbieder van vuil instructies zou gaan krijgen om in een bepaalde ‘cel’ te storten, waar opzichters de aanbieder vervolgens zouden moeten instrueren. Het gedumpte vuil zou dagelijks worden afgedekt met zand en bespoten worden met bestrijdingsmiddelen. Van stank, rook en gassen door het veelvuldig in brand steken zou geen sprake meer zijn. Er zouden weegbruggen en een afvalregistratiesysteem komen.

Herinrichting à 385.000 euro.....

Toenmalig minister Rick van Ravenswaay van Planning en Ontwikkelingssamenwerking (Plos) en Ganeshkoemar Kandhai van Openbare Werken (OW) ondertekenden 11 januari 2007 het project ‘Het aanleggen en inrichten van een gecontroleerde vuilstortplaats te Ornamibo (Fase 1)’. Het project wordt voor ruim 385.000 euro gefinancierd uit het Startfonds (Nederlandse Verdragsmiddelen). Het ministerie van Plos stelde ongeveer 1 miljoen euro beschikbaar. Dit werd op 12 januari 2007 bericht door het Dagblad Suriname en de Ware Tijd. Laatstgenoemde krant schreef overigens abusievelijk, dat het ging om 385 miljoen euro.

Aannemer AGWW (Aannemers-, Grondverzetbedrijf Water en Wegenbouw) moest binnen acht maanden de nieuwe stortplaats in gereedheid brengen. Met dat bedrijf was op 29 december 2006 bij OW een samenwerkingscontract ondertekend voor de herinrichting van de vuilstort.

In de begroting voor het jaar 2011 van OW werd vermeld dat in 2007 een aanvang was gemaakt met de herinrichting en dat voor de eerste fase een bedrag werd uitgetrokken van bijna drie miljoen Surinaamse dollar. In vier fasen moet in totaal zestig hectare worden heringericht. Op de heringerichte vuilstort moet het aangeleverde vuil in lagen gestort worden. Na een bepaalde hoeveelheid en het bereiken van een hoogte van vijftien meter, wordt het vuil afgedekt met zand. Bij de herinrichting zou de stortplaats opgebouwd moeten worden met hoogteverschillen van telkens twee meter. Nadat de eindhoogte is bereikt, moet alles afgedekt worden met klei. De nieuwe vuilstort moet voorzien zijn van leidingen, onder de grond, om het vervuilde water in op te kunnen vangen. Vervolgens zal het water in speciale vergaarbakken opgevangen en gezuiverd worden, waarna het gezuiverde water de Pararivier in zal stromen.

Rapers rapen vis-, brood- en vleesafval voor worstverkopers...

Maar, ondanks gedane toezeggingen vanuit de overheid bleef de stortplaats voor overlast zorgen. In de tweede week van mei 2009 bleek dat gedumpt vis-, brood- en vleesafval te Ornamibo in opdracht door rapers werd verzameld om vervolgens terecht te komen in de keukens van verkopers van worst en andere etenswaren. Dit werd 12 mei bekendgemaakt door de Ware Tijd. Met grote regelmaat kwamen afnemers van de vis-en vleesdelen naar de vuilstortplaats. De rapers werden voor hun werkzaamheden vergoed.

Dezelfde krant berichtte in haar editie van vrijdag 16 maart 2012, dat met het uitbreiden van de vuilophaaldienst er natuurlijk ook meer vuil verwerkt moest gaan worden. Uit het artikel werd duidelijk dat er een folielaag op de vuilstort was geplaatst om vervuiling van de bodem zoveel mogelijk te voorkomen en ook dat de grond was verhoogd. Daarnaast meldde de krant dat er daadwerkelijk een irrigatiesysteem was aangelegd om vuil water te zuiveren en het schone water te lozen in de Pararivier.

OW in mei 2012: ‘Het moet verbeterd worden’

De stankoverlast werd nog steeds niet minder. Begin mei 2012 verklaarde Valery Lalji, waarnemend onderdirecteur Dienstverlening bij het ministerie van Openbare Werken, dat Ornamibo de hoeveelheid vuil nog wel aan kon, ‘maar het is niet de ideale wijze om het vuil te verwerken. We kijken ook uit naar een andere verwerkingsmethode. Het moet verbeterd worden.’ Aan de stank die vrijkomt kon vooralsnog niets gedaan worden. Er werden volgens Lalji wel reinigingsmiddelen gebruikt om de stank te verminderen. ‘We werken er hard aan om er dit jaar nog een oplossing voor te hebben. Het moet een strategische plek zijn die zodanig ligt, dat het grondwater niet besmet raakt.’

Ook asbestafval

Een maand later, 15 juni 2012, bevestigde Steven Codrington, waarnemend hoofd van de afdeling Vuilophaal en Verwerking binnen het ministerie van Openbare Werken (OW), dat asbestafval te Ornamibo wordt gedumpt. Codrington: ‘Er is op de stortplaats te Ornamibo inderdaad een locatie waar asbest wordt opgeslagen. Deze locatie is in de tijd samen met het NIMOS (Nationaal Instituut voor Milieu en Ontwikkeling in Suriname) aangewezen en is ook met GPS-coördinaten vastgelegd. Het is ook de enige plaats in Suriname waar asbestafval wordt begraven.’

Codrington verzekerde, dat er geen enkel risico bestond dat, bijvoorbeeld bij een brand, een shovel begraven asbestafval kapot zou kunnen trekken waardoor het levensgevaarlijke asbeststof zou kunnen vrijkomen. ‘De locatie waar asbestdakplaten worden begraven is afzonderlijk van de locatie waar het dagelijks huishoudelijk afval wordt verwerkt. Er rijdt dus geen machine over de locatie waar de platen worden geplaatst.’ Volgens Codrington was begin juni 2012 op de vuilstort Ornamibo 413 kubieke meter asbestafval (asbesthoudende dakplaten) begraven. Op de vraag aan Codrington of met het begraven van asbestafval niet een probleem naar de toekomst wordt verschoven, antwoordde hij: ‘Neen, het is geenszins de bedoeling dat het voor eeuwig zo blijft, maar dat na de herinrichting van de stortplaats er een permanente oplossing komt.’

De herinrichtingswerkzaamheden lagen echter al een paar jaren stil. Steven Codrington, begin juni 2012: ‘In 2009 zijn deze werkzaamheden door uiteenlopende oorzaken stopgezet. Het is de bedoeling dat, na een gedegen evaluatie, de voortgang van het project verder ter hand zal worden genomen, aangezien reeds zeventig procent van het project gerealiseerd is.'

Raper overreden door bulldozer gevolgd door protesten omwonenden

Een paar weken na de opmerkingen van Codrington kwam de vuilstort weer eens in het nieuws. De 39-jarige raper Alfred ‘Pape’ Bongsodipo was in zijn slaap op de vuilstort op 6 juli 2012 door een bulldozer overreden en aan zijn verwondingen overleden. De man had de nacht op het vuil doorgebracht in één van de lege kartonnen dozen, die op de binnenwegen van de stortlocatie lagen. De bulldozerchauffeur die vroeg aan het werk ging, ging ervan uit dat er zoals vaker het geval was, weer lege dozen op de weg waren. Hij reed dan ook zonder erbij stil te staan over de dozen. Een aantal omwonenden van de vuilstortplaats Ornamibo liet via het Dagblad Suriname weten, dat ‘het nu tijd wordt dat de overheid iets doet met de mensen op de vuilstortplaats’. Op de vuilstort waren destijds enkele tientallen rapers aan het werk die op die manier proberen een boterham te kunnen verdienen. Er werd ze geen strobreed in de weg gelegd door medewerkers van Openbare Werken.

Twee weken later besteedde dezelfde krant aandacht aan de overlast die omwonenden nog steeds ondervonden van de vuilstort. ‘De geur is niet uit te houden. Mensen die in de nabije omgeving wonen, kunnen niet eens op hun terras zitten om wat frisse lucht te happen. We kunnen niet eens op ons balkon zitten en moeten de deuren dag en nacht gesloten houden’, vertelde een buurtbewoner. Natasja zei in gesprek met een verslaggever van de krant, dat zij geen visite kan ontvangen vanwege de heersende situatie. Niemand durft op bezoek te komen, omdat gasten het gevoel krijgen op een vuilnisbelt te zijn. De vuilstortplaats wordt gescheiden door een goot. De buurtbewoners zeiden te hopen dat de situatie weer leefbaar wordt gemaakt en dat zij in de toekomst af zijn van ‘de ellende’.

Aandacht in De Nationale Assemblee

Het VHP-Assembleelid Asiskumar Gajadien riep op 4 oktober 2012 in De Nationale Assemblee de regering op om snel op te treden en de problemen rond de vuilstortplaats Ornamibo op te lossen. Er was nog steeds op en rond de vuilstortplaats sprake van een enorme stank die ver in de omgeving in alle huizen doordringt. Door personen, vermoedelijk de rapers die rond de belt rondhangen, werden ook nog eens autobanden in brand gestoken, aldus de politicus. Gajadien zei dat de regering of snel moest ingrijpen of het besluit moest nemen om de locatie te sluiten. Hij kreeg bijval van Assembleevoorzitter Jennifer Geerlings-Simons.

Plotseling duiken erfgenamen op.....

Medio januari 2013 doken plotseling enkele erfgenamen van de eigenaar van de grond van de vuilstort Ornamibo, Mataw Janki, op die in actie kwamen en dreigden de locatie te barricaderen. In 2000 zou het ministerie van Openbare Werken met enkele erfgenamen van Janki een ruil overeengekomen zijn. Hierbij werd een deel dat toebehoorde aan de erfgenamen, groot 41,5 hectare aan de Parakreek, geruild. Dat perceel staat nu bekend als de vuilstortplaats Ornamibo. Na twaalf jaren hebben niet alle erfgenamen in ruil voor hun aandeel, een ander stuk grond van de overheid gehad, terwijl de overheid dagelijks gebruik maakt van hun perceel.

De Kantonrechter heeft in deze kwestie al een vonnis gewezen, waarin de Staat veroordeeld werd om binnen drie maanden een perceel toe te wijzen aan de erfgenamen op straffe van een dwangsom. Volgens een van de erfgenamen was de dwangsom reeds lang opeisbaar. De erfgenamen hebben in december 2012 een laatste verzoek aan de minister van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer (RGB) gedaan. Het stuk perceel stond nog steeds op naam van de erfgenamen waardoor zij juridisch nog steeds de eigenaren waren. Zij maakten aan de minister kenbaar, dat indien niet binnen een maand na het schrijven zou worden gereageerd, zij de toegang tot dat terrein zouden barricaderen. Inmiddels is die tijd verstreken en de erfgenamen maken zich op om op zeer korte termijn acties te ondernemen. Maar, het waren omwonenden die eind februari aan de bel trokken om weer aandacht te vragen voor de zeer onhygiënische situatie op en rond de vuilstort.

Reactie OW-minister Abrahams

Minister Ramon Abrahams van Openbare Werken liet 27 februari 2013 via De West weten, dat de Ornamibo-kwestie eigenlijk een politiek spel is. 'Het is duidelijk dat mensen worden aangezet om zaken te doen’, aldus Abrahams. Hij benadrukte, dat de gronden te Ornamibo weggegeven waren door de regering Venetiaan-Sardjoe en niet door de huidige regering.

Asiskumar Gajadien verklaarde tegenover de krant, dat hij uit bronnen had vernomen dat van de elf perceeleigenaren drie tot vier eigenaren waren gecompenseerd en wel door de regering Venetiaan. Het probleem van de overige niet gecompenseerde eigenaren lag op het bord van de regering Bouterse-I.

‘Ik kan niet voor de vorige regering praten. Wat ik wel kan zeggen is, dat de vorige regering een gecontroleerde vuilstortplaats wilde opzetten, maar dit project is uitgebleven’, aldus Gajadien. Volgens het lid van De Nationale Assemblee was er een aanbesteding gehouden, waarbij een deel van dit project was uitgevoerd en de rest uitbleef.

‘Het was de bedoeling dat de huidige regering hiermee verder zou gaan, maar informatie heeft me bereikt, dat de werkzaamheden helemaal stopgezet zijn’, aldus Gajadien, daarmee bevestigend hetgeen Steven Codrington van OW in juni 2012 zei.

Naar zeggen van Gajadien hadden de bewoners van dit gebied geen vertrouwen meer in de overheid en wensten daarom dat de vuilstortplaats gesloten wordt.

Petitie

Buurtbewoners van Ornamibo dienden donderdag 14 maart 2013 een petitie in bij het ministerie van Openbare Werken (OW), omdat ze niet langer te midden van de stank wilden leven. Reshmi Bihariesingh, vertegenwoordiger van de bewoners verenigd in een actiecomité, zei, dat een eventueel in te dienen schadeclaim bij de regering 'on hold' was gezet. Mocht na het indienen van de petitie geen reactie van het ministerie volgen, dan zouden er wel stappen worden ondernomen, aldus Bihariesingh maandag 11 maart tegenover de Ware Tijd. In het comité waren dertig personen vertegenwoordigd uit onder andere de buurten Dijkveld, Houttuin, Adhinweg, Vredenburg serie A en B en het Sewdajalproject.

Actiegroep SOS, Stop Ornamibo Stort, in leven geroepen

Sinds begin maart 2013 had Actiegroep SOS een eigen Facebookpagina om aandacht te vragen voor de al jarenlang voortslepende problemen rond de vuilstort Ornamibo. Hierop was onder ander te lezen:

'Vuilstortplaats Ornamibo .. de beerput van Paramaribo, Wanica en omstreken.. een bron van ziekten, stank en verderf . Buurtbewoners van Houttuin, Vredenburg serie A + B, Domburg, Ornamibo, PWB project, Sewdayal Project . ..zijn het zat !

Waar hebben wij last van :

• een enorme ongedierteplaag : vliegen, aasgieren, ratten, kakkerlakken en muskieten.

• de steeds sterker wordende stank in de omgeving.

• Rook en gas vorming bij verbranding, en praten we over een sterke brandende rook, waarbij ademhalingsproblemen en astma verschijnselen optreden (zware blootstelling aan zeer vervuilde lucht).

• Vervuild drink en huishoudelijk water. Er wordt hier veelvuldig gebruik gemaakt van regenwater. Bepaalde huishoudens zijn ook nog eens niet aangesloten op het waterleidingnet. Het opgevangen regenwater staat vaak bloot aan de gifgassen die vrijkomen, maar ook aan uitwerpselen van de ongedierte. Maar ook het water, dat gebruikt wordt voor de dieren en planten van de vele boeren in de omgeving, is zwaar vervuild.

• De kolonies aan straathonden die hier in de omgeving leven, maar ook veelvuldig worden gedumpt. Dit is weer een apart probleem, omdat wij elke dag geconfronteerd worden met kadavers op de weg of zieke honden die het erf opwandelen.

• Zware vervuiling van de Highway, door alle vuilzakken en rommel die vanuit de vuilwagens op de weg vallen. De trucks zijn veelal overbeladen en laten vaak een spoor van rotzooi op de weg liggen; dit geldt ook voor visafval. Wat natuurlijk weer talloze zwerfhonden met zich meebrengt.

Het is een zorgelijke situatie, die absoluut aangepakt moet worden.'

Wat heeft het NIMOS gedaan? 
De afgelopen jaren heeft het NIMOS passief toegekeken naar hoe de situatie op de vuilstort Ornamibo verergerde. Het instituut is zelfs in het verleden akkoord gegaan met de komst van deze vuilstort vlakbij bewoond gebied en ook is zij akkoord gegaan met het daar onder de grond begraven van asbestafval (met name dakplaten).

De opmerkingen vanuit het NIMOS in de tweede week van maart van dit jaar, dat zij samen met het ministerie van Openbare Werken wilde zoeken naar een oplossing van het stankprobleem, konden met een korrel zout worden genomen. De oplossing was al gevonden toch? Het afval begraven onder een laag zand.....

Het was een niet serieus te nemen opmerking vanuit de papieren tijger, het NIMOS. Alsof zij dacht en wellicht anno 2016 nog steeds denkt met toiletspray of iets dergelijks het stankprobleem aan te kunnen pakken, terwijl het om een veel groter probleem gaat: de aanwezigheid van een dergelijk grote vuilstort bij bewoond gebied. Dat had nooit mogen gebeuren.

Laten het NIMOS en het ministerie van Openbare Werken zoeken naar een nieuwe locatie voor een compleet nieuwe vuilstort, ver buiten bewoond gebied. Het NIMOS was ook in geen velden of wegen te bekennen bij de meest recente protestactie van omwonenden bij de vuilstort,

Vuilstort Ornamibo blijft heet hangijzer waar regering geen raad mee weet

De vraag is gerechtvaardigd of de regering Bouterse-II deze keer, na een zoveelste protest van omwonenden, wel actie gaat ondernemen om vaart te zetten achter de herinrichting van de vuilstort. Daarenboven zou de overheid er goed aan doen om een nieuwe locatie te zoeken, immers er kan niet tot in het oneindige vuil gestort blijven worden op de huidige vuilstort. De regering zou gedegen beleid moeten gaan ontwikkelen om de afvalproblematiek in het land goed ter hand te nemen en ook om te zorgen voor een goede afvalscheiding en recycling van diverse materialen.

(Red. De Surinaamse Krant, maandag 20 juni 2016)

Den Blauwvinger: Ligt een ramp op de loer op de Cotticarivier?

COLUMN: Grote vrachtschepen wordt toegestaan op smalle Cotticarivier te varen

Vrachtschepen hebben al paar keer schoolboten/korjalen geramd

19-06-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Ligt een ramp op de loer op de Cotticarivier in het district Marowijne? Die vraag lijkt zeker gerechtvaardigd na een zoveelste incident op deze smalle, diepe rivier. Het vrachtschip Altair ramde dinsdag 14 juni ter hoogte van het dorp Tamarin aan de rivier, ten noorden van Moengo en niet ver van het dorp Wanhatti, een korjaal die dagelijks schoolkinderen vervoert. Niemand raakte gewond, de schoolboot lag aangemeerd, maar werd door de aanvaring vernietigd. De volgende dag verscheen een videofilmpje van het incident op Facebook, waarop duidelijk te zien is hoe imposant zo'n vrachtschip, dat pal langs een dorpje vaart op de smalle Cotticarivier, is.

Veel mensen reageerden geschokt en bovenal verontwaardigd op de beelden. Een van de personen die meteen reageerde was oud-VN ambassadeur Henry Mac Donald: 'Sinds wanneer kunnen deze grote schepen op eigen kracht varen op de Cotticarivier? Voor zover ik weet werden deze schepen vroeger vooruit gesleept. Er waren zelfs speciale sleepboten daarvoor. Ik heb tenminste een kapitein gekend. Kapitein Silos had fantastische verhalen over zijn werk als kapten bij de Suralco denk ik. Wat zijn de regels? Bestaan die er nog? Dit kon veel erger zijn afgelopen! We need to get a grip on ourselves and our lives at so many echelons....weer.'

Iemand anders reageerde als volgt: 'De Cottica is dieper dan de Surinamerivier en erg smal, dus zonder sleepboten zal er altijd gevaar ontstaan. Zeer onverstandige beslissing van de havenautoriteit/loodswezen.' 'Functioneert de dienst Haven- en Loodswezen wel, want dit kan gewoon niet. Is verschrikkelijk man', aldus een dame.

MAS verstrekt onjuiste informatie over vaartijden Altair
Begrijpelijke reacties. Overigens werd de komst van het vrachtschip min of meer aangekondigd door de Maritieme Autoriteit Suriname, MAS, op haar website in een bekendmaking aan de scheepvaart op de Cotticarivier:

'Op 12 en 13 juni 2016 zal het vaartuig M/S Altair vanuit Alkmaar richting Moengo Haven en terug, de dorpen langs de Cotticarivier tussen 9:00 's morgens en 5:00 's middags passeren.' (…) 'De scheepvaart wordt verzocht hiermee rekening te houden.'

Maar, het schip voer dinsdag 14 juni langs Tamarin, dus de informatie van de MAS was niet juist.

De MAS liet twee dagen later weten aan de redactie van De Surinaamse Krant weten, dat zij onderzoek doet naar de aanvaring. De Maritieme Autoriteit maakte 6 mei vorig jaar overigens via een persbericht bekend, dat om de twee tot drie maanden een beloodsing wordt uitgevoerd naar de Cottica- en Commewijnerivier, maar dat de frequentie omhoog mag. Hoe vaak dat nu wordt uitgevoerd is niet bekend. Er zijn wel voorwaarden verbonden aan de zogenoemde beloodsing. 'In sommige gevallen zal een sleepboot nodig zijn om het schip door de bochten van de rivier heen te krijgen. Bij een schip met een maximale lengte van 100 meter is dat niet nodig.' 
De Altair is echter 118,55 meter lang, zo blijkt uit informatie op de website shipspotting.com, en volgens informatie uit Tamarin werd de Altair niet gesleept.

Het goudwinningsbedrijf Surgold/Newmont, voor wie lading door de Altair naar de haven van Moengo werd vervoerd, liet een dag of twee na het incident weten de schade van de twee meest recente vaarincidenten, waardoor leerlingen en de vervoerder gedupeerd werden, te vergoeden. In november vorig jaar vond er een ander incident met een schip van de goudmaatschappij plaats op de Cotticarivier:

Surgold/Newmont vergoedt aangerichte schade om zaak te sussen...
Albert Ramdin, Surgolds directeur Externe Relaties, heeft verklaard, vooruitlopend op de formele afwikkeling van claims, dat het bedrijf ervoor zal zorgen dat er weer vervoer zou komen voor de kinderen van het gebied. Ramdin zei verder, dat Surgold continu goederen vanaf de Nieuwe Haven naar Moengo over de rivier transporteert, bestemd voor haar grote goudmijn in het Meriangebied.

Het waren mooie, sussende, woorden van Ramdin, maar feit is en blijft dat je je in alle redelijkheid als verantwoordelijke overheid moet afvragen of het wel, moreel, aanvaardbaar is om grote zeeschepen toestemming te verlenen om de Cotticarivier op te varen, een smalle rivier met diverse bochten erin. Tot nu toe zijn er bij aanvaringen nog geen gewonden, of erger, doden, te betreuren geweest, maar de videobeelden van de twee meest recente incidenten spreken boekdelen. Ze hadden erger kunnen aflopen.

Moet eerst een kalf verdronken zijn, alvorens men de put gaat dempen?

Natuurlijk zullen voor alle betrokken bedrijven allerlei kostenaspecten een rol spelen om de transporten van materieel en goederen zoveel als mogelijk over water te laten plaatsvinden. Maar, om meer aanvaringen en erger op de Cotticarivier in de toekomst te voorkomen is het wellicht veiliger dat de vrachtschepen, die voor Suralco/Newmont en anderen varen, hun lading in de haven van Paramaribo lossen en daarvandaan verder vervoeren over de weg in trucks. Het zou daarom goed zijn wanneer verantwoordelijk minister Andy Rusland van Transport, Communicatie en Toerisme eens binnen afzienbare termijn aan de tafel gaat zitten met onder andere de MAS en Surgold/Newmont om alternatieve transportroutes vast te stellen in plaats van de smalle Cotticarivier-route of moet eerst een kalf verdronken zijn, alvorens men de put gaat dempen?

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

19 juni 2016

Amsterdam-Paramaribo

Laatste nieuws:

Het Assembleelid Marinus Bee (ABOP) heeft inmiddels gesproken met directeur Cornelis Amafo van de MAS en met Albert Ramdin van Surgold, zo werd gisteren zaterdag 18 juni bekend. 

'We hebben samen gekeken naar mogelijkheden om incidenten te voorkomen. Met de MAS is overeengekomen dat wanneer schepen de Cotticarivier aandoen, dit bekendgemaakt wordt via Radio BOP en TV Assoseye. Hierdoor zijn de mensen tijdig op de hoogte', aldus Bee tegenover Starnieuws. (Foto: Assembleelid Marinus Bee en Surgold/Newmont-directeur Adriaan van Kersen (links) en Albert Ramdin, Director External Relations)

Met het ministerie van Openbare Werken zal gesproken worden over mogelijkheden om Tamarin te ontsluiten door een weg aan te leggen. Zo kunnen de kinderen veilig met de bus worden vervoerd naar school. Bee heeft de MAS en Surgold aangeraden om een 'gran krutu' (vergadering in een dorp) te houden om de mensen in de omgeving op de hoogte te stellen van de activiteiten en de frequentie op de rivier.

Minister Dodson doorbreekt sinds februari eindelijk stilzwijgen over scalians ('barges') op Marowijnerivier ('Maroni')

Halfslachtig pappen en nathouden gedoogbeleid regering leidt tot aantasting biodiversiteit grensrivier

Dodson stelt met Frans-Guyana commissie samen om 'kwestie te bespreken', maar goudpontons lijken gewoon te mogen blijven

13-06-2016  De Surinaamse Krant


Minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen doorbreekt eindelijk sinds februari zijn hardnekkige stilzwijgen over de aanwezigheid van diverse scalians op de Marowijnerivier ter hoogte van Maripasoula. De redactie van De Surinaamse Krant was het die de bewindsman in februari van dit jaar, en onlangs weer, informeerde over de scalians, na verkregen van de Frans-Guyanese non-gouvernementele organisatie Hurleurs de Guyane, met foto's, over de goudpontons. Overigens zijn Assembleeleden ook niet happig om te reageren op vragen over de scalians op de grensrivier en het stilzwijgen, tot vandaag, van Dodson, met uitzondering van DOE-Assembleelid Carl Breeveld - de partij van Dodson - die vanmiddag, maandag 13 juni 2016, De Surinaamse Krant via e-mail slechts laat weten 'De minister moet hierop antwoorden. Ik heb hem gevraagd dat te doen.'

De Surinaamse Krant heeft de bewindsman een paar keren via e-mail benaderd met de vraag of hij op de hoogte is van de aanwezigheid van de scalians op de grensrivier en zo ja, of en welke actie hij tegen de pontons zou ondernemen. Maar, Dodson heeft geen enkele keer gemeend te moeten reageren. Gedogen en zwijgen gaan kennelijk hand in hand bij de minister van Natuurlijke Hulpbronnen.

Dodson laat dan echter eindelijk vandaag, maandag 13 juni 2016, via de Ware Tijd weten dat binnenkort, samen met Frans-Guyana, een commissie wordt ingesteld om de kwestie te bespreken.

'Ook dorpen van Frans-Guyana zetten deze goudmachines in op de Marowijnerivier, en de Fransen juichen de ordening toe', aldus Dodson. Het zou volgens hem nu gaan om twaalf scalians en tien kleine goudpontons. Mogelijk zullen deze goudactiviteiten gedoogd, maar wel aan regels gebonden worden, zoals het niet extreem vervuilen van de rivier. Het wordt waarschijnlijk het oplossingsmodel dat wordt toegepast in Lebi Doti in Brokopondo, waar een deel van de opbrengsten van de scalians in de kas van het dorp vloeit om projecten voor die gemeenschap uit te voeren.

'Dat model werkt daar heel goed en we kunnen dat ook toepassen in bijvoorbeeld het Langatabikigebied', zegt de minister.

Het heeft er dus alle schijn van dat, zoals De Surinaamse Krant eerder al berichtte, de regering weer de biodiversiteit vernietigende scalians gaat gedogen, met alle gevolgen van dien. Dit is een halfslachtig beleid van pappen en nathouden. Overigens is het vanzelfsprekend, dat de Fransen de (vermeende) 'ordening' toejuichen, zoals Dodson stelt. Immers, de Fransen treden al langere tijd wel daadkrachtig tegen scalians op hun wateren op. Zij worden zonder pardon vernietigd. Pontonhouders aan de Franse zijde van de Marowijnerivier die op de hoogte zijn van de komst van gendarmerie en het leger, nemen de benen, en verplaatsen hun scalians naar de Surinaamse zijde van de rivier, omdat zij weten dat Suriname niet optreedt....

Dat Dodson als een van de regels waaraan scalianhouders stelt, dat de rivier 'niet extreem' vervuild mag worden is natuurlijk absurd. Hij zou juist een beleid moeten voeren waarin helemaal geen sprake is van vervuiling van de Marowijnerivier. Immers, het vervuilen van de grensrivier heeft ook gevolgen van de bewoners van inheemse dorpen die aan de oevers van de rivier zijn gelegen....

Hoofdkapitein Albert Kamil van Paramacca juicht de zogenoemde ordening, waar duss feitelijk geen sprake van is, toe. Hij zegt dat ongeveer tien goudpontons actief zijn in het Langatabikigebied. Door hun activiteiten worden zand en grind opgehoopt in de rivier, waardoor vaargeulen dichtgaan. Kamil herinnert zich dat enkele maanden geleden twee boten waren vastgelopen op de rivier en de mensen genoodzaakt waren om daar te overnachten. Hij vreest dat zich hierdoor ongelukken, met als gevolg de dood, kunnen voordoen.

(Red. De Surinaamse Krant)

Den Blauwvinger: Surinamers lijken gewoon Bouterse als hun president te willen...

COLUMN: Kritiek op- en protest tegen regeringsbeleid ontberen slagkracht en wil om 'te winnen'

Verdeelde vakbeweging weet geen vuist te maken en 'leden' niet te mobiliseren – Volk schreeuwt en jammert, maar echte actie blijft achterwege

12-06-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


De macht van de Surinaamse president Desi Bouterse lijkt niet te breken. Ondanks het door zijn regering Bouterse-I van 2010 tot en met medio 2015 gevoerde wanbeleid, dat de eerste maanden van zijn regering Bouterse-II gewoon is gecontinueerd, waardoor hij als een geslagen hond noodgedwongen en schaamteloos voor financiële steun heeft moeten aankloppen – met succes – bij het Internationaal Monetair Fonds (IMF) in Washington, VS, kan hij verder gaan met zijn ondoorgrondelijke wanbeleid. Beleid dat het land aan de afgrond van een faillissement heeft gebracht en het lamgeslagen en vermurwde volk welhaast – net als de regering – aan de bedelstaf.

Onder het strakke regiem van het IMF worden – als overeengekomen voorwaarden - allerlei prijsverhogingen doorgevoerd, waaronder van de stroom- en watertarieven, en in sneltreinvaart gaan belastingwetten de komende maanden door De Nationale Assemblee (DNA) gejaagd en voor zeker aangenomen worden.

Met paar protestborden stuur je een regering niet naar huis

De afgelopen weken klonk overal kritiek op de verhoging van stroom- en watertarieven, op de steeds verder ongebreidelde en ongecontroleerde stijgende prijzen van producten in onder andere de supermarkt om de hoek, de op hol geslagen wisselkoers, de dienstreizen van ministers en delegaties, en op de overeenkomst met het IMF. Zoetjesaan zwol de kritiek aan en de demonstrerende aanhang van protestgroep 'We Zijn Moe' bij DNA en op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo nam wekelijks met tientallen toe. Teksten geschreven met zwarte stift en verf op de provisorisch in elkaar gedraaide kartonnen protestborden werden wekelijks harder van toon. Maar, daarmee verander je geen beleid en daarmee laat je geen regering vallen. Daarmee maak je geen vuist.

Vakbeweging eist, tegen beter weten in

Ondertussen kwamen de vakbeweging en delen van het bedrijfsleven eindelijk in beweging, gestimuleerd, gemotiveerd uiteraard door 'We Zijn Moe', door niemand anders. Twee protestmanifestaties wist de verdeelde vakbeweging te organiseren. Maar, niet meer dan een paar duizend mensen kwam daar op af en eiste het afschaffen van de verhogingen van de stroomtarieven en het vertrek feitelijk van het IMF. Eisen tegen beter weten in, immers vakbondsleiders hadden moeten weten, dat Bouterse en zijn clan niet naar een 'handjevol' demonstranten luisteren, zoals zij de afgelopen weken in allerlei overlegstructuren ook niet hebben gedaan. Er was dialoog, maar een partij zat niet met serieuze intenties aan tafel van overleg en dialoog en dat was de regering. Praten bijvoorbeeld als vakbeweging en bedrijfsleven over het niet door laten gaan van de verhoging van de stroomtarieven, terwijl je opponent, Bouterse, wist dat die verhoging gewoon door zou gaan, maar zijn mond hield. Iedereen werd aan een lijntje van de president gehouden en de president hield Jan en Alleman in toom.

Inmiddels heeft de vakbeweging in het weekeinde van 11 en 12 juni laten weten voorlopig geen protestmanifestaties meer te houden. 'Straatacties zijn nimmer ons doel. Een straatactie is een middel. En zo zijn er meerdere middelen om ons doel te bereiken', zo werd beweerd. Feit is echter, dat de Surinaamse vakbeweging slagkracht mist en de samenleving de wil om werkelijk in actie te komen.

Versplinterde vakbeweging bereikt met slechts twee protestmanifestaties niets

De vakbeweging is te versplinterd, te verdeeld - een vakbondsleider tevens Assembleelid namens regeringspartij NDP schept er plezier in om met vuil naar andere vakbondsleiders te gooien via de media - en te verstrengeld met de politiek. De vakbeweging weet niet goed hoe ze moet omgaan met de slechte financieel-economische situatie van het land. Met twee keren de straat op gaan, met het houden van een paar schreeuwerige toespraakjes en met niet realistische eisen aan het adres van de regering bereik je niets. Het enige dat bereikt wordt is meer macht en kracht bij Bouterse, ook in de vorm van fysieke versterking met pepperspray, rubberkogels en traangaas van de Mobiele Eenheid, zijn eigen beveiliging en andere gevechtseenheden. Bouterse luistert niet naar een zwakke vakbeweging en ongeorganiseerde burgers die nu en dan hun stem verheffen met schreeuwerige clichés als 'Bouta ga weg'. Bouterse zit niet aan tafel met ze, neen, hij ontwijkt ze, de vermeend volkspresident.

Verzet is te gering en te zwak, daadkracht ontbreekt

Het verzet is te gering, te zwak. Ook oppositionele partijen in het parlement zijn nauwelijks hoorbaar. Iedereen is te vriendelijk tegen een regeringsleider die op 30 juni waarschijnlijk ook nog wordt verblijd met een door de Krijgsraad tegen hem uit te spreken strafeis als hoofdverdachte in de lang voortslepende 8 decemberstrafzaak. Bouterse kan fluiten naar de in april 2012 gewijzigde Amnestiewet, die door de Krijgsraad niet rechtsgeldig is verklaard, maar dat terzijde.....

Terwijl in omliggende landen de bevolking massaal in verzet komt tegen corruptieve leiders, is de Surinaamse bevolking zo mak als een lammetje. Daadkracht is ver te zoeken, onvindbaar zelfs. Wel veel schreeuwen. Jammeren vooral en nu en dan even het gezicht laten zien bij een protestje van 'We Zijn Moe', dat is het. Echt, goed, breed georganiseerd verzet en actie, blijven uit. En zolang iedereen slechts schreeuwt en jammert en niet daadwerkelijk in actie komt, gaan Bouterse en zijn regering de regeerrit kunnen uitzingen. Maar, het begint er op te lijken dat Suriname dat wil....., immers die werkelijke actie, dat werkelijke verzet blijft uit.

In de leer bij buurlanden

De tijd is rijp dat vakbeweging en oppositie de handen openlijk ineen slaan en hun oppositie gaan verharden – wellicht kunnen ze eens hun licht gaan opsteken bij collega's in onder andere Brazilië en Venezuela – , zoals Bouterse zijn directe omgeving letterlijk aan het verharden is.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

12 juni 2016

Amsterdam-Paramaribo