Herdenking 25 jaar SLM-vliegramp in 2014 leidt nu al tot aangestuurd conflict

Spaans Surinaamse notoire onruststoker denkt alleenrecht te hebben over herdenking

De arrogantie van voorzitter st. Mondiaal Kleurrijk Voetbal is stuitend

‘Depothouder’ ‘de Gek van Ceuta’ lijkt meer op een ‘wc-rolhouder’

10-06-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - De Stichting Mondiaal Kleurrijk Voetbal is tegen het voornemen van het Comité 7 juni om in 2014 een grootse herdenking te organiseren in de Amsterdamse voetbaltempel Arena in verband met 25 jaar SLM-vliegramp. Dat heeft de stichting zaterdag 8 juni in een persbericht wereldkundig gemaakt. Het is niet de eerste keer dat deze stichting en haar voorzitter willens en wetens voor onrust zorgen en de herdenking van de ramp claimen op een verderfelijke wijze.

Bij de ramp met de Douglas DC8 Super 62 van de SLM op 7 juni 1989, kwamen 176 mensen om het leven, waaronder de voltallige bemanning van 9 personen en 167 passagiers. Er waren 11 overlevenden. Onder de slachtoffers bevonden zich voetballers van het ‘Kleurrijk Elftal’.

Liesdek bij monument. (Foto: R. Hoost)

Plan voor grootse herdenking in 2014 
In Nederland werden vrijdag 7 juni 2013 bij het monument voor de slachtoffers van de vliegramp in Amsterdam bloemen gelegd door nabestaanden.Ruim 300 personen woonden de herdenking op het ‘s Gravensandeplein in Amsterdam-Oost tegenover het Oosterpark bij. De Staat Suriname liet echter op schandelijke wijze verstek gedaan bij de herdenking.

Marcel Liesdek van het Comité 7 juni en oud-aanvoerder van het kleurrijk voetbalelftal zei bij de herdenking, dat er plannen zijn om volgend jaar een grootse herdenking te organiseren in de Amsterdamse voetbaltempel Arena. Hij vertrok in juni 1989 een dag later dan de rampvlucht, via de Verenigde Staten van Amerika, naar Suriname. Liesdek riep oud-collega’s op om in 2014 bij de herdenking van 25 jaar vliegramp Zanderij, in de Arena mee te doen aan een voetbalwedstrijd in een te vormen wereldelftal ter herdenking van de bij de ramp omgekomen voetballers. Een mooi initiatief dat zeker steun verdient en dat geen behandeling verdient zoals nu het geval is door de zogenoemde Stichting Mondiaal Kleurrijk Voetbal.

Nabestaanden, vrienden en kennissen en bestuurders van de Amsterdamse stadsdelen Oost en Zuidoost herdachten de slachtoffers die 24 jaar geleden vielen, met zang, toespraken en het leggen van kransen bij het monument ter herinnering aan de slachtoffers op het plein. De Draver Boys zorgden voor de muzikale omlijsting. Veel leden van deze muziekformatie kwamen om bij de vliegramp te Zanderij.

Mondiaal Kleurrijk Voetbal vindt dat het rouwen afgelopen moet zijn.....

De Stichting Mondiaal Kleurrijk Voetbal meldt in haar persbericht, dat in 2009, bij 20 jaar SLM-vliegramp, bewust besloten is de rouwperiode af te sluiten. ‘Deze stichting besloot na ampel beraad en bewust, om in 2009 de jaarlijkse herdenkingen te beëindigen. Wij bevonden dat ieder jaar opnieuw de langzaam helende zielenwonden van de nabestaanden openhalen, een kwelling was geworden. Daarom sloot zij de rouwperiode na 20 jaar, door middel van een culturele ‘Puru Blakka’ op 7 juni 2009 bij het Vliegramp Monument in Suriname, succesvol af.’

In het persbericht dreigt de Stichting Mondiaal Kleurrijk Voetbal met een rechtszaak als Liesdek doorgaat met zijn plannen, omdat de rouw vier jaar geleden al is beëindigd. ‘Iedere poging om die afsluiting middels nieuwe activiteiten te doorkruisen, is te vergelijken met cultuur barbarisme en zal ongetwijfeld juridische consequenties hebben.’

Liesdek neemt stichting en dreiging rechtszaak niet serieus

De autoritaire trekjes van de stichting maken gelukkig echter geen indruk op Liesdek. Hij liet zondagavond 9 juni weten, in een interview bij het Amsterdamse Radio Tamara in het programma ‘Welgeinformeerd’, een eventuele rechtszaak met vertrouwen tegemoet te zien. Hij vraagt zich af wie hem kan verbieden om te herdenken. Hij zegt dat de vliegramp Zanderij een van de grootste rampen is uit de Surinaamse geschiedenis en dat niemand het recht heeft een ander te verbieden de slachtoffers te herdenken.

Veel belangstelling bij herdenking SLM-ramp 7 juni 1989 in Amsterdam. (Foto: R. Hoost)

De Stichting Mondiaal Kleurrijk Voetbal haalt in haar persbericht uit naar Liesdek, die volgens haar in een artikel in de Ware Tijd ‘twee storende uitspraken’ zou hebben gedaan.

Volgens de stichting is Liesdek ‘nooit en te nimmer betrokken geweest bij het Kleurrijk Voetbal’, maar beweert dat ‘op 7 juni jongstleden de voetballers van Suriprofs werden herdacht’. ‘Dit is bezijden de waarheid en bovendien geschiedvervalsing. Immers, de Suriprofs zag door toedoen van de oprichter van het Kleurrijk Voetbal in Nederland, de heer Sonny Hasnoe, pas in 1996 het levenslicht. De vliegramp dateert zoals een ieder wel weet van het jaar 1989’, aldus de stichting. De Miranda vergeet te vermelden dat Liesdek niet door journalist Eric Mahabier is geciteerd..... Het kan dus een verschrijving ofwel een fout zijn van de correspondent van de krant in Nederland, Mahabier.

De stichting draaft in haar bericht verder door: ‘Marcel Liesdek verhaalt voorts over plannen om bij de 25ste herdenking van de Vliegramp een voetbaltreffen in de Amsterdamse Arena te zullen organiseren. Het kan niet anders, of in die voetbaltempel, zou men willen pogen het Kleurrijk Elftal te herdenken. Als depothouder van het Merk Kleurrijk in relatie tot voetbal, herinnert de Stichting Mondiaal Kleurrijk Voetbal de heer Marcel Liesdek aan de onverkwikkelijke taferelen rond de herdenking van het tienjarige bestaan van de SLM Vliegramp. Deze verwijzing betreft de publiekelijk uitgevochten rel tussen andere organisaties en de Stichting Mondiaal Kleurrijk Voetbal en waarbij in het geding was, het onrechtmatig gebruiken van de het Voetbalmerk Kleurrijk Elftal. Een voetbalformatie die niets van doen heeft gehad en nu nog heeft met het Kleurrijk Elftal, wenste in Rotterdam tegen de FC Feyenoord uit te komen. Ternauwernood werd een door onze stichting voorbereid Kort Geding tegen de plegers van die onrechtmatige daad, door tussenkomst van de toenmalige Ambassadeur van de Republiek Suriname in den Haag en wijlen ds. Rudy Polanen die een akkoord tussen de strijdende partijen wisten te bereiken, afgeblazen.’

‘De Stichting Mondiaal Kleurrijk Voetbal eist niet alleen, maar sommeert zo nodig de heer Marcel Liesdek en zijn 7 juni Comité, het niet opnieuw zover te willen laten komen dat er een groot schandaal ontstaat en waarbij het belang van niemand is gediend. Zeker niet en op de laatste plaats, de zielenrust van de omgekomen Kleurrijkvoetballers met hun Staf, die ernstig zal worden verstoord.

De depothouder in deze, de Stichting Mondiaal Kleurrijk Voetbal heeft, het zij herhaald, doelbewust de rouwperiode rond het tragisch verscheiden van haar Elftal en technische staf op 7 juni 2009 in het land waar het Vliegdrama plaatsvond, cultureel zowel moreel afgesloten. Iedere poging om die afsluiting middels nieuwe activiteiten te doorkruisen, is te vergelijken met cultuur barbarisme en zal ongetwijfeld juridische consequenties hebben.’

Spaans Surinaamse onruststoker/intrigant Roy Raymond de Miranda
Herdenken SLM-vliegramp is 'cultuur barbarisme'.......

Het persbericht van de Stichting Mondiaal Kleurrijk Voetbal is ondertekend door ‘R.R. de Miranda/Voorzitter’ ofwel de Spaanse Surinamer Roy Raymond de Miranda.

Een man die niet nadenkt bij wat hij schrijft: hoe kun je in vredesnaam het willen herdenken van 176 passagiers van de SLM-rampvlucht van 7 juni 1989 omschrijven als 'cultuur barbarisme'? Als je het onfatsoen en gebrek aan respect hebt om dat te doen, dan ben jezelf geen respect, op geen enkele manier, waard.

Een man die er niet voor terugdeinst om conflicten uit te lokken en om personen persoonlijk aan te vallen en te beledigen.

Een man die woonachtig is in het veilig en ver weg geleden Spaanse Ciudad De Ceuta, Andalucia, aan de noordkust van Afrika, in het westen grenzend aan Marokko en aan de overzijde van de Middellandse Zee Gibraltar.
Een man die een hoge dunkt van zichzelf heeft en graag laat zien dat hij op de foto staat met de ‘president van de FC Barcelona, Sandro Rosell’.....maar, of je daar nu mee te koop moet lopen. Veel duistere types laten zich immers, maar wat graag op de gevoelige plaat vastleggen met een bestuurder van ‘Barca’ (ik denk onder andere aan de Surinaamse crimineel Piet W. en kornuiten).

De Miranda en de 'president' van FC Barcelona... (Foto: R.R. de Miranda, Facebook)

Een man die zich neerzet als ‘depothouder’ van de Stichting Mondiaal Kleurrijk Voetbal, alsof hij een soort octrooi/patent heeft op het woord ‘kleurrijk’.

Een man met een spoor van ruzies en conflicten in zijn kielzog. Niet alleen als het gaat om ‘Kleurrijk Voetbal’, maar ook als het gaat om personen, zoals de in Nederland woonachtige Surinamer Romeo Hoost 

(voorzitter van het Comité Herdenking Slachtoffers Suriname en drijvende kracht achter de vervolging van Bouterse in Nederland), die zich in bijvoorbeeld zogenaamde ‘groepen’ op de social media website Facebook en elders negatief uitlaten over de Surinaamse president Desi Bouterse en of over zijn partij, de NDP (Nationaal Democratische Partij). Dat werkt als een rode lap op een paarse Spaanse NDP-stier en die stier, Roy Raymond de Miranda, kan zeer goed briesen....

Een man die vermoedelijk op allerlei social media websites berichten plaats onder diverse ‘aliassen’ en anoniem tekeer gaat tegen andersdenkenden.

De man achter de in 1997 opgerichte vermeende ‘organisatie’ die zich Clean Files Tribunal (Schone Dossiers Tribunaal) noemde. Deze ‘organisatie’ wilde onder meer dat Nederland het internationale opsporingsbevel tegen Bouterse wegens drugshandel en het witwassen van zwart geld zou intrekken. Clean Files Tribunal kreeg ruimte op de officiële website van de NDP tot eind april 2010, toen Clean Files Tribinal na weer eens conflict, door de NDP van de website werd gehaald.

Alle teksten van Roy Raymond de Miranda werden verwijderd.

 

Clean Files Tribunal was niets meer en niets minder dan slechts de persoon De Miranda. Van een organisatie was en is geen sprake.

‘Kleurrijke’ door De Miranda ontsponnen conflicten

Maar, terug naar De Miranda en zijn ‘Kleurrijk Elftal’ initiatieven die vaak leidden tot conflicten. Zo was er een conflict in april 1998.

Het NRC schreef op 25 april dat jaar: ‘Een politiek getint conflict verdeelt de Surinaamse voetbalgemeenschap in Nederland. De Suriprofs, het team van Nederlands-Surinaamse profvoetballers, distantieert zich openlijk van het Kleurrijk Elftal, een initiatief van de Stichting Platform Mondiaal Kleurrijk Voetbal 2000.’

Met de Surinaamse Voetbalbond presenteerde dit platform in het Utrechtse Breukelen een plan om met ‘uitwisselingsprojecten, financiële en materiële ondersteuning' het noodlijdende voetbal in Suriname op een hoger niveau te brengen. De belangrijkste doelstelling van de stichting was deelname van het Surinaamse voetbalelftal aan de Olympische Spelen in Sydney 2000. De plannen werden bekendgemaakt door mr. R. de Freitas, vicevoorzitter van de Surinaamse Voetbalbond, en voorzitter Roy Raymond de Miranda van het platform.

Uit een vertrouwelijke brief van De Miranda aan De Freitas, gedateerd 2 februari 1998, werd onomwonden duidelijk, dat politieke motieven ten grondslag lagen aan het samenwerkingsverband, aldus het NRC. Het ging De Miranda vooral om ondersteuning van de regering in Suriname en de regerende Nationaal Democratische Partij (NDP) van partijvoorzitter en regeringsadviseur Desi Bouterse. ‘Ik denk dat bij realisatie (...) de Regering en de Partij er publicitair en propagandistisch wel bij zullen varen’, aldus De Miranda in zijn brief over de plannen. De Miranda ontkende natuurlijk, zoals hij altijd ontkend, dat hij deze brief geschreven had en sprak van ‘intriges’ en een ‘pure falsificatie’.

Enkele weken voordat het plan van De Miranda bekend werd gemaakt, had de Stichting Suriprofs de clubs in het Nederlandse betaalde voetbal al per brief er nadrukkelijk op gewezen dat het Kleurrijk Elftal geen enkele relatie had en heeft met de Suriprofs. Het NRC benadrukte in haar artikel dat ook blanke spelers deel uitmaakten van het ‘Kleurrijk Elftal’.

Toenmalig trainer van de Suriprofs, Henk ten Cate, kon niet begrijpen waarom de Surinaamse Voetbalbond samenwerkte met het platform van De Miranda.

Dat De Miranda nu en dan last blijkt te hebben van ‘tropenkolder’ bleek onder andere in augustus 1999 toen hij namens de Stichting Mondiaal Kleurrijk Voetbal 2000 (zijn stichting lijken constant van naam te veranderen....) aankondigde verregaande plannen te hebben om in Amsterdam, naast Ajax, nog een professionele voetbalclub te willen oprichten.In alle geledingen moesten voormalige Surinaamse profs, die op internationaal niveau hebben gespeeld, de leiding hebben. Roy de Miranda, voorzitter van de stichting dacht, dat het Nederlandse voetbal en de stad Amsterdam daarmee 'een geweldige impuls' zouden krijgen. ‘Amsterdam is in Nederland het mekka van technisch en creatief voetbal. In de top van het amateurvoetbal constateren we elk seizoen opnieuw dat kleurrijk spelende teams het beste en meest aantrekkelijke voetbal brengen’, zo beweerde De Miranda.
Tegenover de krant AD zei hij: ‘In de kluis bij de KNVB liggen nog altijd de licentie van FC Amsterdam en FC Wageningen. Als wij een goed businessplan kunnen overleggen en voldoende financiële steun hebben, moet het vreemd lopen willen we geen groen licht voor een nieuwe BVO (betaald voetbal organisatie) krijgen. Op dit moment worden er door ons marktonderzoeken gedaan voor sponsoring en een levensvatbare exploitatie. We willen dat de liquiditeit voor lange tijd is gewaarborgd.’

Het AD schreef echter ook, dat de stichting van De Miranda in de zomer van dat jaar negatief in het nieuws was gekomen, door een aanvaring met de organisatie achter de Suriprofs, die in de Rotterdamse Kuip een herdenkingswedstrijd wilden spelen tegen Feyenoord ter nagedachtenis aan de 176 slachtoffers van de vliegramp in Paramaribo in 1989. Als depothouder van de naam 'Kleurrijk' (in de relatie tot voetbal) tekende de Stichting bezwaar aan tegen het in Rotterdam expliciet herdenken van het kleurrijk elftal dat onder haar auspiciën de fatale vlucht naar Suriname maakte. Kleurrijk Mondiaal Voetbal 2000 zou het nagenoeg geheel omgekomen kleurrijk elftal zelf herdenken tijdens een toernooi in Den Bosch (met o.a. Ajax, FC Den Bosch en de kleurrijke profs).

Ook toen bleek De Miranda een soort alleenheerschappij naar zich toe te hebben getrokken over wie wel wanneer en hoe de SLM-vliegramp mag herdenken. Deze man lijkt echter te vergeten dat op de fatale vlucht niet alleen voetballers als passagiers zaten.....

Wat lucht dat op: fulimeren tegen andersdenkenden.....

Naast zijn arrogante houding als het gaat om herdenkingen van de SLM-vliegramp, maakt De Miranda er ook een sport van om via ingezonden stukken, die vooral en welhaast alleen gepubliceerd mogen worden op de vermeende Surinaamse nieuwswebsite GFC Nieuws, welke website De Miranda ongegeneerd een platform biedt, om andersdenkenden uit te schelden en te beledigen.

In een van zijn meest recente ingezonden stukken, 3 juni 2013, geeft Roy Raymond de Miranda er blijk van niet zo blij te zijn met bepaalde ‘groepen’ op Facebook, vooral niet met groepen waarin mensen vrijelijk kritisch kunnen zijn over de Surinaamse president, en hoofdverdachte in het 8 decemberstrafproces, en zijn partij de NDP. Zo schrijft De Miranda onder andere: ‘(...) Er bestaan uitgesproken anti en pro Suriname groepen waaronder die, expliciet anti de Regering Bouterse zijn, dan wel expliciet pro Regering Bouterse. (...) Binnen deze groepen hebben zich o.a. actievoerders (...) genesteld. Zij vormen een harde kern van debaters binnen de FB Discussiegroepen van politieke aard. Dat de discussies in die samenhang door een gebrek aan beschaving bij sommige debaters uitmonden in persoonlijke aanvallen waarbij smaad en laster niet ontbreken, is niet onbekend. Het regent derhalve tegen deze uitwassen, klachten bij Facebook maar inmiddels ook bij het Openbaar Ministerie van o.a. Nederland. (...)’, aldus de grootste onbeschaafde persoon.

In het ingezonden stuk op GFC Nieuws op 3 juni 2013, richt hij zijn gifpijlen vooral en met name op Romeo Hoost, volgens hem een Antilliaan en geen Surinamer – waaruit blijkt hoe slecht de in het Spaanse Ceuta wonende Surinamer is geïnformeerd.

Romeo Hoost

De Miranda: ‘Hoost wordt op Facebook beschermd door hogere machten in Nederland’

De Miranda: ‘(...) Het is reeds jaren bekend dat de in Nederland wonende zogenaamde mensenrechtenverdediger, de Antilliaan Romeo Hoost, een ieder waarvan hij denkt dat die aan de NDP c.q. de huidige president van de Republiek Suriname is gelieerd abject op de korrel neemt. Daarbij wordt er niet geschuwd leugens, smaad, laster, belaging, het schenden van portretrecht en intellectuele eigendommen te hanteren. (...)’

Volgens de Spaanse Surinamer wordt Hoost zelfs door Facebook beschermd ‘en dat in opdracht van hogere machten in Nederland. Deze machten die het tot een kerntaak hebben gemaakt, de huidige president van de Republiek Suriname te demoniseren, criminaliseren en internationaal niet aflatend te beschadigen. En dit lot treft ongetwijfeld ook de aanhangers van voornoemde autoriteit. Persoonlijk zelf slachtoffer van de handelingen zoals hierboven omschreven, deponeerde o.a. mijn persoon een strafklacht in bij het Amsterdamse Openbaar Ministerie tegen Romeo Hoost en zijn metgezel Esha Tewarie die zich net als haar partner in dezelfde zin niet onbetuigd laat. En aangezien de Facebook organisatie weigert in deze adequate en sanctionele maatregelen te treffen waar die feitelijk thuishoren, zie ook ik mij genoodzaakt wegens medeplichtigheid aan strafbare feiten, aanvullend, een klacht tegen Facebook in te dienen. In deze gaat het om een strijd die te vergelijken is met die van David tegen Goliath, maar ook in deze jungle zal er ordening dienen plaats te vinden. (...)’

Bij het lezen van deze absurde teksten zal iedereen met een dosis gezond verstand in de veronderstelling zijn, dat die teksten zijn geschreven door iemand vol haat en frustratie en door iemand die heilig gelooft in de meest absurde complottheorietjes. Deze man en zijn teksten kunnen niet serieus genomen worden, zoals ook blijkt uit teksten in een eerder door hem op GFC nieuws geplaatst ingezonden stuk waarin hij zich ook weer richt op de Surinamer Romeo Hoost. (De Miranda heeft overigens meerdere stukken gepubliceerd, maar ik beperk mij hier slechts tot stukken die op Hoost betrekking hebben, omdat die op een bedenkelijke en welhaast strafbare wijze op de persoon zijn gericht en niet op de inhoud.)

Onder de kop ‘De Dorpsgek’ begint De Miranda weer te fulimeren tegen Hoost. Enkel en alleen om te tonen hoe verwrongen De Miranda denkt en hoeveel frustratie er schuil gaat in zijn teksten, plaats ik hieronder grote delen uit zijn stuk ‘De Dorpsgek’:
‘Ware het niet dat de dorpsgek Romeo Hoost met zijn persoonlijke vendetta jegens de huidige president van de Republiek Suriname wereldwijd instanties en instituties alsook gezaghebbenden met smaadschriften bestokend de Surinaamse entiteit als geheel schade berokkent, dan zouden weldenkende mensen schouderophalend aan hem voorbij gaan. De niets betekenende Antilliaan Romeo Hoost die zicht- en merkbaar psychische stoornissen vertoont, wordt geprogrammeerd en in stand gehouden door mensen die meer verstand van zaken hebben en om verschillende redenen appeltjes hebben te schillen met het hoogste gezag van de Republiek Suriname. Zelfs pers- en media-instituten bombarderen de niet-journalist tot radioman, die in de uitoefening van dat werk schromelijk faalt. De dorpsgek zijn sterke kanten komen namelijk het beste tot hun recht in dansende karavanen zoals bijvoorbeeld carnavalstoeten en die van de Gayparade. (...)

Want als de dorpsgek werkelijk gezond verstand in de kop had, dan had die moeten weten dat alle regeringen en landen en/of instituties die hij aanschrijft hem ronduit als een nar wegzetten. En ook daarvan is er bewijs voorhanden!

Het kwalijke in dit verband echter is, dat de Surinaamse entiteit als geheel onterecht erdoor geblammeerd wordt. Het is te zot voor woorden dat een Antilliaanse charlatan zich op dergelijke wijze ongehinderd onder het mom van vrijheid van meningsuiting kan blijven vergrijpen aan de Staat Suriname. Romeo Hoost is paranoïde en schuwt de leugen om zijn krankzinnige doelen te bereiken in het geheel niet. (...)’

‘(...) In juli 2010 heeft de dorpsgek Hoost via de Wereld Omroep verhaald over een fysieke dreiging die hem rond die tijd bij een locale omroep in Amsterdam ten deel viel.’ (Klik hier voor dat artikel.)

De Miranda eindigt zijn stukje proza met de woorden:

‘Het Orakel van Amsterdam zal nog enige tijd fulmineren, maar door de tijd en de Wet van de Metafysica komt ook dat geblableer eens tot een einde en is Suriname verlost van een hinderlijke kuparie.’

De Gek van Ceuta bestrijden met zijn eigen gif

Roy Raymond de Miranda, ‘de Gek van Ceuta’, blijkt echter totaal voorbij te gaan aan zijn eigen wijze van fulimeren en beledigen. Zijn teksten zijn doorspekt van haat en frustratie. De man krijgt er een kick van om via allerlei krankzinnige ingezonden stukken, die gelukkig slechts hun weg vinden naar een of twee Surinaamse websites, zijn frustraties te richten op een Surinamer in Nederland die via democratische kanalen, in soms scherpe bewoordingen - maar dat mag -, zijn kritiek uit op de president van Suriname en zijn partij.

De heer Hoost blijft binnen de grenzen van de toepasbare wetten, maar de Spaanse Surinamer De Miranda heeft kennelijk lak aan die wetten en wordt verblind door de scherpe teksten van Hoost.

Als het om De Miranda gaat zouden die teksten van Hoost nog wel iets scherper mogen: je moet immers iemand bestrijden met zijn eigen gif.

Noot:
Lees ook dit ingezonden stuk in de Ware Tijd van vrijdag 6 juni 2014 van de hand van Henk Pinas in Amsterdam, een nabestaande......

6 oktober 2014: De Miranda te gast bij EenVandaag over de start van de rechtszaak tegen Dino Bouterse in Manhattan, New York:

Vandaag begint in de VS de rechtszaak tegen Dino Bouterse. Hoe wordt er in Suriname gedacht over het proces tegen zoon van de president? Het dagelijkse Nederlandse actualiteitenprogramma EenVandaag besteedt hier vandaag, maandag 6 oktober 2014, aandacht aan.

Dino Bouterse werd eind augustus 2013 opgepakt in Panama en uitgeleverd aan de VS. Hij wordt daar verdacht van drugs- en wapenhandel en van contacten met de Libanese terreurorganisatie Hezbollah. Hij zou een pakket van 10 kilo cocaïne naar de VS hebben laten sturen en in het bezit zijn geweest van wapens. Ook zou de zoon van president Bouterse betrokken zijn geweest bij plannen van Hezbollah om een trainingskamp op te zetten in Suriname.

Bouterse werd in de val gelokt: hij was in de veronderstelling zaken te doen met Mexicaanse drugsdealers en strijders van Hezbollah, maar in werkelijkheid waren het Amerikaanse agenten. Dino Bouterse kan in de VS 30 jaar cel krijgen. Inmiddels heeft hij in ruil voor strafvermindering een gedeeltelijke bekentenis afgelegd.

De rechtszaak kan, aldus EenVandaag, grote gevolgen hebben in Suriname. Volgend jaar mei zijn er verkiezingen en vader Desi Bouterse gaat voor een tweede termijn.

In EenVandaag een gesprek met journalist/columnist Iwan Brave, die werkt bij de Surinaamse krant De Ware Tijd. Ook een gesprek met Roy Raymond de Miranda, die door EenVandaag wordt omschreven als 'adviseur van president Bouterse', maar een man met een discutabele reputatie (het is dan ook onbegrijpelijk waarom EenVandaag ook gemeend heeft te moeten spreken met deze man die een complottheorie verzint waar je bij staat - de man verschijnt zelden tot nooit in het openbaar met commentaren en dergelijke, maar vooral actief is op het internet hetzij onder zijn eigen naam hetzij onder pseudoniemen), en met Chandrikapersad Santokhi, oud-minister van Justitie en oud-politiecommissaris en huidig voorzitter en parlementslid van de Verenigde Hervormings Partij, VHP.

Overigens berichtte de zogenoemde nieuwswebsite GFC Nieuws, die werkelijk alle achterklap/roddels, geruchten en onzin die in de email in-box belanden publiceert, op 8 juni van dit jaar nog het volgende over die heer De Miranda:

'De bekende politicus Roy Raymond de Miranda wordt al sinds een week bedreigd. Een hooggeplaatste regeringsfunctionaris laat zondag aan GFC Nieuws weten dat om die reden de beveiliging van de Miranda is opgevoerd.

Ook via een ingezonden stuk dat vannacht naar GFC werd gemaild bevestigt de geplaagde politicus dat hij slachtoffer is van dreigtelefoontjes en verscheidene vormen van stalking. De Miranda heeft het vermoeden dat er door zowel de oppositie in Suriname als ook in Nederland een grootscheepse campagne tegen zijn persoon is opgezet.

“Tot slot moet ik op grond van al hetgeen ik de afgelopen week heb ervaren, anonieme dreigtelefoontjes, voor mijn woning stoppende motorvoertuigen die de verlichting in mijn tuin richten om vervolgens met gierende banden weg te rijden, smaad- en lastergeschriften in verschillende kranten en via de virtuele snelweg, dit alles duidt ontegenzeggelijk op paniek die er binnen de kring van de Surinaamse en Nederlandse oppositie is losgebroken."
“Het moet tot slot ook duidelijk zijn dat er inmiddels over mijn veiligheid wordt gewaakt en daarnaast angst noch vrees in mijn leven bestaat’, aldus de Miranda.'
 
Maar, De Miranda zou moeten weten, juist hij, dat wie de bal kaatst hem terug kan verwachten. Overigens is volstrekt onduidelijk waarom hij zou worden bedreigd, omdat de man zelden tot nooit in het openbaar commentaren en dergelijke levert. Slechts een paar zichzelf 'media' noemde nieuwswebsites, zoals GFC Nieuws en Suriname Herald plaatsen ingezonden stukken van De Miranda.
Maar, zodra hijzelf,iemand die zelf nooit een blad voor de mond neemt, wordt 'bedreigd' begint hij te jammeren.

UPDATE, woensdag 8 oktober 2014

8 oktober 2014
Roy Raymond de Miranda beschuldigt EenVandaag van manipulatie
Roy de Miranda, één van de adviseurs van president Desi Bouterse, vindt dat een groot deel van de Nederlandse media doet aan journalistieke manipulatie. EenVandaag heeft deze week een interview uitgezonden met De Miranda, Chandrikapersad Santokhi en de journalist Iwan Brave naar aanleiding van de aanhouding en voorgeleiding van Dino Bouterse.

De Miranda kan echter, hoe opmerkelijk, zich niet vinden in de productie, zo is woensdag 8 oktober, te lezen op die zogenoemde nieuwswebsite GFC Nieuws. 'Want hoewel ruim een half uur interview dat van mij werd afgenomen, uiteraard niet totaal kan worden meegenomen in een actualiteitenrubriek, is het wel wrang dat de meest essentiële uitspraken die Chan Santokhi zijn betoog volledig onderuit zouden halen, uit de uitzending zijn weggelaten', merkt de Miranda op.

Hij vindt Santokhi hypocriet, omdat die geheel ten onrechte suggereert dat president Bouterse moet aftreden. Roept hij ook om het aftreden van zijn collega Hesdy Pigot wiens zoon in de Verenigde Staten van Amerika met justitie en politie in aanraking is gekomen? Roept hij ook op om een vooraanstaande rechter zijn aftreden omdat diens zoon als politieman in aanraking is gekomen met justitie en politie? Heeft hij ook opgeroepen om het aftreden van vicepresident Ram Sardjoe wiens zoon ook als pistolen Paultje in aanraking kwam met justitie?

'Hebben dit soort hypocrieten ooit geroepen om het aftreden van Koningin Juliana wiens echtgenoot Prins Bernhard in de Lockheed-affaire wegens het aannemen van steekpenningen werd veroordeeld?'

De Miranda vindt dat er in de uitzending grof wordt gelogen. Dino Bouterse was volgens hem nooit hoofd van CTU en was ten tijde van zijn aanhouding in Panama, allang niet meer in die dienst. Het is voorts een grove leugen dat Dino met 10 kg cocaïne in zijn bezit werd gearresteerd. Ook zou Dino met een raketwerper zijn gearresteerd. Eerlijkheid gebiedt te zeggen, dat De Miranda wat deze punten betreft wel gelijk heeft. Maar, vervolgens blijkt uit het bericht op GFC Nieuws dat de man het toch weer niet kan laten om met een uit de duim gezogen complottheorie te komen:

'Spoedig nadat het onlogische van dit verhaal bleek, werd de aanklacht gewijzigd in: het in het bezit hebben van een vuistvuurwapen, dus een pistool. In het interview heb ik haarfijn uit de doeken gedaan hoe de VS als land van de meest geavanceerde filmtechnieken, zaken fabriceert die in feite niet bestaan, maar na de montages zo echt lijken dat een ieder geloofd in de waarheid en authenticiteit daarvan. Dit zijn vitale onderdelen die in het interview ontbreken.'

De Miranda hekelt het dat de overige geïnterviewden ruimschoots aan het woord zijn gekomen. 'Wij zijn in ieder geval weer een ervaring rijker en noopt in voorkomende gevallen tot dieper nadenken aleer medewerking te verlenen aan dit soort Nederlandse producties.'

* De jammerkont De Miranda heeft zijn ware aard weer laten zien. Hij is ergens niet over tevreden en uit dat meteen in een ingezonden stuk, zodat hij zijn hart weer even heeft kunnen luchten. Maar, oh, hoe kleinzielig kan deze man zijn......

UPDATE: woensdag 15 oktober 2014:

Veel aandacht in media voor inwerkingtreding Tabakswet

Het is nog even wennen.....

Kritiek hoorbaar over gebrekkige voorlichting

07-06-2013 Door: Paul Kraaijer/Consumentenbond Suriname


Paramaribo – Eindelijk was het zover: vandaag, vrijdag 7 juni 2013, is de Tabakswet in werking getreden in Suriname. De Nationale Assemblee had 7 februari 2013 de Tabakswet, die het roken in het land moet gaan beperken en in ieder geval roken in openbare gelegenheden verbiedt, met algemene stemmen aangenomen.

Nu is de wet effectief in werking en was het voor media aanleiding om eens een rondje te maken om ‘de stemming’ te peilen. Natuurlijk werden hiervoor horecaondernemers en het zogenoemde casinowezen benaderd. Zij waren immers de sectoren die zich het luidst lieten horen in hun kritische opmerkingen over de wet en over dat zij nauwelijks tot niet bij de totstandkoming ervan betrokken zouden zijn geweest.

Media lijken overigens consequent te spreken over de ‘anti-Tabakswet’ en niet over de Tabakswet. De wet is echter formeel niet gericht tegen roken, maar is erop gericht om in ieder geval het roken in openbare ruimten te verbieden, de reclame voor tabak en tabaksproducten in te perken en de verkoop aan kinderen beneden de achttien jaar te verbieden. Roken is en blijft een aangelegenheid voor het individu. Het is aan het individu, de burger, om zelf te beslissen om al dan niet met roken te stoppen.

(Plaatsing anti- rook borden door first lady Ingrid Bouterse voor de deur van haar kabinet. Bron foto: Ministerie van Volksgezondheid)

De Ware Tijd laat vandaag onder andere Jules Ramlakan aan het woord. Hij is de voorzitter van de Vereniging van Casinohouders in Suriname (VCS). Kritiek heeft hij nog steeds op de gebrekkige voorlichting over de wet in aanloop naar de dag van vandaag. Volgens hem heerst er nog te veel verwarring bij belanghebbenden over waar wèl en waar er nièt gerookt mag worden. Ook de manier waarop er moet worden opgetreden, is volgens de voorzitter nog onduidelijk. Ramlakhan belooft dat zijn leden zich desondanks zoveel mogelijk aan de wet zullen houden. De eigenaren wachten intussen nog enkele ministeriële beschikkingen af voor duidelijkere richtlijnen, aldus bericht de Ware Tijd.
De wet is echter duidelijk over waar gerookt en waar niet gerookt mag worden vanaf vandaag. De tekst van de Tabakswet was ook al enige tijd beschikbaar op de website van onder andere De Nationale Assemblee.

Onvoldoende controleurs
Voor wat betreft controle op naleving van de wet gaan, naast de gewone agent, ook milieu- en arbeidsinspecteurs ingezet worden. Volgens het hoofd van de afdeling Planning van het ministerie van Volksgezondheid, Maltie Mohan-Algoe, staan ruim honderd inspecteurs klaar en verder zijn er nog veertig inspecteurs, maar die moeten alleen nog tot buitengewoon agent van politie bevorderd, voordat zij ook kunnen worden ingezet, aldus de Ware Tijd van vrijdag 7 juni 2013. Mohan-Algoe erkent echter wel, dat er nog onvoldoende controleurs zijn.

Kritische geluiden uit horeca
Verwarring over de Tabakswet zou er volgens de Ware Tijd ook zijn bij manager Robin Roemer van de bekende uitgaansgelegenheid 't Vat. Hij vindt dat belanghebbenden onvoldoende zijn voorgelicht over de werking van de wet. Roemer leest in de wet, dat klanten en werknemers bij 't Vat alleen op de openbare weg een sigaret op mogen steken, hoewel er op het terrein wel openluchtplekken zijn. Hij houdt vast aan een artikel in de wet, waarin staat dat het rookverbod ook geldt voor terreinen ‘die deel uitmaken, in samenhang functioneren of verband houden met de faciliteit’.

Evenementencoördinator Heuwell Barker van Touché en Zsa Zsa Zsu heeft zijn gasten al twee maanden voorbereid op de dag van vandaag. Door middel van posters en aankondigingen is er in de twee discotheken getracht de gasten op het aankomende verbod te wijzen. Ook werden de afgelopen twee weken geen sigaretten meer verkocht aan de bars en bezoekers mochten niet meer met aanstekers de ingang passeren. Barker ergert zich eraan dat bij een overtreding alleen de eigenaar van de tent wordt beboet, terwijl de roker in de fout gaat. Hij zegt verder weinig waarde te hechten aan het argument dat een rookvrije discotheek aantrekkelijker zou zijn voor niet-rokers. ‘Niet-rokers zijn geen stappers’, aldus Barker.

Volgens general manager Ekey Wong van Lucky Twins bestaat de helft van zijn gasten uit vaste rokers. Hij geeft aan dat vooral Chinese klanten vóór en na het eten vaak coûte que coûte een sigaretje willen pakken. Wong beweert dat het enorm moeilijk is om die klanten de noodzaak van de wet uit te leggen. Verder voorspelt hij een daling van het aantal bezoekers.

Volgens de nieuwswebsite Starnieuws gaan rokers het vanaf vandaag extra moeilijk krijgen. Ook Starnieuws maakte een rondje langs een paar gelegenheden om de meningen te peilen onder eigenaren. De webredactie schrijft ook consequent ‘anti-Tabakswet’, terwijl het de Tabakswet is.

Het restaurant van hotel Residence Inn is een rookvrije zone, vertelt Garfield Thin A Joe, de supervisor van het restaurant. Op verschillende locaties in het restaurant zijn stickers geplaatst die aangegeven dat er niet gerookt mag worden. Dit is ruim vóór de invoering van de Tabakswet al gedaan. ‘Wij denken aan de hygiëne van onze gasten. Dit is de reden geweest waarom we het zo hebben aangepakt’, zegt Thin A Joe. Voor de mensen die wel willen roken, kunnen dat doen bij het zwembad.

Brian van het Kruis, directeur van Zus ’n Zo, geeft aan dat deze week is gestart met het proefdraaien om een plek voor de rokers vrij te maken. ‘Niet alleen onze gasten willen af en toe een sigaret opsteken, maar ook het personeel. Speciaal voor hen hebben we plek achterin vrijgemaakt waar ze vrij kunnen roken’, aldus Van het Kruis. Hij ervaart die wet niet als last voor Zus ’n Zo.

Alex Vlah, general manager van Best Western hotel en Casino vindt dat de gemeenschap en ondernemers binnen diverse branches niets te zeggen hebben over deze wet. ‘Er valt hierover niet te discussiëren en ik zal de vele klanten van mij die roken, moeten aangeven dat het niet mag, met alle gevolgen van dien.’ Volgens Vlah rookt ongeveer 80% van de bezoekers. ‘Die anti-Tabakswet staat niet toe dat er een aparte ruimte binnen het casino mag worden gebouwd voor de mensen die zouden willen roken. Zo hebben de mensen geen vrije keus’, vindt Vlah.

'U mag alleen roken als u de hemel ziet'
Het Dagblad Suriname sprak met gewestelijk politiecommandant van Nickerie, hoofdinspecteur Stanley Benschop, die een duidelijke boodschap voor de rokers heeft: ‘U mag alleen roken als u de hemel ziet en in je eigen privéruimte. Op alle andere plaatsen is roken verboden.’

Volgens Benschop heeft de politie instructies gekregen van het Openbaar Ministerie (OM) hoe ze moet optreden. ‘We gaan conform de wet verbaliserend optreden tegen overtreders. Er zal een dossier opgemaakt en opgestuurd worden naar het OM. Het is een overtreding, dus je kunt de zaak ook buiten proces afhandelen met een boete’, zegt Benschop. De boete kan zijn vanaf SRD 150.

Benschop stelt, dat indien een persoon toch nog rookt, bijvoorbeeld in een bar, de bareigenaar de politie kan inschakelen. Ook medebezoekers kunnen dat doen als ze last ondervinden van het roken door anderen. De politie zal in deze gevallen conform de wet optreden.

Langzaam wennen
Suriname zal langzaam moeten gaan wennen aan de gevolgen van de Tabakswet. De wet is, in vergelijking met andere (concept-)wetten snel als wet afgekondigd en in werking getreden. De dagelijkse praktijk zal moeten gaan uitwijzen in hoeverre rokende burgers begrip voor de wet hebben en de wet naleven. Horecabedrijven en casino's gaan nu ook een gewenningsproces in, dat ongetwijfeld met vallen en opstaan gepaard zal gaan. Uiteindelijk gaat het om onze gezondheid.

De weg naar de Takabswet Suriname - Wet treedt 7 juni 2013 in werking

Politieberichten klakkeloos overgenomen door journalisten

Surinaamse journalisten denken nauwelijks na

Nemen ze hun werk wel serieus of zijn ze echt dom......

'Gekwalificeerde' diefstal en waar was de brand?

03-06-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Diverse malen heb ik in artikelen aandacht gevraagd voor het feit dat Surinaamse journalisten en webredacteuren klakkeloos berichten van de afdeling Voorlichting van het Korps Politie Suriname overnemen. Zonder zelf na te denken worden de berichten overgetypt, inclusief fouten en onduidelijkheden. Ze staan er simpelweg niet bij stil, dat er geen enkele professionele voorlichter bij het korps werkzaam is die in staat is om foutloze politieberichten te schrijven en aan de media te doen toekomen.

Het Dagblad Suriname heeft vandaag twee korte politieberichten geplaatst, waaruit duidelijk blijkt dat op de redactie van die krant niet door journalisten wordt nagedacht bij het schrijven van een bericht, hoe kort ook.....

In het hierna volgende bericht is sprake van 'gekwalificeerde' diefstal. Maar, weet de lezer wel wat 'gekwalificeerde' diefstal is? Weet de journalist die dit berichtje heeft geplaatst zelf wel wat het betekent? Lees hier de betekenis van 'gekwalificeerde' diefstal.

Na het lezen van onderstaand artikeltje blijven lezers ongetwijfeld met deze vraag zitten: waar was die brand? Kennelijk werd de locatie niet vermeld in het politiebericht en heeft de journalist die het heeft geplaatst ook niet verder nagedacht. Waarom niet even met de afdeling Voorlichting van het Korps Politie Suriname bellen en gewoon vragen waar de brand was.....

Drie gesponsorde sportjournalisten nemen deel aan eerste Zuid-Amerika Spelen voor sportjournalisten

Gesponsord op weg naar Colombia..... (Bron foto: Oosterwolde/dWT)

Sportief gesponsord uitje doet Vereniging van Sportjournalisten in Suriname ontwaken

31-05-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Een sportief uitstapje van drie gesponsorde Surinaamse sportjournalisten naar de eerste Zuid-Amerikaanse Spelen voor sportjournalisten ofwel de ‘Juegos AIPS Americas’ (Association Internationale De La Presse Sportive) in de Colombiaanse stad Medellin, heeft mogelijk de in ruste zijnde Vereniging van Sportjournalisten in Suriname (VSJS) weer doen ontwaken.

Desney Romeo van ABC TV, Quaraisy Nagessersing van QN Sports en de Ware Tijd sportjournalist Terence Oosterwolde vertrokken vol goede moed naar Colombia om van 19 tot en met 24 mei aan die ‘spelen’ deel te nemen. Van de deelnemende sporten (zaalvoetbal, atletiek, bowlen, tafeltennis, biljarten en schaken) namen de drie Surinaamse sportjournalisten alleen deel aan bowlen.... Ze behaalden, nota bene aangevuld met de Boliviaanse sportjournalist José Espinoza, de vijfde plaats – van acht deelnemende landen - bij dit onderdeel en dat was volgens Desney Romeo zelfs een hele prestatie: ‘Een hele prestatie. Ik ben trots, omdat we geen bowlers zijn. Bowlen is iets wat wij sportjournalisten nooit doen’, zo zei hij 22 mei in de Ware Tijd.

In totaal namen ongeveer 150 journalisten uit 18 Midden- en Zuid-Amerikaanse landen deel aan deze games.

De Surinaamse journalisten vertrokken overigens ook nog eens goed gesponsord en dat liet Oosterwolde dan ook ongegeneerd in zijn eigen krant de lezers weten: ‘(...) De sportjournalisten zijn gekleed door Wim IJzer van sportwinkel Topsport. Hij voorzag de groep van een poloshirt, een T-shirt, een volledig trainingspak en een paar loopschoenen en sokken, allemaal van het merk Puma. Ook Shawn's Import and Logistics hebben de trip mogelijk gemaakt. (...)’ Enige journalistieke objectiviteit en onafhankelijkheid is bij de drie Surinaamse sportjournalisten ver te zoeken. Maar, waarom ze loopschoenen meekregen? Voor bowlen?

Romeo, Nagessersing en Oosterwolde keerden zonder welke medaille dan ook terug naar Suriname. Hun Colombiaanse collega’s wonnen bij alle takken van sport. Alleen bij schaken moest het gastland Cuba voor zich dulden.

Toch meer een leuk ‘netwerk’ uitje

Misschien was het voor de drie Surinaamse sportjournalisten toch meer een leuk uitje en kwam de sport op de tweede plaats..... Hun deelname dankten zij overigens aan de voorzitter van de vereniging van Colombiaanse sportjournalisten, Carlos Julio Castellanos, die een speciaal verzoek voor de Surinamers richtte aan de organisatie om hen deel te mogen laten nemen. Alle lidlanden van de ‘International Sports Press Association’ (AIPS) waren namelijk officieel uitgenodigd, maar de Vereniging van Sportjournalisten in Suriname functioneert al vele jaren niet meer. Toch wordt de VSJS nog vermeld op de website van de AIPS:

 

Wederopstanding van VSJS? De VSJS werd geleid door Romeo. Hij liet op 18 mei via de Ware Tijd weten deelname aan het sportevenement in Colombia belangrijk te vinden. ‘Omdat we de banden met de andere landen kunnen aanhalen, maar het is ook een goede gelegenheid om de vereniging te heractiveren. Ik heb al gesprekken met enkele leden gehad om de VSJS weer nieuw leven in te blazen.’

Net als Romeo vindt ook Nagessersing dat het van cruciaal belang dat de Vereniging van Sportjournalisten in Suriname nieuw leven wordt ingeblazen. ‘Dit is the point of no return. Niets gaan ons tegen kunnen houden. Eind augustus moet de VSJS er weer staan.’

 

‘Het is zwaar, maar ik hou vol’

Tijdens de ‘spelen’ werd Nagessersing uitgeleend aan het zaalvoetbalteam van Mexico, dat met slechts vier spelers was afgereisd naar Medellin. Ook een Colombiaan en een Braziliaan werden aan het team toegevoegd, waaruit blijkt dat niet echt gesproken kon worden van serieuze ‘spelen’.... Een echte sporter is de Surinaamse sportjournalist niet en dat erkende hij ook ruiterlijk in de Ware Tijd van 22 mei: ‘Ik sport niet zo intensief meer. Ik moet steeds alles doen om de hele wedstrijd te spelen, het is zwaar, maar ik hou vol.’ Bij het bowlen eindigde hij overigens als elfde ‘overall’.

Het is niet geheel duidelijk waarom zowel Romeo als Nagessersing vinden dat de vereniging van sportjournalisten weer nieuw leven moet worden ingeblazen. Echte argumenten daarvoor hebben zij niet aangevoerd. Het lijkt een impulsieve gedachte opgekomen tijdens een gezellig ‘uitlandig’ reisje en tijdens de contacten met ‘Latino’ collega’s die wel verenigd zijn in hun landen.

Is een VSJS nodig?

Waarom dus in Suriname een slapende sportjournalistenvereniging wakker kussen, terwijl een Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) min of meer actief probeert te zijn. Natuurlijk hebben sportjournalisten bij tijd en wijle hun eigen specifieke issues. Maar, ook dan zouden zij steun kunnen zoeken bij de SVJ.

Zoals in januari 2012 toen door de sportjournalisten in een weekeinde geen berichten over voetbalwedstrijden werden uitgezonden als maatregel tegen wangedrag van de ondervoorzitter van Inter Moengo Tapoe, Ronald Kwassie, en het uitblijven van maatregelen door de Surinaamse Voetbalbond (SVB) tegen hem. Op 21 januari had Kwassie zich misdragen tegenover sportjournalist Nagessersing. Hij gebruikte vulgaire termen in bijzijn van SVB-bestuursleden en sportjournalisten. Toen Kwassie zag dat Nagessersing niet reageerde op zijn scheldkanonnade, begon hij te dreigen dat hij in zijn gezicht zou spuwen. Ook toen reageerde Nagessersing niet, wat reden was voor Kwassie om helemaal in zijn gezicht te gaan en te zeggen I wan sjie dat m'e spiet in joe M P P fesi?

Een paar weken later werd een sportjournalist van het Dagblad Suriname met de dood bedreigd door de trainer van SV Notch, Joel Martinus alias Bordeaux. De trainer zei op 18 februari 2012 – na de wedstrijd tussen Inter Moengo Tapoe en Robinhood, ten overstaan van getuigen dat de journalist doodgeschoten zou worden indien hij zonder te bellen, een bericht over hem zou plaatsen in de krant.

Volgens de trainer is hij een ‘taliban’ en is hij voor niets en niemand bang. Volgens zijn bewoordingen zou hij de sportjournalist gewoon neerknallen als zijn naam in de krant zou worden genoemd. De bedreigingen werden herhaald, in het bijzijn van onder andere collega-journalisten Desney Romeo en Terrence Oosterwolde. De krant diende een klacht in bij de politie tegen de doodsbedreiging.

Surinaamse sportjournalisten kwamen eind mei vorig in jaar in conflict met voetballer Milano Koenders van NAC Breda, aanvoerder van de Suriprofs/Natio-selectie, na de wedstrijd tegen Guyana tijdens de persconferentie. Koenders verweet de pers een negatieve houding na de 1-2 nederlaag tegen de Guyanese 'B-selectie' en niet open te staan voor de vernieuwingen binnen het Surinaams voetbal. De aanwezige sportjournalisten maakten hem echter duidelijk dat hij niet met dit soort zaken op een persconferentie moest komen en dat journalisten wereldwijd vragen stellen aan de hand van hun inzichten. De geïnterviewde hoeft het daarmee dan niet eens te zijn, maar dient wel op een correcte en gepaste wijze antwoord te geven, aldus de aanwezige sportjournalisten. Verder sierde het, aldus de sportjournalisten, een aanvoerder van een nationale selectie niet op deze wijze de pers te bejegenen.

Koenders kreeg ook de wind van voren toen hij de ‘slechte’ kwaliteit van de grasmat de schuld voor het verlies gaf. Immers, aldus onder andere sportjournalist Nagassersing, ook Guyana speelde op datzelfde veld.

Journalisten jammeren iets te snel
Het gebeurt echter vaker in Suriname dat, welk soort journalist dan ook, journalisten problemen hebben met antwoorden die zij kregen op door hun gestelde vragen aan bijvoorbeeld politici, ministers, etcetera. Ze moeten het echter met de verkregen antwoorden doen, hoe ontevreden ze er ook over mogen zijn. Je vraagt en krijgt antwoord, soit. Wil je als journalist meer informatie in een antwoord willen horen, dan zijn er andere kanalen om die informatie alsnog te verkrijgen. Een goed journalist weet dat.

Journalisten willen hier graag een bepaalde status, respect en waardering verwerven. Met regelmaat klagen ze daarover, het gebrek aan waardering. Maar, die status, dat respect en die waardering gaan het licht pas zien, zodra de Surinaamse journalist zijn werk serieus gaat nemen en gaat werken aan een verbeterde journalistieke inhoudelijke kwaliteit van zijn of haar producten.

</

‘Ze’ schrijven maar wat bij de Ware Tijd

Informatie wordt niet gecontroleerd

Eindredacteur in geen velden of wegen te bekennen en een lantaarnpaal met verlichting......

28-05-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Hoe bedroevend is het kennisniveau van de de Ware Tijd-journalist, in dit geval Beta Debidien. Ze schrijven gewoon maar wat, zonder info en dergelijke te checken en goed te schrijven. Dit is slechts een voorbeeld van alle dag, maar het laat maar weer eens zien hoe zichzelf journalist noemende figuren de kranten hier weten te vullen.

Debidien schrijft vandaag, dinsdag 28 mei, in een artikel over het openstellen van het opgeknapte Corantijnstrand in het district Nickerie, over 'de Small Grand Programme (SGP) van de UNDP'.....

Het moet natuurlijk zijn 'het Small Grants Programme (SGP) van het VN Ontwikkelings Programma'.

UNDP? Wie weet nu waar dat voor staat? Waarom legt Debidien niet even uit waar UNDP voor staat: het United Nations Development Programme.

Kennelijk heeft die Debidien geen idee wat ze heeft geschreven..... Mogelijk worden het brein en het verstandelijk vermogen automatisch uitgeschakeld zodra er signalen vanuit de hersenen naar de vingertoppen gaan om de toetsen op het toetsenbord van de computer te beroeren.

Daarnaast vermeldt ze ook nog, dat op het terrein lantaarnpalen ‘met verlichting’ zijn ‘aangebracht’....... Lantaarnpalen hebben toch altijd verlichting, anders zijn het toch geen lantaarnpalen. Waarom lantaarnpalen plaatsen, als ze geen verlichting zouden hebben?

Overigens heeft de krant waarschijnlijk geen eindredacteur meer in dienst, want jemig de pemig, wat een foutencircus, wekelijks zes dagen in de papieren krant en zeven dagen in de week in de online editie.....verschrikkelijk. Een leerling uit groep 6 zou het beter kunnen doen....

De Ware Tijd en Starnieuws verzuimen weer bron foto te vermelden......

Niet vermelden bron foto leidt tot plagiaat

'Sterreporter' Ivan Cairo liep te hoop tegen plagiaat als het om eigen artikelen gaat

27-05-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo - Was het niet de vermeende sterreporter van de Ware Tijd, Ivan Cairo, die in januari van dit jaar, in reactie op de door de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) gehouden Journalistenweek waarin plagiaat centraal stond, te hoop liep tegen plagiaat? Maar, dan wel met betrekking tot plagiaat van door hem geschreven artikelen natuurlijk. Voor wie het niet meer weet, klik hier. Datzelfde gold voor Starnieuws en haar webredacteur Wilfred Leeuwin, die ook nog eens voorzitter is van de SVJ.....

Zowel webredacteuren van Starnieuws als journalisten, waaronder ook Ivan Cairo, van de Ware Tijd, verzuimen echter zelf met grote regelmaat bronnen bij artikelen en foto's te vermelden. Hypocrisie en ijdeltuiterij zijn in de Surinaamse journalistiek niet vreemd. Feitelijk is het de pot verwijt de ketel.

Ik zou wekelijke hier allerlei voorbeelden kunnen plaatsen om die hypocrisie en ijdeltuiterij aan de schandpaal te nagelen en om, voor zover dat mogelijk is in het hautaine en arrogante journalistieke wereldje hier, wat zelfreflectie op te dringen aan het Surinaamse journalistieke veld.

Zowel Starnieuws als de Ware Tijd Online, in de persoon van Cairo, besteden vandaag aandacht aan het bezoek van president Desi Bouterse aan Venezuela, waar het staatshoofd een conferentie van de UNASUR (Unión de Naciones Suramericanas) bijwoont. In beide artikelen zijn foto's geplaatst van de aankomst van Bouterse in Caracas.

Maar, zowel Starnieuws als Ivan Cairo verzuimen om de bron van 'hun'artikel en foto te vermelden en dat is waarschijnlijk Radio Mundial in Venezuela.

De foto's zijn afkomstig van 'MPPRE', het Venezolaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. 

Het is, ik kan het niet anders verwoorden, typisch Surinaams dat mensen - en dus ook journalisten - kritisch zijn ten aanzien van anderen, mensen te snel veroordelen, beschuldigen en verwijten maken, enzovoorts en daarbij 'vergeten' om ook eens hun eigen handelen en houding kritisch tegen het licht te houden en niet alleen met beschuldigende vingers naar anderen te wijzen.

UPDATE: In de loop van de middag stond plotseling bij de foto in de Ware Tijd Online 'Radio Mundial' als bron bij het foto-onderschrift vermeld. Zou Cairo lucht hebben gekregen van mijn artikeltje....??? 
Een dag later, dinsdag 28 mei, heeft Starnieuws bij een tweede berichtje over het bezoek van Bouterse aan de UNASUR-conferentie onder dezelfde foto als de foto die gistermiddag is geplaatst op de Ware Tijd Online, bij de foto als bron vermeld 'MPPRE', zonder verder uit te leggen waar die afkorting voor staat. Mogelijk  heeft de webredactie van Starnieuws ook dit artikel onder ogen gekregen.

Starnieuws en de Ware Tijd, vermeldt gewoon eens netjes, zoals het in het journalistieke metier hoort, de bron, kleine moeite toch? Dus dat, ai boi.......en de SVJ slaapt door en heb ik sinds de Journalistenweek in januari van dit jaar eigenlijk niet meer gezien of gehoord over plagiaat en de acties die zij daartegen onderneemt......

Starnieuws verre van een kwalitatief goed journalistiek product

Redactie vermeldt iets te vaak geen namen van geïnterviewde bronnen

Starnieuws voldoet niet aan journalistieke verwachtingen 

Waarom willen mensen vaak niet met naam en toenaam vermeld worden als ze iets te melden hebben in de media en waarom werken media mee aan dat ‘anonieme’ gedrag?

26-05-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Surinaamse kranten hebben er een handje van om in artikelen – anonieme – bronnen, getuigen, deskundigen, critici, enzovoorts aan te halen, te citeren. Het is een storende vorm van ‘nieuws’-vergaring die journalisten hier te gemakkelijk hanteren. Je kunt je afvragen waarom journalisten dat doen. Maar ook, waarom mensen kennelijk niet met naam en toenaam genoemd willen worden in artikelen. Durven zij, om wat voor reden dan ook, niet ‘en plein public’ hun mening, visie, getuigenis, verklaring en dergelijke te uiten? In ieder geval komt het te vaak voor in de Surinaamse media en dat is een kwalijke ontwikkeling.

‘Anonieme’ bronnen krijgen te veel vrijheid van media

Het is ook kwalijk dat journalisten kennelijk te gemakkelijk meewerken om ‘anoniemen’ het woord te gunnen in hun artikelen. Maar, het is een zeer onzorgvuldige en bedenkelijke wijze van journalistiek bedrijven waar eigenlijk paal en perk aan zou moeten worden gesteld. Daarnaast schrijven vele journalisten van kranten en ook webredacteuren van de nieuwswebsite Starnieuws te vaak dat zij iets ‘vernomen’ hebben. Maar, over van wie of van wat of uit welke hoe zij iets ‘vernomen’ hebben, daarnaar mag de lezer in het duister tasten.

Overigens, ook hier geldt weer: de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) is in geen velden of wegen te bekennen. Neen, die zal nimmer een werkelijk kritische houding durven aan te nemen tegen de eigen, kleine, achterban.

‘Deskundigen’ en ‘critici’ zonder naam opvoeren

Dat het kwalijk is om als journalist in een artikel mensen te citeren zonder hun namen te vermelden, blijkt vandaag uit een artikel van Starnieuws webredacteur èn voorzitter van de SVJ Wilfred Leeuwin.

Van hem is vandaag op de nieuwswebsite een artikel verschenen over de nieuwe gratis ziektekostenverzekering in Suriname voor jongeren tot 16 jaar en voor 60+’ers waarvoor verzekeringsmaatschappijen zich voor uitvoering tot 7 juni kunnen aanmelden:

Het is een mooi initiatief van de regering Bouterse-Ameerali, maar het wordt al omgeven door de nodige kritische geluiden uit de sector gezondheidszorg en uit een paar vakbonden. De nieuwe verzekering zou financieel niet haalbaar zijn en er worden vraagtekens geplaatst bij de deskundigheid bij verzekeringsmaatschappijen als het gaat om de gezondheidszorg. Die deskundigheid is wel bij het Surinaamse Staatsziekenfonds (SZF), vandaar dat velen ervoor pleiten om de verzekering bij het SZF onder te brengen.

Veel vraagtekens

Leeuwin tracht in zijn artikel de negatieve aspecten en risico’s van de nieuwe verzekering onder de aandacht te brengen. Maar, daarvoor baseert hij zich in zijn artikel op uitlatingen van 'deskundigen in de gezondheidszorg en critici', die hij niet met naam en toenaam vermeldt in zijn artikel.

Hoe weet ik nu met 100% zekerheid weten of Leeuwin werkelijk deskundigen en critici heeft gesproken?

Hoe weet ik nu als lezer hoe deskundig en betrouwbaar alle opmerkingen van die zogenoemde 'deskundigen' en 'critici' zijn?

Wie zijn die vermeende ‘deskundigen’ en ‘critici’?

Waarom worden ze niet even gewoon met naam en toenaam vermeld?

Bedenkelijke vorm van journalistiek bedrijven
Hoe open en objectief zijn Starnieuws en webredacteur Leeuwin? Een dergelijk artikel roept juist meer vragen dan antwoorden op..... Iedere lezer krabt zich bij het lezen van het Leeuwin-artikel (die overigens graag zijn naam onder het artikel wil zien prijken) achter de oren en zou graag willen weten welke ‘deskundigen’ en ‘critici’ Leeuwin heeft gesproken.
Maar, Leeuwin houdt wellicht bewust graag zijn ‘bronnen’ anoniem om het artikel een zweem van ‘interessant’ geheimzinnig mee te geven....
Hij realiseert zich echter niet, dat hij – SVJ-voorzitter – hiermee een bedenkelijke vorm van journalistiek bedrijft, maar die wel, helaas, past in de cultuur van het al dan niet anoniem via en in de media reageren, schelden, vuil smijten en zwart maken die hier dagelijks heerst.

Noot:

Twee dagen later, op 28 mei, plaatste Starnieuws weer een artikel waarin de webredactie zich een aantal malen baseert op niet met naam en toenaam vermelde bronnen.
Zo is onder andere te lezen:
'(...) Door de naschoolse opvang, het ter beschikking stellen van schoolvervoer voor avondscholieren en de uitbreiding van het aantal trajecten was de werkdruk sinds het vorige jaar nog meer toegenomen, verneemt Starnieuws. (...)' en '(...) Om goed te kunnen draaien zou de afdeling nog minstens vier administratieve krachten, twee controleurs en een assistent-systeembeheerder moeten aantrekken, wordt aan Starnieuws meegedeeld. (...)'

Wordt aan Starnieuws meegedeeld. Door wie? Je zou kunnen gaan denken dat de webredactie zo maar iets schrijft.....moet ik al hetgeen door Starnieuws wordt geschreven voor zoete koek aannemen, geloven, wanneer te vaak geen bronnen worden vermeld?

Bericht niet over zaken waar je als journalist zelf niets van begrijpt

Journalisten schrijven zonder kennis van zaken over ‘ratings’ van ratingbureaus

Kredietbeoordelingen gesneden koek voor financieel deskundige, maar niet voor Surinaamse journalist

25-05-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Zowel de Surinaamse krant de Ware Tijd als nieuwswebsite Starnieuws berichtten gisteren over een nieuwe ‘rating’ voor Suriname van Fitch Ratings in het Amerikaanse New York.  

‘Voor de lange termijn buitenlandse en lokale valuta scoort Suriname BB-. De kwalificering voor de korte termijn is B. Van Fitch Ratings krijgt het land gemiddeld BB-.’, aldus Starnieuws.

Journalist Ivan Cairo schrijft in de Ware Tijd: ‘(...) Ratingbureau Fitch Ratings heeft Surinames lange termijn kredietpositie vastgesteld op ‘BB-min’. (...) Voor de korte termijn is de kredietwaardigheid gesteld op ‘B’ (...)’.

Bij het lezen van beide artikelen bekruipt mij het gevoel dat de schrijvers van het proza beiden niets begrijpen van wat zij geschreven hebben. Beide schrijvers hebben in ieder geval niet de moeite genomen om hun lezers uit te leggen wat nu precies de betekenis is van B en BB-. Waarschijnlijk hebben zij dat niet gedaan, omdat ze het zelf totaal niet begrijpen en niet de moeite hebben genomen om het te begrijpen.

Neen, ze zagen een bericht op Reuters (dat het officiële persbericht van Fitch Ratings heeft overgenomen), en dachten, 'kom laten we het proberen een beetje te vertalen en dan mogen onze lezers het zelf verder wel uitzoeken'...... Zo komen beide artikelen op mij over. Het is ‘journalistiek’ van een bedenkelijk niveau.

Ook ik ben geen (bedrijfs-)econoom, maar gewoon een schrijver en ook geen financieel analist of iets dergelijks. Ik zal me dan ook nooit wagen aan het schrijven van een artikel naar aanleiding van een nieuwe ‘rating’ van Fitch Ratings, Moody's Investors Service of van Standard & Poor's: ik begrijp er immers geen snars van. Ivan Cairo en de schrijver van het stukje proza op Starnieuws, denken waarschijnlijk wel deskundig te zijn, maar vallen door de mand. Overigens heeft Starnieuws voor de zekerheid maar de naam van de auteur weggelaten......

Dat ‘ratings’ ofwel ‘kredietbeoordelingen’ niet eenvoudig zijn, blijkt wel uit het speciale pdf-document van zestig pagina’s dat te downloaden is via de internetsite van Fitch Ratings.... Abacadabra voor een leek als ik en de Starnieuws webredacteur en de Ware Tijd sterreporter Ivan Cairo.

Een zogenoemd journalist die zich waagt aan het schrijven van een artikel of het simpelweg vertalen van een buitenlands artikel over ‘ratings’, maar daar geen enkel verstand van heeft, neemt zijn vak èn zijn lezers niet serieus. Lezers hebben niets aan zo’n artikel, begrijpen er niets van en kunnen ook tussen de regels door lezen dat de schrijver ervan er ook niets van begrijpt...... Schoenmaker hou je bij je leest....

Suriname kan maar niet wennen aan auteursrecht en......SASur

Auteursrechtenorganisatie SASur wordt met alle, lage, middelen door ‘muziekwereld’ bestreden

Minister van Justitie en Politie trekt beschikking in: SASur zou gevaar voor samenleving zijn

Kranten melken SASur-kwestie uit en laten zich voor karretje muziekgebruikers spannen

22-05-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Klein Duimpje tegen de reus, Calimero ‘zij zijn groot en ik ben klein’, Don Quichot tegen de windmolens ofwel SASur en de Surinaamse ‘muziekwereld’... De Stichting Auteursrechten Suriname, SASur, krijgt het de laatste weken zwaar te verduren vanuit de wereld van muziekafspelers. Het begint op een heuse soap te lijken. Hoofdrolspeler Prim Ramlal, voorzitter van SASur, heeft al die aandacht echter wel deels aan zichzelf te wijten.

Plotseling veel weerstand tegen SASur om betaling auteursrechten te voorkomen

SASur bestaat al een aantal jaren, maar pas sinds kort komt er plotseling weerstand tegen deze organisatie en ook tegen de voorzitter als persoon, omdat zij werk is gaan maken van datgene waarvoor zij in het leven is geroepen: ervoor zorgen dat componisten en musici wat verdienen aan hun muziekwerken. Het zijn de muziekafspelers in het land die zich de afgelopen jaren weigerachtig hebben opgesteld. Niemand wil werkelijk ook maar een cent aan SASur en dus aan componisten en musici afdragen. Die muziekgebruikers beweren wel dat ze wel willen betalen, maar in werkelijkheid willen ze dat niet of als het dan toch moet zo weinig mogelijk. Als zij de volle mep zouden moeten gaan betalen, dan konden wel eens een paar zenders uit de ether gaan verdwijnen..... Jarenlang hebben zij de Auteurswet 1913 ontlopen genegeerd en het is SASur die ze simpelweg met de neus op de feiten heeft gedrukt.

Auteursrechten leek Belfort trekt beschikking SASur in

Het voorlopig laatste hoofdstuk in deze jaren voortdurende soap is zaterdag 18 mei geschreven voor de minister van Justitie en Politie, Edward Belfort. Als een soort wanhoopspoging trok hij die dag de beschikking van de auteursrechtenorganisatie waardoor die sinds zaterdag weer enige tijd vleugellam zal zijn. Het besluit van Belfort volgt na druk vanuit met de Vereniging van Radio- en Televisiebedrijven in Suriname, onder voorzitterschap van de directeur van Sky Radio & Televisie Anwar Lall Mohamed, en vanuit het Surinaamse parlement, De Nationale Assemblee. Als argument voor zijn impulsieve en ondoordachte besluit voerde de bewindsman aan, dat SASur een gevaar voor de samenleving zou zijn. Een argument dat waarschijnlijk geen stand zal houden in de rechtszaal: Ramlal heeft aangekondigd de staat voor het gerecht te slepen om het besluit van Belfort terug te draaien. Hij vindt het intrekken van de beschikking een lachertje.

Roti-man Doerga

Daarentegen wordt het besluit als een soort geschenk uit de hemel bejubeld door mensen als Anwar Lall Mohamed en Sammy Doerga, showorganisator en eigenaar van Alu Rotishop aan de L'Hermitageweg , waar je zelfs terecht kunt voor een roti burger..... Tja........ een roti specialist die denkt ook nog eens deskundig te zijn op het terrein van auteursrecht?
Doerga laat zich graag zien op televisie om SASur en Prim Ramlal zwart te maken en van alles en nog wat te beschuldigen.
Via zijn Facebookpagina meende hij zelfs op 18 mei namens de hele Surinaamse bevolking te spreken: ‘(...)Zowel de DNA (De Nationale Assemblee), als de Regering en de totale Surinaamse gemeenschap willen af van Sasur. (...)’ Maar, is dat wel zo?? Verder zei hij onder andere in reactie op het besluit van minister Belfort, de minister met het omhoog geheven wijsvingertje en de belerende toon: ‘Wij blijven alert en geven de minister alle ondersteuning die nodig is. Hij heeft een moedige stap ondernomen en heeft daadkracht getoond.’

Moedig?

Daadkracht?

Onzin, hij had immers al in een veel eerder stadium de beschikking kunnen intrekken. Maar, om redenen zag hij daar steeds van af. Kennelijk werd de maatschappelijke- en politieke druk hem iets te veel......

SASur gevaar voor de samenleving?

Ik zal me wel buiten de maatschappij plaatsen, maar ik ben het volledig eens met de opmerking van Prim Ramlal dat de beslissing van Belfort een ‘lachertje’ is. Het duidt erop dat er werkelijk niemand binnen zijn ministerie werkzaam is, die ook maar enig verstand van auteursrecht heeft.

Mijn eerste reactie op het bekend worden dat minister Belfort de beschikking van SASur heeft ingetrokken om de veiligheid van de samenleving te beschermen, was ook: wat een kul reden!
Hoe kan in vredesnaam een stichting die zich bezighoudt met auteursrechten een gevaar zijn voor de samenleving?
Het zijn juist de opponenten die met hun opruiende acties en taalgebruik die veiligheid min of meer een beetje in gevaar brengen..... toch?
Zijn het niet die organisaties die in een clipje op televisie onafgebroken het kantoor van SASur in beeld brengen met eronder vermeld het adres?
Wat beogen die organisaties hiermee?
Is het een publieke uitnodiging om SASur eens een bezoekje te brengen?
Het zijn die organisaties, die als kleine kinderen tekeer gaan tegen met name de persoon Prim Ramlal, die een reëel gevaar zijn voor de samenleving.
De regering zelf is een gevaar voor de samenleving door in deze periode van het jaar weer niet in staat te zijn om wateroverlast in het land te voorkomen. Een paar honderd bewoners van dorpen langs de Cotticarivier in de omgeving van Moengo moesten vanwege wateroverlast door de hoge waterstand van de rivier geëvacueerd worden...... Vele straten en percelen in Paramaribo staan volledig onder water met alle gevolgen en risico's van dien.....
Kortom, SASur een gevaar voor de samenleving?? Laat Belfort de kwestie SASur in perspectief zien en niet uit zijn voegen blazen.

Diverse Assembleeleden willen overigens nu plotseling dat de Auteurswet 1913 binnen afzienbare termijn wordt gewijzigd en aangepast aan deze tijd. Duidelijk is dat de heren en dames politici geen kaas hebben gegeten van die wet, laat staan van auteursrechten. Met het wijzigen of aanpassen van deze oude wet verdwijnt niet het internationaal erkende feit ,dat zoiets als auteursrecht bestaat. Dat kun je niet uit de wet halen, niet even wegpoetsen, want dan plaats je je als Suriname buiten de internationale juridische realiteit van de dag.

Kritische kanttekeningen bij handelwijze Ramlal

Natuurlijk zijn er kritische kanttekeningen te plaatsen bij de werkwijze en met name de transparantie van en bij SASur. Die moet zij absoluut gaan verbeteren. Maar, in essentie mag SASur doen wat zij doet. Het muziekrepertoire dat zij in beheer heeft, is ook gewoon via de website toegankelijk alleen met je er even wat moeite voor doen. Het vermeend ontbreken van een repertoire was steeds een van de kritiekpunten van muziekgebruikers: wat is het repertoire?

In deze hele kwestie komt weer boven drijven hoe men hier in algemene zin 'kwesties' aanpakt middels ‘Mamjo-gedrag’: elkaar bestrijden via de media, beschuldigen, zwart maken (vuilsmijterij dus) en vergeten om eens als volwassenen met elkaar rond de tafel te gaan zitten en dan weet ik zeker dat er een voor iedereen acceptabele oplossing komt. Maar, door nu als muziekgebruikers in filmpjes op tv Ramlal van van alles en nog wat te beschuldigen, een on- en minvermogenkaart er bij te slepen (een ziektekostenkaart bedoeld voor mensen die geen inkomen hebben of dicht tegen de armoedegrens aan leven), het uiterlijk van het kantoorpand van SASur te bekritiseren.....

Olga Heijns en Buma/Stemra

Natuurlijk is het vreemd, dat Prim Ramlal en zijn echtgenote een on- en minvermogenkaart hebben, omdat ze geen salaris zouden ontvangen. Maar, volgens de Nederlandse Olga Heijns, van de Nederlandse uitgeverij Next Era, zou Ramlal op een jaarrekening over 2011 een jaarsalaris hebben opgevoerd van SRD 3.2 miljoen. Nu is die informatie overigens door niemand bevestigd en is de rol die deze dame vanuit het niets is komen spelen bedenkelijk te noemen. Zij dook op 10 mei op met een soort media offensief en beweert mede namens de Nederlandse auteursrechtenorganisatie van muziekauteurs Buma/Stemra in Suriname te zijn, die volgens haar nog nooit een cent aan royalty’s heeft ontvangen van SASur. Ook haar eigen bedrijf heeft nog geen SRD van SASur ontvangen. 

Maar, ze is hier ook met een eigen agenda: het opzetten van een vestiging van haar uitgeverij, waarvan overigens niets op het internet is te vinden.....
Maar, wie meer wil weten over deze dame, voormalig manager en zakenpartner van de Amerikaanse DJ Roger Sanchez, klik hier, hier en hier.

Woordvoerder Bas Erlings van Buma/Stemra bevestigt in de Ware Tijd van vandaag, 22 mei, dat sinds de oprichting van SASur in 2005 het Nederlandse auteursrechtenbureau nooit gelden heeft ontvangen van de Surinaamse organisatie. SASur zou bij navraag door Buma/Stemra hebben aangegeven dat haar kosten hoger lagen dan de inkomsten en dat er daarom tot nu toe geen financiële compensatie vanuit Suriname is overgemaakt. De reactie van Ramlal: ‘Zusterorganisaties zijn ervan op de hoogte, dat ze in de eerste jaren van bedrijfsvoering niet uitgekeerd zullen worden.’ Volgens hem zijn er zijn tal van redenen die per land verschillen waardoor auteursrechtenorganisaties niet meteen gelden kunnen afdragen en dat wordt onderling gedoogd. Dat wil echter nog niet zeggen, dat SASur vrij spel heeft en zomaar geld achterover zou kunnen drukken, zo schrijft de Ware Tijd. Dat is nogal een suggestief opmerking van de krant die met een dergelijke tekst SASur bewust lijkt te criminaliseren.

Maar, al die op Ramlal gerichte vuilsmijterij heeft weinig meer met de basis van het 'probleem' te maken: de wijze waarop SASur mediagebruikers benadert om gelden te innen. Die wijze is verkeerd en onhandig.
Die vuilsmijterij heeft tot doel het monddood maken van SASur-voorzitter Prim Ramlal, hem en zijn organisatie min of meer het zwijgen opleggen door druk op de persoon uit te oefenen en door allerlei ongefundeerde negatieve informatie over hem naar buiten te brengen, slechts bedoeld om de persoon Prim Ramlal (en zijn echtgenote) te beschadigen. Ik ben blij dat dat in ieder geval (nog) niet is gebeurd. Natuurlijk, zoals eerder gesteld, ik heb ook mijn vragen en kanttekeningen bij de gehanteerde werkwijze van SASur en Ramlal, maar beiden (!) hebben bestaansrecht en de wijze waarop ze nu door tegenstanders via de media worden bejegend is beneden alle peil en normen van normaal menselijk, volwassen, contact.

Bedenkelijke rol media

Afbeelding gebruikt door Radio 10

In de hele ‘kwestie’ SASur spelen de Surinaamse media ook een bedenkelijke rol. Kranten melken SASur volledig uit. Bijna iedere dag laten kranten bijvoorbeeld wel weer iemand aan het woord om zijn of haar gal te spuwen over de stichting en voorzitter Ramlal. Hoe meer vuilsmijterij hoe beter lijken bepaalde media te denken. De Ware Tijd blijkt, zo is af te leiden uit bepaalde tekstdelen in artikelen, zelfs partij tegen SASur gekozen te hebben en dan begeef je je als onafhankelijke objectieve krant op een gevaarlijk hellend vlak.

Die krant berichtte maandag 20 mei, dat op 4 en 5 juni in het Amerikaanse Washington de World Creators Summit zal worden gehouden. Op deze bijeenkomst, een initiatief van de wereld auteursrechtenorganisatie CISAC, komen muziekauteursrechtenorganisaties uit alle landen bijeen. De Vereniging van Radio- en Televisiebedrijven in Suriname wil dat de internationale muziekauteursrechtenorganisaties WIPO (World Intellectual Property Organization) en CISAC (Confederation of Authors and Composers Societies) spoedig op de hoogte gesteld worden van het feit dat minister Edward Belfort van Justitie en Politie de beschikking van SASur heeft ingetrokken.

De VRTS heeft naar aanleiding daarvan aan de minister van Buitenlandse Zaken, Winston Lackin, in een brief gevraagd om de Surinaamse ambassadeur in Washington te instrueren de leiding van die conferentie ‘officieel te berichten over de recente ontwikkelingen in ons land’, aldus de VRTS in haar brief. Via allerlei wegen tracht de VRTS SASur te dwarsbomen, alhoewel deze actie weinig zoden aan de dijk zal zetten. Immers, formeel is SASur weinig aan te rekenen en de organisaties bij welke de stichting is aangesloten, zullen volgens mij dan ook geen gronden hebben om SASur uit hun ledenbestand te gooien of te royeren, omdat een aantal Surinaamse muziekgebruikers dat oh zo graag zien gebeuren.

De partijdige de Ware Tijd......

Een dag later is in dezelfde krant te lezen dat de Auteurswet 1913 versneld door het parlement zal worden aangepast, ‘om de samenleving eindelijk te verlossen van SASur’. Woorden van de krant, die zich dus publiekelijk tegen SASur heeft gekeerd als vermeende onafhankelijke krant.......

De Nationale Assemblee roept zelfs een speciale coalitiecommissie in het leven om de behandeling van de Auteurswet 1913 voor te bereiden.
Als er bepaalde belangen in het geding zijn kunnen zo maar wetten versneld worden behandeld, terwijl er enkele conceptwetten al jaren op behandeling liggen te wachten: de Milieuwet, de Anti-Corruptiewet...... Maar, neen, de macht van mediadirecteuren en muziekgebruikers blijkt achter de schermen van de Assemblee en de regering aan bepaalde touwtjes te kunnen trekken waardoor marionetten tot leven komen.

Op naar de dvd......

Auteursrechten zijn een feit, gelden moeten worden geïnd, de Auteurswet 1913 is aan verandering toe, maar de aanpak van SASur en de geslotenheid (terwijl zij veel info op de website heeft, die volgens mij maar weinig betrokkenen hebben ingezien) zou een aanpak van meer transparantie, meer openheid en meer duidelijkheid moeten worden, dan zal ongetwijfeld veel kritiek verstommen en dan zullen vervolgens directeuren van mediabedrijven en muziekgebruikers wel weer andere argumenten vinden om maar onder het financiële juk van auteursrecht uit te kunnen komen.

Auteursrechten? Men moet er nog aan wennen....... Overigens mogen tv-directeuren nog blij zijn, want straks gaat SASur ze ook nog, terecht, aanspreken op het illegaal vertonen van films, documentaires, concerten, et cetera vanaf dvd's..... want dat mag dus niet. Wordt ongetwijfeld vervolgd......