Jager toont trots door hem doodgeschoten jaguar op zijn Facebookpagina

‘Ik heb twee kilo vlees in de vries wil je proeven’

Ongestraft beschermde en bedreigde jaguar doden in Suriname

15-04-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Al bijna een jaar zijn op Facebook foto’s te zien van een jager in Suriname, die trots een door hem doodgeschoten beschermde en bedreigde jaguar aan zijn ‘vrienden’ op zijn Facebookpagina toont. Dat kan, open en bloot, zonder dat er tegen die man is of wordt opgetreden. Het is immers verboden om zonder toestemming van de afdeling ’s Lands Bosbeheer van het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer een jaguar dood te schieten.

Ongestraft

Diverse artikelen heb ik geschreven over de jaguar (‘tigri’ voor Surinamers) in Suriname. Zo schreef ik op 16 en 20 juni 2012 dit artikel en al op 3 mei 2010 het artikel ‘Verdwijnt de 'tigri' uit Suriname? - Beschermde jaguar mag ongestraft doodgeschoten worden’.

Maar, nog steeds kan men ongestraft voor de lol de beschermde en bedreigde jaguar doodschieten, zonder dat de autoriteiten optreden tegen de moordenaars, want dat zijn die zogenoemde ‘jagers’, moordenaars.

Vandaag werd ik geattendeerd op een serie foto’s van ene Randjietkoemar Ramdat die half juli 2012 een serie foto’s plaatste op zijn Facebookpagina van een door hem doodgeschoten jaguar. Via deze en deze link zijn de foto’s te bekijken voor mensen met een sterke maag. (Update 18 april: Ramdat blijkt alle foto's van zijn Facebookpagina te hebben verwijderd - mr Ramdat has removed all jaguar- and other hunting trophies photos from his Facebookpage -, kennelijk geschrokken van de ruchtbaarheid die er aan was gegeven..... - apparently shocked by the publicity...)

De man lijkt het dier enkel en alleen te hebben afgeknald voor zijn huid, tanden en vlees. Ramdat heeft de jaguar zelf gevild. Bij een van de foto’s schrijft hij ook nog eens ‘heerlijk vlees hoor’ en ‘ik heb twee kilo in de vries wil je proeven? ga zaterdag koken op me buitenplaats wie lust tigrie vlees?’

Tijd voor actie vanuit regering
Het wordt hoog tijd dat de autoriteiten gaan optreden tegen mensen die voor de lol, voor hun eigen adrenalinestoot, voor hun eigen opwinding , voor hun plezier, voor de in hun ogen leuke plaatjes en voor geldelijk gewin ,bedreigde jaguars doodschieten. Een internationaal beschermd diersoort. Maar, ook zogenoemde natuurbeschermingsorganisaties als het WWF Guianas en Conservation International Suriname zouden eens hun stem krachtig moeten laten horen en zich niet moeten beperken tot voorzichtige diplomatieke reacties om maar vooral niet de relatie met de autoriteiten te verstoren.

Regering laat biodiversiteit vernietigen 
De laatste maanden loopt de Surinaamse regering over van het beschermen van de biodiversiteit en REDD+ en duurzaam bosbeheer, maar ondertussen wordt die biodiversiteit nog steeds vernietigd door onder andere ongebreidelde en ongecontroleerde jachtpraktijken waarbij ook beschermde en bedreigde diersoorten worden afgeknald, door het gebruik van kwik in de kleinschalige goudwinning, door goudpontons op rivieren en het stuwmeer, door illegale vuilstort en door komende grootschalige goudmijnbouwactiviteiten in onder andere het Meriangebied.

Noot: 

In Mexico wordt 15 november 2013 bekend dat een milieubureau Justitie verzoekt om het doodschieten van een jaguar te onderzoeken. Het dier werd afgeknald door een man die vervolgens foto's van het dier plaatste op Facebook - veel overeenkomsten dus met 'het geval' in Suriname!!!

Mexico to probe man who allegedly killed jaguar 

November 15, 2013 20:50 GMT APNewsNow

MEXICO CITY (AP) -- Mexico's environmental agency says it will ask federal prosecutors to investigate the killing of a jaguar by a man who posted photos of the dead animal on Facebook.
The agency said in a statement released Friday that the man also posted photographs of the jaguar being cooked.

The jaguar is an endangered species protected by law in Mexico. The agency said the man who hunted and cooked the big cat in the northern state of Nuevo Leon, across the border from Texas, faces between one and nine years in prison.

Photos circulating online show two men, one in hunting clothes, holding up with one arm the partially skinned corpse of a bloodied jaguar while holding a beer in the other hand.

* Op 26 maart 2014 bericht de Costa Ricaanse krant Tico Times dit bericht. Over een jongen die op zijn Facebookpagina foto's plaatste van een doodgeschoten jaguar. Dat leidde tot de nodige ophef op social media. Ik heb naar die krant toe gereageerd over hoe en in Suriname over het algemeen om gaat met de jaguar en over die jager en zijn foto's op Facebook.

Nederlands journalist plotseling vermeend Suriname-deskundige

Op en top 'journalistieke ijdeltuiterij’

Kennen Nederlandse media geen Surinaamse Suriname-deskundigen?

14-04-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De Nederlandse journalist Diederik Samwel heeft weer eens een column geschreven voor zijn voormalige werkgever Starnieuws ofwel Network Star Suriname ofwel Nita Ramcharan. Onder de kop ‘Ronnie B. en het nieuws uit Holland’ toont Samwel zaterdag 13 april 2013 dat hij een ijdeltuit is die graag als journalist zelf in de aandacht staat.

In wollige woorden leidt hij de Starnieuws-lezer in zijn column naar een teleurstellende climax via een vlucht van Suriname naar Nederland, het nodige alcoholgebruik, een honderd procent controle en een fietstocht door het park, naar het populaire Nederlandse dagelijkse radio actualiteitenprogramma ‘Met Het Oog Op Morgen’.

Suriname-‘deskundige’ en iedereen moet dat weten

Hij blijkt kennelijk onlangs door dit radioprogramma benaderd te zijn om geïnterviewd te worden over de ambities van Brunswijk voor het Surinaamse presidentschap in 2015. Het moet niet gekker worden, dacht ik meteen. Kon de redactie nu echt niemand anders vinden, mèt kennis van zaken? Een Surinamer bijvoorbeeld.....

Met deze laatste column van Samwel laat hij zichzelf 'breedvoerig' 'ijdeltuiten'..... wie zit op een dergelijke column te wachten? Wil hij iedereen laten weten, dat hij plotseling in Nederland bij bepaalde media, zonder enige kennis van en over Suriname, in het contactenboekje staat als ‘Suriname-deskundige’? Wat maakt Samwel tot een deskundige? Ik ben ervan overtuigd, weet het zeker, dat er deskundige en vooral van wie of wat dan ook onafhankelijke mensen in Nederland wonen en werken van Surinaamse afkomst, die veel geschikter zouden zijn dan iemand als Diederik Samwel. Een paar jaren in Suriname wonen, wat artikelen schrijven en iets weten over voetbal, maken je nog geen deskundige.

Terug naar zijn column over Ronnie Brunswijk, die in de kop door Samwel wordt neergezet als een verdachte van een misdrijf door te schrijven ‘Ronnie B.’ en niet zijn volledige naam. IJdeltuit Samwel, die kennelijk een hoge dunkt van zichzelf heeft, schrijft onder andere:

‘(...)’s Middags fietste ik door het park om een van de kinderen op te pikken en daar heb ik plotseling Radio 1 aan de lijn. Of ik het al gehoord had? Oei, daar hadden ze mij lelijk te pakken. Een beetje journalist is op de hoogte van het laatste nieuws maar er schoot mij zo gauw geen enkel item te binnen. Snel liep ik de mogelijkheden langs. Het moest iets met Suriname zijn want bij een paar redacties heb ik mij in de loop der tijd een plaatsje op de lijst van ‘deskundigen en specialisten’ verworven. Vanuit Paramaribo en ook in Hilversum had ik een paar keer heel verstandige dingen gezegd over verkiezingen, amnestie en NDP-jongeren. Tja, daarmee loop je het risico dat ze je vaker bellen. (...)’

Het is een column, dus de lezer hoeft het geschrevene niet allemaal serieus te nemen.... Ik vraag me bijvoorbeeld in alle ernst af wat voor ‘heel verstandige dingen’ de bakra Samwel gezegd kan hebben over de verkiezingen, amnestie en NDP-Jongeren dat hem interessant genoeg zou kunnen maken als een Suriname-deskundige.

Verderop in het artikel ga je ook nog eens twijfelen aan zijn kwaliteiten als journalist. Natuurlijk is het echt nieuws als iemand als Brunswijk, die Samwel heel familiair, populair alsof zij de beste vrienden zijn, als ‘Brunsie’ omschrijft, zich wil kandidaat wil stellen als president van de republiek Suriname in 2015:

‘(...) Ik schoof aan als eerste studiogast en vertelde over Brunsie’s sleutelrol binnen de coalitie, zijn soms onnavolgbare capriolen maar ook over de manspasi waar hij hoe dan ook een rol in heeft gespeeld. Maar of het ook echt nieuws was dat hij een gooi naar het presidentschap wilde doen? Die conclusie liet ik over aan de luisteraar... (...)’

Samwel was een van de vaste Starnieuws-webredacteuren en sinds zijn vertrek schrijft hij nu en dan een column. Op Starnieuws is dit over deze columnist te lezen:

‘Freelance journalist Diederik (Didi) Samwel verblijft sinds 1998 regelmatig in Suriname. Hij publiceert onder meer in Vrij Nederland, de Volkskrant, VPRO-gids en het literaire voetbalblad Hard Gras. Eerder werkte hij samen met Nita Ramcharan als eindredacteur en columnist voor Times of Suriname. In 2002 verscheen zijn boek ‘Blootvoeters en beschuitgras’, waarin hij als journalist en als voetballer een ander beeld van Suriname schetst. In ‘Suriname in het hart’ uit 2008 beschreef Samwel zijn ervaringen en die van zijn vrouw en vier kinderen in het land waarin hij zich steeds meer thuis voelt.’

Zijn boek ‘Suriname in het hart’ kreeg overigens niet overal goede recensies. Zo was een recensie in het kwartaalmagazine ‘voor liefhebbers van Latijns Amerika’, La Chispa, op punten kritisch:

Snijdt interessante thema’s aan om ze vervolgens links te laten liggen

‘(...) Het boek leest als een trein, al schakelt Samwel soms erg snel van het ene onderwerp (de politieke situatie) naar het andere (een van zijn kinderen die in de hangmat ligt). Dat is jammer, want soms snijdt hij interessante thema’s aan als de Surinaamse economie of de kwestie Bouterse, om ze vervolgens links te laten liggen. Als lezer ben je nieuwsgierig naar de kern van de zaak en ook naar Samwels – toch een buitenstaander met een kritische, frisse blik, hoop je dan - analyse.

Soms treedt het gezinsleven iets teveel op de voorgrond en dat - hoe aandoenlijk dat ook mag zijn – is niet altijd even interessant. (...)’

Recensent Mark Weenink eindigt zijn recensie positief: ‘(...) Al met al verhaalt Samwel op aanstekelijke wijze en met veel warmte over een land dat hij in de armen heeft gesloten. De liefde is wederzijds.’

Samwel over zijn Surinaamse collega’s

In november 2012 liet Samwel zich vanuit Nederland kritisch uit over de kwaliteit zijn Surinaamse collega’s en het journalistieke werk in Suriname in het algemeen in het artikel ‘Surinaamse pers nog niet volwassen’ dat onder andere werd gepubliceerd op de website villamedia.nl van het Villamedia magazine, een tijdschrift over journalistiek en media.

Grotendeels ben ik het eens met zijn visie op de Surinaamse journalistiek. Overigens denk ik dat het wel meevalt met de beïnvloeding vanuit de overheid van de werkwijze van journalisten in Suriname. Journalisten kunnen en moeten hier in alle vrijheid kunnen berichten en volgens mij is dat het geval.

Samwel schrijft in zijn artikel onder andere:

‘(...) veel Surinaamse journalisten zich meer laten leiden door zelfcensuur en overdreven respect voor de autoriteiten dan door nieuwsgierigheid en waarheidsvinding. (...)’ 
‘(...) Dat laat onverlet dat Nederlandse verslaggevers in Suriname gewoon hun werk moeten blijven doen. Mét de vereiste nuance en als het even kan vanuit een breder perspectief. Want niet alles wat de regering-Bouterse onderneemt is bij voorbaat nieuws omdat de naam van de voormalige legerleider eraan verbonden is. Bouterse zou in elk geval geen Pavlov-reacties moeten oproepen in de Nederlandse pers. (...)’

Nuance
De Nederlandse ‘verslaggevers’ in Suriname zijn op één hand te tellen. Het zou onjuist zijn als zij hun werk, zoals Samwel stelt, ‘met de vereiste nuance’ doen. Voor een journalist zou er geen millimeter ruimte moeten zijn voor nuance, maar wel voor objectieve berichtgeving. Lezers moeten door journalisten volledig en juist worden geïnformeerd, zonder enige beperking ingegeven door een volgens mij misplaatste angst voor een eventueel ‘overheidsingrijpen’. Ga je als journalist je artikel nuanceren en de realiteit van alle dag geweld aan doen, dan ben je als journalist geen knip voor de neus waard.

Zijn opmerkingen over dat niet alles wat de regering Bouterse onderneemt nieuws is, omdat de naam Bouterse eraan verbonden is, onderschrijf ik volledig. Maar, tot de dag van vandaag lijken de Nederlandse correspondenten in Suriname zich nog te veel te fixeren op Bouterse, het 8 decemberproces en de gewijzigde Amnestiewet. Suriname heeft echter veel meer nieuws, dat ook in internationaal opzicht interessant genoeg is om aandacht aan te besteden. Helaas blijkt iedere scheet van Bouterse nog steeds de voorpagina’s in Nederland te halen.

De hoed van Samwel 
In dezelfde maand, november 2012, plaatste Samwel deze foto op zijn Facebookpagina

met de volgende tekst:

’Voorjaarsaanbieding van uitgeverij Nijgh & Van Ditmar is uit. Een beetje schrijver draagt een hoed.’

De ijdeltuit kwam weer even om de hoek kijken.......een beetje, ongeschoren, schrijver heeft geen hoed nodig om in de aandacht te komen.....toch? Dus dat, ai boi.

Noot:
Als het goed is verschijnt komende week, 16 april, het roman debuut van Samwel, 'Jelaya'. De uitgever vermeldt hierover:

'Jelaya speelt zich af midden in de Surinaamse gemeenschap, op de straten en erven van Paramaribo. De lezer ziet de voormalige kolonie door de ogen van twee Surinamers, met de recente geschiedenis van het land op de achtergrond.

Stan Simons piekert er niet over om naar Nederland te gaan, hoe moeilijk de militairen het hem ook maken. Strijdvaardig hosselt Stan zich door het leven. Zijn voormalige klasgenoot Dew Nanpersad kan evenmin zonder zijn geboorteland, merkt hij tijdens een verblijf in Nederland. Eenmaal terug in Suriname is Dew vastberaden het land vooruit te brengen in schoonheid en ambitie. Beiden raken nauw betrokken bij de slepende rechtszaak rond de Decembermoorden.
Daarnaast koesteren de mannen allebei een onmogelijke liefde voor de knappe en intelligente Jelaya.

Samwel schetst een warm en authentiek beeld van verschillende periodes tussen 1973 en nu, en biedt een even helder als dramatisch inzicht in de dilemma’s van Suriname'

Kwiksmokkel

Regering laat vernietiging milieu door goudzoekers gewoon doorgaan

Geen regeringsbeleid om gebruik kwik in kleinschalige goudwinning aan te pakken

13-04-2013 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – De rubriek Keerpunt in De West van vandaag, zaterdag 13 april 2013, besteedt aandacht aan het feit, dat de grenzen van Suriname zo lek zijn als een mandje. Immers, kwik – dat vooral in de kleinschalige goudwinning in het binnenland wordt gebruikt – blijft het land in komen via allerlei smokkelkanalen en vindt zijn weg naar de goudvelden.



Met regelmaat heb ook ik in artikelen hierop gewezen en op het feit, dat de Surinaamse regering een tandeloze tijger is en nauwelijks gestructureerd en met beleid tegen die smokkel optreedt. Ook is er geen enkele controle op de goudvelden op de aanwezigheid van kwik, nooit is daar kwik in beslag genomen en nooit is daar een goudzoeker opgepakt voor het gebruik en in bezit hebben van kwik.

De in december 2010 door president Bouterse ingestelde Commissie Ordening Goudsector heeft de afgelopen twee jaren ook nauwelijks aandacht besteed aan kwik. Wel liet de voorzitter van het Managementteam van deze commissie, Gerold Dompig, in 2012 weten dat met ingang van januari 2013 geen kwik meer te vinden zou zijn in het Surinaamse binnenland. Dompig droomt en Dompig vertelt sprookjes.

De commissie voert geen enkel effectief beleid uit. De commissie laat enkel en alleen nu en dan wat illegale goudzoekers uit gebieden verwijderen en stelt ze ook nog eens nieuwe werkgebieden om legaal te mijnen als dank in het vooruitzicht. Dweilen met de kraan open dus.

Daarnaast doen de commissie en de regering nog niets aan het in het leven roepen van een speciaal fonds voor goudzoekers. Een fonds waarop de kleine goudzoekers een beroep kunnen doen als ze financiering zoeken voor de aanschaf van milieuvriendelijke winningsmethoden voor goud. De goudzoekers worden door de overheid nauwelijks tot niet gestimuleerd om af te stappen van het gebruik van kwik. Neen, de regering staat toe dat de biodiversiteit in het binnenland en de gezondheid van inheemsen en marrons nog steeds bedreigd worden door het gif kwik. Dat zou je misschien zelfs misdadig kunnen noemen, immers de regering weet wat de gevolgen van het gebruik van kwik zijn voor zowel de mens als de natuur, de biodiversiteit en desondanks wordt er geen beleid ontwikkeld om de stof te verbannen.

Bouterse heeft nu alle recht om trots te zijn op de vanochtend vroeg door De Nationale Assemblee aangenomen gouddeal met het Canadese IAmGold voor uitbreiding van haar activiteiten in de Rosebel goudmijn en op het feit dat waarschijnlijk binnenkort ook de deal met het Amerikaanse Newmont, dat een goudmijn wil gaan opzetten in het Meriangebied in het oosten van het land, maar laat hij ook eens serieus werk gaan maken van de aanpak van kwikgebruik door goudzoekers in het binnenland.

Suriname niet voorbereid op bosbranden binnenland

Korps Brandweer Suriname niet aanwezig in binnenland

Brandweer laat het blussen over aan het toeval van een regenbui

12-04-2013 OPINIE Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Suriname is niet voorbereid op het blussen van een bosbrand in het binnenland. Dat werd begin december 2012 duidelijk toen een gebied van ongeveer vijftien hectare in het Brownsberg Natuurpark door brand werd verwoest. Een woordvoerder van het Korps Brandweer Suriname liet weten dat regen de brand maar moest doven.

Bron foto: Vanessa Kadosoe

Brand in Brownsberg Natuurpark was waarschuwing

De brand in december in het unieke natuurgebied werd bij toeval ontdekt door studenten van de Anton de Kom Universiteit en het Instituut Opleiding Leraren die op veldbezoek waren en smeulende resten zagen. Het vermoeden bestond dat de brand door illegale goudzoekers was veroorzaakt. De brandweer in Paramaribo werd over de brand en de smeulende resten geïnformeerd. De brandweer deelde echter mede de bosbrand niet te kunnen bestrijden. Regenval moest de brand maar blussen.....

Het was deze keer slechts vijftien hectare. Maar, het was wel een waarschuwing. Een waarschuwing dat ook in Suriname een bosbrand mogelijk is. Natuurlijk, Suriname is tot heden gevrijwaard gebleven van grote branden in het binnenland, maar ze zijn niet uit te sluiten en je moet als land erop voorbereid zijn.

Veel vragen, geen antwoorden

Voor zover mij bekend, na onderzoek, is Suriname totaal niet voorbereid op branden in het binnenland. De brand in het Brownsberg Natuurpark heeft op onthutsende wijze aangetoond dat het Korps Brandweer Suriname niet weet om te gaan met bosbranden, laat staan de middelen (materieel) heeft om dergelijke branden te kunnen bestrijden. Daarnaast kunnen vragen gesteld worden als is de afstand naar een mogelijke bosbrand in het binnenland onoverbrugbaar en wordt niet te gemakkelijk gezegd ‘laat de regen het werk maar doen’?

Beschikt Suriname over een geschikt vliegtuig of helikopter om grote waterzakken te vervoeren waarmee branden vanuit de lucht kunnen worden geblust? Zo niet, heeft Suriname wellicht afspraken met omringende landen die mogelijk wel over een dergelijk vliegtuig of helikopter beschikken dat hier zou kunnen worden ingezet bij een grote brand in het regenwoud? Heeft het Nationaal Coördinatie Centrum Rampenbeheersing, NCCR, de contacten en deskundigheid in huis om snel in actie te kunnen komen bij een grote brand in het binnenland of een andere grote brand?

Kan het ministerie van Defensie worden ingeschakeld? Kan dit ministerie een beroep doen op een collega ministerie in bijvoorbeeld Brazilië voor ondersteuning, inzet bluspersoneel en blusmiddelen, zoals vliegtuigen of helikopters?

Veel vragen, maar geen antwoorden. De verantwoordelijken zwijgen. Het Korps Brandweer Suriname, het NCCR en het ministerie van Defensie hebben allen niet gereageerd op herhaalde vragen. Maar, geen reactie is ook een reactie en een heel duidelijke.

Niet met billen bloot

Mogelijk is het onderwerp te precair of willen het Korps Brandweer Suriname, het NCCR en het ministerie van Defensie – zoals in Nederland wordt gezegd – niet ‘met de billen bloot’ en hebben zij gewoon geen antwoorden en is bij grote bosbranden de unieke Surinaamse biodiversiteit overgeleverd aan het hemelse water van boven, dat hier uiteraard niet dagelijks valt.

Bosbranden Ecuador geblust met hulp blusvliegtuigen en –helikopters Colombia en Brazilië

Buurland Brazilië en Colombia beschikken wel over blusvliegtuigen en –helikopters. Tussen juni en medio september 2012 hebben beide landen Ecuador geholpen bij de bestrijding van diverse kleine en grote bosbranden. De toestellen konden een zogenoemde ‘Bami Bucket’ vervoeren met daarin 2.500 liter water. In die maanden werd in totaal 9.673 hectare bos door brand verwoest. President Rafael Correa verklaarde ‘we zijn ons allen bewust geworden om voor onze natuur en ons leven te zorgen’. Dat bewustzijn is in Suriname nog niet bij iedereen aanwezig.

Baby met brandwonden bij brand Nieuw Lombé

Overigens werd de afwezigheid van de brandweer in het binnenland pijnlijk duidelijk, toen op 27 maart van dit jaar een woning te Nieuw Lombé in Brokopondo door brand werd verwoest. Bij die brand liep een baby van een jaar die lag te slapen brandwonden op. Bewoners hebben tevergeefs getracht de brand met emmers water te blussen. Het BEP-parlementslid Ronny Asabina was ter plekke en reageerde dat de noodzaak voor de aanwezigheid van een brandweerkazerne in Brokopondo groot is.

Nog geen week later werd bekend dat het Korps Brandweer Suriname personeel zoekt voor een aantal districten, waaronder Brokopondo. Er zouden plannen zijn voor de bouw van enkele kazernes in het land. De regering zou in gesprek zijn met het korps over onder andere de komst van een kazerne in Brokopondo.

Brandweer laat het over aan het toeval van een regenbui

Er wordt echter veel gesproken en er worden veel plannen gemaakt. Ondertussen is de brandweer nog steeds niet in staat om branden te blussen in inheemse- en marrondorpen en bosbranden in het binnenland. Ondertussen zijn de binnenlandbewoners vooral en alleen overgeleverd aan een paar emmers water en aan hun eigen inspanningen om branden al of niet te blussen. De brandweer is ver, heel ver weg en laat het blussen voor het gemak maar over aan rivier- en regenwater.

Ludieke foto B-fit tijdens AVD leidt tot misplaatste discussie over ‘onzedelijk gedrag’

Hoe bekrompen en hypocriet kunnen mensen zijn

Sommige ‘dansen’ jongeren te snel opgevat als ‘onzedelijk gedrag’

05-04-2013 COLUMN Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Deze week werd de 49e Avondvierdaagse in Paramaribo gelopen. Naast een sportief evenement met een maatschappelijke boodschap, ook een kleurrijk jaarlijks terugkerend festijn met bont gekleurde groepen ouderen en jongeren die enthousiast een paar avonden de straten van de stad veranderen in een vrolijk en vooral muzikaal en dansend feest.

Ingehouden dansen om vooral niet te 'paren'

Maar, dit jaar hing er een zweem van behoudendheid en conservatisme boven de wandelvierdaagse. Deelnemers moesten deze keer wel erg op hun dansen letten. Vooral niet te ‘vulgair’ en ‘erotisch’. Leden van het Korps Politie Suriname werden geïnstrueerd te letten op dat soort dansen. Vooral dansende bewegingen die toch wel iets te veel lijken op ‘parend’ gedrag. Politiewoordvoerder Humphrey Naarden zei voor de start van het festijn op de televisie in keurige bewoordingen, dat in de vierdaagse niet zou worden toegestaan wanneer een jongen achter een meisje tegen haar aan zou komen staan en bewegingen zou maken, gelijkend op een parende beweging.

Aanleiding voor dit conservatieve beleid waren dergelijke taferelen tijdens de Avondvierdaagse in 2012. Van die taferelen verschenen foto’s op social media als Facebook en de bekende poppen waren aan het dansen. Mensen reageerden verontwaardigd over het ‘onzedelijke’ gedrag van enkele wandelaars.

Dit jaar zou dat anders moeten: geen onzedelijk gedrag tijdens de wandelmars. Dat zou niet worden getolereerd en er zou tegen worden opgetreden.

Leuke foto van B-fit wordt totaal verkeerd geïnterpreteerd

En toen verscheen deze foto deze week plotseling op Facebook, onder andere op de Facebookpagina van het nieuwe jongeren internetforum boks.sr en op de Facebookpagina van Radio 10 en de vermeend verontwaardigde poppen waren weer aan het dansen. Dergelijk onzedelijk gedrag kon toch niet?

Bij het zien van deze foto vroeg ik mij meteen af: wat is er nu onzedelijk aan wat die beide dames van B-fit doen? Niets dus. Het is gewoon, en niets meer en niets minder dan dat, een leuke foto. Gewoon dansende dames die aan fitness doen en de foto werd toevallig gemaakt op het moment dat de twee sportieve dames een motor van de politie passeerden.

Grap

Boks.sr was duidelijk geschrokken door de ontstane ‘commotie’ over die ene leuke foto. Op de Facebookpagina van dit jongerenforum verscheen vandaag, 5 april, deze tekst:‘(...) Terwijl wij eigenlijk de ludieke grap van de sportschool wilden laten zien. De eigen foto van de sportschool blijft daarom op FB staan, en dat is de foto die van voren is genomen, en de andere foto zetten we op 'hide'. Want er was geen sprake van vulgaire dansbewegingen, het ging om een grap van B-Fit.’

Gelukkig dacht ik, einde commotie.

Genieten van 'parende' dansende jongeren

Bij toeval belandde ik vanavond langs de zijlijn van de Avondvierdaagse in de stad. En ik genoot, vooral van groepen oudere dames in traditionele Surinaamse kledij. Maar, ook van de dansende jongeren groepen en ja hoor, ik zag ‘parende’ jongeren en gelukkig werd er niet tegen opgetreden. Waarom zou er opgetreden moeten worden? Het is onschuldig gedrag van plezier makende jongeren. Gun ze hun ‘fun’. Het is absoluut geen onzedelijk gedrag.

Overigens kijk ik liever naar die ‘parende’ dansende jongeren, dan naar stevige meiden die waarschijnlijk met pijn en moeite hun goed gevormde grote billen hebben weten te persen in te strakke ‘leggings’ waardoor je alle trillende deeltjes heel goed kon zien. Onzedelijk? Neen? Aantrekkelijk? Absoluut niet.
En zijn ‘parende’ dansende jongeren in hun gedrag onzedelijker, dan dansende meiden in te strakke shirtjes waarbij je je afvraagt hoe het mogelijk is dat ze hun ‘bobbies’ er onder weten te houden....? Het is maar net wat het oog wil zien en wie geen vermeend ‘onzedelijk gedrag’ wil zien, draait zijn of haar hoofd maar even snel de andere kant op. Overigens zijn dat veelal wel de mensen die op de eerste rij zitten of staan om te zichtbaar genieten van al het moois dat langs komt.....

Elkaar gewoon respecteren

Kortom, laten alle zedenpredikers met hun opmerkingen over ‘onzedelijk gedrag’ terugkeren naar hun eigen parochies en hun eigen werkelijkheid. Suriname kent vele culturen, kent vele tradities, kent vele muzieksoorten, kent vele danssoorten uit diverse culturen en bevolkingsgroepen en kent vele aantrekkelijke en minder aantrekkelijke mensen. Laat iedereen elkaar gewoon eens beginnen te accepteren en respecteren in alle uitingsvormen en gedragingen, en daar vallen ook de 'parende' dansen onder, en het leven zou een stuk aangenamer en gemoedelijker zijn, zonder hypocriete kritieken en gejammer.

Surinaamse ‘bisschop’ Steve Meye houdt Amerikaanse rapper Chris Ross niet tegen

Ross zou satanist zijn

Hoe hypocriet is Meye?

Nooit hoor je hem ageren tegen optredens van Surinaamse bands met seksistische en schunnige teksten. 
Nooit hoor je hem ageren tegen optredens van artiesten die anti homo zijn.

04-04-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Al in januari van dit jaar werd bekend dat de omstreden Amerikaanse rapper Chris Ross op 6 april in Suriname is voor een optreden in het André Kamperveen stadion. Maar, pas sinds ruim een week wordt plotseling tegen de komst van de Amerikaan ‘actie’ gevoerd door ‘bisschop’ Steve Meye. Hij is er een beetje laat achter gekomen dat Chris Ross een ‘satanist’ zou zijn en dat kan natuurlijk niet volgens de geestelijk voor wie een hypocriete houding niet vreemd is.

Neen, Steve Meye, voorzitter van de Vereniging van Volle Evangelie- en Pinkstergemeente en Bedieningen in Suriname (VVEPS) en leider van Gods Bazuin Ministeries, maakt zich plotseling zorgen en sleurt in zijn bezorgdheid ook nog eens president Bouterse mee, die volgens de geestelijke zich ook zorgen zou maken. Het Kabinet van de President heeft echter laten weten niet op de hoogte te zijn van bezwaren van Bouterse tegen de komst van de markante rapper, die overigens op uitnodiging van het Surinaamse parlementslid Ronnie Brunswijk, in zijn hoedanigheid als ‘Romeo Bravo’, naar Paramaribo afreist en volgens Meye wordt uitbetaald in goud. Het klinkt allemaal wat ongeloofwaardig.

Geestelijk adviseur van de president......

Meye werd begin juni 2011 officieel benoemd als geestelijk adviseur van president Bouterse. Hij moet de president adviseren in moreel-ethische en religieuze kwesties. Volgens een bericht op Starnieuws op 6 juni 2011 zou Meye met zijn adviseurschap ruim zesduizend Surinaamse dollar per maand ontvangen. De nieuwswebsite berichtte verder, dat Meye nog steeds gelooft, dat Bouterse spijt zal betuigen voor de 8 decembermoorden. ‘Alleen moet dat gebeuren wanneer de president er klaar voor is. Hij heeft het aan mij beloofd en ik weet zeker dat hij zich zal houden aan zijn woord. Er rust een vloek op Suriname en die zal doorbroken worden met de spijtbetuiging’, zei Meye op Starnieuws. Hij beweerde Bouterse al jaren bij te staan als geestelijk leider. Maar deze dagen zwijgt Bouterse.

Het Nederlandse televisieprogramma ‘Door de Wereld’ van de Evangelische Omroep zond zaterdag 3 maart 2012 een opmerkelijk interview uit met Meye. Hij sprak onder andere over zijn jarenlange vriendschap met Bouterse. ‘Het is de wil van God dat Desi Bouterse president van Suriname wordt.’ Dat zei Steve Meye in juli 2010 tegenover het Nederlands Dagblad. ‘We hebben samen het aangezicht van God gezocht en veel gebeden', zo stelde hij. Bouterse presenteerde zich sinds enkele jaren nadrukkelijk als bekeerd christen, al zien veel mensen hem als couppleger en drugscrimineel, die bovendien in Nederland nog een straf dient uit te zitten.

Persconferentie om media te beïnvloeden

Voor Meye is de komst van Ross bittere ernst en hij belegde op 28 maart zelfs een speciale persconferentie om het Surinaamse journaille duidelijk te maken wie Chris Ross is en dat er vooral voor gezorgd moet worden dat die man Suriname niet in komt. Meye deed zijn best om de aanwezige media duidelijk te maken dat Rick Ross in teksten vrouwen zou vernederen, satanisme zou stimuleren en dat hij ook nog eens in het gevang heeft gezeten. Hij zou, aldus Meye, zelfs door het Amerikaanse FBI (Federal Bureau of Investigation) in de gaten worden gehouden. ‘De president heeft mij als geestelijk adviseur benaderd om na te gaan wat gedaan kan worden tegen de komst van deze artiest naar Suriname’, beweerde de geestelijke. Een show van deze artiest zou de bevolking volgens hem demonisch kunnen belasten met het gevolg dat geestelijke problemen zullen toenemen. Met name de gevallen waarbij jongeren op school in 'trance' raken, zouden volgens hem kunnen toenemen.

De vereniging gaat zich in de toekomst vaker uitspreken over dergelijke shows, want ‘wie zwijgt stemt toe’, aldus Meye. Zijn organisatie zou niet eerder op de hoogte zijn geweest van de komst van de artiest. ‘Na diepgaand onderzoek zijn wij erachter gekomen wie deze man is en waarmee hij zich bezighoudt.' Rick Ross zou in de broederschaporganisatie The Illuminati zitten met onder andere de artiesten Nicky Minaj en Kanye West. Ook zou, aldus Meye, de rapper vaak zijn gezien met de oprichter van de satanskerk, Anton Lavey. De kerkelijke vereniging riep tijdens de persconferentie van Meye andere organisaties, met name vrouwenorganisaties, dierenorganisaties en jongerenorganisaties, op om te protesteren tegen de komst van de hiphopartiest.

In het ABC televisieprogramma Switch liet op 28 maart een van de organisatoren van het concert met klem weten, dat Ross gewoon komt en dat de 1.000 voorverkoopkaarten bijna allemaal al zijn uitverkocht a SRD 100 per stuk.

De Ware Tijd blijkt Meye te steunen met subjectieve journalistiek

Een dag later blijkt de vermeende bisschop steun te krijgen van de Ware Tijd. De krant is op haar eigen wijze in een stukje negatieve recente actualiteit van de Amerikaanse rapper gedoken en trachtte, met links in het artikel, een niet zo’n positief beeld van de artiest neer te zetten. Volgens de krant zou Ross in een van zijn songs zogenoemde ‘date rape’ promoten. De krant baseert zich echter op een op één hand te tellen aantal bronnen in Amerika en op een YouTube-videootje. Enige verdieping heeft het artikel niet. En de krant gaat verder niet in op de vele, vele nummers van Rick Ross die voor iedereen acceptabel zouden kunnen zijn.

Wat de Ware Tijd echter niet vermeld is het feit, dat Ross ontkent in de gewraakte song ‘date rape’ te promoten.  Volgens hem worden zijn teksten volledig verkeerd geïnterpreteerd:

Onduidelijk is overigens waarom de Ware Tijd heeft gemeend geestelijke Steve Meye te moeten steunen. Een ‘bisschop’ die op 5 mei 2012 tijdens een toespraak op een zogenaamde ‘verzoeniningsbijeenkomst’ van de coalitiepartijen in het parlement op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo, alle tegenstanders van de begin april door dat parlement aangenomen gewijzigde Amnestiewet ‘staatsvijanden’ noemde. Pas ruim tien dagen later bood hij voor die uitspraak zijn excuses aan. Hij zou zich hebben versproken. Een geestelijke verloor toen zijn geloofwaardigheid.

Iedereen bemoeit zich met komst Ross

Naast de opvallende steun van de Ware Tijd waarschuwde op 29 maart ook bisschop Emile Ritfeld voor Rick Ross. Maar, dat deed hij zonder de Amerikaanse zanger bij naam te noemen tijdens een dienst op Goede Vrijdag in de Grote Stadskerk in Paramaribo. ‘Wij horen over iemand die naar Suriname komt met satanische invloeden. Wij bidden voor de ouders die nog niet goed doordrongen zijn van de gevaren voor hun kinderen. Ouders weet naar welke plezierigheden uw kinderen gaan. Laat ons geen slaaf zijn van de duivel’, aldus Ritfeld.

Wie zich ook bemoeide met de ‘kwestie’ Rick Ross was de voorzitter van het Nationaal Jeugdparlement, Derryl Boetoe, die altijd en overal een mening over heeft en die ook altijd en overal door het journaille wordt gevonden als gewillig reactie-slachtoffer.
Hij vindt de ophef over de komst van de rapper terecht, maar zegt er meteen achteraan, dat iedereen vrij is om het concert wel of niet bij te wonen. Boetoe vindt, dat de Vereniging van Volle Evangelie en Pinkstergemeenten en bedieningen in Suriname het volste recht en de taak heeft om als christelijke organisatie de gemeenschap te beschermen tegen kwade invloeden. Het is volgens Boetoe niet incorrect van de gemeente om op te komen waar ze voor staat. Hij was wel de eerste die ook wees op andere nationale en internationale artiesten die niet altijd even correct zijn in hun teksten. Als voorbeeld haalde hij aan de komst van artiest Tommy Lee Sparta, die net als Rick Ross op 6 april in Suriname optreedt. ‘Die Tommy Lee die zichzelf Uncle Demon noemt treedt op dezelfde dag als Rick Ross op, laat men ook iets over hem zeggen en ook op onze eigen artiesten moet men reageren. We moeten consequent zijn in onze benadering.’
En weer blijkt Boetoe geen duidelijk standpunt in te willen nemen, zoals hij ook niet deed nadat de gewijzigde Amnestiewet werd aangenomen door De Nationale Assemblee. Hij is altijd een beetje voor en beetje tegen, maar zelden ergens faliekant voor of faliekant tegen. Boetoe zou het goed doen in het Nederlandse polderlandschap.....

Het is wel terecht dat Boetoe wijst op andere artiesten en daarmee heeft hij absoluut een punt (van aandacht). Maar, waar is Steve Meye als Surinaamse bands zoals Aptijt optreden? Bands die op de meest wilde - kaboela - feesten optreden en seksistische en schunnige teksten ten gehore brengen en jongeren, kinderen veelal, opzwepen. Vindt Meye dat wel goed? Hij heeft zich hierover wel eens geuit, maar nooit actie gevoerd zoals deze dagen tegen Chris Ross.

Ook NPS Jongeren reageert

Een andere politiek actieve jongere, de voorzitter van de NPS Jongeren Gordon Touw Ngie Tjouw, liet op 2 april zijn mening horen via onder andere het Dagblad Suriname. ‘Ross is ook een mens en we moeten niet discrimineren. We kunnen niet iemand uitsluiten of vooraf bestempelen. Wie zijn wij om dat te doen?’ Gordon ziet deze ‘kwestie’ in een breder perspectief. ‘Als de samenleving vindt dat zulke artiesten onze jeugd negatief beïnvloeden, dan moet elke artiest die zich met deze zaken bezighoudt, geweerd worden uit het land. Ook Surinaamse artiesten die zich hiermee bezighouden, moeten verbannen worden. We kunnen niet alleen bij de ene show van Rick Ross onze stem laten horen.’ Dat Meye zijn standpunt kenbaar heeft gemaakt, is volgens Touw Ngie Tjouw zijn democratisch recht. ‘Maar je kunt niet gaan oordelen over anderen. Want de ene vindt de show van Rick Ross goed en de andere ziet het als een vernedering van zijn religie of cultuur. Daarom moet er regelgeving komen. Als je de man zijn show niet wil hebben, dan moet zijn muziek ook niet op de radio of internet afgespeeld worden’, aldus Touw Ngie Tjouw. ‘Als Meye over het algemeen regelgeving wil op dit stuk en niet een persoon alleen zal boycotten, zal ik hem ondersteunen.’

Speciale regelgeving onzinnig

Speciale regelgeving in het leven roepen is onzinnig. Er is in Suriname voldoende regel- en wetgeving. Zo is discriminatie al bij wet strafbaar. Muziekteksten zouden inhoudelijk vooraf getoetst kunnen worden aan bestaande wetgeving. Daarnaast kan er tijdens een optreden, wanneer teksten worden gezongen die inhoudelijk volgens de wet strafbaar zijn, door het lokale gezag worden opgetreden tegen een artiest. Speciale regelgeving, zoals voorgesteld door de NPS Jongeren is dan ook volledig overbodig en zinloos. Hieruit blijkt, dat er vanuit onwetendheid en een gebrek aan kennis wordt gereageerd op het komende optreden van Rick Ross.

Hoe consequent of neen, hoe hypocriet is de geestelijke met zijn poging om een optreden van een Amerikaanse rapper te voorkomen, omdat deze ‘satanist’ zou zijn? Wat is de waarde van een democratie en het recht op vrijheid voor dit heerschap? Wie is hij om anderen te beletten te doen wat zij graag willen: een concert van een bekende Amerikaanse rapper bijwonen? Hoelang zal hij nog adviseur zijn van Bouterse?

‘Zelfgenoegzaam smoel’

Steve Meye, een opmerkelijk persoon. Op de kritische internetsite SurinameStemt werd hij op 27 september 2010 door Edgar Mampier treffend als volgt omschreven:‘Alles is nep aan de man met z’n zelfgenoegzaam smoel in z’n circus-costuum, prachtig van snit (...) en met een pochet als een misplaatste kroon van koning David. (...) Hij is gewoon een ordinaire ‘streber’ en ijdeltuit, die met God als voorwendsel zichzelf een positie in de (Surinaamse) wereld heeft verschaft. Zijn kerk verdient dan ook niet de naam God’s Bazuin, maar enkel Meye’s Bazuin.’ (Lees hier het volledig artikel van Mampier.)

Nu heeft Meye waarschijnlijk de naam van de president misbruikt in zijn overspannen gedrevenheid om een optreden van Rick Ross te voorkomen en begin februari 2011 stond hij in de Palestijnse kwestie lijnrecht tegenover Bouterse en zijn regeringsploeg om Palestina te erkennen als onafhankelijke staat. Als bisschop van de gemeenten Gods Bazuin Ministries en als zogenaamd ‘Goodwill Ambassadeur van de Staat Israël’ (voor wat dat waard is), distantieerde Meye zich volledig van het besluit van de Surinaamse regering om Palestina op het grondgebied van Israël te erkennen. ‘De God van Abraham, Isaak en Israël, de enige echte eigenaar van de wereld, heeft duidelijk vanaf de oorsprong dat grondgebied, die de joden nu rechtmatig bewonen, aan het land en volk van Israël gegeven. Het is vanuit die overtuiging dat ik nooit kan ingaan tegen een besluit van God en mij daarom distantieer ik van dit specifieke regeringsbesluit van Suriname’, sprak Meye. Volgens hem had de regering zich neutraal moeten opstellen en dat zou hij ook kenbaar hebben gemaakt aan de president en de minister van Buitenlandse Zaken.

Aanval op winti-geloof 
Dat Meye een hoofdstuk apart is binnen de Surinaamse geloofsgemeenschap blijkt ook uit zijn constante ageren tegen het winti-geloof. Van een geestelijke zou je echter verwachten, dat die respect weet op te brengen voor alle geloofsvormen, dus ook voor winti. Maar, dat is dus niet het geval.

De winti Stichting Tata Kwasi ku Tata Tinsensi heeft in een open brief aan de minister van Binnenlandse Zaken, Moestadja Soewarto, gevraagd op te treden tegen Steve Meye. Voorzitter Juliën Zaalman van Tata Kwasi ku Tata Tinsensi zegt 2 april in de Ware Tijd Online, dat Meye via zijn tv-programma Revival het winti-geloof blijft afkraken. Door leiders van winti-organisaties werd in het eerste kwartaal van 2012 al eens aan de bel getrokken bij president Bouterse met het verzoek Meye een halt toe te roepen. ‘Wij hebben respect voor alle geloofsovertuigingen in Suriname en we verwachten tenminste dat terug voor ons geloof. Niet omdat je de geestelijke adviseur bent van de president moet je de geestelijke richting van het land proberen te bepalen’, aldus de voorzitter.

Brunswijk reageert

Overigens hulde organisator Ronnie Brunswijk zich lange tijd in stilzwijgen. Verstandig. Volgens hem heeft iedereen zijn eigen mening. Het enige dat hij kwijt wilde tegenover het journaille was, ‘ik heb geen zin in die discussie’. Maar, op donderdag 4 april liet hij tegenover de Times of Suriname toch weten, dat hij Ross gevraagd heeft of hij de duivel aanbidt. ‘Ik heb hem gevraagd of hij de duivel aanbidt. Hij geeft gezegd dat het niet waar is’, aldus Brunswijk . ‘Ik heb hem gevraagd om, mocht hij de duivel aanbidden, dan niet hier te komen.’ Verder zei de politicus dat met name evangelische leiders voorzichtig moeten zijn met het ventileren van inzichten en standpunten. ‘We wonen in een democratisch land en de grondwet zegt dat iedereen de vrijheid heeft om zijn godsdienst te belijden.’

Poging van Bert Eersteling om verwarring te creëren: er zijn twee Nick Ross’n 
Om de discussie rond de komst van Rick Ross nog wat extra aan te zwengelen dacht ook Bert Eersteling, Hoofd Bureau Onderwijs Binnenland van het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling, een zinnige bijdrage te kunnen leveren. Eersteling deed zijn best om in een ingezonden stuk, dat op 30 maart werd gepubliceerd op Starnieuws, een deel van de Rick Ross Wikipedia-pagina te vertalen. Eersteling slaagde echter niet in zijn opzet om verwarring te zaaien door te stellen dat er twee Rick Ross’n zouden bestaan. Om het allemaal niet nog onduidelijker te maken verwijs ik hierbij naar de Wikipedia-pagina en naar het ingezonden stukje tekst van Eersteling op de nieuwswebsite Starnieuws, zodat iedereen een oordeel kan vellen.

(Deze heer Eersteling schrijft overigens vaker ingezonden stukken. Zo blijkt uit dit artikel van zijn hand, dat hij homofoob is. Duidelijk een man niet van deze tijd met enge en discriminatoire gedachten. UPDATE: De homofoob Eersteling laat zich in een ingezonden stuk op 16 april op Starnieuws uit over homo's, naar aanleiding van het besluit van Uruguay om het homohuwelijk toe te staan. Dit is slechts een deel uit zijn tekst, maar de inhoud toont dat deze heer 'ze' niet meer allemaal op een rijtje heeft staan:

'(...) De reden waarom er met razen schreden het homo-huwelijk in diverse landen gelegaliseerd wordt, kan te maken hebben met doelbewuste infiltratie van homofielen in de hoogste bestuurlijke en wetgevende organen van de landen. Ik ga zelf zover om te stellen dat er een zekere mate van structuur ligt in de opmars die het homofilisme de laatste decennia doormaakt.

Dit impliceert eenvoudigweg dat er een mondiale (clandestiene) organisatie achter het homofilisme staat met een zeer goed opgezette netwerk. De organisatie werkt ondergronds, omdat het onderwerp absoluut tegen de normale wereld gericht is. Dus ook de mensen die achter deze beweging staan, geven hiermede toe dat hun doel en beweging absurd is. Ze voeren in opdracht van duistere machten de regel van de omgekeerde wereld uit. De beste manier om hun doel te bereiken is gebruik te maken van politiek-bestuurlijke organen.(...)'

Overigens schrijft drs. Julian With in zijn boek 'Het komt nooit meer goed' dat Eersteling 'zijn verzameling stommiteiten' aanbiedt aan de dagbladen Dagblad Suriname en Times of Suriname. 'De man is directeur van het Bureau Onderwijs Binnenland en vanuit die positie adverteert hij vaak in deze kranten met gelden van het ministerie van Onderwijs, dus hoe armzalig zijn bijdragen ook zijn, ze worden altijd gepubliceerd door de Surinaamse kranten.' (...) 'Bert Eersteling heeft kennelijk zoveel behoefte om te imponeren dat hij zich niet afvraagt wat hij precies schrijft. (...) De drang bij hem om zich als een intellectueel te presenteren is zo groot,dat hij zinnen produceert waarin staat dat hij geen deelgenoot is van een these. (...) Bert Eersteling heeft nooit leren schrijven en daarnaast behoeft hij een intensieve training in zindelijk redeneren. (...)'

Ross komt gewoon en Suriname toont een democratie te zijn

Ondanks de pogingen van geestelijke Meye om het optreden van Rick Ross in Paramaribo op 6 april te voorkomen, zal de rapper die dag gewoon ’s avonds in het André Kamperveen stadion optreden. Suriname toont zich hiermee een democratie te zijn en beknot niet de rechten van burgers, zoals Steve Meye dat getracht heeft te doen.
Laat de vermeende bisschop eerst eens goed in de spiegel kijken en eerlijkheid en objectiviteit ten toon spreiden, alvorens hij weer zelf graag in de aandacht wil staan. Laat hij zich ook eens afvragen waarom bisschop monseigneur Wim de Bekker niets van zich heeft laten horen en nog belangrijker, waarom president Desi Bouterse niet heeft gereageerd......

De aankomst van Ross in Suriname:

</

De West misbruikt door mij geschreven artikel en kopt onjuiste informatie

Artikel over export van dieren verkeerd gebruikt door De West


Krant wil niet vingers aan mij branden en vermeldt niet bron van artikel

03-04-2013   Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - Op 31 maart 2013 publiceerde ik op deze website mijn artikel over de export van in het wild gevangen dieren vanuit Suriname in 2012. Het artikel verzond ik naar de redacties van de lokale Surinaamse kranten ter gehele of gedeeltelijke plaatsing. Tot mijn verrassing zie ik dat de avondkrant De West in haar editie van dinsdagavond 2 april mijn artikel heeft misbruikt.

De redactie heeft mijn artikel deels herschreven en totaal verkeerd gelezen. Zo kopt de krant 'Explosieve toename export levend wild uit Suriname'. Wie mijn artikel leest komt echter tot een geheel andere conclusie: de export van levend wild is namelijk in 2012 in vergelijking met 2011 gedaald! Verder stelt de krant dat de laagland tapir niet verhandeld zou mogen worden, omdat het een beschermde diersoort is. Ook dat is nergens in mijn artikel te lezen. Ja, het is een beschermde diersoort. Maar, de tapir mag geëxporteerd worden.

De wijze waarop De West mijn artikel heeft verkracht is nogal schijnheilig. De redactie wil kennelijk niet de vingers aan mijn persoon branden en niet tegen de haren in strijken van het bestuur de Surinaamse Vereniging van Journalisten, waarvan de ex-voorzitter Rachel van der Kooye begin juni 2011 tegenover media heeft verklaard dat ik het beroep van 'journalist' nooit meer zou mogen uitoefenen in Suriname. Ik had mijn artikel onder andere naar De West gestuurd met de mededeling dat het geheel of gedeeltelijk mocht worden overgenomen, maar niet dat het mocht worden herschreven en inhoudelijk verdraaid.

 

Natuurlijk ben ik blij dat een krant eindelijk weer heeft besloten een nieuwswaardig artikel van mijn hand op waarde in te schatten. Maar, het zou de redactie van die krant sieren om dan ook de bron te vermelden en om mijn artikel goed te lezen alvorens verkeerde koppen te plaatsen.

Laat De West uit haar schulp kruipen en gewoon artikelen van mij plaatsen met vermelding van de bron. Dat zou de redactie sieren. Nu laat de krant huichelachtig gedrag zien en dat is volledig misplaatst.

Legstranden zeeschildpadden Suriname worden smaller

Wetenschappers: Lederschildpad in Stille (Pacifische) Oceaan over 20 jaar uitgestorven – Directe actie noodzakelijk

Nauwelijks tot geen informatie beschikbaar over actuele situatie lederschildpad op Surinaamse legstranden

29-03-2013 Door: Paul Kraaijer

Nieuw wetenschappelijk onderzoek toont aan dat de populatie lederschildpadden in het westelijke deel van de Stille Oceaan al sinds de jaren ’80 van de vorige eeuw aan het afnemen is. Als deze afname zich voortzet, dan is het onvermijdelijk dat deze zeeschildpaddensoort over 20 jaar waarschijnlijk geheel is uitgestorven, aldus Thane Wibbels, professor aan de Universiteit van Alabama, Amerika, en lid van het team dat het onderzoek verrichtte. Het gaat om de laatste overgebleven groep lederschildpadden in het westelijke deel van de Stille Oceaan.

De lederschildpad (Dermochelys coriacea) is een in zee levende schildpad die behoort tot de familie lederschildpadden (Dermochelyidae). Het is de enige in zee levende schildpad die niet tot de familie zeeschildpadden (Chelidae) behoort. Met een schildlengte tot 2,4 meter is de lederschildpad de grootste schildpad ter wereld. Het reusachtige dier heeft een vrijwel wereldwijde verspreiding en komt voor van de tropische zeeën rond de evenaar tot in de poolwateren.

De Pacifische lederschildpad, waar het in het onderzoek om gaat, leeft in de Stille Oceaan in twee verschillende populaties. De westelijke populatie zet de eieren af op stranden in Papoea, India en de Salomonseilanden. Het foerageergebied bevindt zich echter aan de andere kant van de Stille Oceaan langs de westkust van Noord-Amerika. In Australië is één nestplaats aan de oostkust bij de stad Brisbane, dit is een van de belangrijkste afzetplaatsen. De oostelijke populatie zoekt naar voedsel in zuidelijke wateren, langs de kust van Zuid-Amerika tot in Peru en Chili. De neststranden liggen in Midden-Amerika, van Mexico tot Costa Rica, waar ook de Atlantische populaties hun eieren begraven.

De uitkomsten van het onderzoek zijn dinsdag 26 februari 2013 gepubliceerd in het online wetenschappelijk magazine Ecosphere van de ‘Ecological Society of America’s’ en aan het onderzoek namen deel wetenschappers van de ‘State University of Papua’ (in Manokwari, province West Papua, Indonesië), de ‘National Oceanic and Atmospheric Administration’ (NOAA, Washington, VS), ‘National Marina Fisheries Service’ (Silverspring, Maryland, VS) en het ‘World Wildlife Fund Indonesia'.

‘Dit onderzoek is een ernstige waarschuwing, dat we niet genoeg doen om de lederschildpadden in het leefgebied te redden. De problemen waar zij mee te kampen hebben – klimaatverandering, plastic afval, vissers die meer vangen dan alleen vis – zijn problemen die ons ook bedreigen. We moeten nu in actie komen om te voorkomen dat deze bijzondere oude dieren voor altijd uitsterven’, zegt Catherine Kilduff van het ‘Center for Biological Diversty’ (Tucson, Arizona, VS).

Uit het onderzoek blijkt dat sinds 1984 het aantal nestelende zeeschildpadden met 5.9% is afgenomen per jaar in het grootste nestgebied in de gehele Pacific - Bird’s Head Peninsula, Papua Barat, Indonesië. Op Jamursba Medi Beach – een van de locaties op het Bird’s Head Peninsula waar 75% van het totale aantal nestelende lederschildpadden te vinden is in het westelijke deel van de Pacific – is het aantal nesten van een piek van 14.455 in 1984 teruggevallen naar een aantal van 1.532 in 2011. Nu zouden er jaarlijks slechts 500 lederschildpadden nestelen op het schiereiland Bird’s Head.

‘Dit nieuwe onderzoek bevestigt, dat we al het mogelijke moeten doen om de lederschildpadden zowel in onze wateren als in het buitenland te beschermen. Dat is echter in schril contrast met hetgeen op dit moment de ‘National Marine Fisheries Service’ doet, door uitbreiding voor te stellen van de dodelijke drijfnetten in het bedreigde leefgebied van de lederschildpad en in het ‘Pacific Lederschildpad Beschermd Gebied’ voor de kust van Californië en Oregon’, zegt Ben Entickman, campagnemanager ‘Pacific’ en senior wetenschapper bij Oceana, gevestigd in Washington, VS.

‘Lederschildpadden zijn in grote problemen en elk dier dat verdrinkt in een kieuwnet of door een grote vishaak is een belangrijk slachtoffer’, aldus Teri Shore, programma directeur bij het ‘Turtle Island Restoration Network’ in Californië. ‘Als we toestaan dat nog meer zeeschildpadden verstrikt raken in de netten van de zwaardvisvloot van Californië in beschermd leefgebied van deze dieren, dan zou dat een tragedie zijn voor deze kwetsbare zeeschildpadden.’

Beschermen legstranden alleen niet voldoende om lederschildpad voor uitsterven te behoeden

Volgens de wetenschappers is het beschermen van legstranden niet voldoende om de dieren voor uitsterven te behoeden. Zij dringen aan op aanvullende beschermende maatregelen in nationale en internationale wateren om de ondergang van de lederrug te voorkomen.

Bedreigingen voor de zeeschildpadden zijn vooral bijvangst in de visserij, het roven van eieren door varkens en honden, stranderosie, stijging van de temperatuur van het zand in nestgebieden en gevolgen van klimaatverandering.

SURINAME

Een paar dagen na de publicatie van het onderzoeksrapport, werd in Suriname bekend, dat de legstranden van zeeschildpadden voor de kust van het district Commewijne dreigen verloren te gaan. Ze worden bedreigd door de natuur, maar mogelijk vormen zandafgravers in de omgeving een nog grotere bedreiging, aldus berichtte 1 maart 2013 de Ware Tijd. Het NPS-Assembleelid Arthur Tjin A Tsoi had een dag eerder in het Surinaamse parlement, De Nationale Assemblee, aandacht van de regering hiervoor gevraagd.

De volksvertegenwoordiger voerde aan, dat de legstranden bij Commewijne op nog geen half uur varen verwijderd van Leonsberg, aan de oever van de Surinamerivier, onder druk staan. Door de stroming van de Atlantische Oceaan worden deze broedplaatsen met een snelheid van anderhalve kilometer per jaar verplaatst naar het westen. Volgens Tjin A Tsoi heeft een aantal ondernemers concessies gekregen van de overheid om in het gebied zand af te graven voor industriële doeleinden. Het gevaar bestaat dat hierdoor de legstranden kunnen worden vernietigd, waardoor de voor het ecotoerisme zo belangrijke zeeschildpadden zouden kunnen wegblijven. Natuurlijk zou toerisme geen argument moeten zijn, maar de bedreigde status van de schildpadden.

Tjin A Tsoi riep de regering in te grijpen binnen het kader van haar beleid omtrent bescherming van zeeschildpadden. De concessionarissen zouden andere gebieden toegewezen moeten worden.

Inzet WWF Guianas

Minister Ginmardo Kromosoeto van het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond-en Bosbeheer was 13 februari 2013 te Galibi in verband met het begin van het legseizoen van zeeschildpadden. De minister installeerde een aantal arbeiders die de veiligheid van de schildpadden moeten gaan garanderen. Zij gaan er onder andere op toezien, dat de eieren van de zeeschildpadden niet worden gestroopt.

De minister wordt vergezeld door vertegenwoordigers van het World Wildlife Fund Guianas (WWF Guianas) en de dienst ‘s Lands Bosbeheer (LBB). Het WWF heeft een groot schildpaddenbeschermingsproject en financiert LBB ook voor het werk op de legstranden. De Stichting Natuurbehoud Suriname (StiNaSu), die vele jaren eveneens betrokken is geweest bij de bescherming van zeeschildpadden op de Surinaamse stranden, lijkt buiten spel te zijn gezet, mogelijk ten gevolge van de ‘Brownsberg’-affaire waardoor het WWF Guianas de samenwerking met de organisatie heeft beëindigd.

StiNaSu heeft de afgelopen jaren ook samengewerkt met de organisatie Oceanic Society in Californië (VS). Oceanic Society nam deel aan onderzoek naar en monitoring van de lederschildpad, de groene zeeschildpad en de warana.

Eerste stropers begin maart al gearresteerd

Maar, het blijkt lastig om de nesten goed te kunnen beschermen. Het legseizoen was amper begonnen of de eerste stropers werden gearresteerd op zaterdag 2 maart aan boord van een boot op de Marowijnerivier. Een 37-jarige man en zijn 14-jarige zoon hadden 528 krapé eieren in hun bezit, afkomstig van het strand van Babun Santi in het natuurreservaat Galibi. Tijdens een gezamenlijke patrouille van de politie van Albina en jachtopzieners van 's Land Bosbeheer (LBB) konden de twee, waarvan de vader uit het dorp Langamankondre, worden opgepakt. Tegenover de politie verklaarden ze in totaal zestien zakken overboord te hebben gegooid. Slechts één zak kon worden gevonden. Als in alle zakken rond de 500 eieren zouden hebben gezeten, dan hadden de stropers in totaal rond de 8.000 eieren geroofd. Het zou overigens gaan om Orson 'Ory' Kajoeramari en zoon Dominique (Alain). Orson is de jongere broer van Ramses Kajoeramari, kapitein van Langamankondre en NDP-Assembleelid.

UPDATE 21 mei 2013: Orson is maandag 20 mei door de rechter veroordeeld tot een celstraf van 12 maanden waarvan 4 maanden voorwaardelijk met aftrek van de tijd in voorarrest doorgebracht. De man stond onder de lokale jachtopzieners nota bene bekend als een beschermer van de zeeschildpadden. Tijdens de zitting verweerde Orson zich door te beweren, dat hij vier studerende kinderen heeft en dat hij de eieren was gaan rapen om zijn schulden te kunnen aflossen. Toen hij de boete moest betalen, leende hij het geld bij familie. Hij moest zijn schuld terugbetalen en koos vervolgens voor het rapen van de eieren.

Officier van Justitie Roy Elgin: ‘U hebt uit winstbejag gehandeld. U bent beschermer, maar dan bent u gaan stropen. Binnen twee weken hebt u zich weer schuldig gemaakt aan het strafbare feit.’ Rechter Maytrie Kuldipsingh: ‘U hebt de weg van de minste weerstand gekozen. Ook familieleden die steeds voor u betaald hebben, hebben stank voor dank gekregen. U hebt geen lering getrokken uit de vorige lessen. Dan moet het maar nu met een gevangenisstraf.’

Het WWF Guianas spant zich al jaren in voor de bescherming van de ‘Surinaamse’ zeeschildpadden. Van de zeven zeeschildpadsoorten wereldwijd zijn er vier te vinden op Surinaamse stranden: de lederschildpad (aitkanti, Dermochelys coriacea), de groene- of soepschildpad (krapé, Chelonia mydas ), de warana (Olive Ridley, Lepidochelys olivacea) en de karet (Eretmochelys imbricata). In Guyana, Suriname en Frans Guyana houdt de organisatie zich onder andere bezig met zeeschildpaddenonderzoek, het beschermen van nestgebieden door controle en patrouilles op legstranden en het ontwikkelen van ecotoerisme en alternatieven voor niet-duurzame vismethodes en stroperij. Het WWF Guianas besteedt op haar website uitgebreid aandacht aan haar inspanningen om de zeeschildpadden te beschermen, vooral op de legstranden en in de kustwateren.

Aantal nesten lederschildpadden

Het jaarlijks aantal nesten van de lederschildpad op de Surinaamse legstranden blijkt sinds 1967 zeer uiteenlopend te zijn, soms tot zelfs een verschil van rond de 9.000. Dat blijkt uit een overzicht in het rapport ‘An Assesment of the Leatherback Turtle Population in the Atlantic Ocean’ uit april 2007 van het Amerikaanse ministerie van Handel en het ‘National Oceanic and Atmospheric Administration’, opgesteld door de ‘Turtle Expert Working Group’. In de uit ruim vijfentwintig internationale leden bestaande werkgroep was Suriname alleen vertegenwoordigd door Yvette Merton van StiNaSu.

In 1967 werden slechts 90 nesten van de lederschildpad geteld. De volgende jaren was tot en met 1985 een stijgende lijn te bespeuren in het aantal. In 1975 1.625 nesten, in 1984 7.291 en een jaar later 12.401. Vervolgens daalt het aantal in 1986 sterk tot een aantal van 3.599 waarna het in 1988 weer steeg tot 11.436. Maar, een jaar later was er weer een onverklaarbare daling waar te nemen: 2.732. Vervolgens nam het aantal tot en met 2001 weer toe: 1992 een aantal van 10.784 nesten, 1999 16.500 en 31.000 nesten in 2001. De laatste cijfers in het rapport dateren van 2004, 6.600, en 2005 10.000 nesten. Tussen 2001 en 2005 zouden er 7.936 vrouwtjes lederschildpadden zijn geteld, aldus het onderzoeksrapport. In diezelfde periode werd echter ook geconstateerd dat tussen de 9- en 18 procent van de vrouwelijke lederschildpadden verwondingen bleek te hebben, waarvan de meeste waarschijnlijk het gevolg waren van visserijactiviteiten in de Surinaamse kustwateren: 83 procent ‘machette- of netverwondingen’, 1 procent door vishaken en scheepsschroeven/propellers en 16 procent van de dieren had geheel of deels geamputeerde flippers of achterpoten.

Geen cijfers populatie lederschildpadden Suriname

Avanaisa Turny van het WWF Guianas laat in een reactie weten, dat alleen tussen 2000 en 2005 individuele vrouwtjes lederschildpadden zijn geteld. ‘Wij observeren de nesten. Dat is een relatief ‘zwakke’ representatie van de lederschildpaddenpopulatie. Daarnaast zijn het marinedieren, het is een klein percentage van hun tijd dat zij feitelijk op land doorbrengen. Hun populaties zijn niet per land, waar zij nesten, verdeeld, maar in groepen die samen migreren om te paren. Het is uit genetische studies gebleken dat wij één populatie delen met Trinidad, Guyana en Frans-Guyana.’

Over de grote verschillen tussen bepaalde jaren van het aantal nesten zegt Turny: ‘De variaties tussen opeenvolgende jaren is alsvolgt te verklaren. Lederschildpadden die in deze regio komen leggen, komen individueel gemiddeld om de twee tot drie jaar terug om te leggen. Deze tijd gebruiken ze om naar fouragegebieden te reizen, zich vet te mesten om terug te zwemmen om weer eens een legseizoen te coveren. Als je drie groepen hebt A, B en C dan komt in 2001 groep A, in 2002 groep B, in 2003 groep C en een deel van A (die goede fouragegebieden hebben gespot), in 2004 komt de rest van A en en een deel van B, etcetera. Het aantal nestelende wijfjes in een bepaald jaar, maar ook het aantal nesten, zegt nog niets concreets over de grootte van de populatie. Als je pittagging data (Kraaijer: pit = ‘passive integrated transponder’, een soort gps-zender) hebt kun je iets zeggen over de populatie als je minstens vijf jaar aan data hebt.’

Legstranden worden smaller
Tot slot komt Turny tot de conclusie dat er een daling in het aantal nesten in Suriname te bespeuren is, na een stijging in Frans-Guyana. ‘Het blijkt, dat onze ‘stabiele’ stranden in Galibi langzaam maar zeker smaller en steeds onaantrekkelijker voor lederschildpadden worden. Ze wijken vermoedelijk uit naar Frans-Guyana. Om dit wetenschappelijk te bewijzen moeten er pittagging data van zeeschildpadden op onze stranden geïdentificeerd gespot worden in de database van Frans-Guyana dat sinds 2000 en nog steeds pittagging doet. De Fransen zijn hiermee bezig. We zullen blijkbaar moeten wachten op resultaat’, aldus de zeeschildpaddendeskundige van het WWF Guianas in Paramaribo, Avanaisa Turny.

In een reactie op de mededeling van Turny dat de legstranden smaller worden, laat Maartje Hilterman van het ‘Team Aquatic Ecosystems’ binnen het IUCN National Committee of the Netherlands (IUCN NL) in Amsterdam - die jarenlang onderzoek heeft gedaan naar de lederschildpad en andere zeeschildpadsoorten in Suriname - op vrijdag 8 maart het volgende weten:
‘Het verdwijnen van sommige stranden als legstrand is voor lederschildpadden niet zo erg, deze processen zijn in de Guianas regio heel normaal. Stranden komen en gaan en lederschildpadden passen zich daar snel op aan. Ze zijn van alle zeeschildpaddensoorten het meest flexibel in de keuze van hun legstrand, en zijn tevens pioniers als het gaat om het 'bevolken' van nieuwe stranden. Zie ook de poster die we hierover in 2005 op een symposium gepresenteerd hebben. Wel heel zorgelijk is inderdaad de stroperij! Alsook de gevolgen van sommige soorten visserij.’

Daags na ontvangst van de reactie van Avanaise Turny wordt 7 maart bekendgemaakt dat het WWF Guianas dit jaar 73.000 Amerikaanse dollar uittrekt voor het beheer van de legstranden en de bescherming van de zeeschildpadden. Het WWF tekende hiertoe een samenwerkingsovereenkomst met de Surinaamse regering.

Ondanks controles gaat het stropen van eieren gewoon door
Minister Ginmardo Kromosoeto van het ministerie van Ruimtelijke ordening, Grond- en Bosbeheer (RGB), die het contract met WWF tekende, riep de samenleving op om zeeschildpadeieren niet te stropen en te eten. Het legseizoen is in februari begonnen en tot donderdag 7 maart waren er al 3.700 gestroopte eieren in beslag genomen.

Tijdens een controle door de politie van de post te Stolkertsijver werd zondag 10 maart de chauffeur van een bestelbus aangehouden. De man bleek 29 zakken met  eieren van de krapé ofwel groene zeeschildpad in de bus te vervoeren. Geschat wordt dat er ongeveer 500 eieren in een zak zaten, hetgeen zou betekenen dat de man in totaal rond de 14.500 eieren gestroopt zou hebben.

De Ware Tijd bericht dinsdag 19 maart, dat ene O.K die enkele weken terug werd gearresteerd met circa 3.000 schildpadeieren in bezit, in het weekeinde van 16 en 17 maart weer te zijn aangehouden. Bij een controle op Galibi stuitten jachtopzieners voor de tweede keer op de stroper die deze keer ongeveer 1.000 eieren in zijn bezit had. ‘Het is erg lastig en dan geldt het niet alleen voor deze man, maar ook voor anderen die zich hieraan schuldig maken’, zegt Roy Ho Tsoi, hoofd jachtopzieners van ‘s Lands Bos Beheer in de Ware Tijd Online dinsdag 19 maart 2013.
O.K had een tas bij zich en een rol zwarte plastic zakken om de eieren in te doen. Nadat hij eerder deze maand betrapt werd, moest hij een boete van 10.000 SRD betalen. Ho Tsoi zegt, dat de man in het weekend werd betrapt bij het uitgraven van nesten. ‘Hij heeft zich hevig verzet en hij was wanhopig.’

Volgens Ho Tsoi zijn stropers moeilijk op te merken, omdat het terrein uitgestrekt is en zij in de nachtelijke uren bezig zijn. ‘We hebben een bepaalde routine uitgestippeld, maar dat hebben ze al gauw door.’
Het afdelingshoofd zegt dat personen die de eieren opkopen even schuldig zijn als de stropers. In het weekeinde werd een opkoper, die 54 eieren had gekocht in Lelydorp, beboet met 1.500 SRD. ‘Je weet dat het strafbaar is en toch koop je het’, aldus  Ho Tsoi.

Een paar dagen later was her weer raak. De politie van Marienburg heeft op de avond van 20 maart drie mannen aangehouden bij Marienburg die in totaal 17 zakken met 7.250 krapé-eieren in bezit hadden, zo meldde het Dagblad Suriname donderdag 21 maart 2013. Eerder waren al acht mannen aangehouden met meer dan 3.000 krapé-eieren in hun bezit.

Noot:
De Surinaamse avondkrant De West besteedde in haar editie van vrijdag 10 mei 2013 aandacht aan het stropen van eieren van beschermde zeeschildpadden en vooral de vraag of het soms voor lokale bewoners, van bijvoorbeeld Galibi, is toegestaan om eieren te stropen. Dezelfde krant besteedde een paar dagen later, dinsdag 14 mei 2013, weer aandacht aan het stropen van zeeschildpadeieren en deze keer vooral aan het feit dat de Jachtwet gewijzigd wordt, waardoor strengere straffen kunnen gaan worden opgelegd aan stropers.

Lees ook dit artikel van donderdag 11 juli 2013 over de stand van zaken met betrekking tot het stropen van eieren en het onthullen van een billboard door het WWF Guianas met een tekst die mensen ervan moet weerhouden om eieren te eten.....

Op 26 juli 2013 werd bekend dat in 2013 tijdens het legseizoen een record aantal eieren in beslag is genomen van 61.000....!

Geraadpleegde bronnen o.a.:

http://news.mongabay.com/2008/0708-hance_galibi.html#L2kL1OGjc231FzIF.99   http://www.oceanicsociety.org/con_surinam_turtle 
http://www.wwfguianas.org/our_work/marine_turtles/why_the_guianas_are_special_for_marine_turtles/ http://www.wwfguianas.org/our_work/marine_turtles/results_of_satellite_tracking_of_marine_turtles_in_suriname/ 
http://www.sefsc.noaa.gov/turtles/TM_555_DcTEWG.pdf 
http://www.widecast.org/What/Country/Suriname/Docs/Hilterman_Goverse_2006_Turtles_of_Suriname_2005.pdf 
http://www.seaturtle.org/tagging/pit.shtml