Website regering Bouterse-II gehackt door Anonymous – Eerste concrete actie gericht tegen regering en haar beleid

Hackers Anonymous: 'The people of Suriname are sick of this no good corrupt government so we took offline all governments websites'

Anonymous kondigt openbaarmaking aan dat overheidsgeld onder valse namen op Zwitserse bankrekeningen staat

24-11-2016 Door: Paul Kraaijer

De site van de regering van president Desi Bouterse, Bouterse-II, www.gov.sr, is woensdag 23 november 2016 gehackt door de bekende internationale hackersgroep Anonymous (http://anonofficial.com/). De site – waaraan verbonden zijn de websites van alle ministeries en het Kabinet van de President – is niet bereikbaar. Al enige tijd zouden aanvallen uitgevoerd worden tegen de officiële regeringswebsite, zo weet de nieuwswebsite Starnieuws te berichten. In een e-mail aan Starnieuws melden de anonieme hackers ,dat het volk van Suriname moe is van de regering. Zij vinden dat naar de nieuwe generatie 'We Zijn Moe' geluisterd moet worden.

'We Zijn Moe' is een protestgroep die medio november 2015 is ontstaan vanuit een protest met een bord met de tekst 'We Zijn Moe' van één demonstrant op het Onafhankelijkheidsplein in Paramaribo, Curtis Hofwijks. Zijn groep groeide maandelijks en werd het beeld van protest tegen de regering, tegen het gevoerde regeringsbeleid en tegen president Desi Bouterse. Het was ook een signaal naar de oppositiefracties in het parlement, De Nationale Assemblee, waaruit nauwelijks oppositioneel verzet te horen was en is tegen het gevoerde regeringsbeleid, dat Suriname aan de rand van een faillissement heeft gebracht. Diverse forse buitenlandse leningen moeten het land redden, maar het volk leidt meer en meer armoede en moet 'hosselen' (extra baantjes zoeken) om het hoofd boven water te kunnen houden.

Met de actuele en onverwachte actie van Anonymous lijkt een nieuwe, en meer professionele, strijd te zijn begonnen tegen de regering.

De hackers stellen in hun e-mail:

'The people of Suriname are sick of this no good corrupt government so we took offline all governments websites we the people are fighting back. Start listening to the new generation "wijzijnmoe". there is hope people of Suriname you just have to believe there will be a better Suriname. We are anonymous...we do not forgive... we do not forget ... EXPECT US!!!!!!!'

In een vervolg e-mail laat Anonymous weten, dat zij zich toegang hebben verschaft tot gevoelige informatie. Ze zou bewijzen hebben van geld dat onder valse namen op Zwitserse rekeningen staan en kondigen aan deze te zullen publiceren.

Anonymous is een internationaal collectief van activisten en 'hacktivisten'. De activisten zijn bekend geworden door een reeks operaties en DDoS-aanvallen op websites van overheden, religieuze organisaties en bedrijven. Het motto van Anonymous is 'We are Anonymous. We are Legion. We do not forgive. We do not forget. Expect us.' Op 20 juli 2011 werden 21 leden van deze groep gearresteerd waarvan vier in Nederland en 16 in diverse staten in de VS.

Een dag later, donderdag 24 november, wordt bekend dat meerdere websites in Suriname het doelwit zijn geworden van Anonymous. Zo zijn de websites van De Surinaamsche Bank (DBS), de Nationale Democratische Partij (NDP) – waarvan Desi Bouterse voorzitter is – en sms 597 buiten werking. De hackers eisen 10.000 Amerikaanse dollar om hun webaanvallen te stoppen.

Het bedrag zou moeten worden over gemaakt naar een zogenoemde Bitcoin adres. Indien dit niet gebeurt, dan wordt het bedrag iedere dag verhoogd. De groep stelt dat de regering corrupt is en dat daarom de aanval op websites wordt uitgevoerd.

Anonymous stelt verder in een e-mail, dat de regering het bedrag moet storten: 'This transaction must be done by the government we are NOT after the people’s money. The tables have turned government… the people want their money back.'

De E-government commissie heeft ondertussen een verklaring uitgebracht waarin wordt vermeld, dat technici druk bezig zijn om de regeringswebsite www.gov.sr zo snel mogelijk weer operationeel te hebben. De verklaring luidt als volgt:

'In de ochtend van 23 november 2016 is de overheidswebsite gov.sr het slachtoffer van een DDos aanval geworden. Daardoor is de website down gegaan en onbereikbaar geworden. De gov.sr technici werken eraan om de website zo snel mogelijk weer online te brengen.

De DDos aanval heeft behalve het onbereikbaar maken van de website geen andere schade kunnen aanrichten. De overheidswebsite wordt achter geavanceerde firewalls in een goed beveiligde datacenter gehost, maar staat vanwege de aard van de website open voor de buitenwereld.

Gov.sr is sinds 2010 een belangrijk informatiemedium van de Surinaamse overheid naar de burger toe en moet makkelijk toegankelijk zijn. Alle overheids email is veilig en onaangetast, ook andere beveiligde websites van de overheid zijn onaangetast. Alle overheidsdata is veilig en niet in gedrang gekomen.

Wat is een DDoS-aanval?

Bij een DDoS-aanval wordt een website of computernetwerk bestookt met berichten van honderden tot soms wel duizenden computers, op hetzelfde moment. Hierdoor raakt de website of het computernetwerk overbelast en kun je er geen gebruik meer van maken.

Wie pleegt een DDoS-aanval?

Criminelen die het niet eens zijn met een bepaald beleid of wraak willen nemen plegen vaak zulke acties. Dit is een laffe daad, omdat deze zelfde criminelen vaak geen openlijke verantwoordelijkheid opeisen voor hun daden.

Het technisch team van gov.sr is bezig met het implementeren van nieuwe maatregelen om de kans op zo een DDos-aanval in de toekomst te verkleinen of te voorkomen. Er wordt ernaar gestreefd om de website zo snel mogelijk weer online te krijgen zodat het ongerief voor de burger tot een minimum wordt beperkt.'

'Het kan een scenario van de regering zijn, ze is daar niet vies voor.' Dat is een reactie van Curtis Hofwijks van 'We Zijn Moe' 24 november op Starnieuws. Hij wenst te benadrukken dat zin groep niets te maken heeft met de 'cyberattack' door Anonymous.

'Wij weten niet uit welke hoek de aanval komt en of de intenties van de daders zuiver zijn. Het kan ook dat het om een oprechte oproep gaat om naar ons te luisteren. Aandacht vragen kan op verschillende manieren, barricades opwerpen, straatacties en petities. Het is in elk geval duidelijk dat er aandacht gevraagd wordt. We hopen dat het een oprechte actie betreft en dat wij meer inzicht mogen verkrijgen door geheime informatie over zelfverrijkingsgevallen te openbaren, net als Wikileaks.'

Gardelito Hew A Kee, president van de Raad van Commissarissen (RvC) bij Telesur zegt donderdag 24 november in een reactie: 'De internetverbindingen in Suriname vallen onder ons beheer en ik kan u zeggen, geen enkele website in Suriname is gehackt waardoor ongewenste figuren toegang krijgen tot je organisatie. Dit zijn de zogeheten Ddos-aanvallen, waarbij je website en geheugenbestand gebombardeerd worden met informatie dat ze overvol raken.'

Uit een eerste onderzoek blijkt, dat de daders in elk geval doen voorkomen alsof ze vanuit Bulgarije met een lokale mediaorganisatie per e-mail communiceren.

Volgens Melvin Linscheer, hoofd van het Bureau Nationale Veiligheid, relativeert de actie van Anonymous. Volgens hem is er niet veel aan de hand. 'Wij hebben in het verleden al vaker gewaarschuwd voor dit fenomeen. Het zal niet de laatste zijn.' Hij is van mening dat 'wij onze zaken op orde moeten hebben'. Betere beveiliging tegen cyberaanvallen geldt voor alle bedrijven en organisaties. 'DSB heeft bewezen goed beveiligd te zijn, want er is niet digitaal ingebroken bij ze. Ze zijn gewoon van buiten bestookt met informatie.'

De regeringswebsite was donderdagmiddag 24 november weer online.

Ter informatie, donderdagavond 24 november was onderstaand bericht te lezen op de website van het AD naar aanleiding van het door mij aan media in Nederland verzonden bovenstaand stuk:

Hackersgroep Anonymous hackt Surinaamse overheid

Hackers van Anonymous hebben de Surinaamse overheid gehackt. Onder meer de website van de overheid is platgelegd via een DDoS-aanval, maar naar eigen zeggen hebben de hackers ook toegang gekregen tot gevoelige informatie.

Eveline Meijer 24-11-16, 21:54 

• 11
• 2
• 0
• 3 reacties

DDoS-aanvallen

Een DDoS-aanval is een aanval waarbij een website of computernetwerk bestookt wordt met berichten van honderden of duizenden computers op hetzelfde moment. Hierdoor raakt het doelwit overbelast en is het niet langer mogelijk om er gebruik van te maken.

In een e-mail aan Starnieuws laat de groep weten dat ,,het volk van Suriname moe is van de regering''. Anonymous vindt dat er naar de nieuwe generatie 'We Zijn Moe' geluisterd moet worden. We Zijn Moe is een protestgroep die in november vorig jaar is ontstaan vanuit een protest met een bord 'We Zijn Moe' van een demonstrant op het Onafhankelijksplein in Paramaribo. De groep werd het beeld van protesten tegen de regering, het regeringsbeleid en president Desi Bouterse. 

In hun bericht zeggen de hackers: ,,De bevolking van Suriname is deze corrupte overheid zat, dus we hebben alle overheidswebsites offline gehaald. Wij, de mensen, vechten terug. Luister naar de nieuwe generatie 'Wij Zijn Moe'. Er is hoop, je moet alleen geloven in een beter Suriname. Wij zijn Anonymous. Wij vergeven niet, wij vergeten niet. Verwacht ons!''

10.000 dollar

Anonymous eist tienduizend dollar om de aanvallen te stoppen. Het bedrag moet overgemaakt worden naar een Bitcoin-adres - een verzamelplek voor digitale valuta. Gebeurt dit niet, dan wordt het bedrag iedere dag verhoogd. Het geld moet bovendien specifiek van de regering komen, en niet van de Surinaamse bevolking, zo eist de hackersgroep. De digitale overheid heeft ondertussen laten weten er alles aan te doen om de regeringswebsite zo snel mogelijk weer online te krijgen. Daarnaast worden er maatregelen genomen om de kans op een aanval als deze in de toekomst kleiner te maken.

In een tweede e-mail meldt de groep toegang te hebben tot gevoelige informatie. Daarnaast zou deze bewijzen hebben van geld dat onder valse namen op Zwitserse rekeningen zou staan. De data gaan gepubliceerd worden, aldus Anonymous.

Anonymous

Anonymous is een internationaal collectief van activisten en 'hacktivisten'. Het kreeg internationale bekendheid na een reeks inbraken en DDoS-aanvallen op websites van overheden, religieuze organisaties en bedrijven. Op 20 juli 2011 werden 21 Nederlandse leden van de groep opgepakt. Vier daarvan bevonden zich in Nederland, zestien waren er in de Verenigde Staten. Bij iedere aanval meldt Anonymous: ,,We are Anonymous. We are Legion. We do not forgive. We do not forget. Expect us.'' Hun logo is een Guy Fawkes-masker, dat ze ook dragen bij protesten in het openbaar.

Tip de redactie

Den Blauwvinger: De Nederlandse taal wordt in Suriname geweld aangedaan en verloedert, tog?!

COLUMN: Naast kinderlijke sms-taal op social media wemelt het Nederlands taalgebruik van fouten, overal

Sms-taal voor gemakzuchtige luiaards dringt door in dagelijks taalgebruik

20-11-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Het is triest gesteld met het Nederlands taalgebruik van Surinamers op social media als Facebook en in chatprogramma's op het internet. Niemand lijkt nog de moeite te nemen om woorden volledig te 'schrijven'. Als dat zo doorgaat verloedert de echte taal om deels plaats te maken voor de taal der luiaards, de gemakzuchtigen en de taalverkrachters.

En het zijn niet alleen kinderen hoor, die op lijken te groeien met dat soort sms-taal (Short Message Service), maar ook volwassenen weten nauwelijks nog fatsoenlijk en foutloos Nederlands te schrijven..... Neem gewoon eens de tijd en pers volledige woorden uit uw I-Phone en andere moderne mobiele communicatieapparaten of zijn we daar echt te lui en te gemakzuchtig voor geworden? Het lijkt er wel op.

Ligt hier niet een taak voor ouders, verzorgers en onderwijsgevenden om kinderen te wijzen op het belang van een correct gebruik van de Nederlandse taal en niet te vervallen in tot afkortingen verworden woorden, waarvan het soms niet eens amper mogelijk is om ze goed uit te kunnen spreken. Zouden die ouderen kinderen niet moeten wijzen op het gevaar van sms-taal of zien die ouderen dat gevaar niet in, omdat zij zelf dagelijks de fout in gaan door die verkorte taal her en der te gebruiken?

Overigens, er zijn op het internet zelfs diverse sms-taal-woordenboeken te vinden.... Men wordt dus zelfs min of meer gestimuleerd om over te stappen op de taal der gemakzuchtigen. Gemak dient de mens immers, toch?!

'Een woord waarvan je de betekenis niet weet? Tegenwoordig zie je op Twitter, WhatsApp, Facebook Chat en in SMS berichten regelmatig afkortingen als RT, NVM, IDK, VGM, etc. Grote kans dat je bij ons het antwoord kunt vinden!', meldt bijvoorbeeld de website sms-woordenboek.nl.

Onderstaande tekst is afkomstig uit het artikel 'Veranderen nieuwe media de taal? Over sms'jes, chats en tweets' op de website taalcanon.nl:

In de afkorting be2n levert het voluit gespelde twee het Engelse between op waarin het element ‘twee’ dus niet de Nederlandse, maar de Engelse uitspraak krijgt. In xq6 gaat het juist om de Nederlandse uitspraak van ‘zes’ (maar wel gecombineerd met de Engelse uitspraak van de x). In btj ‘beetje’, gn id ‘geen idee’, lfs ‘liefs’, lkr ‘lekker’ en gwldg ‘geweldig’ ontbreken simpelweg alle klinkers. Tot slot is in sms’jes en chats het fonetisch spellen populair, zodat bijvoorbeeld ‘verliefd’ verandert in flieft en ‘het’ in ut. Dat gebeurt zelfs als het maar één letter scheelt, zoals in egt, sgatje, sgool en tog, of helemaal geen letterwinst oplevert: heej lachuh juh.'

Taaldeskundigen verschillen overigens van mening over de vraag of chatten en sms'en bijdragen aan een zekere verloedering van taal.

Al op 22 mei 2014 berichtte de Belgische krant Het Laatste Nieuws, dat chatten en sms'en juist niet zorgen voor taalverloedering bij de Vlaamse jeugd. Dat blijkt uit een onderzoek van de Universiteit Antwerpen dat de chatconversaties van bijna 28.000 Vlaamse jongeren tussen 13 en 20 jaar onder de loep nam. 'Onze bevindingen spreken de stereotypen over internettaal tegen', zegt doctoraatsstudent Benny De Decker. Zo komt 'leetspeak', waarbij cijfers de plaats van lettertekens innemen, zoals in w8 of suc6, in niet meer dan 1 op de 2.000 woorden voor. Andere spellingswijzigingen, zoals het vervangen van ks door x of van ij door y, komt slechts bij een beperkt aantal woorden voor: niks wordt soms 'nix', en wij wordt soms 'wy', maar niet systematisch.'

Wie een rondgang maakt op het internet komt veel informatie en artikelen tegen over sms-taal en de vraag of het bijdraagt aan verloedering van de taal of niet. Deskundigen mogen beweren en schrijven wat ze willen, maar wanneer sms-taal is doorgedrongen tot in de gewone dagelijkse spreektaal, dan is er iets goed mis en is er wel degelijk sprake van verloedering en verdringing.

Overigens hebben in Suriname velen sowieso al de grootste moeite om de Nederlandse taal naar behoren te beheersen en dat geldt voor alle geledingen in de samenleving. Veel taal- en grammaticafouten lijken normaal te zijn geworden in het Surinaamse Nederlands. En dat gaat van generatie op generatie, van ambtenaar op ambtenaar, van minister op minister, van 'journalist' bij een krant of nieuwswebsite op 'journalist', van arbeider op arbeider, van inheemse op inheemse, van marron op marron, van politicus op politicus, enzovoorts.

Het is simpelweg bar en boos gesteld met de wijze waarop in Suriname de Nederlandse taal wordt verkracht. Sla een willekeurige Surinaamse krant open of ga naar hun websites en de vele taal- en grammaticafouten lachen de lezer met een 'smiley' tegemoet en daarvoor hoeft de lezer geen taaldeskundige te zijn.

De Nederlandse taal is doorspekt van woorden die een eigen Surinaamse draai hebben gekregen de afgelopen decennia. En toch moeten leerkrachten hun leerlingen de Nederlandse taal leren, bijbrengen.

Maar, thuis dompelen diezelfde leerlingen weer onder in een ratjetoe van talen, Nederlands, Sranantongo, Engels, Saramaccaans, sms-taal, enzovoorts.

En daardoor werpen de taallessen op school feitelijk weinig vruchten af en als die leerlingen dan het internet op duiken, gaan msn'en en chatten, dan worden ze weer ondergedompeld in hun eigen taal en is de Nederlandse taal ver te zoeken. Dat werkt op latere leeftijd gewoon door met alle gevolgen van dien. Luister eens naar Assembleeleden. De meeste politici zijn niet in staat een volzin in correct Nederlands te spreken....

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

20 november 2016

Amsterdam-Paramaribo

Ter informatie:

De Ware Tijd zet met foutieve kop lezers weer eens op het verkeerde been...

De Ware Tijd zet lezers op verkeerde been met bovenstaande foutieve kop in de editie van zaterdag 12 november 2016. De kop suggereert, dat er gisteren een steekpartij op een goudveld is geweest, terwijl het bericht gaat over een rechtszaak. En laten we het voor het gemak maar niet hebben over de inhoud van dit stukje 'proza' in de Ware Tijd.

Te vaak worden foute koppen gebruikt door de Ware Tijd.

Journalistiek in Suriname? Nee hoor! Eindredacteur...., nee hoor!

Suriname enig Latijns Amerikaans land dat walvisjacht door Japan jarenlang consequent steunt binnen de IWC

Tijdens 66e jaarvergadering IWC in Slovenië stemt Suriname tegen instelling walvisreservaat zuidelijke Atlantische Oceaan

Jarenlang zou Japan binnen IWC steun van Suriname hebben gekregen in ruil voor Japans geld – Volgens minister Algoe consumeren walvissen 'tot zeven maal de hoeveelheid vis die wordt gevangen'

Suriname heeft Greenpeace buiten de deur gehouden

05-11-2016  De Surinaamse Krant


Suriname heeft vorige week in Slovenië tijdens de 66e jaarlijkse vergadering van de Internationale Walviscommissie (IWC) weer eens laten zien, dat zij nog steeds achter de walvisjacht staat en dus de meest beruchte walvisjager Japan ondersteunt, door dik en dun. Alle andere Latijns Amerikaanse lidlanden van de IWC (Brazilië, Argentinië, Chili, Nicaragua, Panama en Belize) zijn uitgesproken tegenstanders van de jacht op walvissen. Tijdens de jaarvergadering stemde Suriname, met 23 andere landen (de IWC telt 88 leden), waaronder de walvisjachtlanden IJsland, Noorwegen en Japan, tegen de instelling van een walvisreservaat in de zuidelijke Atlantische Oceaan. Dit is een voorstel van een aantal Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse landen, om onder andere het zogenoemde 'whalewatching' voor toeristen mogelijk te maken.

Minister Algoe woont 66e vergadering IWC in Slovenië bij....

Suriname werd van 20 tot en met 28 oktober in Slovenië vertegenwoordigd door de in juli benoemde Randjitsingh Ramkisor, maar ook minister Soeresh Algoe van Landbouw, Veeteelt en Visserij was aanwezig. Echter, iedereen met een dosis gezond verstand zal zich afvragen waarom Algoe naar Slovenië was afgereisd, immers Suriname heeft werkelijk niets van doen met walvissen, laat staan met de walvisjacht. Het is dan ook absoluut geen issue op de beleidsagenda van de bewindsman.

Vraagtekens van GHFS bij achtergrond Surinaamse vertegenwoordiger binnen IWC

Bij de benoeming van Ramkisor als Surinaamse walviscommissaris binnen de IWC zijn echter, aldus het Green Heritage Fund Suriname (GHFS), vraagtekens te plaatsen. De man is geen overheidsfunctionaris. Geen enkel ander land in de IWC heeft ooit een walviscommissaris benoemd afkomstig uit de private sector. Daarnaast heeft Ramkisor tijdens een vergadering in 2010 in Orlando, Florida (VS), een vergadering van de Spray Polyurethane Foam Alliance bijgewoond als vertegenwoordiger van Taiyo A&F Co. Ltd., een bedrijf dat historische banden heeft met de Japanse walvisvaarders, aldus het GHFS in een op 18 oktober 2016 uitgebracht persbericht.

Vergezocht argument Algoe voor 'no-vote' walvisreservaat in zuidelijke Atlantische Oceaan

Waarom zou Suriname tegen een walvisreservaat hebben gestemd? Wat voor belang heeft de Surinaamse regering daarbij? De enige reden kan niets anders zijn dan: Japan. Maar, dat is woensdag 2 november ontkend door minister Algoe in gesprek met Starnieuws. Hij beweert, dat de nee-stem van Suriname niets te maken heeft met steun aan Japan in rul voor valuta.

'We zijn voorstander van duurzame maritiem management. Walvissen consumeren tot zeven maal de hoeveelheid vis die wordt gevangen.' Het is volgens de bewindsman zaak dat de Caribische staten hun visserij-industrie gaan beschermen. Dat is een jarenlang repeterend argument van de Surinaamse regering.

'Bij de walviscommissie draait het om business. Die landen willen hun rundvlees en visvoer exporteren. Ze willen hun eiwitten exporteren en de aquacultuur ontwikkelen. Pure business. Terwijl de andere landen hun rundvee-industrie ontwikkelen, wordt de visserijsector elders kapot gemaakt. Geen enkel land gaat een andere helpen met de ontwikkeling. De wereld draait om zakendoen.'

De argumentering van Algoe lijkt vergezocht en een poging om de werkelijke positie en rol van Suriname in de International Whaling Commission te verhullen.

Feit is namelijk, dat al sinds het begin van deze eeuw het lidmaatschap van Suriname van de IWC en de onvoorwaardelijke steun aan Japan op z'n minst feiten oproept. Tijdens de laatste IWC-vergadering heeft Suriname bij alle agendapunten waar gestemd moest worden Japan gevolgd met een nee-stem.

Suriname werd in 2004 lid van de IWC. Jaarlijks houdt de commissie een internationale vergadering.

Het stemgedrag van de Surinaamse vertegenwoordiger heeft de afgelopen jaren de aandacht getrokken in negatieve zin. Oud-vertegenwoordiger van Suriname Jaswant Sahtoe bleek ieder jaar exact hetzelfde stemgedrag te hebben als Japan. Japan wilde dat het verbod op de commerciële walvisvangst wordt opgeheven. Suriname stond hierin achter Japan. Maar waarom?

Geruchten zoemden rond.

Japan heeft veel kleine landen benaderd voor IWC-lidmaatschap

Opvallend is het aantal kleine lidstaten sinds 2000 in de IWC. In 1999 verklaarde Japan dat het zou gaan werken aan een toename van zijn aantal vrienden in de IWC. Dat is gelukt, gelet op het lidmaatschap sinds 2000 van Nicaragua, Ivoorkust, Mongolië, Tuvalu, Mali, Kiribati, Gambia, Nauru, Kameroen, Togo, Cambodja, Mauritanië, Marokko, Gabon, Benin, Palau, de Marshall Islands en Suriname.

Japan bleef echter hardnekkig ontkennen dat zij stemmen kocht om daarmee te streven naar opheffing van het verbod op commerciële walvisvangst.

Maar, algemeen werd en wordt aangenomen dat Japan alle kosten vergoed voor het IWC-lidmaatschap van nieuwe leden en de kosten die de nieuwe lidstaten moeten maken om deel te kunnen nemen aan de jaarlijkse vergaderingen van de commissie. Het is verder bekend dat het Japanse Visserij Agentschap bepaalde landen financieel ondersteund. Zo werd in februari 2007 bekend dat Japan aan Suriname een bedrag van 7 miljoen Amerikaanse dollar schonk voor de bouw van een tweede visserijcentrum in Bethesda, in het district Commewijne.
Het Visserij Centrum Commewijne (VCC) werd begin 2010 gerenoveerd. De oever werd aangepakt, er werden bouwkundige werkzaamheden uitgevoerd en de steiger werd hersteld. Het gerehabiliteerde visserijcentrum werd 22 april 2010 opgeleverd. Het ministerie van Landbouw, Veeteelt en Visserij, liet in een persbericht weten, dat het kostenplaatje Euro 560.000 was. De Japanse overheid stelde Euro 60.000 beschikbaar, waarmee de steiger werd aangepakt.

Toch is de afgelopen jaren door Japan diverse malen erkend, dat zij aan bepaalde landen steun biedt vanwege belangen in de IWC.

In juli 2001 erkende Maseyuku Komatsu van het Japanse Visserij Agentschap tegenover ABC TV in Australië, dat Japan landen hulp biedt en dat die hulp een ‘belangrijk stuk gereedschap is’ om steun te verkrijgen voor het hervatten van de commerciële walvisjacht. ‘Japan has to use tools op diplomatic communications and promises of overseas development aid to infuence members of the International Whaling Commission’, aldus Komatsu in de Britse krant The Guardian op 19 juli 2001.

Diverse Caribische landen erkennen steun van Japan te ontvangen in ruil voor stem in IWC

In dat zelfde jaar verklaarde de toenmalige minister-president van Antigua en Barbuda, Lester Bird, in een interview met het Caribbean News Agency, dat zolang de walvis nog geen bedreigde diersoort is er geen enkele reden is om Japan in de IWC niet te steunen en dan ook nog eens daarvoor enige hulp te ontvangen. ‘I am not going to be a hypocrite; that is part of why we do so’, aldus Bird.

In april 2002 werd duidelijk dat Japan geld had geschonken aan de regering van Grenada voor de International Whaling Commission. Het voormalige lid van de IWC voor Grenada, Michael Baptiste, verklaarde met dat geld betaald te zijn.

Op 18 juli 2005 deed ook de toenmalige IWC-vertegenwoordiger voor de Solomon Islands, Albert Wata, een uitlating over Japanse steun in ruil voor een stem. Wata verklaarde op ABC TV (Australië): ‘The Japanese pay the government’s subscriptions. They support the delegations to the meetings in terms of meeting airfaires and per diem.’

Atherton Martin nam in juli 2005 ontslag als minister van Visserij op Dominica, omdat zijn land in de IWC tegen een voorstel had gestemd voor een beschermd walvisgebied. Het Kabinet was daar echter voorstander van. Later bleek dat er onduidelijkheden waren rond de financiering van deelname aan de IWC door de Dominica-vertegenwoordiger. Volgens Martin kon niemand in de regering aangeven hoe de deelname aan de IWC werd bekostigd. ‘I don’t think the international legal community has come up with a term yet to describe this blatant, purchasing of small country governments by Japan.’

Greenpeace Argentinië trekt begin 2005 in Suriname aan de bel

Greenpeace Argentinië vroeg zich begin 2005 al af hoe Suriname deelname aan de IWC bekostigde. Een lidstaat betaalt voor haar lidmaatschap jaarlijks 13.000 Amerikaanse dollar. Naast het lidmaatschapsgeld is een land ook jaarlijks kosten kwijt aan de reis naar de jaarlijkse vergadering en aan hotelkosten. Uit onderzoek blijkt, dat enkele IWC-lidstaten die kosten krijgen vergoed van het Japanse Visserij Agentschap. In het voorjaar van 2005 trok de Argentijnse afdeling van Greenpeace aan de bel, in aanloop naar de 57e vergadering van de IWC in Zuid-Korea. Via een ingezonden brief in het Surinaamse dagblad de Ware Tijd toonde Milko Schvartzmann van Greenpeace Argentinië zijn bezorgdheid over het standpunt van Suriname inzake de commerciële walvisvangst. ‘Wij merken op dat het Surinaamse stemgedrag bij de IWC precies hetzelfde geweest is als dat van Japan. Regeringsleden van sommige Caribische en Centraal-Amerikaanse landen hebben wel erkend dat hun stem beïnvloed was door de financiële hulp die Japan hen gaf. Daardoor staat Suriname bekend als één van de ‘gekochte stem-landen', aldus Schvartzmann op 19 februari 2005 in de Ware Tijd. Het stemgedrag van Suriname is des te opmerkelijk, omdat het met een stem tegen het beschermen van walvissen ook stemt tegen een duurzame en milieuvriendelijke manier van leven voor vele leefgemeenschappen aan de kusten van Latijns Amerika. Juist activiteiten als ‘whale watching’ levert vele kustdorpen de broodnodige inkomsten op.

De zware kritiek en beschuldigingen van Greenpeace kwamen hard aan bij de Surinaamse vertegenwoordiger in de IWC, de heer Sahtoe. Hij verwierp de omkoping verdachtmakingen. Zijn stemgedrag was gebaseerd op het beleid van zijn ministerie van LVV: het stimuleren van duurzame visserij en duurzame benutting van maritieme hulpbronnen, zoals vandaag de dag dus weer wordt herhaald en beweerd door minister Algoe. Het heeft veel weg van een ingestudeerd argument.
Suriname is dan ook alleen voor een verbod op walvissen die daadwerkelijk met uitsterven worden bedreigd, zoals de blauwe vinvis. Voor andere soorten zou, volgens Sahtoe, de vangst in banen moeten worden geleid. Hij kon het echter ook niet laten om in publicaties te wijzen naar landen als Australië, Amerika en Nederland die nu tegenstanders zijn van de walvisvangst, maar in het verleden aan de basis hebben gestaan van de bijna uitroeiing van enkele walvissoorten.

In de eerste week van maart 2008 hadden Surinaamse autoriteiten overigens geen behoefte om te praten over haar steun aan de internationale walvisvangst en hield de deur stevig dicht voor Greenpeace. Een delegatie van deze internationale milieuorganisatie was van plan om van 2 tot en met 7 maart een bezoek te brengen aan Paramaribo om onder meer druk uit te oefenen om de steun aan met name Japan in te trekken. Greenpeace beschuldigt Suriname er van te zijn omgekocht door het Aziatische land. De regering heeft deze beschuldigingen echter altijd van de hand gewezen. 'Suriname is het enige Zuid-Amerikaans land dat de Japanse walvisvangst steunt. Waarom die steun is een grote vraag, omdat het land zelf geen walvisvangst beoefent', zei Milko Schvartzman, oceaanspecialist van Greenpeace Argentinië. 'Al weken zoeken we contact met de Surinaamse autoriteiten, maar we stuiten steeds op niets. We gaan echter opnieuw lobbyen om ontvangen te worden.'

De 'Buenos Aires Groep' zonder Suriname.... 
In december 2006 kwamen zelfs de IWC-landen Argentinië, Brazilië, Mexico, Peru, Chili en Panama bijeen in Buenos Aires om onder andere te praten over ‘whale watching’.

Bij deze bijeenkomst waren ook regeringsvertegenwoordigers aanwezig van Ecuador, Guatemala en de Dominicaanse Republiek en diplomaten van de ambassades van Colombia, Uruguay en Venezuela. ‘Whale watching’ toerisme is een belangrijke bron van inkomsten geworden. Deze vorm van toerisme moet volgens de ‘Buenos Aires Groep’ worden gestimuleerd. Verder blijven zij fel gekant tegen de hervatting van commerciële walvisvangst en pleiten zij voor beschermde gebieden voor walvissen in de zuidelijke Atlantische Oceaan en het zuidelijke deel van de Stille/Grote Oceaan. 

Opvallend is dat bij deze 'Buenos Aires Groep' Suriname ontbreekt….. Neen, Suriname is een buitenbeetje, Suriname heeft geen problemen met de bloedige walvisjacht van landen als Japan. Japan, dat blijft volhouden ieder jaar walvissen te moeten harpoeneren vanwege wetenschappelijk onderzoek, terwijl iedereen weet dat dat niet het geval is. Japan houdt gewoon van een stukje mals walvisvlees en wordt daarin feitelijk ondersteund door een klein land in het noorden van Zuid-Amerika dat niets heeft met de walvis in algemene zin, Suriname.

(Red. De Surinaamse Krant, zaterdag 5 november 2016)

Den Blauwvinger: Artiest King Koyeba klust bij als drugshandelaar en ophef en niets door Parbode

COLUMN: De 'King' beweert bij OM drugs te verkopen om voor z'n 9 kids en 2 hoogzwangere vrouwen te kunnen zorgen

Zanger is gewoon een ordinaire drugs'hosselaar' – Minister Hoefdraad doet gewoon wat velen doen, een huis kopen

27-10-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Suriname werd afgelopen week ietwat opgeschrikt door twee 'breaking news' berichten in de lokale media. Het ene had betrekking op een in drugs handelende min of meer bekende artiest en het andere op een minister die gewoon een woning heeft gekocht. De artiest werd gearresteerd en zit nog steeds achter slot en grendel en de bewindsman werd door het magazine Parbode feitelijk om niets gelyncht.

De bekende Surinaamse zogenoemde 'dancehall artiest' King Koyeba werd op zaterdag 15 oktober tijdens een gezamenlijke actie van de Narcotica Brigade, de Recherche Regio Midden, het Regionale Bijstand Team en Surveillance Wanica met twee andere personen aangehouden in het district Wanica, Suriname, met drugs, marihuana, in zijn bezit. Vijf dagen later verklaarde hij tegenover de rechter-commissaris in drugs te verkopen.
Hij beweerde verder, dat het vanwege de slechte financieel economische situatie in Suriname moeilijk voor hem is en dat hij begon met de verkoop van drugs om zijn negen kinderen te verzorgen. Hij wilde dat al zijn kinderen te eten zouden hebben. De zogenoemde artiest c.q. drugshandelaar heeft momenteel ook nog eens twee vrouwen die hoogzwanger zijn en hij zei er voor ze te willen zijn, ze financieel bij te willen staan staan. King Koyba verklaarde ook, hij af en toe marihuana gebruikt, hetgeen volgens hem normaal is in de artiestenwereld. Die opmerking zal hem door menig collega niet in dank worden afgenomen, of......??

Natuurlijk zijn zijn verklaringen grote onzin. Hij zoekt gewoon een soort excuus voor zijn drugshandeltje. Het is een artiest onwaardig, maar hebben we hier echt te maken met een artiest of met niets meer en niets minder dan een ordinaire laag bij de grondse drugshandelaar die zich liever begeeft in criminele drugskringen dan in de muziekwereld?

Hoe haal je het in je hoofd om je bewust gekozen drugshandel te gebruiken als een (drog)reden om voor je negen kinderen te kunnen zorgen en je twee hoogzwangere vrouwen? Heb je dan helemaal geen verantwoordelijkheidsgevoel? Negen kids, twee vrouwen en nog hoogzwanger ook? Hoe zit het met zijn muziekcarrière?
Gaat het zo slecht met zijn zogenoemde muzikale carrière?
Treedt hij zo weinig op?
Verdient hij niets?
Tja, dan maar drugs..... Er zijn toch genoeg andere hosselbaantjes te verzinnen? Ga cd's verkopen, ga je bling bling aan de man of vrouw proberen te brengen, boter- en kokoskoekjes bakken en gemberbier maken en verkopen of warme worst, ga op straat zingen voor wat geld, enzovoorts. Onzin verhaal dus, om voor z'n kids te kunnen zorgen.... Negen kinderen en hoeveel Kinderbijslag levert dat op? Zou iedereen eens moeten gaan doen, drugs verkopen, omdat het financieel even tegenzit.... dan wordt het nog gezellig in dit land... Zeg gewoon dat je een notoire drugsdealer en -gebruiker bent in plaats van aan te komen waaien met kleuter-excuses.

Nee, dan zou er meer respect moeten zijn voor minister Gillmore Hoefdraad van Financiën.

Hij heeft onlangs een woning gekocht in Paramaribo-Noord, maar dat bleek weer om een of andere duistere reden voer te zijn voor het magazine Parbode en voor de Ware Tijd, die vorige week aandacht besteedde aan het Parbode-artikel.

De droomvilla waarin Gillmore Hoefdraad, minister van Financiën, onlangs zijn intrek nam, zou niet misstaan in Dubai. Alleen staat het 'optrekje' niet in een ver buitenland, maar in een exclusief villapark in Clevia, Paramaribo-Noord. Volgens Parbode hebben meerdere onafhankelijke bronnen bevestigd, dat Hoefdraad zich sinds kort de eigenaar van het pand mag noemen. Ook beamen verschillende buurtbewoners dat de minister recent in deze villa is komen wonen, zo schreef de Ware Tijd.

Minister Hoefdraad koopt droomvilla van 650.000 US-dollar: https://t.co/do6O9FAbVt pic.twitter.com/tA2SKb7Te4

— Parbode (@Parbode) October 20, 2016

De villa is aan Hoefdraad verkocht door de originele eigenaren, die al enkele jaren zijn verhuisd naar het buitenland. De makelaar vroeg 650.000 Amerikaanse dollar voor het luxe huis dat op een perceel van maar liefst 3.450 vierkante meter staat - waarvan bijna 700 vierkante meter is bebouwd.

De berichtgeving was nota bene voor de bewindsman aanleiding om zich te verdedigen in een verklaring, waarin hij schrijft dat het gaat om een privé kwestie. 'Ik heb besloten om niet langer in een gehuurd huis te wonen, daar deze mij een fortuin aan huur kostte. Dit resulteerde in een koopwoning waarop er een hypotheek rust welke afgelost wordt via mijn internationale pensioen die ik nu verdien na 18 jaar hard werken in het buitenland.'

Natuurlijk, Hoefdraad heeft gelijk, het is een privézaak. Maar, dat laat het VHP-Assembleelid Mahinder Jogi koud. 'Dat Financiënminister Gillmore Hoefdraad na het creëren van alle financiële ellende in Suriname nu lekker in de zespersoons jacuzzi van zijn peperdure villa mag genieten, is een klap in het gezicht van het volk', zo zei hij in het Dagblad Suriname.

Iedereen zou zich eens goed achter de oren moeten krabbelen.
Waarom is Parbode met haar opruiende artikel op de proppen gekomen?
Opruiend, ja. Het blad creëert willens en wetens een bepaalde sfeer rond Hoefdraad en zijn nieuwe woning. Maar, waarom? Wat beoogt de redactie van Parbode ermee? Het is op het randje van ordinaire riooljournalistiek.
Het staat iedereen toch vrij om welke woning tegen welke prijs dan ook te kopen, ongeacht de staat waarin het land verkeert? Kan het de minister kwalijk worden genomen dat hij financieel in staat is om een mooie woning te kopen? Heeft Parbode ook de woningen en de prijzen ervan van de overige ministers tegen het licht gehouden? Neen? Komt er geen 'Parbode-Top-10' van de meest dure en opzichtige woningen ooit gekocht door ministers?

Deze hele kwestie is door Parbode opgeblazen, wetende dat het bericht door andere media zou worden opgepikt om Hoefdraad te schaden, bewust, willens en wetens. Natuurlijk mag Parbode kritisch zijn en kritisch berichten, maar wel met de juiste instelling, de juiste bedoelingen en niet om een persoon bewust, en met waarschijnlijk een agenda, aan de schandpaal te nagelen voor iets dat zovelen voor hem in stilte hebben gedaan, namelijk gewoon een huis kopen met een hypotheek. So what!?

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

27 oktober 2016

Amsterdam-Paramaribo

Den Blauwvinger: Surinamers niet op straat te krijgen om Bouterse weg 'te demonstreren'

COLUMN: Suriname gaat niet plat door een mislukt mini protest van Burgercollectief

(Bron foto: NDP/Facebook)

Niet meer dan paar honderd burgers weet als demonstrant in de dop weg naar Onafhankelijkheidsplein te vinden

06-09-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Suriname verkeert in een financieel-economische crisis door wanbeleid van de regering Bouterse-I en Bouterse-II. Althans dat wordt door Jan en Alleman beweerd. Om het hoofd boven water te houden sluit de regering de ene forse lening na de andere bij internationale kredietverstrekkers, waaronder het Internationaal Monetair Fonds, IMF, dat met strakke hand de regering aan de leiband houdt. Over hoe alle leningen terug betaald moeten gaan worden lijkt niemand zich binnen regeringskringen te bekommeren, laat staan zich druk te maken.

Ondertussen heeft president Desi Bouterse in zijn op 30 september uitgesproken Jaarrede in het Surinaamse parlement het volk weer allerlei projecten in het vooruitzicht gesteld en een loonsverhoging uiterlijk april 2017 voor ambtenaren, zonder de hoogte te noemen en zonder hierover in overleg te zijn getreden met de vakbonden.

Maar, Suriname weet ondertussen dat de door Bouterse opgeworpen projecten, zo hij ze ook vorig jaar deed en jaren daarvoor opvoerde, vooral gebakken lucht zijn.

Maar, het volk lijkt Bouterse nog steeds te pruimen. Er is veel gejammer en geklaag te horen, vooral over de op de hol geslagen wisselkoers waar Bouterse geen grip op heeft en over de op hol geslagen prijzen van producten in met name de supermarkten. Maar, toch stromen winkels overal vol klanten, is het verkeer niet minder druk, werden tijdens de grote vakantie de recreatieoorden in het land druk bezocht, worden de uitgaansgelegenheden goed bezocht waar allerlei zogenoemde dj's uit binnen- en buitenland optreden tegen forse entreegelden en hebben ouders en verzorgers van schoolgaande kinderen gewoon schoolartikelen en uniformen gekocht.

Hebben de mensen het werkelijk zo slecht als bijvoorbeeld de actiegroep van het eerste uur We Zijn Moe en het nieuw ontstane initiatief Burgercollectief iedereen wil laten doen geloven? Neen, dus. Immers, bij de diverse protestmanifestaties de afgelopen maanden kwamen weinig mensen op de been om te protesteren tegen het regeringsbeleid en tegen de persoon Desi Bouterse en zijn NDP.

Afgelopen maandag, 3 oktober, werd een zoveelste protestactie gehouden, op het Onafhankelijkheidsplein, georganiseerd door dat nieuwe Burgercollectief en We Zijn Moe met als motto 'Bouta, go home'. Met veel bombarie werd het protest via Facebook en filmpjes op televisie aangekondigd en werden mensen opgeroepen om vooral met potten, pannen en deksels en toeters naar het plein te komen onder het motto 'alles plat'. Maar, het enige dat maandag plat was, was het Onafhankelijkheidsplein. Met zo'n protest gaat Bouterse echt niet naar huis. De man hecht aan zijn presidentiële status die hem immers ook nog eens beschermt als hoofdverdachte in het 8 decemberstrafproces.

Maar, het Burgercollectief wist slechts een paar honderd mensen op de been te brengen op het Onafhankelijkheidsplein. De actiegroep had opgeroepen om alles plat te leggen, maar niets lag plat en het protest was een zielige vertoning, tot plezier en genoegen uiteraard van de NDP die pardoes luchtfoto's van het plein en de demonstranten vanuit de lucht had gemaakt en op Facebook plaatste om aan te tonen dat de actie weinig voorstelde.

Terecht een beetje leedvermaak, maar wel met de kanttekening dat niet bekend is op welk tijdstip die foto's waren gemaakt.

Na afloop van de protestactie weigerden organisatoren gezichtsverlies te erkennen. Neen, ze beweerden glashard stuk voor stuk tevreden te zijn over de zeer magere opkomst. Een van ze sprak over niet meer dan driehonderd demonstranten..... Het zou ze gesierd hebben wanneer ze gewoon ronduit hadden gezegd 'Neen, we zijn verre van tevreden, dit hadden we niet verwacht'. Maar, de activisten in de dop probeerden zich groot te houden, tegen beter weten in.

Het magere protest was koren op de molen voor Bouterse en zijn NDP. Immers, zij zijn de lachende derde en kunnen nu zeggen, dat het volk de president en het beleid van zijn regering nog steeds steunt, ondanks de tot cliché geworden precaire financieel-economische situatie. Het protest van het Burgercollectief en We Zijn Moe heeft dus contra productief gewerkt.

Het is nu de taak voor de democratische oppositionele krachten in De Nationale Assemblee (en voor de vakbonden...) om te beginnen met echte oppositie en niet steeds de vergaderzaal jammerend te verlaten als ze iets niet goed gezind is.

Het is nu aan de politici in het oppositionele roze pluche om in actie te komen, nu weer duidelijk is geworden, dat het volk niet op de been te krijgen is.

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

6 oktober 2016

Amsterdam-Paramaribo

Kritische noten SVJ-voorzitter Leeuwin in reactie op incident met 'journalist' Pinas van nieuwswebsite Suriname Herald

Activisten We Zijn Moe zouden in partijcentrum NPS telefoon van Pinas hebben afgepakt

'Dit is het gevaar wanneer een journalist verschillende petten op heeft'

05-10-2016  De Surinaamse Krant/de Ware Tijd/Suriname Herald


Hoewel Jason Pinas geen lid is van de Surinaamse Vereniging van Journalisten (SVJ) zal hij het bestuur onder leiding van Wilfred Leeuwin in kennis stellen van een incident zaterdag, waarbij zijn telefoon van hem is afgepakt. Dat gebeurde door personen, die op dat moment aan het vergaderen waren in een ruimte van het partijcentrum van NPS, Grun Dyari. 

De journalist beweert, dat er dreigende taal naar hem is geuit. 'Yu wani si mi naki yu trowenanga m**. Mi e naki yu m** ede bos', kreeg Pinas naar het hoofd geslingerd. Hij, zo schrijft de Ware Tijd vandaag, woensdag 5 oktober 2016 - waaraan Leeuwin als journalist verbonden is - zou optreden als ceremoniemeester bij een 'banamba'-contest die zaterdagavond in Grun Dyari gehouden zou worden.

Leeuwin verwerpt het handelen van de verslaggever. 'Dit is het gevaar wanneer een journalist verschillende petten op heeft. Op dat moment was Pinas daar voor privé-doeleinden, en niet als journalist', zegt de SVJ-voorzitter.

Toen Pinas zich rond negen uur 's avonds op het terrein begaf, zag hij in een besloten 'setting' bekende gezichten, onder wie kopstukken van de NPS en prominenten van de actiebeweging 'We zijn Moe'. Dit was reden voor hem om zijn persbadge uit zijn auto te halen en zich te legitimeren bij de voorzitter van de actiegroep, Curtis Hofwijks. De verslaggever vroeg om een interview en Hofwijks wenkte hem te wachten. In die tussentijd nam hij met zijn mobiele telefoon foto's van de groep. Leeuwin zegt, dat het absoluut niet mag dat bezittingen van een journalist worden afgepakt. Tegelijkertijd zegt hij, dat Pinas inbreuk heeft gepleegd op de privacy van de personen die in een besloten ruimte vergaderden. Leeuwin geeft verder aan, dat de hoofdredacteur van het medium waaraan de journalist verbonden is (de nieuwswebsite Suriname Herald, die hierover op 2 oktober onderstaand bericht publiceerde,maar de naam van de website wordt niet door de Ware Tijd vermed...), de zaak beter had moeten onderzoeken alvorens tot publicatie van een bericht over te gaan.

Hij zegt, dat een journalist altijd duidelijk moet zeggen in welke hoedanigheid hij bij een activiteit is. De SVJ-voorzitter stelt voorop dat hij geen kritiek levert op collega's, maar zegt dat hij alleen kan opkomen als de journalist zich correct heeft gedragen. Journalisten moeten voorkomen dat mensen bang worden om in hun buurt te komen. Volgens hem heeft dit soort gedrag ervoor gezorgd dat indertijd is besloten, dat mediawerkers niet meer toegelaten worden tot de koffiekamer van De Nationale Assemblee. Leeuwin heeft zowel Pinas als Hofwijk en zijn groep aangehoord.

2 oktober 2016 - 10:03

Journalist Pinas van Suriname Herald aangevallen door ‘We zijn moe’

Een journalist van Suriname Herald, Jason Pinas, werd gisteravond aangevallen door leden van de actiegroep ‘We zijn moe’. De groep was eerder op de avond in NPS-partijcentrum Grun Djari om gesprekken te voeren. Pinas die daar was voor een andere activiteit zag de leden van de groep en probeerde daarover een verslag te maken.

Hij zegt dat hij persoonlijk een afspraak had met de leider van de groep, Curtis Hofwijks, voor een gesprek. Vervolgens maakte hij een paar foto’s van de groep, maar dat werd hem niet in dank afgenomen. De groep kwam op hem af, pakte zijn telefoon af en wiste zonder zijn toestemming de foto’s wat absoluut niet mag.

Hofwijks om een reactie gevraagd, geeft aan dat hij niet wenst te praten over een aanval. De actiegroep was op dat moment bezig consultatierondes te houden met politieke partijen over de planning van de groep. Hij gaf wel toe dat hij een afspraak had met Pinas, maar had niet door dat Pinas bezig was foto’s van de groep te maken. Verder verklaarde hij dat hij niet wist dat Pinas daar was voor verslag. Hij dacht dat Pinas hem gewoon wilde spreken.

Pinas gaf op zijn beurt aan dat hij zich ook had gelegitimeerd met zijn pas als verslaggever bij Suriname Herald. Hofwijks had er moeite mee dat Pinas foto’s had geschoten. Hij beweert ook dat de groep geen moeite heeft met de media en een goede samenwerking wenst te hebben met journalisten vanwege hun bijdrage als het gaat om de voorziening van informatie aan de gemeenschap. Zijns inziens hadden zijn leden gewoon gevraagd om de foto’s te wissen. Pinas beweert het tegenovergestelde. “De mannen hebben eigendunkelijk mijn telefoon afgepakt.” Hofwijks probeerde dat goed te praten door aan te geven dat ‘We zijn moe’ niet aan het ruziën is, omdat dat niet de manier is om met elkaar om te gaan. Verder wil hij hierover niet meer praten, omdat de zaak is afgedaan. Tot nu toe heeft de groep geen slechte ervaring gehad met de media en wenst dus geen confrontatie aan te gaan met journalisten, zegt hij. Volgens Hofwijks bevonden de leden zich op een privé-terrein, dus werd hun privacy geschonden.

Pinas zegt dat Hofwijks een heleboel Frans uitlegt, omdat hij buiten het terrein was toen de vijf heren op hem afkwamen. Ondanks hij zich had gelegitimeerd, hadden de mannen hem vies en vuil uitgescholden. Op dat moment was er een activiteit in Grun Djari waar een ieder welkom was en niet wat Hofwijks beweerde dat het om een privé-terrein ging.

Tot slot geeft de redactie van Suriname Herald aan dat zij volledig achter haar journalist Jason Pinas staat.

Claudia Tanoeleksono
Hoofdredacteur

Onderstaand bericht verscheen donderdag 6 oktober op Starnieuws en werd overgenomen door De Surinaamse Krant:

Hofwijks dreigt met juridische stappen tegen Suriname Herald om rectificatie bericht af te dwingen

Klein incident wordt mede door Starnieuws en de Ware Tijd tot iets 'groots' verheven...


Curtis Hofwijks van 'We Zijn Moe' is gisteren door de politie van het bureau Nieuwe Haven gehoord. Jason Pinas, verslaggever van de nieuwswebsite Suriname Herald, heeft maandag een klacht ingediend. Hij zou zaterdag zijn aangevallen en bedreigd door leden van de actiegroep 'We Zijn Moe'. Er klopt heel veel niet aan het verhaal van Pinas, zegt Hofwijks echter, aldus Starnieuws vandaag, donderdag 6 oktober 2016. Dit is ook aangegeven aan de nieuwswebsite, maar die heeft tot nog toe geen rectificatie gepleegd. 

Hofwijks overweegt om juridische stappen te ondernemen om de rectificatie gedaan te krijgen.

Pinas was zaterdag in Grun Dyari, het partijcentrum van de NPS, om als ceremoniemeester te fungeren bij een Banamba contest, toen hij de delegatie van 'We Zijn Moe' via een raam in het gebouw opmerkte. 'Ik zag ze in een kamer zitten. De anderen zagen me niet, alleen Curtis, omdat hij met zijn gezicht naar het raam zat. Ik heb hem met mijn badge gewenkt en gevraagd voor een interview. Hij heeft me teruggewenkt met ‘later’. Ik dacht, ik maak alvast een foto van de setting en de mensen daar. Maar, die foto was niet mooi vanwege het dievenijzer. Ik heb mijn hand achter het traliewerk gezet. Ik weet niet of het heeft ‘geflasht’, ik weet niet hoe ze hebben gezien dat ik een foto heb gemaakt. Maar, toen ze dat hebben gemerkt, waren ze echt kwaad.'

Pinas beweert, dat hij 'niet is weggerend', omdat hij zich van geen kwaad bewust was toen een groep mannen naar buiten trad. 'Ze begonnen tekeer tegen me te gaan. Ze vonden dat de beelden terstond gewist moesten worden. Ze hebben mijn telefoon hardhandig afgepakt.'

Hofwijks vraagt zich af waarom het feit dat zaken waren bijgelegd, niet in de berichtgeving van Suriname Herald is opgenomen, terwijl hij dat kenbaar heeft gemaakt toen de nieuwswebsite wederhoor pleegde. 'Dit is een van de feitelijke onjuistheden die men heeft gelanceerd. Een ander feit is dat geen enkel lid van 'We Zijn Moe' betrokken is geweest bij het incident. Wij waren slechts gasten daar. Wij kunnen als gasten niet optreden, de gastheer wel. Het materiaal is overigens niet gewist door de mannen, maar door de verslaggever zelf.'

Hofwijks merkt verder op, dat de gebaren via het raam het enige contact met Pinas was vóór het incident. 'Toen we in de vergadering zaten wenkte iemand mij vanuit het raam wijzende op een telefoon. Het was afleidend. Ik ken die heer niet dus ik dacht ik maak een gebaar terug duidende op ‘later’. Dat was de enige vorm van communicatie die we hadden. Iemand attendeerde ons erop dat de vergadering zonder toestemming werd vastgelegd. Zijn handen waren door de spijlen. Als een gluurder die opnames zit te maken van een besloten bijeenkomst. Daarom was men boos.'

Hofwijks heeft ervoor gezorgd dat de zaak niet is gaan escaleren, zegt Pinas. 'Ik had het gevoel dat als Curtis niet was komen, ze me zouden aftakelen, want ze zijn echt flink tekeer gegaan. Toen heeft hij zijn mannen tot orde geroepen. Daarna is er niets bijzonders meer gebeurd.' Pinas heeft daarna zijn werk als ceremoniemeester voor het Banamba contest, hervat. 'Ik zou er niets mee doen, maar mijn coördinator vond dat ik dit niet zo moest laten', deelt hij mee.

Hofwijks vindt het jammer dat het fotomateriaal van Pinas is gewist. Dat zou het bewijs zijn van hoe onethisch die handeling is geweest, stelt hij. 'We Zijn Moe heeft niemand aangevallen, we hebben geen bestanden gewist, ik had geen afspraak met die man. Ik wil geen gevecht met de media. We hebben er geen baat bij. Maar, we kunnen niet toestaan dat mensen ons imago zodanig aantasten met zaken die niet op waarheid berusten.' 

Den Blauwvinger: De onfatsoenlijke elitaire machtsklasse in Suriname negeert de burger

COLUMN: Assembleeleden en ministeries en anderen reageren niet op e-mails

Waarom hebben Assembleeleden eigenlijk een DNA-e-mailadres...?

20-09-2016  Den Blauwvinger/De Surinaamse Krant


Heeft u dat ook wel eens?

U stuurt een e-mail met een vraag of en verzoek om informatie aan een ministerie (of via een zogenoemd contactformulier op de website van een ministerie, waarop u meteen na verzending in beeld te zien krijgt dat binnen vijf werkdagen wordt gereageerd) of een lid van De Nationale Assemblee (DNA).

U stuurt een herinnering via e-mail.

Na een week nog geen reactie.

U geeft het maar op.

De overheid en politiek nemen u als burger niet serieus.

Ik begrijp nog steeds niet, waarom negen van de tien instanties, ministeries, Assembleeleden, enzovoorts niet het fatsoen hebben om te reageren op via e-mail en/of contactformulieren gestelde vragen en/of verzoeken.

Dàt is nu onbehoorlijk bestuur en dàt getuigt niet van transparantie bij overheid en politiek waar zovelen zoveel over jammeren, vooral die heren en dames in het pluche van de Assemblee.

Waarom hebben Assembleeleden een speciaal DNA-e-mailadres als zij toch niet de moeite nemen en het fatsoen hebben om te reageren?

De afstand in Suriname tussen politiek, ministeries en andere instanties en de burger is te groot. De elitaire machtsklasse in Suriname leeft op een eiland en toont geen respect voor de gewone burger.

Immers, waarom niet gewoon je werk als volksvertegenwoordiger (!) of als ministerie naar behoren doen en even de moeite nemen om te reageren op die e-mail van die burger?

Hoogachtend,

Den Blauwvinger

20 september 2016

Amsterdam-Paramaribo