Geen overheidsbeleid om goudzoekers over te laten stappen op milieuvriendelijke goudwinning

De falende Commissie Ordening Goudsector en het lekkende Brownsberg Natuurpark

Ontbreken van gericht beleid basis van vernietiging unieke biodiversiteit door goudzoekers

23-08-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Het ontbreekt in Suriname in grote mate aan de wil en inspanning bij de nationale overheid om kleinschalige goudzoekers in het achterland, ook wel porknokkers of (Braziliaanse) garimpeiros genoemd, (financiële) middelen te bieden, waardoor zij over zouden kunnen stappen op milieuvriendelijke winningsmethoden. 

Loze toezeggingen

Was het niet Gerold Dompig, de voorzitter van het Managementteam van de presidentiële Commissie Ordening Goudsector, die in november 2011 verkondigde, dat er een fonds in het leven geroepen zou worden voor goudzoekers?! Een fonds waarop goudzoekers een beroep zouden kunnen doen voor financiële ondersteuning bij de aanschaf van milieuvriendelijke goudwinningsapparatuur.

Dompig zei op 6 november 2011 op de nieuwswebsite Starnieuws dat er een investeringsfonds moet komen, om kleinschalige goudzoekers te voorzien van een financiering. ‘Er zijn nog wat haken en ogen hieraan. Wat doe je als de mijnbouwer failliet gaat of de lening niet kan betalen? Dit alles moet nog uitgewerkt worden en volgend jaar wordt het gepresenteerd’, sprak Dompig.

Dat fonds is er nog steeds niet.

De goudzoekers beweren niet het geld te hebben om over te stappen op ‘groene’ winningsmethoden. Maar, wat ongetwijfeld ook meespeelt is een stukje traditie, gewoonte. De goudzoekers weten niet beter: goud winnen doe je nu eenmaal met kwik.....

En, wat is de stand van zaken rond de zogenoemde ‘school of mining’? Een opleidingsinstituut waar goudzoekers geleerd wordt hoe zij milieuvriendelijk goud kunnen winnen? Drie scholen zouden worden opgezet: in Snesi Kondre, Brokopondo centrum en Sarakreek. 

‘De 'school of mining' te Snesi Kondre kan beginnen. Er is financiering hiervoor. 244.440 Amerikaanse dollar is beschikbaar voor het opzetten van de ‘School of Mining and Mineral Processing’ (SMMP) te Snesi Kondre. De stichting Suriname Environmental en Mining Foundation (Semif) heeft een overeenkomst hiertoe getekend. Het financieringsbedrag heeft een looptijd van elf maanden voor de uitvoering van het project.’ Dit berichtte Starnieuws 21 november 2011. Na 21 november werd het stil.

Kwik lijkt, net als goudpontons, te worden gedoogd door regering

Daarnaast was het dezelfde Dompig die in 2012 verkondigde, met veel bravoure, dat met ingang van januari 2013 kwik zou zijn uitgebannen van de Surinaamse goudvelden....Een onzinnige aankondiging. Iedereen weet dat de grenzen van het land zo lek zijn als een mandje en dat kwik ongemerkt vanuit buurlanden als Guyana het land in wordt gesmokkeld. Nu en dan wordt er wat bij Burnside, in het district Coronie, bij toeval onderschept.

Porknokkers en garimpeiros maken nog steeds op grote schaal gebruik van kwik (worden in geen enkel opzicht vanuit Paramaribo gestimuleerd en gemotiveerd om over te stappen op milieuvriendelijke winningsmethoden enn –apparatuur) en verontreinigen daardoor het water in de kreken en rivieren en schaden de gezondheid van de inheemsen en marrons in het binnenland die van dat water dagelijks gebruikmaken. Denk aan de bewoners van Apetina en Anapaike (Wayana’s) bij de Lawarivier, bij wie een aantal jaren geleden onderzoek is gedaan naar de aanwezigheid van kwik in hun lichaam, haren:

Geen enkele controle op kwikgebruik door goudzoekers binnenland
De regering neemt echter nog steeds geen 'stevige' maatregelen om het gebruik van kwik uit te bannen. Er wordt op het gebruik ervan niet tot nauwelijks structureel gecontroleerd door agenten en/of militairen ofwel door de gewapende machten. Misschien zou dat eens overwogen moeten worden, om bijvoorbeeld eens per maand ergens in het achterland onaangekondigd goudvelden te bezoeken en te controleren op onder andere het gebruik van kwik, maar ook op de aanwezigheid van kinderen en andere zaken die eigenlijk niet door de beugel kunnen.

Naar mijn kennis is er nog nooit welke hoeveelheid kwik dan ook in een goudveld in beslag genomen.

Naar mijn kennis is er nog nooit een goudzoeker in het binnenland gearresteerd voor het gebruik van kwik, het illegaal goud winnen of voor het schade toebrengen aan de biodiversiteit.

Met pronken alleen creëer je geen 'groene' goudwinning

Blijft de regering een dergelijk afwachtend, ongeïnteresseerd en gemakzuchtig beleid voeren, dan zullen goudzoekers kwik blijven gebruiken en de biodiversiteit, waar Suriname internationaal op allerlei fora en congressen zo graag mee loopt te pronken, blijven beschadigen en zelfs vernietigen, zoals het geval is in het 'beschermde' Brownsberg Natuurpark.

Goudponton op stuwmeer (Bron foto: Ronny Asabina)

Pontons of skalians

Overigens zijn er naast de goudwinningsactiviteiten op het land, ook nog eens activiteiten op rivieren en op het Afobaka stuwmeer (Brokopondo stuwmeer of W.J. van Blommesteinmeer) te bespeuren. Daar varen grote goudwinningsfabrieken, zogenoemde pontons of skalians, die veel schade toebrengen aan het aquatisch leven. Dit soort goudwinning wordt door de regering toegestaan, gedoogd, op de rivieren. Maar, de wet staat goudwinning in open wateren simpelweg niet toe! De regering legt dus eigen wetgeving terzijde.

Nu en dan wordt er eentje van het stuwmeer verwijderd - wanneer er lokale bewoners over klagen of wanneer het kritisch lid van De Nationale Assemblee (het Surinaamse parlement), Ronny Asabina (van de BEP, Broederschap en Eenheid in de Politiek), weer eens aan de bel trekt, maar binnen de kortste keren is daar weer een skalian te zien. Ook hieruit blijkt het afwachtende beleid van de regering.

Lichtpuntjes

Natuurlijk, er is wat aan ordening gedaan: concessiehouders en goudzoekers zijn/worden geregistreerd, gebieden zijn in kaart gebracht, nu en dan worden groepen illegale goudzoekers her en der verwijderd en recent krijgen illegale goudzoekers als een soort cadeau - in plaats van ze te beboeten voor hun illegaal handelen - een eigen legaal goudwinningsgebied toegewezen...., maar van echt beleid kan niet worden gesproken.

20.000 Goudzoekers geregistreerd, maar slechts 100 pasjes verstrekt?!

De Commissie Ordening Goudsector maakte op 7 februari 2013 bekend dat 20.000 goudzoekers waren geregistreerd, maar dat het verstrekken van pasjes aan de goudzoekers om toegang te kunnen verkrijgen tot aangewezen gebieden door de commissie, stroef verliep. Er moet dan ook SRD 700 voor een pasje worden betaald door lokale goudzoekers. Buitenlanders moeten duizend Surinaamse dollar meer neertellen voor zo’n pasje. Slechts honderd personen beschikten op 7 februari 2013 over een pasje. Sindsdien is er geen enkele informatie maar door de commissie verstrekt over de gang van zaken rond de pasjes, hoeveel goudzoekers inmiddels een dergelijk pasje hebben, of er al belasting wordt afgedragen door geregistreerde goudzoekers, et cetera.

Gebrek aan communicatie en informatieverstrekking

Een groot manco van de Commissie Ordening Goudsector is het nauwelijks tot niet informeren van de bevolking, van de samenleving en het niet kunnen omgaan met kritiek.

De commissie heeft wat dat betreft sinds haar aantreden in december 2010 dramatisch gefaald. Rapporten zijn, naar mijn weten, niet verschenen en zeker niet gepubliceerd. Er is geen eigen website van de commissie en de pagina die de commissie heeft via de regeringswebsite is niet actueel. Klik het onderwerp ‘Agenda’ aan en dit is de, gedateerde, informatie die tevoorschijn komt:

De ordening goudsector heeft divere activiteiten en werkzaamheden. Op dit moment staat gepland :

Registratie van goudopkopers

vanaf woensdag 6 juli 2011 (ongoing)
maandag - vrijdag tussen 8.00 en 15.00 uur
Hoofkantoor: Mr. J. Lachmonstraat 181, Paramaribo

Dat de commissie moeite heeft met kritische geluiden over haar eigen functioneren werd begin augustus duidelijk pijnlijk duidelijk. In het weekeinde van 4 en 5 augustus 2013 hield de commissie een zogenoemde krutu (dorpsvergadering) te Brokopondo om bewoners van een aantal dorpen, waaronder Nieuw Koffiekamp, te informeren over het hoe en waarom van de verwijdering op 17 juli van een groep illegale goudzoekers van Nieuw Koffiekamp uit het concessiegebied van IAmGold. (Een krutu die de commissie overigens beter vòòr de actie van 17 juli had kunnen houden.) Voor deze bijeenkomst waren ook Assembleeleden en districtsraads- en ressotraadsleden uitgenodigd. Maar, Gerold Dompig had verzuimd om het parlementslid Asabina te uitnodigen, zo berichtte het Dagblad Suriname op 7 augustus. Asabina is een kritisch politicus, met kennis van zaken en objectief, afkomstig uit het gebied (Marshallkreek), die met regelmaat de commissie kritisch heeft benaderd en nog steeds benadert. Wel aanwezig was het lokale NDP-Assembleelid Frederik Finisie.....

De commissie treedt vooral naar buiten, via de media, wanneer zij door wie of wat dan ook kritisch wordt benaderd. Als er kritiek wordt geuit ligt de commissie in een stuip en voelt zich snel genoodzaakt om in het defensief te treden. Dat doet de commissie vooral, reageren op, in plaats van pro-actief te zijn.

Het Brownsberg Natuurpark is een goed voorbeeld. Al vele jaren zijn daar illegaal op diverse locaties illegale goudzoekers actief en al vele jaren waren de betrokken ministeries, achtereenvolgende regeringen, milieuorganisaties (zelfs de beheerder van het natuurgebied, StiNaSu – Stichting Natuurbehoud Suriname), politici en ook sinds haar aantreden de Commissie Ordening Goudsector, ervan op de hoogte, maar men hield de ogen en oren dicht terwijl een beschermd (!) natuurgebied, met onder andere een unieke populatie vlinders, dag in dag uit vele jaren werd vernietigd.

Pas toen het WWF Guianas in februari 2012 met een foto- en een inhoudelijk rapport kwam over de activiteiten van illegale goudzoekers in het natuurpark, leek iedereen plotseling wakker te zijn geschud. Men kon ook niet anders, vanwege de publiciteit rond de publicatie van dit rapport. Men was gedwongen om te reageren.

Alle reacties op het rapport van wie of wat dan waren stuitend te noemen en vooral hypocriet. Iedereen leek te reageren, alsof ze voor het eerst vernamen over de vernietiging van het natuurgebied door illegale kleinschalige goudzoekers, maar iedereen was er al jarenlang van op de hoogte!

De publicatie van het fotoverslag lokte een reactie uit van de Stichting Suriname Lepidoptera Instituut (SSLI), die al jaren onderzoek doet in het natuurpark naar de vlinderpopulatie. Onderstaand een deel van een door de SSLI op 19 maart 2012 uitgebracht persbericht:

‘Stichting Suriname Lepidoptera Instituut (SSLI) heeft met ontzetting en ontsteltenis kennis genomen van de ravage door goudzoekers aangericht in het Brownsberg natuurpark. De stichting is al ruim zes jaren bezig met vlinderonderzoek in het natuurpark en kan zich niet voorstellen dat Stinasu de ravage niet eerder heeft opgemerkt en is opgetreden.

De SSLI ziet Brownsberg als een volstrekt uniek natuurpark om te genieten van de vlinders (en andere aspecten van de natuur) van Suriname. Inmiddels zijn 200 soorten dagvlinders van de Brownsberg wetenschappelijk geïdentificeerd en naar verwachting bedraagt het totaal aantal soorten dagvlinders 700. Dit is ongeveer de helft van het totaal aantal soorten van Suriname. Het aantal nachtvlindersoorten van de Brownsberg is naar schatting tussen de 5.000 en 8.000; deze zijn nog nauwelijks bestudeerd.

Zeldzame vlinders

Onder de dagvlinders van de Brownsberg bevindt zich een aantal grote zeldzaamheden. We noemen hier de belangrijkste drie: 
1. Heraclides garleppi lecerfi heeft een beschermde status volgens de IUCN (Red Data Book on Threatened Swallowtail butterflies of the World, 1985), komt alleen in het Guiana Shield voor, en is zeer zeldzaam en plaatselijk. De Brownsberg is de enige plaats waar deze vlinder in Suriname voorkomt.

2. Telenassa fontus fontus is een extreem zeldzame vlinder die beschouwd kan worden als een ‘levend fossiel’: het is namelijk nauw verwant aan de stamvader van ca. 80 soorten dagvlinders die verspreid over Zuid-Amerika voorkomen. Voordat de SSLI de soort in behoorlijke aantallen op de Brownsberg ontdekte, waren er slechts enkele exemplaren van bekend.

3. Eueides lampeto brownbergensis is een zeer zeldzame soort passiebloemvlinder, die alleen in Suriname (en mogelijk bij de grens met Frans Guyana) voorkomt. Van de elf bekende exemplaren zijn er negen van de Brownsberg afkomstig. Dat is de reden dat de SSLI deze vlinder naar de Brownsberg heeft genoemd (brownsbergensis) en dit recentelijk beschreven heeft in de Journal of the Lepidopterist Society. (...)’

Naast de vele vlindersoorten zijn in het unieke natuurpark, 14.250 hectare groot, ook nog eens onder andere 350 soorten vogels, alle 8 apensoorten van het land en 40 soorten orchideeën te vinden.

Overigens kan niet onvermeld blijven hetgeen Henk Vijverberg, milieutoxicoloog aan de Universiteit van Utrecht in Nederland, naar aanleiding van het WWF-rapport, verklaarde op 12 mei 2012 in gesprek met de Nederlandse krant de Volkskrant:

‘(...) Die kwikgehaltes zijn niet alarmerend, zegt Henk Vijverberg, milieutoxicoloog aan de Universiteit Utrecht en niet bij het rapport betrokken. 'Er lijken geen of nauwelijks 'Europese' milieunormen te worden overschreden. Het acute gezondheidsrisico voor de mens acht ik gering tot verwaarloosbaar.'

De risico's op termijn hangen volgens Vijverberg af van de totale hoeveelheid kwik die in de loop der jaren in het milieu belandt. Helaas zeggen de WWF-watermonsters niets over de hoeveelheid kwik die al in de bodem van de kreken is opgehoopt. 'Het was achteraf bezien niet slim om alleen watermonsters te nemen', erkent Laurens Gomes, landenmanager Suriname van het WWF. (...)’

Henk Vijverberg, die verbonden is aan het Instituut voor Risk Assessment Sciences (IRAS) van de Universiteit Utrecht, laat mij in een aanvullende reactie via email op dinsdag 13 augustus 2013 weten: ‘(...) Het gaat niet alleen om een lokale concentratie, maar om de totale hoeveelheid kwik die uiteindelijk in het milieu belandt en daar over vele jaren schade kan blijven aanrichten. Helaas zijn daarvoor geen normen zoals voor voedsel en (drink)water en dat maakt het moeilijk om daar een afweging over te maken.’

Wie beveiligt Brownsberg Natuurpark?

We zijn nu ruim 1.5 jaar verder en onlangs werden weer een paar honderd porknokkers uit het natuurgebied verwijderd. Na het verschijnen van het WWF-rapport zou het natuurgebied beveiligd gaan worden. Maar, iedereen keek en kijkt elkaar aan: wie moet gaan beveiligen?, onder wiens verantwoordelijkheid valt het gebied nu?

(Sinds de directeur van de stichting aan de kant werd gezet, omdat hij geld/goud van illegale goudzoekers zou hebben aangenomen in ruil voor een stukje goudwinningsgebied in door hem te beschermen Brownsberg Natuurpark, is niet geheel duidelijk wat de positie van StiNaSu vandaag de dag is.)

Ondertussen is gebleken dat, net als de landsgrenzen, ook het Brownsberg Natuurpark zo lek als een mandje is en kennelijk nauwelijks valt te beschermen. Niemand lijkt te willen investeren in het natuurgebied, ook het WWF Guianas niet, in ieder geval niet voor wat betreft het beveiligen van het natuurgebied.

Ontneem reisbureau Stinasu beheer over Brownsberg Natuurpark

Mogelijk ligt hier een optie voor een grote internationale natuurbeschermingsorganisatie om het beheer van het Brownsberg Natuurpark op zich te nemen.

Een natuurgebied dat mogelijk net zo uniek is, zo niet meer uniek is, als het Centraal Suriname Natuurreservaat.

Een natuurgebied dat het mogelijk ook verdient om geplaatst te worden op de UNESCO Werelderfgoedlijst.

Overigens, werd woensdag 21 augustus 2013 bekend dat een groep goudzoekers van Brownsweg graag voor een periode van twee maanden goud wil gaan mijnen bij de Irene Vallen in het Brownsberg Natuurpark. Zij willen dat als een overbrugging, totdat ze een groot stuk grond toegewezen krijgen via de Commissie Ordening Goudsector om legaal te kunnen gaan mijnen. Het spreekt voor zich, dat voorkomen moet worden dat deze goudzoekers toestemming gaan krijgen om nog meer leed aan te richten in het unieke natuurgebied. Reden temeer, om de suggestie het natuurgebied onder beheer te plaatsen van een internationale natuurbeschermingsorganisatie – in ieder geval Stinasu het beheer te ontnemen - serieus in overweging te nemen. Actie lijkt spoedig geboden om werkelijk het Brownsberg Natuurpark te gaan beschermen.

‘Herstel’ Brownsberg Natuurpark

Overigens werd vandaag, vrijdag 23 augustus 2013, bekend dat het Brownsberg Natuurpark in zijn oude glorie wordt hersteld. Althans, dat beweert Robby Dragman, bestuursvoorzitter en waarnemend directeur van Stinasu, vandaag, vrijdag 23 augustus 2013, in de Ware Tijd. ‘Stinasu laat nu zien dat ze doorzet. De bergweg naar het park, die al langer dan zes jaar niet is onderhouden, is inmiddels geëgaliseerd’, aldus Dragman. De volgende fase is het aanbrengen van een laag lateriet. Ook in het park wordt er aan verbetering gewerkt. ‘De paden die waren dichtgegroeid zijn schoongemaakt.' Drie van de overnachtingsplaatsen zijn al gerenoveerd. De renovatiekosten voor de weg komen op SRD 200.000, die Stinasu uit eigen zak betaalt. Ook de andere werkzaamheden doet Stinasu op eigen initiatief, aldus de Ware Tijd van vandaag. Hoewel hij nog niet over de cijfers beschikt, neemt volgens Dragman de stroom toeristen toe.

Herstel van achterstallig onderhoud en dergelijke is prima, maar de toerist komt in de eerste plaats om de unieke biodiversiteit te bewonderen en zolang het natuurgebied zo lek blijkt te zijn als een mandje voor goudzoekers en er onvoldoende bescherming van het gebied is, zal die unieke biodiversiteit onderhevig blijven aan het schadelijke illegale werk van de kleinschalige goudzoekers. Nog steeds duiken zij in het natuurpark op.

Ad hoc-beleid

Je kunt als regering wel pronken met de Commissie Ordening Goudsector, maar als die commissie zich alleen maar bezighoudt met ad hoc beleid en reageert op en als die commissie vooral met regelmaat overhoopt ligt met kleinschalige goudzoekers voor, tijdens en na ze uit bepaalde gebieden zijn verwijderd (zonder fatsoenlijk informatief vooroverleg) - denk aan het concessiegebied van de Canadese goudmijnreus IAmGold, eigenaar van Rosebel Gold Mines NV en de al jarenlang aanwezige gevoeligheden tussen de reus en de kleine goudzoekers - en niet in staat is om een structureel beleid te ontwikkelen om kleinschalige goudwinning 'groen' te krijgen en daarenboven ook nog eens kampt met een tekort aan menskracht, dan zal de unieke biodiversiteit het slachtoffer blijven van legale en vooral illegale goudzoekers die, terecht, aan de eigen portemonnee denken en, onterecht, niet aan de natuur en aan de gezondheid van lokale bewoners.....

Je zou je zelfs de vraag kunnen stellen of het niet de hoogste tijd wordt om de presidentiële Commissie Ordening Goudsector op te heffen en te vervangen door een permanent onafhankelijk bureau dat zich richt op en bezighoudt met alle aspecten van de kleinschalige goudwinningssector of te onderwerpen aan een Commissie Ordening Commissie Ordening Goudsector. Recent bleek weer eens, dat de commissie feitelijk veel te weinig doet en niet pro-actief is.

De commissie blijkt namelijk nauwelijks voldoende menskracht te hebben om haar tien lokale controleposten in het binnenland te bemannen. Aan het begin van de weg bij Pokigron naar de Jaikreek was één van dergelijke posten, maar die blijkt nooit te zijn bemand.

Dompig geeft eigen commissie brevet van onvermogen
Gerold Dompig van de Commissie Ordening Goudsector verklaarde in de Ware Tijd van 13 augustus 2013, niet genoeg mensen (120) te hebben voor alle posten. De voorzitter van het Managementteam van de Commissie durfde tegenover de krant te stellen, dat de lokale bewoners zelf maar een oogje in het zeil moeten houden. ‘Als zij beseffen dat illegale goudwinning niet goed is, hoeven we geen controleposten te hebben’, was de onthutsende reactie van Dompig.

Met een dergelijke attitude, opstelling, geef je je eigen organisatie, de Commissie Ordening Goudsector, een beschamend brevet van onvermogen.

De districtscommissaris van het bestuursressort Boven-Suriname, Naltus Naana, liet via de Ware Tijd weten geen ongebreidelde goudwinning in de omgeving van de 91 kilometer lange weg tussen Pokigron en Jaikreek te dulden. Hij weigert goudzoekers in dat gebied toe te laten. ‘Wanneer een persoon daar goud gaat zoeken, zal dat een sneeuwbaleffect teweegbrengen. Illegaliteit gaat hoogtij vieren en het milieu gaat huilen van de schade’, aldus Naana.

Gelet op de reactie van Dompig hoeft Naana niet te rekenen op welke ondersteuning vanuit ‘Paramaribo’ dan ook en gaat het milieu, de biodiversiteit en het regenwoud werkelijk huilen.

Commissie Ordening Goudsector alleen in actie als het te laat is
De opmerkingen van Dompig in de Ware Tijd van 13 augustus 2013 maken weer eens pijnlijk duidelijk, dat de Commissie Ordening Goudsector vooral en met name in actie wenst te komen als het al te laat is: als goudzoekers al actief zijn in een gebied en weer een stuk unieke biodiversiteit van het in de wereld als bijzonder groen bekend staande Suriname hebben vernield....

Journaliste de Ware Tijd beweert zich bedreigd te voelen door zangeres Poppe

(Bron foto's Poppe: Simonia Darson)

Populaire artieste zou journaliste hebben bedreigd, beledigd en belaagd

Boze Poppe scheld journaliste op papier en op Facebook uit – Maar, bedreiging?

23-08-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Het is weer eens zover: een journalist is ‘bedreigd’ of is het beter om te schrijven, een journalist voelt zich bedreigd. Een Surinaamse journaliste voelt zich op haar te lange teentjes getrapt door een welbespraakte lokale zangeres. De teentjes van de journaliste zijn dusdanig lang, dat de persoon die ze elke dag moet verplaatsen zelfs naar de politie is gestapt om zowaar aangifte te doen tegen de eigengereide zangeres. Aangifte, omdat de zangeres de journaliste zou hebben bedreigd, beledigd en belaagd.

Tja, overdrijven en jezelf in de schijnwerpers plaatsen is hier niet ongebruikelijk, vooral niet onder het journaille, waar een aantal zogenaamde journalisten rondhuppelt waarvan die journalisten zichzelf meer vinden dan ze in werkelijkheid zijn.

Hautain contra volks

Wat is er nu eigenlijk gebeurd, waardoor journaliste Naomi Hoever, eigengereid en hautain, gemeend heeft aangifte te moeten doen tegen de lieftallige zangeres, goedgebekt, volks en niet altijd even gemakkelijk in de omgang, Poppe ofwel Simonia Darson? Niets.

(Bron foto's briefjes: de Ware Tijd)

Slechts een paar scheldwoordjes op een papiertje door de brievenbus gepropt bij Hoever thuis door een boze en emotionele Poppe en een paar stevige woorden op Darson’s Facebookpagina. Maar, geen bedreigingen en zeker ook geen belaging.

Maar, wat was er aan het handjevol scheldwoorden van Poppe en de aangifte van Hoever vooraf gegaan? Waarom zag de opmerkelijke zangeres zich genoodzaakt om eens flink tegen die Hoever aan te schoppen?

Journaliste Naomi Hoever berichtte dinsdag 20 augustus in de Ware Tijd dat Poppe tijdens een optreden in de buurt Latour, Paramaribo, - in het kader van het Caribisch culturele festival Carifesta dat van 16 tot en met 25 augustus in Suriname wordt gehouden – het podium had gebruikt ‘om een vete die zij kennelijk met een ‘zusje’ zou hebben, te beslechten’.

Verder schreef Hoever: ‘(...) Nadat zij enkele hits had laten horen en het publiek met zich mee had, gleed de topartiest af naar een laag niveau. Poppe besprak de seksuele behoefte van haar vijandin, die volgens haar onvoldoende werd bevredigd. Zij adviseerde 'zusje' vervolgens liever seks te hebben met een paard. (...)’

Niet onvermeld mag worden, dat het alleen Hoever is geweest en dus alleen de Ware Tijd, die hierover heeft bericht..... Was zij de enige journalist(e) aanwezig of vonden haar wellicht aanwezige collegae de opmerkingen van Poppe het sop de kool niet waard?

Bedreiging?

Twee dagen later is in dezelfde krant te lezen dat Hoever tegen Poppe aangifte heeft gedaan wegens belaging, belediging en bedreiging. Volgens de krant zou Hoever door Poppe op haar Facebookpagina zijn bedreigd, beledigd en belaagd naar aanleiding van het artikel van de journaliste over haar optreden te Latour.

Met de bedreiging zou Hoever zich beknot voelen in haar werk. Overdrijven is een vak. Volgens de krant was Poppe naar de woning van Hoever gegaan en heeft zij een briefje in de brievenbus achtergelaten waarin, zo schrijft de krant, ‘Hoever wordt uitgescholden’. De krant schreef verder:

‘Op haar Facebook-pagina heeft de zangeres allerlei bedreigingen, verwensingen en beledigingen richting Hoever geuit.’ 

Dit zijn trouwens de teksten van Poppe op haar Facebookpagina, waarmee op geen enkele wijze Hoever wordt bedreigd:

Ooooooh now dwt e long bel oom ben fu poti tra san ini a krantie wel na deng moes luku fa deng o seting

Mi sabi mi na tongo miendrie tiefi mi di....maar ung tiefi ne boro mi a kang pori srefi...poppe mi e tang ti mi dede

DWT mag sabi yu diss mi mi e diss yu...yu fas mi mi e fasi yu...yu wan broko mi mevr hoever yu no mang mi e saxy yu ka dot bakki.....a verkeerd adres yu klop mi ne teki taki en na yu o weri gy deng TRACK.

Sorry

Op dezelfde dag, 22 augustus, heeft Poppe publiekelijk netjes haar verontschuldigingen aangeboden. Dat siert haar. Tegenover Radio 10 zei ze spijt te hebben van het briefje dat ze bij Hoever in de brievenbus had achtergelaten. Ze verklaarde in een emotionele opwelling te hebben gehandeld vanwege dat artikel van Hoever. Volgens Poppe klopte niet alles wat in dat bericht stond, zoals dat ze zich tijdens het optreden in Latour zou hebben misdragen. ‘Ik heb niet op het podium uitgescholden’, aldus de zangeres. Wel heeft ze erkend enkele denigrerende opmerkingen te hebben geuit over ene ‘zusje’ van wie ze last heeft, maar de uitlatingen op papier en op haar Facebookpagina ziet zij niet als een bedreiging. Daar heeft ze absoluut een punt, want die woorden op papier en op Facebook bevatten werkelijk geen enkele bedreiging.

Ondanks de publieke verontschuldiging van Poppe trekt Hoever de aangifte niet in. Natuurlijk niet. Dat zou ze als een soort afgang ervaren. Ze wil gewoon duidelijk maken, dat niemand haar mag uitschelden. De aangifte zal naar alle waarschijnlijkheid nooit op de zogenoemde groene tafel van welke rechter dan ook terechtkomen. Hoever maakt zich met haar aangifte belachelijk. Ze wil zich boven en alles iedereen plaatsen, als vermeend journaliste.

Ter eigen eer en glorie

Hoever heeft ter eigen eer en glorie van een mug een olifant gemaakt, van scheldwoorden heeft zij bedreiging, belaging en belediging gemaakt. Natuurlijk had de zangeres er verstandig aan gedaan om niet naar de woning van Hoever te gaan om haar frustraties en woede duidelijk te maken op een klein briefje. Maar, om dan meteen aangifte te doen? Was dat niet een beetje overdreven en overtrokken? En was de reactie van Poppe niet menselijk en begrijpelijk, vooral gelet op de persoon Poppe, als er kennelijke onwaarheden over je door een journaliste worden geschreven? Hoever had kunnen vermoeden dat er een reactie van de zangeres zou volgen, welke dan ook.......

Het gaat hier overigens wel om een journaliste met een zekere 'air', 'attitude'. Er zijn hier nu eenmaal een paar types onder het journaille in Suriname die zichzelf heel wat vinden, terwijl hun journalistieke producten kwalitatief zeer matig zijn... Types die veel mediabedrijven hebben versleten en dat zet tot nadenken.

Valse start Caribisch cultureel festival Carifesta XI - Spectaculaire lasershow openingsceremonie kan kritieken niet verbloemen

Op dag van openingsceremonie veel vraagtekens rond toegangskaarten

‘De burgerij heeft 7.000 kaarten gehad’

Decadente modeshow smet op Carifesta – Te veel plotselinge programmawijzigingen

20-08-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De afgelopen weken werd, en nog steeds word, je via radio, krant en televisie bijna doodgegooid met een stortvloed aan promo’s, advertenties, affiches, aankondigingen, et cetera van allerlei Carifesta-activiteiten die van afgelopen vrijdag, 16 augustus, tot en met de laatste dag, 25 augustus, worden gehouden in het land. Het Caribisch culturele festival Carifesta XI werd vrijdagavond 16 augustus officieel geopend met een heuse ceremonie op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo.

Teveel uniformen

Naast een spectaculaire laser/lichtprojectieshow op de gevel van het presidentieel paleis aan het Onafhankelijkheidsplein, was de aanwezigheid van de zogenoemde gewapende machten opvallend. Opmerkelijk. Immers, Carifesta staat bekend als een cultureel festival, maar in Paramaribo werden de eerste minuten van de openingsceremonie overheerst door manschappen van het leger en politie. Goed gedrild marcheerden de muziekkapellen van de gewapende machten over het grote podium.

 

Enkele minuten later werden de bezoekers op het plein en de tv-kijkers thuis getrakteerd op een vlaggenparade, waarin de vlaggen van de deelnemende landen aan Carifesta werden gedragen door leden van de gewapende machten. Je zou toch verwachten, dat de vlaggen gedragen zouden worden door inwoners uit de participerende landen in traditionele kledij. Maar neen, ook hier moest de wereld getuige zijn van militair- en politievertoon.

 

Mooie beelden van Starnieuws:

Verbazingwekkend was verder de bar slechte kwaliteit van de presentatoren, Guno Ravenberg en Borger Breeveld. Zij vielen door de mand met hun zeer slechte en gebrekkige Engelse uitspraak. Beschamend voor de vele buitenlandse gasten. Hoe bekend iemand ook moge zijn, de organisatie had voor de openingsceremonie toch met wat beters uit de kast kunnen komen. Ravenberg is een goede ordinaire schreeuwer, maar daar is ook alles mee gezegd. Borger deed gewoon zijn best, maar het zou goed zijn om toch om een paar lessen Engels te gaan volgen.
Laten we het dan maar niet hebben over de houterige aanwezigheid van Odette Miranda van Chetskeys advertising promotion & production (het bedrijf dat de officiële openingsspot van Carifesta heeft gemaakt) en over de afzichtelijke kleding waarin ze trachtte zo vlot mogelijk over te komen. Deze dame wil zelf gewoon altijd in de spotlights staan. Dat stond ze tijdens de openingsceremonie, maar haar aanwezigheid was absoluut geen reclame voor haar zelf.
Let wel, Carifesta staat voor 'The Caribbean Festival of Creative Arts' (sinds 1972) en niet voor een ‘Caribbean Festival of Military Uniforms’. Naar aanleiding van een conferentie, georganiseerd door vooraanstaande schrijvers en artiesten in Guyana, die vonden dat er een jaarlijks terugkerend evenement voor de kunsten moest komen, ontstond onder minister-president Burnham het idee voor dit festival.

Suriname was ook al in 2003 gastland. Tijdens Carifesta 2003 waren er gasten en deelnemers uit alle landen in het Caribisch gebied en natuurlijk uit het eigen land. Anno 2013 blijken er zelfs gasten en deelnemers van de partij te zijn uit Zuid-Korea, Indonesië en Mexico..... Hoever reikt het Caribisch gebied anno 2013?

(Het Carifesta festival vond in 1972 en 2008 plaats in Guyana, in 1976 op Jamaica, in 1979 op Cuba, In 1981 op Barbados, in 1992, 1995 en 2006 op Trinidad & Tobago, in 2000 op St. Kitts and Nevis.)

Het raadsel rond de toegangskaart

Maar, in aanloop naar de openingsfestiviteiten ontstond er plotseling commotie in de samenleving. Suriname werd vanuit het niets onaangenaam verrast door berichten, dat er sprake was van toegangskaartjes voor de openingsceremonie tegenover het presidentieel paleis op het Onafhankelijkheidsplein. Onaangenaam, omdat de organisatie van Carifesta in al haar promo-activiteiten, en dat waren er eigenlijk te veel, met geen woord had gerept over toegangskaarten, laat staan hoe mensen in bezit konden komen van zo’n kaart. Het moest een feest voor het volk zijn en dan verwacht je, dat je door de organisatie wordt uitgenodigd en niet dat je een toegangskaartje moet zien te verkrijgen, die dan ook nog eens allemaal (hoeveel zal overigens altijd een vraagteken blijven) uitgegeven bleken te zijn. Leuk, een openingsceremonie voor het volk...... een openingsceremonie voor een mogelijk van tevoren geselecteerd selecte groep genodigden.

Kaartjes voor burgerij.....
Ene Sandra Sweeb van het zogenoemde Host Country Management Committee (HCMC) beweerde op de openingsdag van Carifesta XI in de Ware Tijd, dat alle kaarten voor de openingsceremonie ‘op’ waren. Ze beweerde glashard, dat er zou zijn omgeroepen dat er kaarten afgehaald moesten worden om aanwezig te kunnen zijn op de openingsceremonie. ‘De burgerij heeft 7.000 kaarten gehad’, zei ze. Maar, later berichtte Starnieuws dat er sprake zou zijn geweest van 5.000 toegangsbewijzen. Volgens de Carifesta-organisatie, aldus Starnieuws, konden er simpelweg niet meer dan 5.000 mensen aanwezig zijn op het plein om de ceremonie, zittend, bij te wonen.

‘Sommige activiteiten zijn gratis en andere weer niet. Mensen moeten elke dag de Ware Tijd volgen, want daarin staat het allemaal aangegeven’, stelde Sweeb. Gekletst, dus. Want, wie is die ‘burgerij’ die 7.000 kaartjes heeft gekregen? Hoe wisten zij van het bestaan van de kaartjes? Tijdens de openingsceremonie werd duidelijk dat het publiek op het plein vooral bestond uit deelnemers aan de diverse Carifesta-activiteiten in de stad en in de districten. Die ‘burgerij’ is mogelijk een behoorlijk selectief gezelschap geweest. De gewone Surinamer die met zijn hele gezin had gehoopt op een mooie avond, zag de toegang tot het plein versperd door dranghekken en hoorde op dat moment pas van toegangskaarten.....

Op sociale media en in reacties onder artikelen in vooral de Ware Tijd op het internet uitten vele mensen hun ongenoegen over de gang van zaken en de onduidelijkheden rond de toegangskaarten:

'Waarom organiseren en communiceren we toch zo vaak onnavolgbaar? Tijdens de maandenlange voorbereidingsfase niets gehoord of gelezen over kaartverkoop, kaart ophalen of iets dergelijks. En nu dit. Eigenlijk staat in dit bericht: kom niet naar het Onafhankelijkheidsplein, want je komt er toch niet op; blijf lekker thuis naar je tv kijken en verstoor ons feestje niet. En dat noemen ze een volksfeest?'

'Nog nooit iets gehoord over kaarten. Als de organisatie claimt dit wel bekend te hebben gemaakt hebben zij dit bewust "op een zeer laag pitje gedaan"! Ik vraag mij af wie die 7000 mensen zijn?'

'Als de journalisten het niet eens wisten, nergens in geen van de spotjes het aangehaald is, kom ik tot de conclusie, dat men slechts een bepaalde groep van de bevolking daar wil hebben - en de rest voor de gek is gehouden.'

‘Ben gewoon weer rustig naar huis gekomen....als Surinamer voel ik me op dit moment gewoon niet gewaardeerd om Carifesta in mijn eigen land mee te maken.

‘Booi, me zus is daar. Ze zegt me het heel plein is gesloten en buiten is propvol. Die mensen zien gewoon niets. Ik voel voor ze hoor. Vind het echt zielig en triest.’

‘Culture show of een militaire show????’

Een dag later, op zaterdag 17 augustus, liet Ivan Graanoogst, hoofd van het HCMC, weten dat de veiligheid in het geding zou komen met meer dan 9.000 mensen op het Onafhankelijkheidsplein.... Maar, er waren toch 7.000 toegangskaarten verstrekt?? Hadden dan nog zo’n 2.000 gewone Surinamers toegelaten kunnen worden op het plein?

‘We hebben een seatingprobleem. Ik wil graag 500.000 mensen op het plein, maar ik kan er slechts 9.000 accommoderen’, zei Graanoogst ’s avonds op de Ware Tijd Online.

Net als Sweeb komt ook Graanoogst met het sprookje dat mensen op de hoogte konden zijn van het feit dat je alleen met een toegangskaartje de openingsceremonie kon bijwonen. Het was volgens Graanoogst vanaf het begin duidelijk, dat er kaarten nodig zouden zijn voor de openingsceremonie van gisteren. ‘Dat is de enige manier waarop we het zaakje een beetje in goede banen konden leiden’, beweerde Graanoogst, die kritiek weg wimpelde dat het onduidelijk zou zijn geweest dat er kaarten beschikbaar waren. ‘Het was een komen en gaan aan de Lim A Postraat van mensen die hun ticket kwamen halen. En iedereen die daar zat, had een kaart. Dus hoe wisten mensen het niet?’ Maar, zo zei hij ook, de communicatie over de kaarten had beter gekund........

Waarom kan de organisatie niet erkennen dat ze geblunderd heeft met de gang van zaken rond de vermeende toegangskaarten, 7.000, 5.000 of hoeveel of hoe weinig dan ook, en dat ze dat gegeven had moeten meenemen in al haar promo’s, commercials, persberichten, enzovoorts en op affiches?

Weinig belangstelling voor openingsfilm Filmfestival en voor vertelavond

Tijdens haar openingsspeech, zondagavond 18 augustus, van het Carifesta Filmfestival in TBL Cinemas zei de oud-NOS Journaal correspondente Hennah Draaibaar van TBL: 'De beste producties van twintig filmmakers uit het gehele Caribisch Gebied zijn uitgekozen om vijf dagen lang, tot en met 23 augustus, het filmminded publiek te veraangenamen. We hebben meer dan 125 inzendingen ontvangen en hebben de crème de la crème gekozen. Het gaat onder andere om feature films, animatiefilms, short films, documentaires en music video's. Kortom de mooiste werken van Caribische filmmakers zullen vertoond worden.’
Maar, de openingsfilm, de grijs gedraaide Surinaamse film ‘Wan Pipel’, trok echter bedroevend weinig belangstellenden. Je kunt je afvragen of de keuze voor deze film wel zo verstandig was. Daarnaast bestaat het merendeel van de te vertonen ‘films’ uit korte documentaires van nog geen twintig minuten lengte, zo hoorde ik de echtgenoot van Draaibaar, Eddy Wijngaarde, op tv zeggen. Niet echt aantrekkelijk voor een gezellig avondje Carifesta ‘film’ kijken.....

Een andere activiteit blijkt ook een bedroevend laag aantal bezoekers te hebben getrokken.In het auditorium van verzekeringsmaatschappij Self Reliance worden dagelijks vertelavonden gehouden. Maar, aldus de Ware Tijd van vandaag, afgelopen zaterdag (17 augustus) werd de avond afgelast, ‘vanwege gebrekkige afstemming’ en de volgende avond werd het aanvangstijdstip ‘ruimschoots overschreden’. Met slechts drie personen in de zaal, werd er gewacht. Uiteindelijk was er toch nog gelukkig een handjevol mensen en konden de verhalen beginnen, aldus de krant.

Schandelijk en smet op volks Carifesta XI

Een schandelijke Carifesta-activiteit, die niet voor gewone mensen toegankelijk was, werd pijnlijk duidelijk door de decadente zogenoemde ‘grandeur fashionshow’ 19 augustus in hotel Royal Torarica. Volgens een bericht van webredacteur Wilfred Leeuwin 15 augustus op Starnieuws zouden diverse ‘top modeontwerpers uit de Caribische regio’ deelnemen om hun creaties te tonen. Het was het enige betaalde evenement tijdens Carifesta. De zogenoemde ‘hoofdcoördinator’ van de modeshow, ene Wilma Stomp (modeontwerpster), zei dat de show werd gehouden ‘op verzoek van de Caribische landen’. Met droge ogen zei ze, dat een kaartje voor ‘dit topevenement’ SRD 250 (!) kost.

- Wie zaterdag 17 augustus of zondag 18 augustus Carifesta-activiteiten in het openlucht museum Fort Nieuw Amsterdam wilde bijwonen betaalde slechts SRD 3..... Het bijwonen van een optreden van een kung fu-groep uit China in de Anthony Nesty Sporthal kostte bezoekers SRD 25. Ook dat had de organisatie overigens nergens vermeld.... -

Starnieuws: ‘De showcoördinator is ervan overtuigd dat ondanks het een betaalde activiteit is, het evenement een groot succes zal worden. “Ik denk dat de meeste kaarten nu al zijn verkocht”, zegt Stomp. Landen die aan de Grandeur fashionshow mee doen zijn: Belize, Haïti, Guyana, Suriname, Cuba, Trinidad & Tobago en St.Lucia.'

Die dame Wilma Stomp heeft gezorgd voor een smet op het Carifesta-festival door de modeshow ontoegankelijk te maken voor de gewone, de doorsnee Surinamer. Hoe durf je tijdens een volksgebeuren een exorbitante hoge entreeprijs te vragen voor een paar wandelende kledingstukken? Mode waarschijnlijk alleen bestemd voor ‘the upper class’, voor een klein select decadent groepje mensen. Kennelijk vond de media de fashionshow ook niet interessant genoeg: ik heb geen enkel bericht over de show gevonden.

Een globaal affiche-overzicht van Carifesta-festiviteiten:

Constant wisselend programma zorgt voor irritatie onder bezoekers

Inmiddels is het dinsdag 20 augustus. Nog steeds word je overspoeld met Carifesta. Ik vrees dat het festival uitloopt op een gedeeltelijke mislukking. Het programma is te vol, te veel, te onduidelijk en duurt te lang. Mensen dreigen daardoor Carifesta-moe te worden. Daarenboven blijkt het programma constant aan plotselinge veranderingen onderhevig te zijn en dat getuigt van een slechte organisatie. Hieronder is goed te zien wat er zoal alleen vandaag al is gecanceld....!

Volgens de Ware Tijd van vandaag bleek het ‘rammelende’ programma in het weekeinde voor veel ergernis onder bezoekers gezorgd te hebben.

‘Ik ben helemaal van Commewijne gekomen om een ontspannen Carifesta-dag te beleven met mijn kinderen. Ik ben eerst naar de Palmentuin geweest, daar was er heel iets anders dan er op het programma stond. We besloten ook Thalia aan te doen voor optredens van Venezuela en Argentinië die na het optreden van Marlene's Dance Company zouden volgen. We werden echter aangezet de zaal te verlaten, omdat de twee optredens na het ballet geen voortgang zouden vinden. Heel lastig vind ik dat’, aldus een van de teleurgestelde bezoekers in de Ware Tijd.

Een andere bezoekster klaagde over een optreden dat gepland stond in de Anthony Nesty Sporthal: ‘Ik kwam daar voor de Kung Fu-groep uit China die zou optreden om zes uur. Bleek het later acht uur te zijn en was de toegang SRD 25 voor een volwassen persoon en SRD 15 voor een kind. Nergens was dat vermeld. Gingen we naar het plein voor Country-avond van Trinidad en niemand meldt dat het niet doorgaat. Congreshal leeg, geen steelband optreden. Het is een zooitje.’

Ivan Graanoogst, van de Carifesta-organisatie, stelt gewaarschuwd te hebben voor veranderingen in het programma. ‘Dit is in feite een kenmerk van Carifesta. Sommige groepen zeggen af, anderen komen erbij. Maar dat ontslaat ons niet van de verplichting een goed programma in elkaar te zetten.’ Overigens toont ook de speciale Carifesta-website haken en ogen in het programma. Ook daarop reageert Graanoogst tegenover de Ware Tijd van vandaag te gemakkelijk: ‘Ja, soms moet de website nog bijgewerkt worden. Dat kan ook gebeuren.’

Graanoogst is geen organisator – hij heeft een militaire achtergrond en geen culturele- of organisatie-achtergrond - en zijn aangevoerde argumenten zijn eenvoudig weg te blazen, van tafel te vegen. Op een stuntelende wijze wuift hij arrogant gerechtvaardigde en terechte kritieken weg, alsof hij die niet serieus neemt. Had er gewoon voor gezorgd, dat alles tot in de puntjes is geregeld en contractueel is vastgelegd. Check van tevoren bij alle buitenlandse deelnemers of en wanneer ze in Suriname arriveren. Zie erop toe dat geplande activiteiten als gepland doorgang kunnen vinden en wijzig desnoods op tijd het
activiteitenprogramma, ook op de website.

Carifesta in toekomst: twee of drie dagen

Waarom in de toekomst Carifesta niet beperken tot een dag of drie en op een centrale locatie? Suriname anno 2013 is te klein voor het organiseren voor een groots festival als Carifesta. Het festival kan niet slechts gedragen worden door een mooie lasershow tijdens de openingsceremonie. Die schittert nu nog in je ogen, maar wat er tot vandaag verder aan activiteiten is geweest verdwijnt in het niets.

Niets lijkt te zijn gelukt: zelfs is het de regering, gelukkig, niet gelukt om alle zwervers gedurende Carifesta uit de stad te verwijderen en op te sluiten in het Psychiatrisch Centrum Suriname.....want dak- en thuislozen in Paramaribo zou voor de buitenlandse gasten geen fraai aangezicht zijn, alsof zij niet bekend zijn met zwervers in hun eigen steden. En menig buspassagier gooit gewoon zijn petflesje of leeg zakje snoep uit het raampje op straat: de regering had buschauffeurs gevraagd er tijdens Carifesta op toe te zien dat passagiers geen afval naar buiten gooien. Maar, na het festival mogen buspassagiers gewoon weer hun rotzooi op straat knikkeren......

En....wat heeft het allemaal gekost?

Grote vraag is, hoeveel het festival Suriname en dus de bevolking gaat kosten. In juli 2012 maakte de organisatie bekend dat het organiseren van Carifesta wordt begroot op SRD 17 miljoen. Algemeen bekend is echter, dat begrotingen – voor wie of wat dan ook – in de regel fors worden overschreden...... Op naar het volgende schandaaltje?

Ondanks belofte MinOV leerkrachten naschoolse opvang nog steeds niet uitbetaald

Ministerie houdt leerkrachten schaamteloos met loze beloftes aan het lijntje

Toekomst succesvol project Naschoolse Opvang in gevaar?

15-08-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Assembleeleden van zowel coalitie als oppositie hebben vandaag hun ongenoegen geuit, omdat leerkrachten en leveranciers bij het project Naschoolse Opvang nog steeds niet zijn uitbetaald. De onlangs aangetreden minister van Onderwijs en Volksontwikkeling Ashwin Adhin, die voor het eerst het parlement toesprak, gaf aan dat administratieve problemen ervoor zorgen dat de uitbetaling maar uitblijft. Dit bericht donderdag 15 augustus 2013 de Ware Tijd Online.

De redactie van Obsession Magazine ontving in de eerste week van augustus al berichten van leerkrachten, dat zij nog steeds niet waren uitbetaald.

Medio juli heeft het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling (MinOV) een persbericht (zie hieronder) verzonden waarin onder andere werd vermeld, dat er een bijeenkomst was geweest van leden van de Commissie Naschoolse Opvang en Begeleiding, directie en staffunctionarissen van het ministerie, functionarissen van de financiële afdeling en de afdeling Comptabiliteit van het MinOV en CeBuMa. Ook vertegenwoordigd was de vaste Commissie van Onderwijs in De Nationale Assemblee.

‘Afspraken

De uitbetaling van de betalingsachterstanden over de maanden januari 2013 tot en met april 2013 zullen eind juli 2013 geschieden. De achterstanden over mei en juni 2013 worden eind augustus 2013 weggewerkt.

De uitbetaling van juli 2013 vindt eind september 2013 plaats.’

Obsession Magazine heeft op 6 en 10 augustus het ministerie voor een reactie benaderd naar aanleiding van de informatie die de redactie ontving van leerkrachten die nog steeds niet waren uitbetaald. Tot heden heeft, aldus de redactie, het ministerie gemeend niet te hoeven reageren. Ook het NDP-Assembleelid Melvin Bouva, voorzitter van de Vaste Commissie van Onderwijs en Volksontwikkeling in De Nationale Assemblee, is op genoemde dagen door de redactie van Obsession Magazine benaderd voor een reactie, maar ook de heer Bouva vond het niet nodig om te reageren.

Bouva accepteert uitleg Adhin

Bouva heeft vandaag in het parlement wel gereageerd. ‘Wat gebeurt er? Waarom hebben de mensen hun geld nog niet?’, vroeg hij en drong aan op snelle betaling. Oppositielid Patrick Kensenhuis bracht onder de aandacht dat de betalingsachterstanden uiterlijk eind juli zouden zijn ingelopen. Kensenhuis riep op tot evaluatie van het project.

‘Er is een probleem in het land als mensen diensten verrichten en niet betaald worden’, sprak parlementsvoorzitter Jenny Geerlings-Simons. Om het probleem aan te pakken heeft het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling ook de administratieve kant van het project naar zich toegetrokken.

Adhin gaf aan, dat de meeste personen die al een betaalslip hebben, uiterlijk eind september zullen worden uitbetaald. Assembleeleden waren niet helemaal tevreden met de beantwoording, maar namen voor het moment hiermee genoegen, aldus bericht de Ware Tijd.

De Assembleeleden dringen dus niet aan op snelle uitbetaling aan leerkrachten, die al vele maanden op hun loon wachten en al vele maanden kennelijk aan een lijntje van MinOV worden gehouden, dat steeds weer met dezelfde verklaringen komt. Onderstaand persbericht laat aan duidelijkheid over de betaling niets te wensen over, maar ook de in dat bericht gedane toezeggingen worden niet nagekomen.

Minister Adhin heeft geen goede verklaring gegeven waarom de salarissen pas uiterlijk eind september kunnen worden uitbetaald, terwijl MinOV half juli in het persbericht duidelijk heeft aangegeven wanneer salarissen over welke maanden zouden worden uitbetaald. De leerkrachten houden daar rekening mee, vooral nu het vakantie is. Maar, weer komt het ministerie haar toezeggingen niet na en laat leerkrachten in het ongewisse.

Hetzelfde ministerie pronkt met het project Naschoolse Opvang, maar lijkt de dragers van het succesvolle project, de leerkrachten, niet serieus te nemen. Leerkrachten in dit project raken meer en meer gedemotiveerd, waardoor de toekomst van het project in gevaar komt. De wijze waarop MinOV haar leerkrachten in de naschoolse opvang behandeld is welhaast schandelijk en respectloos te noemen.

Leerkrachten in de naschoolse opvang moeten weer wachten op het loon waar ze al vele maanden recht op hebben. Natuurlijk zullen zij zich afvragen of deze keer het ministerie wel haar toezegging, uitbetaling eind september, nakomt. De twijfel zal groot zijn en het vertrouwen en de motivatie om na de vakantie verder te werken in het project zullen afnemen.

Het persbericht van MinOV van half juli 2013:

Noot:

Op 30 juni besteedde ik ook al aandacht aan de schandelijke wijze waarop MinOV omgaat met leerkrachten in de naschoolse opvang.

Het complottheoriespook duikt op in Suriname

Coalitie zou via criminaliteit en ‘krachten in Nederland’ zouden via social media onrust willen stoken in Suriname

Minister Belfort en oud-president Wijdenbosch vliegen uit de bocht

15-08-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – De Surinaamse politiek en politiek betrokkenen lopen zich anno augustus 2013 al warm voor de parlementsverkiezingen in 2015. Er wordt nog niet echt campagne gevoerd, maar er zijn signalen die erop duiden, dat leden van De Nationale Assemblee (het Surinaamse parlement), leden van politieke partijen en sympathisanten van politieke partijen en anderen elkaar al aan het bestrijden zijn. Sommigen schieten hierbij echter finaal door, verliezen de realiteit uit het oog, zien spoken en beweren de meest absurde zaken over hun vermeende opponenten.

Deze week waren het de minister van Justitie en Politie, Edward Belfort, en de oud-president van Suriname èn regeringsadviseur Jules Wijdenbosch die blijk gaven kennelijk in een andere wereld te leven. Zij hebben opmerkingen gemaakt, waarbij je je in alle redelijkheid kunt afvragen of zij nog wel beschikken over redelijke verstandelijke- en volwassen vermogens om helder te kunnen denken. Opmerkelijk is het overigens – en dat geef te denken (!) – dat het alleen de lokale krant de Ware Tijd is die over beide zaken heeft bericht.

Ongefundeerde en ongeloofwaardige opmerkingen

Beide heren zien spoken en trachten zelf onrust te stoken in het politieke en maatschappelijke veld met hun gedane ongefundeerde en ongeloofwaardige opmerkingen. Beide heren blijken ook niet vies te zijn van het opwerpen van de meest bizarre complottheorieën.

Als deze heren op deze wijze denken een bijdrage te kunnen leveren aan het creëren van een vijandige en onvriendelijke sfeer in politiek en maatschappelijk Suriname op weg naar de verkiezingen van 2015, dan wordt het wellicht tijd voor een tijdelijke verplichte opname in het Psychiatrisch Centrum Suriname, waar deze dagen – vanwege het Caribische culturele Carifesta XI festival – tegen hun wil dak- en thuislozen tijdelijk worden opgesloten, omdat de regering zo graag tijdens het Carifesta XI (van 16 tot en met 25 augustus) een schoon Paramaribo wil.

Minister Belfort en zijn ‘politieke scenario’ achter ‘verruwing’ misdaad

Minister Belfort, die toch al bekend staat vanwege zijn ferme uitspraken en stiefmoederlijke wijze van optreden, beweerde deze week dat er een ‘scenario’ schuil gaat achter de ‘verruwing’ van de misdaad in Suriname. Dat er de laatste weken nogal wat gewelddadige roofovervallen hebben plaatsgevonden, schrijft ‘vadertje’ Belfort toe aan een politiek scenario. De opmerking van Belfort lijkt erop te duiden dat hij gelooft in complottheorieën, die veelal niet gestoeld zijn op welk concreet bewijs dan ook.

‘Er wordt tegen anderen gezegd, ga stelen, zodat wij kunnen schreeuwen dat de criminaliteit is gestegen’, zei Belfort. Hij zei verder gisteren, 14 augustus 2013, in de Ware Tijd, dat ‘wanneer mensen niet in de coalitie zitten’ het hen goed uitkomt om ‘hier en daar berovingen te schreeuwen’.

Maar, hoe serieus is een minister als die tijdens een vergadering van De Nationale Assemblee zijn tong uitsteekt in de richting van een parlementslid? Dat deed Belfort eind juli van dit jaar tegen politicus Mahinder Jogi van de VHP (Verenigde Hervormings Partij).

Hij vindt NDP’er (Nationaal Democratische Partij, waarvan president Desi Bouterse voorzitter is) en Assembleelid André Misiekaba aan zijn zijde. Die heeft ooit al eens voor dergelijke ‘scenario’s’ gewaarschuwd. ‘Het was twee tot drie jaren terug toen ik dit voor het eerst aanhaalde. Ik had duidelijke indicaties, dat dit gebeurde en heb de informatie ter bestemder plek gedeponeerd.’ Hij wil niet in het openbaar aangeven uit welke hoek criminaliteit werd aangezet. ‘Het punt is dat het vanuit bepaalde autoriteiten kwam. Maar de bronnen kunnen niet prijs worden gegeven. De minister heeft de nodige instrumenten om tot onderzoek over te gaan en de geëigende maatregelen te treffen’, aldus het NDP-parlementslid.

Misiekaba en Belfort zeggen dus maar wat, zonder daarvoor met concrete bewijzen te komen, vermeende bronnen worden niet geopenbaard, en media springen er uiteraard bovenop, zonder - maar dat is gebruikelijk onder het Surinaamse journaille – werkelijk kritische vragen te stellen en de opmerkingen van de heren tegen het licht van de werkelijkheid van vandaag de dag te houden. Diverse niet onafhankelijke en niet objectieve journalisten onder het lokale journaille lijken maar wat (al te) graag mee te werken aan het creëren van onrust....een kwalijk gedrag, met dank aan de lokale persvrijheid die er dus absoluut is.

Oud-president Wijdenbosch en zijn social media spookbeelden

Een dag na de opmerkelijke en ongefundeerde uitspraken van minister Belfort was daar plotseling vanuit Nederland oud-president Jules Wijdenbosch. Deze adviseur van president Desi Bouterse verzorgde gisteravond, op uitnodiging van de Stichting Collectief Overzee Suriname in Amsterdam Zuidoost, een lezing over de relatie tussen Suriname en Nederland en de rol die met name het Surinaamse bedrijfsleven kan vervullen in de ontwikkeling van Suriname.

Maar, hij bleek plotseling van de thema-onderwerpen af te wijken en toverde een konijn uit zijn hoge hoed: in Nederland zijn krachten actief die zogenoemde social media gebruiken om onrust in Suriname te veroorzaken. Ook dit werd bericht door de Ware Tijd in haar editie van donderdag 15 augustus. Volgens Wijdenbosch zou in Suriname een ‘serieus onderzoek’ gaande zijn. Wie of dat dat ‘serieuze onderzoek’ zouden uitvoeren, werd niet door Wijdenbosch bekendgemaakt. Hoe geloofwaardig was de opmerking van de man?

Volgens Wijdenbosch moet sociale onrust ervoor zorgen dat de huidige regeringscoalitie in gevaar komt. ‘Wij zijn alert in Suriname en zullen erop toezien, dat slechts Surinamers in Suriname hun oordeel over het al dan niet continueren van de huidige regeringscoalitie mogen geven en geen niet-Surinamers van buiten’, aldus Wijdenbosch, die verder niet op de kwestie in ging.

Wijdenbosch gooit een balletje op en dat balletje wordt opgevangen door de correspondent van de Ware Tijd in Nederland, Eric Mahabier. De opmerkingen van Wijdenbosch worden echter op geen enkele wijze onderbouwd. Het zijn slechts loze kreten.

Natuurlijk, op bijvoorbeeld Facebook zijn allerlei politiek getinte zogenoemde ‘groepen’ waar Jan en Alleman van alles ‘posten’, om anderen te prikkelen en uit te dagen. In dergelijke groepen wordt veel geschreeuwd en wordt veel onzinnigs geplaatst. Van muggen worden olifanten gemaakt. Complottheorietjes zien daar het levenslicht en nu en dan druppelt een gecreëerd verhaal naar buiten en kruipt verder via andere social media en nu en dan belandt een gecreëerd in verhaal bij een zogenoemde mediawerker, bij een Assembleelid, een partijlid van de NDP (coalitie) of NPS (Nationale Partij Suriname, oppositie) of bij wie of wat dan ook.

Onzin op Facebook van malloten uit verveling en tijdverdrijf

Maar, dat mensen in Nederland op social media als Facebook bewust actief zijn om willens en wetens onrust in Suriname te creëren, zoals Wijdenbosch heeft beweerd, neem ik met een grote korrel zout. Zo kun je op alle slakken zout leggen.
Veel Facebookgebruikers zijn gewoon niet serieus te nemen.
Veel van wat Facebookgebruikers aan berichten plaatsen in ‘groepen’ en op andere Facebookpagina’s is ook niet serieus te nemen, vooral gelet op het gebezigde taalgebruik, dat ver af staat van welk niveau dan ook.

Laat Wijdenbosch zich druk maken om andere zaken in Suriname die wel zijn aandacht zouden moeten verdienen, dan om een paar Facebook-malloten die vanuit verveling en tijdverdrijf allerlei onzin verkondigen in berichtjes enkel en alleen om te provoceren en vermeende (politiek gekleurde, groen en paars) opponenten uit de tent te lokken.