Suriname exporteert in 2012 legaal 18.560 dieren, vooral naar paar Aziatische landen

Legale export van wild uit Suriname in 2012: een overzicht

Ook bedreigde diersoorten geëxporteerd

Gegevens over illegale handel in wild uit Suriname (nog) niet boven water

24-08-2014  Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Suriname heeft in 2012 in totaal 18.560 dieren (wild) geëxporteerd. Hieronder een overzicht van de geëxporteerde dieren gebaseerd op gegevens uit de handelsdatabase van CITES, Convention on International Trade in Endangered Species of Wild Fauna and Flora. De meeste dieren werden Suriname uitgevlogen voor de handel en een paar voor fokprogramma's in dierentuinen. De exportcijfers over 2013 zijn nog niet bekend.

Gegevens onder de illegale handel van wild uit Suriname zijn, voor zover bekend, nimmer gepubliceerd. Nu en dan bereikt een bericht de nationale - en soms internationale - mede dat een passagier van een vlucht van Suriname naar Nederland bij aankomst op de luchthaven Schiphol is betrapt met zangvogeltjes uit Suriname in de bagage. Niet uitgesloten kan echter worden, gelet op de open grenzen van het land en het geld dat met de smokkel van illegale wildvang gemoeid zou zijn, dat wildvangdieren Suriname via illegale weg verlaten.

Er doen op Trinidad & Tobago verhalen de ronde, dat maandelijks een schip voor de kust ligt met als lading dieren ui Brazilië, Suriname, Guyana en Venezuela. Dat schip doet geen haven aan, maar kleine lokale vissersboten varen uit naar het schip om vervolgens dieren aan boord te nemen. Harde bewijzen hiervoor zouden er nog niet zijn.


Het overzicht bestaat uit het aantal geëxporteerde dieren, de diersoort (wetenschappelijke en Nederlandse naam) en het land van bestemming: 

1      Panthera onca (jaguar)                                               Turkije

6      Ara macao (geelvleugelara)                                       Verenigde Arabische Emiraten

7      Ara macao (geelvleugelara)                                       Dominicaanse Republiek

86    Ara macao (geelvleugelara)                                       Thailand

2      Ara macao (geelvleugelara)                                       Turkije

27    Caiman crocodilus (brilkaaiman)                               Denemarken

10    Boa constrictor                                                           Tsjechië

51    Boa constrictor                                                           Denemarken

19    Boa constrictor                                                           Spanje

20    Boa constrictor                                                           Nederland

113  Boa constrictor                                                           Verenigde Staten

32    Corallus caninus (groene hondskopboa)                    Tsjechië

126  Corallus caninus (groene hondskopboa)                    Denemarken

30    Corallus caninus (groene hondskopboa)                    Spanje

24    Corallus caninus (groene hondskopboa)                    Japan

44    Corallus caninus (groene hondskopboa)                    Nederland

234  Corallus caninus (groene hondskopboa)                    Verenigde Staten

60    Corallus hortulanus (tuinboa/slanke boomboa)          Tsjechië

234  Corallus hortulanus (tuinboa/slanke boomboa)          Denemarken

79    Corallus hortulanus (tuinboa/slanke boomboa)          Spanje

75    Carollus hortulanus (tuinboa/slanke boomboa)          Japan

296  Carollus hortulanus (tuinboa/slanke boomboa)          Verenigde Staten

15    Epicrates cenchria (regenboogboa)                             Denemarken

8      Epicrates cenchria (regenboogboa)                             Japan

10    Epicrates cenchria (regenboogboa)                            Verenigde Staten

4      Epicrates cenchria cenchria (regenboogboa, ondersoort) Verenigde Staten

15    Eunectes murinus (anaconda)                                     Denemarken

11    Eunectes murinus (anaconda)                                     Spanje

25    Eunectes murinus (anaconda)                                     Verenigde Staten

5      Cebus apella (bruine kapucijnaap)                              Verenigde Staten

24    Saguinus midas (roodhandtamarin)                            Thailand

Grijsgroene doodshoofdaapjes

15    Saimiri sciureus (grijsgroen  
        doodshoofdaapje)         Thailand

84    Saimiri sciureus (grijsgroen 
        doodshoofdaapje)         Verenigde Staten

8      Rupicola rupicola (oranje  
        rotshaan)                             
        Denemarken

10    Ameerega trivittata (pijlgifkikkersoort)             Verenigde Staten

43   Dendrobates tinctorius (pijlgifkikkersoort)                  Spanje

10   Dendrobates tinctorius (pijlgifkikkersoort)                  Japan

697 Dendrobates tinctorius (pijlgifkikkersoort)                  Nederland

437 Dendrobates tinctorius (pijlgifkikkersoort)                  Verenigde Staten

1986 Iguana iguana (groene leguaan)                                  Denemarken

133 Iguana iguana (groene leguaan)                                    Japan

8285 Iguana iguana (groene leguaan)                                  Verenigde Staten

1      Myrmecophaga tridactyla (reuzenmiereneter)             Korea

1142 Amazona amazonica (oranjevleugelamazone)           Verenigde Arabische Emiraten

58   Amazona amazonica (oranjevleugelamazone)             Dominicaanse Republiek

165 Amazona amazonica (oranjevleugelamazone)             Hong Kong

40   Amazona amazonica (oranjevleugelamazone)             Maleisië

105 Amazona amazonica (oranjevleugelamazone)             Turkije

Blauwwangamazone

6   Amazona dufresniana   
     (blauwwangamazone)              
     Verenigde Arabische Emiraten

10 Amazona dufresniana 
     (blauwwangamazone)              
     Thailand

105 Amazona farinosa (grote amazone)                       Verenigde Arabische Emiraten

24   Amazona farinosa (grote   
       amazone)                              
       Dominicaanse Republiek

7     Amazona farinosa (grote amazone)                              Hong Kong

30   Amazona farinosa (grote amazone)                              Maleisië

11  Amazona farinosa (grote amazone)                               Singapore

14  Amazona farinosa (grote amazone)                               Thailand

188 Amazona ochrocephala (geelvoorhoofdamazone)       Verenigde Arabische Emiraten

26   Amazona ochrocephala (geelvoorhoofdamazone)       Hong Kong

20   Amazona ochrocephala (geelvoorhoofdamazone)       Maleisië

15   Amazona ochrocephala (geelvoorhoofdamazone)       Singapore

80   Amazona ochrocephala (geelvoorhoofdamazone)       Thailand

139 Ara ararauna (blauwgele ara)                                        Verenigde Arabische Emiraten

13   Ara ararauna (blauwgele ara)                                        Dominicaanse Republiek

88   Ara ararauna (blauwgele ara)                                        Hong Kong

20   Ara ararauna (blauwgele ara)                                        Maleisië

30   Ara ararauna (blauwgele ara)                                        Singapore

187 Ara ararauna (blauwgele ara)                                        Thailand

12   Ara ararauna (blauwgele ara)                                        Turkije

85   Ara chloropterus (groenvleugel ara)                             Verenigde Arabische Emiraten

4     Ara chloropterus (groenvleugel ara)                             Dominicaanse Republiek

10   Ara chloropterus (groenvleugel ara)                             Maleisië

15   Ara chloropterus (groenvleugel ara)                             Singapore

60   Ara chloropterus (groenvleugel ara)                             Thailand

6     Ara chloropterus (groenvleugel ara)                             Turkije

12   Ara severus (dwerg ara)                                                 Verenigde Arabische Emiraten

5     Ara severus (dwerg ara)                                                 Dominicaanse Republiek

54   Ara severus (dwerg ara)                                                 Hong Kong

6     Ara severus (dwerg ara)                                                 Maleisië

46   Ara severus (dwerg ara)                                                 Singapore

36   Ara severus (dwerg ara)                                                 Thailand

20    Aratinga leucophthalma (witoog aratinga, parkiet)      Hong Kong

25    Aratinga leucophthalma (witoog aratinga, parkiet)      Turkije

60    Aratinga pertinax (maisparkiet)                                     Hong Kong

100  Aratinga pertinax (maisparkiet)                                     Turkije

13    Brotogeris chrysoptera (oranjevleugelparkiet)               Dominicaanse Republiek

41    Deroptyus accipitrinus (kraagpapegaai)                         Verenigde Arabische Emiraten

10    Deroptyus accipitrinus (kraagpapegaai)                         Maleisië

40    Diopsittaca nobilis (roodschouderara)                            Hong Kong

10    Diopsittaca nobilis (roodschouderara)                            Maleisië

12    Diopsittaca nobilis (roodschouderara)                            Singapore

31    Diopsittaca nobilis (roodschouderara)                            Thailand

100 Forpus passerinus (groene muspapegaai)                         Turkije

6     Orthopsittaca manilata (roodbuikara)                               Verenigde Arabische Emiraten

13   Orthopsittaca manilata (roodbuikara)                               Dominicaanse Reubliek

16   Orthopsittaca manilata (roodbuikara)                               Maleisië

30   Orthopsittaca manilata (roodbuikara)                               Thailand

20   Pionites melanocephalus (zwartkopcaique)                      Verenigde Arabische Emiraten

44   Pionites melanocephalus (zwartkopcaique)                      Dominicaanse Republiek

70   Pionites melanocephalus (zwartkopcaique)                      Hong Kong

72   Pionites melanocephalus (zwartkopcaique)                      Maleisië

96   Pionites melanocephalus (zwartkopcaique)                      Singapore

270 Pionites melanocephalus (zwartkopcaique)                      Thailand

5     Pionus fuscus (viooltjespapegaai)                                     Verenigde Arabische Emiraten

30   Pionus fuscus (viooltjespapegaai)                                     Dominicaanse Republiek

36   Pionus fuscus (viooltjespapegaai)                                     Maleisië

50   Pionus fuscus (viooltjespapegaai)                                     Singapore

24   Pionus fuscus (viooltjespapegaai)                                     Turkije

20   Pionus menstruus (zwartoor pionus)                                 Verenigde Arabische Emiraten

30   Pionus menstruus (zwartoor pionus)                                 Dominicaanse Republiek

20   Pionus menstruus (zwartoor pionus)                                 Maleisië

100 Pionus menstruus (zwartoor pionus)                                 Singapore

15   Pyrrhura picta (geschilderde parkiet)                                Dominicaanse Republiek

15   Pyrrhura picta (geschilderde parkiet)                                Hong Kong

15   Pyrrhura picta (geschilderde parkiet)                                Turkije

27   Pteroglossus aracari (zwartnek aracari/toekan)                 Dominicaanse Republiek

6     Pteroglossus aracari (zwartnek aracari/toekan)                 Maleisië

10   Pteroglossus viridus (groene aracari/toekan)                    Singapore

43   Ramphastos tucanus (roodsnaveltoekan)                      Verenigde Arabische Emiraten

6     Ramphastos tucanus (roodsnaveltoekan)                      Hong Kong

10   Ramphastos tucanus (roodsnaveltoekan)                      Maleisië

14   Ramphastos tucanus (roodsnaveltoekan)                      Thailand

26   Ramphastos vitellinus (groefsnaveltoekan)                   Verenigde Arabische Emiraten

6     Ramphastos vitellinus (groefsnaveltoekan)                   Dominicaanse Republiek

6     Ramphastos vitellinus (groefsnaveltoekan)                   Hong Kong

8     Ramphastos vitellinus (groefsnaveltoekan)                   Maleisië

12   Ramphastos vitellinus (groefsnaveltoekan)                   Singapore

40   Ramphastos vitellinus (groefsnaveltoekan)                   Thailand

8     Ramphastos vitellinus (groefsnaveltoekan)                   Turkije

43  Tupinambis teguixin (gebandeerde reuzenteju)              Spanje

2    Tupinambis teguixin (gebandeerde reuzenteju)              Verenigde Staten

60  Chelonoidis carbonaria (kolenbranderschildpad)            Denemarken

61  Chelonoidis carbonaria (kolenbranderschildpad)            Spanje

6    Chelonoidis carbonaria (kolenbranderschildpad)            Japan

28  Chelonoidis carbonaria (kolenbranderschildpad)            Nederland

45  Chelonoidis carbonaria (kolenbranderschildpad)           Verenigde Staten

20  Chelonoidis denticulata (Braziliaanse reuzenschildpad) Denemarken

29  Chelonoidis denticulata (Braziliaanse reuzenschildpad) Spanje

6    Chelonoidis denticulata (Braziliaanse reuzenschildpad) Japan

15  Chelonoidis denticulata (Braziliaanse reuzenschildpad) Nederland

25  Chelonoidis denticulata (Braziliaanse reuzenschildpad) Verenigde Staten

150 Epipedobates/Ameerega trivittatus (pijlgifkikkersoort) Denemarken

152 Epipedobates/Ameerega trivittatus (pijlgifkikkersoort) Nederland

OPMERKELIJK

De export in 2012 van 1 jaguar naar Turkije. De jaguar heeft in de IUCN Rode Lijst (lijst van bedreigde diersoorten) de status 'near threatened' (http://www.iucnredlist.org/details/15953/0).

(IUCN = International Union for Conservation of Nature)

De export van in totaal 10.271 groene leguanen naar Denemarken, Japan en de VS. Het grootste aantal vertrok naar de VS, 8.285 exemplaren. Opmerkelijk grote hoeveelheid en het lijkt erop te duiden dat er in Suriname een levendige 'handel' in- en 'vangst' van deze dieren is. De opzet van een speciale leguanenfokboerderij in het kokos-/kustdistrict Coronie lijkt dan ook niet echt nodig. Die boerderij wordt op dit moment, zij het met aanzienlijke vertraging vanwege gebrek aan financien en steun vanuit de overheid, opgezet om de consumptiemarkt van leguanenvlees te voorzien en om toeristen aan te trekken.

De export van 16 blauwwangamazones. De vogel heeft in de IUCN Rode lijst de status 'near threatened' (http://www.iucnredlist.org/details/22686282/0).

De vogel zou onder voorkomen in het door goudzoekers geteisterde Brownsberg Natuurpark, aldus de IUCN.

De export van 84 doodshoofdaapjes naar de Verenigde Staten. Eind 2008 exporteerde het bedrijf Tropical Wildlife in Paramaribo 60 doodshoofdaapjes naar een beruchte handelaar in proefdieren in het Amerikaanse Miami, Worldwide Primates Inc. (Hierover publiceerde het Nederlands/Surinaams magazine Parbode een door mij geschreven artikel in het februarinummer van 2009.) Nog nooit eerder waren doodshoofdaapjes voor de proefdierindustrie geexporteerd. In augustus 2011 ontving de dierenrechtenorganisatie Animal Rights Foundation of Florida (ARFF) in Fort Lauderdale een brief van de Surinaamse Luchtvaartmaatschappij, SLM, waarin werd medegedeeld, dat deze maatschappij geen niet-mensapen meer vervoerd voor de vivisectie-industrie. Toch kan niet uitgesloten worden dat van de in 2012 geexporteerde 84 exemplaren naar de VS toch weer een aantal is beland in een of andere proefdierlaboratorium.

De export van een reuzenmiereneter naar Korea. Deze diersoort heeft in de IUCN Rode Lijst de status 'vulnerable' (http://www.iucnredlist.org/details/14224/0).

Veel vogelsoorten worden geexporteerd naar vooral Maleisië, Hong Kong, Thailand, Singapore, de Verenigde Arabische Emiraten en de Dominicaanse Republiek.

De export van 73 roodsnaveltoekans. Deze vogelsoort heeft in de IUCN Rode lijst de status 'vulnerable' (http://www.iucnredlist.org/details/22682153/0). Dat geldt ook voor de 116 geexporteerde groefsnaveltoekans (http://www.iucnredlist.org/details/22726222/0).

De export van 95 Braziliaanse reuzenschildpadden. Deze soort heeft in de IUCN Rode lijst de status 'vulnerable' (http://www.iucnredlist.org/details/9008/0). Deze schildpad, die zeldzaam is, wordt ook wel bosschildpad, woudschildpad of bronzen helmschildpad genoemd.

EBS verhaalt eigen falen op de klant

Jarenlang verzuimen te investeren en energiecrisis negeren wreken zich

Klanten urenlang getroffen door 'loadshedding'

EBS rept met geen woord over compensatie voor klanten


22-08-2014 COLUMN Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Het is twaalf uur 's middags. Het heetst van de dag. Temperatuur rond de 33 graden Celsius, zoals bijna iedere dag het hele jaar door. En dan gebeurt het: ik word 'geloadshed'. Geen stroom. Geen verkoeling. Geen radio en geen tv. Geen internet. Wel zweten, veel zweten. Wel een kleine dosis ergernis. Is mijn straat, is mijn buurt vanmiddag aan de beurt in het 'loadshedding'-schema van de NV Energiebedrijven Suriname (EBS)? Bij toerbeurt worden complete buurten van Paramaribo door de EBS gedurende twee tot drie uren afgesloten van de elektriciteitsvoorziening. 'Loadshedding'. Mijn straat wordt vandaag niet in het schema vermeld. Dus de schema's van de EBS zijn al net zo onbetrouwbaar als de stroomvoorziening.

EBS zou wegvallen waterkracht niet kunnen opvangen
De EBS heeft een groot probleem. Heel Suriname heeft een groot probleem. Dankzij de EBS. Suriname kampt met een energiecrisis. Het waterpeil in he Afobakastuwmeer in het district Brokopondo is laag en daardoor moesten drie van de zes turbines van de Afobaka-centrale worden uitgeschakeld met als gevolg: een forse vermindering van de stroomtoevoer naar de stad, naar Paramaribo, naar de EBS. Op dit moment heeft Suriname te weinig dieselgeneratoren om de weggevallen waterkracht op te vangen.

Het Surinaamse energieprobleem heeft inmiddels zelfs de Nederlandse krantenpagina's gehaald, met dank aan de EBS. Maar, dit is zeker geen goede, positieve, reclame voor het land. De kwaliteitskrant NCR kopt vandaag 'Suriname worstelt door droogte met groot stroomtekort', de NOS volstaat met de kop 'Suriname kampt met stroomtekort'.

President Desi Bouterse opende vorige week vrijdag nog een nieuwe centrale in hartje Paramaribo die elfduizend gezinnen van stroom zou moeten gaan voorzien, maar die is nog eens niet aangesloten op het elektriciteitsnetwerk. Ook van een installatie die eind februari ten zuiden van de hoofdstad feestelijk werd geopend, wordt nu duidelijk dat die nog niet volledig is afgebouwd. Pas tegen het einde van dit jaar kunnen deze twee nieuwe centrales op volle kracht draaien.

Klant moet boeten voor falend beleid EBS
Maar, de EBS komt nu meteen in actie, zij het op de verkeerde wijze. Het bedrijf verzoekt de bevolking om het persoonlijke stroomverbruik iedere dag met 50% te verminderen. Bovenop de uren die vele burgers en ondernemingen al gedwongen zonder stroom zitten. Dat is overigens niet eens van vandaag de dag. Neen, al jaar en dag zijn er irritante, plotselinge stroomonderbrekingen. Ondernemers in problemen en her en der bij mensen thuis defecte apparatuur, dat niet tot nauwelijks door de EBS wordt vergoed.

Stroomverbruik verminderen op verzoek van nalatige EBS? Laat de EBS haar bedrijfsstructuur eerst eens in orde maken. Weet de EBS bijvoorbeeld niet, dat het normaal is dat het waterpeil in het stuwmeer flink kan dalen in een bepaalde periode van het jaar? De EBS had daarop kunnen inspelen. De EBS weet dat dit land jaarlijks vaste natte- en droge perioden kent.

Maar, de problemen bij deze maatschappij zijn vooral een verouderde infrastructuur (oude kabels aan krakkemikkige houten palen – die met regelmaat door het even krakkemikkige verkeer kapot worden gereden – , een wirwar van bovengrondse kabels over en nergens naartoe - ga eens investeren in ondergrondse bekabeling), een slechte bedrijfsleiding en dus -voering en oude generatoren die het constant begeven. De EBS is aan infrastructurele vernieuwing toe. Dat niet alleen. Ook de bedrijfsvoering is aan vernieuwing toe. Die zaken zijn nijpender en erger dat een stuwmeer met een te laag waterpeil.

Niet investeren in 'leuke pr-dingetjes', maar in infrastructuur stroomnetwerk
De EBS en dus de staat hadden op tijd moeten investeren en dan niet in de leiding en andere niet-relevante zaken zoals een mooi pleintje, de uitzendingen van WK Voetbal-wedstrijden bij de staatszender STVS of een mooi wagenpark.

Regeringen in de afgelopen jaren hebben zitten slapen terwijl er feitelijk al jaren een stroomcrisis is.

En dan doet de EBS nu tot vervelends toe een oproep aan de bevolking om het stroomverbruik met 50% te verminderen..... Wanneer gaat de EBS eens door stroomstoringen gedupeerde burgers en ondernemers compenseren voor de door hun geleden schade? De EBS is zeer klantonvriendelijk en die klant is de dupe en zit te zweten, terwijl de leiding van het bedrijf waarschijnlijk in door airco's gekoelde kamers zit.... Wat het bedrijf nu doet is eigen falen verhalen op de klanten....

Woede en onbegrip
De stroomproblemen zijn het nieuws van de dag geworden en het 'gesprek' van de dag in het parlement. Presentatoren van radioprogramma's lijken achter de EBS te staan en roepen burgers op om hun stroomverbruik te verminderen. Een presentator beweerde vanochtend zelfs herhaaldelijk bij hoog en bij laag in een donkere studio zijn werk te doen: het was tien uur 's morgens. Hoe zogenaamd correct. Burgers konden inbellen en vertellen wat zij doen om een bijdrage te leveren aan een verminderd stroomverbruik. Er heerst echter vooral en terecht onbegrip onder de bevolking over het optreden van de EBS.

Ondernemersverenigingen zijn boos en beleggen een spoedoverleg met onder andere consumentenorganisaties, die deze dagen overigens niet zijn te horen..... De consumentenorganisaties lijken de consument in de kou te laten staan.

Er klinken weer geluiden om toch eindelijk eens serieus werk te gaan maken stroomvoorzieningen opgewekt door zonne-energie. Beter laat dan nooit. En dan niet hier en daar een zonnepaneeltje op een dak, maar een goed uitgewerkt groots project voor het hele land.

In het parlement is het, natuurlijk, vooral en met name de oppositie die een kritische houding aan de dag legt inzake de actuele stroomsituatie in het land. Oppositieleden eisen dat president Desi Bouterse onmiddellijk tekst en uitleg komt geven. Hij had aangekondigd dat te zullen doen op dinsdag 26 augustus, zich kennelijk niet realiserend hoe serieus het probleem en de verontwaardiging onder burgers, ondernemers en oppositieleden zijn. Bouterse verblijft deze dagen in het binnenland.

EBS doet niet aan politiek.....  EBS is politiek
Ondertussen verschijnt de waarnemend-directeur van de EBS in het staatsprogramma InfoAct op televisie. Hij wijst aan de ene kant vooral met een beschuldigende vinger naar het regeringsbeleid de afgelopen jaren, dat nauwelijks aandacht heeft gehad voor de energieproblemen in het land.

'Vijftien jaar lang heeft geen enkele regering willen investeren in een uitbreiding van de capaciteit. Intussen is onze economie enorm gegroeid en neemt de vraag naar elektriciteit jaarlijks met vijf tot tien procent toe', is het commentaar van Willy Duiker, waarnemend directeur van de EBS.

Maar, aan de ander kant zegt hij steeds niet aan politiek te doen. Niet aan politiek doen? We hebben te maken met een staatsbedrijf en dat wordt onder andere gecontroleerd door de leden van De Nationale Assemblee, de politiek dus. Makkelijk van de waarnemend-directeur. Hij zou ook de hand in eigen boezem kunnen steken. Dat deed hij voorzichtig door toch ook wel schuchter te erkennen, dat het bedrijf ook steken heeft laten vallen. Makkelijk, nu er een crisis is. De leiding van het staatsbedrijf had gewoon geen steken moeten laten vallen en op tijd moeten inspelen op naderend 'onheil'.

Op naar de volgende 'loadshed'
Gelukkig kan ik op mijn laptop werken: de batterij was voldoende opgeladen.

15.13 Uur. Er is weer stroom, na ruim drie uur.

Op naar de volgende 'loadshed'.....

Noot:
Een dag na publicatie van dit artikel worden enkele van door mij gemaakte opmerkingen in het artikel gedeeld door de hydroloog Sieuwnath Naipal in de Ware Tijd ('Suralco had de lage waterstand in het stuwmeer kunnen zien aankomen en had dus maatregelen kunnen nemen. Uit de metingen van de waterstand die het bedrijf doet, was de lage waterstand geen verrassing.') en door het VHP-Assembleelid Asiskumar Gajadien in het Dagblad Suriname ('De EBS-directie moet volwassenheid kunnen tonen door hun handen in eigen boezem te steken en hun falend beleid niet proberen af te wentelen op andere aspecten.')

Nederlandse bioloog met Boliviaanse collega op zoek naar bewijs bestaan dwerg tapir 'Tapirus kabomani' in Boliviaanse Amazone

Ontdekking dwerg tapir in december 2013 gepubliceerd

26e President VS zag in 1912 mogelijk dwerg tapir in Brazilië

Kleine tapirsoort mogelijk ook in Surinaams Amazonewoud

21-08-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo, Suriname – Het zou worden gezien als een van de grootste zoogdierenontdekkingen van de 21e eeuw, de aankondiging op 16 december 2013 van de ontdekking van een nieuwe tapirsoort in Brazilië en Colombia. De ontdekking werd gepubliceerd in het ‘Journal of Mammology’.  Maar, de nieuwe soort is gespot in het uiterste zuiden van Frans Guyana en niet uitgesloten kan worden, dat het dier ook in het zuiden van Suriname leeft, en het zou ook leven in het Boliviaanse Amazone regenwoud. Dat laatste wil de Nederlandse bioloog Vincent Vos, die al jaren in het Amazone regenwoud van Bolivia werkt, in september met een collega gaan onderzoeken.

Tien jaar van onderzoek

Een van de publicisten over de ontdekking is Mario Cozzuol, een paleontoloog, verbonden aan de Federale Universiteit van Minas Gerais in Brazilië, die tien jaar geleden met onderzoek begon naar de nieuwe tapirsoort. Hij vond onder andere schedels van een tapir die er anders uit zagen dan die van andere tapirsoorten. Vervolgens begonnen Cozzuol en collega's genetische materialen en delen van tapirs van lokale jagers van de Karitiana inheemsen te onderzoeken. Langzamerhand werd duidelijk dat ze te maken hadden met een nieuw, nog nooit eerder, beschreven tapirsoort. Overigens is het opmerkelijk, dat in 1912 Theodore Roosevelt, de 26e president van de Verenigde Staten, al jaagde op tapirs en vandaag de dag bevind zich nog steeds een restant van een door hem afgeschoten tapir in het American Museum of Natural History in New York.

De dwerg tapir van Theodore Roosevelt

Hieronder een passage uit het in 1914 gepubliceerde door Roosevelt geschreven boek 'Through the Brazilian Wilderness', hoofdstuk 5, 'Up the River of Tapirs', over een jachtpartij op onder andere tapirs in de omgeving van de Sepotuba Rivier in de staat Mato Grosso in het westen van Brazilië. Drie tapirs worden afgeschoten en volgens lokale inheemsen was een van de dieren een 'aparte soort':

'Camera trap' beelden dwerg tapir (Bron: Cozzuol)

We hung the buck in a tree. The colonel returned, and not long afterward one of the paddlers who had been watching the river called out to us that there was a tapir in the water, a good distance up-stream, and that two of the other boats were after it. We jumped into the canoe and the two paddlers dug their blades in the water as they drove her against the strong current, edging over for the opposite bank. The tapir was coming down-stream at a great rate, only its queer head above water, while the dugouts were closing rapidly on it, the paddlers uttering loud cries. As the tapir turned slightly to one side or the other the long, slightly upturned snout and the strongly pronounced arch of the crest along the head and upper neck gave it a marked and unusual aspect. I could not shoot, for it was directly in line with one of the pursuing dugouts. Suddenly it dived, the snout being slightly curved downward as it did so. There was no trace of it; we gazed eagerly in all directions; the dugout in front came alongside our canoe and the paddlers rested, their paddles ready. Then we made out the tapir clambering up the bank. It had dived at right angles to the course it was following and swum under water to the very edge of the shore, rising under the overhanging tree-branches at a point where a drinking-trail for game led down a break in the bank. The branches partially hid it, and it was in deep shadow, so that it did not offer a very good shot. My bullet went into its body too far back, and the tapir disappeared in the forest at a gallop as if un-hurt, although the bullet really secured it, by making it unwilling to trust to its speed and leave the neighborhood of the water. Three or four of the hounds were by this time swimming the river, leaving the others yelling on the opposite side; and as soon as the swimmers reached the shore they were put on the tapir’s trail and galloped after it, giving tongue. In a couple of minutes we saw the tapir take to the water far up-stream, and after it we went as fast as the paddles could urge us through the water. We were not in time to head it, but fortunately some of the dogs had come down to the river’s edge at the very point where the tapir was about to land, and turned it back. Two or three of the dogs were swimming. We were more than half the breadth of the river away from the tapir, and somewhat down-stream, when it dived. It made an astonishingly long swim beneath the water this time, almost as if it had been a hippopotamus, for it passed completely under our canoe and rose between us and the hither bank. I shot it, the bullet going into its brain, while it was thirty or forty yards from shore. It sank at once.

There was now nothing to do but wait until the body floated. I feared that the strong current would roll it down-stream over the river bed, but my companions assured me that this was not so, and that the body would remain where it was until it rose, which would be in an hour or two. They were right, except as to the time. For over a couple of hours we paddled, or anchored ourselves by clutching branches close to the spot, or else drifted down a mile and paddled up again near the shore, to see if the body had caught anywhere. Then we crossed the river and had lunch at the lovely natural picnic-ground where the buck was hung up. We had very nearly given up the tapir when it suddenly floated only a few rods from where it had sunk. With no little difficulty the big, round black body was hoisted into the canoe, and we all turned our prows down-stream. The skies had been lowering for some time, and now—too late to interfere with the hunt or cause us any annoyance—a heavy downpour of rain came on and beat upon us. Little we cared, as the canoe raced forward, with the tapir and the buck lying in the bottom, and a dry, comfortable camp ahead of us. (...)

(…) The tapir I killed was a big one. I did not wish to kill another, unless, of course, it became advisable to do so for food; whereas I did wish to get some specimens of the big, white-lipped peccary, the “queixa” (pronounced “cashada” ) of the Brazilians, which would make our collection of the big mammals of the Brazilian forests almost complete. The remaining members of the party killed two or three more tapirs. One was a bull, full grown but very much smaller than the animal I had killed. The hunters said that this was a distinct kind. The skull and skin were sent back with the other specimens to the American Museum, where after due examination and comparison its specific identify will be established. (...)

Het nieuwe zoogdier, verscholen voor de wetenschap, maar bekend bij lokale inheemse gemeenschappen, is een van de grootste dieren op het Zuid-Amerikaanse continent, terwijl het toch de kleinst levende tapir is. De nieuwe tapir heeft de naam Tapirus kabomani gekregen, naar de naam voor ‘tapir’ in de lokale Paumari-taal, ‘Arabo kabomani’.

 

De Tapirus kabomani, ofwel de Kabomani tapir, is de vijfde tapirsoort in de wereld en de eerste soort ontdekt sinds 1865. Het is ook het eerste nieuwe zoogdier van de Perissodactyla (tapirs, neushoorns en paarden) dat in honderd jaar tijd is ontdekt. Het is zelfs het grootste landzoogdier dat in decennia is ontdekt: in 1992 ontdekten wetenschappers nog de saola in Vietnam en Cambodja, een regenwoud rundersoort dan ongeveer dezelfde grootte heeft als de nieuwe tapir.

Mogelijk ook in Suriname

De nieuwe tapirsoort leeft in open grasgebieden en bossen in de zuidwestelijke Amazone (de Braziliaanse staten Rondônia en Amazonas) in het Colombiaanse departement Amazonas. Regelmatig wordt op het dier gejaagd door de Karitiana-stam die het dier de naam ‘kleine zwarte tapir’ noemen. Niet uitgesloten wordt, dat het het leefgebied van de dwerg tapir zich uitstrekt tot de Guyana's en Suriname. Het dier is in ieder geval waargenomen in het uiterste zuiden van Frans Guyana.

Map for the known localities of Tapirus kabomani sp. nov. Circle = collected specimens; diamond = DNA inference; triangle = photographs.

De nieuwe soort lijkt het meest of de Braziliaanse of laagland tapir (Tapirus terrestris) – die ook in Suriname leeft -, maar heeft een donkere vacht en is aanzienlijk kleiner. De Braziliaanse tapir kan tot 320 kilo wegen, terwijl de Kabomani tapir rond 110 kilo weegt. Het zal dan ook niet lang duren voordat natuurbeschermers het dier de pygmee- of dwerg tapir gaan noemen.

Nederlandse bioloog Vincent Vos: Tapirus kabomani ook in Bolivia

Toen het bericht over de ontdekking van de nieuwe tapirsoort in december 2013 wereldkundig werd en ook Obsession Magazine er aandacht aan besteedde (de enige Surinaamse nieuwswebsite die aandacht besteedde aan de ontdekking), reageerde onder een artikel op de website van Obsession Magazine, op 15 april dit jaar, de Nederlandse bioloogVincent Vos die al twaalf jaar in de Boliviaanse Amazone werkt. Volgens Vos zou serieus onderzoek in de Amazone tot de ontdekking van tal van nieuwe diersoorten leiden.

De reactie van Vincent op 15 april:

'Ik kom hier in de gemeenschappen ook tal van beschrijvingen van voor de wetenschap onbekende soorten tegen. Ook zijn er veel soorten die inmiddels al door de wetenschap beschreven zijn, maar nog niet voor Bolivia geregistreerd zijn. In een recent artikel in een lokale krant toon ik aan dat de nieuwe tapir ook in Bolivia voorkomt, en noem ik andere mogelijke soorten. Hiermee argumenteer ik voor extra investering in onderzoek om tal van andere soorten te kunnen registreren....voor het te laat is, want de ontbossing gaat zo snel, dat sommige soorten al uitsterven voor ze beschreven kunnen worden: Samen met een Boliviaanse collega hebben we bijvoorbeeld geprobeerd foto's van een knaagdier (waarschijnlijk Myoprocta) te identificeren, maar niemand kent de soort. De bossen waar de foto’s zo’n 30 jaar geleden genomen zijn, hebben inmiddels plaats gemaakt voor landbouw en het is dus mogelijk dat dit de enige en laatste foto's van deze soort zijn.'

Inmiddels is bekend geworden, dat Vincent Vos en zijn collega Huascar Bustillos Cayoja Riberalta komende maand op onderzoek gaan in het regenwoud van de Amazone in Bolivia, op zoek naar de dwerg tapir. Dat onderzoek is mede ingegeven, omdat in de wetenschappelijke gemeenschap niet iedereen nog overtuigd is van het bestaan van de nieuwe tapirsoort. Beide onderzoekers gaan gebruikmaken van moderne wetenschappelijke methoden en kennis van lokale inheemse gemeenschappen om bewijzen te vinden voor het bestaan van de dwerg tapir in Bolivia.

Honderd procent zeker

In een reactie vandaag, donderdag 21 augustus 2014, laat Vos weten: 'Wat betreft de kans hier in Bolivia de tapir tegen te komen: 100%... Foto's die ik nog had sinds 2003 zijn inmiddels geidentificeerd als T. kabomani en er is hier bijna geen campesino te vinden die niet weet van twee verschillende tapirsoorten. Maar goed, de verspreiding is vooralsnog een raadsel. Marc van Roosmalen.... 

(Red.: Bekende Nederlandse primatoloog en kenner van het Amazonegebied – Van Roosmalen schreef in mei 2002 al over zijn ontdekking van een zware dwerg tapir (Tapirus pygmaeus) op de website www.amazonnewspecies.com. Het dier werd in het Portugees 'anta-anã’ genoemd en ook ‘pretinho’, door lokale jagers en Amerindianen in het Rio Aripuanã basin, in de staat Amazonas, en in Rondônia, in het zuidwesten van Brazilie. Van Roosmalen beschreef de nieuwe diersoort en plaatste ook een foto van een schedel die hij van lokale jagers had gekregen en een artistieke reconstructie van een volwassen dier. Door problemen met de Braziliaanse autoriteiten werd de website in juli 2002 offline gehaald en begin 2003 werd zijn verblijf en opvanglocatie voor wild in Manaus door de overheid binnen gevallen en werd zijn gehele collectie biologische materialen in beslag genomen en verbrand. Maar, niet de tapirschedel, die in het bezit bleef van jagers uit het dorp Tucunaré, gelegen op de linkeroever van de Rio Aripuanã.) 

 

....dacht dat hij alleen in het zuidwesten van Brazilie voor zou komen. Cozzuol en collega's hebben data uit het grensgebied met Colombia. De Amerikaanse president Teddy Roosevelt had in 1912 een specimen uit Oost-Brazilie naar de VS gestuurd (nu nog te zien in het 'American Museum of Natural History in New York) en er zijën nieuwe gegevens dat de soort ook al in Venezuela gevonden is... en zelfs mogelijk in westerse dierentuinen wordt gehouden!'

'Ik heb het idee dat het een soort is die vooral in terra firme Amazonewoud voorkomt. Hier in Bolivia lijkt zijn gebied dus tot het noorden beperkt te zijn, alhoewel er ook de mogelijkheid bestaat dat hij in Santa Cruz zou kunnen bestaan. Ik heb het idee dat de bossen van Zuid-Colombia vergelijkbaar zijn met die van Suriname (maar ben geen expert) en denk dus dat het mogelijk is dat hij ook daar ooit gevonden zal worden.' 

'Ik denk dat ik een aantal schedels moet kunnen vinden'

Volgens Vos zijn er vandaag de dag inderdaad nog steeds biologen, die ondanks alle DNA-analyses et cetera van Cozzuol, de nieuwe soort nog niet als dusdanig erkennen. 'Ik denk dat het een kwestie van tijd is dat zij overtuigd kunnen worden, maar het toont aan dat binnen de biologie (en wetenschap in het algemeen) je in werkelijkheid nooit bewijs hebt: je kunt een hypothese onderbouwen, en die kan algemeen aangenomen worden als je methodes overtuigend genoeg zijn... maar zo gauw er een ander is die op overtuigende manier jouw hypothese weerlegt, is het weer met het 'bewijs' gedaan. Ik denk dat ik een aantal schedels moet kunnen vinden die dezelfde karakteristieken hebben als degene die door Cozzuol gevonden zijn, en daarnaast wil ik vooral aantonen dat de verschillende indianenstammen in de omgeving de soort kennen en onafhankelijk van elkaar dezelfde eigenschappen noemen. Dat is een 'bewijs' dat er werkelijk verschillende tapirs bestaan... alhoewel niet noodzakelijkerwijze verschillende soorten (het zouden variëteiten kunnen zijn).'

'Topje van de ijsberg'

Vos: 'Hoe dan ook, ik ben er honderd procent zeker van dat er in Suriname nog een hoop nieuwe soorten gevonden kunnen worden. We hebben het hier over een groot zoogdier dat over het hoofd is gezien. Kleinere zoogdieren, reptielen en amfibieën zijn nog veel minder onderzocht. Als ik de lokale bewoners hier in Bolivia mag geloven - en dat doe ik - bestaan er op zijn minst drie soorten agouties, een zoetwaterdolfijn en een apensoort die nog niet voor Bolivia, maar wel voor Brazilië, beschreven zijn. En dat is het topje van de ijsberg.'

Noot:
Dit artikel is vandaag, donderdag 21 augustus 2014, ook - in verkorte versie - gepubliceerd op de website van het Nederlands/Surinaamse Obsession Magazine.

Weerswaarschuwing Meteorologische Dienst Suriname bereikt niet de media en dus ook bevolking niet

Zware regenval en windstoten verrassen burgers iedere keer weer

Het wachten is op betere publieke informatievoorziening vanuit Meteodienst

19-08-2014 Door: Paul Kraaijer (Obsession Magazine)

Paramaribo - Delen van in ieder geval Paramaribo werden in de loop van de middag tot het begin van de avond, dinsdag 19 augustus 2014, getroffen door langdurige zware regenval, onweer en nu en dan rukwinden. Natuurlijk leverde de zware wateroverlast hier en daar de nodige problemen op. De Meteorologische Dienst blijkt op haar website voor vandaag deze weerswaarschuwing te hebben geplaatst:

Waarschuwing 19 augustus 2014: in de late middag en avond zware onweersbuien met sterke windstoten (40 – 70 km/u) op sommige plaatsen.

De waarschuwing zal echter door zeer weinigen gelezen zijn, simpelweg omdat je als burger niet dagelijks de website van de Meteorologische Dienst bezoekt en zeker niet in een periode dat niet veel regen en zeker geen zware buien te verwachten zijn.

De doorsnee burger kijkt naar buiten, naar de lucht, ziet een zonnetje en hier en daar wat wolken, maar verwacht en weet niet dat dat beeld binnen korte tijd kan omslaan in donkere bewolking, een opstekende wind en eerste regendruppels die snel overgaan in een zware bui met onweer en zware windstoten.

De Meteorologische Dienst zou serieus moeten overwegen om dergelijke weerswaarschuwingen meteen te delen met alle lokale media, dat wil zeggen met de redacties van nieuwswebsites en van websites van kranten en met radio- en televisiezenders. Alleen door dat te doen kunnen veel burgers op tijd worden gewaarschuwd voor naderend extreem weer en eventuele voorzorgsmaatregelen treffen.

Uit onderstaande weerkaart wordt zichtbaar, dat zich vandaag grote regengebieden vlak voor de Surinaamse kust bevonden:

(Bron kaart: Curaçao Chronicle)

Algemeen Surinaams Persbureau gewoon een nieuwswebsite

Na ruim half jaar ASP: 

ASP kan zich nauwelijks persbureau noemen: amper eigen artikelen

17-08-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Het Algemeen Surinaams Persbureau, ASP, is door de mand gevallen als persbureau. Het bureau zag in de eerste week van januari van dit jaar officieel het levenslicht. Toen, 5 januari, verscheen op dit blog al een artikel, waarin de vraag werd gesteld hoe serieus dit persbureau genomen zou moeten worden en hoe onafhankelijk en objectief het zou zijn.

Een enthousiaste start met media-offensief

Initiatiefneemster Seshma Bissessar beschikt niet echt over een gedegen basis om een gerespecteerd persbureau op te kunnen starten. 'Maar, ze verdient het voordeel van de twijfel en de toekomst zal leren of het ASP stand weet te houden in het kleine, van relaties en ons-kent-ons aan elkaar hangend, eng Surinaams journalistiek wereldje waar ego's veelal belangrijker lijken dat de journalistieke kwaliteit van geproduceerde artikelen', zo schreef ik begin dit jaar.

Het ASP beweerde vooral nieuws uit de districten te willen brengen. Volgens het persbureau, bij de officiële start, worden de districten nogal eens door de reguliere media en dus door journalisten vergeten. 'Maar, is dat werkelijk zo? Met grote regelmaat zijn berichten in kranten te vinden uit districten als Saramacca, Brokopondo, Nickerie, Coronie, Sipaliwini en Commewijne. Kennelijk leest Bissessar de verschijnende kranten en nieuwswebsites niet goed.'

'Het ASP verdient een kans', schreef ik in januari dit jaar. 'Maar, de redactie zal toch binnenkort met verrassend, onthullend en primeurnieuws moeten komen. Nu is dat zeker nog niet het geval. Kinderziekten. Natuurlijk. Het bureau verdient een aanlooptijd. Maar, laat zij in die aanlooptijd een eindredacteur aannemen die te plaatsen artikelen tegen het licht van een woordenboek en van de Nederlandse grammatica houdt. Artikelen bevatten immers te veel taalfouten en van een serieus persbureau wordt dat niet verwacht. Maar, hoe serieus is het ASP?.....Vooralsnog lijkt de website http://www.asp.sr/2014/08/ in ieder geval op een gewone nieuwswebsite....'

ASP neemt artikelen over uit lokale en Nederlandse media

Een blik op de door persbureau op de eigen website geplaatste berichten laat een triest beeld zien, een beeld zonder eigen nieuwsberichten en dat zou je toch van een persbureau moeten verwachten, eigen artikelen. Maar, nee hoor, de meeste Suriname nieuwsartikelen van het ASP blijken te worden overgenomen uit lokale media als het Dagblad Suriname en de Ware Tijd en van de website van het Korps Politie Suriname. Daarnaast plaatst het ASP veel buitenlandse berichten en die blijken vooral afkomstig te zijn van de websites van de Nederlandse omroep NOS en de Nederlandse krant de Telegraaf. Een vrij beperkte kijk dus op het wereldse nieuws.

Een weekje ASP-berichten laat een teleurstellend beeld zien, vooral gelet op het aantal lokale, Surinaamse, nieuwsartikelen:

11 augustus: 7 buitenlandse berichten en 6 lokale nieuwsartikelen

12 augustus: slechts 6 van de artikelen zijn Surinaams nieuws, overige artikelen zijn buitenlandse berichten

13 augustus: 1 buitenlands artikel 'Per auto naar Mount Everest' (hoe interessant....)

14 augustus: 8 buitenlandse artikelen en 8 lokale berichten

15 augustus: 4 lokale berichten en 6 buitenlandse berichten

16 augustus: 1 buitenlands bericht 'Vrouw smokkelt coke in borsten'

17 augustus 15.10 uur: nog geen enkel artikel te zien ('Niets gevonden voor deze dag' meldt de 

website.)

ASP tussen de echte persagentschappen

Een stille dood aan het sterven

….. geen enkel eigen nieuwsbericht. Het ASP lijkt bezig een stille dood te sterven. De afgelopen periode zijn nauwelijks tot geen eigen ASP-artikelen verschenen en dus gepubliceerd op lokale nieuwswebsites of in lokale kranten.

Persbureau? Neen, het ASP is een gewone nieuwswebsite waarop een onduidelijke selectie van lokaal en internationaal nieuws uit lokale en internationale media te vinden is.

Het definitieve failliet van de 'Surinaamse' Journalistenprijs

(Bron foto: Parbonieuws.com)

Prijs ook toegankelijk voor Nederlandse en Belgische journalisten

Tijd voor investeringen in kwaliteit lokaal journaille

Ter overweging: buitenlandse journalisten uitsluiten van deelname?

16-08-2014 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Het definitieve failliet van de Surinaamse Journalistenprijs lijkt zich gisteren te hebben aangediend in Hotel Krasnapolsky in het centrum van Paramaribo. Dat was de locatie voor de uitreiking van deze prijs door de organisatie, de Stichting ter Bevordering van de Journalistiek in Suriname (SBJS). De zesde editie. Drie prijzen. Een Belg en twee Surinamers. Twee categorieën, van de drie. Slechts twintig inzendingen. Hoe representatief is de Journalistenprijs voor het Surinaamse journaille, vooral gelet op het feit dat ook buitenlanders producties mogen inzenden en vervolgens ook nog eens in de prijzen vallen? Is er nog sprake van een echte Surinaamse prijs? 

De Belgische freelance-journalist Pieter van Maele, die werkt voor een aantal Nederlandse en Belgische media en voor het Nederlands-Surinaamse maandblad Parbode, is een van de drie ‘Surinaamse’ journalisten die gisteravond de Journalistenprijs 2014 in ontvangst mocht nemen. Hij kreeg de prijs voor zijn boeiend artikel 'Met een jachtgeweer door beschermd natuurgebied' in Parbode.

De twee andere gelukkigen zijn journalist Ivan Cairo van de Ware Tijd met het artikel ‘Justitieel onderzoek naar mogelijke grondfraude Jogi’ en Kevin Headly (ATV) met de productie ‘Bestaat ware liefde?’. Het was overigens de eerste keer dat ook een televisieproductie in de prijzen kon vallen. Ze ontvingen elk een 'award' en een bedrag van Srd 3.500.

Dit jaar heeft de SBJS ervoor gekozen om per categorie prijzen uit te reiken. Dus geen eerste en tweede en derde prijs zoals in de afgelopen jaren het geval was geweest. De beste productie van elke categorie kwam in aanmerking voor een prijs. Die categorieën zijn printmedia ofwel schrijvende pers, radio en tv. Bij printmedia wordt bij iedere prijsuitreiking geen onderscheid gemaakt tussen nieuwsartikelen en artikelen voor bijvoorbeeld magazines of (internet) weblogs.

Truideman bij de prijsuitreiking in 2011

SBJS: Radio-inzendingen te slecht.....

De organisatie moest gisteren bekendmaken dat de categorie 'radio' buiten de prijzen was gevallen. Volgens juryvoorzitter Desi Truideman, oud-journalist bij en -hoofdredacteur van de Ware Tijd, voldeden de ingezonden radioproducties 'niet aan de gestelde criteria'. Er werd beoordeeld op originaliteit, vormgeving en aankleding van de inzendingen.
Welke radiomedewerk(st)ers een productie hadden ingezonden en hoeveel is onbekend.
Overigens liet Truideman ook nog even fijntjes weten, het te betreuren dat niemand aandacht heeft geschonken aan 240 jaar herdenking van de journalistiek in Suriname op 10 augustus. 24 Jaar journalistiek in Suriname? Wie heeft er iets van gemerkt? Geen journalist blijkt dit te hebben geweten. Maar, na 240 jaar zou je toch zo langzamerhand wel een kwalitatief uitstekende journalistiek mogen verwachten in Suriname en een gedegen school voor journalistiek....

Was het artikel van Van Maele of van Cairo het beste in de categorie 'printmedia'?

Of met het uitvallen van de categorie 'radio' nu twee printmedia-artikelen in de prijzen konden vallen wordt uit de berichtgeving vanochtend in diverse media niet duidelijk. Kortom, was Van Maele nummer één in de categorie printmedia en Cairo de nummer twee? Waarom twee prijzen in die categorie? Onderscheid tussen een nieuwsartikel (krant) of een artikel in een magazine of op een internetblog wordt niet gemaakt, terwijl dat toch uiteenlopende vormen van journalistiek zijn. Daar zou door de organisatie onderscheid in gemaakt moeten worden.

Overigens wordt met geen woord gerept in artikelen over de prijsuitreiking in de diverse media over de argumenten waarom de artikelen van beide heren de Journalistenprijs 2014 in de wacht konden slepen.

Op stage bij krant, radio- of tvzender in Nederland is aan te raden

Jane Kolf-Bergraaf, voorzitter van de SBJS, zei voor de zoveelste keer, dat er moet worden gewerkt aan scholing van de journalisten om de kwaliteit van radioproducties op te krikken. 'Het is nou eenmaal zo, dat journalisten een brede algemene ontwikkeling moeten hebben. Deze keer heeft de categorie printmedia hele kwalitatieve stukken ingezonden. Daarover mag ik wel heel trots zijn.’ Maar, niemand krijgt inzage in alle ingezonden stukken. Dus, niemand weet feitelijk hoe het werkelijk is gesteld met de kwalitatieve inhoud van de inzendingen.

En zou het niet beter zijn als de stichting van Jane Kolf-Bergraaf eens zou gaan pleiten en zich zou gaan inzetten voor en het initiatief zou gaan nemen voor de komst van een echte journalistieke opleiding in Suriname? De cursusjes die nu worden verzorgd zetten geen journalistieke zoden aan de dijk en leveren zeker geen kwalitatief goede journalisten af. Het zou aan te raden zijn om cursisten op stage te sturen voor een paar maanden bij een landelijke- of regionale krant of tv- of radiozender in Nederland.
Nu is het nog steeds de omgekeerde wereld: bij Surinaamse media zijn vaak Nederlandse stagiaires journalistiek te vinden.....alsof je hier iets van dat vak kunt leren... Neen, maar het is natuurlijk altijd leuk om een paar maanden in de tropen te vertoeven, genieten van het uitgaansleven en 'avontuurlijke' uitstapjes te maken naar bijvoorbeeld watervallen ergens in het binnenland of naar de grote zeeschildpadden op de stranden van met name Galibi, in het oosten van het land.

Bedroevend laag aantal inzendingen

Een Journalistenprijs om de twee jaar uitreiken is leuk hoor, maar bij iedere prijsuitreiking blijkt weer hoe bedroevend laag het aantal inzendingen is en de prijs draagt absoluut en op geen enkele wijze bij aan welke verbetering van de inhoudelijke kwaliteit van het lokale journaille dan ook. Alleen het ego van de winnaars wordt gestreeld en de beurs een beetje gevuld.

De winnaars zeiden gisteravond verrast te zijn in de prijzen te zijn gevallen. Maar, hoe verrast kun je zijn als een Van Maele of Cairo, gelet op de prijsuitreikingen en de winnaars de afgelopen jaren.

‘Deze competitie is zeker een stimulans om te werken aan je journalistieke kwaliteiten’, reageerde de Belg Van Maele die gisteren als enige op het podium stond met daadwerkelijk journalistieke ervaring, een goed gevulde journalistieke bagage en goede journalistiek inhoudelijke kwaliteiten. Iemand die ieder jaar de Journalistenprijs zou verdienen, als Belg, werkend in Suriname.

Ruimte om producten meer diepgang te geven?

Cairo opperde, dat journalisten wel de ruimte moeten krijgen om hun producten meer diepgang te geven. Tja, die zogenoemde diepgang, als hij doelt op onderzoeksjournalistiek, is nog steeds niet te vinden in de Surinaamse journalistiek. Maar, dat ligt aan het journaille zelf.
Wil je werkelijk ruimte hebben voor diepgang in een artikel, zorg dan eens dat je die diepgang krijgt.

Het Surinaamse journaille is over het algemeen lui, passief en kennelijk te beroerd of bevreesd om eens hun stem duidelijk te laten horen bij directies en hoofdredacties van kranten. Dat geldt zeker en vooral ook voor de stem van de journalistiek, althans voor een deel ervan, de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ). Wanneer hebben journalisten voor het laatst hun werk korte tijd neergelegd of een andere vorm van actie gevoerd om bijvoorbeeld een beter salaris af te dwingen of om de mogelijkheid af te dwingen zichzelf te scholen op kosten van de werkgever? Neen, de Surinaamse journalist lijkt over het algemeen tevreden te zijn met zijn of haar 'lot'. Lekker stukjes schrijven als ware het het schrijven van opstellen op de basisschool.

Van Maele niet de eerste prijs winnende niet-Surinaamse journalist
Van Maele is trouwens niet de eerste niet-Surinaamse journalist die de Journalistenprijs in ontvangst mocht nemen. Het blad Parbode won in 2012 prijzen: de Nederlander Tom van Moll werd winnaar met zijn artikel 'Fort Boeke blijft ongrijpbaar', dat in februari verscheen in het blad en Armand Snijders (huidige hoofdredacteur en ook Nederlander) greep de derde prijs voor zijn artikel 'Mediator Ramkissoon bouwt puinhoop' dat in de Parbode van maart 2012 verscheen. Snijders had de prijs, samen met Romie Raaphorst, ook al in 2010 gewonnen met het artikel 'Tante, bloedt mijn poenie?'  over kindermisbruik.

Overweging: Nederlandse (en Belgische) journalisten van deelname uitsluiten

Het zou voor de organisatie van de Journalistenprijs overigens te overwegen zijn om bij de volgende versie, in 2016, te besluiten inzendingen alleen toegankelijk te maken voor Surinaamse mediawerk(st)ers. Door daartoe over te gaan, kan echt inzichtelijk worden hoe het is gesteld met de inhoudelijke kwaliteiten van het lokale, Surinaamse, journaille.

Veelal zijn Nederlandse, en een enkele verdwaalde Belg, journalisten die in Suriname werkzaam zijn, in hun vak in Nederland opgeleid en hebben zij daar ook werkervaring opgedaan. De kwaliteit van de journalistiek in Nederland en het werkethos onder Nederlandse journalisten zijn toch beter dan die in Suriname. Nederlandse (en Belgische) journalisten de mogelijkheid verschaffen ook deel te nemen aan de Journalistenprijs is naar hun Surinaamse collega's toe niet echt 'sportief'....

De lange adem van een Chinese prefab woningbouwfabriek in aanbouw in Suriname

Prefab modelwoning

Bouw fabriek al eind 2012 aangekondigd

Gegoochel met productiecijfers

12-08-2014 Door: © Paul Kraaijer

Paramaribo – In Suriname zijn zaterdag 9 augustus 2014 in het dorp Onverwacht, niet ver van de nationale luchthaven Johan Adolf Pengel, vier model prefabwoningen voor het publiek geopend, gebouwd door het Chinese bedrijf Broad Homes Industrial Co. Ltd., gevestigd te Changsha, hoofdstad van de provincie Hunan. Tijdens een officiële aangelegenheid werden de sleutels van de woningen door de Chinese ambassadeur in Suriname, Yang Zigang, overhandigd aan minister Jim Hok van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen die president Desi Bouterse verving.

De bedoeling is dat het bedrijf een eigen Surinaamse fabriek opzet waar de diverse elementen van prefabwoningen geproduceerd moeten gaan worden. 'De fabriek zal 2.800 woningen per jaar produceren. Hiermee wordt invulling gegeven aan de belofte van president Bouterse om elk gezin in Suriname te voorzien van een woning op kwalitatief hoog niveau', zei Etienne Boerenveen van de overheidswerkgroep Herstructurering Huisvestingssector, aldus berichtte de nieuwswebsite Starnieuws.

'Suriname en China hebben een goede samenwerking om de levensstandaard van de Surinaamse samenleving te verhogen. De fabriek is hiervan het bewijs', sprak de Chinese ambassadeur.

Hoeveel prefabwoningen jaarlijks: 2.800 of ruim 20.000??

Maar, de fabriek te Smalkalden, aan de Surinamerivier, in het district Para, is nog niet klaar. In de eerste week van februari van dit jaar werd bekendgemaakt, dat onderdelen van de fabriek uit China binnen drie weken zouden arriveren en dat die fabriek in staat zou zijn per maand 1.500 tot 2.000 woningen af te leveren en ruim 20.000 op jaarbasis. Dat werd bekendgemaakt door Bouterse en Boerenveen bij de overhandiging van sleutels aan de bewoners van nieuwe woningen in het district Wanica. Maar, dat waren toch heel andere cijfers dan het afgelopen weekeinde genoemde aantal van 2.800 woningen per jaar....

En de cijfers blijven veranderen. Immers, Anwar Hassankhan, directeur van Openbare Werken, zegt dinsdag 12 augustus, in de Ware Tijd dat per maand tussen de 2.000 en 2.500 'bouwpakketten' zullen worden geproduceerd en dat de verwachting is dat het bedrijf begin 2015 met de productie kan beginnen. Overigens zal ook veel door het Chinese bedrijf geëxporteerd gaan worden naar andere landen op het continent en naar landen in het Caribisch gebied.

Bij het ministerie van Buitenlandse Zaken werden gisteren, maandag 11 augustus, enkele intentieverklaringen met de Chinese provincie Hunan getekend, waaronder een document voor het opzetten van de prefab-woningfabriek. Het was de zoveelste ondertekening van een gezamenlijk document en de zoveelste officiële aangelegenheid tussen Suriname en China inzake de bouw van een prefab woningfabriek in het district Para.

Komst bedrijf al sinds eind 2012 aangekondigd

De komst van een Chinese prefab woningbouwfabriek in Para wordt overigens al sinds medio november 2012 aangekondigd. Toen werd in het district Nickerie, op 25 november, door de Surinaamse regering een zogenoemde raamovereenkomst getekend met China – ruim veertig Chinezen waren, in gezelschap van toenmalig ambassadeur Yuan Nansheng, naar Nickerie afgereisd – waarin onder andere was opgenomen een project voor de bouw van prefabwoningen, waartoe China ondersteuning zou verlenen voor de bouw van een fabriek voor woningbouw.

Die fabriek zou jaarlijks een miljoen vierkante meter betonnen panelen produceren. Maar, meteen werd ook bekendgemaakt, dat het opzetten van die fabriek enige tijd in beslag zou gaan nemen en dat de Chinezen zouden beginnen met de verscheping van 150 geprefabriceerde woningen, als pilot project, in containers naar Suriname terwijl de fabriek zou worden gebouwd.

Maar, na de 25e november 2012 werd het stil rond de plannen voor de komst van een Chinese prefab woningbouwfabriek in Suriname. Het was de toenmalig minister van Openbare Werken, Ramon Abrahams, die eind februari 2013 via de lokale krant de Ware Tijd liet weten dat 'de grote fabriek voor prefabwoningen van een van de grootste bedrijven uit China eind juli, begin augustus' opgezet zou worden. ‘Ze hebben ongeveer zes maanden de tijd om de zaak op te zetten. Het is de bedoeling dat tegen eind 2013 de eerste woningen eruit rollen’, beweerde de partijgenoot (NDP, Nationale Democratische Partij) van president Bouterse. Abrahams zat er dus behoorlijk naast met zijn opmerkingen, immers, inmiddels is bekend, dat de fabriek naar verwachting pas begin 2015 met productie begint....ruim een jaar later dus. De naam van het Chinese bedrijf werd nog niet openbaar gemaakt.

Vier maanden later werd dan eindelijk de naam van het Chinese bedrijf Broad Homes Industrial Co. Ltd. openbaar gemaakt. Het bedrijf in de Chinese stad Changsha werd in juni 2013 bezocht door een delegatie van ruim vijfentwintig Surinaamse ondernemers en president Bouterse.

‘Het is een zeer modern, robot bestuurd en bijzonder accuraat bedrijf waarin tientallen betonnen muren per uur, inclusief hyper moderne isolatie, worden klaargemaakt’, zei Ferdinand Welzijn, voorzitter van de Vereniging Surinaams Bedrijfsleven en Suriname Business Forum en lid van de delegatie. Het zou verder gaan om betonnen muren die volgens internationale standaarden bestand zijn tegen stormen en harde winden. Met deze panelen kan met behulp van een simpele hijskraan binnen twee tot zes weken een woning sleutelklaar afgebouwd zijn.

Wachten maar.....

Inmiddels is het augustus 2014. De fabriek staat nog niet overeind, slechts vier model prefabwoningen zijn neergezet te Onverwacht en nu is de verwachting dat de fabriek pas begin 2015 met de productie van prefabwoningen kan beginnen. Het verleden leert echter, nooit af te gaan op allerlei voorspellingen geuit door regeringsvertegenwoordigers. In het geval van de bouw van de Chinese prefab woningbouwfabriek zijn sinds eind 2012 veel onduidelijkheden verspreid, zowel wat betreft het moment waarop die fabriek zou starten met de productie als wat betreft het aantal maandelijks geproduceerde woningen.

Suriname kan nu wachten tot begin volgend jaar. De komende maanden zullen ongetwijfeld weer de nodige berichten over de fabriek verschijnen met waarschijnlijk weer andere informatie zoals over de aantallen maandelijks te produceren prefabwoningen. Overigens is de afgelopen jaren nooit gerept over het aantal Surinamers, dat mogelijk aan het werk kan in de op te zetten Chinese fabriek. Ook wat dat betreft is er dus nog de nodige onduidelijkheid. Suriname raakt eraan gewend..... onduidelijkheden en gegoochel met cijfers, mede veroorzaakt door oppervlakkige journalistiek ofwel oppervlakkige en kritiekloze berichtgeving.

Natuurlijk is het Chinese bedrijf in Changsha om een reactie gevraagd op de gang van zaken in Suriname en dan met name te Smalkalden, maar die reactie is uitgebleven.