Den Blauwvinger: Het wispelturig gedrag van een keurig parlementslid

COLUMN: Breeveld (DOE) lijkt zich buiten coalitie geplaatst te hebben

Sociaal parlementslid toont nog wel eens onberekenbaar politiek gedrag

15-05-2016  De Surinaamse Krant


DOE-voorzitter en -Assembleelid Carl Breeveld baarde weer eens opzien door zich op 10 mei plotseling terug te trekken als een van de initiatiefnemers in de coalitie in De Nationale Assemblee van een nieuwe Terugroepwet, nota bene op de dag dat de ontwerpwet in het parlement zou worden behandeld. 'Wij gaan niet mee in een politieke machtsstrijd als DOE-fractie. Wij hebben gezegd, wij willen wel de Terugroepwet wijzigen, maar wij gaan niet ervoor om de Terugroepwet te laten voor wat het is. Maar, wat wij zeggen is, dit nu niet het moment is om de Terugroepwet te behandelen', sprak de ervaren politicus.

Hij zei verder, dat hij tijdens de laatste huishoudelijke vergadering heel duidelijk al had aangegeven, dat voor DOE de Anti-Corruptiewet belangrijker is op dit moment. Die staat boven de Terugroepwet. Met zijn actie heeft hij zich feitelijk onmogelijk gemaakt binnen de coalitie en fractievoorzitters in de oppositie waren er dan ook als de kippen bij om Breeveld te vragen zich bij hen te voegen. Vanzelfsprekend en logisch en Breeveld zou daar ook verstandig aan doen, wil hij niet nog meer aan geloofwaardigheid inboeten.

Volstrekt belachelijk en ongeloofwaardig

Door zich als mede-initiatiefnemer van een nieuwe controversiële Terugroepwet op de dag van de behandeling ervan terug te trekken heeft Breeveld zichzelf volstrekt belachelijk en ongeloofwaardig gemaakt. Het lijkt overigens gewoonte zijn geworden van Breeveld om onder maatschappelijke en oppositionele druk zijn hakken over de sloot te trekken, zoals hij ook deed toen hij op de valreep toch niet vertrok naar Zambia om deel te nemen aan een bijeenkomst van de Inter Parlementaire Unie. En was het ook niet Breeveld op 4 april 2012 die verstek liet gaan bij de stemming van een andere controversiële gewijzigde wet, de Amnestiewet? Nee, hij zou het geven van lessen ergens op Hawaii belangrijker hebben gevonden dan een stem tegen die wet.

Het Breeveld-Zambia debacle

Even terug naar die Zambia-reis. Breeveld zou media maart een vergadering van de Inter Parlementaire Unie in Lusaka, Zambia, bijwonen. Hij zou samen met zijn collega van de VHP, Asiskumar Gajadien, een paar dagen later vertrekken dan Melvin Bouva (NDP), die 13 maart samen met Rossellie Cotino (NDP) en Dinotha Vorswijk (ABOP) al was afgereisd. Maar, toen media over de reis van Bouva en zijn collega's berichtten kwam er veel kritiek uit de samenleving los op het dure uitstapje, vooral omdat Suriname in een financieel-economisch ernstige situatie verkeert. Er was simpelweg geen begrip. Dat deed Gajadien op 15 maart besluiten om toch maar niet te gaan en vervolgens maakte ook Breeveld een paar uur later bekend, dat hij afzag van de trip. Duidelijk was, dat beide heren onder druk van de publieke verontwaardiging besloten hadden om in Suriname te blijven en niet vanwege welke andere reden dan ook.

De DOE-voorzitter kwam met onderstaande verklaring op de proppen om zijn beslissing te rechtvaardigen:

‘De deelname aan de vergadering van de Inter Parliamentary Union (IPU) is een parlementair besluit van ongeveer een maand geleden. Als lid van het parlement sta ik dan ook achter dit besluit. Het gehele parlement is van dit besluit op de hoogte en het lijkt me vreemd wanneer er leden zijn die aangeven dat zij hiervan niet wisten.'

(...)

Na ampele overwegingen heb ik echter besloten niet meer af te reizen naar Zambia. De ontwikkelingen in ons land, die ook mij bezighouden, waarbij ik mij vanuit de DOE-fractie voor verbetering blijf inzetten, hebben tot dit besluit bijgedragen.'

Overigens, na terugkomst van de drie Zambia-gangers heeft de bevolking niets, geen woord, van ze vernomen of hun aanwezigheid bij de bijeenkomst van de Inter Parlementaire Unie in Lusaka ook maar iets heeft opgeleverd voor Suriname, dan slechts een paar mooie persoonlijke vakantiedagen voor Melvin, Rossellie en Dinotha in het Afrikaanse Zambia...., op kosten van de Surinaamse staat en de belastingbetalers...

Les geven op Hawaii toch belangrijker dan stem uitbrengen tegen gewijzigde Amnestiewet
Het is een gewone gang van zaken voor Breeveld om, na het nemen van controversiële beslissingen met excuus-verklaringen te komen, zoals hij ook deed na 4 april 2012 toen hij niet aanwezig was bij de stemming in het parlement over de geruchtmakende gewijzigde Amnestiewet. De wijziging van de Amnestiewet van 1989, afgekondigd in 1992, werd met 28 stemmen vóór en 12 tegen tegen half elf de avond van de 4e april 2012 aangenomen.
Overigens had DOE in een op 22 maart 2012 uitgebrachte verklaring laten weten, 'verrast' te zijn 'door de haast die gepaard gaat met de indiening van de initiatief Amnestiewet bij De Nationale Assemblee en zijn van mening dat hiervoor voldoende tijd genomen moet worden. Het gaat immers om een kwestie die grote impact zal hebben op hoe Surinamers en anderen zullen oordelen over de beleving van het Recht in Suriname. (…) Wij adviseren daarom, dat het proces zijn beloop moet hebben, er daarna een waarheidscommissie wordt ingesteld en dat de kwestie amnestie dan aan de orde komt.

DOE kan zich dus niet terugvinden in deze initiatiefwet, wij zullen de Surinaamse bevolking op de hoogte houden van alle verwikkelingen rond deze kwestie en ons blijven inzetten om het belang van onze natie te behartigen.'

Uit die verklaring zou geconcludeerd kunnen worden, dat indien Breeveld op 4 april 2012 wel aanwezig was geweest, hij tegen zou hebben gestemd...... Maar, hij was ergens op Hawaii, lessen aan het verzorgen.

Een paar jaar later, op 18 februari 2014, beweerde hij In het actualiteitenprogramma Kal Aaj Aur Kal van RBN (Rapar Broadcasting Network ) het verzorgen van die lessen niet meer te kunnen hebben afgezegd. Hij zei toen verder onder andere:

'We hebben toen alle moeite gedaan om de commissie die de wijziging voorbereidde, uit te leggen dat het een heilloze weg was die zij ingingen. Ik vind het kwaadwillig als mensen andere dingen vertellen over mij. We hebben aan de leden van de commissie gezegd dat het amnestiewetsvoorstel een heilloze weg is en hen geadviseerd om het in te trekken. Het zal voor Suriname niet heilzaam zijn. (…) Toen heb ik gezegd, dat ik een commitment had in het buitenland en als men niet van gedachten zou veranderen, we de burgers via de media zouden inlichten wat onze reden van afwezigheid was. (..) Maar het standpunt van DOE en de DOE-parlementariër is bekend. Dat is dat wij tegen aanpassing van de Amnestiewet zijn.’

Breeveld op en top. Gelikte, keurige verklaringen en zich in bochten wringend om gedane zaken a la Breeveld goed te praten, maar nooit eens zeggen 'goed mensen, de DOE en ik zaten fout, we hadden dit toch wat anders moeten aanpakken'.......

Braaf jongetje hoort niet thuis tussen het 'wild' van de coalitie

Deze lieve, zachtaardige, braafste-jongetje-van-de-klas-politicus past en hoort niet thuis tussen de (geld-)wolven en hyena's van de NDP in de coalitie. Wees een oprecht en betrouwbaar parlementariër en spring over naar de oppositie, daar waar u werkelijk thuishoort en zich ongetwijfeld thuis voelt. Blijf niet gedwongen en krampachtig tussen het wild van de coalitie rondhangen als eenling, enkel en alleen vanwege het behoud van de ministerpost van uw partijgenoot Regilio Dodson (Natuurlijke Hulpbronnen). Wees uzelf en sta eens ferm achter uw beslissingen en standpunten en krabbel niet terug met allerlei niet-gemeende 'goed-praterij' verhaaltjes.Verhuis naar de overzijde in het 'huis der democratie' en sta voor uw principes en idealen.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

15 mei 2016

Amsterdam-Paramaribo

Nieuwswebsites in Suriname staan dagelijks vol fouten

11-05-2016

Dagelijks staan berichten op Surinaamse nieuwswebsites vol taal- grammatica- en andere fouten. Neem nu bovenstaand bericht dat vandaag op Starnieuws verscheen.

Daarin onder andere deze zin:
'(...) Ze heeft de verschillende wijkhoofden van het departement erop gewezen om gedurende de registratieperiode erop toe te zien dat de criteria wordt nageleefd.(...)'
Neen, het moet zijn '(...) dat de criteria worden nageleefd.(...)'

Verder, deze zin:
'(...) Eenieder die in aanmerking wil komen voor een pakket moeten kunnen overleggen dat hij maar één loon geniet.(...)'
Neen, het moet zijn '(...) moet kunnen overleggen (...)'

En, tot slot twee fouten in 1 (een) zin:
'(...) Het is aan het wijkhoofd en zijn veldwerkers om te beslissen als de aanvragen voldoet aan de criteria om in aanmerking te komen voor het pakket. (...)'
Neen, het moet zijn '(...) om te beslissen of (...)' en '(...) als de aanvragen voldoen (...)'

In 1 (een) bericht dus!!!! Maar, wie goed leest komt dergelijke fouten dagelijks tegen. Ongelooflijk...

Panama Papers maakt informatie openbaar over vermogende personen en brievenbusfirma's

In online gepubliceerde info ook de namen van acht personen met Surinaamse achtergrond

Een van de Surinamers, Patrick Peneux, beweert van niets te weten

09-05-2016  De Surinaamse Krant


De websites waarop sinds vanmiddag, maandag 9 mei 2016, grote hoeveelheden informatie uit de Panama Papers openbaar zijn gemaakt, hebben te kampen met een grote toestroom van bezoekers. De site van de ICIJ (International Consortium of Investigative Journalists), een internationaal samenwerkingsverband van onderzoeksjournalisten, was vanavond onbereikbaar. 

Op andere websites, zoals bij http://multimedia.tijd.be/papa/databank/ de Belgische Tijd, kan wel worden gezocht naar brievenbusfirma’s, belastingvriendelijke vestigingen van bedrijven en vermogende personen. Er kan ook op land gezocht worden.

Er staat een lange lijst bedrijven met voor het merendeel Engelse namen. Dat is niet gek, want ook ons land heeft een hele trits belastingverdragen. Talloze miljarden stromen door ons land, waarbij via wat slimmigheidjes de verschuldigde belasting kan verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Begin april begonnen media wereldwijd informatie te publiceren uit miljoenen gelekte documenten van het Panamese advocatenkantoor Mossack Fonseca. Uit de zogenoemde Panama Papers bleek, dat de firma tal van bedrijven, politici en sporters heeft geholpen geld weg te sluizen naar belastingparadijzen.

In de database die vandaag online is gegaan, is volgens het ICIJ informatie opgenomen over meer dan 200.000 geheime offshore bedrijven en de mensen daarachter. Het gaat om gegevens over bedrijven, trustkantoren, stichtingen en fondsen in 21 verschillende belastingparadijzen over de hele wereld, van Hongkong tot Nederland. Ze hebben betrekking op mensen uit meer dan 200 landen.

Zoekend naar informatie over Suriname stuit je al snel op een lijst van acht namen (zie hieronder), met hun geregistreerde adressen en de namen van bedrijven waarvan ze aandeelhouder ('shareholder') zijn.

Van de vermelde bedrijven is geen enkele informatie, laat staan een website, op het internet te vinden. Waarschijnlijk gaat het hier om zogenaamde brievenbusfirma's ('offshore company'). Zo'n 'firma' is een entiteit die zich louter op papier in een belastingparadijs vestigt om de belastingen in eigen land te ontwijken, in eigendom van buitenlandse firma. Een brievenbusfirma heeft geen personeel, kantoor of eigen activiteiten. Een brievenbusfirma wordt bestuurd door een trustkantoor. Een trustkantoor voert de directie van meerdere of soms heel veel brievenbusfirma's. Brievenbusfirma's fungeren altijd als een doorgeefluik.

De mensen met Surinaamse achtergrond in de Panama Papers staan allen vermeld bij offshore firma's gevestigd op het belastingparadijs British Virgin Islands. De personen staan geregistreerd in Paramaribo (2), Hong Kong, Parijs (Frankrijk), St. Helier op het Britse Kanaaleiland Jersey, China (2) en op het eiland  Mahé van de Seychelles.

Dat personen voorkomen in de Panama Papers wil niet meteen zeggen, dat ze zich ook schuldig hebben gemaakt aan een strafbaar feit. Het ontwijken van belastingen via een legale constructie is bijvoorbeeld in Nederland op zich niet strafbaar.

Overigens is een van de genoemde Surinamers Patrick Peneux, broer van de minister van Onderwijs, Wetenschap en Cultuur Robert Peneux, directeur van het staatsbedrijf Surmac en sinds begin dit jaar president-commissaris bij de NV Energiebedrijven Suriname. Hij heeft inmiddels via Starnieuws laten weten van niets te weten. 

Wat hem betreft, kan iedereen onderzoek doen. 'De Centrale Bank van Suriname kan heel gemakkelijk nagaan of ik een bankrekening heb in Panama', zegt Peneux die kennelijk, evenals Starnieuws, niet begrijpt dat het er niet om gaat of iemand een rekening heeft in Panama, dat is ook door niemand beweerd of geschreven.

'De Centrale Bank is de instantie die onderzoek kan doen. En als het waar is dat ik rekeninghouder in Panama ben, dan mag de autoriteit dat ook prijsgeven aan de samenleving', stelt Peneux.

Het blijft uiteraard opmerkelijk, dat zijn naam wordt vermeld en in verband wordt gebracht met een brievenbusfirma op de Britse Virgin Islands. De naam Patrick R. Peneux lijkt niet uit de lucht zijn te komen vallen.

De Ware Tijd gaat vanochtend ook in op de Surinaamse namen op Panama Papers, maar vermeldt niet de volledige namen van die personen. De Ware Tijd volstaat met het vermelden van de initialen, terwijl die namen voor iedereen eenvoudig te vinden - en dus publiek, openbaar - zijn op de website van de Panama Papers. Overigens schrijft de Ware Tijd wel onder andere, dat het bijvoorbeeld gaat om een 'president-commissaris in de energiesector', waardoor uiteraard weet dat het in dezen gaat om Patrick Peneux.

(Red. De Surinaamse Krant/Panama Papers/Telegraaf)

Nog steeds geen brullende leeuwen te horen en te zien in de Paramaribo Zoo

De lange weg van drie leeuwen uit een Europese dierentuin naar de Paramaribo Zoo of.... Een droom van directeur Altenberg

De eerste leeuwen waren al in 1965 in Paramaribo te zien en te horen.....

08-05-2016  De Surinaamse Krant


Al een paar jaren duiken nu en dan berichten op over de komst van drie leeuwen, door tussenkomst van de Rotterdamse dierentuin Diergaarde Blijdorp, naar de Paramaribo Zoo. De eerste berichten verschenen al in 2011, gevolgd door nu en dan wat sporadische nieuwsberichten in 2012, 2013 en 2014. Inmiddels is het bijna half mei 2016 en er is nog steeds geen leeuwengebrul in de enige dierentuin van Suriname te horen. 

Komen die twee leeuwinnen en die ene leeuw nog wel vanuit, waarschijnlijk, een of andere Europese dierentuin naar Suriname of lukt het de Paramaribo Zoo-directeur John Altenberg maar niet om een noodzakelijk speciaal leeuwenverblijf, financieel, van de grond te krijgen? De directeur ontving in oktober 2014 een eerste financiële injectie van 39.000 Surinaamse dollar afkomstig van een sms-actie van telecombedrijf Telesur voor de bouw van het verblijf. Het verblijf voor de leeuwen was dat jaar begroot op ruim 240.000 Surinaamse dollar. Hoe het na oktober 2014 verder is gegaan met fondsenwerving is onbekend, met uitzondering van een in mei 2015 gedane financiële toezegging van Staatsolie en Telesur, beide staatsbedrijven, van 130.000 Surinaamse dollar. Of dat geld ooit werkelijk door de dierentuin is ontvangen en zo ja, wat er mee is gedaan, is niet bekend.

Zowel de Paramaribo Zoo als Diergaarde Blijdorp weigert helaas om onduidelijke redenen, ondanks herhaald verzoek, op vragen te reageren over de al dan niet komst van de drie leeuwen en de eventuele stand van zaken met betrekking tot de bouw van een verblijf voor deze grote katachtigen.

Een cadeau van Curaçao
Het zou overigens niet voor het eerst zijn, dat er een paar heuse leeuwen zonden leven in Paramaribo. In juni 1965 werden twee jonge leeuwen van Curaçao per vliegtuig naar Paramaribo vervoerd. Ze waren een cadeau van de premier van het eiland, Efrain (Ephraïm) Jonckheer, die tijdens een bezoek aan Suriname had vernomen, dat er plannen waren voor het oprichten van een dierentuin in Paramaribo. De leeuwen overleden echter binnen korte tijd. Dat was in augustus 1968 voor toenmalig premier Ciro Domenico Kroon van Curaçao aanleiding om een jong leeuwenpaar te doneren aan premier Johan Adolf Pengel van Suriname.

Die had al sinds 1966 een dierencollectie in de tuin van zijn huis aan de Surinamestraat in de wijk Zorg en Hoop te Paramaribo. Een dierentuin kende Suriname toen nog niet. Dus liet Pengel een aantal kooien op zijn erf van zijn eigen woning aan de Surinamestraat bouwen en stopte de leeuwen daarin. Er zaten ook apen en vogels en zo werd de tuin van Pengel een heuse kleine dierentuin. Aan het begin van de jaren ’70 verhuisde de collectie van Pengel echter naar een nieuwe, echte, dierentuin in Paramaribo, de huidige Paramaribo Zoo.

De komst van drie leeuwen werd het eerst eind februari 2011 door een stafmedewerker van de dierentuin wereldkundig gemaakt. De bouw van hun verblijf en een schutting rond de dierentuin waren destijds al gepland. Voor de financiering zouden allerlei fondsenwervende activiteiten dat jaar worden georganiseerd.

Maar, bijna twee jaren later, 21 december 2012, liet directeur John Altenberg via de media weten, dat hij hoopte op financiering van het leeuwenverblijf door het bedrijfsleven. Er zat dus geen vaart achter de mogelijke komst van de leeuwen. Hij zei tevens te hopen dat met de komst van die 'Europese' leeuwen het bezoekersaantal zou gaan stijgen. ‘We hebben de toezegging van de directeur van Blijdorp, dat hij alles in het werk gaat stellen om de leeuwen te verzamelen voor ons.’

Het houden van leeuwen is geen goedkope grap....
In september 2014 scheen er echter nog steeds geen licht aan de horizon. De directeur van de dierentuin zei 18 september in de Times of Suriname, dat het geld voor een verblijf van de leeuwen er nog steeds niet was. ‘De laatste leeuwen hebben we in de jaren tachtig in onze collectie gehad en sindsdien niet meer’, zei hij. ‘De dierentuin wil graag leeuwen, maar om ze te kunnen accommoderen heb je een geschikt verblijf nodig en dat hebben we nog niet’, aldus Altenberg. De biotoop voor de leeuwen, het zoveel mogelijk nabootsen van het natuurlijke leefmilieu, kost veel geld. In dezelfde maand berichtte het Dagblad Suriname, dat tientallen jaren geleden de Zoo al beschikte over leeuwen, waarschijnlijk doelend op de twee uit Curaçao afkomstige dieren. Maar, die zouden op zeer tragische wijze om het leven zijn gekomen. De leeuwin, die uit haar kooi ontsnapte, werd in de woonbuurt waar zij terechtkwam, neergeschoten. Kort daarna overleed het mannetje, kennelijk van verdriet, nadat hij steeds weigerde te eten.
Als de nieuwe leeuwen er zijn zullen die uiteraard ook goed gevoed moeten worden en dat is geen goedkope 'grap'. ‘Het houden en voeden van de dieren kost heel veel geld’, zei Altenberg in het Dagblad Suriname, ‘maar tot nu toe is het de Zoo wel gelukt de dieren te verzorgen en is geen enkel dier van de honger overleden. Met de komst van de leeuwen, die uiteraard vlees eten, zal hulp van buiten natuurlijk altijd welkom zijn.'

Telesur en het staatsbedrijf Staatsolie deden in mei 2015 toezeggingen en overhandigden symbolisch een cheque van 130.000 Surinaamse dollar aan Altenberg voor de bouw van het leeuwenverblijf. 'Die leeuwen zijn er al, maar vertoeven nog in Europa', zei de directeur. Pas als het leeuwenverblijf klaar is, zouden de leeuwen getransporteerd worden naar Suriname. 'Leeuwen zijn een onderdeel van het thema Afrika. Gezien het feit, dat onze voorouders uit Afrika afkomstig zijn, werken we met dit thema', aldus de Zoo-directeur, die destijds verder zei alles in het werk te stellen om de leeuwen voor eind 2015 naar Suriname te halen...

Huisvesten van leeuwen vandaag de dag is onverantwoord...
De vraag die vandaag de dag gesteld kan worden, is of het – gelet op de financieel-economische situatie van het land – wel zo verstandig en verantwoord zou zijn om drie leeuwen te huisvesten in de dierentuin. Het zou niet voor het eerst zijn, dat de dierentuin problemen zou krijgen om leeuwen en andere dieren te voederen. En Altenberg heeft in het verleden niet onder stoelen of banken gestoken, dat het voederen van leeuwen geen goedkope aangelegenheid is. Misschien is het verstandiger om de drie leeuwen vooralsnog te laten waar ze zijn, ergens in Europa.

Op 16 augustus 1993 berichtte de correspondent van het Nieuwsblad van het Noorden in Paramaribo (zie hieronder), dat de toenmalige crisis ook de dierentuin trof. Met pijn en moeite lukte het de beheerder van de dierentuin toen, Vishnudath Toelsie, om voer voor de dieren te vinden. 'In het abattoir heeft hij juist een voor menselijke consumptie afgekeurde koe op de kop weten te tikken. 'Het beest is van jou, mits je voor sluitingstijd terug bent. Anders wordt het karkas in de rivier gegooid', waarschuwden de heren van het slachthuis', aldus het Nieuwsblad. 

Klik op artikel voor leesbaar exemplaar

'De afgelopen maanden zijn bosvarkens, een pauwhaan, een kalkoen, boskonijnen en schildpadden uit de dierentuin verdwenen. Met name de varkens lopen in de dierentuin rond om in noodgevallen geslacht en aan de leeuwen en tijgers gevoerd te worden.' Dat was een crisis in 1993.

Investeer eerst in vernieuwen bestaande dierenverblijven en in eigen, lokale fauna
Kortom, heden ten dage is Suriname nu niet echt de unieke biotoop en thuishaven voor drie leeuwen uit een of andere 'luxe' Europese dierentuin. De crisis die het land in zijn greep heeft gaat ongetwijfeld nog enige tijd duren zou absoluut geen prettig vooruitzicht zijn voor drie leeuwen die toch iedere dag een flinke portie vlees naar binnen zouden moeten werken.

Laat de dieren daar waar ze nu zijn en laat directeur Altenberg, met al zijn goed bedoelde plannen voor de Paramaribo Zoo, zich eerst eens meer gaan richten op de eigen fauna en op fondsenwerving voor het vernieuwen en renoveren van de diverse oude, aftandse, dierenverblijven in de dierentuin en met het naar Suriname over laten vliegen van exotische diersoorten, zoals leeuwen die veel aandacht vragen en vergen, wachten tot de Paramaribo Zoo en Suriname er echt klaar voor zijn. En dat zijn ze nu nog zeker niet.

Onderzoeksjournalistiek in Suriname bestaat niet

Het zijn 'opstelschrijvers op groep 8 niveau'

Het wachten is op echte School voor de Journalistiek

05-05-2016  Door: Paul Kraaijer

 
Onderzoeksjournalistiek in Suriname bestaat niet. Het journaille geeft hiervoor vaak als argument, dat zij daar niet voor wordt betaald. En dat is nou het probleem met de zogenoemde journalisten in Suriname. Bij kranten en nieuwswebsites in Suriname werken geen journalisten. Het zijn 'opstelschrijvers op groep 8 niveau'.

Immers, een echte journalist moet zijn/haar werk leuk vinden en met passie doen. Dat ontbreek echter.

Een echte journalist is dat 24 uur per dag, 7 dagen in de week en moet het leuk vinden om ook buiten kantooruren te werken aan artikelen en onderzoek te doen, ongeacht de hoogte van zijn/haar salaris. Een echte journalist creëert zijn eigen energie en tijd om zich te storten op onderzoek voor een artikel.

De eerste echte Surinaamse journalist en zeker onderzoeksjournalist moet nog geboren worden.

Overigens, zijn kritische, doorvragende, journalisten ook niet in Suriname te vinden. Ze zijn en schrijven oppervlakkig en ongeïnteresseerd, dat stralen negen van de tien artikelen uit.

Rechtbankverslaggevers? Ook die zijn in geen velden of wegen te bekennen. Rechtbankverslagen zijn erbarmelijk qua inhoud, de schrijvers hebben werkelijk geen kaas gegeten van Justitie, straf- en civielrecht, juridische terminologieën, enzovoorts.

Het wachten is nog steeds op een echte School voor de Journalistiek, desnoods en het liefst 'getrokken' door Nederlandse (oud-)journalisten. Wat er is aan versnipperde zogenoemde journalistieke opleidingen is amateuristisch van aard en inhoud, laat staan dat lessen worden verzorgd door echte, ervaren journalisten.

Journalistiek in Suriname? Bestaat niet. Nog niet. Op een positieve uitzondering na....

Den Blauwvinger: Bouterse bevreesd voor groeiende aangang 'We Zijn Moe' en rondhangende buitenlanders en blanken

COLUMN: Suggestieve, ongefundeerde beweringen Bouterse over 'heleboel blanken' die actiegroep zouden aansturen

De 'blanke' waanbeelden als verweer van een president in het nauw

02-05-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Een kat in het nauw maakt rare sprongen. Dat geldt zeker voor de Surinaamse president Desi Bouterse. Zodra hij zich bedreigd of in het nauw gedreven voelt, dan trommelt hij als paniekerig verweer buitenlandse krachten (lees: Nederlanders) en blanken (lees: Nederlanders) op. Dat was vrijdagmiddag 22 april niet anders.

Provocatief

Zijn partij, de NDP, hield om vier uur 's middags een provocatief te noemen manifestatie op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo ter ondersteuning van het door Bouterse gevoerde beleid. Een bewust provocatieve actie, omdat rond hetzelfde tijdstip, vanaf half zes, de protestgroep 'We zijn Moe' haar wekelijks protest hield voor het gebouw van De Nationale Assemblee tegen het door Bouterse gevoerde beleid.

De NDP stuurde bewust aan op een confrontatie, immers, nimmer tevoren kwam de NDP in touw op een moment dat Bouterse iets 'belangrijks' te zeggen had in het parlement en dan nu plotseling wel uit vrees voor de groeiende aanhang van de groep 'We zijn Moe'. De groep begon in november 2015 als slechts een protest van alleen de huidige trekker van de groep, Curtis Hofwijks, – die met een bord met de tekst 'Weg met Bouta!!! voor het parlementsgebouw zat – maar door consequent te protesteren, vol te houden en zich niet te laten intimideren en bedreigen, is de groep aangezweld en is Bouterse een heuse bedreiging in ze gaan zien, in de onschuldige demonstranten met hun kartonnen protestborden met daarop met zwarte stift en verf gekalkte protestwoorden die wekelijks, begrijpelijk, qua taalgebruik harder, venijniger en persoonlijk tegen NDP'ers gericht, worden.

Natuurlijk, de sfeer wordt grimmiger. De bezuinigingsmaatregelen van de regering worden immers steeds zwaarder voor het volk om te kunnen (ver)dragen. Alles wordt fors duurder, maar inkomens blijven gelijk. De burger pinaart, de burger hosselt door falend overheidsbeleid sinds 2010 en de regering blijft doorgaan met beleidsmatig aanmodderen. De regering blijft maar leningen afsluiten om leningen te kunnen aflossen. Het amateurisme in het regeringsbeleid is te treurig voor woorden. Het is beschamend en de wereld kijkt mee. En toch blijven de ministers de wereld rondvliegen om in god vergeten oorden oninteressante en voor Suriname niets opleverende ministersvergaderingen bij te wonen van onder andere de Islamic Organization of Cooperation (IOC).....alsof het niets kost. Surinaamse banden met de islam worden steeds nauwer. Natuurlijk, waar kan het land anders nog terecht en een organisatie als de OIC zoekt een ingang op het Latijns-Amerikaanse continent. Binnenkort heeft Suriname zelfs de eerste islamitische bank van het Caribisch gebied.

De openbare vergadering in het parlement van 22 april, waar Bouterse de grote lijnen van een nog uit te werken urgentieprogramma voor Suriname presenteerde, om uit het moeras van de financiële malaise te krabbelen, werd 's middags zelfs op verzoek van de president geschorst, voor een periode van vijf kwartier, zodat hij zijn achterban op het plein kon toespreken. En toen bleek de angst bij Bouterse voor 'We zijn Moe'.

'Ik zie een heleboel blanken rondrennen'

In zijn toespraak haalde hij fors uit naar de demonstranten van de protestgroep. En, natuurlijk, als de president zich in het nauw gedreven voelt, worden de 'blanken' er door hem bijgesleept. 'Ik zie elke vrijdag een paar jongemannen hier met een heleboel blanken rondrennen. Maar, ik maak mij geen zorgen om ze', riep Bouterse. Hij zei ook te vermoeden, dat de actiegroep wordt gestuurd, maar zei niet door wie. Natuurlijk niet, omdat hij raaskalt, om de aandacht van echte problemen af te wimpelen.
Het was weer de typische Boutere retoriek met allerlei niet onderbouwde vingerwijzingen. Maar, het is toch logisch, dat er bij een openbare activiteit ook blanken op af komen. Immers, ook die wonen hier en maken deel uit van de Surinaamse samenleving en maatschappij. Maar, Bouterse ziet toch steeds een gevaar in ze, de 'blanken'. Het woord Nederlanders, durft hij niet in de mond te nemen, maar iedereen weet dat zij die 'blanken' zijn. Er zit natuurlijk ook het nodige oud zeer bij Bouterse als het om Nederland gaat. Immers, hij tracht al enige jaren tevergeefs vernietiging van zijn veroordeling in 2000 door het Hof in Den Haag, bij verstek tot 11 jaar cel voor betrokkenheid bij een transport van bijna 500 kilo cocaïne, gedaan te krijgen. De drugs werd in 1997 ontdekt in een zeiljacht in Stellendam. Bouterse zou op basis van een valse verklaring van een kroongetuige zijn veroordeeld.

Het was trouwens niet voor het eerst, dat Bouterse Nederlanders misbruikt in zwakke pogingen om zijn eigen falend beleid te verdoezelen. Zo zei hij onder andere woensdagavond 24 februari van dit jaar op het Revoplein in Paramaribo in een speech bij de herdenking van 36 jaar machtsovername: 'Wanneer onverlaten vandaag aan de dag niet schromen de een na de ander, de Assembleevoorzitter voorzitter naar de rechter te brengen. De president naar de rechter te brengen, de Assembleeleden naar de rechter te brengen.'
Hij doelde vooral op de hervatting van het 8 decemberstrafproces waarin hij hoofdverdachte is. Bouterse zei ook die avond, dat buitenlandse krachten invloed hebben op de Surinaamse rechtspraak. Natuurlijk ging het weer om die vermaledijde Nederlander, 'blanken'.

'Door buitenland aangestuurde krachten trachten het land te destabiliseren'

Twee dagen eerder had hij zich ook al uitgesproken over het buitenland en de rechterlijke macht. Tijdens een persconferentie beweerde hij, dat er door het buitenland – Nederland dus weer – aangestuurde krachten zijn die 'proberen in Suriname onregelmatigheden te doen plaatsvinden om het land te destabiliseren.' Hier zou volgens Bouterse de rechterlijke macht deel van uitmaken. Hij legde een link met het heropenen van het 8 decemberstrafproces.
'Ik ben er heilig van overtuigd, omdat de mensen van de rechterlijke macht niet achterlijk zijn. Die weten natuurlijk dat er wet- en regelgeving is. Het rekest wordt buiten geschreven. De requisitoir wordt buiten geschreven, overigens zij die het gaan schrijven, zijn al hier', aldus Bouterse.
Hij stelde niet bezig te zijn met sensatieverhalen om de aandacht af te leiden. Als men hem daarvan wilde betichten, zo zei zij, 'dan kan ik er niets aan doen'. Hij zei niet dieper op de zaak in te kunnen gaan, 'maar de instanties zijn ermee bezig'. 'November, december hadden wij al tien man gespot, die zich met dit soort onoorbare praktijken bezighouden. Zij zijn terug en ze zijn zwaar bezig. Of het nou gaat om mensen uit Libië, Nederland of de Verenigde Staten, dat is niet belangrijk. Men moet weten dat ze professionals zijn en ze zijn momenteel weer in het land.'

Suggestief
 '(…) tien man gespot, die zich met dit soort onoorbare praktijken bezighouden.' Dit gelooft niemand. Immers, waarom zijn die tien man niet opgepakt voor verhoor? Wat waren die 'onoorbare praktijken'? Het verhaal van de president rammelt aan alle kanten en dat is niet de eerste keer. Ongeloofwaardig en verzonnen om stemming te maken. Het is Bouterse op en top. Suggestief. Beschuldigingen, verdachtmakingen en complottheorietjes de ether in slingeren zonder welke feitelijke onderbouwing dan ook. Dat getuigt van zwakte en van een bewuste stemmingmakerij. Als een persoon of organisatie tracht tweespalt en haat en nijd in de samenleving te creëren, dat zijn het Bouterse en zijn NDP. NDP'ers laten zich op social media (lees: Facebook) niet onbetuigd. Zij zijn de grootste intimiderende, laffe vuilsmijters, daarbij ook nog eens op een potsierlijke wijze ondersteund door de altijd blaffende en alles van Bouterse en de NDP goedpratende spreekbuis van beiden, de perschef van het Kabinet van de President en het keffertje van het programma 'Bakana Tori' op de staatszender SRS, Clifton 'Limbo' Limburg.

Enige vorm van hypocrisie is Bouterse niet vreemd

Het constant beschuldigen van Nederlandse betrokkenheid bij van alles en nog wat, zonder ook maar ooit met bewijzen te komen, als hij zich in het nauw gedreven voelt, is een president onwaardig. Laf ook, vooral laf, onvolwassen. Bouterse en zijn clan binnen de burelen van zijn kabinet zijn zelf debet aan hun eigen teloorgang. Daar zijn geen buitenlanders bij betrokken, buitenlanders die hij deze dagen hard nodig heeft om het land uit het door hemzelf veroorzaakte moeras van de financieel-economische malaise te trekken. Enige vorm van hypocrisie is Bouterse ook niet vreemd, enige zelfreflectie en realiteitszin daarentegen wel. De zelf geproclameerde 'volkspresident' Desi Bouterse is niets meer en niets minder dan een president voor de portemonnee van hemzelf, zijn clan en NDP-getrouwen.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

2 mei 2016

Amsterdam – Paramaribo

Den Blauwvinger: Dag van de Arbeid in Suriname is een cliché

COLUMN: Politieke partijen en bonden komen slechts in woorden op voor arbeidersklasse

01-05-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


1 Mei, de internationale Dag van de Arbeid, is in Suriname verworden tot een dag die bol staat van cliché woorden/teksten en toespraken van de diverse 'links' georiënteerde politieke partijen en een handjevol vakbonden die krampachtig - het is immers een 'must' - vasthouden aan een stereotype traditie van het ophemelen van de zogenoemde arbeidersklasse.

Maar, dit zou vandaag juist de dag moeten zijn voor genoemde partijen en bonden om een krachtig geluid, protest, te laten horen in de richting van de regering Bouterse-II. Immers, vele, vele honderden arbeiders zijn door toedoen van het regeringsbeleid werkloos geworden en worden nog werkloos. Maar, iedereen lijkt in slaap gesust. Het enige dat men nog wil doen is 'in beraad' gaan, een politiek correct begrip voor 'in staking' gaan, maar daar houdt het bij op.

Geen echte acties, geen massaprotesten, geen grootse manifestaties. Nee, dat laten de nette, laffe partijen en bonden liever over aan een protestgroep als 'We zijn Moe', want in geweer komen tegen Bouterse en zijn clan lijkt verder niemand aan te durven.

Maar, in andere landen worden parlementen door oppositionele groepen bestormd..... In andere landen vinden op een dag als vandaag grootse demonstraties en manifestaties plaats, tja....

In Suriname woedt geen strijdbaar vuur, neen, hier woedt slechts het lieflijk waxinelichtje van 'We zijn Moe'...

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

1 mei 2016

Amsterdam-Paramaribo

NDP houdt 22 april provocatieve pro-regeringsbeleid manifestatie

Manifestatie lijkt geboren uit angst voor groeiende aanhang 'We zijn Moe'

Groeiende aanhang 'We zijn Moe' leidt tot tegenprotest NDP

20-04-2016  De Surinaamse Krant


Het heeft er alle schijn van, dat regeringspartij NDP toch bevreesd is voor de meer en meer groeiende aanhang van actiegroep 'We zijn Moe' van Curtis Hofwijks. Wekelijks staan demonstranten van deze groep tegenwoordig bij De Nationale Assemblee met hun protestborden om vooral het vertrek te eisen van de regering Bouterse-II. 

De groep zwelt wekelijks aan, krijgt steeds meer gehoor binnen de samenleving, een samenleving die gebukt gaat onder de negatieve gevolgen van het financieel-economisch wanbeleid van de regeringen Bouterse-I en -II. Komende vrijdagmiddag, 22 april 2016, vanaf half zes staat de groep weer bij het parlement aan het Onafhankelijkheidsplein om haar kritisch en democratisch geluid te laten horen en te laten zien in de vorm van scherpe teksten op protestborden.

Maar, om vier uur diezelfde middag is het de NDP die een pro-regeringsbeleid manifestatie houdt op het Onafhankelijkheidsplein, zo blijkt uit een op social media circulerend affiche. Waarschijnlijk aangespoord door de NDP-leiding lijkt er aangestuurd te worden op een confrontatie tussen voor- en tegenstanders van het regeringsbeleid. Immers, de NDP-manifestatie heeft alle ingrediënten van een doelbewuste provocatieve actie in de richting van actiegroep 'We zijn Moe' en haar trekker Curtis Hofwijks, gelet op het tijdstip van de NDP-manifestatie op het plein, met zicht op de demonstranten van 'We zijn Moe'.

De achterban van president Desi Bouterse zou worden opgeroepen om het staatshoofd te ondersteunen bij de presentatie van het herstelplan van het International Monetair Fonds (IMF) in De Nationale Assemblee.

Maar, conclusie kan niet anders zijn, dan dat president Desi Bouterse en zijn regeringsteam toch beducht zijn voor de impact in de samenleving van de volhardende protesten van 'We zijn Moe', de actiegroep die kan vertrouwen op een gestaag groeiende en brede aanhang.

De NDP lijkt te worden gebruikt, ingezet, om de gedreven actievoerders van 'We zijn Moe' de wind uit de zeilen te nemen.

En mocht 's avonds de conclusie kunnen worden getrokken, dat er 's middags meer mensen op het plein stonden (NDP) dan er voor ('We zijn Moe'), dan zal de NDP ongetwijfeld op een misleidende wijze propageren, dat er onder de samenleving meer aanhang is voor het regeringsbeleid dan er tegen. Maar, iedereen weet dat de werkelijkheid anders in elkaar steekt en dat een pinarende en hosselende samenleving, gebukt gaand onder het wanbeleid van de regering, nimmer steun kan en zal geven aan een dergelijk beleid.

(Red. De Surinaamse Krant, woensdag 20 april 2016)

Den Blauwvinger: Avondvierdaagse Paramaribo voor gezonde leefstijl met dank aan..... Fernandes-bedrijven en McDonald's

COLUMN: Organisatie Avondvierdaagse kiest verkeerde sponsoren om aandacht te vragen voor.....obesitas

Laat organisator Purcy Oliveira bij zichzelf te rade gaan....

03-04-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Leuk, gezellig en gezond. We doen mee aan de 52 editie van de Avondvierdaagse, georganiseerd door Purcy Oliveira van de Bedrijven Vereniging Sport en Spel (BVSS) – die overigens ook voorzitter is van de Surinaamse Kankerpatiënten Vereniging – , en wandelen 30 en 31 maart en 1 en 2 april iedere middag en avond tussen de tien en veertien kilometer. Heerlijk, gezond. Dit jaar is het thema van de vierdaagse 'Obesitas is Negatieve Ballast'. Prima, mooi, maar waarom laat je je in vredesnaam als organisatie sponsoren door Fernandes Bottling, Fernandes Bakkerij, Fernandes Snacks en Fernandes Ice Cream en als klap op de vuurpijl ook nog eens door fastfoodketen McDonald's? 'Obesitas is Negatieve Ballast', ja, mede dankzij genoemde bedrijven, en we drinken een glas, doen een plas en alles blijft zoals het was! Nergens een kritisch woord te horen en te zien.

Geloofwaardigheid organisator in geding

Hoe geloofwaardig ben je als Purcy Oliveira als je voor je Avondvierdaagse met het woord 'obesitas' centraal in de slogan kiest voor in de kern zeer ongezonde bedrijven? Het is feitelijk een schande. Overigens wordt door de organisatie nergens, niet op haar internetsite en niet op haar Facebookpagina, uitgelegd waarom dit jaar als slogan is gekozen voor 'Obesitas is Negatieve Ballast' laat staan dat informatie wordt verstrekt over obesitas. Neen, Oliveira wil slechte een pakkend thema met een in het oog springend woord.

Wie de moeite neemt om eens wat websites van Fernandes te bezoeken kan bijvoorbeeld zien en lezen hoeveel suiker er zit in een flesje Fanta Orange wof Fernandes soft. De voedingswaarde van Fanta Orange per 250 milliliter is:

De voedingswaarde van Fernandes Softdrinks Cream Ginger per portie van 250 milliliter.

Dan laten we voor het gemak de snacks, gebak en het ijs weg. Gezond? Neen. De Fernandes Group deels kiezen als sponsor voor de Avondvierdaagse is dan ook niet te begrijpen, dan slechts in financiële zin voor de organisatie. Met gezondheid hebben Fernandes Bottling, -Snacks, -Ice Cream en -Bakkerij niets van doen, in tegendeel. Met obesitas daarentegen wel, in bevorderende en dus negatieve zin welteverstaan.

McDonald's zorgt juist voor obesitas als negatieve ballast

Natuurlijk is McDonald's als sponsor van de Avondvierdaagse nog een graadje erger misplaatst. Financiën – geld in de AVD-pot – wegen kennelijk zwaarder dan principes en oprechtheid bij Oliveira. Wereldwijd blijkt uit allerlei wetenschappelijke onderzoeken, dat deze fastfoodketen bijdraagt aan obesitas. Het geeft dan ook geen pas om voor dit bedrijf te kiezen als sponsor van een sportevenement waarbij de slogan luidt 'Obesitas is Negatieve Ballast'.

Met regelmaat is McDonald's de afgelopen jaren negatief in het nieuws geweest vanwege de aantoonbare link tussen het bedrijf en de toename van obesitas-patiënten. Ondanks het feit, dat McDonald's de laatste jaren heeft geïnvesteerd om meer de nadruk te leggen op gezondere menu's, inclusief salades, groente en ontbijtsandwiches.

Een Braziliaanse rechtbank bepaalde eind oktober 2010, dat McDonald's een voormalige manager van een van zijn vestigingen omgerekend ruim 12.500 euro moest betalen, omdat de man dertig kilo was aangekomen in de twaalf jaar dat hij voor de fastfoodketen werkzaam was. De toen 32-jarige man verklaarde zich gedwongen te hebben gevoeld het aanbod van zijn vestiging iedere dag zelf te proeven om de kwaliteit in de gaten te houden. Hij deed dit uit angst voor de zogeheten 'mystery clients' die door McDonald's naar hun restaurants worden gestuurd. De rechter vond een schadevergoeding op zijn plaats.

Begin februari 2014 gaf de bedrijfsleider van een McDonald's op Curaçao toe tegenover de nieuwswebsite CaribischNetwerk, dat het eten in zijn zaak meehelpt aan de hoge obesitas score onder lokale bewoners op het eiland (2 op de 3) maar zei zich er niet voor verantwoordelijk te voelen.

Bewoners, politici en zelfs de burgemeester van de Franse hoofdstad Parijs waren het eind mei 2015 erover eens, dat de opmars van McDonald's moest stoppen. De koning van het broodje hamburger was niet langer welkom in de buurt van scholen. De Amerikaanse fastfoodketen deed al enkele jaren pogingen om in het hart van Parijs, vlakbij Les Halles, een grote drie verdiepingen tellende vestiging te openen. 'Dat is tegenover een school en nog eens binnen een straal van 300 meter van zes andere scholen. Daarmee bedreigt het de gezondheid van onze kinderen', aldus het comité 'Pas de Mac Do' (geen McDonald's). 'Alle studies wijzen uit, dat obesitas bij kinderen verband houdt met de aanwezigheid van fastfood in de buurt van hun school.'

Het zijn slechts een paar voorbeelden uit zeer velen.

Laat blunderende Oliveira in de spiegel kijken

De Avondvierdaagse is weer achter de rug. Oliveira kan gaan evalueren. Maar, laat hij vooral eens in de spiegel kijken en zich eens afvragen of de sponsoren dit jaar wel zo'n goede keuze zijn geweest. Een gezond evenement als een avondvierdaagse moet juist afstand nemen van sponsorbedrijven die voor de gezondheid ongezonde producten produceren. Bedrijven die nota bene met hun producten bijdragen aan obesitas.

Het was een grote blunder van Oliveira, die waarschijnlijk principes aan de kant heeft gezet voor geld. De man die ook nog eens voorzitter is van de Surinaamse Kankerpatiënten Vereniging heeft in ieder geval aan geloofwaardigheid ingeboet. Hij doet er verstandig om voor de Avondvierdaagse van 2017 op zoek te gaan naar nieuwe sponsoren, tenzij hij dan het gebruik van suikers met een slogan wil gaan stimuleren....

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

3 april 2016

Amsterdam-Paramaribo

Den Blauwvinger: Blindstaren regering Bouterse op goud en olie stort Suriname in financiele malaise

COLUMN: Regering Bouterse lijkt agrarische sector te vergeten en verzuimt te anticiperen op fluctuerende goud- en olieprijs

Nieuwe voorzitter St. Toerisme Suriname wil Suriname als casino-witwas-paradijs promoten

30-03-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant

Je hoeft geen financieel deskundige te zijn, geen econoom en al helemaal geen beleidsmedewerker bij het ministerie van Financiën of Natuurlijke Hulpbronnen om tot de onweerlegbare conclusie te komen, dat de regering Bouterse-II – zoals haar voorganger, de regering Bouterse-I – zich maar blijft blindstaren op te hopen toekomstige geldstromen uit de goud- (lees: de nieuwe Meriangoudmijn van Surgold en de Amerikaanse goudmijnmultinational Newmont in het oosten van Suriname, welk bedrijf overal in de wereld – Peru, Indonesië, Nieuw Zeeland, Ghana – geconfronteerd is geworden met milieu-, personele en andere problemen) en oliesector (lees: de nieuwe Staatsolie-raffinaderij) om de staatskas mee te kunnen vullen. Maar, door dat blindstaren en navelstaren hebben Bouterse en consorten Suriname en haar bevolking in de financiële malaise gestort, een afgrond, waarvan de bodem nog niet in zicht is, in tegendeel.

Verkwistend ondeskundig beleid

Verkwistend beleid sinds het aantreden van de regering Bouterse-I in 2010 heeft geleid tot de huidige precaire financieel-economische situatie van het land en niet, zoals exponenten van de regering iedereen maar wat graag willen doen laten geloven, de algehele economische crisis die vele landen in de wereld heeft getroffen en de steeds maar dalende olie- en goudprijs op de wereldmarkt.

Beleidsmedewerkers hebben er simpelweg met de pet naar gegooid. Ze hebben zich te veel gefocust op de goud- en oliesector en de te verwachten inkomsten uit beide sectoren.
Maar, wat is het opleidingsniveau van die beleidsmedewerkers? Weten ze werkelijk niet dat het algemeen bekend is, dat de olie- en goudprijs op de wereldmarkt sterk fluctueren? Blind- en navelstaren, dat doen die beleidsmedewerkers. Overigens werd medio december vorig jaar bekend, dat slechts zes procent (!) van het totale personeelsbestand van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen (NH) gerekend kan worden tot hoog opgeleid kader. Dat maakte minister Regilio Dodson zonder schroom tijdens de begrotingsbehandelingen in De Nationale Assemblee (DNA) bekend. Hij zei dat zorgelijk te vinden en dat was een understatement. Veertien procent van het personeel behoort tot het middenkader en 80% tot laag opgeleiden. Het ligt voor de hand dat dergelijke schrikbarende cijfers ook van toepassing zijn op diverse andere ministeries. Je vraagt je in gemoede af op welk niveau beleid wordt gevormd door de regering.

De regering was daarnaast te inactief, neen, te dom, om te zorgen voor een buffer, een noodfonds voor tijden van tegenvallende olie- en goudprijzen. Neen, de regering heeft teveel en mis gegokt op haar eigen olie- en goudsector. Naïef en weinig getuigend van professioneel, deskundig op de toekomst gericht beleid. Neen, de regering Bouterse is te ad hoc gericht en te gericht op eerst doen en vervolgens pas nadenken. Neen, de regering Bouterse bleef maar uitgeven en lenen. En nu moeten velen in de samenleving pinaren en hosselen, met dank aan die zogenoemde 'volkspresident' die slechts president is voor zijn eigen 'paars'.

De vergeten voedselschuur

De voedselschuur voor het Caribisch gebied lijkt meer een natte droom van Bouterse te zijn geworden, dan een serieus speerpunt van beleid. De agrarische sector lijkt het stiefkindje te zijn geworden van de regering Bouterse. Terwijl deze sector van importantie kan zijn als een belangrijke inkomstenbron van de Staat Suriname. Maar, de regering en Bouterse in persoon zeggen en beweren veel, maar fors investeren in deze sector is er nog steeds niet bij. Incidenteel – ad hoc dus weer – wordt in landbouw- en veeteeltprojectjes geïnvesteerd, maar een grootschalige aanpak van de sector lijkt de regering vreemd en in de toekomst zal het aanmodderen blijven voor de agrarische sector.

Casinotoerisme ter promotie imago van Suriname als witwasparadijs

Overigens kan hetzelfde gezegd worden van een andere potentiële inkomstenbron, het toerisme. En met de recente komst van een nieuwe directeur van de Stichting Toerisme Suriname, Jerry A-Kum, lijkt het toerisme ook niet echt in positieve zin op te gaan bloeien. Deze man staart zich financieel blind op..... casinotoerisme. Suriname is volgens velen al het Las Vegas van de Caribische regio, maar die A-Kum wil meer. Casino's moeten wereldwijd toeristen naar Suriname trekken, terwijl Suriname (lees: minister Jennifer van Dijk-Silos van Justitie en Politie) deze dagen zo haar best doet om van het imago van witwasland af te komen. A-Kum lijkt dat imago internationaal te willen promoten en van Suriname een witwasparadijs te maken.

Geen verandering

De komende periode zal de regering zich echter blijven blindstaren op de goud- en oliesector, tegen beter weten in. Naïviteit viert hoogtij in het ministers- en beleidsteam van Bouterse. Dat werd duidelijk maandag 21 maart toen minister Gillmore Hoefdraad van Financiën in antwoord op vragen van parlementsleden in De Nationale Assemblee zei, dat de huidige crisissituatie nog ongeveer zes maanden gaat duren. 'Daarna wordt verlichting verwacht door het operationeel worden van de Surgold/Newmont Meriangoudmijn en het in productie gaan van de raffinaderij van Staatsolie.'

Olie en goud. Het zijn de toverwoorden voor de regering Bouterse. Bouterse en consorten blijven gokken op goud en olie, op Surgold/Newmont en Staatsolie (dat overigens deze dagen in zwaar financieel weer verkeert, maar dat lijkt niet bekend bij minister Hoefdraad).
 Maar, met toveren maak je geen gedegen beleid en met toveren alleen worden de burgers niet geholpen.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

30 maart 2016

Amsterdam-Paramaribo

Teloorgang van de Surinaamse jeugd....

Recente mediaberichten geven te denken, maar kinderpsychologen zijn nergens te bekennen

24-03-2016  De Surinaamse Krant/Paul Kraaijer


Recente artikelen in de media geven maar weer eens te denken over waar delen van de lokale jeugd zich zoal mee bezighouden buiten schooltijd, als ze al onderwijs volgen, want sommige jongeren zie je al in de vroege ochtenduren rondhangen in de stad, Paramaribo. Onder jongeren blijkt fors te worden gehandeld in xtc-tabletten. Daarnaast zaten donderdagochtend 24 maart 2016 rond drie uur in een van de weg geraakte auto drie dronken jongeren in de leeftijd van 13, 15 en 17 jaar. Dat geeft te denken, de combinatie van tijdstip, leeftijd en overmatig alcoholgebruik.

De afdeling Narcotica Brigade van het Korps Politie Suriname heeft onlangs 13.422 xtc-tabletten op jongeren aangetroffen en in beslag genomen. In het centrum van Paramaribo werd een 17-jarige student aangehouden, na klachten over het gedrag van hangjongeren, met tien xtc-tabletten op zak die hij voor Sd 15 per stuk verkocht.

Inmiddels zitten zes jongens achter slot en grendel, waaronder drie scholieren. De verdachten variëren in de leeftijd tussen 17 en 25 jaar.

Op de kruising Lalla Rookh- en Cocobiacowegin Paramaribo sloeg donderdagochtend een auto over de kop en in belandde in de goot. De bestuurder van het voertuig, een man van 30, overleed korte tijd later in het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP).

Drie inzittenden van 13, 15 en 17 jaar, die gewond naar het AZP werden vervoerd, hebben verklaard, dat zij samen met de bestuurder naar een evenement waren geweest, waar zij de nodige alcoholhoudende drank hadden gedronken. Volgens de drie tieners was de chauffeur dronken en heeft hij met hoge snelheid gereden over de Lalla Rookhweg vanuit de richting Kwattaweg in de richting van de Hermitage Mall.

Het geeft te denken. Immers, wat doen jongeren van slechts 13, 15 en 17 jaar 's morgensvroeg rond drie uur dronken in een auto bestuurd door een man van 30? 13, 15 en 17 Jaar jong!

Opmerkelijk is, dat na de publicatie van de artikelen er geen enkele reactie gekomen is of gevraagd is aan personen in het veld van de kinderpsychologie. Daarenboven, wat doen en waar zijn de ouders of verzorgers van deze jongeren die zich bezighouden met de handel in en gebruik van xtc-tabletten en jongeren die 's nachts dronken over straat gaan?

Er is nog steeds veel mis onder de Surinaamse jeugd en 'incidenten' als hiervoor aangegeven kunnen en mogen niet slechts beperkt blijven tot berichten in de media. Het is de hoogste tijd dat de zogenoemde deskundigen zich eens serieus gaan bezighouden met de problemen en negatief gedrag van jongeren. De gearresteerde jongeren die zich bezighouden met de handel in xtc-tabletten zouden meteen door deskundigen benaderd moeten worden en datzelfde geldt voor de drie jonge gewonde jongeren. Ze moeten niet uit het oog worden verloren, voordat het van kwaad tot erger gaat.

Den Blauwvinger: Suriname zwijgt als de wereld rouwt

COLUMN:Voor president Bouterse lijkt Brussel ver weg en voor de SVB lijkt Johan Cruijff

24-03-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


'Het regent steunbetuigingen uit alle uithoeken van de wereld voor ons land na de aanslagen afgelopen dinsdag in Brussel.' Woorden in de Belgische krant Het Laatste Nieuws van vandaag, donderdag 24 maart 2016. 

Op dit moment zijn 31 doden te betreuren en 300 gewonden (zie foto - Bron: Associated Press), maar het aantal doden neemt ongetwijfeld toe vanwege het hoge aantal gewonden in zeer kritische toestand. Maar, de Surinaamse president Desi Bouterse zwijgt. Onfatsoenlijk en een president onwaardig.

Juist, vanwege de banden tussen Suriname en België.
Denk bijvoorbeeld eens aan de vele Belgische studentes en studenten die stage lopen in Suriname, denk aan De Watergroep, een Belgisch waterbedrijf gevestigd in Brussel, dat in opdracht van het ministerie van Natuurlijke Hulpbronnen te Laarwijk in het district Commewijne een waterproductiecentrum met state-of-the-art-technologie bouwt (contract werd 29 januari van dit jaar ondertekend), dat drinkwater zal leveren op basis van oppervlaktewater uit de Surinamerivier,
denk aan de relatie ('stedenband') tussen de Belgische kustplaats Koksijde en het inheemse dorp Galibi in het district Marowijne.
Maar, denk ook aan de vele in België woonachtige Surinamers. Het (nog) niet reageren door Bouterse lijkt bijna iets te hebben van minachting voor of ontkenning van België.

Het zwijgen van Bouterse is dan ook verwerpelijk. Mogelijk volgt nog een presidentiële steunbetuiging, maar dan zal het toch rijkelijk laat zijn. Hij kan een voorbeeld nemen aan bijvoorbeeld zijn NDP-jongeling Assembleelid en vicevoorzitter van het parlement Melvin Bouva. Die betuigde meteen na de aanslagen, vanuit de Zambiaanse hoofdstad Lusaka waar hij met zijn collega's Rossellie Cotino (NDP) en Dinotha Vorswijk van de ABOP, deelneemt aan de 134e vergadering van de Interparlementaire Unie (IPU), zijn medeleven namens de Surinaamse delegatie met de Belgen.

Suriname heeft weer een reden om zich te schamen voor deze president.

En dan vandaag, donderdag 24 maart. Het plotselinge overlijden van voetballegende Johan Cruijff, die op 68-jarige leeftijd in Barcelona zijn laatste wedstrijd, die tegen longkanker, heeft verloren. Geschokte reacties uit de wereld van de sport. Maar, niet - nog - uit Suriname. De Surinaamse Voetbalbond (SVB) heeft nog niets van zich laten horen, terwijl de naam Cruijff ook in Suriname een klinkende naam is. Mogelijk volgt nog een reactie, beter laat dan nooit, maar het getuigt verre van respect voor een van 's werelds grootste voetballers ooit.

De Stichting Suriprofs schonk in mei 2010 een zogenoemde ‘Cruijff court’ aan Stibula, de Stichting Buurtwerk Latour in Paramaribo. Dit ‘Cruyff Court’ is een klein voetbalveld van kunstgras, een hedendaagse versie van het trapveldje. De Courts zijn een project van de Johan Cruyff Foundation waarvan Johan Cruijff een van de oprichters is. In de hele wereld zijn deze veldjes te vinden waarop de jeugd zich kan uitleven in het voetbalspel en dus ook in Suriname en een blijk van medeleven was vandaag op zijn plaats geweest vanuit het in een in alle opzichten erbarmelijke staat verkerende Surinaamse voetbal.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

24 maart 2016

Amsterdam-Paramaribo

Den Blauwvinger: Duur reisje Surinaamse parlementaire delegatie naar Zambia valt deels in 't water

COLUMN: Onder druk publieke verontwaardiging zien twee politici alsnog schoorvoetend af van reis

En iedereen heeft plotseling een mening over de delegatie naar IPU-vergadering in Lusaka

20-03-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Dat een parlementaire delegatie naar een vergadering van de Interparlementaire Unie – van 19 tot 23 maart - in de Zambiaanse hoofdstad Lusaka, voordat die goed en wel was vertrokken, zou leiden tot de nodige ophef had waarschijnlijk niemand onder de vijf naïeve delegatieleden zien aankomen. Toen bekend werd, dat de NDP-Assembleeleden Melvin Bouva en Rossellie Cotino en Dinotha Vorswijk van de ABOP op 13 maart waren vertrokken richting Zambia en dat een paar dagen later hun collega's van de VHP, Asiskumar Gajadien, en DOE, Carl Breeveld zouden volgen, brak een storm met orkaankracht aan protesten los.

De protesten waren natuurlijk te voorzien geweest. Immers, het gaat om een duur reisje. Een vliegticket zou per persoon rond de 5.500 Amerikaanse dollar kosten en daarbij komen natuurlijk nog onder andere verblijfskosten. En dat, terwijl Suriname leidt onder een ernstig financieel-economische crisis en veel burgers moeten pinaren en hosselen om het hoofd boven water te kunnen houden. En die burgers vernemen van een duur uitstapje van een paar Assembleeleden en vragen zich af of die politici er niet verstandiger aan zouden hebben gedaan om thuis te blijven en daar hun werk te doen, in plaats van in Zambia. Daarenboven vraagt men zich af wat het nut is van de aanwezigheid van vijf parlementsleden bij die vergadering.

Hakken over de sloot onder druk publieke opinie

Onder druk van de publieke opinie besloot Gajadien op 15 maart om niet meer af te reizen naar Lusaka, Zambia. De politicus beweerde plotseling, dat een oplossing van de economische crisis belangrijker voor hem was. Volgens Gajadien was hij vooraf niet op de hoogte, dat hij zou gaan en dat het de coalitie was die de samenstelling van de delegatie had bepaald. Hij beweerde ook niet te weten waarom er voor vijf parlementariërs was gekozen. 'Bij andere vergaderingen zoals de ACP-EU en WTO zijn steeds drie personen afgevaardigd.'

Overigens volgde na een nachtje slapen op 16 maart weer een excuus-reactie van Gajadien. Hij zei te vinden, dat het parlementaire werk er niet onder mag lijden, terwijl er sprake is van crisis in het land.

'In zo'n situatie moet in alle geledingen worden bezuinigd. Daarom heb ik begrip voor de positieve verontwaardiging die is ontstaan. Ik heb diep nagedacht en uiteindelijk daarom mijn keuze gemaakt voor een crisisvergadering hier in Suriname. Wij willen oplossingen hiervoor hebben, omdat het gehele land gebukt gaat onder deze situatie. Ook sta ik als volksvertegenwoordiger altijd open voor positieve kritiek vanuit de samenleving.'  

Maar, dit had hij zich ook allemaal kunnen realiseren voordat hij werd aangewezen als delegatielid. De opgevoerde excuses zijn dan ook niet erg geloofwaardig. Vermeldenswaard is nog, dat het Gajadien was die - voordat hij zijn reis naar Zambia had afgezegd - op 13 maart tegenover het Dagblad Suriname had gezegd, er niet over te spreken zijn, dat Assembleevoorzitter Jennifer-Geerlings-Simons en vicepresident Ashwin Adhin naar respectievelijk Canada en India/Nederland waren afgereisd, terwijl De Nationale Assemblee (DNA), maar geen informatie van minister Gillmore Hoefdraad van Financiën ontving over komende valutaveilingen door de Centrale Bank van Suriname en de op hol geslagen valutakoers.

In eerste instantie was het besluit van de VHP'er voor Breeveld – die bekend staat als het braafste jongetje in het parlement – geen reden om ook af te zien van het uitje naar Lusaka. 'Het was een parlementair besluit en het was reeds lang genomen. En, het parlementaire werk bestaat niet alleen uit vergaderen in eigen land', was zijn rechtvaardiging om aan de delegatie deel te nemen.

Maar, tot ieders verrassing volgde nog dezelfde dag de bekendmaking, dat Breeveld toch van de reis afzag. Hij kwam met de volgende politiek correcte verklaring voor zijn 180 graden ommezwaai:

‘De deelname aan de vergadering van de Inter Parliamentary Union (IPU) is een parlementair besluit van ongeveer een maand geleden. Als lid van het parlement sta ik dan ook achter dit besluit. Het gehele parlement is van dit besluit op de hoogte en het lijkt me vreemd wanneer er leden zijn die aangeven dat zij hiervan niet wisten. Suriname kent 51 parlementariërs die met hun volle verstand weten wat wel en wat er niet besloten is. Oorspronkelijk werd door de voorzitter voorgesteld dat de delegatie uit drie personen zou bestaan. Het geachte lid Santokhi zei toen, dat het om een grote vergadering gaat en dat een delegatie bestaande uit vijf leden gangbaar was. Er is toen besloten om het aantal leden op te trekken naar dat aantal. Na ampele overwegingen heb ik echter besloten niet meer af te reizen naar Zambia. De ontwikkelingen in ons land, die ook mij bezighouden, waarbij ik mij vanuit de DOE-fractie voor verbetering blijf inzetten, hebben tot dit besluit bijgedragen.'

Wollige woorden van de man die altijd zo correct en fatsoenlijk mogelijk voor de dag wil komen, terwijl iedereen natuurlijk begreep, dat het besluit van Carl Breeveld voortkwam uit de maatschappelijke verontwaardiging over en kritieken op de dure reis naar Zambia. Breeveld heeft een politieke blunder begaan.

Na het terugtrekken van Gajadien en Breeveld vonden diverse van hun collega's het nodig om via de media te reageren op de hele gang van zaken.

'Kosten reis zijn in overweging genomen'

André Misiekaba, fractieleider van regeringspartij Nationale Democratische Partij (NDP) in De Nationale Assemblee (DNA), was de eerste die het journaille opzocht. Hij liet woensdag 16 maart weten, dat alle DNA-leden op de hoogte waren van de samenstelling van de afvaardiging naar de vergadering in Lusaka. 'Hoewel het om een dure reis gaat, is het belangrijk dat Suriname deelneemt aan de vergadering', sprak Misiekaba. Hij beweerde verder, dat de kosten van de reis in overweging zijn genomen.

Assembleevoorzitter Jennifer Geerlings-Simons wilde drie leden afvaardigen, maar vanuit de oppositie (ABOP en VHP) werd echter aangegeven, dat er veel activiteiten zouden zijn tijdens de IPU-vergadering, waardoor voorgesteld werd voor een delegatie van vijf, aldus Misiekaba. 'Ik sta er nog steeds achter dat De Nationale Assemblee participeert in de IPU-vergadering. Deze vergadering is belangrijk voor Suriname, waarin alle parlementen ter wereld vertegenwoordigd zijn.'

Het ABOP-Assembleelid Marinus Bee zei 16 maart in een reactie: 'Nu probeert iedereen de verantwoordelijkheid van zich af te schuiven over deelname aan de vergadering van de IPU in Zambia. De coalitie had ook kunnen besluiten om gezien de precaire economische situatie voorlopig geen buitenlandse reizen te ondernemen.' 
Maar, volgens Misiekaba was het juist Bee die had gepleit voor een grotere delegatie.

'Ik vind het kinderachtig dat mensen nu een schuldige willen zoeken voor de participatie aan een vergadering in het buitenland. Het parlement neemt een beslissing en het is de coalitie die de richting bepaalt of er geparticipeerd wordt of niet. Ik ben niet in de leiding van De Nationale Assemblee en ben ook geen IPU-vertegenwoordiger. In de crisissituatie waarin het land verkeert, moet het goede voorbeeld worden gegeven. Besloten had moeten worden om af te zien van deelname aan de vergadering', aldus Bee.

'Hij liegt alsof het gedrukt staat'

VHP-fractieleider Chandrikapersad Santokhi was 'not amused', door de argumentatie van Breeveld om op het laatste moment af te zien van deelname aan de delegatie. 'Hij liegt alsof het gedrukt staat. De oppositie beslist niet de grootte en de samenstelling van de delegatie naar Zambia, maar de coalitie', aldus Santokhi 16 maart 2016. 'Breeveld was voorgedragen door de NDP en hij moet durven verantwoordelijkheden te accepteren en niet het land uit willen gaan als er problemen zijn, net zoals bij de behandeling van de Amnestiewet verdween hij met de noorderzon. Hij is in mijn ogen nog verder in achting gedaald. En het is heel jammer dat hij die 'a no mie cultuur' ook overgenomen heeft en hij zijn niet afreizen in de schoenen van anderen probeert te schuiven.'

'Onnodig, onsmakelijk en onvolwassen en zeker gênant'

Een van de laatsten die zijn mening over het gedoe rond de Zambia-delegatie via de pers wilde spuien was het voorzover bekend formeel nog steeds Pertjajah Luhur-Assembleelid Raymond Sapoen. Zijn reactie was donderdag 17 maart: 'Onnodig, onsmakelijk en onvolwassen en zeker gênant naar de delegatieleden toe. Zo typeer ik de wijze waarop Assembleeleden de afgelopen dagen in het openbaar de dienstreis van collega-parlementariërs naar Lusaka, Zambia, op de korrel hebben genomen. Dit heeft beslist geen goed gedaan aan het gezag en het vertrouwen dat het hoogste college van de Staat behoort uit te stralen. Ik juich de kritische houding van de samenleving toe wanneer het gaat om het rendement van dienstreizen van regeringsautoriteiten en zeker tegen de achtergrond van de huidige sociaal economische situatie. Deze afweging wordt ook in huishoudelijk verband in het parlement aan de orde gesteld. Maar, als land dienen wij ervoor te waken dat wij ons internationaal in een isolement manoeuvreren.'

Bevolking wordt zelden door een uit buitenland teruggekeerde delegatie geïnformeerd

Overigens is het de vraag wat de samenleving na terugkeer van de delegatie uit Zambia van ze te horen gaat krijgen. Immers, veelal wordt na terugkeer van een delegatie nimmer verantwoording afgelegd, door de bevolking te informeren over de inbreng van Surinaamse delegatieleden in een of andere buitenlandse vergadering of conferentie. Burgers blijven steeds in het ongewisse over het rendement van deelname van een Surinaamse delegatie.

De lachende derde

Natuurlijk zeggen Assembleeleden en ministers, dat het goed is om als Suriname je gezicht te laten zien in het buitenland. Lobbywerk en contacten leggen kunnen werkelijk hun vruchten gaan afwerpen. Deelname aan vergaderingen, conferenties en dergelijke in het buitenland kunnen dan ook nuttig en zinvol zijn voor Suriname, maar voor vertrek dienen delegatieleden zich af te vragen of deelname verstandig is, met het oog op een actuele politiek of financieel-economische situatie in eigen land, Suriname. Met de Zambia-delegatie werd dat door de leden uit het oog verloren. Maar, op het moment dat überhaupt bekend werd, dat een delegatie naar de IPU-bijeenkomst in Zambia zou gaan, waren Bouva, Cotino en Vorswijk al vertrokken. Zij zijn deze dagen in de Zambiaanse hoofdstad Lusaka de lachende derde.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

20 maart 2016

Amsterdam-Paramaribo

Goudpontons op Marowijnerivier (Maroni) lijken bevestiging voortzetting gedoogdbeleid regering Bouterse-II

Regering knijpt ogen dicht, sluit oren en biodiversiteit deel grensrivier wordt vernietigd 

(Bron foto: Hurleurs de Guyane)

Dorpelingen in omgeving zouden geld toegestopt krijgen – Commissie Ordening Goudsector in geen geen velden of wegen te bekennen

19 maart 2016 De Surinaamse Krant/Paul Kraaijer


Het was De Surinaamse Krant die al op 17 februari berichtte over de aanwezigheid van mogelijk zo'n twintig scalians op de Marowijnerivier (Maroni) tussen de dorpen Taluen en Maripasoula. De redactie van de nieuwswebsite was hierover getipt, met foto's van goudpontons, door de organisatie Hurleurs de Guyane in Frans-Guyana. De redactie van De Surinaamse Krant nam contact op met minister Regilio Dodson van Natuurlijke Hulpbronnen met de vraag of hij ook tegen die goudpontons - zoals hij heeft gedaan met scalians op het stuwmeer - gaat optreden. Maar, een reactie is uitgebleven. Ook de Commissie Ordening Goudsector en enkele Assembleeleden zwegen. Is iedereen geschrokken van het nieuws over de massale aanwezigheid van goudpontons op de grensrivier?

In ieder geval is het stilzwijgen vanuit de overheid opmerkelijk als we even in herinnering roepen de ophef eind 2015 over een paar scalians op het stuwmeer. Maar, het stilzwijgen kan ook erop duiden, dat de overheid weer gewoon haar oude beleid van gedogen en doen alsof je neus bloedt volgt.

Minister Dodson lijkt in zijn maag te zitten met de goudpontons en zit niet te wachten op een tweede affaire, na de 'affaire stuwmeer'. Dus, lijkt hij nu willens en wetens doofstom te zijn geworden. De 'affaire stuwmeer' wist hij op zijn manier op te lossen in samenspraak met het Openbaar Ministerie; een inbeslagname van scalians en het uiteindelijk toestemming verlenen aan drie eigenaren van pontons om in het zuidoostelijk deel van de Sarakreek, aan de zuidzijde van het stuwmeer, te 'dredgen', voor een periode van maximaal twee jaren. Het gaat in totaal om vijf scalians. Vier overige in beslag genomen en aan de ketting gelegde scalians zouden worden ontmanteld of een andere bestemming krijgen, zo liet de bewindsman weten.

Nu lijkt hij de scalians op de grensrivier te gedogen. Na het bericht van 17 februari van De Surinaamse Krant is geen enkele actie tegen de scalians ondernomen. Betrokkenen zwijgen en de rol van de Commissie Ordening Goudsector is, na het vertrek medio december vorig jaar van haar spreekbuis Gerold Dompig, onduidelijk. De commissie – die nimmer sinds haar oprichting eind 2010 een inhoudelijk en financieel jaarverslag ter verantwoording voor haar activiteiten heeft gepubliceerd, terwijl miljoenen aan Srd's in die commissie door de overheid zijn gepompt – is dit jaar nog in geen velden of wegen te bekennen geweest.

Er lijkt een einde te zijn gekomen aan de ordening van de goudsector, terwijl er nog zeer veel geordend moet worden. Immers, nog steeds zijn vele goudzoekers in het binnenland illegaal aan het werk, nog steeds wordt met het voor mens en milieu schadelijke kwik gewerkt en is nog geen kilo van dat spul in beslag genomen, nog steeds gaat de vernietiging, door activiteiten van illegale goudzoekers, van het zogenoemde beschermde Brownsberg Natuurpark door en nog steeds is geen nieuw acceptabel werkgebied door de overheid aangewezen voor de goudzoekers uit het dorp Nieuw Koffiekamp die uit diverse goudvelden zijn verwijderd. Van enige ordening is verre van sprake.

Een maand na de publicatie op de website van De Surinaamse Krant bericht de Ware Tijd pas over de aanwezigheid van tien goudpontons op de Marowijnerivier. Een zogenoemde granman van de Paramaccaanse stam zou geld innen van de scalianhouders. Dat lijkt verdacht veel op een soort smeergeld en dat de aanwezigheid van de goudpontons op de rivier daarmee gedoogd wordt. Mogelijk is de overheid hiervan op de hoogte en wordt daarom geen actie tegen de varende 'goudfabrieken' ondernomen.

Het wachten is nog steeds op een reactie van de regering in casu van minister Dodson. Hij kan niet om de berichten heen, vooral niet met de 'affaire stuwmeer' in het achterhoofd en de commotie die daar omheen ontstond. Hij kan de aanwezigheid van vele, biodiversiteit vernietigende, goudpontons deze dagen op de Marowijnerivier niet negeren, niet ontkennen, en zal hoe dan ook moeten gaan optreden, willen hij en zijn beleid niet aan geloofwaardigheid en betrouwbaarheid inboeten.