Journalistieke opleidingen in Suriname te versplinterd om bij te dragen aan kwaliteitsverbetering journaille

Mogelijke nieuwe korte praktijk gerichte opleiding in 2016

Effect opleidingen niet zichtbaar in dagelijkse producties journalistiek

17-03-2015 Door: Paul Kraaijer

Het is algemeen bekend, dat het niveau van de journalistiek in Suriname over het algemeen ondermaats is en dat is nog zacht uitgedrukt. Om dat niveau wat op te krikken komt er wellicht in 2016 een korte opleiding van een jaar. Dat maakte Jane Kolf-Bergraaf, voorzitster van de Stichting ter Bevordering van de Journalistiek (SBJS) maandag 16 maart 2015 bekend. Volgens haar zal die opleiding praktijk gericht zijn en zullen de deelnemers de basisprincipes van de journalistiek leren.

Het project is voor financiering ingediend bij de UNESCO en het ziet er volgens Kolf goed uit. 'We hopen in 2016 te kunnen beginnen, met of zonder geld van UNESCO', zo zei ze in de Ware Tijd.

De eenjarige opleiding is een initiatief van de stichting, maar de docenten zullen worden geleverd door de Academie voor Hoger Kunst- en Cultuuronderwijs (AHKCO), die al jaren een vierjarige journalistieke opleiding verzorgt in een pakket dat zowel radio-, televisie- als krantenverslaggeving verzorgt.

De SBJS werd in 2008 opgericht na vele klachten over het niveau van de journalistiek. Vanaf toen heeft ze jarenlang zogenoemde basis- en verdiepingstrainingen verzorgd. De website van de SBJS is echter verre van ge-update. Het meest actuele bericht dateert van februari 2011......

Voorzitster SBJS bevestigt magere kwaliteit journaille

Kolf: 'Laat mij voorzichtig zeggen, dat we stappen in de goede richting zien, maar het kan altijd beter. We moeten gaan naar verheffing van dit beroep en professionalisering, want daar moet er nog veel gebeuren. Het is volgens mij voor het eerst dat bijna twee hele redacties ingeschreven zijn op de academie.' Dat geeft aan dat ze willen bijdragen aan verhoging van het niveau.
Maar, het bewijst ook, dat het huidige kwaliteitsniveau van het lokale journaille nog steeds beneden peil is. Het is toch eigenlijk te gek voor woorden, dat personen die al werkzaam zijn als 'journalist' kennelijk een journalistieke opleiding volgen aan de AHKCO. Dat is werkelijk de wereld op zijn kop.

Media werven geen journalisten, maar 'plaatjes'

Hoofdredacteuren en krantendirecties lijken zich ook niet in te spannen om werkelijk kwalitatief goede journalisten in dienst te nemen, desnoods vanuit 'de Noordzee' ofwel Nederland (de paar bakra's die nu en dan bij Surinaamse kranten werkzaam zijn lijken zich over het algemeen te hebben aangepast aan het Surinaamse journalistieke niveau of hadden al een bedenkelijk niveau op het moment dat ze voor een Surinaamse krant gingen werken).

Een advertentie zoals hiernaast, die al vele dagen te zien is op de website van het Dagblad Suriname, zegt veel over de wijze waarop redactiemedewerk(st)ers worden gezocht. Vereisten, alleen HBO-denkniveau en kandidaten moeten zelfs een pasfoto aanleveren. HBO-denkniveau?
Zou HBO-schrijfniveau ook niet handig zijn als medewerk(st)er van een redactie?
En wat ben je dan als redactiemedewerk(st)er?
Een (leerling-, kneusje-)journalist(e), een bureauredacteur of –redactrice of gewoon een typegeit?
En waarom in vredesnaam een pasfoto? Gaat een krant selecteren op uiterlijk....... Een advertentie waaruit de onvolwassenheid van de lokale journalistiek als zoete honing druipt.

Suriname kent vandaag de dag een paar zogenoemde op de journalistieke gerichte opleidingen, maar gelet op de inhoudelijke kwaliteit van journalistieke producties, zoals artikelen in kranten en op het merendeel van de websites van kranten en nieuwswebsites, is het effect van die opleidingen daarin nog niet terug te zien, verre van dat zelfs. Het journalistieke inhoudelijke niveau is oppervlakkig, niet diepgravend, te noemen. Daarenboven blijkt dat vele zogenoemde journalisten de Nederlandse taal nauwelijks machtig zijn. Maar, dat kan alleen boven water komen drijven door het ontbreken van kwalitatief goede eindredacteuren, voor zover er überhaupt eindredacteuren in dienst zijn bij kranten.

Nieuwe opleiding zal tot niets leiden

De vraag is of een zoveelste versplinterde opleiding zal kunnen bijdragen aan het opwaarderen van de kwalitatieve inhoud van het journalistieke metier in Suriname. Gevreesd moet worden dat de nu aangekondigde slechts een jaar durende opleiding tot niets zal leiden.

Een volwaardige en complete School voor de Journalistiek in Suriname lijkt maar niet van de grond te kunnen komen. Met regelmaat heb ik hiervoor gepleit, gevoed door de erbarmelijke staat waarin het lokaal journaille zich bevindt. Renovatie en ordening lijken broodnodig, noodzaak.

De Ware Tijd rommelt met vastgoedmagnaat Chris Thünnessen en advocaat Oscar Hammerstein... - Dagblad Suriname misleidt

Wanneer neemt de Ware Tijd nu een kwalitatief goede eindredacteur in dienst?

Dagblad Suriname misleidt met kop.....

De man op de foto bij een artikel vandaag, maandag 16 maart 2015, in de krant de Ware Tijd is Oscar Hammerstein. Dat behoeft geen betoog. Het onderschrift suggereert echter, dat hij Chris Thünnessen zou zijn. Daarnaast is ook de bronvermelding bij de foto niet echt duidelijk, 'Meulenhoff'. 

De krant blijft uitblinken in slordigheid. Slordigheid die voorkomen kan worden door een kwalitatief goede eindredacteur. Maar, kennelijk heeft de Ware Tijd daar geen oog voor en blijft het aanmodderen, waardoor de kwalitatieve inhoud van de krant ver beneden journalistiek peil blijft......

Voor alle duidelijkheid, dit is Chris Thünnessen (bron foto:quotenet.nl):

Ook het Dagblad Suriname gaat vandaag de mist in,met een misleidende kop boven een artikel:

Misleidend, omdat niet Suriname steun uitspreekt aan Venezuela, maar slechts een groepje personen. De kop suggereert echter, dat de Surinaamse regering steun zou uitspreken. Op geen enkele wijze heeft de regering nog formeel gereageerd op recente ontwikkelingen in Venezuela.

De West probeert interessant te zijn....met 'de hand weten te leggen op'

De krant legt hand op iets dat dagen eerder al op De Surinaamse Krant werd gepubliceerd

Bronvermelding chiquer dan 'hand weten te leggen op'...

15-03-2015 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De Surinaamse avondkrant De West, die niet vies is om de waarheid wat geweld aan te doen en ieder geval nu en dan pretendeert een of andere primeur te hebben, doet in haar editie van zaterdag 14 maart 2015 weer eens gemaakt en misplaatst interessant.

'Charme offensief advocaten Dino Bouterse' dat is de kop boven een artikel dat begint met deze alinea:

'Het advocatenteam, dat presidentszoon Dino Bouterse heeft bijgestaan in de rechtszaak die het Amerikaans Openbaar Ministerie in New York tegen hem had aangespannen, heeft door middel van een charme offensief getracht een lagere straf te bewerkstelligen voor hun cliënt. Dit blijkt uit hun 31 pagina’s tellend pleidooi ‘Sentencing memorandum for defendant Dino Bouterse’, waar de redactie van De West de hand op heeft weten te leggen. (…)'

Let wel: '(...) waar de redactie van De West de hand op heeft weten te leggen. (…)'

De hand op heeft weten te leggen? Dat klinkt interessant, dat klinkt spannend en dat klinkt alsof er grondige journalistiek is bedreven. Maar, grondige journalistiek in Suriname bestaat. Dus, bij het lezen van een dergelijke zin moet bij lezers al een alarmbelletje gaan rinkelen.

Dus, ere wie ere toekomt, De Surinaamse Krant publiceerde de tekst van dat pleidooi al op 10 maart als een zogenoemde Scribd-document (zie onderaan).

Het is natuurlijk niet uitgesloten dat De West via die weg de hand heeft weten te leggen op het Amerikaanse document. Immers, waarom kan De West niet gewoon vermelden hoe zij aan het document is gekomen?

Het is niets meer en niets minder dan 'interessant doenerij' van de Surinaamse avondkrant. Dat document is, behalve dat het al op 10 maart op de website De Surinaamse Krant verscheen, gewoon vrij beschikbaar op het internet.... Je hoeft er dus geen hand op weten te leggen, je kunt gewoon de bron vermelden. Maar, een bron vermelden gaat De West niet gemakkelijk af, daar zijn legio voorbeelden van.

Het document zoals op 10 maart gepubliceerd op de nieuwswebsite De Surinaamse Krant:

Drie Indiase Chetak-helikopters voor luchtmacht Suriname zijn mogelijk miskoop

(Bron foto: gov.sr)

Indiase actiegroep echtgenotes legerofficieren wil Chetak uit Indiase luchtmacht 

Afgelopen 20 jaar in India zo'n 190 crashes en bijna 300 doden met helikopters 

15-03-2015  Door: Paul Kraaijer/De Surinaamse Krant


Amsterdam/Paramaribo – De Surinaamse minister van Defensie Lamuré Latour heeft afgelopen vrijdag, 13 maart, op het lokale vliegveld Zorg & Hoop in Paramaribo drie Indiase Chetak-helikopters overhandigd aan de Surinaamse Luchtmacht, waarmee ook meteen de Luchtmacht nieuw leven werd ingeblazen. De helikopters, de Indiase versie van de Franse Aérospatiale Alouette III, waren al in 2009 door de regering Venetiaan-Sardjoe gekocht voor 13.407.000 Amerikaanse dollar bij Hindustan Aeronautics Limited (HAL) in India.

Ex-Defensieminister Ivan Fernald stond aan het hoofd van een delegatie, bestaande uit ex-directeur Dennis Kamperveen en luitenant-kolonel Jerry Slijngard, die begin 2009 een bezoek bracht aan India om de bestelling te plaatsen. De bedoeling was om de nieuwe helikopters onder andere in te gaan zetten voor het verplaatsen van troepen. Indien nodig zouden ze ook kunnen worden ingezet voor gevechtsdoeleinden, zo berichtte De Ware Tijd begin februari 2009.

De helikopters zijn de afgelopen maanden in samenwerking met Indiase technici in Suriname geassembleerd. Een groep soldaten is naar India geweest om opgeleid te worden tot piloot en technicus.

Liever niet....

Volgens Latour zullen de toestellen bij gaan dragen aan het duurzaam verbeteren van de luchtmobiele capaciteit van de Luchtmacht. Hij liet overigens tegenover de nieuwswebsite Starnieuws weten, liever andere helikopters te hebben gehad, maar ze waren al aangeschaft door de vorige regering. Melvin Linscheer, hoofd van het Bureau Nationale Veiligheid (BNV), liet eind 2013 al weten dat de Chetak-helikopters niet te gebruiken zouden zijn in Suriname. ‘Ze zijn te duur en kunnen niet over lange afstanden vliegen’, was zijn lezing destijds.

De drie helikopters blijven vooralsnog op de basis te Zorg & Hoop. De geplande posten in Nickerie en Albina zijn nog niet gereed.

Blij met....

Alle betrokkenen lijken zeer ingenomen te zijn met de komst van de drie Indiase helikopters. Media berichten er uitgebreid over, maar, zoals gewoonlijk, oppervlakkig. Iedereen lijkt opgetogen te zijn, met de in feite oude, in elkaar gezette, helikopters. Suriname kan nu ook eindelijk weer spreken van een eigen heuse Luchtmacht. De Luchtmacht had in maart vorig jaar besloten zijn volledige vloot vliegtuigen van de hand te doen. Het ging om zes kleine, onbewapende toestellen. Verscheidene toestellen waren al meer dan tien jaar defect en hadden praktisch nooit gevlogen. Het ging om drie toestellen van de Britse fabrikant Britten-Norman, een Cessna uit de Verenigde Staten en twee Spaanse Casa-vliegtuigen die in 1999 door Suriname waren gekocht. Sindsdien stonden ze weg te roesten in een loods, nauwelijks vlieguren op de teller.

Verzet in India tegen Chetak-helikopters

Maar, er zijn kanttekeningen te plaatsen bij alle vreugdekreten bij de komst van de Indiase wentelwiekjes.

In de eerste plaats uiteraard de jaren dat het heeft geduurd, sinds de aankoop, alvorens de helikopters werkelijk inzetbaar zijn geworden.

Maar, in de tweede plaats, en niet onbelangrijk, de veiligheid van de toestellen. Immers, toeval of niet, deze week, 12 maart, overhandigde een groep echtgenotes van Indiase legerofficieren, de Army Wives’ Agitation Group, die met 30 tot 40 jaar oude Chetak en Cheetah helikopters vliegen, een petitie aan de Indiase minister van Defensie Manohar Parrikar, aldus de Times of India. De eerste Chetak werd al in 1965 geleverd.  De groep vrouwen wil dat de toestellen uit het leger worden verwijderd. Niet bekend is in welk jaar de drie 'Surinaamse' Chetak-helikopters zijn gebouwd. HAL was vooralsnog niet bereikbaar voor een reactie.

In de laatste 20 jaar waren deze type helikopters betrokken bij 191 crashes. Bij die crashes verloren 294 mensen het leven. Gemiddeld zijn er jaarlijks drie tot vier ongelukken. Het laatste ongeluk gebeurde op 1 oktober 2014 toen een Cheetah-helikopter neerstortte in Uttar Pradesh waarbij twee piloten en een technicus het leven verloren.

Inmiddels heeft de Indiase minister van Defensie laten weten te overwegen om de Cheetah en Chetak met pensioen te laten gaan. Volgens de website van HAL heeft het bedrijf ruim 350 Chetak-helikopters geproduceerd en verkocht. De meeste toestellen zijn in India zelf in gebruik en slechts een paar exemplaren zijn geëxporteerd en wel naar Suriname en Namibië.

De lange vlucht van HAL in India naar Surinaamse Luchtmacht

Toch heeft de Surinaamse regering Venetiaan-Sardjoe in 2009 besloten om drie Chetak-helikopters in India te kopen, terwijl ook toen al bekend moet zijn geweest, dat diverse helikopters in India waren neergestort. Na die aankoop bleef het lange tijd opmerkelijk stil rond de Chetak-helikopters.

Pas op 7 juli 2012 verschenen berichten dat de drie in 2009 bestelde helikopter door India waren 'afgebouwd'. Directeur John Achong van het ministerie van Defensie en luitenant-kolonel John Antonius waren naar India afgereisd om de toestellen te bezichtigen en enkele afspraken af te ronden. Rond oktober dat jaar zouden enkele legerofficieren en technici naar India reizen voor een training van vier tot zes maanden om te leren vliegen met de Chetak en om onderhoud te kunnen plegen aan de toestellen. Maar, geen enkele legerofficier vertrok in oktober naar India.

Op de website van Hindustan Aeronautics Limited (HAL-India) stond vermeld, dat er plannen waren om sinds maart 2010 negen piloten uit Suriname te laten trainen op de HAL Rotary Wing Academie te Bangalore.

Minister Latour maakte op 5 december 2012 in het Surinaamse parlement, De Nationale Assemblee, bekend dat een van de lang verwachte Indiase helikopters gereed was, getest en goed bevonden. De twee overige toestellen zouden volgens de bewindsman worden klaargestoomd voor een testperiode. Hij liet ook weten, dat communicatie met India inzake de helikopters niet naar tevredenheid verliep en gebruikte in dat verband het woord 'moeizaam'. Verder maakte hij bekend, dat in december tien militairen naar India zouden vertrekken voor een training in onderhoud van de toestellen. Als alles volgens plan zou verlopen, zouden vervolgens in januari 2013 aspirantpiloten naar India afreizen om te leren vliegen met de Chetak.

De tien militairen vertrokken daadwerkelijk en wel op 26 december 2012 voor een training, zo liet Latour weten in gesprek met de Times of Suriname op 7 januari 2013. De training zou drie maanden gaan duren.

De minister zei ook, dat hij nog niet kon aangeven wanneer de helikopters naar Suriname overgevlogen zouden worden. Volgens hem was er eerder sprake van een slechte communicatie van de zijde van India, wat de levering van de helikopters aan Suriname heeft belemmerd. Toen reageerde India niet altijd op vragen van Suriname. En ook op 7 januari 2013 zei Latour, dat India nog moest laten weten wanneer militairen konden vertrekken voor een training.

Op 7 februari 2013 overhandigde HAL symbolisch aan John Achong van het Surinaamse ministerie van Defensie twee Chetak helicopters tijdens de Aero India 2013 Air Show in Yelahanka, Bangalore
. 

Kritische geluiden eind 2013 over nut Chetak voor Suriname

Eind 2013 waren er plotseling kritische geluiden te horen over de Chetak. Melvin Linscheer, directeur van het Bureau Nationale Veiligheid, kwam met de mededeling dat er nogal wat aan de hand zou zijn met de toestellen en dat ze een miskoop zijn. Ook zou veel te veel zijn betaald voor de Chetaks. De door de regering Venetiaan aangeschafte toestellen zouden ruim tien miljoen dollar te duur zijn. ‘Wij zouden deze aankoop niet hebben gedaan’, zei Linscheer dinsdag 26 november 2013, in de Times of Suriname.

Volgens Linscheer gaat het om eenmotorige heli’s die, naar zijn zeggen, niet geschikt zouden zijn voor operaties op zee of het verre binnenland. De Chetak is eerder geschikt voor tactische operaties op korte afstand. In Suriname is juist behoefte aan materieel voor de lange afstand vanwege de ruimtelijke uitgestrektheid. Opereren met de Chetak betekent dat meerdere tussenstops gemaakt moeten worden. De toestellen hadden al ten tijde van de regering Venetiaan in gebruik moeten zijn, maar steeds weer was er een andere reden voor uitstel van de levering, aldus de Times of Suriname.

Minister Latour reageerde pas maandag 16 december 2013 op de kritische geluiden van Linscheer. Hij zei in het Dagblad Suriname, dat de Chetak-helikopters uit India wel in Suriname zijn te gebruiken, maar hij weigerde - opmerkelijk genoeg - verdere tekst en uitleg te geven.

Ruim een jaar later, 29 januari 2015, werd de eerste Chetak helikopter uit India door Indiase technici in Suriname in elkaar gezet. Een dag later zou een tweede toestel geassembleerd worden gevolgd door het derde. Technici en piloten van de Surinaamse Luchtmacht liepen mee met de Indiërs. De onderdelen arriveerden in 2014 in Suriname. De Surinaamse piloten mogen vooralsnog alleen onder leiding van Indiase piloten boven Surinaams grondgebied vliegen.

Noot:

Het Assembleelid Carl Breeveld (DOE) stelde dinsdag 31 maart 2015 vragen aan de regering, tijdens de behandeling van de begroting 2015 in De Nationale Assemblee, vragen over de vermeende veiligheid van de drie Chetak-helikopters. De vragen werden echter door de regering genegeerd:

'Journaliste' Seshma Bissesar en Dagblad Suriname trachten bewust politicus te beschadigen

Hoe geloofwaardig is Bissesar.....

Freelance 'journaliste' levert  gedateerde foto's dansende Brunswijk aan krant

Hoofdredacteur beweert geen 'ruimte' te hebben om aangeleverde informatie te controleren

12-03-2015 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Suriname maakt zich op voor de verkiezingen op 25 mei. Politici en leden van politieke partijen zoeken plotseling hun heil bij andere partijen, over en weer wordt gescholden en met vuil gesmeten, het land wordt vol geplant met bontgekleurde partijvlaggen, partijen houden hun zogenoemde 'massameetings' en politici schromen er niet voor om collega's te besmeuren. Bij dit alles wordt gretig gebruik gemaakt van de lokale media, die maar wat graag smullen van alle verdachtmakingen, geruchten en heibel rond politici en politieke partijen. Over de inhoud van partijprogramma's, voor zover die er zijn, wordt totaal niet gesproken of geschreven. Het gaat en draait vooral om personen.

Afgelopen weekeinde en maandag was de voorzitter van de politieke partij ABOP (Algemene Bevrijdings- en Ontwikkelings Partij), Ronnie Brunswijk, het slachtoffer van vuilsmijterij. In het weekeinde verschenen een paar foto's op social media, Facebook, waarop een met een jongedame dansende Brunswijk is te zien. Die foto's zouden afgelopen zaterdag zijn gemaakt op het verjaardagsfeest van de ABOP-voorzitter in het Ronnie Brunswijk Stadion in Moengo. Let wel, zouden zijn gemaakt..... Reacties op Facebook logen er niet om: het zou een presidentskandidaat onwaardig zijn om zo te dansen, het zou ordinair zijn om toch wel op een bekende Surinaamse manier te dansen, te schuren. Maar, ook aanhangers/sympathisanten van Brunswijk en partijleden lieten hun stem horen. Uit dat kamp werd vooral beweerd, dat de foto niet afgelopen zaterdag zouden gemaakt, maar maanden geleden op een familiefeestje van de partijvoorzitter.

Dagblad Suriname beschadigt wel overwogen Brunswijk

Het werd allemaal nog onsmakelijker toen maandag het Dagblad Suriname twee van de gewraakte foto's op haar voorpagina publiceerde met een insinuerende begeleidende tekst. Nog meer reacties volgden. Maar, nu kreeg ook de krant onder uit de zak. Immers, met welke intenties had de krant die foto's geplaatst? Feitelijk ging het niet om nieuws, maar leek het een doelbewuste poging om Brunswijk te beschadigen.

Hoofdredacteur Chandra Algoe liet dinsdag 10 maart in de Ware Tijd weten, dat de foto's waren aangeleverd dor een 'freelancer'. Die freelancer is Shesma Bissesar van het zogenoemde persbureau Algemeen Surinaams Persbureau, ASP. 'Wij hebben het geplaatst, omdat wij uitgaan van de integriteit van onze freelancers', zei Algoe die ook nog beweerde 'dat er niet altijd ruimte is de aangeleverde informatie te controleren'. Dat is natuurlijk onzin, immers als hoofdredacteur moet je ervan overtuigd zijn dat alle informatie die binnenkomt juist is en dus ook wel gecontroleerd.

Algoe: 'Als iemand zich een persbureau noemt gaan wij uit van de integriteit van dat bureau.' Maar, dan moet dat persbureau nog wel serieus zijn en zeker productief en dat is niet meer het geval en kennelijk is Algoe daarvan niet op de hoogte.

Geloofwaardigheid Bissesar en ASP in geding

Volgens Algoe heeft Bissesar beweerd, dat zij zaterdag ook in het Ronnie Brunswijk Stadion in Moengo was, waar de foto zou zijn gemaakt. De ABOP-voorzitter heeft al laten weten, dat als er niet corrigerend wordt opgetreden, er een rechtszaak tegen de krant zal volgen. Het Dagblad Suriname heeft als gevolg van dit incident elke samenwerking met het ASP – en dus waarschijnlijk met Bissesar – opgezegd, voor zover dat persbureau nog bestaat.

tegen de Ware Tijd zegt Bissesar, dat zij de foto van haar bronnen heeft gekregen. 'Ik heb netwerken. Als de ABOP vindt dat het niet zo is, laten zij het bewijzen.'

Bissesar stelt, dat zij de confrontatie met de ABOP aangaat en er bij blijft dat de foto op de verjaardag van Brunswijk is geschoten in Moengo. Verder beweert ze, dat er nog meer is dat zij zal publiceren over de voorzitter en de ABOP. Haar beweringen komen zeer ongeloofwaardig en onbetrouwbaar over.

Niet de eerste keer in de fout.....

Het is ook niet de eerste keer, dat deze dame – die kennelijk vindt dat zij heel wat is, maar in feite de journalistiek schaadt – in de fout is gegaan. De Surinaamse avondkrant De West sloeg in haar editie van 5 januari dit jaar behoorlijk de plank mis met een artikel, geschreven door Bissesar, over de populaire en grote Combé Markt in Paramaribo onder de kop 'Staat heeft torenhoge rekeningen bij Combémarkt’. Een dag later meldde de krant, dat de leiding van de markt geschokt op het artikel heeft gereageerd. Combé Markt beklaagde zich bij de krant onder meer er over, dat de informatie bezijden de waarheid was, hetgeen reden was voor de redactie van De West om het onderwerp opnieuw te bekijken, zo schreef de krant:

'De redactie komt tot de conclusie, dat is nagelaten belangrijke passages in het bericht genoegzaam te verifiëren, ten einde die te kunnen staven. De krant gaat derhalve ervan uit, dat het bovengenoemd bericht niet op waarheid berust. De West biedt haar verontschuldigingen aan voor het ongerief dat dit bericht met zich heeft meegebracht.'

Het zogenoemde persbureau van Bissesar lijkt overigens inmiddels een stille dood te zijn gestorven. Op de Facebookpagina van het ASP dateert het laatste bericht van 5 september 2014 met een artikel 'Dalai lama weer niet welkom in Zuid-Afrika' en de eigen website van het 'persbureau' blijkt offline te zijn.

Freelancer Bissesar blijkt inmiddels ook onderdak te hebben gevonden bij het Nederlands-Surinaamse magazine Parbode, dat in 2014 een aantal rechtszaken aan de broek kreeg vanwege onzorgvuldige berichtgeving.....

Bissesar is als VWO-scholiere bij omroep Rapar Nickerie in de wereld van de media gerold, maar haar journalistieke carrière begon ze bij Sky Radio & Televisie van de familie Lall Mohamed. Bissesar is ook als freelancer werkzaam voor Radio 10 en De West.
Alle mediabedrijven die gebruikmaken van het aangeboden werk van Bissesar zouden moeten overwegen om niet meer met die dame en haar vermeende persburootje samen te werken.

SVJ: Krant tracht publieke opinie te beïnvloeden

De Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) heeft vandaag, woensdag 11 maart, bij monde van haar voorzitter Wilfred Leeuwin, via de Ware Tijd gereageerd op de ophef rond de gepubliceerde Brunswijk-foto's in het Dagblad Suriname. Volgens Leeuwin is met de publicatie van de foto geprobeerd de publieke opinie te beïnvloeden. 'De publicatie dreigt naar stigmatisering en discriminatie. Waarom mag hij niet zo dansen?'

Zowel krant als Bissesar verantwoordelijk voor publicatie foto's

Volgens de SVJ-voorzitter kan de krant haar verantwoordelijkheid niet schuiven in de schoenen van de schrijfster en vraagt zich af wat de bedoeling van de productie is. 'Het is een opruiend stuk over zijn privé. Waar gaan wij naar toe als media?', vraagt hij zich af. Volgens hem hoort zo'n foto niet thuis in een dagblad. Leeuwin heeft gelijk.

Maar, natuurlijk is Bissesar ook verantwoordelijk. Zij heeft, om haar moverende redenen, die foto's aan de krant geleverd en blijft volhouden dat ze zaterdag 7 maart zijn gemaakt op het feestje in Moengo terwijl Brunswijk al heeft verklaard, dat ze maanden geleden op een familiefeestje zijn geschoten. Hij krijgt bijval van partijleden.

'Journaliste' moet geen politieke spelletjes spelen door gedateerde foto's aan te leveren

Het bevreemdt Leeuwin, dat de hoofdredacteur van het Dagblad Suriname heeft gesteld 'geen tijd' te hebben 'om alles te controleren'. Verder vindt hij, dat onverantwoordelijkheid de krant te verwijten valt en niet de persoon die het materiaal heeft aangeleverd.

Maar, toch is ook Bissesar absoluut onverantwoordelijkheid te verwijten. Deze dame beweert journaliste te zijn. Is dat werkelijk zo, dan zou ze moeten weten dat ze naar waarheid moet berichten en niet willens en wetens 'politieke spelletjes' moet spelen door gedateerde foto's aan te leveren in een periode waarin politieke partijen en hun voorzitters verwikkeld zijn in verkiezingscampagnes en dus ook Brunswijk.

SVJ moet Bissesar niet in bescherming nemen, maar uit het veld verwijderen....

De conclusie zou niet anders kunnen zijn, dan dat zowel Bissesar als het Dagblad Suriname bewust met de publicatie van de foto's ABOP-voorzitter Brunswijk hebben willen beschadigen. Deze dame hoort niet thuis in het journalistieke metier. Hopelijk gaat bij de SVJ ook dat besef komen en neemt die haar niet langer in bescherming, zoals ze nu doet, door de verantwoordelijkheid alleen bij de krant te leggen. De vrouw zou uit het veld moeten worden verwijderd en de SVJ weet heel goed hoe ze dat moet doen.....

De zaak Dino Bouterse - Deel 7 - 6 januari 2015 - 10 maart 2015: Dino veroordeeld tot 16 jaar en 3 maanden cel

Zoon president Suriname in VS verdacht van wapen- en drugshandel en betrokkenheid bij Hezbollah

De rechtszaak

06-01-2015  Door: Paul Kraaijer


Een overzicht (vervolg)


06 januari 2015

Uitspraak in zaak Dino Bouterse laat nog zo'n twee maanden op zich wachten

Geplande zitting bij rechtbank Manhattan uitgesteld

Dino Bouterse zal nog zeker een maand of twee moeten wachten voordat vonnis wordt gewezen in de strafzaak die de Amerikaanse Justitie tegen hem heeft aangespannen. Rechter Shira Scheindlin had aanvankelijk 6 januari 2015 uitspraak willen doen, maar de zitting bij de rechtbank in Manhattan, New York, ging niet door.

'De zaak is nog in behandeling. De rechter moet nog uitspraak doen en dat wordt verwacht binnen een maand tot twee maanden. Er zal zeker een veroordeling komen en alleen de hoogte van de straf zal worden bepaald,' schreef de Ware Tijd te hebben vernomen van 'een goed ingevoerde bron'.

Lokale Amerikaanse media en ook het Openbaar Ministerie in New York berichten overigens 6 januari met geen letter over het niet doorgaan van de zaak tegen Dino Bouterse vandaag.

09 januari 2015

Edmund Muntslag wordt door Trinidad & Tobago aan de VS uitgeleverd

Muntslag mede-verdachte in cocaïnesmokkel zaak Dino Bouterse

Edmund Muntslag wordt door Trinidad & Tobago uitgeleverd aan de VS. Rechter Marcia Ayers-Caesar heeft donderdag 8 januari 2015, in hoofdstad Port of Spain bepaald, dat Muntslag mag worden uitgeleverd aan Amerika. De Amerikaanse overheid wil de Surinamer berechten voor vermeende samenzwering om tien kilo cocaïne de VS binnen te smokkelen.

In een laatste poging om uitlevering te voorkomen, heeft zijn advocaat Keith Schotland na het geding aangegeven, dat zijn cliënt van plan is een 'habeas corpus' bevelschrift naar de Hoge Raad in Port of Spain te sturen om hem vrij te laten uit de gevangenis, aldus de Trinidad Express van 8 januari. Op basis van het 'habeas corpus' principe heeft een ieder die zonder rechterlijke tussenkomst de vrijheid is ontnomen recht op een spoedig rechterlijk oordeel daarover.

Muntslag wordt samen met Dino Bouterse ervan beschuldigd drugs te hebben gesmokkeld naar de VS tussen december 2011 en augustus 2013.

Tijdens de hoorzitting gisteren in Port of Spain, zei rechter Ayers-Caesar, dat ze tevreden was dat er voldoende bewijsmateriaal was gepresenteerd door de advocaten die de Amerikaanse staat vertegenwoordigden die de uitlevering van Muntslag rechtvaardigen.

Muntslag (30) werd tijdens het proces op de hoogte gehouden van wat er werd gezegd door de Nederlandse tolk Zaitoen Badloe-Klaverweide.
De advocaten van Muntslag hebben tot 23 januari de tijd om een bevelschrift in te dienen.

10 februari 2015
Advocaten Dino Bouterse hebben meer tijd voor verdediging nodig

Strafbare feiten begaan door uitlokking: advocaten willen meer strafvermindering

De advocaten van Dino Bouterse hebben opnieuw meer tijd gevraagd voor zijn verdediging bij de rechtbank te Manhattan, New York (VS). De rechter zou dinsdag 10 februari 2015 vonnis vellen, maar de zaak is voor de derde keer uitgesteld en nu tot 10 maart, aldus  Starnieuws.

De verdediging van Dino Bouterse stelt meer tijd nodig te hebben. Dino heeft op basis van het Amerikaanse rechtssysteem een gedeelte schuldbekentenis afgelegd, nadat hij in eerste instantie verklaarde onschuldig te zijn.

De advocaten van Dino gaan na hoe zij meer strafvermindering kunnen bedingen. De verdediging voert aan, dat Dino de ten laste gelegde strafbare feiten heeft begaan op basis van uitlokking. Hij zou 2 miljoen Amerikaanse dollar ontvangen voor onder andere het voorzien van een permanente basis voor de Libanese terreurorganisatie Hezbollah in Suriname voor aanvallen op de VS. Ook de smokkel van cocaïne zou volgens Kanhai zijn gebeurd op basis van de vraag van Amerikaanse undercover agenten


09 maart 2015
Dag van de waarheid voor Dino Bouterse

10 maart 2015
Rechter in Manhattan, New York, doet vandaag uitspraak in zaak Dino


Advocaat Irwin Kanhai is ervan overtuigd, dat Dino Bouterse (42) in Suriname, Nederland, Frankrijk of Duitsland niet zou worden veroordeeld. 'Het systeem in Amerika is heel anders. Daar weet je nooit hoe het zal lopen. De verdediging heeft er alles aan gedaan om zoveel mogelijk zaken op een rijtje te zetten. Er is ook veel materiaal in Suriname verzameld', zegt Kanhai dinsdag 10 maart 2015, op Starnieuws in reactie op de uitspraak later die dag door een rechter in Manhattan, New York, in de geruchtmakende zaak tegen de zoon van de Surinaamse president. 

In het proces zijn schriftelijk stukken gewisseld. Maatschappelijk werkers uit de Verenigde Staten zijn in Suriname geweest en hebben diverse mensen uit zijn omgeving gehoord. 'De rechter in de VS kan dan een goed beeld krijgen van wie Dino is en dat hij zich absoluut niet bezighield met terrorisme of Hezbollah. Hier is sprake van infiltratie door Amerikaanse agenten. Wij geloven in de onschuld van onze cliënt', aldus Kanhai. Met het onderzoek in Suriname wordt gehoopt op strafvermindering.

De advocaten van Dino hebben eerder in een verklaring gesteld, dat hun cliënt nooit een voorstander is geweest van een terroristische organisatie. Hij zou daarom nimmer hulp verlenen aan een dergelijke organisatie. De aanklacht is volgens het advocatenteam geïnitieerd en uitgedacht door de Amerikaanse regering. De beschuldiging is een belediging aan het adres van Dino en het Surinaamse volk, stelden zij.

Dino wordt beschuldigd van poging tot cocaïnesmokkel naar de Verenigde Staten, illegaal wapenbezit en verdenking van ondersteuning van de Libanese terreurorganisatie Hezbollah. Volgens de Amerikaanse Justitie zijn er audio- en video-opnamen van ontmoetingen - met undercoveragenten van de DEA, het Amerikaanse drugsagentschap - waarin Dino toezeggingen deed om mee te zullen werken aan het opvangen van Hezbollah-leden in Suriname. Hij zou hen ook voorzien van valse paspoorten.

In ruil voor strafvermindering heeft Dino een gedeeltelijke schuldbekentenis afgelegd, waardoor een verdere inhoudelijke behandeling van de zaak niet meer nodig is en volstaan kan worden met een uitspraak en vonnis.

Dino werd op 29 augustus 2013 in de Panamese hoofdstad Panama Stad aangehouden en dezelfde dag nog uitgeleverd aan de VS

10 maart 2015
Dino veroordeeld tot 16 jaar en 3 maanden cel

Zoon van president Bouterse had gedeeltelijke bekentenis afgelegd in ruil strafvermindering


De zoon van de Surinaamse president Desi Bouterse, Dino Bouterse, moet 16 jaar en drie maanden de cel in. Dat besloot de rechtbank in Manhattan, New York (VS), dinsdag 10 maart 2015.

Dino Bouterse sloot eerder een deal met het Openbaar Ministerie in New York. Hij zou een lagere straf krijgen in ruil voor een gedeeltelijke schuldbekentenis. Hij bekende daarom een samenzwering om de Libanese terreurorganisatie Hezbollah te steunen en de smokkel van 10 kilo cocaïne. Volgens Amerikaanse aanklagers is de zoon van de president van Suriname ook verantwoordelijk voor wapenhandel.

Uit de aanklacht blijkt dat op 1 februari 2013 twee infiltranten van de Amerikaanse DEA op bezoek kwamen bij Dino in Suriname. Zij gaven zich uit voor Mexicaanse drugshandelaren. In dit gesprek gaf Dino aan dat hij hen kon 'faciliteren' bij drugssmokkel en het kopen van wapens.
Op 28 juni 2013 bezochten de Amerikaanse infiltranten Dino Bouterse in zijn kantoor. Er werd gesproken over het smokkelen van 450 kilo cocaïne naar de VS. Dino haalde uit een kluis een pakketje van een kilo. Handlanger Quincy Muntslag (die vastzit op Trinidad & Tobago en wacht op uitlevering naar de VS) zei dat het was behandeld met chemicaliën waardoor 'de honden op de luchthaven het niet kunnen ruiken'. Vervolgens pakte Dino Bouterse een raketwerper uit zijn kluis en gaf die aan een van de DEA-agenten.
In juli overlegde hij in Suriname een paar keer met Amerikaanse agenten over het opzetten van een basis voor Hezbollah in Suriname. Eind juli reisde hij naar Griekenland om met zijn contacten concrete plannen te maken.

De rechter had Bouterse dertig jaar tot levenslang kunnen geven, maar hield het bij 195 maanden. De Amerikaanse aanklager had beweerd, dat Bouterse de Libanese terreurgroep Hezbollah zou hebben geholpen bij het het beramen van aanlagen op de Verenigde Staten. Bouterse zou Hezbollahleden wapens gaan verschaffen. Maar, de rechter ging daar niet in mee. 'Het is niet bewezen dat met deze wapens een aanslag op Amerika zou worden gepleegd. Ook blijkt uit het verleden niet dat Dino Bouterse een terrorist is of dat hij met terrorisme sympathiseerde. Zijn hebzucht kreeg grip op hem.'

Dino probeerde een basis voor de Hezbollah op te zetten in Suriname en drugs- en wapenhandel te bedrijven, onder meer vanuit zijn kantoor bij de Surinaamse antiterreureenheid CTU. Dit bleek uit opgenomen gesprekken tussen hem en infiltranten van de Amerikaanse drugsbestrijdingsdienst DEA.

'Een zware straf', aldus de advocaat van Bouterse na de rechtszaak, zo bericht het NRC in Nederland. Dino Bouterse, die in de rechtszaal verscheen in zijn gevangenispak, leek opgelucht. Hij stak na de uitspraak zijn duim op naar zijn moeder en salueerde naar zijn familie op de publieke tribune.

'Denk alsjeblieft aan mijn elf prachtige kinderen in de leeftijd van twee tot negentien jaar, die niet zullen opgroeien met een vader', zei Bouterse in zijn slotpleidooi tegen de rechter. 'Ik schaam me diep voor wat ik deed. Ik zal mijn tijd in de gevangenis nuttig gebruiken en zal landbouw gaan studeren zodat ik straks als ik vrijkom, voor mijn familie kan zorgen.'

Het is in de VS gebruikelijk dat verdachten een gedeeltelijke bekentenis afleggen in ruil voor strafvermindering. Daarover worden afspraken gemaakt tussen aanklagers en verdediging. De rechter moet zo'n deal bekrachtigen.

Dino Bouterse werd in augustus 2013 op verzoek van de Amerikanen in Panama gearresteerd op basis van een infiltratieactie. Zo overlegde Dino Bouterse in juli 2013 in Suriname een paar keer met Amerikaanse agenten over het opzetten van een basis voor Hezbollah in Suriname. Eind juli reisde hij naar Griekenland om met zijn contacten concrete plannen te maken. Dino zou twee miljoen Amerikaanse dollar van de undercoveragenten ontvangen.

De vermeende Hezbollahbaas vertelde dat zijn organisatie tegen de Amerikanen vecht. 'Je hebt ingestemd om onze jongens te ontvangen, zodat ze kunnen worden getraind en dat ze kunnen blijven voor later uit te voeren operaties. Ga je akkoord?', vroeg de infiltrant. 'Ja', antwoordde Bouterse.

De verzwaarde Hezbollah-aanklacht tegen Dino Bouterse:

10 maart 2015
Vonnis Dino Bouterse in internationale media en
pleidooi advocaten Dino 2 maart 2015:

Den Blauwvinger: Social Media krachtig wapen om politieke tegenstanders ongegeneerd te beschadigen

COLUMN: 'Ordinaire' mogelijk gedateerde foto's met ABOP-voorzitter Brunswijk willens en wetens gepubliceerd

09-03-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Ronnie Brunswijk, voorzitter en Assembleelid van de ABOP (Algemene Bevrijdings- en Ontwikkelingspartij) en presidentskandidaat, vierde zaterdagavond 7 maart 2015, zijn 54e verjaardag met een leuk feestje in Moengo in het district Marowijne. Het werd een gezellige partijbijeenkomst waar ook enkele politieke overlopers met open armen werden ontvangen, zoals het Nieuw Suriname-parlementslid Harish Monorath en de oud-voorzitter van de NPS Jongerenraad Gordon Touw Ngie Tjouw.

Dateert de foto uit 2013 of van afgelopen zaterdagavond?

Dat het een gezellig feestje is geworden werd zogenaamd (!) duidelijk, toen de volgende dag, de Internationale Dag van de Vrouw, een paar foto's op social media geplaatst werden. De foto's zouden, volgens de kersverse DOE-politicus en voedseltechnolooh Ricky W. Stutgard in een ingezonden stukje tekst zondag 8 maart op de nieuwswebsite GFC Nieuws, op dat feestje zijn gemaakt.
Maar, is dat werkelijk zo?
Zijn die foto's werkelijk afgelopen zaterdagavond geschoten? Volgens de politieke tegenstanders van Brunswijk wel en volgens zijn aanhangers natuurlijk niet.
Het Dagblad Suriname opent vandaag zelfs met de foto's, alsof het belangrijk 'nieuws is terwijl het feitelijk geen nieuws is, maar meer een zielige, verre van journalistieke poging, om een politicus te schaden - het is een zoveelste diskwalificatie van de lokale journalistiek -,  met een ordinaire tekst:

Brunswijk heeft inmiddels vandaag aangekondigd te overwegen om de krant voor de rechter te slepen, omdat die krant bericht alsof de foto's afgelopen zaterdag zijn gemaakt. Volgens de ABOP-voorzitter zijn de foto's jaren geleden gemaakt op een familiefeestje en is er nu sprake van 'grove volksmisleiding'. Zijn partijgenoot Marinus Bee spreekt van riooljournalistiek. De ABOP-leider heeft absoluut een punt, los van hetgeen op de foto's te zien is. De foto's zijn waarschijnlijk met een politieke bedoeling gepubliceerd.

– Inmiddels hebben ook diverse ABOP-jongeren op Facebook duidelijk gemaakt, dat de foto's niet zijn gemaakt op het feestje van Brunswijk. Dat neemt niet weg, dat mensen moeite kunnen hebben met het op de foto's zichtbare gedrag van de ABOP-voorzitter. Natuurlijk zijn die foto's afgelopen weekeinde op Facebook door iemand geplaatst met een bedoeling en dat geldt ook voor het Dagblad Suriname vandaag. 
Maar, deze dagen verschijnen met regelmaat (bewerkte) foto's, ook voorzien van teksten, op social media van allerlei politieke kopstukken met de bedoeling om die politici te schaden in aanloop naar de verkiezingen. Zo wordt dus, met hulp van sociale media, door bepaalde politiek gekleurde figuren getracht politieke opponenten in een kwaad daglicht te plaatsen. De goede kijker en lezer weet daar echter eenvoudig doorheen te prikken. –

Brunswijk lijkt op die foto's – waar en wanneer ze ook gemaakt zijn – veel plezier te beleven en laat zich van zijn ware kant zien: een ongegeneerde bullebak die schijt heeft aan alles en iedereen, gewoon doet waar hij zin in heeft en zeer vrouwonvriendelijk respectloos gedrag aan de dag legt: heerlijk schuren met jongedames, meisjes waarschijnlijk nog. Dat mag hij, dat is niet strafbaar, maar je kunt vraagtekens plaatsen bij of het wel zo verstandig is om het te doen als Assembleelid, als publiek figuur.
De foto's leiden op social media tot uiteenlopende reacties, de meesten uit het politieke tegenkamp uiteraard negatief. 'Als het hier 32 graden is loopt onze koning ook niet in zijn onderbroek. En als het hier koningsdag is lopen ze ook niet staande seksuele passen te maken' en 'Dit kan tog niet, zo kan je een land niet dienen...!!!' zijn slechts twee van de vele reacties.

Ophef om niets?

Natuurlijk en nogmaals, je kunt vraagtekens plaatsen bij hetgeen op de foto's te zien is, maar het lijkt
een politicus en presidentskandidaat onwaardig. Het hoort niet, stellen de correct in de pas lopende burgers, fatsoensrakkers. Maar, is zijn gedrag - op een privé familiefeestje - werkelijk zo afkeurenswaardig of genoten hij en enkele jongedames gewoon zichtbaar en moet er verder vooral maar geen overtrokken ophef over worden gemaakt?

De enige ophef die deze 'kwestie' waard is is de journalistieke kwestie, de kwalijke rol van het Dagblad Suriname waarvan de redactie kennelijk de foto's ook van Facebook heeft geplukt en verder geen eigen onderzoek heeft gedaan naar de werkelijke herkomst en datering van de foto's

Dat is Brunswijk toch?

Brunswijk, de platvloerse schreeuwer,

de vloeker op voetbalveld en in parlement,

de geile man die niet vies is van schurende dames en meisjes tegen zijn lichaam,

de concertorganisator Bravo,

de leider in de tijd van de Binnenlandse Oorlog tussen 1986 en 1992 van het zogenoemde Junglecommando dat streed tegen het militaire regime van Desi Bouterse,

de eigenaar en voorzitter en speler van voetbalclub Inter Moengotapoe,

de goudzoeker,

de man die zieltjes voor zijn partij tracht te winnen door op partijbijeenkomsten letterlijk met geld te strooien,

de man die waarschijnlijk eind december 1985 betrokken was bij een bankoverval in Moengo, en

de man die door de rechtbank van Haarlem op 2 maart 1999 bij verstek is veroordeeld tot zes jaar celstraf voor handel in cocaïne (hij zou het brein zijn geweest achter drie cocaïnetransporten tussen maart 1996 en juni 1997 van Suriname naar Schiphol waarbij het in totaal om ruim 61 kilo cocaïne zou zijn gegaan).

Let wel, het voren gaande zijn gewoon feiten. Een mooi cv voor een president?

Ongepolijste rebel

Ook een man die altijd voor camera en microfoon zijn uiterste best om maar zo correct mogelijk en verstaanbaar Nederlands te spreken. Maar, Brunswijk is en blijft Brunswijk, de ongepolijste rebel die graag zijn macht en geld showt, die graag rondrijdt in zo groot mogelijke – en dan ook nog het liefst in gele ABOP-kleuren gelakte – Hummers, maar niet eens in staat blijkt te zijn om een paar van zijn eigen kinderen op het rechte pad te houden:
zoon Pascal die gewoon op 3 augustus vorig jaar zo'n 30.000 Amerikaanse dollar uit de auto van zijn pa jatte en
een andere zoon, Elton, die op 1 september vorig jaar werd gepakt op de Johan Adolf Pengelluchthaven met 5,5 kilo cocaïnepasta in zijn bezit en zich sindsdien van de domme houdt. Ergens in die familie Brunswijk zit iets niet goed.

Kortom, Brunswijk, de geschikte presidentskandidaat, in een slechte droom, een nachtmerrie.

Een president en Assembleelid onwaardig gedrag....

De schurende hulk en zijn droom

Deze man vertoont op alle fronten president onwaardig gedrag. Tja, Brunswijk ziet zich werkelijk na de verkiezingen van 25 mei als de nieuwe president van Suriname. Binnenkort haalt hij mogelijk zijn zogenoemde BSc. Bedrijfskunde (Bachelor of Science) en volgens hem levert dat cursusje voldoende presidentiële kennis en waardigheid op om het land te kunnen leiden. Dat zei hij ook op het podium van zijn feestje zaterdagavond.

Een uitbundig, opgewonden feestje waarin - zo willen velen ons doen laten geloven - een gele onbehouwen en onbeholpen hulk zich te goed deed aan hapjes, drankjes en enkele aanwezige jongedames die zich maar wat graag tegen de hulk aan leken te schuren en de hulk leek in opgewonden staat terug te schuren. President Brunswijk? Dat is en blijft een droom. Brunswijk is en blijft een, politiek, rebel.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

09 maart 2015

Amsterdam-Paramaribo

Naschrift:

Volgens het lid van de ABOP-jongeren Valentino Nasa zondag 8 maart op Facebook, zijn de gewraakte foto's niet op de verjaardag van Brunswijk gemaakt:
'Ik was zelf daar aanwezig en kom net van Moengo. Die foto is van een tijdje terug. We leven in een politieke tijd en mensen zoeken naar alles wat ze kunnen vinden om Brunswijk zwart te maken. Ze kunnen niets vinden om Brunswijk z’n naam te bekladden, dus gaan ze terug in de tijd om iets te vinden, maar het is een leugen', aldus Nasa in een reactie op Facebook. 
Brunswijk was volgens hem de hele tijd in het stadion van Moengo aanwezig. Er was helemaal geen feest thuis bij de politicus en alles werd in het station gehouden. 'Het maakt bij mij niet uit wat mensen willen zeggen over Brunswijk, hij gaat zonder twijfel voor het presidentschap. Hij is een volksleider en stelt het belang van het volk voorop. Niet, omdat hij eens ordinair danste moet hij van zijn doel afwijken. Ik spreek dit van Bravo niet goed , maar geen van de grote leiders hebben tien schone vingers. Bravo maakt moeite.'

Een dag later, vandaag, maandag 9 maart, plaatste de ABOP Jongeren Brokopondo deze tekst op Facebook:

'Er is momenteel een foto gepost op FB om de indruk te wekken dat het eergister op de jaardag van de Voorzitter van de ABOP is geschoten.

Ten eerste is dat een foto van maart 2013 en ten tweede was het podium van eergister een van metaal.

Wij willen alle echte ABOPers op het hart drukken om zich niet te laten pakken door deze misleiders maar te focussen op de overwinning welke op zicht is.

Last: nobody is perfect. Even none.

Fouten zijn menselijk. En wij hebben gezien dat de persoon Brunswijk uit die fouten heeft geleerd.'

Den Blauwvinger: Politieke overloper gedraagt zich als een kameleon

COLUMN: De politiek onbetrouwbare overloper

08-03-2015  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Hoeveel politieke deserteurs in Suriname volgen nog tot de dag van de verkiezingen 25 mei? En wat krijgen de overlopers 'in return'?

Politieke overlopers komen door hun weifelende gedrag niet overtuigend en betrouwbaar over, maar meer en vooral als 'strebers', 'carrière-typetjes', van welke politieke kleur dan ook. Ze zijn overal te vinden, duiken overal op, onverwacht of juist voorspelbaar. Principes worden terzijde geschoven. De overlopers kiezen allen voor het pluche en dan vooral in het Surinaamse parlement, De Nationale Assemblee.

Over het algemeen worden de overlopers warm en met open armen, als verloren zonen of dochters, in de nieuwe politieke kleur welkom geheten. Het podium, tijdens een zogenoemde partijpolitieke 'massa'meeting, is even een paar minuten voor een overloper. Soms gaat het werkelijk om een verloren, groene, zoon die weer de, paarse, moederschoot opzoekt.

Dergelijke politieke overlopers en 'gelukszoekers' zijn net als een kameleon onder een regenboog...

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

08 maart 2015

Amsterdam-Paramaribo

Den Blauwvinger: Extra betalen in Surinaamse taxi voor je boodschappen

COLUMN: Meter in taxi prima, maar kom niet aanzetten met extra Srd voor 'vracht'

'Goedemiddag, zijn er wagens binnen? Kunt u er eentje sturen naar de .....?' Zo wordt in Suriname over het algemeen gebeld naar een taxibedrijf om een taxi te bestellen. Het wemelt in Paramaribo van de taxi's, maar niet als zodanig herkenbaar. Vaak zijn het kleine bedrijfjes, her en der, overal, die de meest gammele wagens als taxi's laten rijden. Sinds enige tijd is er echter een paar grotere bedrijven dat werkelijk de naam taxibedrijf kan voeren. Daaronder ook een onderneming die ondertussen beeldbepalend is geworden in Suriname. Opvallende gele taxi's met heuse lichtreclames op het dak  à la 'American yellow cabs'.

Een bedrijf waarvan de taxi's nu zelfs meters hebben. Als passagier kun je tijdens de rit zijn waar je aan toe bent als het om de ritprijs gaat.

'Het starttarief is zeven Surinaamse dollars van zes uur 's morgens tot negen uur 's avonds tot en met een afstand van tweeënhalve kilometer. Daarna begint de meter te lopen. Voor elke kilometer wordt daarna Srd (Surinaamse dollar) 2,24 op het basistarief bijberekend. De klant betaalt dus voor de gereden afstand en niet voor de duur van de rit. Het enige moment waarop men betaalt voor de duur, is bij de wachttijd', zei de eigenaar 29 oktober vorig jaar in gesprek met de Ware Tijd. 'Ook komt het voor dat passagiers bij verschillende winkels stopt en gaat winkelen. Dan telt de meter bij elke minuut Srd 0,50 op. Wij werken met de afstand.'

Een grote anarchistische bende

Dit zou bij ieder taxibedrijf zo moeten zijn. Maar, in de Surinaamse taxiwereld is het een grote anarchistische bende. Chauffeurs lijken maar wat te doen en hun werk niet serieus te nemen. Chauffeurs die zich niet gedragen en er niet uit zien als chauffeurs, verre van dat. Luide muziek in de taxi. Nauwelijks beenruimte voor passagiers in veel te kleine taxi's. Overal verschillende rittarieven. Kleine taxibedrijfjes langs de kant van een weg, taxi's geparkeerd in een berm, chauffeurs rondhangend en wachten op een belletje. Klant. Her en der bordjes langs wegen met telefoonnummers van obscure zogenoemde taxibedrijfjes.

Betalen voor een paar boodschappentassen?

Er zijn zelf taxichauffeurs die het onfatsoen hebben om extra Surinaamse dollars, pas aan het einde van een rit, zonder vooraankondiging, te vragen bovenop de ritprijs als je als passagier een paar boodschappen bij je hebt, zoals goed gevulde rode stoffen Choi's tassen of plastic gele Jumbo-zakken. Als passagier wordt je gewoon aan het einde van een rit bovenop de ritprijs geld gevraagd voor je bagage. Dat extra kan variëren van 3.50 tot 5.00 Surinaamse dollar. Betalen voor je bagage? Het moet niet gekker worden. Je moet als passagier alleen voor de ritprijs betalen, ongeacht de hoeveelheid tassen of andere bagage die je bij je draagt. Als een passagier een taxi instapt met twee of drie andere mensen, dan vraagt een taxichauffeur toch ook niets extra's.....?

Het lef hebben om als taxichauffeur een passagier extra in rekening te brengen, bovenop de ritprijs, voor een paar tassen of andere zaken, gaat alle perken van fatsoen en normaal klantvriendelijk gedrag te buiten. Het slaat ook nergens op. Als taxichauffeur dien je passagiers van A naar B te vervoeren. Dat is het en geen flauwekul door een klant meer dan de normale ritprijs te vragen, omdat die in de stad wat boodschappen heeft gedaan.

Ook een file kan plotseling de ritprijs verhogen aan het einde van de rit

Maar, dat is nog niet alles in de Surinaamse vrijgevochten krakkemikkige taxiwereld. Beland je als passagier in een taxi in een file, dan loop je ook nog eens het risico dat de chauffeur extra in rekening gaat brengen, enkel en alleen omdat je als passagier buiten je schuld om in een file bent beland. Te zot voor worden. Een file hoort gewoon bij het beroepsrisico van een taxichauffeur. Als je als taxichauffeur een hekel hebt aan files, dan had je een ander beroep moeten kiezen. Immers, files horen vandaag de dag bij het dagelijkse straatbeeld in en rond de stad, Paramaribo, en ze worden alleen maar meer en langer. Ook ondergelopen wegen en straten. Ook gaten en kuilen in zandwegen. Chauffeurs jammeren zelfs hardop als ze met hun klanten in een file terecht zijn gekomen. Maar, een taxichauffeur moet gewoon zijn werk doen en de klant de gewone ritprijs laten betalen. De extra's belanden ook nog eens in de eigen zak. Feitelijk een vorm van corruptie die afgestraft zou moeten worden.

Corrupte taxichauffeurs duiken overal op

Bij een goed bekend staande taxionderneming zou je dergelijke praktijken niet horen te verwachten. Maar, ook daar blijken corrupte chauffeurs rond te rijden die het niet zo nauw nemen met de eigen bedrijfsprotocollen. Ook daar rijden chauffeurs rond, die er niet voor terugdeinzen om een klant extra in rekening te brengen voor een paar boodschappentassen, zogenaamd vracht. Het zijn rotte appels, dergelijke chauffeurs. Maar, dergelijke rotte appels zou de eigenaar van een taxionderneming uit het bedrijf moeten verwijderen. Toch gebeurt dat niet. De rotte appels kunnen rond blijven rijden en misbruik blijven maken van klanten met bagage.

De aanwezigheid van een meter in een taxi is nog geen garantie voor een passagier, dat er een fatsoenlijke chauffeur aan het stuur zit. Een meter voorkomt zeker niet de ongemanierde brutaliteit om bij een klant zijn of haar bagage aan het einde van een rit in rekening te brengen bovenop de ritprijs. U bent gewaarschuwd, heeft u bagage, tassen, vraag eerst de taxichauffeur of hij of zij daar extra voor in rekening brengt zodat u niet op de plaats van bestemming onaangenaam wordt verrast.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

05 maart 2015

Amsterdam-Paramaribo

Surinaams journaille krijgt Amerikaanse les in verslaglegging verkiezingen

(Bron foto: Amerikaanse ambassade, Paramaribo)

Amerikaanse journalist ingevlogen voor paar lesjes en workshopjes

Laat lokaal journaille eerst het vak journalistiek en Nederlandse taal leren

04-03-2015  Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - Deze dagen krijgen aanstormend vermeend journalistiek talent en gevorderde zogenoemde journalisten les in hoe zij moeten berichten over de komende verkiezingen en over alles wat in aanloop naar die verkiezingen zoal op het politieke strijdtoneel gebeurd. Daartoe is speciaal de Amerikaanse journalist Patrick Butler (werkzaam bij de organisatie Internationaal Centrum voor Journalisten in Washington) ingevlogen voor het verzorgen van een paar lesjes en workshopjes. Een en ander is een initiatief van de Amerikaanse ambassade in Paramaribo en de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ).

Dat je als SVJ meewerkt aan een dergelijk workhop-lesweekje om het journaille enigszins wegwijs te maken in hoe verkiezingen te verslaan, bevestigt hoe abominabel het is gesteld met de inhoudelijke kwaliteiten van de zichzelf journalist noemende figuren in Suriname. Dat je daarvoor een paar lesjes en workhops in elkaar draait, aangestuurd door de VS, nauwelijks drie maanden voor de verkiezingen, toont ook feitelijk het failliet van de lokale journalistiek. Het is een beschamende vertoning.

Het schrijven van artikelen over verkiezingen gerelateerde issues is natuurlijk feitelijk niet anders dan het verslag doen van een vergadering van De Nationale Assemblee, van een zogenoemde politieke massameeting, van het uit de boom schieten van een ocelot, van de liquidatie van een Amsterdamse onderwereldfiguur of van een honden- en kattencastratieactie van de Dierenbescherming Suriname. Als journalist doe je verslag, als journalist leg je gebeurtenissen op een journalistiek verantwoorde wijze vast in artikelen. Dat is zijn of haar werk.
Maar, in Suriname bestaat geen journalistiek. Sla een willekeurige krant open of lees een willekeurige Surinaamse nieuwswebsite. Waar is de werkelijke journalistiek? Waar is de werkelijke journalist? Er is gelukkig een enkele uitzondering, ergens loopt een echt goede journalist rond. Een zeldzaam exemplaar dat gekoesterd zou moeten worden door zijn werkgever....

Overigens gaat het aan de basis al niet goed met het lokaal journaille. De Nederlandse taal wordt nauwelijks tot niet beheerst. Veel vermeend journalisten zijn niet eens in staat om een volzin Nederlands correct te schrijven. Dagelijks wemelt het van de taal- en journalistieke fouten in artikelen in lokale kranten en op lokale nieuwswebsites. Dat blijkt ook uit onderstaand artikel van vandaag in het Surinaams Dagblad over de speciale lessen en workshops van Butler.

Alvorens een of andere onbekende Amerikaanse mediaman - een vlekje in het wereldse journalistieke veld - naar Suriname te halen, zou het aan te bevelen zijn voor de SVJ om eens het initiatief te nemen mogelijkheden te onderzoeken voor de komst van een echte school voor journalistiek in Suriname. Investeer tijd en energie in een dergelijk onderzoek. De komst van een dergelijke school is zeer wenselijk, broodnodig zelfs. Nu wordt er maar wat aangemodderd door mensen die het interessant vinden om journalist genoemd te kunnen worden. Kwaliteit is ondergeschikt gemaakt op redacties aan eigen ego's.

Wil je je werk als Surinaamse Vereniging van Journalisten serieus nemen en wil je de journalistiek serieus nemen en benaderen leer het lokale journaille dan eerst de kneepjes van het echte journalistieke metier. Kom niet aan met hap-snap lesjes en workshopjes over allerlei issues om het journaille welhaast per onderwerp journalistiek te onderrichten. Zo 'creëer' je geen kwalitatief goede journalist, omdat hij of zij de basiskneepjes van het vak niet kent en worstelt met de Nederlandse taal.

Laat de zogenoemde journalisten niet dagelijks klungelig aanmodderen, zonder dat hun artikelen onder de ogen komen van eindredacteuren, voor zover die er überhaupt zijn. Ga als SVJ er bij directies en eigenaren van kranten en nieuwswebsites op aandringen, dat zij een of twee kwalitatief goede eindredacteuren in dienst nemen die ook de vaardigheden hebben om redactiemedewerkers bij te sturen, bij te schaven en die kneepjes van het vak te leren. Kwaliteit kost geld, maar levert ook ongetwijfeld meer lezers op en dus meer inkomsten.

In ieder geval kan Butler een paar mooie dagen van Suriname genieten en zich wellicht ergeren aan de kwaliteiten en het algemene niveau van het lokale journaille. Of zijn lesjes en workshops bijdragen aan goede, kwalitatief betere, berichtgeving over de verkiezingen en over politieke issues op weg naar die verkiezingen valt te betwijfelen, omdat het lokale 'journalisten' simpelweg ontbreekt aan de basisvaardigheden die noodzakelijk zijn om het vak van journalist naar behoren te kunnen uitoefenen.......

Hoogste tijd voor een eindredacteur bij de Ware Tijd.... Patrick Mensenhuid????