De anarchie van de parkerende automobilist in Paramaribo

Asociaal parkeergedrag automobilisten dwingt voetgangers de straat op

In Paramaribo lijkt automobilist het gezag te hebben en niet de politie

17-04-2013 Door: Paul Kraaijer

Paramaribo – Paramaribo blinkt nu niet echt uit door voetgangersvriendelijke wegen. Paramaribo blinkt niet echt uit door sociale automobilisten, neen, het centrum van de stad blinkt uit door asociaal gedrag van vooral automobilisten. Asociaal parkeergedrag. Anarchistisch gedrag. Veel automobilisten blijken lak te hebben aan wet- en regelgeving. Waar het maar even kan parkeren ze hun bolides. Politie is in geen velden en wegen te bekennen. In Paramaribo heeft de automobilist het gezag, ook chauffeurs van overheidsvoertuigen.

De Watermolenstraat bijvoorbeeld in het centrum van de stad, is voor voetgangers nauwelijks fatsoenlijk toegankelijk. Aan beide zijden van de straat is het voetpad vol geparkeerd met auto's. Voetgangers worden gedwongen om op de weg te lopen met alle risico's van dien. Ook auto's van de overheid staan gewoon bij een kantoor van het ministerie van Buitenlandse Zaken op de stoep geparkeerd. Maak je daarover een opmerking tegen een zogenoemde 'beveiliger' ('Je parkeert toch geen auto's op de stoep!'), dan wordt er niet gereageerd...... onbeschoft en onbehoorlijk gedrag, ook van de vele automobilisten, Trottoirs worden ook nog eens extra zwaar beschadigd en de tegels liggen al zo schots en scheef......

Vooral voor mensen met een beperking en ouderen is een wandeling in het centrum van Paramaribo waarschijnlijk een ware martelgang geworden. Maar, niemand bij de autoriteiten en bij het bevoegde gezag lijkt zich daarom druk te maken, laat staan aan deze mensen te denken.

Waarom wordt er niet tegen de fout- en asociale parkeerders opgetreden? Waarom worden kapot geparkeerde trottoirs niet hersteld? Waarom worden burgers gedwongen om gevaarlijke capriolen uit te halen door zich tussen het verkeer op wegen te begeven, omdat asocialen hun bolides parkeren op de alleen voor voetgangers bedoelde trottoirs....

Vragen die vragen om een reactie. Dus, zowel het ministerie van Openbare Werken als het ministerie van Justitie en Politie, eigenlijk tegen beter weten in, hierover benaderd voor een reactie.

Zoals verwacht, ondanks herhaalde verzoeken, geen enkele reactie. De ministeries zijn wel bereikbaar voor commentaar, maar niemand heeft het fatsoen om te reageren. Natuurlijk niet, waarom zouden ze: het is immers beschamend om eigen falen te erkennen. Die erkenning is echter niet nodig. De fatsoenlijke Surinamer kent het onfatsoenlijke deel van het land. Kennelijk zit asociaal gedrag in de genen van vele Surinamers. Ik kan het gedrag niet anders verklaren. Fatsoen in Suriname? Waar?

Tijd wellicht voor het instellen van een presidentiële Commissie Ordening Parkeergedrag Verkeer of een Commissie Ordening Asocialen in Paramaribo? Maar ja, we weten allemaal dat dergelijke commissie ook weinig zoden aan de dijk weten te zetten.....

Noot:
'Roekeloos parkeergedrag binnenstad wordt aangepakt' Dat was de kop boven een artikel in een van de Surinaamse kranten van 26 januari 2006. De tekst van dat artikel luidt:

In verband met de verdergaande ordening van de binnenstad gaat de politie van het ressort Centrum, in nauwe samenwerking met de Motor Surveillancedienst en de buurtmanagers, er toe over om tegen foutparkeerders op te treden. De overtreders zullen bekeurd worden en een boete van SRD 50,= opgelegd krijgen.

Vooruitlopend op het bekeuren van de overtreders zal in eerste instantie een “aanmanings- en waarschuwingsbriefje” op het voertuig worden achtergelaten. Hierop is onder meer aangegeven hoe men een voertuig op de openbare weg dient te parkeren, echter alleen indien dit bij wet is toegestaan. De politie zal daarna, indien de eigenaar van het voertuig niet snel is te achterhalen, er toe overgaan om het voertuig weg te laten slepen. De kosten en alle risico’s, verbonden aan het wegslepen van het voertuig, zullen voor rekening van de overtreder komen. 

En iedereen bleef vervolgens dromen......

Onzinnige 'Verkeersbarometer' in Suriname slaat door - Weggebruikers gaan hun rijgedrag echt niet aanpassen door nummers.....

Verongelukte automobilist toch geen verkeersdode…..

Moeten weggebruikers bang worden van de 'Verkeersbarometer'
Is het niets meer en niets minder dan psychologie van de koude grond?

Nabestaanden rouwen daar niet minder om

'Verkeersbarometer' psychologie van de koude grond

31-08-2012  COLUMN  Door: Paul Kraaijerr


De afgelopen woensdagavond, 29 augustus, te Maripaston in het district Para op tragische wijze om het leven gekomen 55-jarige Gobind Kandhai, blijkt toch niet te worden geregistreerd als een ‘verkeersdode’.

Het slachtoffer blijkt zich zich op een terrein van het staatsmijnbouwbedrijf Grassalco te Maripaston te hebben bevonden, toen hij op ongelukkige wijze onder zijn eigen auto terechtkwam. Het incident vond dus niet plaats op de openbare weg en daarom kan Kandhai niet gerekend worden tot een verkeersslachtoffer.

In eerste instantie werd door het Korps Politie Suriname gemeld dat hij het 52e dodelijke verkeersslachtoffer was en dus nummer 52 op de 'Verkeersbarometer'. Het is onduidelijk waarom de politie niet meteen tot de conclusie kon komen dat het ongeluk was gebeurd op een bedrijfsterrein en niet op de openbare weg, maar kennelijk bijna twee dagen nodig bleek te hebben om tot die conclusie te kunnen komen.......

De man had pech gekregen met zijn wagen, terwijl hij op een heuvel stond. Kandhai stapte vervolgens uit om ergens hulp te gaan vragen.Maar, kennelijk had hij de auto niet op de handrem gezet, want de wagen begon plotseling naar beneden te rollen. Hierop trachtte hij in zijn auto te springen om op de rem te kunnen trappen. Helaas mislukte die poging.

Kandhai viel en kwam onder zijn wagen terecht. Met spoed werd hij naar het Academisch Ziekenhuis Paramaribo vervoerd, maar bij aankomst bleek hij te zijn overleden.

In Suriname wordt zogenoemd veel waarde gehecht aan cijfers, immers iedere keer wanneer iemand in het verkeer dodelijk verongelukt wordt in de politieberichten en in de diverse media vermeld het hoeveelste dodelijke slachtoffer van dit jaar het was en welke plaats het slachtoffer heeft gekregen op de 'Verkeersbarometer'.

Voor nabestaanden van een dodelijk slachtoffer maakt het echter niet uit welk nummer hun verongelukte geliefde in de zogenoemde ‘Verkeersbarometer’ heeft gekregen. Een nummer is niets meer en niets minder dan een koud en afstandelijk nummer.

(Bron foto)



Moeten nabestaanden blij zijn wanneer hun omgekomen familielied het nummer 5, 7, 13, 25 of 50 op de ‘Verkeersbarometer’ heeft gekregen?

Laat de politie gewoon aan het einde van het jaar 'de balans' opmaken en niet iedere keer met nummers smijten zodra er weer iemand in het verkeer om het leven is gekomen. Die nummers zullen weggebruikers er echt niet toe overhalen om hun al dan niet roekeloze, onbezonnen rijgedrag te veranderen, 'want mij overkomt toch niets, ik rij veilig, toch'.....

'Verkeersbarometer'? Psychologie van de koude grond......

Inwoners Coronie willen betere verkeersveiligheid

Coronie moe van halfslachtige werkzaamheden in district

11-06-2012 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo - Inwoners van Coronie willen dat de regering eindelijk werk gaat maken van de verkeersveiligheid in het district en onder andere overgaat tot het binnen afzienbare termijn installeren van een permanente post van de verkeerspolitie. De Coronianen zijn de huidige onveilige verkeerssituatie meer dan zat.

De onvrede concentreert zich rond drie zaken die dringend aandacht vragen. Dat zijn het rijgedrag van vooral automobilisten – de Oost-Westverbinding lijkt af en toe een racecircuit -, de wijze waarop in het district op dit moment enkele wegen worden geasfalteerd en de al jaren voortdurende schelpafgravingen langs vooral de Coppenameweg.

Asfalteerders maken wegen smaller.....
Eén van de inwoners van Coronie die zich zorgen maakt over de verkeersveiligheid in het district is Harold Edwig Wolf. Hij wijst onder andere op de gang van zaken rond asfalteringswerkzaamheden. Een aantal kilometers zandweg wordt sinds april 2012 van een laag asfalt voorzien door het aannemingsbedrijf Caremco in Paramaribo. Wolf: ‘Bij die werkzaamheden worden op bepaalde plekken duikers geplaatst. Het is ons als bewoners opgevallen, dat deze werken niet voldoen aan technische voorwaarden. Bij de asfaltering zijn bepaalde straten zelfs smaller geworden, waardoor nu twee voertuigen elkaar moeilijk kunnen passeren. Het is echt een onveilige verkeerssituatie geworden. De buitenspiegels van elkaar passerende voertuigen zouden elkaar zelfs kunnen raken, met alle gevolgen vandien.’ Daarenboven zijn volgens Wolf de duikers voorzien van zeer korte en lage wanden zonder verkeersbescherming, waardoor de veiligheid van het verkeer zeer ernstig in gevaar wordt gebracht. ‘Wij vragen ons af wie deze werken controleert en of deze functionarissen technische kennis hebben. Wanneer deze werken worden opgeleverd, zit Coronie weer met rommel opgescheept.’

De wegen die binnen zes maanden geasfalteerd moeten zijn, zijn de Cocoslaan, Commissarisstraat, Gouveneurstraat, Willem Janssenstraat, Jozef Schoenmanstraat, Koffiemakkastraat, Basja Taystraat, Richenel Slorystraat en Tata Colinstraat.

Overigens vernielen trucks van onder andere Caremco, die zand en schelpen vervoeren voor asfalteringswerkzaamheden, de Soembaredjoweg. Wolf: ‘De weg vertoont verzakkingen en scheuren die er nooit waren. De bewoners zijn zeer ontstemd over deze situatie. Eigenlijk zou deze weg geasfalteerd moeten worden. Het is wel wrang dat een bedrijf dat elders in de omgeving asfalteringswekzaamheden verricht, op hetzelfde moment met haar vrachtwagens vernielingen aanricht aan een andere weg.’

Roekeloos rijgedrag
Een al jaren aanwezige ergernis onder Coronianen is het rijgedrag van vooral automobilisten. De afgelopen jaren deden zich diverse ernstige, en dodelijke, ongelukken voor op met name de beruchte Oost-Westverbinding en op de Coppenameweg. Zeer recent, 26 mei, was er nog een eenzijdig ongeluk op de Oost-Westverbinding. Door onbekende oorzaak raakte een auto met vier inzittenden van de weg. De wagen knalde tegen een elektriciteitsmast en kwam in een trens tot stilstand. De chauffeur overleefde de klap niet. De bestuurder zou te hard hebben gereden.

Na een dodelijk ongeluk eind november 2009, waarbij drie inzittenden van een auto om het leven kwamen, sprak het Korps Politie Suriname zelf al haar zorg uit over het roekeloze rijgedrag van automobilisten. De chauffeur van de verongelukte wagen had volgens de politie met zeer hoge snelheid gereden en had vermoedelijk de controle over het stuur verloren. Hoge boetes en zelfs invordering van rijbewijzen bij harder rijden dan toegestane maximumsnelheden lijken niet te werken, aldus de politie in november 2009.

Coroniaan Wolf is van mening dat de politie in Coronie vanwege onderbezetting niet in staat is de verkeersveiligheid te garanderen. ‘Op de Oost-Westverbinding, maar ook op de Coppenameweg, wordt met hoge snelheden gereden. De automobilisten lijken zich niet te beseffen dat zij zichzelf en anderen in gevaar brengen en veel leed kunnen veroorzaken. Er worden incidentieel verkeerscontroles gehouden met ondersteuning van de politie van het distrikt Nickerie. Maar, dat is niet de oplossing.’

In deze auto verongelukte 26 mei de 27-jarige Steven Feller dodelijk op de Oost-Westverbinding (Bron)

Overigens zijn de lokale autoriteiten zich terdege bewust van de onveilige verkeerssituatie in het district. In oktober 2011 werden nog op de Oost-Westverbinding, ter hoogte van onder andere Ingikondre, zes verkeersdrempels aangelegd om de verkeersveiligheid in het district te vergroten. Het was echter een ad hoc beslissing van toenmalig districtscommissaris Harriët Ramdien, onder druk van bewoners na een zoveelste dodelijk ongeluk. Maar, een structurele oplossing is begin juni 2012 nog steeds niet in zicht.

Vaste post verkeerspolitie wenselijk
Bewoners van Coronie vragen al jaren om een vaste post van de verkeerspolitie in het district. Wolf: ‘Maar het schijnt dat we dat verzoek richten aan dovemansoren. Wanneer de verkeerspolitie structureel zichtbaar is op de weg, dan zal het rijgedrag absoluut positief beïnvloed worden. Wij realiseren ons, dat het huisvestingsprobleem mogelijk de komst van een permanente verkeerspost in de weg staat, maar elke dode is er een teveel. Ondertussen zijn wij moe van de tekie njang werkzaamheden in ons district.’

Illegale schelpafgravingen risico voor verkeer
Een derde aandachtspunt in het kader van de verkeersveiligheid in Coronie zijn de al jaren voortgaande schelpafgravingen langs onder andere de Coppenameweg. Het is een doorn in het oog voor Harold Wolf. ‘Onbekenden’ verwijderen het schelpzand dat de dam moet vormen tussen de berm en het asfalt. De weg kalft daardoor af en er kunnen verzakkingen ontstaan. Wolf: ‘De illegale schelpafgravingen aan de Coppenameweg gaan gewoon door, zonder dat er maatregelen worden getroffen. Coronie is te klein om niet te weten wie de illegale afgravers zijn. Dit gedrag zou ernstige schade kunnen veroorzaken bij maoeuvres van voertuigen en eventueel erger. Ik heb begrepen dat de Distriktsraad hiervan op de hoogte is, maar er zal een structurele oplossing moeten komen. Het is de hoogste tijd dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt en orde op zaken gaat stellen. Er zijn al te veel doden gevallen op wegen te Coronie.’

De inmiddels uit het district ‘verwijderde’ niet goed functionerende districtscommissaris Ramdien verklaarde op 16 januari van dit jaar nog, toen zij zelf een kijkje nam op de Coppenameweg, dat de schelpafgravingen ‘een van de grootste vormen van a-sociaal maatschappelijkgedrag binnen een samenleving’ zijn. Ze nam na haar bezoek meteen contact op met het Korps Politie Suriname in Paramaribo, maar voorzover bekend worden geen controles uitgevoerd en is nog geen enkele illegale afgraver gearresteerd.

Slechts ‘aandacht’ vanuit overheid
Het in Coronie woonachtige Assembleelid Remie Tarnadi (NDP) laat in een reactie weten zich ook zorgen te maken omtrent de verkeersveiligheid in zijn district. Tarnadi: ‘Al geruime tijd vraag ik de aandacht van de bevoegde instanties. Het voorstel is gedaan om de politiepatrouilles op te voeren, het nodige verkeersmeubilair te plaatsen en het plaatsen van drempels op de pas geasfalteerde binnenwegen. Ik zal zeker deze kwestie weer onder de aandacht van de bevoegde instanties brengen.’

Tijdelijk districtscommissaris Wedprekash Joeloemsing – die districtcommissaris is te Nickerie – was ondanks herhaald verzoek niet bereikbaar voor een reactie. Hij geeft sinds het vertrek van Ramdien, half mei, leiding aan het district tot Harald Sijlbing vanaf 2 juli het roer in Coronie definitief overneemt.

Ondertussen blijft, zolang er vanuit de overheid niet meer dan slechts aandacht voor is, de verkeersveiligheid in Coronie in het geding.

(Noot:
Het gehele artikel is maandag 11 juni 2012 gepubliceerd op de Surinaamse nieuwswebsites Obsession Magazine, NoSpang en GFC Nieuws.)

Asociale Surinaamse automobilisten negeren zebrapad

Opinie/Column: Voetgangers in Suriname zijn hun leven niet zeker op ‘veilig’ zebrapad


Tijd voor een commissie Ordening Verkeersgedrag en Infrastructuur

22-02-2012 Door: Paul Kraaijer


Paramaribo – Het zebrapad is in Suriname geen garantie voor voetgangers om veilig en zonder kleerscheuren een weg over te kunnen steken. Asociale automobilisten negeren simpelweg het zebrapad. Vaak zijn zij selectief blind, kijken stuurs recht vooruit en zien niet de wandelaar staan die het zebrapad op wil lopen om de weg over te steken. Let wel, een zebrapad in Suriname is het bij wet vastgestelde ‘domeingebied’ van de voetganger.

Maar, die wandelaar kent het gedrag van het merendeel van de Surinaamse weggebruikers. Die wandelaar weet dat negen van de tien automobilisten niet voor hem zal stoppen. Die wandelaar is bekend met de asociale wijze waarop vele automobilisten – èn niet te vergeten buschauffeurs – zich in het verkeer gedragen. Die wandelaar zal niet zo ‘brutaal’ zijn om ook maar één voet op een zebrapad te plaatsen, wanneer een auto van links of van rechts nadert. Maar, die wandelaar staat wettelijk in zijn recht om die ene voet op het veilige zebrapad te plaatsen. Die wandelaar weet over het algemeen heel goed dat, zodra hij ook maar één voet op een zebrapad plaatst of zelfs maar aanstalten maakt om dat te doen, een naderende auto of bus moet stoppen.

Veel automobilisten willen zebrapad niet zien
Als voetganger moet je echter wèl brutaal zijn en in zekere zin durf en lef hebben om een zebrapad op te lopen, want het zou anders lang kunnen duren voordat een automobilist met fatsoen voor je wil stoppen.

Je komt aangelopen bij een drukke weg, zoals de Kwattaweg of Indira Gandhiweg in Paramaribo en wilt naar de overzijde. Gelukkig, er is een zebrapad met zowaar verkeerslichten erbij. Maar ja, dan moeten die verkeerslichten wel werken. Je kijkt naar rechts en ziet veel verkeer naderen. Er wordt hard gereden. Ook van de andere zijde nadert druk verkeer. Toch moet je naar de overkant. De stoute schoenen maar even snel aantrekken om voorzichtig één voet op het zebrapad te plaatsen. De ene na de andere automobilist raast echter gewoon voorbij. Inmiddels staat je tweede voet ook op het duidelijk zichtbare zebrapad en nog steeds raast het verkeer je bijna uit je schoenen. Diverse automobilisten kijken je zelfs verwijtend en doordringend aan, alsof jìj ze hindert. Je loopt inmiddels op het veilig gewaande zebrapad, maar een automobiliste heeft toch de asociale brutaliteit om gewoon door te rijden. Ze ziet je niet eens. Omdat jìj wel bij je volle verstand bent, houd je in om een fatale klap tegen die auto te voorkomen; je wilt immers met twee bruikbare benen aan de overzijde van de weg komen en niet met twee benen met rammelende botten erin. Van de andere zijde nadert een fatsoenlijke automobilist met gepaste snelheid en stopt netjes voor je, zoals het hoort, zoals het moet.

Rijbesluit 1972 legt spelregels vast
Moet, omdat het ook in Suriname bij wet is geregeld hoe je als voetganger een voetgangersoversteekplaats als een zebrapad moet ‘nemen’ en hoe je je als automobilist moet gedragen wanneer een zebrapad wordt genaderd. Het zogenoemde Rijbesluit 1972 (in 2005 gewijzigd bij Staatsbesluit) omschrijft een zebrapad alsvolgt:
‘Een voetgangersoversteekplaats bestaat uit een dwars over de rijbaan aangebrachte strook van tenminste 4 m breed, samengesteld uit witte en donkere strepen. Op voetgangersoversteekplaatsen wordt aan voetgangers door bestuurders een zekere bescherming geboden ( art. 52 b lid 1 ). (...) Uit de verplichting voor bestuurders om voetgangers op een voetgangersoversteekplaats voor te laten gaan, vloeit voort dat zij de naar omstandigheden geboden voorzichtigheid in acht moeten nemen. Zij dienen de voetgangersoversteekplaatsen voorzichtig te naderen. (...) Hetzelfde geldt als zij kennelijk op het punt staan te gaan oversteken, bijv. als zij op het trottoir bij een voetgangersoversteekplaats staan te wachten.’

Wanneer een automobilist niet stopt bij een zebrapad om iemand veilig de weg over te laten steken, riskeert hij een boete van honderdvijftig Surinaamse dollars. De woordvoerder van het Korps Politie Suriname, John Jones, liet op 10 februari 2012 tegenover de krant De West weten dat er ‘onmiddellijk wordt opgetreden’ als een automobilist op heterdaad wordt betrapt op het doorrijden over een zebrapad terwijl iemand aan het oversteken is. Jones: ‘Op het moment dat iemand vòòr een voetgangersoversteekplaats een poging doet om over te steken, dient de bestuurder gelijk te stoppen. Wanneer hij het zebrapad nadert, moet hij op een afstand al vaart verminderen.’

Zelden agent bij zebrapad
Het zijn goedbedoelde woorden van de vertegenwoordiger van de Surinaamse politie. Maar, dat zijn het, woorden. De praktijk leert echter dat je zelden tot nooit een agent bij een zebrapad ziet staan. Mocht hij er wel staan, dan is de vraag hoe hij denkt op te kunnen treden tegen een asociale voorbij razende automobilist die geen oog had voor die ene aarzelende voetganger die het zebra nauwelijks op durfde te lopen.

Het Surinaamse verkeer is een waar risicogebied. Het ontbreekt veel Surinamers helaas aan fatsoen en ook aan verkeersinzicht. Velen blijken maling te hebben aan verkeersregels en verkeerswetgeving. In Suriname krijg je geen voorrang, maar neem je voorrang. Brutalen en asocialen hebben de halve wereld. Staat er ergens een file dan zie je met regelmaat buschauffeurs fietspaden op racen, een ander woord is er niet voor. Bermen worden kapot gereden. Soms belandt een bus mèt passagiers in een berm, vanwege het roekeloze rijgedrag ven de chauffeur. Je vraagt je wel eens af hoe het mogelijk is dat dergelijke buschauffeurs hun rijbewijs hebben kunnen behalen. Zij nemen grote risico’s in het verkeer en ‘vergeten’ daarbij dat zij mensen vervoeren. Buspassagiers moeten zich veilig kunnen voelen wanneer zij van plaats A naar plaats B worden vervoerd. In Suriname is een ritje in een bus een klein avontuur.

Een auto kan dodelijk wapen worden....door onbezonnen en onverantwoordelijk gedrag chauffeur

Het aantal ongelukken in Suriname is te hoog, het aantal (dodelijke) verkeersslachtoffers in Suriname is te hoog. Maar, zolang mensen hun gedrag als chauffeur/coureur niet veranderen, zal er weinig in het verkeersbeeld veranderen. Sinds december 2010 wordt de kleinschalige goudsector geordend door een presidentiële commissie. Het zou goed zijn wanneer er een presidentiële commissie Ordening Verkeersgedrag en Infrastructuur ingesteld zou worden. Veel verkeersleed in het land is simpelweg te voorkomen, wanneer weggebruikers hun verstand gaan gebruiken en beginnen te begrijpen dat hun voertuig eens een dodelijk wapen kan worden door hun eigen onbezonnen en onverantwoordelijke gedrag.

Noot Kraaijer:

Het artikel is volledig gepubliceerd op 22 februari 2012 op de Surinaamse nieuwswebsite NoSpang en op 24 februari 2012 op de Surinaamse nieuwswebsite GFC Nieuws.
De directeur van Sky Radio & Televisie reageerde via email persoonlijk op 22 februari 2012:
'Beste heer Kraaijer,
Het is een juiste constatering.!!!
Het lijkt alsof het de verantwoordelijkheid van alleen de politie is om in de gesignaleerde trend een ommekeer te brengen.
Ik denk dat wij als gemeenschap stelling moet nemen tegen het verfoeilijk en a-sociaal gedrag van bepaalde weggebruikers.Dan kan er iets veranderen aan het rijgedrag en mentaliteit van deze lieden.
Met vr groet
A.Lall Mohamed'